பழைய ஏற்பாட்டு கதைகள்
ஆதியாகமம் முதல் மல்கியா மற்றும் மேசியாவின் பிறப்பு வரை
ஆரம்பம்: சிருஷ்டிப்பு, பிரபஞ்சம் மற்றும் உடன்படிக்கை
விண்மீன்கள், பிரம்மாண்டமான மலைகள் அல்லது காலத்தின் சுழற்சி தோன்றுவதற்கு முன்பே, தேவன் நித்திய திரித்துவ மகிமையில் வீற்றிருந்தார். ஆதியாகமம் 1-2 அதிகாரங்கள் வழியே பயணித்து, சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகர் தமது சர்வவல்ல வார்த்தையினால் இருளை அகற்றி, ஒழுங்கின்மையை ஒழித்து, மனிதகுலத்திற்குத் தமது பரிசுத்த சாயலைச் சூட்டுவதை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
முதல் வீழ்ச்சி: கலகம், அந்நியப்படுதல் மற்றும் நம்பிக்கையின் வித்து
ஆதி பரதீசின் இதயத்தை நொறுக்கிய வீழ்ச்சியின் சுவடுகளை ஆராய்கிறது: வஞ்சகமான சந்தேகம் தேவனுடைய நற்குணத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கி, மனிதனின் பரிசுத்தத்தை எவ்வாறு சிதைத்தது என்பதையும், ஆயினும் ஆதியாகமம் 3:15-ல் முதல் சுவிசேஷ விடியலாக மேசியாவின் மீட்பின் ஒளி எவ்வாறு உதித்தது என்பதையும் ஆழமாக விவரிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நோவா: நீதி, பிரளயம் மற்றும் கிருபையின் உடன்படிக்கை
அக்கிரமத்தினாலும் வன்முறையினாலும் மூழ்கியிருந்த ஒரு தலைமுறையில், ஒரு நீதிமான் மட்டுமே தேவனுடன் உண்மையாய் சஞ்சரித்தான். பேழையின் கட்டமைப்பு, பிரபஞ்ச நியாயத்தீர்ப்பின் பெருவெள்ளம் மற்றும் தேவனுடைய பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் நித்திய வானவில் உடன்படிக்கையின் ஆழமான இறையியலை ஆராய்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பாபேல் கோபுரம்: மனித அகந்தை, தேவ இறையாண்மை மற்றும் உலகளாவிய சிதறல்
சினார் சமவெளியில் ஒருங்கிணைந்த மனிதகுலத்தின் கலகத்தை ஆராய்கிறது: செங்கல் சுடும் தொழில்நுட்ப புரட்சி எவ்வாறு மனித சுயமகிமைக்கான ஜிக்குராட் கோபுரத்தைக் கட்டத் தூண்டியது என்பதையும், பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவந்த யேகோவா தேவன் மனித அகந்தையை எவ்வாறு குழப்பி, உலகெங்கும் பல்வகை மொழிகளையும் ஜாதிகளையும் தோற்றுவித்தார் என்பதையும் விவரிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆபிரகாமின் அழைப்பு: விசுவாசம், உடன்படிக்கை மற்றும் ஜாதிகளின் ஆசீர்வாதம்
சந்திரன் தெய்வத்தை வழிபட்ட கல்தேயரின் ஊர் என்ற நாகரிக நகரத்திலிருந்து, வயதான, பிள்ளையில்லாத ஒரு நாடோடியை அறியாத தேசத்திற்குப் புறப்படும்படி யேகோவா தேவன் அழைக்கிறார். ஆபிரகாமின் பரிபூரண கீழ்ப்படிதல், ஏழு மடங்கு தெய்வீக உடன்படிக்கை மற்றும் விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல் என்ற உன்னத உபதேசத்தின் தோற்றத்தை விவரிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சோதோம் கொமோரா: தேவ பரிசுத்தம், பரிந்துபேசுதல் மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு
யோர்தான் பள்ளத்தாக்கில் தேவனுடைய உன்னத பரிசுத்தத்திற்கும், மனிதகுலத்தின் கொடிய பாவத்திற்கும் இடையே ஏற்பட்ட வரலாற்று மோதலைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 18-19 அதிகாரங்களில் தேவனுடைய சிநேகிதனாகிய ஆபிரகாமின் உருக்கமான பரிந்துபேசுதல், சோதோம் கொமோராவின் மீதான அக்கினி நியாயத்தீர்ப்பு, மற்றும் உலகப் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்டு தேவ நீதியைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஈசாக்கின் பலிபீடம் (அகேதா): பூரண விசுவாசம் மற்றும் யேகோவா யீரேயின் ஏற்பாடு
மோரியா மலையின் அமைதியான சரிவுகளில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தின் உச்சக்கட்டத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 22-ல், தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி அவனது ஒரே நேச குமாரனாகிய ஈசாக்கைப் பலியிடும்படி கட்டளையிட்டு, அவனது அன்பின் பூரணத்துவத்தைச் சோதிக்கிறார். ஆபிரகாமின் தயங்காத கீழ்ப்படிதல், ஈசாக்கின் தன்னலமற்ற ஒப்புக்கொடுத்தல் மற்றும் முட்புதரில் சிக்கிய ஆட்டுக்கடாவின் மாற்றுப்பலி மூலம் தேவன் யேகோவா யீரேயாக வெளிப்பட்டு, கல்வாரியின் சிலுவைப் பலியைத் தீர்க்கதரிசனமாய் முன்னறிவிக்கிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஈசாக்கு மற்றும் ரெபெக்கா: தெய்வீக வழிநடத்துதல், உண்மையுள்ள ஊழியம் மற்றும் உடன்படிக்கைத் திருமணம்
ஆபிரகாமின் உண்மையுள்ள மூத்த வேலைக்காரன் ஐந்நூறு மைல் பாலைவனத்தைக் கடந்து அராம்-நஹராய்மிற்குச் சென்ற புனித உடன்படிக்கைப் பணியைத் தொடருங்கள். ஆதியாகமம் 24-ம் அதிகாரம் தெய்வீக வழிநடத்துதல், தேவனுடைய மாறாத உடன்படிக்கைக் கிருபை (ஹெஸெட்) மற்றும் கிணற்றருகே ரெபெக்காள் வெளிப்படுத்திய தன்னலமற்ற ஊழிய சுபாவத்தை வியக்கத்தக்க வகையில் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. அந்தி வேளையில் ரெபெக்காளின் தைரியமான விசுவாசமும், ஈசாக்கின் மன ஆறுதலும் நிறைந்த உடன்படிக்கைத் திருமணத்தை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யாக்கோபு மற்றும் ஏசா: தேவ தெரிந்துகொள்ளுதல், அலட்சியம் செய்யப்பட்ட சேஷ்டபுத்திர பாகம் மற்றும் பிதாவின் ஆசீர்வாதம்
ஈசாக்கின் கூடாரங்களில் சகோதரப் பகை, உலக இச்சை மற்றும் தேவனுடைய மாறாத இறையாண்மை மோதிக்கொண்ட வரலாற்றை ஆழமாகத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 25 மற்றும் 27 அதிகாரங்களில், ஏசா ஒரு வேளை சிவப்புப் பயிற்றுக்கஞ்சிக்காகத் தன் பரிசுத்த சேஷ்டபுத்திர பாகத்தை அற்பமாக விற்ற சோகமும், யாக்கோபும் ரெபெக்காளும் வஞ்சக உபாயத்தினால் பிதாவின் ஆசீர்வாதத்தைப் பறித்த நிகழ்வும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மனிதரின் பலவீனங்களின் நடுவிலும் தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளுதல் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இக்கதை படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பெத்தேலில் யாக்கோபின் ஏணி: பரலோகத்தின் வாசல், சாட்சியின் தூண் மற்றும் தேவ பிரசன்னத்தின் தரிசனம்
லூஸ் என்னும் வனாந்தரப் பாறைகளில் அகதியாக அலைந்த யாக்கோபின் வரலாற்றுப் பயணத்தைத் தொடருங்கள். ஆதியாகமம் 28-ம் அதிகாரத்தில், ஒரு கல்லைத் தலையணையாக வைத்துத் தூங்கிய வேளையில், வானத்தை எட்டிய ஒரு தேவ ஏணியையும், அதில் ஏறி இறங்கிய தேவதூதர்களையும், அதற்கு மேலாக நின்ற யேகோவா தேவனையும் யாக்கோபு தரிசித்தான். தகுதியற்ற ஒரு தந்திரக்காரனுக்கு தேவன் அருளிய நிபந்தனையற்ற கிருபையின் உடன்படிக்கையும், அந்தப் பாழ் வனாந்தரத்தை 'பெத்தேல்' (தேவனுடைய வீடு) என்று மாற்றிய யாக்கோபின் வரலாற்று அர்ப்பணிப்பையும் ஆழமாகத் தரிசியுங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யாக்கோபு, லேயாள் மற்றும் ராகேல்: ஏமாற்றுக்காரன் ஏமாற்றப்படுதல், தெய்வீக பராமரிப்பு மற்றும் இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள்
கானானிய வனாந்தரங்களைக் கடந்து ஆரானின் மேய்ச்சல் நிலங்களுக்குச் செல்லும் யாக்கோபின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 29-30 அதிகாரங்கள் யாக்கோபின் வாழ்க்கையின் மாபெரும் பரீட்சையை விவரிக்கின்றன: வெறுங்கையனாய் ஒரு கிணற்றடியில் வந்து நின்று, தன் தாய்மாமனின் மகளான ராகேலைக் கண்டு காதல்கொண்டு, அவளுக்காக ஏழு ஆண்டுகள் உழைக்கிறான். ஆனால் தன் தந்தை ஈசாக்கை ஏமாற்றிய இந்த தந்திரக்காரன், திருமண இரவின் இருளில் முகத்திரை அணிந்த லேயாளால் தன் மாமன் லாபானால் வஞ்சிக்கப்படுகிறான். ஏமாற்றமும், குடும்பப் போட்டியும், மலட்டுத்தன்மையும் நிறைந்த சூழலில், தேவன் தமது மாறாத உடன்படிக்கையின்படி இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களை எழப்பண்ணி தமது இரட்சிப்பின் திட்டத்தை எவ்வாறு நிறைவேற்றினார் என்பதை ஆழமாக அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பெனியேலில் தேவனோடு போராடிய யாக்கோபு: நொறுங்குண்ட முற்பிதா, தெய்வீக ஆசீர்வாதம் மற்றும் இஸ்ரவேலின் புதிய நாமம்
யாப்போக்கு நதிக்கரையின் தனிமையான இரவு இருளில் யாக்கோபு சந்தித்த வாழ்வா சாவா போராட்டத்தின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். பின்னால் துரத்திய மாமன் லாபானிடமிருந்து தப்பித்து, முன்னால் நானூறு ஆயுதம் தாங்கிய வீரர்களோடு பழிவாங்க வரும் தன் சகோதரன் ஏசாவை எதிர்கொள்ள முடியாமல் யாக்கோபு நடுங்குகிறான். தன் குடும்பத்தாரையும் ஆஸ்திகளையும் நதியைக் கடக்கச் செய்துவிட்டு, அந்த இரவில் அவன் முற்றிலும் தனியனாய் நின்றபோது, ஒரு தேவ மனிதர் விடியற்காலம் வரை அவனோடு தூசியில் போராடுகிறார். தொடக்கைத் தொடுதலால் நொறுக்கப்பட்ட யாக்கோபு, தன் சொந்த பலத்தை இழந்து கண்ணீரோடு ஆசீர்வாதத்திற்காக தேவனைப் பற்றிக்கொண்டு, 'யாக்கோபு' என்ற தந்திரக்காரனிலிருந்து 'இஸ்ரவேல்' என்ற தேவ பிரபுவாக மறுரூபமாக்கப்பட்ட தெய்வீக உன்னதத்தை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கனவு காண்பவன் யோசேப்பு: வாஞ்சையின் பலவண்ண அங்கி, சகோதரப் பொறாமை மற்றும் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட குழி
