வேதாகம கதைகள்

விண்மீன்கள், பிரம்மாண்டமான மலைகள் அல்லது காலத்தின் சுழற்சி தோன்றுவதற்கு முன்பே, தேவன் நித்திய திரித்துவ மகிமையில் வீற்றிருந்தார். ஆதியாகமம் 1-2 அதிகாரங்கள் வழியே பயணித்து, சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகர் தமது சர்வவல்ல வார்த்தையினால் இருளை அகற்றி, ஒழுங்கின்மையை ஒழித்து, மனிதகுலத்திற்குத் தமது பரிசுத்த சாயலைச் சூட்டுவதை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.

ஆதி பரதீசின் இதயத்தை நொறுக்கிய வீழ்ச்சியின் சுவடுகளை ஆராய்கிறது: வஞ்சகமான சந்தேகம் தேவனுடைய நற்குணத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கி, மனிதனின் பரிசுத்தத்தை எவ்வாறு சிதைத்தது என்பதையும், ஆயினும் ஆதியாகமம் 3:15-ல் முதல் சுவிசேஷ விடியலாக மேசியாவின் மீட்பின் ஒளி எவ்வாறு உதித்தது என்பதையும் ஆழமாக விவரிக்கிறது.

அக்கிரமத்தினாலும் வன்முறையினாலும் மூழ்கியிருந்த ஒரு தலைமுறையில், ஒரு நீதிமான் மட்டுமே தேவனுடன் உண்மையாய் சஞ்சரித்தான். பேழையின் கட்டமைப்பு, பிரபஞ்ச நியாயத்தீர்ப்பின் பெருவெள்ளம் மற்றும் தேவனுடைய பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் நித்திய வானவில் உடன்படிக்கையின் ஆழமான இறையியலை ஆராய்கிறது.

சினார் சமவெளியில் ஒருங்கிணைந்த மனிதகுலத்தின் கலகத்தை ஆராய்கிறது: செங்கல் சுடும் தொழில்நுட்ப புரட்சி எவ்வாறு மனித சுயமகிமைக்கான ஜிக்குராட் கோபுரத்தைக் கட்டத் தூண்டியது என்பதையும், பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவந்த யேகோவா தேவன் மனித அகந்தையை எவ்வாறு குழப்பி, உலகெங்கும் பல்வகை மொழிகளையும் ஜாதிகளையும் தோற்றுவித்தார் என்பதையும் விவரிக்கிறது.

சந்திரன் தெய்வத்தை வழிபட்ட கல்தேயரின் ஊர் என்ற நாகரிக நகரத்திலிருந்து, வயதான, பிள்ளையில்லாத ஒரு நாடோடியை அறியாத தேசத்திற்குப் புறப்படும்படி யேகோவா தேவன் அழைக்கிறார். ஆபிரகாமின் பரிபூரண கீழ்ப்படிதல், ஏழு மடங்கு தெய்வீக உடன்படிக்கை மற்றும் விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல் என்ற உன்னத உபதேசத்தின் தோற்றத்தை விவரிக்கிறது.

யோர்தான் பள்ளத்தாக்கில் தேவனுடைய உன்னத பரிசுத்தத்திற்கும், மனிதகுலத்தின் கொடிய பாவத்திற்கும் இடையே ஏற்பட்ட வரலாற்று மோதலைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 18-19 அதிகாரங்களில் தேவனுடைய சிநேகிதனாகிய ஆபிரகாமின் உருக்கமான பரிந்துபேசுதல், சோதோம் கொமோராவின் மீதான அக்கினி நியாயத்தீர்ப்பு, மற்றும் உலகப் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்டு தேவ நீதியைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

மோரியா மலையின் அமைதியான சரிவுகளில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தின் உச்சக்கட்டத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 22-ல், தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி அவனது ஒரே நேச குமாரனாகிய ஈசாக்கைப் பலியிடும்படி கட்டளையிட்டு, அவனது அன்பின் பூரணத்துவத்தைச் சோதிக்கிறார். ஆபிரகாமின் தயங்காத கீழ்ப்படிதல், ஈசாக்கின் தன்னலமற்ற ஒப்புக்கொடுத்தல் மற்றும் முட்புதரில் சிக்கிய ஆட்டுக்கடாவின் மாற்றுப்பலி மூலம் தேவன் யேகோவா யீரேயாக வெளிப்பட்டு, கல்வாரியின் சிலுவைப் பலியைத் தீர்க்கதரிசனமாய் முன்னறிவிக்கிறார்.

ஆபிரகாமின் உண்மையுள்ள மூத்த வேலைக்காரன் ஐந்நூறு மைல் பாலைவனத்தைக் கடந்து அராம்-நஹராய்மிற்குச் சென்ற புனித உடன்படிக்கைப் பணியைத் தொடருங்கள். ஆதியாகமம் 24-ம் அதிகாரம் தெய்வீக வழிநடத்துதல், தேவனுடைய மாறாத உடன்படிக்கைக் கிருபை (ஹெஸெட்) மற்றும் கிணற்றருகே ரெபெக்காள் வெளிப்படுத்திய தன்னலமற்ற ஊழிய சுபாவத்தை வியக்கத்தக்க வகையில் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. அந்தி வேளையில் ரெபெக்காளின் தைரியமான விசுவாசமும், ஈசாக்கின் மன ஆறுதலும் நிறைந்த உடன்படிக்கைத் திருமணத்தை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.

ஈசாக்கின் கூடாரங்களில் சகோதரப் பகை, உலக இச்சை மற்றும் தேவனுடைய மாறாத இறையாண்மை மோதிக்கொண்ட வரலாற்றை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 25 மற்றும் 27 அதிகாரங்களில், ஏசா ஒரு வேளை சிவப்புப் பயிற்றுக்கஞ்சிக்காகத் தன் பரிசுத்த சேஷ்டபுத்திர பாகத்தை அற்பமாக விற்ற சோகமும், யாக்கோபும் ரெபெக்காளும் வஞ்சக உபாயத்தினால் பிதாவின் ஆசீர்வாதத்தைப் பறித்த நிகழ்வும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மனிதரின் பலவீனங்களின் நடுவிலும் தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளுதல் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இக்கதை படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

லூஸ் என்னும் வனாந்தரப் பாறைகளில் அகதியாக அலைந்த யாக்கோபின் வரலாற்றுப் பயணத்தைத் தொடருங்கள். ஆதியாகமம் 28-ம் அதிகாரத்தில், ஒரு கல்லைத் தலையணையாக வைத்துத் தூங்கிய வேளையில், வானத்தை எட்டிய ஒரு தேவ ஏணியையும், அதில் ஏறி இறங்கிய தேவதூதர்களையும், அதற்கு மேலாக நின்ற யேகோவா தேவனையும் யாக்கோபு தரிசித்தான். தகுதியற்ற ஒரு தந்திரக்காரனுக்கு தேவன் அருளிய நிபந்தனையற்ற கிருபையின் உடன்படிக்கையும், அந்தப் பாழ் வனாந்தரத்தை 'பெத்தேல்' (தேவனுடைய வீடு) என்று மாற்றிய யாக்கோபின் வரலாற்று அர்ப்பணிப்பையும் ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.

கானானிய வனாந்தரங்களைக் கடந்து ஆரானின் மேய்ச்சல் நிலங்களுக்குச் செல்லும் யாக்கோபின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 29-30 அதிகாரங்கள் யாக்கோபின் வாழ்க்கையின் மாபெரும் பரீட்சையை விவரிக்கின்றன: வெறுங்கையனாய் ஒரு கிணற்றடியில் வந்து நின்று, தன் தாய்மாமனின் மகளான ராகேலைக் கண்டு காதல்கொண்டு, அவளுக்காக ஏழு ஆண்டுகள் உழைக்கிறான். ஆனால் தன் தந்தை ஈசாக்கை ஏமாற்றிய இந்த தந்திரக்காரன், திருமண இரவின் இருளில் முகத்திரை அணிந்த லேயாளால் தன் மாமன் லாபானால் வஞ்சிக்கப்படுகிறான். ஏமாற்றமும், குடும்பப் போட்டியும், மலட்டுத்தன்மையும் நிறைந்த சூழலில், தேவன் தமது மாறாத உடன்படிக்கையின்படி இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களை எழப்பண்ணி தமது இரட்சிப்பின் திட்டத்தை எவ்வாறு நிறைவேற்றினார் என்பதை ஆழமாக அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

யாப்போக்கு நதிக்கரையின் தனிமையான இரவு இருளில் யாக்கோபு சந்தித்த வாழ்வா சாவா போராட்டத்தின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். பின்னால் துரத்திய மாமன் லாபானிடமிருந்து தப்பித்து, முன்னால் நானூறு ஆயுதம் தாங்கிய வீரர்களோடு பழிவாங்க வரும் தன் சகோதரன் ஏசாவை எதிர்கொள்ள முடியாமல் யாக்கோபு நடுங்குகிறான். தன் குடும்பத்தாரையும் ஆஸ்திகளையும் நதியைக் கடக்கச் செய்துவிட்டு, அந்த இரவில் அவன் முற்றிலும் தனியனாய் நின்றபோது, ஒரு தேவ மனிதர் விடியற்காலம் வரை அவனோடு தூசியில் போராடுகிறார். தொடக்கைத் தொடுதலால் நொறுக்கப்பட்ட யாக்கோபு, தன் சொந்த பலத்தை இழந்து கண்ணீரோடு ஆசீர்வாதத்திற்காக தேவனைப் பற்றிக்கொண்டு, 'யாக்கோபு' என்ற தந்திரக்காரனிலிருந்து 'இஸ்ரவேல்' என்ற தேவ பிரபுவாக மறுரூபமாக்கப்பட்ட தெய்வீக உன்னதத்தை ஆழமாக உணருங்கள்.

எபிரோனின் செழிப்பான பள்ளத்தாக்குகளிலும் தோத்தானின் மேய்ச்சல் நிலங்களிலும் தொடங்கிய யோசேப்பின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 37-ம் அதிகாரம் குடும்பப் பாரபட்சம், தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்கள் மற்றும் சகோதரப் பொறாமையின் கொடூர மோதலை விவரிக்கிறது. பதினேழு வயதான யோசேப்புக்கு அவனது தந்தை யாக்கோபு விசேஷித்த பலவண்ண அங்கியை (கெத்தோனெத் பஸ்ஸீம்) அணிவித்து தன் வாரிசாக உயர்த்தியதும், தானியக் கட்டுகளும் சூரியனும் சந்திரனும் தனக்கு முன்பாகப் பணிவது போன்ற சொப்பனங்கள் அவனுக்கு அருளப்பட்டதுமான நிகழ்வுகள் அவனது பத்து சகோதரர்களிடையே கொலைவெறியைத் தூண்டுகின்றன. தோத்தானில் ஆடு மேய்த்த சகோதரர்களைக் காணச் சென்ற யோசேப்பு, வஞ்சகமாகப் பிடிக்கப்பட்டு, அவனது அங்கி கிழிக்கப்பட்டு, தண்ணீர் இல்லாத பாழ்ங்குழியில் தள்ளப்பட்டு, இறுதியாக எகிப்தின் அடிமைச் சந்தைக்குச் சென்ற மீதியானிய வணிகர்களுக்கு இருபது வெள்ளிக்காசுக்கு விற்கப்படும் இதயத்தை உலுக்கும் நிகழ்வை ஆழமாக உணருங்கள்.

பண்டைய எகிப்தின் மாபெரும் பேரரசில் ஒரு எபிரேய வாலிபன் சந்தித்த சோதனைகளையும், அவனது அசைக்க முடியாத பரிசுத்தத்தையும் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 39-40 அதிகாரங்கள் பார்வோனின் தலையாரிகளுக்கு அதிபதியாகிய போத்திபாரின் அரண்மனையில் யோசேப்பு அடைந்த திடீர் உயர்வையும், அநியாயமான வீழ்ச்சியையும் விவரிக்கின்றன. தேவனுடைய தெய்வீக பிரசன்னத்தினால் ஒரு சாதாரண அடிமையிலிருந்து அந்த மாளிகையின் பிரதான காரியக்காரனாக யோசேப்பு உயர்ந்தான். ஆனால் போத்திபாரின் மனைவியால் தினமும் இச்சைக்கு அழைக்கப்பட்டபோது, தன் சரீர இன்பத்தைக் காட்டிலும் தேவ பயத்தையும் உத்தமத்தையும் தெரிந்துகொண்டு, தன் வஸ்திரத்தை விட்டுவிட்டு ஓடினான். பொய்க் குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டு அரச பாதாளச் சிறைச்சாலைக்குள் தள்ளப்பட்டபோதிலும், தேவன் அவனோடு இருந்து மாறாத கிருபையைக் (*ஹேசெட்*) கட்டளையிட்டார்; சிறைக்காவலனின் கண்களில் தயவு கிடைத்து, பார்வோனின் பிரதான பானபாத்திரக்காரன் மற்றும் சுயம்பாகியின் தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்களுக்கு தேவ ஞானத்தினால் விளக்கம் கூறிய உன்னத வரலாற்று உண்மையை ஆழமாக உணருங்கள்.

சிறைச்சாலையின் இருளிலிருந்து எகிப்திய சாம்ராஜ்யத்தின் உன்னத சிம்மாசனத்திற்கு ஒரே நாளில் உயர்ந்த யோசேப்பின் மாபெரும் வரலாற்று எழுச்சியைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 41-ம் அதிகாரம் எகிப்தின் பார்வோன் ராஜா நைல் நதிக்கரையில் கண்ட இரண்டு பயங்கர தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்களை விவரிக்கிறது: கொழுத்த பசுக்களை விழுங்கிய மெலிந்த பசுக்களும், செழிப்பான கதிர்களை விழுங்கிய பதரான கதிர்களும் அவனது தூக்கத்தைக் குலைக்கின்றன. எகிப்தின் சகல சாஸ்திரிகளும் மந்திரவாதிகளும் மௌனமாய் நின்ற வேளையில், பானபாத்திரக்காரன் யோசேப்பை நினைவுகூருகிறான். சவரம்பண்ணப்பட்டு, புதிய வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு சிறையிலிருந்து வெளியேறி பார்வோனுக்கு முன்பாக நின்ற முப்பது வயது யோசேப்பு, 'அர்த்தம் சொல்லுதல் என்னால் அல்ல, தேவனே பார்வோனுக்குச் சமாதானமான உத்தரவு அருளுவார்' என்று துணிவோடு பறைசாற்றுகிறான். ஏழு வருட அபரிமிதமான செழிப்பையும், அதைத் தொடர்ந்து வரவிருக்கும் ஏழு வருட கொடூரப் பஞ்சத்தையும் தேவ ஞானத்தினால் விளக்கி, எகிப்தின் பிரதம மந்திரியாக (Vizier) உயர்த்தப்பட்டு, பார்வோனின் முத்திரை மோதிரத்தையும் பொன் சங்கிலியையும் தரித்து, இரட்சிப்பின் உணவு தானியக் களஞ்சியங்களை நிர்வகித்த உன்னத வரலாற்றை ஆழமாக உணருங்கள்.