எபிரோனின் செழிப்பான பள்ளத்தாக்குகளிலும் தோத்தானின் மேய்ச்சல் நிலங்களிலும் தொடங்கிய யோசேப்பின் வரலாற்றுத் திருப்பத்தைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 37-ம் அதிகாரம் குடும்பப் பாரபட்சம், தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்கள் மற்றும் சகோதரப் பொறாமையின் கொடூர மோதலை விவரிக்கிறது. பதினேழு வயதான யோசேப்புக்கு அவனது தந்தை யாக்கோபு விசேஷித்த பலவண்ண அங்கியை (கெத்தோனெத் பஸ்ஸீம்) அணிவித்து தன் வாரிசாக உயர்த்தியதும், தானியக் கட்டுகளும் சூரியனும் சந்திரனும் தனக்கு முன்பாகப் பணிவது போன்ற சொப்பனங்கள் அவனுக்கு அருளப்பட்டதுமான நிகழ்வுகள் அவனது பத்து சகோதரர்களிடையே கொலைவெறியைத் தூண்டுகின்றன. தோத்தானில் ஆடு மேய்த்த சகோதரர்களைக் காணச் சென்ற யோசேப்பு, வஞ்சகமாகப் பிடிக்கப்பட்டு, அவனது அங்கி கிழிக்கப்பட்டு, தண்ணீர் இல்லாத பாழ்ங்குழியில் தள்ளப்பட்டு, இறுதியாக எகிப்தின் அடிமைச் சந்தைக்குச் சென்ற மீதியானிய வணிகர்களுக்கு இருபது வெள்ளிக்காசுக்கு விற்கப்படும் இதயத்தை உலுக்கும் நிகழ்வை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எகிப்தில் யோசேப்பு: போத்திபார் வீட்டில் உத்தமமும், சிறைச்சாலையில் சகிப்புத்தன்மையும், தெய்வீக விடுதலையும்
பண்டைய எகிப்தின் மாபெரும் பேரரசில் ஒரு எபிரேய வாலிபன் சந்தித்த சோதனைகளையும், அவனது அசைக்க முடியாத பரிசுத்தத்தையும் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 39-40 அதிகாரங்கள் பார்வோனின் தலையாரிகளுக்கு அதிபதியாகிய போத்திபாரின் அரண்மனையில் யோசேப்பு அடைந்த திடீர் உயர்வையும், அநியாயமான வீழ்ச்சியையும் விவரிக்கின்றன. தேவனுடைய தெய்வீக பிரசன்னத்தினால் ஒரு சாதாரண அடிமையிலிருந்து அந்த மாளிகையின் பிரதான காரியக்காரனாக யோசேப்பு உயர்ந்தான். ஆனால் போத்திபாரின் மனைவியால் தினமும் இச்சைக்கு அழைக்கப்பட்டபோது, தன் சரீர இன்பத்தைக் காட்டிலும் தேவ பயத்தையும் உத்தமத்தையும் தெரிந்துகொண்டு, தன் வஸ்திரத்தை விட்டுவிட்டு ஓடினான். பொய்க் குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டு அரச பாதாளச் சிறைச்சாலைக்குள் தள்ளப்பட்டபோதிலும், தேவன் அவனோடு இருந்து மாறாத கிருபையைக் (*ஹேசெட்*) கட்டளையிட்டார்; சிறைக்காவலனின் கண்களில் தயவு கிடைத்து, பார்வோனின் பிரதான பானபாத்திரக்காரன் மற்றும் சுயம்பாகியின் தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்களுக்கு தேவ ஞானத்தினால் விளக்கம் கூறிய உன்னத வரலாற்று உண்மையை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆட்சியாளராக யோசேப்பு: பார்வோனின் தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்கள், சிறையிலிருந்து சிம்மாசனத்திற்கு, பஞ்சம் போக்கிய தேவ ஞானம்
சிறைச்சாலையின் இருளிலிருந்து எகிப்திய சாம்ராஜ்யத்தின் உன்னத சிம்மாசனத்திற்கு ஒரே நாளில் உயர்ந்த யோசேப்பின் மாபெரும் வரலாற்று எழுச்சியைத் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 41-ம் அதிகாரம் எகிப்தின் பார்வோன் ராஜா நைல் நதிக்கரையில் கண்ட இரண்டு பயங்கர தீர்க்கதரிசன சொப்பனங்களை விவரிக்கிறது: கொழுத்த பசுக்களை விழுங்கிய மெலிந்த பசுக்களும், செழிப்பான கதிர்களை விழுங்கிய பதரான கதிர்களும் அவனது தூக்கத்தைக் குலைக்கின்றன. எகிப்தின் சகல சாஸ்திரிகளும் மந்திரவாதிகளும் மௌனமாய் நின்ற வேளையில், பானபாத்திரக்காரன் யோசேப்பை நினைவுகூருகிறான். சவரம்பண்ணப்பட்டு, புதிய வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு சிறையிலிருந்து வெளியேறி பார்வோனுக்கு முன்பாக நின்ற முப்பது வயது யோசேப்பு, 'அர்த்தம் சொல்லுதல் என்னால் அல்ல, தேவனே பார்வோனுக்குச் சமாதானமான உத்தரவு அருளுவார்' என்று துணிவோடு பறைசாற்றுகிறான். ஏழு வருட அபரிமிதமான செழிப்பையும், அதைத் தொடர்ந்து வரவிருக்கும் ஏழு வருட கொடூரப் பஞ்சத்தையும் தேவ ஞானத்தினால் விளக்கி, எகிப்தின் பிரதம மந்திரியாக (Vizier) உயர்த்தப்பட்டு, பார்வோனின் முத்திரை மோதிரத்தையும் பொன் சங்கிலியையும் தரித்து, இரட்சிப்பின் உணவு தானியக் களஞ்சியங்களை நிர்வகித்த உன்னத வரலாற்றை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோசேப்பு தன் சகோதரர்களை மன்னித்தல்: தெய்வீக சமாதானம், வெள்ளிப் பாத்திரம் மற்றும் தேவ பராமரிப்பு
எகிப்தின் தலைநகரில் நிகழ்ந்த மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான ஆவிக்குரிய சமாதானத்தையும், இறையியல் உச்சத்தையும் தரிசியுங்கள். ஆதியாகமம் 42-45 அதிகாரங்கள் எகிப்தின் பிரதம மந்திரியாக அமர்ந்திருந்த யோசேப்பிற்கும், இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவனை அடிமையாக விற்றுப்போட்ட அவனது சகோதரர்களுக்கும் இடையே நடந்த வரலாற்றுச் சந்திப்பை விவரிக்கின்றன. கொடூரமான உலகப் பஞ்சத்தினால் தானியம் வாங்க வந்த யாக்கோபின் பத்து மகன்கள், அரச வஸ்திரங்களோடும் மாட்சிமையோடும் அமர்ந்திருந்த அந்த எகிப்திய அதிபதியின் முன்பாகத் தரைமட்டும் குனிந்து சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து பணிந்தனர்—யோசேப்பு தன் இளமையில் கண்ட சொப்பனங்கள் துல்லியமாக நிறைவேறின! தன் சகோதரர்கள் உண்மையாகவே மனந்திரும்பியிருக்கிறார்களா என்பதை அறிய, சிமியோனைச் சிறைவைத்தும், பைகளில் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தும், பென்யமீனின் சாக்கில் வெள்ளிப் பாத்திரத்தை மறைத்து வைத்தும் யோசேப்பு அவர்களைச் சோதிக்கிறான். இறுதியில், பென்யமீனுக்காகத் தன் சொந்த உயிரையே அடிமையாக ஒப்புக்கொடுக்க யூதா முன்வந்தபோது, யோசேப்பின் இதயம் தாங்காமல் வெடித்து, உரத்த சத்தமிட்டு அழுது, தன்னை வெளிப்படுத்தி: 'நீங்கள் எனக்குத் தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள்; ஆனால் தேவனோ அதை நன்மையாக முடித்தார்' என்று முழங்கிய தெய்வீகப் பராமரிப்பை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மோசேயின் பிறப்பும் முட்செடி தரிசனமும்: நாணல் பேழை, வனாந்தர உலைக்களம் மற்றும் யேகோவாவின் பரிசுத்த நாமம்
எகிப்தின் நைல் நதிக்கரையிலிருந்து சீனாய் தீபகற்பத்தின் ஓரேப் மலையின் புனித சிகரங்கள் வரை நிகழும் மாபெரும் மீட்பின் வரலாற்றுத் தொடக்கத்தைத் தரிசியுங்கள். யாத்திராகமம் 1-4 அதிகாரங்கள் எபிரேய ஆண்குழந்தைகள் அனைவரையும் நைல் நதியில் மூழ்கடித்துக் கொல்லும்படி பார்வோன் பிறப்பித்த கொடூர மரண சாசனத்தின் நடுவே பிறந்த மோசேயின் அதிசயப் பாதுகாப்பையும், அவனது தெய்வீக அழைப்பையும் விவரிக்கின்றன. மூன்று மாதக் குழந்தையான மோசேயைத் தன் தாய் யோகெபேத் கீலும் பிசினும் பூசப்பட்ட ஒரு நாணல் பேழையிலே (*தேவா*) வைத்து நைல் நதியின் நாணல்களுக்குள் விசுவாசத்தோடு விடுகிறாள். பார்வோனின் மகளால் தத்தெடுக்கப்பட்டு எகிப்தின் சகல ராஜரீக ஞானத்திலும் வளர்க்கப்பட்ட மோசே, தன் சொந்த மாம்ச பலத்தினால் தன் ஜனத்தை விடுவிக்க முயன்று ஒரு எகிப்தியனைக் கொன்றுவிட்டு, நாற்பது ஆண்டுகள் மீதியானின் வனாந்தரத்தில் அனாதைப் பரதேசியாய் ஆடு மேய்க்கிறான். தன் எண்பதாவது வயதில், தன் சகல சுய பெருமைகளும் உடைந்து நின்ற வேளையில், ஓரேப் மலையடிவாரத்தில் பற்றி எரிந்தும் வெந்துபோகாத ஒரு முட்செடியின் (*செனே*) நடுவே சர்வவல்லமையுள்ள தேவனை முகமுகமாய் எதிர்கொண்டு, 'இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்' (யேகோவா) என்ற நித்திய நாமத்தின் உன்னத வெளிப்பாட்டைப் பெற்று இஸ்ரவேலின் மாபெரும் இரட்சகனாக நியமிக்கப்பட்ட உன்னத வரலாற்றை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எகிப்தின் பத்து வாதைகள்: விக்கிரகங்களை நடுங்கச்செய்த தேவ யுத்தம், கடினப்பட்ட இருதயம் மற்றும் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி
பண்டைய எகிப்தின் பொய் தெய்வங்களை நடுங்கவைத்த சர்வவல்லமையுள்ள யேகோவா தேவனின் மாபெரும் யுக்களத்தைத் தரிசியுங்கள். யாத்திராகமம் 7-12 அதிகாரங்கள் எண்பது வயதான மோசேயைக்கொண்டு எகிப்தின் அகந்தை பிடித்த பார்வோனின் சாம்ராஜ்யத்தை தேவன் பத்து பயங்கர வாதைகளின் (*ஷெஃபாத்திம்*) மூலமாக உலுக்கிய உன்னத வரலாற்றை விவரிக்கின்றன. எகிப்தியர்கள் தெய்வமாக வழிபட்ட புனித நைல் நதி இரத்தமாக மாறியது; நிலமெங்கும் தவளைகள், பேன்கள் மற்றும் வண்டுகள் படையெடுத்தன; கால்நடைகளில் கொள்ளைநோய் பரவியது; கொடிய கொப்புளங்கள் மனிதர்களை வாதித்தன; நெருப்பும் கல்மழையும் வானத்திலிருந்து பொழிந்தது; வெட்டுக்கிளிகள் தேசத்தை மொட்டையடித்தன; மூன்று நாட்கள் எகிப்து முழுவதும் தொட்டுணரக்கூடிய காரிருள் சூழ்ந்தது. ஆயினும் கோசேன் தேசத்திலிருந்த தேவனுடைய ஜனங்களை தேவன் அற்புதமாய் வேறுபிரித்துப் (*பாலா*) பாதுகாத்தார். அந்த யுத்தத்தின் உச்சக்கட்டமாக, நள்ளிரவில் சங்காரத்தூதன் புறப்பட்டு எகிப்தின் தலைப்பிள்ளைகள் அனைவரையும் சங்கரித்தபோது, களங்கமற்ற பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினால் (*தாம்*) அடையாளமிடப்பட்ட எபிரேயர்களின் வீடுகளைத் தேவன் கடந்துபோய் (*பஸ்கா*) அவர்களை மீட்ட உன்னத இரட்சிப்பை ஆழமாக உணருங்கள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
செங்கடல் பிளத்தல்: தண்ணீரின் நடுவே தேவ இரட்சிப்பு
முன்பாக அலைமோதும் செங்கடலும், பின்பாக எகிப்தின் சீறிப்பாயும் அதிநவீன யுத்தரதங்களும் சூழ்ந்துகொண்ட இக்கட்டான வேளையில், இஸ்ரவேல் மரணப் பயத்தில் கதறியது. ஆனால் மோசே தன் கோலை நீட்டியபோது, யேகோவா தேவன் ஆழ்கடலின் அலைகளை மதில்போல நிற்கப்பண்ணி, கடலின் ஆழங்களை உலர்ந்த பாதையாக மாற்றி, பார்வோனின் ஆணவ சேனையை அடியோடு மூழ்கடித்தார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பத்துக் கட்டளைகள்: சீனாய் உடன்படிக்கையும் நீதியின் பிரமாணமும்
சீனாய் மலையின் கருங்கல் சிகரம் நடுநடுங்கி அதிர, வானளாவிய புகைக்காடாகவும், மின்னல் பிழம்புகளாகவும், செவிடாக்கும் பரலோக எக்காள சத்தத்தோடும் யேகோவா தேவன் அக்கினியில் இறங்கி வந்தார். தம்முடைய சொந்த விரலினால் கற்பலகைகளில் எழுதிய பத்துக் கட்டளைகளின் மூலமாக, சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் தன் பரிசுத்த சுபாவத்தையும், தேவனிடத்திலும் சக மனிதனிடத்திலும் காட்ட வேண்டிய நீதியின் பிரமாணத்தையும் உடன்படிக்கையாக நிலைநாட்டினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பொன் கன்றுக்குட்டி: சீனாய் அடிவாரத்தில் விக்கிரகாராதனை, உடைந்த கற்பலகைகள் மற்றும் மோசேயின் பரிந்துபேசுதல்
சீனாய் மலையின் மேகமூட்டத்திற்குள் மோசே நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் தேவனுடன் தங்கியிருக்கையில், பொறுமையிழந்த இஸ்ரவேலர் ஆரோனை நெருக்குகின்றனர். அவர்கள் எகிப்திய பொன் ஆபரணங்களால் வார்க்கப்பட்ட ஒரு பொன் கன்றுக்குட்டியை உண்டாக்கி, விக்கிரக ஆராதனை மற்றும் சிற்றின்ப களியாட்டத்தில் மூழ்கி, புதிய உடன்படிக்கையை உடைக்கின்றனர். மோசேயின் தியாக பரிந்துபேசுதல் மட்டுமே அவர்களை நிர்மூலமாகாமல் காப்பாற்றுகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
வனாந்தர ஆசரிப்புக் கூடாரம்: பரலோக மாதிரி, பரிசுத்த உபகரணங்கள் மற்றும் வாசம்பண்ணும் சேக்கினா மகிமை
சீனாய் மலையின் உச்சியில், சர்வவல்ல தேவன் மோசேக்கு ஒரு நடமாடும் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான பரலோக மாதிரியை (தப்னீத்) வெளிப்படுத்தி, இஸ்ரவேலரை மனப்பூர்வமான காணிக்கைகளைக் கொண்டுவர அழைக்கிறார். பரிசுத்த ஆவியானவரால் நிரப்பப்பட்ட பெசலெயேலும் அகோலியாபும் கூடாரத்தையும் பரிசுத்த உபகரணங்களையும் கலைநயத்தோடு உண்டாக்குகின்றனர்; முடிவில் தேவனின் பிரகாசமான சேக்கினா மகிமை மேகம் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை நிரப்புகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நாதாப் அபியூவின் அந்நிய அக்கினி: சுயாதீன ஆராதனை, பட்சிக்கும் அக்கினி மற்றும் ஆசாரியத்துவ பரிசுத்தம்
ஆரோனும் அவருடைய குமாரர்களும் எட்டு நாட்கள் ஆசாரியத்துவ பிரதிஷ்டை பெற்று முடித்த மறுநாளிலேயே, அவருடைய மூத்த குமாரரான நாதாபும் அபியூவும் தேவனால் கட்டளையிடப்படாத 'அந்நிய அக்கினியை' தூபகலசங்களில் எடுத்துக்கொண்டு பரிசுத்த சமூகத்திற்குள் துணிகரமாய் நுழைகின்றனர். பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து புறப்பட்ட தேவ அக்கினி அவர்களை அந்த கணத்திலேயே பட்சித்துப் போடுகிறது. தேவனை அணுகுகிறவர்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய மகா பரிசுத்தத்தை மோசே பிரகடனம் செய்ய, வேதனையடைந்த ஆரோன் தேவ சமூகத்தில் பயபக்தியுடன் மௌனமாய் தரித்திருக்கிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மிரியாமும் ஆரோனும் மோசேக்கு விரோதமாகப் பேசுதல்: சகோதரப் பொறாமை, எத்தியோப்பிய மனைவி மற்றும் தொழுநோய் தண்டனை
ஆஸரோத் வனாந்தரப் பாளையத்திலே, மிரியாமும் ஆரோனும் மோசேயின் எத்தியோப்பிய மனைவியைக் காரணமாக வைத்து, ஆவிக்குரிய பொறாமையினால் தங்கள் சொந்த சகோதரனாகிய மோசேக்கு விரோதமாகக் கலகம் செய்கின்றனர். அவருடைய தனித்துவமான தீர்க்கதரிசன அதிகாரத்தைக் கேள்விக்குட்படுத்தியபோது, தேவன் தாமே மேகஸ்தம்பத்தில் இறங்கிவந்து மோசேயின் சாந்தகுணத்தை உயர்த்தி, மிரியாமை பனிபோன்ற தொழுநோயினால் தண்டிக்கிறார்; மோசேயின் சுயநலமற்ற பரிந்துபேசுதல் மட்டுமே அவளைக் குணமாக்குகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
காதேஸ்பர்னேயாவில் பன்னிரண்டு வேவுகாரர்கள்: எஸ்கோலின் திராட்சைக்குலை, வெட்டுக்கிளி மனப்பான்மை மற்றும் அவிசுவாசத்தின் விலை
காதேஸ்பர்னேயாவில் வாக்குத்தத்த தேசத்தின் வாசலில் நின்றபோது, கானானை வேவுபார்க்கும்படி மோசே பன்னிரண்டு கோத்திரத் தலைவர்களை அனுப்புகிறார். நாற்பது நாட்கள் கழித்து எஸ்கோல் பள்ளத்தாக்கின் மாபெரும் திராட்சைக்குலையோடு திரும்பிவந்த பத்து வேவுகாரர்கள், அரணான பட்டணங்களையும் ஏனாக்கின் ராட்சதர்களையும் கண்டு பயந்து, தேசத்தையே 'வெட்டுக்கிளி மனப்பான்மை' என்ற அவிசுவாசத்தில் ஆழ்த்துகின்றனர். யோசுவா மற்றும் காலேபின் விசுவாசக் குரலை நிராகரித்த இஸ்ரவேலர், நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்திலே அலையும் கொடிய தண்டனையைப் பெறுகின்றனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கோராகின் கலகம்: பெருமைமிகு சுயஆசை, தூபகலசங்களின் சோதனை மற்றும் பிளந்த பூமி
பாரான் வனாந்தரத்திலே, உயர்ந்த லேவிய வம்சத்து கோகாத்தியனான கோராகு, ரூபன் கோத்திரத்து தத்தான், அபிராம் மற்றும் இஸ்ரவேல் சபையின் பிரசித்திபெற்ற 250 தலைவர்களோடு சதியாலோசனை செய்து, மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் எதிராகப் பகிரங்க கலகத்தை ஏற்படுத்துகிறான். 'சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தமுள்ளவர்கள்' என்ற போலி சமத்துவ முழக்கத்தின் பின்னே தன் சுய பதவிவெறியை மறைத்து, தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஆசாரியத்துவத்திற்கு எதிராக எழும்புகிறான். இந்த கொடிய கலகத்தை நியாயந்தீர்க்க, தூபகலசங்களோடு ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் முன் கூடும்படி மோசே ஆணையிடுகிறார். அங்கே கர்த்தரிடத்திலிருந்து புறப்பட்ட அக்னி 250 தலைவர்களையும் பட்சித்தது; பூமி தன் வாயைத் திறந்து கோராகு, தத்தான், அபிராம் ஆகியோரின் குடும்பங்களையும் கூடாரங்களையும் உயிரோடே பாதாளத்தில் விழுங்கும்படி பிளந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆரோனின் துளிர்த்த தடி: பன்னிரண்டு கோல்களின் சோதனை, வாதுமை மலர்கள் மற்றும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஆசாரியத்துவம்
கோராகின் கொடிய கலகத்தையும், 14,700 இஸ்ரவேலரை வதைத்த கொள்ளைநோயையும் தொடர்ந்து, ஆரோனின் ஆசாரியத்துவத்தின் மீதான முறுமுறுப்பும் சந்தேகமும் பாளையத்தில் நீடிக்கிறது. இந்தத் தீராத கசப்பை முற்றிலுமாக அகற்றி, தனது பரிசுத்த தெரிந்துகொள்ளுதலை நிரூபிக்க, கர்த்தர் ஒரு விசேஷித்த சோதனையைக் கட்டளையிடுகிறார்: பன்னிரண்டு கோத்திரத் தலைவர்களின் பெயர்கள் எழுதப்பட்ட பன்னிரண்டு காய்ந்த மரக் கோல்களும், லேவி கோத்திரத்துக்கான கோலில் ஆரோனின் பெயரும் பொறிக்கப்பட்டு, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே சாட்சிப்பெட்டிக்கு முன்பாக இரவு முழுவதும் வைக்கப்படுகின்றன. மறுநாள் காலையில் மற்ற பதினொரு கோல்களும் காய்ந்த நிலையிலேயே இருக்க, ஆரோனின் கோலோ ஒரே இரவில் துளிர்த்து, பூ பூத்து, பழுத்த வாதுமைப் பழங்களை (பாதாம்) தந்து அதிசயமாய் செழித்து நின்றது—மரணம் சூழ்ந்த மரத்திலிருந்து எழுந்த உயிர்த்தெழுதலின் ஜீவன் தேவனுடைய ஆசாரியத்துவத்தை நித்திய காலத்திற்கும் உறுதிப்படுத்தியது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மேரிபாவிலே மோசே கன்மலையை அடித்தல்: காதேசிலே தாகம், கோபத்தின் கொடிய அடி மற்றும் பரிசுத்தப்படுத்த தவறியதன் இழப்பு
வனாந்தர யாத்திரையின் நாற்பதாம் ஆண்டின் முதல் மாதத்திலே, இஸ்ரவேல் சபை சீன் வனாந்தரத்திலுள்ள காதேசுக்கு வந்து சேருகிறது; அங்கே மிரியாம் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்படுகிறாள். அங்கே தண்ணீர் இல்லாததினால், மக்கள் மீண்டும் ஒன்றுதிரண்டு மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் விரோதமாக வாக்குவாதம் செய்து, முந்தைய வாதைகளில் மாண்ட தங்கள் சகோதரர்களோடு கூட தாங்களும் மாண்டிருக்கக் கூடாதா என்று கதறுகின்றனர். ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் தேவ சமூகத்தில் விழுந்த மோசேக்கு, கர்த்தர் தன் கோலை எடுத்துக்கொண்டு, சபையைக் கூட்டி, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகக் கன்மலையோடு (Sela) *பேசும்படி* மட்டுமே கட்டளையிடுகிறார். ஆனால் நாற்பதாண்டு கால முறுமுறுப்பினால் உள்ளம் கசந்துபோன மோசே, 'கலகக்காரரே, கேளுங்கள்' என்று சினந்து பேசி, தன் கோலினால் கன்மலையை இரண்டு முறை பலமாய் அடிக்கிறார். தேவனுடைய இரக்கத்தினால் தண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடி ஜனங்களையும் மிருகங்களையும் காப்பாற்றியபோதிலும், சபைக்கு முன்பாக தேவனைப் பரிசுத்தம்பண்ணத் தவறியதினிமித்தம் மோசே மற்றும் ஆரோன் வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நுழைய முடியாதபடி கர்த்தர் தடுத்து நிறுத்துகிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
வெண்கல சர்ப்பம்: கொள்ளை விஷப்பாம்புகள், நியாயத்தீர்ப்பின் கம்பம் மற்றும் உயிரளிக்கும் விசுவாசப் பார்வை
ஏதோம் தேசத்தைச் சுற்றிப்போகும் கடினமான பாதையிலே, கொளுத்தும் அரபா பாலைவனப் பள்ளத்தாக்கின் வழியே பிரயாணம் பண்ணுகையில், இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் ஆத்துமா வழியினிமித்தம் மிகவும் சோர்ந்துபோகிறது. தேவனுக்கும் மோசேக்கும் விரோதமாய் முறுமுறுத்து, வானத்திலிருந்து பொழிந்த அதிசய மன்னாவை 'இந்த அற்ப அப்பம்' என்று அவர்கள் தூஷிக்கின்றனர். தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பினால் அவருடைய பாதுகாப்பு வேலி விலக, கொடிய விஷமுள்ள கொள்ளிவாய்ச் சர்ப்பங்கள் (Seraphim) பாளையத்திற்குள் புகுந்து ஜனங்களைக் கடிக்கின்றன; பாளையம் முழுவதும் கொடூர மரண அலறல் எழும்புகிறது. தங்கள் பாவத்தை உணர்ந்து அழுத ஜனங்கள் மோசேக்காக மன்றாடுகின்றனர். கர்த்தருடைய கட்டளையின்படி, மோசே வெண்கலத்தினால் ஒரு சர்ப்பத்தைச் செய்து, அதை ஒரு மரக்கம்பத்தின் மீது உயர்த்தி வைக்கிறார்: கடிக்கப்பட்ட எவனும் அந்த வெண்கல சர்ப்பத்தை நோக்கிப் பார்க்கும்போது அவன் பிழைப்பான்—இது சிலுவையிலே உயர்த்தப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னதமான மீட்பின் நிழலாய் விளங்குகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பிலேயாமும் பேசிய கழுதையும்: மெசொப்பொத்தாமிய குறிகாரன், தூதனின் உருவின பட்டயம் மற்றும் மாற்றமுடியாத ஆசீர்வாதம்