எகிப்தின் தலைநகரில் நிகழ்ந்த மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான ஆவிக்குரிய சமாதானத்தையும், இறையியல் உச்சத்தையும் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 42-45 அதிகாரங்கள் எகிப்தின் பிரதம மந்திரியாக அமர்ந்திருந்த யோசேப்பிற்கும், இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவனை அடிமையாக விற்றுப்போட்ட அவனது சகோதரர்களுக்கும் இடையே நடந்த வரலாற்றுச் சந்திப்பை விவரிக்கின்றன. கொடூரமான உலகப் பஞ்சத்தினால் தானியம் வாங்க வந்த யாக்கோபின் பத்து மகன்கள், அரச வஸ்திரங்களோடும் மாட்சிமையோடும் அமர்ந்திருந்த அந்த எகிப்திய அதிபதியின் முன்பாகத் தரைமட்டும் குனிந்து சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து பணிந்தனர்—யோசேப்பு தன் இளமையில் கண்ட சொப்பனங்கள் துல்லியமாக நிறைவேறின! தன் சகோதரர்கள் உண்மையாகவே மனந்திரும்பியிருக்கிறார்களா என்பதை அறிய, சிமியோனைச் சிறைவைத்தும், பைகளில் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தும், பென்யமீனின் சாக்கில் வெள்ளிப் பாத்திரத்தை மறைத்து வைத்தும் யோசேப்பு அவர்களைச் சோதிக்கிறான். இறுதியில், பென்யமீனுக்காகத் தன் சொந்த உயிரையே அடிமையாக ஒப்புக்கொடுக்க யூதா முன்வந்தபோது, யோசேப்பின் இதயம் தாங்காமல் வெடித்து, உரத்த சத்தமிட்டு அழுது, தன்னை வெளிப்படுத்தி: 'நீங்கள் எனக்குத் தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள்; ஆனால் தேவனோ அதை நன்மையாக முடித்தார்' என்று முழங்கிய தெய்வீகப் பராமரிப்பை ஆழமாக உணருங்கள்.

எகிப்தின் நைல் நதிக்கரையிலிருந்து சீனாய் தீபகற்பத்தின் ஓரேப் மலையின் புனித சிகரங்கள் வரை நிகழும் மாபெரும் மீட்பின் வரலாற்றுத் தொடக்கத்தைத் தரிசியுங்கள். யாத்திராகமம் 1-4 அதிகாரங்கள் எபிரேய ஆண்குழந்தைகள் அனைவரையும் நைல் நதியில் மூழ்கடித்துக் கொல்லும்படி பார்வோன் பிறப்பித்த கொடூர மரண சாசனத்தின் நடுவே பிறந்த மோசேயின் அதிசயப் பாதுகாப்பையும், அவனது தெய்வீக அழைப்பையும் விவரிக்கின்றன. மூன்று மாதக் குழந்தையான மோசேயைத் தன் தாய் யோகெபேத் கீலும் பிசினும் பூசப்பட்ட ஒரு நாணல் பேழையிலே (*தேவா*) வைத்து நைல் நதியின் நாணல்களுக்குள் விசுவாசத்தோடு விடுகிறாள். பார்வோனின் மகளால் தத்தெடுக்கப்பட்டு எகிப்தின் சகல ராஜரீக ஞானத்திலும் வளர்க்கப்பட்ட மோசே, தன் சொந்த மாம்ச பலத்தினால் தன் ஜனத்தை விடுவிக்க முயன்று ஒரு எகிப்தியனைக் கொன்றுவிட்டு, நாற்பது ஆண்டுகள் மீதியானின் வனாந்தரத்தில் அனாதைப் பரதேசியாய் ஆடு மேய்க்கிறான். தன் எண்பதாவது வயதில், தன் சகல சுய பெருமைகளும் உடைந்து நின்ற வேளையில், ஓரேப் மலையடிவாரத்தில் பற்றி எரிந்தும் வெந்துபோகாத ஒரு முட்செடியின் (*செனே*) நடுவே சர்வவல்லமையுள்ள தேவனை முகமுகமாய் எதிர்கொண்டு, 'இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்' (யேகோவா) என்ற நித்திய நாமத்தின் உன்னத வெளிப்பாட்டைப் பெற்று இஸ்ரவேலின் மாபெரும் இரட்சகனாக நியமிக்கப்பட்ட உன்னத வரலாற்றை ஆழமாக உணருங்கள்.

பண்டைய எகிப்தின் பொய் தெய்வங்களை நடுங்கவைத்த சர்வவல்லமையுள்ள யேகோவா தேவனின் மாபெரும் யுக்களத்தைத் தரிசியுங்கள். யாத்திராகமம் 7-12 அதிகாரங்கள் எண்பது வயதான மோசேயைக்கொண்டு எகிப்தின் அகந்தை பிடித்த பார்வோனின் சாம்ராஜ்யத்தை தேவன் பத்து பயங்கர வாதைகளின் (*ஷெஃபாத்திம்*) மூலமாக உலுக்கிய உன்னத வரலாற்றை விவரிக்கின்றன. எகிப்தியர்கள் தெய்வமாக வழிபட்ட புனித நைல் நதி இரத்தமாக மாறியது; நிலமெங்கும் தவளைகள், பேன்கள் மற்றும் வண்டுகள் படையெடுத்தன; கால்நடைகளில் கொள்ளைநோய் பரவியது; கொடிய கொப்புளங்கள் மனிதர்களை வாதித்தன; நெருப்பும் கல்மழையும் வானத்திலிருந்து பொழிந்தது; வெட்டுக்கிளிகள் தேசத்தை மொட்டையடித்தன; மூன்று நாட்கள் எகிப்து முழுவதும் தொட்டுணரக்கூடிய காரிருள் சூழ்ந்தது. ஆயினும் கோசேன் தேசத்திலிருந்த தேவனுடைய ஜனங்களை தேவன் அற்புதமாய் வேறுபிரித்துப் (*பாலா*) பாதுகாத்தார். அந்த யுத்தத்தின் உச்சக்கட்டமாக, நள்ளிரவில் சங்காரத்தூதன் புறப்பட்டு எகிப்தின் தலைப்பிள்ளைகள் அனைவரையும் சங்கரித்தபோது, களங்கமற்ற பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினால் (*தாம்*) அடையாளமிடப்பட்ட எபிரேயர்களின் வீடுகளைத் தேவன் கடந்துபோய் (*பஸ்கா*) அவர்களை மீட்ட உன்னத இரட்சிப்பை ஆழமாக உணருங்கள்.

முன்பாக அலைமோதும் செங்கடலும், பின்பாக எகிப்தின் சீறிப்பாயும் அதிநவீன யுத்தரதங்களும் சூழ்ந்துகொண்ட இக்கட்டான வேளையில், இஸ்ரவேல் மரணப் பயத்தில் கதறியது. ஆனால் மோசே தன் கோலை நீட்டியபோது, யேகோவா தேவன் ஆழ்கடலின் அலைகளை மதில்போல நிற்கப்பண்ணி, கடலின் ஆழங்களை உலர்ந்த பாதையாக மாற்றி, பார்வோனின் ஆணவ சேனையை அடியோடு மூழ்கடித்தார்.

சீனாய் மலையின் கருங்கல் சிகரம் நடுநடுங்கி அதிர, வானளாவிய புகைக்காடாகவும், மின்னல் பிழம்புகளாகவும், செவிடாக்கும் பரலோக எக்காள சத்தத்தோடும் யேகோவா தேவன் அக்கினியில் இறங்கி வந்தார். தம்முடைய சொந்த விரலினால் கற்பலகைகளில் எழுதிய பத்துக் கட்டளைகளின் மூலமாக, சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் தன் பரிசுத்த சுபாவத்தையும், தேவனிடத்திலும் சக மனிதனிடத்திலும் காட்ட வேண்டிய நீதியின் பிரமாணத்தையும் உடன்படிக்கையாக நிலைநாட்டினார்.

சீனாய் மலையின் மேகமூட்டத்திற்குள் மோசே நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் தேவனுடன் தங்கியிருக்கையில், பொறுமையிழந்த இஸ்ரவேலர் ஆரோனை நெருக்குகின்றனர். அவர்கள் எகிப்திய பொன் ஆபரணங்களால் வார்க்கப்பட்ட ஒரு பொன் கன்றுக்குட்டியை உண்டாக்கி, விக்கிரக ஆராதனை மற்றும் சிற்றின்ப களியாட்டத்தில் மூழ்கி, புதிய உடன்படிக்கையை உடைக்கின்றனர். மோசேயின் தியாக பரிந்துபேசுதல் மட்டுமே அவர்களை நிர்மூலமாகாமல் காப்பாற்றுகிறது.

சீனாய் மலையின் உச்சியில், சர்வவல்ல தேவன் மோசேக்கு ஒரு நடமாடும் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான பரலோக மாதிரியை (தப்னீத்) வெளிப்படுத்தி, இஸ்ரவேலரை மனப்பூர்வமான காணிக்கைகளைக் கொண்டுவர அழைக்கிறார். பரிசுத்த ஆவியானவரால் நிரப்பப்பட்ட பெசலெயேலும் அகோலியாபும் கூடாரத்தையும் பரிசுத்த உபகரணங்களையும் கலைநயத்தோடு உண்டாக்குகின்றனர்; முடிவில் தேவனின் பிரகாசமான சேக்கினா மகிமை மேகம் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை நிரப்புகிறது.

ஆரோனும் அவருடைய குமாரர்களும் எட்டு நாட்கள் ஆசாரியத்துவ பிரதிஷ்டை பெற்று முடித்த மறுநாளிலேயே, அவருடைய மூத்த குமாரரான நாதாபும் அபியூவும் தேவனால் கட்டளையிடப்படாத 'அந்நிய அக்கினியை' தூபகலசங்களில் எடுத்துக்கொண்டு பரிசுத்த சமூகத்திற்குள் துணிகரமாய் நுழைகின்றனர். பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து புறப்பட்ட தேவ அக்கினி அவர்களை அந்த கணத்திலேயே பட்சித்துப் போடுகிறது. தேவனை அணுகுகிறவர்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய மகா பரிசுத்தத்தை மோசே பிரகடனம் செய்ய, வேதனையடைந்த ஆரோன் தேவ சமூகத்தில் பயபக்தியுடன் மௌனமாய் தரித்திருக்கிறார்.

ஆஸரோத் வனாந்தரப் பாளையத்திலே, மிரியாமும் ஆரோனும் மோசேயின் எத்தியோப்பிய மனைவியைக் காரணமாக வைத்து, ஆவிக்குரிய பொறாமையினால் தங்கள் சொந்த சகோதரனாகிய மோசேக்கு விரோதமாகக் கலகம் செய்கின்றனர். அவருடைய தனித்துவமான தீர்க்கதரிசன அதிகாரத்தைக் கேள்விக்குட்படுத்தியபோது, தேவன் தாமே மேகஸ்தம்பத்தில் இறங்கிவந்து மோசேயின் சாந்தகுணத்தை உயர்த்தி, மிரியாமை பனிபோன்ற தொழுநோயினால் தண்டிக்கிறார்; மோசேயின் சுயநலமற்ற பரிந்துபேசுதல் மட்டுமே அவளைக் குணமாக்குகிறது.

காதேஸ்பர்னேயாவில் வாக்குத்தத்த தேசத்தின் வாசலில் நின்றபோது, கானானை வேவுபார்க்கும்படி மோசே பன்னிரண்டு கோத்திரத் தலைவர்களை அனுப்புகிறார். நாற்பது நாட்கள் கழித்து எஸ்கோல் பள்ளத்தாக்கின் மாபெரும் திராட்சைக்குலையோடு திரும்பிவந்த பத்து வேவுகாரர்கள், அரணான பட்டணங்களையும் ஏனாக்கின் ராட்சதர்களையும் கண்டு பயந்து, தேசத்தையே 'வெட்டுக்கிளி மனப்பான்மை' என்ற அவிசுவாசத்தில் ஆழ்த்துகின்றனர். யோசுவா மற்றும் காலேபின் விசுவாசக் குரலை நிராகரித்த இஸ்ரவேலர், நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்திலே அலையும் கொடிய தண்டனையைப் பெறுகின்றனர்.

பாரான் வனாந்தரத்திலே, உயர்ந்த லேவிய வம்சத்து கோகாத்தியனான கோராகு, ரூபன் கோத்திரத்து தத்தான், அபிராம் மற்றும் இஸ்ரவேல் சபையின் பிரசித்திபெற்ற 250 தலைவர்களோடு சதியாலோசனை செய்து, மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் எதிராகப் பகிரங்க கலகத்தை ஏற்படுத்துகிறான். 'சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தமுள்ளவர்கள்' என்ற போலி சமத்துவ முழக்கத்தின் பின்னே தன் சுய பதவிவெறியை மறைத்து, தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஆசாரியத்துவத்திற்கு எதிராக எழும்புகிறான். இந்த கொடிய கலகத்தை நியாயந்தீர்க்க, தூபகலசங்களோடு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் முன் கூடும்படி மோசே ஆணையிடுகிறார். அங்கே கர்த்தரிடத்திலிருந்து புறப்பட்ட அக்னி 250 தலைவர்களையும் பட்சித்தது; பூமி தன் வாயைத் திறந்து கோராகு, தத்தான், அபிராம் ஆகியோரின் குடும்பங்களையும் கூடாரங்களையும் உயிரோடே பாதாளத்தில் விழுங்கும்படி பிளந்தது.