எமோரியரின் ராஜாவாகிய சீகோனையும், பாசானின் ராஜாவாகிய ஓகையும் இஸ்ரவேல் சம்கரித்ததைக் கண்டு நடுங்கிய மோவாபின் ராஜாவாகிய பாலாக், தேவனுடைய ஜனங்களைச் சபிக்கும்படி மெசொப்பொத்தாமியாவின் பேத்தோரிலிருந்து புகழ்பெற்ற குறிகாரனாகிய பிலேயாமைப் பெரும் பண ஆசை காட்டி அழைக்கிறான். மோவாபின் பொன்னையும் ராஜ கௌரவத்தையும் வாஞ்சித்து, பிலேயாம் தன் கழுதையின் மேல் ஏறிப் புறப்படுகிறான். வழியிலே உருவின பட்டயத்தோடு நின்ற கர்த்தருடைய தூதனைக் கண்டு பயந்து விலகிய தன் கழுதையை அந்த குருட்டுத் தீர்க்கதரிசி மூன்று முறை கொடூரமாய் அடிக்கிறான். அப்போது கர்த்தர் கழுதையின் வாயைத் திறந்து, தன் எஜமானனின் புத்தியீனத்தைக் கடிந்துகொள்ளப் பண்ணுகிறார். தூதனின் தரிசனத்தைக் கண்டு நடுங்கிய பிலேயாம், தேவனுடைய அனுமதியோடு சென்றபோதிலும், சபிக்க முயன்ற ஒவ்வொரு முறையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அவன் வாயை ஆளுகை செய்து, இஸ்ரவேலின் மீது நான்கு உன்னதமான ஆசீர்வாதத் தீர்க்கதரிசனங்களை உரைக்கப்பண்ணுகிறார்; அது யாக்கோபிலிருந்து உதிக்கும் மேசியாவின் ராஜ நட்சத்திரத்தை முன்னறிவிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பாகால்பேயோரின் விக்கிரகக் கலகமும் பினெகாசின் வைராக்கியமும்: சித்தீமிலே சோரம் போகுதல், நீதியின் ஈட்டி மற்றும் சமாதான உடன்படிக்கை
மோவாபின் சமவெளியிலுள்ள சித்தீமிலே இஸ்ரவேலர் தங்கியிருந்தபோது, வெளிப்படையான சாபங்களினால் ஜெயிக்க முடியாத பிலேயாம், மோவாபிய மற்றும் மீதியானியப் பெண்களைக் கொண்டு இஸ்ரவேலரை விபச்சாரத்திலும் விக்கிரகாராதனையிலும் விழப்பண்ணும் வஞ்சக உபாயத்தைப் பாலாக்குக்குக் கற்றுக்கொடுத்தான். இஸ்ரவேலர் பாகால்பேயோரின் அருவருப்பான வழிபாட்டிலே பிணைக்கப்பட்டு, செத்தவர்களுக்குப் படைத்த பலிகளைப் புசித்ததினால், தேவனுடைய கடுங்கோபம் கொள்ளைநோயாகப் பாளையத்திற்குள் வெடித்தது. மோசேயும் சபையாரும் ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் கதறி அழுதுகொண்டிருந்த வேளையில், சிமியோன் கோத்திரத்துப் பிரபுவாகிய சிம்ரி, மீதியானிய இளவரசியாகிய கஸ்பியைத் தன் கூடாரத்திற்குள் துணிகரமாய் அழைத்துச் சென்றான். தேவனுடைய நாமத்திற்காகப் பரிசுத்த வைராக்கியம் கொண்ட ஆரோனின் பேரன் பினெகாஸ், உடனே ஒரு ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு கூடாரத்திற்குள் பாய்ந்து, அவ்விருவரையும் ஒரே குத்தாகக் குத்திச் சாய்த்தான். உடனடியாய் அந்த வாதை நின்றது; 24,000 பேர் மாண்ட அந்தப் பயங்கர நாளில் தேவனுடைய உக்கிரத்தைத் தணித்த பினெகாசுக்கு, கர்த்தர் நித்திய ஆசாரியத்துவத்தின் 'சமாதான உடன்படிக்கையை' அருளினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோசுவாவின் உத்தியோகபூர்வ அபிஷேகம்: ஆவியின் நிரப்புதல், ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலே வைக்கப்பட்ட கரங்கள் மற்றும் திடன்கொள்ளும் கட்டளை
நாற்பதாண்டு கால வனாந்தர யாத்திரை முடிவுக்கு வந்து, அபாரீம் மலையின் உச்சியிலே மோசே தன் மரணத்தை எதிர்நோக்கியிருந்த வேளையில், அந்த மாபெரும் தீர்க்கதரிசி தன் சொந்தப் புகழுக்காக அல்ல; மாறாக, கர்த்தருடைய சபை மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப் போல அலைந்துபோகாதபடி ஒரு நல்ல மேய்ப்பனைத் தரும்படி தேவனிடம் ஜெபிக்கிறார். தேவன் ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற மனிதனாகிய நூனின் குமாரன் யோசுவாவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாருக்கும் முழு இஸ்ரவேல் சபைக்கும் முன்பாக, மோசே யோசுவாவின் மேல் தன் கரங்களை வைத்து, தன் கனத்தின் ஒரு பங்கை அவனுக்கு அளித்து, தலைமைத்துவ அதிகாரத்தை மாற்றுகிறார். 'பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு' என்று மோசேயினாலும் தேவனாலும் மீண்டும் மீண்டும் கட்டளையிடப்பட்ட யோசுவா, ஞானத்தின் ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு கானான் தேசத்தைச் சுதந்தரிக்கும் மகத்தான பொறுப்பை ஏற்கிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மோசேயின் மரணமும் இரகசிய அடக்கமும்: நேபோ மலையின் காட்சி, மங்காத பார்வை மற்றும் மோவாபில் தேவனுடைய கரம்
மோவாபின் வெயில் தகிக்கும் சமவெளிகளிலிருந்து நேபோ மலையின் தனிமையான உச்சிக்கு மோசே தனித்து ஏறுகிறார். அங்கே பிஸ்காவின் கொடுமுடியில் நின்று, தேவன் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேற்றத்தைத் தன் கண்களால் காண்கிறார். 120 வயதான அந்தத் தீர்க்கதரிசிக்கு தேவன் கொடுத்த தெய்வீகப் பார்வையின் மூலம், கீலேயாத் முதல் தாண் வரை, எப்பிராயீம், மனாசே, யூதா முதல் மேற்கு சமுத்திரம் வரை, மற்றும் தென்திசையின் நெகேவ் முதல் எரிகோவின் பேரீச்சஞ்சோலை வரை முழு வாக்குத்தத்த தேசத்தையும் காண்கிறார். மேரிபாவின் கன்மலையை அடித்ததினால் யோர்தானைக் கடக்க அனுமதி மறுக்கப்பட்டபோதிலும், மோசே கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படியே சமாதானத்தோடு மரிக்கிறார். மனித வரலாற்றிலேயே நிகழாத மாபெரும் தனிப்பட்ட அன்பினால், தேவன் தாமே மோவாப் தேசத்தின் பள்ளத்தாக்கிலே தன் உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனை இரகசியமாய் அடக்கம் செய்கிறார்; தேவனுடைய சிநேகிதனின் கல்லறை மனிதர்களால் விக்கிரகமாக்கப்படாதபடி அந்த இடம் இன்றுவரை எவருக்கும் தெரியாமல் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ராகாபும் எரிகோவின் வேவுகாரரும்: கூரையின் மேலிருந்த சணல், நம்பிக்கையின் சிவப்பு நூல் மற்றும் உடன்படிக்கையின் உண்மைத்தன்மை
வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும் யோர்தான் நதியைக் கடந்து செல்லும் முன்பாக, யோசுவா சித்தீமிலிருந்து இரண்டு இரகசிய வேவுகாரர்களை எரிகோவின் பலத்த அரண்களை ஆராயும்படி அனுப்புகிறார். அழியப்போகும் அந்தப் புறஜாதிப் பட்டணத்தின் நடுவிலே, எரிகோ நகர மதிலின் மீது கட்டப்பட்டிருந்த ராகாப் என்னும் ஸ்திரீயின் வீட்டிலே அந்த வேவுகாரர்கள் தங்குகிறார்கள். எரிகோவின் ராஜா அவர்களைப் பிடிக்க வீரர்களை அனுப்பியபோது, ராகாப் அவர்களைத் தன் வீட்டின் கூரையின் மேலிருந்த சணல் தட்டுகளுக்குள் மறைத்து வைத்து, எதிரிகளைத் திசைதிருப்புகிறாள். எரிகோ தேசத்தின் மக்களின் இருதயங்கள் இஸ்ரவேலின் தேவனுக்கு முன்பாக மெழுகைப் போல உருகிப்போயின என்பதை வெளிப்படுத்தும் அவள், சர்வ அண்டத்திற்கும் கர்த்தரே மெய்யான தேவன் என்ற உன்னதமான விசுவாச அறிக்கையைச் செய்கிறாள். வேவுகாரர்களைக் காப்பாற்றியதற்குப் பிரதியாக, தன் ஜன்னலில் கட்டப்படும் ஒரு சிவப்பு நூலின் (Tiqvah) அடையாளத்தின் மூலம், தன் குடும்பம் முழுவதற்கும் பாதுகாப்பை அளிக்கும்படி உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதியைப் (Chesed) பெற்றுக்கொள்கிறாள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
வெள்ளம் பெருகிய யோர்தானைக் கடத்தல்: உடன்படிக்கைப் பெட்டி, ஆதாம் ஊரிலே நின்ற நதிநீர் மற்றும் கில்காலின் பன்னிரண்டு நினைவுக்கற்கள்
வாக்குத்தத்த தேசத்தின் வாசற்படியிலே, இஸ்ரவேல் சமூகம் மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு மாபெரும் தடையை எதிர்கொள்கிறது: வசந்த கால அறுவடைப் பருவத்திலே யோர்தான் நதி தன் கரைகள் அனைத்தையும் மூழ்கடித்துக்கொண்டு பெருவெள்ளமாய்ப் பாய்ந்தோடுகிறது. தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொள்ளும்படி யோசுவா கட்டளையிட்ட பின்னர், ஆசாரியர்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தோள்களில் சுமந்துகொண்டு ஆர்ப்பரிக்கும் நதியை நோக்கி முன்னேறுகிறார்கள். அவர்களின் பாதங்கள் நதியின் ஓரத்தில் பட்ட அந்த வினாடியில், மேலிருந்து பாய்ந்துவந்த தண்ணீர் பதினாறு மைல் தூரத்திலுள்ள ஆதாம் ஊரிலே ஒரு குவியலாக (Ned) அமானுஷ்யமாய் நிறுத்தப்படுகிறது. ஆசாரியர்கள் நதியின் நடுவிலே உலர்ந்த தரையிலே (Charavah) உறுதியாய் நிற்க, இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான இஸ்ரவேல் மக்கள் யோர்தானைக் கடந்து கானானுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்கள். ஆசாரியர்கள் நின்ற இடத்திலிருந்து பன்னிரண்டு பெரிய கற்கள் எடுக்கப்பட்டு கில்காலிலே நித்திய நினைவுச் சின்னமாக (Zikkaron) நாட்டப்படுகின்றன; மேலும் யோசுவா நதியின் நடுவிலே பன்னிரண்டு கற்களை நாட்டி, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய அதிசய கிரியைக்கு அழியாத சாட்சியை நிறுவுகிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எரிகோவின் வீழ்ச்சி: கர்த்தருடைய சேனையின் அதிபதி, ஏழு நாள் உலாவுதல் மற்றும் இடிந்து விழுந்த மதில்கள்
எரிகோவின் மூடப்பட்ட, தகர்க்க முடியாத பிரம்மாண்டமான கோட்டை மதில்களுக்கு முன்பாக, உருவிய பட்டயத்தைக் கையில் ஏந்திய ஒரு பரலோக போர்வீரனை—கர்த்தருடைய சேனையின் அதிபதியை—யோசுவா சந்திக்கிறார். முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்துகொள்ளும் யோசுவாவுக்கு, உலகப் போர்த் தந்திரங்களுக்குப் பதிலாக ஒரு ஆராதனைப் போர்த் திட்டம் வழங்கப்படுகிறது: ஆறு நாட்கள் ஆயுதபாணிகளும், ஆட்டுக்கடா எக்காளங்களை ஏந்திய ஏழு ஆசாரியர்களும் உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக முழு அமைதியோடு நகரை ஒருமுறை சுற்றிவர வேண்டும். ஏழாம் நாளிலே, விடியற்காலையில் ஏழு முறை சுற்றிவந்த பின்னர், ஆசாரியர்கள் எக்காளங்களை நீளமாய் முழங்க, மக்கள் அனைவரும் விசுவாசத்தின் பெருமுழக்கமிடும்போது (Teruah), பிரம்மாண்டமான இரட்டை மதில்கள் தங்களுக்குள்ளேயே தரைமட்டமாய் இடிந்து விழுகின்றன. இஸ்ரவேலர் பட்டணத்தைக் கைப்பற்றி, ராகாபின் குடும்பத்தை உயிரோடு மீட்டு, கானானின் முதல் பலனாகிய அந்தப் பட்டணத்தை முழுமையாகக் கர்த்தருக்கு அர்ப்பணிக்கிறார்கள் (Cherem).
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆகானின் பாவமும் ஆயீ பட்டணத்தின் தோல்வியும்: திருடப்பட்ட பாபிலோனிய சால்வை, முழு சமூகத்தின் குற்றப்பழி மற்றும் ஆகோர் பள்ளத்தாக்கு
எரிகோவின் மாபெரும் அதிசய வெற்றியினால் உற்சாகமடைந்த இஸ்ரவேல் சமூகம், மலையரBackணான ஆயீ பட்டணத்தின் மீது அலட்சியத்தோடு படையெடுத்துச் சென்று, செபாரிமின் சரிவுகளிலே முப்பத்தாறு வீரர்களைப் பலிகொடுத்து அவமானகரமான தோல்வியைத் தழுவுகிறது. உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தன் தலையில் புழுதியை வாரிப்போட்டு அழுது புலம்பும் யோசுவாவுக்கு, அந்தத் தோல்வியின் பயங்கரக் காரணத்தை தேவன் வெளிப்படுத்துகிறார்: இஸ்ரவேலிலே ஒருவன் தேவனுடைய சாபத்தீடான உடன்படிக்கையை மீறித் துரோகம் (Ma'al) செய்திருக்கிறான். யூதா கோத்திரத்து ஆகான் என்பவன், தேவனுடைய பொக்கிஷத்திற்குரிய (Cherem) ஒரு விலையேறப்பெற்ற பாபிலோனிய சால்வையையும், இருநூறு வெள்ளிக்காசுகளையும், ஐம்பது சேக்கல் எடையுள்ள ஒரு பொன் பாளத்தையும் திருடித் தன் கூடாரத்திற்குள் புதைத்து வைத்திருக்கிறான். பரிசுத்த திருவுளச்சீட்டின் மூலம் குற்றவாளி அடையாளம் காணப்பட்டு, ஆகான் தன் பாவத்தை அறிக்கையிடுகிறான். ஆகோர் பள்ளத்தாக்கிலே அந்தப் பாவம் அக்கினியினால் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு அகற்றப்பட்ட பின்னரே, இஸ்ரவேலுக்கு மீண்டும் ஜெயத்தின் வாசல் திறக்கப்படுகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கிபியோனிலே சூரியன் ஸ்தம்பித்தல்: எமோரியரின் கூட்டுப்படை, பரலோகத்து கல்மழை மற்றும் சூரியன் நின்ற அதிசய நாள்
இஸ்ரவேலோடு சமாதான உடன்படிக்கை செய்துகொண்டதற்காகக் கிபியோனை நிர்மூலமாக்க, எருசலேமின் ராஜாவாகிய அதோனிசேதேக்கின் தலைமையில் ஐந்து பலத்த எமோரிய ராஜாக்கள் கூட்டுப்படையாகத் திரண்டபோது, யோசுவா தன் உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதியைக் காக்கும்படி, கில்காலிலிருந்து இருபது மைல் தூரமுள்ள செங்குத்தான மலைப்பாதைகளில் விடிய விடிய இரவு முழுவதும் தன் சேனைகளை நடத்திச் செல்கிறார். அதிகாலையிலே எதிரிகளைத் திடீரெனத் தாக்கி, பெத்தொரோனின் ஆபத்தான கணவாயின் வழியே அவர்களை விரட்டியடிக்கிறார். வாளினால் வெட்டப்பட்டவர்களைவிட அதிகமான எதிரிகளை சங்கரிக்கும்படி வானத்திலிருந்து கொடிய கல்மழையைக் (Avnei barad) கர்த்தர் பொழியப்பண்ணிய வேளையிலே, யோசுவா மனித வரலாற்றிலேயே எவரும் செய்யத் துணியாத ஒரு விசுவாசப் பெருமுழக்கத்தை எழுப்புகிறார்: கிபியோனின் மேல் சூரியனும், ஆயலோன் பள்ளத்தாக்கின் மேல் சந்திரனும் அசையாமல் நிற்கும்படி கட்டளையிடுகிறார்! யாஷாரின் புத்தகத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள இந்த அமானுஷ்ய அற்புதத்திலே, தேவனுடைய உடன்படிக்கை வெற்றி முழுமையடையும் வரை சூரியன் ஆகாயத்தின் நடுவிலே சுமார் ஒரு முழு நாள் வரை அஸ்தமிக்காமல் நிற்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோசுவாவின் விடைபெறுதல்: சீகேமில் உடன்படிக்கை புதுப்பித்தல்
நூற்றிப்பத்து வயதை எட்டிய யோசுவா, தன் வாழ்வின் இறுதி தருவாயில் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள், தலைவர்கள், நியாயாதிபதிகள் மற்றும் அதிகாரிகளை வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சீகேமிற்கு அழைக்கிறார். கல்தேயரின் ஊர் தொடங்கி யாத்திராகமம் மற்றும் கானானிய வெற்றிகள் வரை தேவன் காட்டிய அசைக்க முடியாத உடன்படிக்கை உண்மையை விவரித்து, மெசொப்பொத்தாமிய மற்றும் எகிப்திய விக்கிரகங்களைத் துறந்து, இன்று யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று முடிவெடுக்கும்படி உறுதியான சவால் விடுக்கிறார். பரிசுத்த ஸ்தலத்திலுள்ள கர்வாலி மரத்தின்கீழ் ஒரு பெரிய சாட்சிக் கல்லை நாட்டி, தேசிய உடன்படிக்கையைப் புதுப்பித்துவிட்டு தமது நித்திய இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தெபொராளும் பாராக்கும்: மெகிதோவின் தண்ணீர்களருகே மாபெரும் வெற்றி
ஆத்சோரின் ராஜாவாகிய யாபீன் மற்றும் அவனது ஒன்பதுநூறு இரும்பு ரதங்களைக் கொண்ட படைத்தளபதி சிசெராவின் இருபது ஆண்டுகால கொடூர ஒடுக்குமுறையிலிருந்து இஸ்ரவேலை விடுவிக்க, தேவன் தெபொராளை ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவும், நியாயாதிபதியாகவும், 'இஸ்ரவேலின் தாயாகவும்' எழுப்புகிறார். தாபோர் மலையின் மீது நப்தலி மற்றும் செபுலோன் கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த பத்தாயிரம் வீரர்களைத் திரட்டும்படி பாராக்கை அழைக்கும் தெபொராள், கீசோன் ஆற்றருகே கர்த்தர் சிசெராவை அவனது கைகளில் ஒப்புக்கொடுப்பார் என்று முன்னறிவிக்கிறார். வானத்திலிருந்து தேவன் பெருமழையையும் வெள்ளத்தையும் கட்டவிழ்த்துவிட, சேற்றில் சிக்கிய இரும்பு ரத சேனையை இஸ்ரவேல் துவம்சம் செய்கிறது; யாகேலின் கூடாரத்தில் சிசெராவின் முடிவு நேரிட, நியாயாதிபதிகள் 5-ன் வரலாற்று வெற்றிப்பாடல் விண்ணதிர ஒலிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கிதியோனின் 300 பேர்: உடைக்கப்பட்ட மண்பாண்டங்கள், தீவட்டிகள் மற்றும் கர்த்தரின் பட்டயம்
மீதியானியரின் வெட்டுக்கிளி போன்ற கொள்ளைக் கூட்டத்தாரும் அவர்களின் ஒட்டகப் படைகளும் ஏழு ஆண்டுகள் இஸ்ரவேலின் விளைச்சலை அழித்து நாட்டைப் பஞ்சத்தில் ஆழ்த்தியபோது, கர்த்தருடைய தூதன் கிதியோன் என்னும் பயந்த விவசாயியை ஒரு திராட்சை ஆலையில் கோதுமை போரடிக்கும்போது சந்திக்கிறார். அவனை 'பராக்கிரமசாலியே' என்று அழைத்து, தன் தகப்பனின் பாகால் பலிபீடத்தை இடித்துப்போடவும், ஆரோத் நீரூற்றருகே முப்பத்திரண்டாயிரம் வீரர்களைக் வெறும் முந்நூறு விழிப்பான வீரர்களாகக் குறைக்கவும் தேவன் பணிக்கிறார். நள்ளிரவிலே வெறும் மண்பாண்டங்கள், எரியும் தீவட்டிகள் மற்றும் எக்காளங்களை மட்டுமே ஏந்தி, ஒரு லட்சத்து முப்பத்தையாயிரம் பேர் கொண்ட எதிரிப் பாளையத்தைச் சுற்றிவளைத்து அவர்கள் உண்டாக்கிய தெய்வீகக் கலக்கத்தினால், எதிரிகள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒருவரையொருவர் வெட்டி மடிந்து சிதறி ஓடுகின்றனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சிம்சோனும் தெலீலாளும்: சமரசத்தின் சோகமும் உடைந்த உள்ளத்தில் பெற்ற வெற்றியும்
தாயின் கர்ப்பம் முதற்கொண்டு வாழ்நாள் முழுவதும் நாசரேய விரதத்தினால் தேவனுக்குப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட அசுர பலத்தைப் பெற்ற சிம்சோன், நாற்பது ஆண்டுகால பெலிஸ்திய ஆதிக்கத்திலிருந்து இஸ்ரவேலை விடுவிக்க எழுப்பப்படுகிறார். வெறும் கைகளால் சிங்கத்தைக் கிழித்துப் போட்டதும், ஒரு பச்சையான கழுதையின் தாடை எலும்பினால் ஆயிரம் பெலிஸ்தியரைச் சங்கரித்ததும், காசாவின் மாபெரும் நகரக் கதவுகளையே மலை உச்சிக்குத் தூக்கிச் சென்றதுமான அவரது வீர சாகசங்கள், சோரேக் பள்ளத்தாக்கில் தெலீலாளின் மீதான இச்சையினால் சுக்குநூறாக உடைகின்றன. ஐந்து பெலிஸ்திய பிரபுக்களின் பெரும் பண ஆசைக்காகத் தெலீலாள் செய்த இடைவிடாத வற்புறுத்தலினால், தன் நாசரேய விரதத்தின் இரகசியத்தை சிம்சோன் வெளிப்படுத்துகிறார். கண்கள் பிடுங்கப்பட்டு, வெண்கல விலங்குகளால் கட்டப்பட்டு, காசாவின் சிறைச்சாலையில் மாடுகளைப் போல மாவு அரைக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டபோதிலும், சிறையில் அவரது மயிர் மீண்டும் வளரத் தொடங்கும்போது சிம்சோன் உண்மையான மனந்திரும்புதலோடு தேவனை நோக்கி கதறுகிறார். தாகோன் கோவிலில் மூவாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பெலிஸ்தியரின் கேலிக்கு ஆளாக்கப்பட்ட அந்த உடைந்த வீரன், கோவிலைத் தாங்கி நின்ற இரு நடுத் தூண்களைப் பிடித்துத் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்து ஒரே நொடியில் இடித்துத் தள்ளி, தன் மரணத்திலே பல்லாயிரக்கணக்கான சத்துருக்களைச் சங்கரித்து மாபெரும் இறுதி வெற்றியைப் பெறுகிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ரூத்தும் போவாசும்: உடன்படிக்கை அன்பு, போரடிக்கும் களம் மற்றும் மீட்பர் போவாஸ்
நியாயாதிபதிகளின் இருண்ட அராஜகக் காலத்தில், யூதேயாவின் பெத்லகேமில் ஏற்பட்ட கொடிய பஞ்சத்தின் காரணமாக எலிமெலேக்கின் குடும்பம் மோவாப் தேசத்திற்குப் புலம்பெயர்கிறது; அங்கே எலிமெலேக்கும் அவனது இரு மகன்களும் மரிக்கின்றனர். வாழ்க்கையை இழந்து, துக்கத்தோடும் வறுமையோடும் பெத்லகேமுக்குத் திரும்பும் நகோமியோடு, அவளது மோவாபிய மருமகளாகிய ரூத் அசைக்க முடியாத உடன்படிக்கை அன்போடு (ஹெஸெட் - Chesed) இணைந்து வருகிறாள்: 'உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம், உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்' என்று தன் விசுவாசத்தை அறிக்கையிடுகிறாள். குடும்பத்தைக் காக்க போவாசின் வயலில் சிந்திய வாற்கோதுமை கதிர்களைப் பொறுக்கும் ரூத், அங்கே ஆச்சரியமான தயவைப் பெறுகிறாள். நகோமியின் ஆலோசனையின்படி போரடிக்கும் களத்திற்குச் சென்று, தன்மீது உடன்படிக்கையின் போர்வையை விரிக்கும்படி மீட்பராகிய (கோயேல் - Go'el) போவாசிடம் வேண்டுகிறாள். பெத்லகேமின் நகர வாசலில் மூப்பர்களின் முன்னிலையில் சட்டப்பூர்வமாகச் சொத்தை மீட்டு, ரூத்தைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளும் போவாஸ், தாவீது ராஜாவின் பாட்டனாகிய ஓபேதைப் பெறுகிறார்; இதன் மூலம் ஒரு புறஜாதிப் பெண் மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அரச வம்சாவளியில் இணைக்கப்படுகிறாள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
அன்னாள் பொருத்தனையும் சாமுவேலின் அழைப்பும்: கண்ணீரின் ஜெபத்திலிருந்து தீர்க்கதரிசன விழிப்புணர்வு
கர்த்தருடைய வார்த்தை அரிதாயும், பிரத்தியட்சமான தரிசனங்கள் இல்லாதிருந்தும் காணப்பட்ட ஓர் ஆவிக்குரிய இருண்ட காலத்திலே, சீலோவிலிருந்த பரிசுத்த ஆசரிப்புக் கூடாரம் ஏலி ஆசாரியனின் துன்மார்க்க குமாரர்களால் கறைபட்டிருந்தது. இந்தத் தேசிய சீரழிவுக்கு மத்தியில், எல்க்கானாவின் மனைவியாகிய அன்னாள் மலடியாயிருந்ததினால் தன் சக்களத்தியாகிய பெனின்னாளின் கொடூரமான நிந்தனைகளை நாள்தோறும் அனுபவித்து உள்ளம் உடைந்தாள். சீலோவின் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலே சத்தமின்றி உதடுகள் மட்டும் அசைய, கண்ணீரோடு தன் ஆத்துமாவை ஊற்றி ஜெபித்த அன்னாள் ஒரு நிபந்தனையற்ற நாசரேயப் பொருத்தனையைப் (நேதெர் - Neder) பண்ணுகிறாள்: கர்த்தர் தமக்கு ஒரு ஆண் குழந்தையைத் தந்தால், அவன் தன் வாழ்நாளெல்லாம் கர்த்தருக்கே அர்ப்பணிக்கப்படுவான் என்று நேர்ந்துகொண்டாள். தேவன் அன்னாளை நினைத்தருளினார்; சாமுவேல் ('தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்') பிறந்தான். தான் செய்த பொருத்தனையின்படியே, பால்குடி மறந்த குழந்தையைச் சீலோவின் கூடாரத்தில் கொண்டுவந்து ஒப்படைக்கிறாள். தேவனுடைய விளக்கு (நேர் எலோஹிம்) அணையாதிருந்த அந்த அதிகாலை வேளையிலே, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் படுத்திருந்த சிறுவன் சாமுவேலைத் தேவன் நள்ளிரவில் பெயர் சொல்லி அழைத்து, இஸ்ரவேல் தேசத்தில் ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசன விடியலைத் துவக்கி வைக்கிறார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