கோராகின் கொடிய கலகத்தையும், 14,700 இஸ்ரவேலரை வதைத்த கொள்ளைநோயையும் தொடர்ந்து, ஆரோனின் ஆசாரியத்துவத்தின் மீதான முறுமுறுப்பும் சந்தேகமும் பாளையத்தில் நீடிக்கிறது. இந்தத் தீராத கசப்பை முற்றிலுமாக அகற்றி, தனது பரிசுத்த தெரிந்துகொள்ளுதலை நிரூபிக்க, கர்த்தர் ஒரு விசேஷித்த சோதனையைக் கட்டளையிடுகிறார்: பன்னிரண்டு கோத்திரத் தலைவர்களின் பெயர்கள் எழுதப்பட்ட பன்னிரண்டு காய்ந்த மரக் கோல்களும், லேவி கோத்திரத்துக்கான கோலில் ஆரோனின் பெயரும் பொறிக்கப்பட்டு, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே சாட்சிப்பெட்டிக்கு முன்பாக இரவு முழுவதும் வைக்கப்படுகின்றன. மறுநாள் காலையில் மற்ற பதினொரு கோல்களும் காய்ந்த நிலையிலேயே இருக்க, ஆரோனின் கோலோ ஒரே இரவில் துளிர்த்து, பூ பூத்து, பழுத்த வாதுமைப் பழங்களை (பாதாம்) தந்து அதிசயமாய் செழித்து நின்றது—மரணம் சூழ்ந்த மரத்திலிருந்து எழுந்த உயிர்த்தெழுதலின் ஜீவன் தேவனுடைய ஆசாரியத்துவத்தை நித்திய காலத்திற்கும் உறுதிப்படுத்தியது.

வனாந்தர யாத்திரையின் நாற்பதாம் ஆண்டின் முதல் மாதத்திலே, இஸ்ரவேல் சபை சீன் வனாந்தரத்திலுள்ள காதேசுக்கு வந்து சேருகிறது; அங்கே மிரியாம் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்படுகிறாள். அங்கே தண்ணீர் இல்லாததினால், மக்கள் மீண்டும் ஒன்றுதிரண்டு மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் விரோதமாக வாக்குவாதம் செய்து, முந்தைய வாதைகளில் மாண்ட தங்கள் சகோதரர்களோடு கூட தாங்களும் மாண்டிருக்கக் கூடாதா என்று கதறுகின்றனர். ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் தேவ சமூகத்தில் விழுந்த மோசேக்கு, கர்த்தர் தன் கோலை எடுத்துக்கொண்டு, சபையைக் கூட்டி, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகக் கன்மலையோடு (Sela) *பேசும்படி* மட்டுமே கட்டளையிடுகிறார். ஆனால் நாற்பதாண்டு கால முறுமுறுப்பினால் உள்ளம் கசந்துபோன மோசே, 'கலகக்காரரே, கேளுங்கள்' என்று சினந்து பேசி, தன் கோலினால் கன்மலையை இரண்டு முறை பலமாய் அடிக்கிறார். தேவனுடைய இரக்கத்தினால் தண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடி ஜனங்களையும் மிருகங்களையும் காப்பாற்றியபோதிலும், சபைக்கு முன்பாக தேவனைப் பரிசுத்தம்பண்ணத் தவறியதினிமித்தம் மோசே மற்றும் ஆரோன் வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நுழைய முடியாதபடி கர்த்தர் தடுத்து நிறுத்துகிறார்.

ஏதோம் தேசத்தைச் சுற்றிப்போகும் கடினமான பாதையிலே, கொளுத்தும் அரபா பாலைவனப் பள்ளத்தாக்கின் வழியே பிரயாணம் பண்ணுகையில், இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் ஆத்துமா வழியினிமித்தம் மிகவும் சோர்ந்துபோகிறது. தேவனுக்கும் மோசேக்கும் விரோதமாய் முறுமுறுத்து, வானத்திலிருந்து பொழிந்த அதிசய மன்னாவை 'இந்த அற்ப அப்பம்' என்று அவர்கள் தூஷிக்கின்றனர். தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பினால் அவருடைய பாதுகாப்பு வேலி விலக, கொடிய விஷமுள்ள கொள்ளிவாய்ச் சர்ப்பங்கள் (Seraphim) பாளையத்திற்குள் புகுந்து ஜனங்களைக் கடிக்கின்றன; பாளையம் முழுவதும் கொடூர மரண அலறல் எழும்புகிறது. தங்கள் பாவத்தை உணர்ந்து அழுத ஜனங்கள் மோசேக்காக மன்றாடுகின்றனர். கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி, மோசே வெண்கலத்தினால் ஒரு சர்ப்பத்தைச் செய்து, அதை ஒரு மரக்கம்பத்தின் மீது உயர்த்தி வைக்கிறார்: கடிக்கப்பட்ட எவனும் அந்த வெண்கல சர்ப்பத்தை நோக்கிப் பார்க்கும்போது அவன் பிழைப்பான்—இது சிலுவையிலே உயர்த்தப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னதமான மீட்பின் நிழலாய் விளங்குகிறது.

எமோரியரின் ராஜாவாகிய சீகோனையும், பாசானின் ராஜாவாகிய ஓகையும் இஸ்ரவேல் சம்கரித்ததைக் கண்டு நடுங்கிய மோவாபின் ராஜாவாகிய பாலாக், தேவனுடைய ஜனங்களைச் சபிக்கும்படி மெசொப்பொத்தாமியாவின் பேத்தோரிலிருந்து புகழ்பெற்ற குறிகாரனாகிய பிலேயாமைப் பெரும் பண ஆசை காட்டி அழைக்கிறான். மோவாபின் பொன்னையும் ராஜ கௌரவத்தையும் வாஞ்சித்து, பிலேயாம் தன் கழுதையின் மேல் ஏறிப் புறப்படுகிறான். வழியிலே உருவின பட்டயத்தோடு நின்ற கர்த்தருடைய தூதனைக் கண்டு பயந்து விலகிய தன் கழுதையை அந்த குருட்டுத் தீர்க்கதரிசி மூன்று முறை கொடூரமாய் அடிக்கிறான். அப்போது கர்த்தர் கழுதையின் வாயைத் திறந்து, தன் எஜமானனின் புத்தியீனத்தைக் கடிந்துகொள்ளப் பண்ணுகிறார். தூதனின் தரிசனத்தைக் கண்டு நடுங்கிய பிலேயாம், தேவனுடைய அனுமதியோடு சென்றபோதிலும், சபிக்க முயன்ற ஒவ்வொரு முறையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அவன் வாயை ஆளுகை செய்து, இஸ்ரவேலின் மீது நான்கு உன்னதமான ஆசீர்வாதத் தீர்க்கதரிசனங்களை உரைக்கப்பண்ணுகிறார்; அது யாக்கோபிலிருந்து உதிக்கும் மேசியாவின் ராஜ நட்சத்திரத்தை முன்னறிவிக்கிறது.

மோவாபின் சமவெளியிலுள்ள சித்தீமிலே இஸ்ரவேலர் தங்கியிருந்தபோது, வெளிப்படையான சாபங்களினால் ஜெயிக்க முடியாத பிலேயாம், மோவாபிய மற்றும் மீதியானியப் பெண்களைக் கொண்டு இஸ்ரவேலரை விபச்சாரத்திலும் விக்கிரகாராதனையிலும் விழப்பண்ணும் வஞ்சக உபாயத்தைப் பாலாக்குக்குக் கற்றுக்கொடுத்தான். இஸ்ரவேலர் பாகால்பேயோரின் அருவருப்பான வழிபாட்டிலே பிணைக்கப்பட்டு, செத்தவர்களுக்குப் படைத்த பலிகளைப் புசித்ததினால், தேவனுடைய கடுங்கோபம் கொள்ளைநோயாகப் பாளையத்திற்குள் வெடித்தது. மோசேயும் சபையாரும் ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் கதறி அழுதுகொண்டிருந்த வேளையில், சிமியோன் கோத்திரத்துப் பிரபுவாகிய சிம்ரி, மீதியானிய இளவரசியாகிய கஸ்பியைத் தன் கூடாரத்திற்குள் துணிகரமாய் அழைத்துச் சென்றான். தேவனுடைய நாமத்திற்காகப் பரிசுத்த வைராக்கியம் கொண்ட ஆரோனின் பேரன் பினெகாஸ், உடனே ஒரு ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு கூடாரத்திற்குள் பாய்ந்து, அவ்விருவரையும் ஒரே குத்தாகக் குத்திச் சாய்த்தான். உடனடியாய் அந்த வாதை நின்றது; 24,000 பேர் மாண்ட அந்தப் பயங்கர நாளில் தேவனுடைய உக்கிரத்தைத் தணித்த பினெகாசுக்கு, கர்த்தர் நித்திய ஆசாரியத்துவத்தின் 'சமாதான உடன்படிக்கையை' அருளினார்.

நாற்பதாண்டு கால வனாந்தர யாத்திரை முடிவுக்கு வந்து, அபாரீம் மலையின் உச்சியிலே மோசே தன் மரணத்தை எதிர்நோக்கியிருந்த வேளையில், அந்த மாபெரும் தீர்க்கதரிசி தன் சொந்தப் புகழுக்காக அல்ல; மாறாக, கர்த்தருடைய சபை மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப் போல அலைந்துபோகாதபடி ஒரு நல்ல மேய்ப்பனைத் தரும்படி தேவனிடம் ஜெபிக்கிறார். தேவன் ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற மனிதனாகிய நூனின் குமாரன் யோசுவாவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாருக்கும் முழு இஸ்ரவேல் சபைக்கும் முன்பாக, மோசே யோசுவாவின் மேல் தன் கரங்களை வைத்து, தன் கனத்தின் ஒரு பங்கை அவனுக்கு அளித்து, தலைமைத்துவ அதிகாரத்தை மாற்றுகிறார். 'பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு' என்று மோசேயினாலும் தேவனாலும் மீண்டும் மீண்டும் கட்டளையிடப்பட்ட யோசுவா, ஞானத்தின் ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு கானான் தேசத்தைச் சுதந்தரிக்கும் மகத்தான பொறுப்பை ஏற்கிறார்.

மோவாபின் வெயில் தகிக்கும் சமவெளிகளிலிருந்து நேபோ மலையின் தனிமையான உச்சிக்கு மோசே தனித்து ஏறுகிறார். அங்கே பிஸ்காவின் கொடுமுடியில் நின்று, தேவன் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேற்றத்தைத் தன் கண்களால் காண்கிறார். 120 வயதான அந்தத் தீர்க்கதரிசிக்கு தேவன் கொடுத்த தெய்வீகப் பார்வையின் மூலம், கீலேயாத் முதல் தாண் வரை, எப்பிராயீம், மனாசே, யூதா முதல் மேற்கு சமுத்திரம் வரை, மற்றும் தென்திசையின் நெகேவ் முதல் எரிகோவின் பேரீச்சஞ்சோலை வரை முழு வாக்குத்தத்த தேசத்தையும் காண்கிறார். மேரிபாவின் கன்மலையை அடித்ததினால் யோர்தானைக் கடக்க அனுமதி மறுக்கப்பட்டபோதிலும், மோசே கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படியே சமாதானத்தோடு மரிக்கிறார். மனித வரலாற்றிலேயே நிகழாத மாபெரும் தனிப்பட்ட அன்பினால், தேவன் தாமே மோவாப் தேசத்தின் பள்ளத்தாக்கிலே தன் உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனை இரகசியமாய் அடக்கம் செய்கிறார்; தேவனுடைய சிநேகிதனின் கல்லறை மனிதர்களால் விக்கிரகமாக்கப்படாதபடி அந்த இடம் இன்றுவரை எவருக்கும் தெரியாமல் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும் யோர்தான் நதியைக் கடந்து செல்லும் முன்பாக, யோசுவா சித்தீமிலிருந்து இரண்டு இரகசிய வேவுகாரர்களை எரிகோவின் பலத்த அரண்களை ஆராயும்படி அனுப்புகிறார். அழியப்போகும் அந்தப் புறஜாதிப் பட்டணத்தின் நடுவிலே, எரிகோ நகர மதிலின் மீது கட்டப்பட்டிருந்த ராகாப் என்னும் ஸ்திரீயின் வீட்டிலே அந்த வேவுகாரர்கள் தங்குகிறார்கள். எரிகோவின் ராஜா அவர்களைப் பிடிக்க வீரர்களை அனுப்பியபோது, ராகாப் அவர்களைத் தன் வீட்டின் கூரையின் மேலிருந்த சணல் தட்டுகளுக்குள் மறைத்து வைத்து, எதிரிகளைத் திசைதிருப்புகிறாள். எரிகோ தேசத்தின் மக்களின் இருதயங்கள் இஸ்ரவேலின் தேவனுக்கு முன்பாக மெழுகைப் போல உருகிப்போயின என்பதை வெளிப்படுத்தும் அவள், சர்வ அண்டத்திற்கும் கர்த்தரே மெய்யான தேவன் என்ற உன்னதமான விசுவாச அறிக்கையைச் செய்கிறாள். வேவுகாரர்களைக் காப்பாற்றியதற்குப் பிரதியாக, தன் ஜன்னலில் கட்டப்படும் ஒரு சிவப்பு நூலின் (Tiqvah) அடையாளத்தின் மூலம், தன் குடும்பம் முழுவதற்கும் பாதுகாப்பை அளிக்கும்படி உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதியைப் (Chesed) பெற்றுக்கொள்கிறாள்.

வாக்குத்தத்த தேசத்தின் வாசற்படியிலே, இஸ்ரவேல் சமூகம் மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு மாபெரும் தடையை எதிர்கொள்கிறது: வசந்த கால அறுவடைப் பருவத்திலே யோர்தான் நதி தன் கரைகள் அனைத்தையும் மூழ்கடித்துக்கொண்டு பெருவெள்ளமாய்ப் பாய்ந்தோடுகிறது. தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொள்ளும்படி யோசுவா கட்டளையிட்ட பின்னர், ஆசாரியர்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தோள்களில் சுமந்துகொண்டு ஆர்ப்பரிக்கும் நதியை நோக்கி முன்னேறுகிறார்கள். அவர்களின் பாதங்கள் நதியின் ஓரத்தில் பட்ட அந்த வினாடியில், மேலிருந்து பாய்ந்துவந்த தண்ணீர் பதினாறு மைல் தூரத்திலுள்ள ஆதாம் ஊரிலே ஒரு குவியலாக (Ned) அமானுஷ்யமாய் நிறுத்தப்படுகிறது. ஆசாரியர்கள் நதியின் நடுவிலே உலர்ந்த தரையிலே (Charavah) உறுதியாய் நிற்க, இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான இஸ்ரவேல் மக்கள் யோர்தானைக் கடந்து கானானுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்கள். ஆசாரியர்கள் நின்ற இடத்திலிருந்து பன்னிரண்டு பெரிய கற்கள் எடுக்கப்பட்டு கில்காலிலே நித்திய நினைவுச் சின்னமாக (Zikkaron) நாட்டப்படுகின்றன; மேலும் யோசுவா நதியின் நடுவிலே பன்னிரண்டு கற்களை நாட்டி, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய அதிசய கிரியைக்கு அழியாத சாட்சியை நிறுவுகிறார்.