உடன்படிக்கைப் பெட்டி சிறைபிடிக்கப்படுதலும் தாகோனின் வீழ்ச்சியும்: பெலிஸ்தர் நடுவே யெகோவாவின் இறையாண்மை மகிமை
எபனேசரில் பெலிஸ்தருக்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் படைகள் அவமானகரமான தோல்வியைத் தழுவியபோது, இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் தேவனைத் தங்களுடைய சுயநலத்திற்குப் பயன்படுத்த எண்ணி, சீலோவிலிருந்த பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்து யுத்தகளத்தில் நிறுத்தினர்; தேவ சமுகத்தை ஒரு மந்திர தாயத்து போல அவர்கள் கருதினர். துன்மார்க்க ஆசாரியர்களாகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் துணையோடு பெட்டி வந்தபோதிலும், யுத்தம் பேரழிவிலேயே முடிந்தது: முப்பதினாயிரம் இஸ்ரவேல் போர்வீரர்கள் மாண்டனர், ஆசாரியர்கள் இருவரும் வெட்டுண்டு விழுந்தனர், தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி சிறைபிடிக்கப்பட்டது. இந்த பயங்கரச் செய்தியைக் கேட்டவுடன் தொண்ணூற்றெட்டு வயதான முதிய ஏலி ஆசாரியன் தன் நாற்காலியிலிருந்து பின்னாக விழுந்து கழுத்து முறிந்து செத்தான்; பிரசவ வேதனையில் மடிந்த பினெகாசின் மனைவி தன் குழந்தைக்கு *இக்கபோத்* ('மகிமை இஸ்ரவேலை விட்டு விலகிப்போயிற்று') என்று பெயரிட்டாள். ஆனால் தம்முடைய பரிசுத்தத்தைப் பாதுகாக்கக் கர்த்தருக்கு மனிதப் படைகள் தேவையில்லை! அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோன் விக்கிரகக் கோவிலில் வெற்றிச் சின்னமாக உடன்படிக்கைப் பெட்டி வைக்கப்பட்டபோது, தாகோன் சிலை பெட்டிக்கு முன்பாக முகங்குப்புற விழுந்து, அதன் தலையும் கைகளும் வாசற்படியில் துண்டிக்கப்பட்டன. கொடூரமான மூலவியாதியினாலும் தேசத்தைப் பாழாக்கிய சுண்டெலிகளினாலும் பீடிக்கப்பட்ட பெலிஸ்தர், பழக்கப்படாத இரண்டு கறவை மாடுகள் பூட்டிய புதிய வண்டியில் உடன்படிக்கைப் பெட்டியை ஏற்றி அனுப்பி, யெகோவாவே சர்வலோகத்திற்கும் ஏக இறையாண்மையுள்ள தேவன் என்பதை நடுநடுங்கி ஒப்புக்கொண்டனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சவுல் இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்யப்படுதல்: கழுதைகளைத் தேடியவன் முடிசூடுதல்
சாமுவேலால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜா யார்? கீசின் குமாரனாகிய சவுல் கழுதைகளைத் தேடிச் சென்று சாமுவேலால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, அம்மோனியரை வீழ்த்தி முதல் ராஜாவான வரலாற்று நிகழ்வு.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சவுலின் கீழ்ப்படியாமையும் சாமுவேலின் கடிந்துகொள்ளுதலும்: கில்காலின் துணிகரமும் ஆகாகைத் தப்பவிட்ட பாவமும்
மிக்மாசிலே முப்பதினாயிரம் ரதங்களோடும் திரளான சேனைகளோடும் பெலிஸ்தர் திரண்டு நின்ற இக்கட்டான வேளையிலே, சவுல் ராஜா கில்காலிலே சாமுவேலுக்காக ஏழு நாட்கள் காத்திருந்தான். தன் படைகள் பயந்து தன்னைவிட்டுச் சிதறிப்போவதைக் கண்ட சவுல், பொறுமையிழந்து ஆசாரியருக்கு மட்டுமே உரிய சர்வாங்க தகனபலியைத் தானே துணிகரமாய் செலுத்தினான். உடனே அங்கே வந்த சாமுவேல், 'மதிடீனமாய் செய்தீர்; கர்த்தர் உமக்குக் கட்டளையிட்ட பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளாமற்போனீர்; உம்முடைய ராஜ்யபாரம் நிலைநிற்காது; கர்த்தர் தமக்கு ஏற்ற இருதயமுள்ள ஒரு மனுஷனைத் தேடிக்கொண்டார்' என்று தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்தார். பின்னாளிலே இஸ்ரவேலை வனாந்தரத்திலே வஞ்சகமாய் தாக்கிய அமலேக்கியரை முற்றிலும் சங்கரிக்க வேண்டும் (*சாபத்தீடான நிர்மூலம் - Cherem*) என்று தேவன் கட்டளையிட்டபோது, சவுல் மீண்டும் கீழ்ப்படியாமல் போனான்: ஹவீலா தொடங்கி சூர் வரை அமலேக்கியரை முறியடித்தபோதிலும், அவனும் அவனது ஜனங்களும் கொழுத்த ஆடுமாடுகளையும், சிறந்த ஆஸ்திகளையும், அம்மன்னனாகிய ஆகாகையும் உயிரோடு தப்பவிட்டனர். கில்காலிலே வந்து நின்ற சாமுவேல், 'என் காதுகளில் விழுகிற இந்த ஆடுகளின் சத்தமும் மாடுகளின் சத்தமும் என்ன?' என்று கர்ஜித்தபோது, சவுல் ஜனங்களின்மேல் பழியைப் போட்டான். சாமுவேல் நித்திய தீர்க்கதரிசன தீர்ப்பை முழங்கினார்: 'பலியைப்பார்க்கிலும் கீழ்ப்படிதலும், ஆட்டுக்கடாக்களின் நிணத்தைப்பார்க்கிலும் செவிகொடுத்தலும் உத்தமம்; இரண்டகம் பண்ணுதல் பில்லிசூனிய பாவத்திற்குச் சமானம்!' சாமுவேல் திரும்பிப் போகும்போது சவுல் அவரது சால்வையின் தொங்கலைப் பிடித்து இழுக்க, அது கிழிந்துபோனது. 'இன்றையதினம் கர்த்தர் இஸ்ரவேலின் ராஜ்யபாரத்தை உம்மிடத்திலிருந்து கிழித்துப் போட்டு, உம்மைப்பார்க்கிலும் உத்தமனாயிருக்கிற உம்முடைய தோழனுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்' என்று சாமுவேல் அறிவித்தார்; அன்று முதல் சாமுவேல் சவுலை உயிரோடிருக்கும் நாள்வரை காணவேயில்லை.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தாவீதும் கோலியாத்தும்: ஏலா பள்ளத்தாக்கின் யுத்தம், ஐந்து வழுவழுப்பான கற்கள் மற்றும் விசுவாசத்தின் மகத்தான வெற்றி
சோக்கோவுக்கும் அசெக்காவுக்கும் இடையிலுள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஏலா பள்ளத்தாக்கின் எதிரெதிர் மலைச்சரிவுகளில் பெலிஸ்திய மற்றும் இஸ்ரவேல் படைகள் போருக்கு அணிவகுத்து நின்றன. நாற்பது நாட்கள் இரவும் பகலும், காத் பட்டணத்தானாகிய கோலியாத் என்னும் ராட்சத வீரன்—சுமார் பத்து அடி உயரமும், ஐயாயிரம் சேக்கல் எடையுள்ள வெண்கலக் கவசமும், நெசவுக்காரரின் உருளைக்கு இணையான ஈட்டியும் தரித்தவனாய்—பள்ளத்தாக்கிலே இறங்கிவந்து, இஸ்ரவேலின் சேனைகளை நிந்தித்து, ஜீவனுள்ள தேவனைத் தூஷித்து சவால்விட்டான். அவனைக் கண்டு சவுல் ராஜாவும் அவனது முழு ராணுவமும் மரண பயமடைந்து கூடாரங்களுக்குள் பதுங்கிக் கிடந்தனர். தன் தந்தை ஈசாயினால் போர்க்களத்திலுள்ள தன் மூன்று மூத்த சகோதரர்களுக்கு வறுத்த தானியங்களையும் பாலாடைக்கட்டிகளையும் கொண்டுபோய்க் கொடுக்க அனுப்பப்பட்ட பெத்லகேமின் இளம் மேய்ப்பன் தாவீது, பாளயத்திற்கு வந்து இந்தத் தூஷண சத்தத்தைக் கேட்கிறான். தேவ நாமத்தின் மகிமைக்காக அவன் உள்ளத்தில் பரிசுத்த வைராக்கியம் பற்றி எரிகிறது! சவுல் அவனுக்குத் தன் வெண்கல போர்க்கவசங்களை அணிவித்தபோதும், தாவீது அவற்றை நிராகரித்து, தன் மேய்ப்பன் தடியையும், ஒரு கவணையும், ஆற்றுப்படுகையிலிருந்து எடுத்த ஐந்து வழுவழுப்பான கற்களையும் மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு அந்த ராட்சதனை நோக்கி விசுவாசத்தோடு முன்னேறுகிறான். 'யுத்தம் கர்த்தருடையது!' என்று சிம்மம்போல முழங்கி, தாவீது சுழற்றி எறிந்த ஒரே ஒரு கல் கோலியாத்தின் நெற்றியில் ஆழமாய் பாய்ந்து அவனைத் தரையிலே முகங்குப்புற வீழ்த்துகிறது! கோலியாத்தின் சொந்த வாளினாலேயே அவனது தலையைத் தாவீது துண்டிக்க, பெலிஸ்திய ராணுவம் சிதறி ஓட, இஸ்ரவேல் மாபெரும் வெற்றியைச் சுதந்தரிக்கிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தாவீதும் யோனத்தானும்: பரிசுத்த சகோதரத்துவ உடன்படிக்கையும் எச்சரிப்பின் அம்பும்
ஏலா பள்ளத்தாக்கிலே கோலியாத்தை வீழ்த்திய அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வெற்றிக்குப் பின்னர், பட்டத்து இளவரசனாகிய யோனத்தானின் ஆத்துமா தாவீதின் ஆத்துமாவோடு தெய்வீக அன்பினால் பிணைக்கப்பட்டது. தனக்குரிய அரச சிம்மாசனத்தின் வாரிசுரிமையைத் தியாகம் செய்யத் துணிந்த யோனத்தான், தன் ராஜ சால்வையையும், போர் கவசத்தையும், பட்டயத்தையும், வில்லையும், கச்சையையும் கழற்றித் தாவீதுக்குக் கொடுத்து, அவனோடு ஒரு பரிசுத்த உடன்படிக்கை செய்துகொண்டான். ஆனால், இஸ்ரவேலின் பெண்கள் தம்புருகளோடு ஆடிப்பாடி: 'சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்' என்று பாடியபோது, சவுல் ராஜாவின் உள்ளத்தில் கொடிய பொறாமைப் பிசாசு புகுந்தது. அரண்மனையிலே தாவீது சுரமண்டலம் வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, இரண்டு முறை சவுல் தன் ஈட்டியை எறிந்து அவனைச் சுவரோடு சேர்த்துத் தைக்கப் பார்த்தான். பின்னர் நூறு பெலிஸ்தியரின் நுனித்தோல்களைப் பரிசமாகக் கேட்டுத் தன் மகள் மீகாளை மணம்முடிக்கத் திட்டமிட்டுத் தாவீதைச் சாவில் தள்ள முயன்றான்; ஆனால் தாவீதோ இருநூறு நுனித்தோல்களைக் கொண்டுவந்து நிறுத்தினான்! சவுலின் கொலைவெறி எல்லை மீறியபோது, மாதப்பிறப்பு பந்தியிலே யோனத்தான் தாவீதுக்காகப் பரிந்துபேசி, தன் தகப்பனின் ஈட்டி எறிதலிலிருந்தும் தப்பினான். ஏசேன் கல்லருகே மறைந்திருந்த தாவீதுக்கு மூன்று அம்புகளை எய்து எச்சரித்து, இருவரும் ஒருவரையொருவர் முத்தமிட்டுக் கண்ணீர் வடித்து, தங்கள் சந்ததிக்குள்ளும் தலைமுறை தலைமுறையாக மாறாத கிருபையின் உடன்படிக்கையை (*ஹேசெட்*) உறுதிப்படுத்தி விடைபெற்றனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நாடோடியான தாவீதும் அதுல்லாம் குகையின் அடைக்கலமும்: யூதேய வனாந்தரத்து விசுவாசப் போராட்டம்
சவுல் ராஜாவின் கொலைவெறித் தாக்குதலினால் தன் அரச பதவி, அரண்மனை வாழ்க்கை, குடும்பம் அனைத்தையும் இழந்து வேட்டையாடப்படும் நாடோடியாகத் தாவீது யூதேய வனாந்தரங்களில் அலைந்து திரிகிறான். கையில் அப்பமும் ஆயுதமும் இல்லாமல் நோப் நகர ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கு வந்து, பிரதான ஆசாரியனாகிய அகிமெலேக்கிடமிருந்து பரிசுத்த சமூகத்து அப்பத்தையும் (*லேகேம் பானீம்*), கோலியாத்தின் பட்டயத்தையும் பெறுகிறான். பெலிஸ்தரின் பட்டணமாகிய காத்துக்குத் தப்பிச்சென்றபோது, ஆகீஸ் ராஜாவுக்கு முன்பாகப் பித்தன்போல நடித்து மரணத்தின் பிடியிலிருந்து தப்புகிறான். அதுல்லாம் குகையின் பாறை இடுக்குகளில் அடைக்கலம் புகுந்த அவனிடம், அவனது குடும்பத்தாரோடு கூட கடன்பட்டவர்கள், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், மனக்கசப்புள்ளவர்கள் என 400 எளிய மனிதர்கள் வந்து சேருகின்றனர்; தாவீது அவர்களை இஸ்ரவேலின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பராக்கிரமசாலிகளாக மாற்றுகிறான். நோப் நகரத்திலே சவுலின் கட்டளையால் ஏதோமியனாகிய தோவேகு எண்பத்தைந்து ஆசாரியர்களைக் கொன்று குவித்தபோது, தப்பிய ஒரே மகனாகிய அபியாதார் பிரதான ஆசாரியனின் ஏபோத்தோடு தாவீதிடம் வந்து சேருகிறான். ஏபோத்தின் மூலம் தேவனுடைய சித்தத்தைக் கேட்டு கேகிலாவை மீட்டு, சீப் மற்றும் ஒரேஷ் வனாந்தரங்களின் கற்பாறைகளில் சவுலின் பிடியிலிருந்து தேவனுடைய உன்னத பாதுகாப்பினால் தப்பித்து, பிரிவினையின் கன்மலையிலே (*சேலா-ஹம்மாலெகோத்*) தேவனுடைய அதிசய விடுதலையை ருசிக்கிறான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தாவீது சவுலுக்குத் தப்புவித்தல்: என்கேதி குகையும் சீப் வனாந்தரத்து ஈட்டியும்