எரிகோவின் மூடப்பட்ட, தகர்க்க முடியாத பிரம்மாண்டமான கோட்டை மதில்களுக்கு முன்பாக, உருவிய பட்டயத்தைக் கையில் ஏந்திய ஒரு பரலோக போர்வீரனை—கர்த்தருடைய சேனையின் அதிபதியை—யோசுவா சந்திக்கிறார். முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்துகொள்ளும் யோசுவாவுக்கு, உலகப் போர்த் தந்திரங்களுக்குப் பதிலாக ஒரு ஆராதனைப் போர்த் திட்டம் வழங்கப்படுகிறது: ஆறு நாட்கள் ஆயுதபாணிகளும், ஆட்டுக்கடா எக்காளங்களை ஏந்திய ஏழு ஆசாரியர்களும் உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக முழு அமைதியோடு நகரை ஒருமுறை சுற்றிவர வேண்டும். ஏழாம் நாளிலே, விடியற்காலையில் ஏழு முறை சுற்றிவந்த பின்னர், ஆசாரியர்கள் எக்காளங்களை நீளமாய் முழங்க, மக்கள் அனைவரும் விசுவாசத்தின் பெருமுழக்கமிடும்போது (Teruah), பிரம்மாண்டமான இரட்டை மதில்கள் தங்களுக்குள்ளேயே தரைமட்டமாய் இடிந்து விழுகின்றன. இஸ்ரவேலர் பட்டணத்தைக் கைப்பற்றி, ராகாபின் குடும்பத்தை உயிரோடு மீட்டு, கானானின் முதல் பலனாகிய அந்தப் பட்டணத்தை முழுமையாகக் கர்த்தருக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்கள் (Cherem).

எரிகோவின் மாபெரும் அதிசய வெற்றியினால் உற்சாகமடைந்த இஸ்ரவேல் சமூகம், மலையரBackணான ஆயீ பட்டணத்தின் மீது அலட்சியத்தோடு படையெடுத்துச் சென்று, செபாரிமின் சரிவுகளிலே முப்பத்தாறு வீரர்களைப் பலிகொடுத்து அவமானகரமான தோல்வியைத் தழுவுகிறது. உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தன் தலையில் புழுதியை வாரிப்போட்டு அழுது புலம்பும் யோசுவாவுக்கு, அந்தத் தோல்வியின் பயங்கரக் காரணத்தை தேவன் வெளிப்படுத்துகிறார்: இஸ்ரவேலிலே ஒருவன் தேவனுடைய சாபத்தீடான உடன்படிக்கையை மீறித் துரோகம் (Ma'al) செய்திருக்கிறான். யூதா கோத்திரத்து ஆகான் என்பவன், தேவனுடைய பொக்கிஷத்திற்குரிய (Cherem) ஒரு விலையேறப்பெற்ற பாபிலோனிய சால்வையையும், இருநூறு வெள்ளிக்காசுகளையும், ஐம்பது சேக்கல் எடையுள்ள ஒரு பொன் பாளத்தையும் திருடித் தன் கூடாரத்திற்குள் புதைத்து வைத்திருக்கிறான். பரிசுத்த திருவுளச்சீட்டின் மூலம் குற்றவாளி அடையாளம் காணப்பட்டு, ஆகான் தன் பாவத்தை அறிக்கையிடுகிறான். ஆகோர் பள்ளத்தாக்கிலே அந்தப் பாவம் அக்கினியினால் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு அகற்றப்பட்ட பின்னரே, இஸ்ரவேலுக்கு மீண்டும் ஜெயத்தின் வாசல் திறக்கப்படுகிறது.

இஸ்ரவேலோடு சமாதான உடன்படிக்கை செய்துகொண்டதற்காகக் கிபியோனை நிர்மூலமாக்க, எருசலேமின் ராஜாவாகிய அதோனிசேதேக்கின் தலைமையில் ஐந்து பலத்த எமோரிய ராஜாக்கள் கூட்டுப்படையாகத் திரண்டபோது, யோசுவா தன் உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதியைக் காக்கும்படி, கில்காலிலிருந்து இருபது மைல் தூரமுள்ள செங்குத்தான மலைப்பாதைகளில் விடிய விடிய இரவு முழுவதும் தன் சேனைகளை நடத்திச் செல்கிறார். அதிகாலையிலே எதிரிகளைத் திடீரெனத் தாக்கி, பெத்தொரோனின் ஆபத்தான கணவாயின் வழியே அவர்களை விரட்டியடிக்கிறார். வாளினால் வெட்டப்பட்டவர்களைவிட அதிகமான எதிரிகளை சங்கரிக்கும்படி வானத்திலிருந்து கொடிய கல்மழையைக் (Avnei barad) கர்த்தர் பொழியப்பண்ணிய வேளையிலே, யோசுவா மனித வரலாற்றிலேயே எவரும் செய்யத் துணியாத ஒரு விசுவாசப் பெருமுழக்கத்தை எழுப்புகிறார்: கிபியோனின் மேல் சூரியனும், ஆயலோன் பள்ளத்தாக்கின் மேல் சந்திரனும் அசையாமல் நிற்கும்படி கட்டளையிடுகிறார்! யாஷாரின் புத்தகத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள இந்த அமானுஷ்ய அற்புதத்திலே, தேவனுடைய உடன்படிக்கை வெற்றி முழுமையடையும் வரை சூரியன் ஆகாயத்தின் நடுவிலே சுமார் ஒரு முழு நாள் வரை அஸ்தமிக்காமல் நிற்கிறது.

நூற்றிப்பத்து வயதை எட்டிய யோசுவா, தன் வாழ்வின் இறுதி தருவாயில் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள், தலைவர்கள், நியாயாதிபதிகள் மற்றும் அதிகாரிகளை வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சீகேமிற்கு அழைக்கிறார். கல்தேயரின் ஊர் தொடங்கி யாத்திராகமம் மற்றும் கானானிய வெற்றிகள் வரை தேவன் காட்டிய அசைக்க முடியாத உடன்படிக்கை உண்மையை விவரித்து, மெசொப்பொத்தாமிய மற்றும் எகிப்திய விக்கிரகங்களைத் துறந்து, இன்று யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று முடிவெடுக்கும்படி உறுதியான சவால் விடுக்கிறார். பரிசுத்த ஸ்தலத்திலுள்ள கர்வாலி மரத்தின்கீழ் ஒரு பெரிய சாட்சிக் கல்லை நாட்டி, தேசிய உடன்படிக்கையைப் புதுப்பித்துவிட்டு தமது நித்திய இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்.

ஆத்சோரின் ராஜாவாகிய யாபீன் மற்றும் அவனது ஒன்பதுநூறு இரும்பு ரதங்களைக் கொண்ட படைத்தளபதி சிசெராவின் இருபது ஆண்டுகால கொடூர ஒடுக்குமுறையிலிருந்து இஸ்ரவேலை விடுவிக்க, தேவன் தெபொராளை ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவும், நியாயாதிபதியாகவும், 'இஸ்ரவேலின் தாயாகவும்' எழுப்புகிறார். தாபோர் மலையின் மீது நப்தலி மற்றும் செபுலோன் கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த பத்தாயிரம் வீரர்களைத் திரட்டும்படி பாராக்கை அழைக்கும் தெபொராள், கீசோன் ஆற்றருகே கர்த்தர் சிசெராவை அவனது கைகளில் ஒப்புக்கொடுப்பார் என்று முன்னறிவிக்கிறார். வானத்திலிருந்து தேவன் பெருமழையையும் வெள்ளத்தையும் கட்டவிழ்த்துவிட, சேற்றில் சிக்கிய இரும்பு ரத சேனையை இஸ்ரவேல் துவம்சம் செய்கிறது; யாகேலின் கூடாரத்தில் சிசெராவின் முடிவு நேரிட, நியாயாதிபதிகள் 5-ன் வரலாற்று வெற்றிப்பாடல் விண்ணதிர ஒலிக்கிறது.

மீதியானியரின் வெட்டுக்கிளி போன்ற கொள்ளைக் கூட்டத்தாரும் அவர்களின் ஒட்டகப் படைகளும் ஏழு ஆண்டுகள் இஸ்ரவேலின் விளைச்சலை அழித்து நாட்டைப் பஞ்சத்தில் ஆழ்த்தியபோது, கர்த்தருடைய தூதன் கிதியோன் என்னும் பயந்த விவசாயியை ஒரு திராட்சை ஆலையில் கோதுமை போரடிக்கும்போது சந்திக்கிறார். அவனை 'பராக்கிரமசாலியே' என்று அழைத்து, தன் தகப்பனின் பாகால் பலிபீடத்தை இடித்துப்போடவும், ஆரோத் நீரூற்றருகே முப்பத்திரண்டாயிரம் வீரர்களைக் வெறும் முந்நூறு விழிப்பான வீரர்களாகக் குறைக்கவும் தேவன் பணிக்கிறார். நள்ளிரவிலே வெறும் மண்பாண்டங்கள், எரியும் தீவட்டிகள் மற்றும் எக்காளங்களை மட்டுமே ஏந்தி, ஒரு லட்சத்து முப்பத்தையாயிரம் பேர் கொண்ட எதிரிப் பாளையத்தைச் சுற்றிவளைத்து அவர்கள் உண்டாக்கிய தெய்வீகக் கலக்கத்தினால், எதிரிகள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒருவரையொருவர் வெட்டி மடிந்து சிதறி ஓடுகின்றனர்.

தாயின் கர்ப்பம் முதற்கொண்டு வாழ்நாள் முழுவதும் நாசரேய விரதத்தினால் தேவனுக்குப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட அசுர பலத்தைப் பெற்ற சிம்சோன், நாற்பது ஆண்டுகால பெலிஸ்திய ஆதிக்கத்திலிருந்து இஸ்ரவேலை விடுவிக்க எழுப்பப்படுகிறார். வெறும் கைகளால் சிங்கத்தைக் கிழித்துப் போட்டதும், ஒரு பச்சையான கழுதையின் தாடை எலும்பினால் ஆயிரம் பெலிஸ்தியரைச் சங்கரித்ததும், காசாவின் மாபெரும் நகரக் கதவுகளையே மலை உச்சிக்குத் தூக்கிச் சென்றதுமான அவரது வீர சாகசங்கள், சோரேக் பள்ளத்தாக்கில் தெலீலாளின் மீதான இச்சையினால் சுக்குநூறாக உடைகின்றன. ஐந்து பெலிஸ்திய பிரபுக்களின் பெரும் பண ஆசைக்காகத் தெலீலாள் செய்த இடைவிடாத வற்புறுத்தலினால், தன் நாசரேய விரதத்தின் இரகசியத்தை சிம்சோன் வெளிப்படுத்துகிறார். கண்கள் பிடுங்கப்பட்டு, வெண்கல விலங்குகளால் கட்டப்பட்டு, காசாவின் சிறைச்சாலையில் மாடுகளைப் போல மாவு அரைக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டபோதிலும், சிறையில் அவரது மயிர் மீண்டும் வளரத் தொடங்கும்போது சிம்சோன் உண்மையான மனந்திரும்புதலோடு தேவனை நோக்கி கதறுகிறார். தாகோன் கோவிலில் மூவாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பெலிஸ்தியரின் கேலிக்கு ஆளாக்கப்பட்ட அந்த உடைந்த வீரன், கோவிலைத் தாங்கி நின்ற இரு நடுத் தூண்களைப் பிடித்துத் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்து ஒரே நொடியில் இடித்துத் தள்ளி, தன் மரணத்திலே பல்லாயிரக்கணக்கான சத்துருக்களைச் சங்கரித்து மாபெரும் இறுதி வெற்றியைப் பெறுகிறார்.

நியாயாதிபதிகளின் இருண்ட அராஜகக் காலத்தில், யூதேயாவின் பெத்லகேமில் ஏற்பட்ட கொடிய பஞ்சத்தின் காரணமாக எலிமெலேக்கின் குடும்பம் மோவாப் தேசத்திற்குப் புலம்பெயர்கிறது; அங்கே எலிமெலேக்கும் அவனது இரு மகன்களும் மரிக்கின்றனர். வாழ்க்கையை இழந்து, துக்கத்தோடும் வறுமையோடும் பெத்லகேமுக்குத் திரும்பும் நகோமியோடு, அவளது மோவாபிய மருமகளாகிய ரூத் அசைக்க முடியாத உடன்படிக்கை அன்போடு (ஹெஸெட் - Chesed) இணைந்து வருகிறாள்: 'உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம், உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்' என்று தன் விசுவாசத்தை அறிக்கையிடுகிறாள். குடும்பத்தைக் காக்க போவாசின் வயலில் சிந்திய வாற்கோதுமை கதிர்களைப் பொறுக்கும் ரூத், அங்கே ஆச்சரியமான தயவைப் பெறுகிறாள். நகோமியின் ஆலோசனையின்படி போரடிக்கும் களத்திற்குச் சென்று, தன்மீது உடன்படிக்கையின் போர்வையை விரிக்கும்படி மீட்பராகிய (கோயேல் - Go'el) போவாசிடம் வேண்டுகிறாள். பெத்லகேமின் நகர வாசலில் மூப்பர்களின் முன்னிலையில் சட்டப்பூர்வமாகச் சொத்தை மீட்டு, ரூத்தைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் போவாஸ், தாவீது ராஜாவின் பாட்டனாகிய ஓபேதைப் பெறுகிறார்; இதன் மூலம் ஒரு புறஜாதிப் பெண் மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அரச வம்சாவளியில் இணைக்கப்படுகிறாள்.