யூதேய வனாந்தரத்தின் பாறை இடுக்குகளில் வேட்டையாடப்படும் மிருகத்தைப் போலத் துரத்தப்பட்ட தாவீதுக்கு, தன்னைக் கொல்லத் துடிக்கும் சவுல் ராஜாவை எளிதில் சங்கரிக்கக்கூடிய இரண்டு பொன்னான வாய்ப்புகள் கிடைக்கின்றன. என்கேதியின் நீரூற்றுகள் நிறைந்த பாறைப் பிளவுகளிலே, காட்டு ஆடுகளின் கன்மலைகளுக்கு (*சூரே ஹா-யெயேலீம்*) நடுவே, சவுல் தனியனாக ஒரு குகைக்குள் நுழைகிறான்; அங்கே உள்ளே இருளிலே தாவீதும் அவனது வீரர்களும் பதுங்கியிருக்கின்றனர். சவுலைக் கொன்று பழிவாங்கும்படி தன் வீரர்கள் வற்புறுத்தியபோதும், கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்மேல் (*மஷியாக் யெகோவா*) தன் கையைப் போட மறுத்து, சவுலின் ராஜ சால்வையின் தொங்கலை (*கானாப்*) மாத்திரம் இரகசியமாய் அறுத்துக்கொள்கிறான்; அந்தச் சிறிய செயலும் தாவீதின் உத்தம இருதயத்தை உடனே உறுத்துகிறது. தூரத்திலே நின்று அறுக்கப்பட்ட சால்வைத் துண்டைக் காட்டி சவுலிடம் முறையிட்டபோது, சவுல் மனமுடைந்து கண்ணீர் வடிக்கிறான். பின்னாளிலே சீப் வனாந்தரத்திலே, தேவனால் வரவழைக்கப்பட்ட ஒரு அயர்ந்த நித்திரை (*தர்தேமா*) சவுலின் பாசறையை மூடியிருக்கையில், தாவீதும் அபிசாயும் மூவாயிரம் வீரர்கள் நடுவே புகுந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த சவுலின் தலைமாட்டில் நின்றபோதும், தாவீது அவனைக் கொல்லாமல் அவனது போரீட்டியையும் தண்ணீர்ச் செம்பையும் மட்டுமே அடையாளமாக எடுத்துக்கொண்டு திரும்புகிறான். நியாயத்தீர்ப்பை முற்றிலும் கர்த்தருடைய கரங்களில் ஒப்படைத்த தாவீதின் இந்த உன்னத சகிப்புத்தன்மை, தம்மை நியாயமாய் விசாரிக்கிறவருக்குத் தம்மை ஒப்புவித்த இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னத சிலுவைப் பொறுமைக்கு ஒரு மாபெரும் முன்னடையாளமாய் விளங்குகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
அபிகாயிலின் விவேகம்: ஞானமுள்ள பரிந்துபேசுதலும் ஜீவனுள்ளோரின் கட்டும்
சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியின் மறைவுக்குப் பின்னர் தேசமே துக்கத்திலிருந்த வேளையிலே, தாவீது பாரான் மற்றும் மாகோன் வனாந்தரங்களுக்குச் செல்கிறான். கர்மேலிலே நாபால் என்னும் காலேப் வம்சத்து செல்வந்தன் தன் மூவாயிரம் ஆடுகளின் மயிர்க்கத்தரிப்புப் பண்டிகையைக் கொண்டாடுகிறான். கொடிய வனாந்தரத்திலே நாபாலின் மேய்ப்பர்களுக்கும் மந்தைகளுக்கும் ஒரு மதிலைப் போலத் தாவீதின் ஆட்கள் இரவும் பகலும் பாதுகாப்பாய் நின்றிருந்தனர்; அவர்கள் ஒரு ஆட்டையும் அபகரிக்கவில்லை. மயிர்க்கத்தரிப்பின் மங்கல நாளிலே தாவீது பத்து வாலிபர்களை அனுப்பிச் சமாதான வாழ்த்துக் கூறி, சிறிய விருந்துப் பொருட்களைக் கேட்டபோது, முரடனும் துன்மார்க்கனுமாகிய நாபால் (*நாபால்* = மதியீனன்) அவர்களை ஏளனம் செய்து, உணவு தர மறுத்துத் தாவீதைக் கேவலமாய் நிந்தித்தான். சீற்றமடைந்த தாவீது 400 போர்வீரர்களோடு தன் பட்டயத்தை உருவி, விடியற்காலத்திற்குள் நாபாலின் வீட்டில் ஒரு ஆண் கூட மிஞ்சாதபடி சங்கரிக்கப் புறப்படுகிறான். இதை அறிந்த நாபாலின் புத்திசாலியும் சௌந்தரியவதியுமான மனைவி அபிகாயில், பேரழிவைத் தடுக்கத் தீவிரமாய் செயல்படுகிறாள். பெருமளவிலான அப்பங்களையும், திராட்சரசத்தையும், சமைத்த ஆடுகளையும் கழுதைகள்மேல் ஏற்றி, மலைக் கணவாயிலே தாவீதின் படைகளுக்கு எதிர்கொண்டு ஓடுகிறாள். தாவீதின் காலில் விழுந்து முகம் குப்புறப் பணிந்து, ஒப்பற்ற ஆவிக்குரிய ஞானத்தோடு பரிந்துபேசுகிறாள்: தன் கணவனின் மதியீனத்திற்காகத் தானே பொறுப்பேற்று, தாவீதின் ஆத்துமா கர்த்தராகிய தேவனுடைய ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே (*செரோர் ஹா-ஹாயீம்*) கட்டப்பட்டிருக்கும் என்றும், சத்துருக்களின் ஆத்துமாவோ கவணின் குழியிலே (*கெலா*) வைத்து எறியப்படும் என்றும் தீர்க்கதரிசனமாய் முழங்குகிறாள். அவளது ஒப்பற்ற விவேகத்தைக் (*செக்கேல் தோவ்*) கண்டு வியந்த தாவீது, தன்னைப் பழிவாங்கும் இரத்தப்பழிக்கு விலக்கிக் காத்த தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கிறான். மறுநாள் விடியற்காலையில் குடிபோதை தெளிந்த நாபாலிடம் அபிகாயில் நடந்ததை அறிவித்தபோது, அவனது இருதயம் செத்துப்போன கல்லாயிற்று; பத்து நாட்களுக்குப் பின் கர்த்தர் அவனை அடித்ததினால் அவன் செத்தான். தன் கையில் இரத்தம் படாமல் நியாயந்தீர்த்த தேவனைத் தாவீது துதித்து, உத்தம அபிகாயிலைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கில்போவா மலையில் சவுலின் மரணமும் எப்ரோனில் தாவீது ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்யப்படுதலும்
இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவாகிய சவுலின் துயரமான முடிவு, யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கிலே நிகழ்ந்த மாபெரும் பெலிஸ்தியப் படையெடுப்பின் மூலம் அரங்கேறுகிறது. பெலிஸ்தியரின் ரதங்களைக் கண்டு நடுங்கிய சவுல், கர்த்தர் தனக்கு எந்த வழியிலும் பதிலளிக்காதபடியினால், ஏந்தோர் ஊரிலிருந்த ஒரு குறிசொல்லும் அஞ்சனம் பார்க்கிற ஸ்திரீயை (*ஓவ்*) நாடிச் சென்று மாபெரும் ஆவிக்குரிய துரோகத்தைச் செய்கிறான்; அங்கே அவனது உடனடி மரணத்தை அவனுக்கு சாமுவேலின் ஆவி முன்னறிவிக்கிறது. கில்போவா மலையின் செங்குத்தான பாறைகளில் இஸ்ரவேல் படைகள் சுக்குநூறாக நொறுக்கப்படுகின்றன; பட்டத்து இளவரசன் யோனத்தான், அபினாதாப், மல்கிசூவா ஆகியோர் போர்க்களத்தில் வீரமரணமடைகிறார்கள்; பெலிஸ்திய வில்வீரர்களால் படுகாயமடைந்த சவுல், சத்துருக்களின் கையில் அவமானப்படுவதைத் தவிர்க்கத் தன் சொந்தப் பட்டயத்தின்மேல் விழுந்து மடிகிறான். வெற்றியடைந்த பெலிஸ்தியர் சவுலின் தலையை வெட்டி, அவனது உடலையும் யோனத்தானின் உடலையும் பெத்ஷான் நகர மதிலிலே ஆணியடித்து அவமானப்படுத்துகின்றனர்; ஆனால் யாபேஸ் கீலேயாத்தின் பராக்கிரமசாலிகள் அன்றிரவு முழுவதும் நடந்து சென்று, பகைஞரின் கோட்டை மதிலிலிருந்து அந்த உடல்களை மீட்டு மரியாதையோடு நல்லடக்கம் செய்கின்றனர். சிக்லாக்கிலே இருந்த தாவீதிடம் ஓர் அமலேக்கிய வாலிபன் சவுலின் ராஜ கிரீடத்தையும் (*நேசெர்*) கடகத்தையும் (*செஆதா*) கொண்டுவந்து, தானே சவுலைக் கொன்றதாகப் பொய் கூறிப் பரிசு பெற நினைத்தான்; ஆனால் தாவீதோ தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு கதறி அழுது, கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரைக் கொன்ற குற்றத்திற்காக அந்த அமலேக்கியனைத் தண்டித்து, 'வில்லின் பாட்டு' (*கீனா*) என்னும் ஒப்பற்ற புலம்பல் பாடலைப் பாடுகிறான். தேவனிடம் விசாரித்து எப்ரோனுக்குச் சென்ற தாவீதை, யூதா கோத்திரத்தார் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணுகின்றனர்; ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் தலைவர்களும் எப்ரோனிலே கூடிவந்து, தாவீதை முழு தேசத்திற்கும் மேய்ப்பனாகவும் அதிபதியாகவும் (*நாகீத்*) ஒருமனப்பட்டு முடிசூட்டுகின்றனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
உடன்படிக்கைப் பெட்டி எருசலேமுக்கு வருதலும் நித்திய தாவீதின் உடன்படிக்கையும்
எபூசியரின் சீயோன் கோட்டையைக் கைப்பற்றி எருசலேமைத் தன் தலைநகரமாக்கிய பின்னர், தாவீது ராஜா முப்பதினாயிரம் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட வீரர்களைத் திரட்டிக்கொண்டு, கீரியாத்யாரீமிலிருந்த தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரப் புறப்படுகிறான். மோசேயின் கட்டளைப்படி லேவியர்கள் தங்கள் தோள்களில் சுமப்பதற்குப் பதிலாக, ஒரு புதிய மாட்டு வண்டியில் பெட்டியை ஏற்றி வந்தபோது, நாகோனின் போரடிக்கும் களத்திலே மாடுகள் மிரளவே, ஊசா தன் கையை நீட்டி உடன்படிக்கைப் பெட்டியைப் பிடித்தான்; தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் கோபம் அவனுக்கு விரோதமாக மூண்டதினால் அவன் அங்கேயே மடிந்தான் (*பேரேஸ்-ஊசா*). பயந்துபோன தாவீது, அந்தப் பெட்டியை கித்தியனாகிய ஓபேத்-ஏதோமின் வீட்டிலே வைக்கிறான்; மூன்று மாதங்கள் அந்த வீட்டை கர்த்தர் ஆசீர்வதித்தார். கீழ்ப்படிதலோடு ஆசரித்தால் தேவ பிரசன்னம் ஆசீர்வாதத்தைத் தரும் என்பதை உணர்ந்த தாவீது, லேவியர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தி, ஆறு அடி எடுத்துவைத்தபோதெல்லாம் பலிகளைச் செலுத்தி, எக்காள முழக்கத்தோடும் சங்கீதங்களோடும் எருசலேமுக்குள் பெட்டியைக் கொண்டுவருகிறான்; எளிய சணல் ஏபோத்தை அணிந்து தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் முழுப் பலத்தோடும் குதித்து ஆடினான் (*கிர்கேர்*). அவனது பக்தியை அரண்மனை ஜன்னலிலிருந்து பார்த்து ஏளனம் செய்த சவுலின் மகள் மீகாள், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் மலடியாகிறாள். பின்னர், கேதுரு மாளிகையில் அமர்ந்திருந்த தாவீது கர்த்தருக்கு ஒரு ஆலயம் கட்ட விரும்பியபோது, நாத்தான் தீர்க்கதரிசி மூலம் தேவன் அவனுக்கு நித்திய உடன்படிக்கையை அருளினார்: தாவீது தேவனுக்கு ஒரு வீட்டைக் (*பாயித்*) கட்டுவதற்குப் பதிலாக, தேவனே தாவீதுக்கு ஒரு நித்திய வீட்டையும், ஒருபோதும் மாறாத ராஜ்யத்தையும், என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும் சிம்மாசனத்தையும் (*கிஸ்ஸே ஓலாம்*) கட்டுவார்; இதுவே தாவீதின் குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நித்திய ஆளுகைக்குரிய உன்னத மேசியானிய உடன்படிக்கையாகும்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தாவீதும் மேவிபோசேத்தும்: ராஜாவின் பந்தியில் உடன்படிக்கையின் மாறாத கிருபை