கர்த்தருடைய வார்த்தை அரிதாயும், பிரத்தியட்சமான தரிசனங்கள் இல்லாதிருந்தும் காணப்பட்ட ஓர் ஆவிக்குரிய இருண்ட காலத்திலே, சீலோவிலிருந்த பரிசுத்த ஆசரிப்புக் கூடாரம் ஏலி ஆசாரியனின் துன்மார்க்க குமாரர்களால் கறைபட்டிருந்தது. இந்தத் தேசிய சீரழிவுக்கு மத்தியில், எல்க்கானாவின் மனைவியாகிய அன்னாள் மலடியாயிருந்ததினால் தன் சக்களத்தியாகிய பெனின்னாளின் கொடூரமான நிந்தனைகளை நாள்தோறும் அனுபவித்து உள்ளம் உடைந்தாள். சீலோவின் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலே சத்தமின்றி உதடுகள் மட்டும் அசைய, கண்ணீரோடு தன் ஆத்துமாவை ஊற்றி ஜெபித்த அன்னாள் ஒரு நிபந்தனையற்ற நாசரேயப் பொருத்தனையைப் (நேதெர் - Neder) பண்ணுகிறாள்: கர்த்தர் தமக்கு ஒரு ஆண் குழந்தையைத் தந்தால், அவன் தன் வாழ்நாளெல்லாம் கர்த்தருக்கே அர்ப்பணிக்கப்படுவான் என்று நேர்ந்துகொண்டாள். தேவன் அன்னாளை நினைத்தருளினார்; சாமுவேல் ('தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்') பிறந்தான். தான் செய்த பொருத்தனையின்படியே, பால்குடி மறந்த குழந்தையைச் சீலோவின் கூடாரத்தில் கொண்டுவந்து ஒப்படைக்கிறாள். தேவனுடைய விளக்கு (நேர் எலோஹிம்) அணையாதிருந்த அந்த அதிகாலை வேளையிலே, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் படுத்திருந்த சிறுவன் சாமுவேலைத் தேவன் நள்ளிரவில் பெயர் சொல்லி அழைத்து, இஸ்ரவேல் தேசத்தில் ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசன விடியலைத் துவக்கி வைக்கிறார்.

எபனேசரில் பெலிஸ்தருக்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் படைகள் அவமானகரமான தோல்வியைத் தழுவியபோது, இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் தேவனைத் தங்களுடைய சுயநலத்திற்குப் பயன்படுத்த எண்ணி, சீலோவிலிருந்த பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்து யுத்தகளத்தில் நிறுத்தினர்; தேவ சமுகத்தை ஒரு மந்திர தாயத்து போல அவர்கள் கருதினர். துன்மார்க்க ஆசாரியர்களாகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் துணையோடு பெட்டி வந்தபோதிலும், யுத்தம் பேரழிவிலேயே முடிந்தது: முப்பதினாயிரம் இஸ்ரவேல் போர்வீரர்கள் மாண்டனர், ஆசாரியர்கள் இருவரும் வெட்டுண்டு விழுந்தனர், தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி சிறைபிடிக்கப்பட்டது. இந்த பயங்கரச் செய்தியைக் கேட்டவுடன் தொண்ணூற்றெட்டு வயதான முதிய ஏலி ஆசாரியன் தன் நாற்காலியிலிருந்து பின்னாக விழுந்து கழுத்து முறிந்து செத்தான்; பிரசவ வேதனையில் மடிந்த பினெகாசின் மனைவி தன் குழந்தைக்கு *இக்கபோத்* ('மகிமை இஸ்ரவேலை விட்டு விலகிப்போயிற்று') என்று பெயரிட்டாள். ஆனால் தம்முடைய பரிசுத்தத்தைப் பாதுகாக்கக் கர்த்தருக்கு மனிதப் படைகள் தேவையில்லை! அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோன் விக்கிரகக் கோவிலில் வெற்றிச் சின்னமாக உடன்படிக்கைப் பெட்டி வைக்கப்பட்டபோது, தாகோன் சிலை பெட்டிக்கு முன்பாக முகங்குப்புற விழுந்து, அதன் தலையும் கைகளும் வாசற்படியில் துண்டிக்கப்பட்டன. கொடூரமான மூலவியாதியினாலும் தேசத்தைப் பாழாக்கிய சுண்டெலிகளினாலும் பீடிக்கப்பட்ட பெலிஸ்தர், பழக்கப்படாத இரண்டு கறவை மாடுகள் பூட்டிய புதிய வண்டியில் உடன்படிக்கைப் பெட்டியை ஏற்றி அனுப்பி, யெகோவாவே சர்வலோகத்திற்கும் ஏக இறையாண்மையுள்ள தேவன் என்பதை நடுநடுங்கி ஒப்புக்கொண்டனர்.

முதிர்வயதான சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியின் காலத்திலே, இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் ராமாவிலே கூடிவந்து: 'மற்ற எல்லா தேசங்களையும்போல எங்களை நியாயம் விசாரிக்கிறதற்கு ஒரு ராஜாவை எங்களுக்கு ஏற்படுத்தவேண்டும்' என்று வற்புறுத்தினர். யெகோவாவின் நேரடி தேவஆட்சியை ஜனங்கள் நிராகரித்ததைக் கண்டு உள்ளம் உடைந்த சாமுவேலிடம் தேவன், 'அவர்கள் உன்னை அல்ல, தங்களை ஆளாதபடிக்கு என்னைத்தான் புறக்கணித்தார்கள்' என்று கூறி, ஒரு ராஜா ஏற்படுத்தப்பட்டால் வரக்கூடிய கடுமையான வரிச்சுமை, ராணுவக் கட்டாயப் பணி, அடிமைத்தனம் ஆகியவற்றைக் குறித்து எச்சரிக்கும்படி பணிக்கிறார். இருப்பினும் ஜனங்களின் பிடிவாதத்தைக் கண்டு தேவன் சம்மதிக்கிறார். தன் தகப்பனுடைய காணாமற்போன கழுதைகளைத் தேடி அலைந்த பென்யமீன் கோத்திரத்து கீசின் குமாரனாகிய சவுல்—ஜனங்கள் எல்லாரிலும் பார்க்கத் தோளுக்குமேல் உயரமும் சௌந்தரியமும் உள்ள வாலிபன்—தேவ சித்தத்தினால் ராமாவுக்கு வழிநடத்தப்படுகிறான். அங்கே சாமுவேல் அவனைத் தனியாக அழைத்து, அவன் தலையின்மேல் தைலத்தை ஊற்றி ரகசியமாய் அபிஷேகம் பண்ணி, தேவ ஆவியினால் அவனுக்கு ஒரு புதிய இருதயத்தைக் கொடுக்கிறார். மிஸ்பாவிலே சீட்டுப்போட்டு சவுல் பகிரங்கமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டபோதும், அவன் தளவாடங்களுக்குள்ளே ஒளிந்துகொண்டான். ஆனால் அம்மோனிய ராஜாவாகிய நாகாஸ் யாபேஸ் கீலேயாத் பட்டணத்தை முற்றுகையிட்டு, அங்கிருந்த மனிதர்களின் வலது கண்களைப் பிடுங்கி அவமானப்படுத்தத் துணிந்தபோது, சவுலின்மேல் தேவ ஆவியானவர் இறங்கினார்! முப்பத்து முப்பதினாயிரம் இஸ்ரவேலரைத் திரட்டி, அதிகாலை ஜாமத்திலே மூன்று படைகளாகப் பிரிந்து அம்மோனியரைச் சுக்குநூறாக நொறுக்கி யாபேசை விடுவித்தான். கில்காலிலே சமாதான பலிகளைச் செலுத்தி, இஸ்ரவேல் தன் புதிய ராஜாவோடு ராஜ்யபாரத்தைப் புதுப்பித்துக்கொண்டது.

மிக்மாசிலே முப்பதினாயிரம் ரதங்களோடும் திரளான சேனைகளோடும் பெலிஸ்தர் திரண்டு நின்ற இக்கட்டான வேளையிலே, சவுல் ராஜா கில்காலிலே சாமுவேலுக்காக ஏழு நாட்கள் காத்திருந்தான். தன் படைகள் பயந்து தன்னைவிட்டுச் சிதறிப்போவதைக் கண்ட சவுல், பொறுமையிழந்து ஆசாரியருக்கு மட்டுமே உரிய சர்வாங்க தகனபலியைத் தானே துணிகரமாய் செலுத்தினான். உடனே அங்கே வந்த சாமுவேல், 'மதிடீனமாய் செய்தீர்; கர்த்தர் உமக்குக் கட்டளையிட்ட பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளாமற்போனீர்; உம்முடைய ராஜ்யபாரம் நிலைநிற்காது; கர்த்தர் தமக்கு ஏற்ற இருதயமுள்ள ஒரு மனுஷனைத் தேடிக்கொண்டார்' என்று தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்தார். பின்னாளிலே இஸ்ரவேலை வனாந்தரத்திலே வஞ்சகமாய் தாக்கிய அமலேக்கியரை முற்றிலும் சங்கரிக்க வேண்டும் (*சாபத்தீடான நிர்மூலம் - Cherem*) என்று தேவன் கட்டளையிட்டபோது, சவுல் மீண்டும் கீழ்ப்படியாமல் போனான்: ஹவீலா தொடங்கி சூர் வரை அமலேக்கியரை முறியடித்தபோதிலும், அவனும் அவனது ஜனங்களும் கொழுத்த ஆடுமாடுகளையும், சிறந்த ஆஸ்திகளையும், அம்மன்னனாகிய ஆகாகையும் உயிரோடு தப்பவிட்டனர். கில்காலிலே வந்து நின்ற சாமுவேல், 'என் காதுகளில் விழுகிற இந்த ஆடுகளின் சத்தமும் மாடுகளின் சத்தமும் என்ன?' என்று கர்ஜித்தபோது, சவுல் ஜனங்களின்மேல் பழியைப் போட்டான். சாமுவேல் நித்திய தீர்க்கதரிசன தீர்ப்பை முழங்கினார்: 'பலியைப்பார்க்கிலும் கீழ்ப்படிதலும், ஆட்டுக்கடாக்களின் நிணத்தைப்பார்க்கிலும் செவிகொடுத்தலும் உத்தமம்; இரண்டகம் பண்ணுதல் பில்லிசூனிய பாவத்திற்குச் சமானம்!' சாமுவேல் திரும்பிப் போகும்போது சவுல் அவரது சால்வையின் தொங்கலைப் பிடித்து இழுக்க, அது கிழிந்துபோனது. 'இன்றையதினம் கர்த்தர் இஸ்ரவேலின் ராஜ்யபாரத்தை உம்மிடத்திலிருந்து கிழித்துப் போட்டு, உம்மைப்பார்க்கிலும் உத்தமனாயிருக்கிற உம்முடைய தோழனுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்' என்று சாமுவேல் அறிவித்தார்; அன்று முதல் சாமுவேல் சவுலை உயிரோடிருக்கும் நாள்வரை காணவேயில்லை.

சோக்கோவுக்கும் அசெக்காவுக்கும் இடையிலுள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஏலா பள்ளத்தாக்கின் எதிரெதிர் மலைச்சரிவுகளில் பெலிஸ்திய மற்றும் இஸ்ரவேல் படைகள் போருக்கு அணிவகுத்து நின்றன. நாற்பது நாட்கள் இரவும் பகலும், காத் பட்டணத்தானாகிய கோலியாத் என்னும் ராட்சத வீரன்—சுமார் பத்து அடி உயரமும், ஐயாயிரம் சேக்கல் எடையுள்ள வெண்கலக் கவசமும், நெசவுக்காரரின் உருளைக்கு இணையான ஈட்டியும் தரித்தவனாய்—பள்ளத்தாக்கிலே இறங்கிவந்து, இஸ்ரவேலின் சேனைகளை நிந்தித்து, ஜீவனுள்ள தேவனைத் தூஷித்து சவால்விட்டான். அவனைக் கண்டு சவுல் ராஜாவும் அவனது முழு ராணுவமும் மரண பயமடைந்து கூடாரங்களுக்குள் பதுங்கிக் கிடந்தனர். தன் தந்தை ஈசாயினால் போர்க்களத்திலுள்ள தன் மூன்று மூத்த சகோதரர்களுக்கு வறுத்த தானியங்களையும் பாலாடைக்கட்டிகளையும் கொண்டுபோய்க் கொடுக்க அனுப்பப்பட்ட பெத்லகேமின் இளம் மேய்ப்பன் தாவீது, பாளயத்திற்கு வந்து இந்தத் தூஷண சத்தத்தைக் கேட்கிறான். தேவ நாமத்தின் மகிமைக்காக அவன் உள்ளத்தில் பரிசுத்த வைராக்கியம் பற்றி எரிகிறது! சவுல் அவனுக்குத் தன் வெண்கல போர்க்கவசங்களை அணிவித்தபோதும், தாவீது அவற்றை நிராகரித்து, தன் மேய்ப்பன் தடியையும், ஒரு கவணையும், ஆற்றுப்படுகையிலிருந்து எடுத்த ஐந்து வழுவழுப்பான கற்களையும் மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு அந்த ராட்சதனை நோக்கி விசுவாசத்தோடு முன்னேறுகிறான். 'யுத்தம் கர்த்தருடையது!' என்று சிம்மம்போல முழங்கி, தாவீது சுழற்றி எறிந்த ஒரே ஒரு கல் கோலியாத்தின் நெற்றியில் ஆழமாய் பாய்ந்து அவனைத் தரையிலே முகங்குப்புற வீழ்த்துகிறது! கோலியாத்தின் சொந்த வாளினாலேயே அவனது தலையைத் தாவீது துண்டிக்க, பெலிஸ்திய ராணுவம் சிதறி ஓட, இஸ்ரவேல் மாபெரும் வெற்றியைச் சுதந்தரிக்கிறது.

ஏலா பள்ளத்தாக்கிலே கோலியாத்தை வீழ்த்திய அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வெற்றிக்குப் பின்னர், பட்டத்து இளவரசனாகிய யோனத்தானின் ஆத்துமா தாவீதின் ஆத்துமாவோடு தெய்வீக அன்பினால் பிணைக்கப்பட்டது. தனக்குரிய அரச சிம்மாசனத்தின் வாரிசுரிமையைத் தியாகம் செய்யத் துணிந்த யோனத்தான், தன் ராஜ சால்வையையும், போர் கவசத்தையும், பட்டயத்தையும், வில்லையும், கச்சையையும் கழற்றித் தாவீதுக்குக் கொடுத்து, அவனோடு ஒரு பரிசுத்த உடன்படிக்கை செய்துகொண்டான். ஆனால், இஸ்ரவேலின் பெண்கள் தம்புருகளோடு ஆடிப்பாடி: 'சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்' என்று பாடியபோது, சவுல் ராஜாவின் உள்ளத்தில் கொடிய பொறாமைப் பிசாசு புகுந்தது. அரண்மனையிலே தாவீது சுரமண்டலம் வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, இரண்டு முறை சவுல் தன் ஈட்டியை எறிந்து அவனைச் சுவரோடு சேர்த்துத் தைக்கப் பார்த்தான். பின்னர் நூறு பெலிஸ்தியரின் நுனித்தோல்களைப் பரிசமாகக் கேட்டுத் தன் மகள் மீகாளை மணம்முடிக்கத் திட்டமிட்டுத் தாவீதைச் சாவில் தள்ள முயன்றான்; ஆனால் தாவீதோ இருநூறு நுனித்தோல்களைக் கொண்டுவந்து நிறுத்தினான்! சவுலின் கொலைவெறி எல்லை மீறியபோது, மாதப்பிறப்பு பந்தியிலே யோனத்தான் தாவீதுக்காகப் பரிந்துபேசி, தன் தகப்பனின் ஈட்டி எறிதலிலிருந்தும் தப்பினான். ஏசேன் கல்லருகே மறைந்திருந்த தாவீதுக்கு மூன்று அம்புகளை எய்து எச்சரித்து, இருவரும் ஒருவரையொருவர் முத்தமிட்டுக் கண்ணீர் வடித்து, தங்கள் சந்ததிக்குள்ளும் தலைமுறை தலைமுறையாக மாறாத கிருபையின் உடன்படிக்கையை (*ஹேசெட்*) உறுதிப்படுத்தி விடைபெற்றனர்.

சவுல் ராஜாவின் கொலைவெறித் தாக்குதலினால் தன் அரச பதவி, அரண்மனை வாழ்க்கை, குடும்பம் அனைத்தையும் இழந்து வேட்டையாடப்படும் நாடோடியாகத் தாவீது யூதேய வனாந்தரங்களில் அலைந்து திரிகிறான். கையில் அப்பமும் ஆயுதமும் இல்லாமல் நோப் நகர ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கு வந்து, பிரதான ஆசாரியனாகிய அகிமெலேக்கிடமிருந்து பரிசுத்த சமூகத்து அப்பத்தையும் (*லேகேம் பானீம்*), கோலியாத்தின் பட்டயத்தையும் பெறுகிறான். பெலிஸ்தரின் பட்டணமாகிய காத்துக்குத் தப்பிச்சென்றபோது, ஆகீஸ் ராஜாவுக்கு முன்பாகப் பித்தன்போல நடித்து மரணத்தின் பிடியிலிருந்து தப்புகிறான். அதுல்லாம் குகையின் பாறை இடுக்குகளில் அடைக்கலம் புகுந்த அவனிடம், அவனது குடும்பத்தாரோடு கூட கடன்பட்டவர்கள், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், மனக்கசப்புள்ளவர்கள் என 400 எளிய மனிதர்கள் வந்து சேருகின்றனர்; தாவீது அவர்களை இஸ்ரவேலின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பராக்கிரமசாலிகளாக மாற்றுகிறான். நோப் நகரத்திலே சவுலின் கட்டளையால் ஏதோமியனாகிய தோவேகு எண்பத்தைந்து ஆசாரியர்களைக் கொன்று குவித்தபோது, தப்பிய ஒரே மகனாகிய அபியாதார் பிரதான ஆசாரியனின் ஏபோத்தோடு தாவீதிடம் வந்து சேருகிறான். ஏபோத்தின் மூலம் தேவனுடைய சித்தத்தைக் கேட்டு கேகிலாவை மீட்டு, சீப் மற்றும் ஒரேஷ் வனாந்தரங்களின் கற்பாறைகளில் சவுலின் பிடியிலிருந்து தேவனுடைய உன்னத பாதுகாப்பினால் தப்பித்து, பிரிவினையின் கன்மலையிலே (*சேலா-ஹம்மாலெகோத்*) தேவனுடைய அதிசய விடுதலையை ருசிக்கிறான்.

ஏன்கேதி மற்றும் சீப் வனாந்தரக் குகைகளில் வேட்டையாடப்படும்போது, தாவீது சவுல் ராஜாவைக் கொல்ல இரண்டு முறை சந்தர்ப்பம் பெறுகிறான். 'கர்த்தரால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர் மேல் கைவையேன்' என்று கூறி, குகையில் சவுலின் வஸ்திரத் தொங்கலை மட்டும் அரிந்து, பின்னர் அவனது ஈட்டியையும் தண்ணீர்க் செம்பையும் எடுத்துக்கொண்டு, தன் உத்தமத்தை நிரூபிக்கிறான்.

செல்வந்தனும் கரடுமுரடனுமான நாபால் தாவீதின் வீரர்களுக்கு உணவுத்தர மறுத்து அவமதிக்கும்போது, தாவீது 400 வீரர்களுடன் பழிவாங்க வருகிறான். நாபாலின் அறிவுள்ள மனைவியான அபிகாயில், உணவுகளுடன் நேரில் வந்து ஞானமாகப் பரிந்துபேசி, தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றி தாவீதைப் பழிவாங்கும் இரத்தப்பழியிலிருந்து தடுக்கிறாள்.

கில்போவா மலையில் பெலிஸ்தியருக்கு எதிரான யுத்தத்தில் சவுல் ராஜாவும் அவனது மகன்களும் மடிகின்றனர். துக்கப்பட்ட தாவீது ஒரு புலம்பல் பாடலைப்பாடுகிறான். எப்ரோனில் யூதாவின் ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, உள்நாட்டுப் போருக்குப் பின், 12 கோத்திரங்களுக்கும் ராஜாவாக முடிசூட்டப்பட்டு எருசலேமைத் தலைநகராக்குகிறான்.

எருசலேமைத் தலைநகராக நிறுவிய பின், தாவீது ராஜா உடன்படிக்கைப் பெட்டியை மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு நகரத்திற்குக் கொண்டுவருகிறான். கர்த்தருக்கு முன்பாக சாதாரண சணல்நூல் ஏபோத்தைத் தரித்து நடனமாடுகிறான். தேவனுக்கு ஒரு ஆலயத்தைக் கட்ட தாவீது விரும்பும்போது, யெகோவா தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் மூலம் தாவீதின் அரியணையையும் சந்ததியையும் என்றென்றைக்கும் ஸ்திரப்படுத்துவதாக உடன்படிக்கை செய்கிறார்.

யோனத்தானோடு செய்த உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்து, தாவீது ராஜா யோனத்தானின் குமாரனான மேஃபிபோசேத்தைத் தேடுகிறான். இரு கால்களும் முடமாகி லோதேபாரில் வசித்த மேஃபிபோசேத்துக்குச் சவுலின் நிலங்கள் அனைத்தையும் மீட்டுத் தந்து, அவனுக்குப் பணிவிடை செய்ய ஆட்களை நியமித்து, தன் சொந்தக் குமாரனைப் போல தன் ராஜ பந்தியில் உணவுண்ண வைக்கிறான்.

ராஜ்யத்தின் உச்சக்கட்டத்தில், தாவீது போருக்குச் செல்லாமல் எருசலேமில் தங்கி பாத்ஷேபாலோடு பாவம் செய்கிறான். அவள் கர்ப்பமானதை மறைக்க, அவளது உண்மையுள்ள கணவனான உரியாவைப் போர்க்களத்தில் கொல்ல சதி செய்கிறான். தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் ஆட்டுக்குட்டியின் உவமை மூலம் தாவீதின் பாவத்தைச் சுட்டிக்காட்ட, தாவீது சங்கீதம் 51-ல் மனந்திரும்பி தேவ மன்னிப்பைப் பெறுகிறான்.

தாவீதின் அழகான குமாரனாகிய அப்சலோம் தந்திரமாக ஜனங்களின் இருதயத்தைக் கவர்ந்து, எப்ரோனில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றுகிறான். இதனால் தாவீது ராஜா பாதரட்சையின்றி அழுதுகொண்டு எருசலேமை விட்டு ஓடுகிறான். எப்பிராயீம் காட்டில் நடந்த போரில், அப்சலோமின் தலைமுடி கர்வாலி மரத்தில் மாட்டிக்கொள்ள, தாவீதின் கட்டளையை மீறி யோவாப் அவனைக் கொன்று தாவீதின் இருதயத்தை உடைக்கிறான்.

கிபியோனில் தேவன் வாலிப சாலொமோனுக்குச் சொப்பனத்தில் தோன்றி எதைக் கேட்கிறாய் என்றபோது, சாலொமோன் ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்க ஞானமுள்ள இருதயத்தைக் கேட்கிறான். தேவன் அவனுக்கு ஈடற்ற ஞானத்தையும் செல்வத்தையும் தருகிறார். இரண்டு தாயார்களின் வழக்கில் தன் ஞானத்தை நிரூபித்து, மோரியா மலையில் பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தைக் கட்டி, மேகமும் அக்கினியும் ஆலயத்தை நிரப்ப பிரதிஷ்டை செய்கிறான்.

சாலொமோனின் பொற்காலத்திற்குப் பின் விக்கிரகாராதனையினால் தேவன் ராஜ்யம் பிளவுபடும் என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கிறார். சாலொமோனின் குமாரனாகிய ரெகொபெயாம் முதியோரின் ஞானமுள்ள ஆலோசனையைத் தள்ளி, கடினமான வரிகளைச் சுமத்துவதாகப் பயமுறுத்துகிறான். இதனால் பத்து வடகோத்திரங்கள் யெரோபெயாமின் கீழ் பிரிந்து செல்கின்றன.

ஆகாப் ராஜா மற்றும் யேசபேலின் விக்கிரகாராதனை காலத்தில், திஷ்பீயனாகிய எலியா எழும்பி மழை பெய்யாது என்று அறிவிக்கிறான். கேரீத் ஆற்றண்டையில் காகங்கள் மூலம் எலியாவுக்குத் தேவன் உணவளிக்கிறார். பின்னர் சாறிபாத் ஊரிலுள்ள விதவையிடம் அனுப்ப, அவளது மாவுப் பானையும் எண்ணெய் உப்பியும் குறையாதிருக்கிறது. எலியா அவளது மரித்த மகனை உயிரோடெழுப்புகிறான்.

மூன்று வருடப் பஞ்சத்திற்குப் பின், கர்மேல் மலையில் ஆகாப் ராஜா மற்றும் பாகாலின் 450 தீர்க்கதரிசிகளுக்கு எலியா சவால் விடுக்கிறான். பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் நாள் முழுவதும் கத்தியால் வெட்டிக்கொண்டு கூப்பிட்டும் பதcostமில்லை. எலியா கர்த்தரின் பலிபீடத்தை செப்பனிட்டு, தண்ணீரை ஊற்றி ஜெபிக்க, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி யெகோவாவே மெய்யான தேவன் என்று நிரூபிக்கிறது.

கர்மேல் வெற்றிக்குப் பின், யேசபேல் மரண அச்சுறுத்தல் விடுக்க, சோர்ந்துபோன எலியா வனாந்தரத்தில் சூரைச்செடியின் கீழ் மனச்சோர்வடைகிறான். தேவதூதனின் உணவினால் பலம்பற்று 40 நாட்கள் ஓரேப் மலைக்குப் பயணிக்கிறான். அங்கே புயல், நிலநடுக்கம், அக்கினியில் அல்ல, மெல்லிய அமைதியான சத்தத்தில் தேவன் அவனுக்குத் தோன்றி புதிய பொறுப்புகளை அளிக்கிறார்.

நாபோத் தன் பிதாக்களின் சுதந்தரத் திராட்சத்தோட்டத்தை ஆகாப் ராஜாவுக்கு விற்க மறுக்கும்போது, யேசபேல் சதி செய்து பொய் சாட்சிகள் மூலம் நாபோத்தைக் கல்லெறிந்து கொல்கிறாள். ஆகாப் தோற்றத்தைக் கைப்பற்றச் செல்லும்போது, எலியா அங்கே வந்து கடும் நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிக்கிறான்.

இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாப் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத்தோடு சேர்ந்து ராமோத் கீலேயாத்தைக் கைப்பற்ற கூட்டணி அமைக்கிறான். 400 போலித் தீர்க்கதரிசிகள் வெற்றியை வாக்குறுதி அளிக்க, உண்மையுள்ள தீர்க்கதரிசியான மீகாயா ஆகாபின் மரணத்தை அறிவிக்கிறான். யுத்தத்தில் மாறுவேடமிட்டிருந்த ஆகாப் குறிபாராமல் எய்யப்பட்ட அம்பினால் வீழ்ந்து மரிக்கிறான்.

எலியா பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நேரம் வந்தபோது, எலிசா அவனை கைவிடாமல் கில்கால், பெத்தேல், எரிகோ மற்றும் யோர்தான் நதி வரை பின்பற்றுகிறான். இரட்டிப்பான ஆவியின் வரத்தைக் கேட்கும் எலிசாவின் கண்களுக்கு முன்பாக, அக்கினி இரதமும் அக்கினி குதிரைகளும் தோன்றி எலியாவைச் சுழல்காற்றிலே பரலோகத்திற்குக் கொண்டுசெல்கின்றன.

எலிசா தேவனுடைய இரக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் இரண்டு மாபெரும் அற்புதங்களைச் செய்கிறான்: முதலாவது, ஏழை விதவையின் கடன் தீர ஒரு உப்பி எண்ணெயைப் பாத்திரங்கள் முழுவதும் பெருகப்பண்ணுகிறான்; இரண்டாவது, தனக்கு உபசரிப்பு செய்த சூனேமியாளின் மரித்த மகனை 7 முறை தும்மப் பண்ணி உயிரோடெழுப்புகிறான்.

சீரிய படைத்தளபதியாகிய நாமான் ஒரு சிறு இஸ்ரவேல் பெண் கூறிய ஆலோசனையினால் குஷ்டரோக சுகம் தேடி எலிசாவிடம் வருகிறான். எலிசாவின் கட்டளைப்படி யோர்தான் நதியில் 7 முறை மூழ்கி முழு சுகமடைகிறான். ஆனால் எலிசாவின் ஊழியக்காரன் கேயாசி பேராசையினால் நாமானிடம் பொய் சொல்லி வெள்ளி வாங்கியதால் குஷ்டரோகம் அடைந்தான்.

எலிசா இரண்டு பிரமிக்கத்தக்க அற்புதங்களைச் செய்கிறான்: முதலாவது, யோர்தான் நதியில் மூழ்கிய இரும்புக் கோடரியை மிதக்கப்பண்ணுகிறான்; இரண்டாவது, தோத்தான் பட்டணத்தைச் சீரியப் படை சூழ்ந்தபோது, 'கர்த்தாவே, இவன் கண்ணைத் திறந்தருளும்' என்று ஜெபிக்க, அக்கினி இரதங்கள் நிறைந்த தேவ பரலோக சேனையின் பாதுகாப்பை வெளிப்படுத்துகிறான்.

சீரிய ராஜாவான பெனகாதாத் சமாரியாவை முற்றுகையிட்டபோது, நகரத்தில் கடுமையான பஞ்சம் ஏற்பட்டது. நாளை இந்நேரத்தில் கோதுமை மாவும் வாற்கோதுமையும் மலிவான விலைக்கு விற்கப்படும் என்று எலிசா தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கிறான்; அதை ஒரு ராஜ அதிகாரி கேலி செய்கிறான். இதற்கிடையில், நான்கு குஷ்டரோகிகள் சீரிய பாளையத்திற்குச் செல்ல துணிந்து, அது முற்றிலும் கைவிடப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறார்கள். இச்செய்தி பஞ்சத்தைத் தீர்த்து, தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றுகிறது.

கொடிய ராணியான அத்தாலியாள் யூதாவின் அரியணையைக் கைப்பற்ற ராஜவம்சம் முழுவதையும் கொன்றபோது, இளவரசி யெகோசெபாள் குழந்தை யோவாஸை ஆலயத்தில் மறைத்து வைக்கிறாள். ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஆசாரியனாகிய யோய்தா ஒரு இரகசிய இராணுவக் புரட்சியை ஏற்படுத்துகிறான். லேவியர்களுக்கு ஆயுதங்களை வழங்கி, ஏழு வயது யோவாஸைத் தகுதியான ராஜாவாக முடிசூட்டி, அத்தாலியாளைக் கொன்று, தாவீதின் வம்சத்தையும் தேவ உடன்படிக்கையையும் மீண்டும் நிலைநாட்டுகிறார்கள்.

தீர்க்கதரிசியான எலிசா மரணப்படுக்கையில் இருக்கும்போது, இஸ்ரவேலின் ராஜாவான யோவாஸ் அவனிடம் வந்து கண்ணீர் விடுகிறான். எலிசா ராஜாவை ஜன்னல் வழியாக ஒரு அம்பை எய்யச் சொல்கிறான், அது சீரியாவுக்கு எதிரான வெற்றியைக் குறிக்கிறது, பின்னர் தரையில் அம்புகளால் அடிக்கச் சொல்கிறான். ராஜா மூன்று முறை மட்டுமே அடிக்கிறான், இதனால் இஸ்ரவேலின் வெற்றிகள் மட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. எலிசா இறந்த பிறகும், அவனது எலும்புகள் தீர்க்கதரிசன வல்லமையைக் கொண்டுள்ளன; ஒரு இறந்த மனிதனின் உடல் எலிசாவின் கல்லறையைத் தொட்டபோது அவன் உயிரோடு எழுந்தான்.

கொடுமையான அசிரிய நகரமான நினிவேயில் மனம் திரும்பும்படி பிரசங்கிக்க தேவன் யோனாவை அனுப்பியபோது, அவர் கீழ்ப்படியாமல் தூர தேசமான தர்ஷீசுக்குச் செல்லும் கப்பலில் ஏறுகிறார். ஒரு பெரும் புயல் கப்பலை அச்சுறுத்த, யோனா தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்கிறார், இதனால் மாலுமிகள் அவரை கடலில் தூக்கி எறிகிறார்கள். தேவன் ஒரு பெரிய மீனை ஆயத்தப்படுத்தி யோனாவை விழுங்கச் செய்து, மூன்று நாட்கள் இருண்ட வயிற்றுக்குள் அவர் மனம் திரும்பும்போது அவரது உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார்.

யோனா தேவனுடைய இரண்டாவது அழைப்புக்குக் கீழ்ப்படிந்து நினிவே நகரத்திற்குள் நுழைந்து, இன்னும் நாற்பது நாட்களில் நினிவே கவிழ்க்கப்பட்டுப்போகும் என்று பிரசங்கிக்கிறார். அற்புதமாக, ராஜா முதல் மிருகங்கள் வரை முழு நகரமும் உபவாசித்து இரட்டுடுத்தி மனம் திரும்புகிறது. தேவன் மனஸ்தாபப்பட்டு அவர்களைக் காப்பாற்றுகிறார். தேவனுடைய இரக்கத்தால் யோனா மிகவும் கோபமடைகிறார், ஆனால் ஒரு செடி, ஒரு புழு மற்றும் வெப்பமான கிழக்குக் காற்றின் மூலம் தேவன் தீர்க்கதரிசியைக் கண்டித்து, ஆத்துமாக்களின் மதிப்பை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்.

தேவன் ஓசியா தீர்க்கதரிசியை விசுவாசமற்ற கோமேர் என்ற பெண்ணை திருமணம் செய்யும்படி பணிக்கிறார்; இதன் மூலம் துரோகம் செய்த இஸ்ரவேலின் மீதான தேவனுடைய மாறாத உடன்படிக்கை அன்பை ஒரு நேரடி உவமையாக விளக்குகிறார். கோமேர் அவரை விட்டு விலகி அடிமைத்தனத்தில் வீழ்ந்தபோதும், தேவன் ஓசியாவை அவளைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து கிரயம் கொடுத்து மீட்கும்படி கட்டளையிட்டு, யெகோவாவின் மன்னிக்கும் அளப்பரிய கிருபையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

யூதாவின் எளிய ஆட்டு மேய்ப்பனும் காட்டத்திப் பழங்களைப் பயிரிடுபவனுமான ஆமோஸ், வட இஸ்ரவேலின் செல்வந்தர்களையும் போலி பக்தியுள்ள பிரபுக்களையும் எச்சரிக்க அனுப்பப்படுகிறார். சாய்ந்துபோன சுவரை அளக்கும் தூக்குநூலின் தரிசனம் உட்பட பல வியத்தகு காட்சிகள் மூலம், ஆமோஸ் கள்ளத் தராசுகளையும், ஏழைகளின் மீதான ஒடுக்குமுறையையும், வேஷமான ஆராதனைகளையும் தோலுரித்துக் காட்டி, நீதி தண்ணீரைப் போலவும் நியாயம் வற்றாத நதியைப் போலவும் பாய வேண்டும் என்ற அழியாத தீர்க்கதரிசனத்தை முழங்குகிறார்.

எலியா முதல் ஓசியா வரையிலான தீர்க்கதரிசிகளின் எச்சரிக்கைகளைப் புறக்கணித்து, பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்த விக்கிரகாராதனையின் காரணமாக வட இஸ்ரவேல் ராஜ்யம் தனது துயரமான முடிவைச் சந்திக்கிறது. ஓசெயா ராஜா அசிரியாவுக்கு எதிராகக் கலகம் செய்ததால், ஐந்தாம் சல்மனாசாரும் இரண்டாம் சர்கோனும் சமாரியாவை மூன்று ஆண்டுகள் கொடூரமாக முற்றுகையிடுகின்றனர். நகரம் விழுகிறது; பத்து கோத்திரங்களும் அசிரியப் பேரரசு முழுவதும் சிறைபிடிக்கப்பட்டு நாடுகடத்தப்படுகின்றன; வட ராஜ்யம் வரலாற்றிலிருந்து அழிக்கப்படுகிறது.

எசேக்கியா ராஜா யூதாவில் முன் எப்போதும் இல்லாத ஆன்மீக மறுமலர்ச்சியைக் கொண்டுவருகிறார்; ஆலயக் கதவுகளைத் திறந்து, விக்கிரகங்களை உடைத்து, இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதாவின் மீதியான மக்களை ஒன்றிணைத்து மாபெரும் பஸ்கா பண்டிகையை நடத்துகிறார். வெல்ல முடியாத சனகெரிபின் அசிரிய இராணுவம் எருசலேமை முற்றுகையிட்டு, ரப்சாக்கே மூலம் யெகோவாவை அவமதித்தபோது, எசேக்கியா அந்த அச்சுறுத்தும் கடிதத்தை ஆலயத்தில் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பரப்பி ஜெபிக்கிறார். ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனத்தின்படி, கர்த்தரின் தூதன் ஒரே இரவில் 1,85,000 அசிரிய வீரர்களைச் சங்கரிக்கிறார்.

எசேக்கியா ராஜா தீர்க்க முடியாத கொடிய பிளவையினால் மரணப்படுக்கையில் தள்ளப்படுகிறார்; 'நீர் உமது வீட்டை ஒழுங்குபடுத்துங்கள், நீர் மரித்துப்போவீர்' என்ற தேவனுடைய எச்சரிப்பை ஏசாயா தீர்க்கதரிசி தெரிவிக்கிறார். எசேக்கியா தன் முகத்தைச் சுவர்ப்பக்கமாகத் திருப்பி, கண்ணீர் விட்டு முழு உள்ளத்தோடு ஜெபிக்கிறார். தேவன் அவரது கண்ணீரைக் கண்டு, அவரது ஆயுளில் பதினைந்து ஆண்டுகளைக் கூட்டி, அத்திப்பழ அடையினால் அவரைச் சுகப்படுத்தி, ஆகாசின் சூரியக் கடிகாரத்தின் நிழல் பத்து படிகள் பின்னோக்கிச் செல்லும் மாபெரும் அண்டவெளி அற்புதத்தின் மூலம் அந்த வாக்குத்தத்தத்தை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

மனாசே மற்றும் ஆமோனின் கொடூரமான விக்கிரகாராதனைக்குப் பிறகு, எட்டு வயதேயான யோசியா யூதாவின் ராஜாவாகிறார். இருபத்தாறாம் வயதில், பாழடைந்த சாலொமோனின் ஆலயத்தைப் பழுதுபார்க்கும்போது, தலைமை ஆசாரியனான இல்க்கியா நீண்ட காலமாகத் தொலைந்துபோயிருந்த மோசேயின் நியாயப்பிரமாணப் புத்தகத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறான். அது வாசிக்கப்பட்டபோது, இளம் யோசியா ராஜா தன் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கதறி மனந்திரும்புகிறார்; வேதாகம வரலாற்றிலேயே மிகத் தீவிரமான விக்கிரக அழிப்புச் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொண்டு, தேவனுடைய உடன்படிக்கையைப் புதுப்பிக்கிறார்.

உசியா ராஜா மரணமடைந்த வருடத்தில், ஏசாயா தீர்க்கதரிசி யெகோவா தேவன் உயரமும் உன்னதமுமான சிங்காசனத்தில் வீற்றிருப்பதையும், அவரது ராஜவஸ்திரத்தின் தொங்கலினால் ஆலயம் நிறைந்திருப்பதையும் ஒரு பரவசத் தரிசனமாகக் காண்கிறார். 'பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்' என்று ஆர்ப்பரிக்கும் ஆறு சிறகுகளுள்ள சேராபீன்களால் சூழப்பட்ட ஏசாயா, தன் சொந்த அசுத்தத்தை உணர்ந்து கதறுகிறார். ஒரு சேராபீன் பலிபீடத்திலிருந்து ஒரு நெருப்புத் தழலை எடுத்து அவரது உதடுகளில் வைத்து அவரது பாவத்தை நீக்குகிறது; அதன்பின் 'இதோ, நான் இருக்கிறேன், என்னை அனுப்பும்' என்று தேவனுடைய அழைப்பிற்கு அவர் முழுமையாக அர்ப்பணிக்கிறார்.

தாயின் வயிற்றில் உருவாவதற்கு முன்பே எரேமியாவை ஜாதிகளுக்குத் தீர்க்கதரிசியாக தேவன் நியமித்தார். தான் ஒரு சிறுபிள்ளை என்று அவன் தயங்கியபோது, தேவன் அவன் வாயைத் தொட்டு, வாதுமைமரக் கிளையையும் கொதிக்கும் கொப்பரையையும் காண்பித்து, அவனை அசைக்க முடியாத இரும்புத் தூணாக நிலைநிறுத்தினார்.

குயவன் சுழலும் சக்கரத்தில் களிமண்ணை வடிப்பதை பார்க்கும்படி தேவன் எரேமியாவை அனுப்பினார். களிமண் கெட்டுப்போனபோது, குயவன் அதை வேறு ஒரு பாத்திரமாக உருவாக்கினான். அதன்பின் உடைந்த மண்பாண்ட வாசலில் எரேமியா ஒரு மண்குடத்தை மூப்பர்களுக்கு முன்பாக உடைத்து நொறுக்கி, தேவனுடைய சர்வவல்லமையுள்ள எச்சரிப்பை அறிவித்தார்.

தேவனுடைய கட்டளைப்படி எரேமியா கூறிய அனைத்து தீர்க்கதரிசனங்களையும் பாருக் ஒரு தோல்சுருளில் எழுதி ஆலயத்தில் வாசித்தான். அதைக் கேட்ட பொல்லாத யோயாக்கீம் ராஜா, வேதசுருளைப் பேனாக்கத்தியால் வெட்டி குளிர்காயும் அக்கினிச்சட்டியில் சுட்டெரித்தான். தேவன் எரேமியாவை நோக்கி முந்தினதை விட அதிக வார்த்தைகள் கொண்ட இரண்டாம் சுருளை எழுதச் சொல்லி, தேவ வார்த்தையை எவராலும் அழிக்க முடியாது என்பதை நிரூபித்தார்.

பாபிலோனிய முற்றுகையின் போது தேவனுடைய வார்த்தையை அறிவித்ததற்காக துரோகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்டு, எரேமியா மல்கியாவின் இருண்ட சேற்றுக்குழிக்குள் கயிறுகளால் இறக்கப்பட்டு சாகவிடப்பட்டார். எத்தியோப்பிய அதிகாரியாகிய எபேத்மெலேக் துணிச்சலுடன் சிதேக்கியா ராஜாவிடம் முறையிட்டு, பழைய துணிகளையும் கயிறுகளையும் பயன்படுத்தி எரேமியாவைச் சேற்றிலிருந்து மீட்டெடுத்தான்.

தீர்க்கதரிசிகளின் எச்சரிப்புகளைப் பல நூற்றாண்டுகளாகப் புறக்கணித்த யூதாவின் முடிவுக் காலம் வந்தது. நேபுகாத்நேச்சாரின் பாபிலோனிய சேனை 18 மாதங்கள் எருசலேமை முற்றுகையிட்டது. நகர மதில் இடிக்கப்பட்டது, சிதேக்கியா ராஜா சிறைபிடிக்கப்பட்டு குருடாக்கப்பட்டான், சாலொமோனின் மகிமையான தேவாலயம் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது, யூதா ஜனங்கள் 70 ஆண்டுகால பாபிலோனிய சிறையிருப்புக்கு அடிமைகளாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர்.

கர்த்தருடைய கரம் எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசியை உலர்ந்த எலும்புகள் நிறைந்த ஒரு பள்ளத்தாக்கிற்குள் கொண்டுசென்றது. 'மனுபுத்திரனே, இந்த எலும்புகள் உயிரடையுமா?' என்று தேவன் கேட்டார். எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தபோது, எலும்புகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, நரம்புகளும் சதைகளும் மூடி, பரிசுத்த ஆவியின் சுவாசம் அவர்களுக்குள் வந்து ஒரு மகா பெரிய சேனையாக உயிரோடு நின்றது.

பாபிலோனுக்குச் சிறைபிடிக்கப்பட்ட இளம் யூத வாலிபர்களாகிய தானியேல், அனனியா, மீஷாவேல், அசரியா ஆகியோர் விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்ட ராஜாவின் போஜனத்தினாலும் திராட்சரசத்தினாலும் தங்களைத் தீட்டுப்படுத்தலாகாது என்று தீர்மானித்தனர். காய்கறிகளையும் தண்ணீரையும் மட்டும் அருந்திய 10 நாள் சோதனைக்குப் பின், அவர்கள் மற்ற வாலிபர்களை விட பிரகாசமாகவும், பாபிலோனின் சகல சாஸ்திரிகளை விட பத்து மடங்கு அதிக ஞானமுள்ளவர்களாகவும் விளங்கினர்.

நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா தூரா சமவெளியில் 90 அடி உயரமுள்ள பிரம்மாண்டமான பொற்சிலையை நிறுவி, வணங்காதவர்கள் எரிகிற அக்கினிச் சூளையில் போடப்படுவார்கள் என்று கட்டளையிட்டபோது, சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ விக்கிரகத்தை வணங்க மறுத்தனர். ஏழு மடங்கு அதிகமாய் சூடாக்கப்பட்ட சூளையில் எறியப்பட்டபோது, அவர்களது கட்டுகள் அவிழ்ந்து, தேவபுத்திரனுக்கு ஒப்பான நான்காம் ஆளோடு அக்கினியின் நடுவே எந்த சேதமுமின்றி உலாவினர்.

பொறாமை கொண்ட பெர்சிய அதிகாரிகள் தரியு ராஜாவை வஞ்சித்து, 30 நாட்களுக்கு ராஜாவைத் தவிர வேறு எந்த தேவனையோ மனிதனையோ நோக்கி விண்ணப்பம் பண்ணக்கூடாது என்று மாற்ற முடியாத சட்டத்தை இயற்றினர். ஆனால் முதிர்வயதான தானியேல் தன் மேல்வீட்டு ஜன்னல்களை எருசலேமுக்கு நேராகத் திறந்து, தன் வழக்கத்தின்படியே தினந்தோறும் மூன்று வேளையும் முழங்கால்படியிட்டு தேவனை நோக்கி ஜெபித்தார். பசியுள்ள சிங்கங்களின் கெபியில் வீசப்பட்டபோது, தேவன் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி சிங்கங்களின் வாய்களைக் கட்டி, தன் ஊழியனை அற்புதமாக விடுவித்தார்.

ஆயிரம் பிரபுக்களுக்கு அளித்த ஆடம்பரமான விருந்தில், எருசலேம் தேவாலயத்திலிருந்து கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பரிசுத்த பொன் பாத்திரங்களில் திராட்சரசம் குடித்து, பொன்னும் வெள்ளியுமான விக்கிரகங்களை பெல்ஷாத்சார் ராஜா துதித்தான். திடீரென்று ஒரு மனிதக் கையின் விரல்கள் தோன்றி அரண்மனை சுவரில் 'மேனே, மேனே, தெக்கேல், உப்பார்சின்' என்று எழுதின. தானியேல் வந்து அந்த தேவ நியாயத்தீர்ப்பை விளக்கினார்—அன்றிரவே பாபிலோன் மேதிய பெர்சியரால் கைப்பற்றப்பட்டு, பெல்ஷாத்சார் கொல்லப்பட்டான்.

எரேமியாவின் 70 ஆண்டுக்கால தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக, பெர்சிய ராஜாவாகிய கோரேசு எருசலேமில் உள்ள கர்த்தருடைய ஆலயத்தைக் கட்டும்படி யூதர்களுக்கு ராஜ ஆணையைப் பிறப்பித்தான். செருபாபேல் மற்றும் பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசுவாவின் தலைமையில் 42,360 பேர் எருசலேமுக்குத் திரும்பி, பலிபீடத்தைக் கட்டி, இரண்டாம் தேவாலயத்தின் அஸ்திபாரத்தைப் போட்டனர்; முதியவர்கள் கண்ணீர் விட்டும், இளைஞர்கள் ஜெயத்தொனி முழங்கியும் கர்த்தரைத் துதித்தனர்.

சமாரியர்களின் எதிர்ப்பு மற்றும் அரசாங்கத் தடைகளினால் தேவாலயப் பணிகள் பதினாறு ஆண்டுகளாக முடங்கிக் கிடந்தன. தேவன் ஆகாய் மற்றும் சகரியா தீர்க்கதரிசிகளை எழும்பப்பண்ணி ஜனங்களின் இருதயங்களில் அனலை மூட்டினார் ('பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும்'). தரியு ராஜா கோரேசுவின் ஆணையை உறுதிப்படுத்தி அரச கஜானாவிலிருந்து நிதியுதவி அளித்தான்; கி.மு. 516-ல் இரண்டாம் தேவாலயம் வெற்றிகரமாக முடிக்கப்பட்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது.

பெர்சிய சாம்ராஜ்யத்தின் 127 மாகாணங்களிலும் உள்ள யூதர்களை ஒரே நாளில் கூண்டோடு அழிக்க கொடிய ஆமானாகிய பிரபு சதி செய்தபோது, அனாதையான எஸ்தர் பெர்சியாவின் ராணியாக உயர்த்தப்பட்டாள். மொர்தெகாயின் சவாலான வார்த்தைகளைக் கேட்டு ('நீ இந்நேரத்திற்கு ராஜ்யத்திலே பிரவேசிக்கிறதற்கு யார் அறிவார்?'), 'நான் செத்தாலும் சாகிறேன்' என்று மூன்று நாட்கள் உபவாசித்து, தடையை மீறி அகாஸ்வேரு ராஜாவை அணுகி, ஆமானின் சதியை அம்பலப்படுத்தி, அவனையே அவனது தூக்குமரத்தில் தொங்கவிட்டு, தன் ஜனங்களை அற்புதமாக மீட்டு 'பூரிம்' பண்டிகையை உருவாக்கினாள்.

முதலாம் எருசலேம் திரும்புதலுக்கு எண்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கர்த்தருடைய வேதத்தை ஆராயவும், அதின்படி செய்யவும், அதை உபதேசிக்கவும் தன் இருதயத்தை ஆயத்தப்படுத்திய ஆசாரியனும் வேதபாரகருமான எஸ்றா எழும்பினார். அர்தசஷ்டா ராஜாவின் அனுமதியோடு, 'தேவனைத் தேடுகிற சகலரின்மேலும் அவருடைய தயவுள்ள கரம் இருக்கும்' என்று நம்பி அரச இராணுவப் பாதுகாப்பை மறுத்து, வனாந்தரத்தைக் கடந்து இரண்டாவது குழுவை எருசலேமுக்கு வழிநடத்தினார். அங்கே ஜனங்களின் பாவத்தைக் கண்டு தன் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கண்ணீர் விட்டு அழுது, ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய மனந்திரும்புதல் எழுப்புதலை உருவாக்கினார்.

எருசலேமின் மதில்கள் இடிக்கப்பட்டு, அதன் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டுக் கிடக்கிறது என்பதைக் கேட்டு, அர்தசஷ்டா ராஜாவின் பானபாத்திரக்காரனாகிய நெகேமியா அழுது, உபவாசித்து தேவனிடம் மன்றாடினார். ராஜாவின் ஆதரவோடு எருசலேமுக்கு வந்து, இரவில் இடிபாடுகளைப் பார்வையிட்டு, ஜனங்களைத் திரட்டினார். சன்பல்லாத் மற்றும் தொபியாவின் ஏளனங்கள், சதித்திட்டங்கள் மற்றும் மரண மிரட்டல்களுக்கு மத்தியில், ஒரு கையில் ஆயுதமும் மறுகையில் வேலைக்கருவியும் ஏந்தி, வெறும் 52 நாட்களில் எருசலேமின் பிரம்மாண்டமான மதில்களைக் கட்டி முடித்து சத்துருக்களைத் திகைக்க வைத்தார்.

எருசலேமின் மதில்கள் கட்டி முடிக்கப்பட்டபின், தண்ணீர் வாசலுக்கு முன்பாக அமைக்கப்பட்ட உயர்ந்த மர மேடையின் மேல் எஸ்றா நின்று மோசேயின் நியாயப்பிரமாணப் புத்தகத்தைத் திறந்து வாசித்தார். அதிகாலை முதல் நண்பகல் வரை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் கவனமாகக் கேட்டனர்; லேவியர்கள் மக்களுக்கு அர்த்தத்தை விளங்கப்பண்ணினர். வசனத்தைக் கேட்டு ஜனங்கள் கண்ணீர் விட்டு அழுதபோது, நெகேமியா அவர்களைத் தேற்றி: 'அழாதேயுங்கள், கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாயிருப்பதே உங்களுடைய பெலன்' என்றார். யோசுவாவின் காலத்திற்குப் பிறகு இல்லாத அளவுக்குக் கூடாரப் பண்டிகையை மிகுந்த சந்தோஷத்தோடு கொண்டாடி, தேவனுடைய கட்டளைகளின்படி நடக்க உடன்படிக்கை செய்து முத்திரையிட்டனர்.

பழைய ஏற்பாட்டின் இறுதித் தீர்க்கதரிசியாகிய மல்கியா, சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பி வந்தபின் ஆவிக்குரிய சோம்பலிலும் அவிசுவாசத்திலும் மூழ்கி, குருடான மற்றும் ஊனமான மிருகங்களைப் பலியிட்டு, தங்கள் இளவயதின் மனைவிகளுக்குத் துரோகம் செய்து, தேவனுடைய தசமபாகங்களைத் திருடிய ஆசாரியர்களையும் ஜனங்களையும் தைரியமாகக் கடிந்துகொண்டார். கர்த்தர் வழியை ஆயத்தம்பண்ணும் தூதனையும், செட்டைகளில் ஆரோக்கியமுள்ள நீதியின் சூரியனையும் அனுப்புவார் என்றும், கர்த்தருடைய பயங்கரமான நாளுக்கு முன்னே எலியா தீர்க்கதரிசி வருவார் என்றும் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்.

மல்கியா தீர்க்கதரிசிக்கும் கிறிஸ்துவின் பிறப்பிற்கும் இடைப்பட்ட 400 ஆண்டுகள் தீர்க்கதரிசன அமைதிக்காலமாகும்; ஆனால் தேவன் உலக வரலாற்றை மிகத் துல்லியமாக வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார். தானியேல் முன்னறிவித்த உலக வல்லரசுகளான பெர்சியா, அலெக்சாண்டரின் கிரேக்கப் பேரரசு, செப்துவஜின்ட் மொழிபெயர்ப்பு, அந்தியோகஸ் எப்பிபானஸின் கொடிய தேவாலயத் தீட்டுப்படுத்தல், யூதாஸ் மக்காபேயின் வீர விடுதலைப் போர் மற்றும் தேவாலயப் பிரதிஷ்டை (ஹனுக்கா பண்டிகை), மற்றும் ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் ஆட்சி ஆகியவற்றின் மூலம் 'காலம் நிறைவேறியபோது' மேசியாவின் வருகைக்காக உலகை தேவன் ஆயத்தப்படுத்தினார்.

400 ஆண்டுகால அமைதிக்குப் பிறகு, எருசலேம் தேவாலயத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பரலோகம் திறக்கப்பட்டது. முதிய ஆசாரியனாகிய சகரியா தூபங்காட்டும் பணியைச் செய்துகொண்டிருந்தபோது, தூபபீடத்தின் வலதுபுறத்தில் காபிரியேல் தூதன் தோன்றி, மலடியாயிருந்த எலிசபெத் ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள் என்றும், அவனுக்கு யோவான் என்று பெயரிட வேண்டும் என்றும், அவன் எலியாவின் ஆவியோடும் பலத்தோடும் ஆண்டவருக்கு வழியை ஆயத்தம்பண்ணுவான் என்றும் அறிவித்தான். சந்தேகப்பட்டதால் ஊமையாக்கப்பட்ட சகரியா, எட்டாம் நாள் விருத்தசேதனத்தின் போது பலகையில் 'இவன் பெயர் யோவான்' என்று எழுதியவுடன் வாய் திறக்கப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்து தீர்க்கதரிசன ஸ்தோத்திரப் பாடலைப் பாடினார்.

கலிலேயாவின் நாசரேத் என்ற எளிய கிராமத்தில், யோசேப்புக்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்த மரியாள் என்னும் கன்னிகையினிடத்திற்கு காபிரியேல் தூதன் தேவனால் அனுப்பப்பட்டான். 'கிருபை பெற்றவளே, கர்த்தர் உன்னுடனே இருக்கிறார்' என்று வாழ்த்தி, அவள் பரிசுத்த ஆவியினால் கர்ப்பவதியாகி உன்னதமானவருடைய குமாரனாகிய இயேசுவைப் பெறுவாள் என்றும், அவரது ராஜ்யத்திற்கு முடிவே இருக்காது என்றும் அறிவித்தான். 'இதோ, நான் ஆண்டவரின் அடிமை; உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது' என்று பூரண கீழ்ப்படிதலோடு ஏற்றுக்கொண்ட மரியாள், யூதேயாவிற்குச் சென்று எலிசபெத்தைச் சந்தித்து, தாழ்மையுள்ளவர்களை உயர்த்தி மேட்டிமையானவர்களைச் சிதறடிக்கும் தேவனைப் போற்றி உன்னதமான 'மக்னிபிகட்' ஸ்தோத்திரப் பாடலைப் பாடினாள்.