இஸ்ரவேல் தேசமெங்கும் சமாதானத்தையும் ராஜரீக வெற்றியையும் பெற்ற தாவீது ராஜா, சவுலின் ராஜவம்சத்தை அடியோடு அழிக்கும் பூர்வகால புறஜாதி வழக்கத்தை நாடாமல், வனாந்தரத்தில் யோனத்தானோடு கர்த்தரின் நாமத்தில் செய்திருந்த பரிசுத்த உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்தார். சவுலின் குடும்பத்தில் உயிரோடு மீந்திருக்கும் எவரேனும் உண்டோ என்று விசாரித்தபோது, இரு கால்களும் முடமாகி லோதேபாரின் வறண்ட தனிமையில் மறைந்து வாழ்ந்த யோனத்தானின் குமாரன் மேவிபோசேத்தைக் குறித்து அறிந்தார். தாவீது அவனுக்குத் தேவனுடைய மாறாத கிருபையை (ஹேசெட் எலோஹிம்) பொழிந்து, சவுலின் பரம்பரை சொத்துக்கள் அனைத்தையும் மீட்டுத்தந்து, சீபாவையும் அவனது குடும்பத்தாரையும் அப்பூமியைப் பயிரிட நியமித்து, மேவிபோசேத்தை ராஜகுமாரரில் ஒருவனைப்போல தன் சொந்த போஜன பந்தியில் எந்நாளும் அமரும்படி மேன்மைப்படுத்தினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தாவீதும் பத்சேபாளும்: வீழ்ச்சி, தீர்க்கதரிசன கடிந்துகொள்ளுதல் மற்றும் மனமுறிவின் மனந்திரும்புதல்
ராஜாக்கள் யுத்தத்திற்குப் புறப்படும் வசந்த காலத்தின் துவக்கத்தில், தாவீது ராஜா எருசலேமிலேயே தங்கிவிட, யோவாப் தலைமையிலான இஸ்ரவேல் சேனை அம்மோனியரின் தலைநகரான ரப்பாவை முற்றுகையிட்டது. ஒரு நாள் அந்திவேளையில் அரண்மனை உப்பரிகையின்மேல் உலாவிக்கொண்டிருந்த தாவீது, தனது பராக்கிரமசாலிகளில் ஒருவனான உரியாவின் மனைவியும், தனது ஆலோசகரான அகித்தோப்பேலின் பேத்தியுமான பத்சேபாளைக் கண்டு இச்சைகொண்டார். தனது ராஜரீக அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி அவளை வரவழைத்து அவளோடு பாவம் செய்தார்; அதனால் அவள் கர்ப்பவதியானாள். அதை மறைப்பதற்காக யுத்தகளத்திலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட உரியாவோ, உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் தன் தோழர்களும் கூடாரங்களில் தங்கியிருக்கையில் தான் தன் வீட்டுக்குச் சென்று சுகம்போகமாக இருக்கமாட்டேன் என்று மறுத்துவிட்டான். அவனது அசைக்க முடியாத உத்தமத்தைக் கண்ட தாவீது, அவனை யுத்தத்தின் தீவிரமான முனையில் நிறுத்தி சாகடிக்கும்படி யோவாபுக்கு உரியாவின் கையிலேயே இரகசிய மரணக் கடிதத்தைக் கொடுத்தனுப்பி அவனைக் கொன்றார். பின்னர் அவனது மனைவியைத் தன் மனைவியாக்கிக் கொண்டார். பல மாதங்களுக்குப் பின், தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் ஏழையின் செல்ல ஆட்டுக்குட்டியைப் பற்றிய உவமையைக் கூறி, 'நீயே அந்த மனிதன்!' என்று அனல் பறக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தால் ராஜாவின் மனச்சாட்சியை உலுக்கினார். தன் பாவத்தை உணர்ந்து நெக்குருகிய தாவீது, 51-ஆம் சங்கீதத்தின் மூலம் தன் ஆத்துமாவை ஊற்றி மனந்திரும்பினார்; கர்த்தர் அவரது பாவத்தை மன்னித்தபோதிலும் குடும்பத்தில் பல தலைமுறைப் பாதிப்புகள் தொடர்ந்தன; அதே சமயம் தேவனுடைய மாறாத கிருபையினால் அதே பத்சேபாளினிடத்தில் சாலொமோன் (எதிதியா, 'கர்த்தருக்குப் பிரியமானவன்') பிறந்து வாக்குத்தத்தத்தின் வாரிசானார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
அப்சலோமின் கிளர்ச்சியும் மரணமும்: பெருமை, துரோகம் மற்றும் உடைந்த தகப்பனின் கதறல்
தன் சகோதரி தாமாரைச் சீரழித்த அம்னோன் மீது தாவீது உரிய நடவடிக்கை எடுக்காததால் மூண்ட கோபமும், எரியும் அதிகார வெறியும் கொண்ட இளவரசன் அப்சலோம், தன் தகப்பனாகிய தாவீது ராஜாவுக்கு எதிராக நான்கு ஆண்டுகள் இரகசிய சதித்திட்டம் தீட்டினான். எருசலேமின் நகர வாசல்களில் நின்றுகொண்டு, நியாயம் கேட்க வந்த இஸ்ரவேலரின் குறைகளைக் கேட்டு, வஞ்சகமாய் 'இஸ்ரவேல் மனுஷரின் இருதயத்தைத் தன் வசப்படுத்தினான்'. எபிரோனில் பொருத்தனையை நிறைவேற்றுவதாகப் பாசாங்கு செய்து திடீரென அரசுக் கலகத்தைத் துவங்கி, தாவீதின் முதன்மை ஆலோசகரான அகித்தோப்பேலையும் தன் வசப்படுத்தினான். எருசலேம் நகரம் இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக, தாவீது தன் உண்மையுள்ள வீரர்களோடு தலைநகரை விட்டு வெளியேறி, ஒலிவ மலையின் வழியே காலில் செருப்பில்லாமல் அழுதுகொண்டே ஏறிச் சென்றார்; அந்த இக்கட்டிலே கர்த்தரை தன் கேடகமாய் நம்பி 3-ஆம் சங்கீதத்தைப் பாடினார். தாவீதின் உளவாளியாக அனுப்பப்பட்ட ஊசாய், அகித்தோப்பேலின் உடனடித் தாக்குதல் ஆலோசனையை முறியடித்தார். எப்பிராயீமின் அடர்ந்த காட்டில் நடந்த யுத்தத்தில் அப்சலோமின் படைகள் சிதறுண்டன; அவன் கோவேறு கழுதையின்மேல் தப்பியோடுகையில், அவன் பெருமையாய் வளர்த்த அடர்ந்த தலைமயிர் ஒரு பெரிய வாதுமை மரத்தின் கிளைகளில் மாட்டிக்கொண்டது. கழுதை ஓடிவிட, வானத்திற்கும் பூமிக்கும் நடுவே அந்தரத்தில் தொங்கிய அவனது நெஞ்சில் யோவாப் மூன்று ஈட்டிகளைப் பாய்ச்சிக் கொன்றான். இந்த வெற்றிச் செய்தி தாவீதுக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்காமல், ஒரு தகப்பனின் இதயத்தை நொறுக்கி, வரலாற்றில் என்றும் அழியாத கதறலாய் எதிரொலித்தது: 'என் மகனாகிய அப்சலோமே, என் மகனே, என் மகனாகிய அப்சலோமே! உனக்குப் பதிலாக நான் மரித்திருக்கக் கூடாதோ!'
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சாலொமோனின் ஞானமும் தேவ ஆலயத்தைக் கட்டுதலும்: சீயோனின் பொற்காலம்
தாவீது ராஜாவின் மறைவுக்குப் பின் இஸ்ரவேலின் சிங்காசனத்தில் ஏறிய இளம் மன்னன் சாலொமோன், கிபியோனிலுள்ள மேடையில் கர்த்தருக்கு ஆயிரம் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தினார். அன்றிரவு சொப்பனத்தில் கர்த்தர் அவனுக்குத் தரிசனமாகி: 'நான் உனக்கு என்ன தரவேண்டும் என்று கேள்' என்றார். தனது இளமையையும், தேவனுடைய திரளான உடன்படிக்கை ஜனங்களை வழிநடத்தும் மாபெரும் பொறுப்பையும் உணர்ந்த சாலொமோன், தீர்க்காயுளையோ, செல்வத்தையோ, சத்துருக்களின் அழிவையோ கேட்காமல், நன்மை தீமை இன்னதென்று பகுத்தறிந்து ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்க 'கேட்கும் இருதயத்தை' (லேவ் ஷோமேயா) வேண்டினார். தேவன் அவனுக்கு மனித வரலாற்றிலேயே இணையற்ற ஞானத்தையும், அவன் கேளாத ஐசுவரியத்தையும் கனத்தையும் அருளினார். உயிரோடிருக்கும் ஒரே பாலகனுக்காக உரிமை கோரிய இரண்டு வேசிகளின் சிக்கலான வழக்கில் சாலொமோன் அளித்த தீர்ப்பு, அவனது தெய்வீக ஞானத்தை அனைத்து தேசங்களுக்கும் பறைசாற்றியது. தீருவின் ராஜாவாகிய ஈராமுடன் சர்வதேச ஒப்பந்தம் செய்து, 1,80,000 சுமைசுமப்போர் மற்றும் கல்வெட்டாளர்களைக் கொண்டு மோரியா மலையில் பிரம்மாண்டமான தேவ ஆலயத்தைக் கட்டினார்; சம்மட்டி மற்றும் இரும்பு ஆயுதங்களின் சத்தம் கேட்காதபடி மலைகளிலேயே கற்கள் செதுக்கப்பட்டன. கூடாரப் பண்டிகையின் போது ஆலயம் பிரதிஷ்டை பண்ணப்பட்டு, சாலொமோன் தன் உன்னதமான மன்றாட்டு ஜெபத்தை ஏறெடுத்தபோது, பரலோகத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி பலிகளைப் பட்சித்தது; கர்த்தருடைய மகிமையின் மேகம் (கவோத் யெகோவா) ஆலயத்தை நிரப்பியதால் ஆசாரியர்களால் நின்று ஊழியம் செய்யக்கூடாமல் போனது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ராஜ்யத்தின் பிளவும் ரெகொபெயாம் யெரோபெயாம் ஆட்சியும்: கிழிக்கப்பட்ட சால்வையும் பொற்கன்றுகளும்
சாலொமோன் ராஜாவின் அந்திமக் காலத்து ஆவிக்குரிய சோரம்போதலினால் இஸ்ரவேலின் ஐக்கிய சாம்ராஜ்யம் சுக்குநூறாய் உடைந்தது. எழுநூறு மனைவிகளாலும் முந்நூறு மறுமனையாட்டிகளாலும் கவரப்பட்ட சாலொமோன், அஸ்தரோத், காமோஷ், மோளோக் போன்ற புறஜாதி விக்கிரகங்களுக்கு ஒலிவ மலையிலே மேடைகளைக் கட்டி ஆராதித்து தேவனுடைய கோபத்தை மூட்டினார்; இதனால் ராஜ்யத்தின் பத்துக் கோத்திரங்கள் அவனது குமாரனின் கையிலிருந்து பிடுங்கப்படும் என்று கர்த்தர் உரைத்தார். எருசலேமுக்கு வெளியே திறந்தவெளியில் சீலோனியனாகிய அகியா தீர்க்கதரிசி யெரோபெயாமைச் சந்தித்து, தான் உடுத்தியிருந்த புதிய சால்வையைப் பன்னிரண்டு துண்டுகளாகக் கிழித்து, பத்துத் துண்டுகளை அவனிடம் கொடுத்துப் பத்துக் கோத்திரங்களின் மேல் அவன் ராஜாவாவான் என்று தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார். சாலொமோனின் மறைவுக்குப் பின் அவனது குமாரனாகிய ரெகொபெயாம் முடிசூட சீகேமுக்குச் சென்றார். யெரோபெயாம் தலைமையிலான வடகோத்திரப் பெரியவர்கள், சாலொமோன் சுமத்திய கடுமையான வரிச்சுமையையும் கட்டாய வேலைகளையும் குறைக்கும்படி கெஞ்சினர். ஜனங்களுக்குச் சேவகம் செய்யும்படி முதியவர்கள் சொன்ன நல்ல ஆலோசனையைத் தள்ளிவிட்டு, வாலிபர்களின் அகந்தை நிறைந்த ஆலோசனையைக் கேட்ட ரெகொபெயாம்: 'என் தகப்பன் உங்களைச் சவுக்குகளினால் தண்டித்தார், நானோ உங்களைத் தேள்களினால் தண்டிப்பேன்' என்று கொடூரமாய் மிரட்டினார். இதனால் வடகோத்திரத்தார் கொதித்தெழுந்து: 'தாவீதிடத்தில் எங்களுக்குப் பங்கு என்ன? இஸ்ரவேலே, உன் கூடாரங்களுக்குப் போய்விடு!' என்று முழங்கிப் பிரிந்தனர். வரி வசூலிக்க வந்த அதோராமை அவர்கள் கல்லெறிந்து கொன்றதால், ரெகொபெயாம் தன் ரதத்தில் ஏறி எருசலேமுக்குத் தப்பியோடினார். வடதேசத்து மக்கள் ஆலய ஆராதனைக்காக எருசலேமுக்குச் சென்று தாவீதின் வம்சத்தோடு மீண்டும் இணைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, யெரோபெயாம் பெத்தேலிலும் தாணிலும் இரண்டு பொற்கன்றுகுட்டிகளை நிறுவி, லேவியர் அல்லாதவர்களை ஆசாரியராக்கி, தன் சொந்த மனதினால் கற்பித்த பண்டிகையை ஏற்படுத்தினான்; இந்த கொடிய பாவம் வடராஜ்யத்தின் இறுதி அழிவு வரை தொடர்ந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எலியாவும் கேரீத் ஆற்றண்டையில் காகங்களும்: வறட்சி, சாரிபாத் விதவை மற்றும் ஜீவனுள்ள தேவன்
இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாபும் அவனது சீதோனிய மனைவியாகிய யேசபேலும் சமாரியாவில் பாகால் மற்றும் அஸ்தரோத் விக்கிரக வழிபாட்டை அரசு மதமாக மாற்றி விக்கிரகாராதனையில் மூழ்கியிருந்த இருண்ட காலத்தில், கிலேயாத்தின் மலைநாட்டிலிருந்து வந்த திஸ்பியனாகிய எலியா தீர்க்கதரிசி திடீரென அரண்மனைக்குள் நுழைந்தார். கர்த்தருடைய உடன்படிக்கையின் அனல் பறக்கும் வார்த்தையோடு: 'என் வாக்கின்படியே அன்றி, இந்த வருஷங்களிலே பனியும் மழையும் பெய்யாதிருக்கும் என்று இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாக நிற்கிற நான் அவருடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்' என்று ஆணையிட்டுக் கூறினார். உடனே கர்த்தர் எலியாவை யோர்தானுக்கு கிழக்கே உள்ள கேரீத் ஆற்றங்கரையின் கன்மலைப் பள்ளத்தாக்கில் ஒளிந்திருக்கக் கட்டளையிட்டார்; அங்கே தீட்டான காகங்கள் (*ஓரெவீம்*) காலையிலும் மாலையிலும் அவருக்கு அப்பமும் இறைச்சியும் கொண்டுவந்து கொடுத்தன, அவர் அந்த ஆற்றின் நீரைக் குடித்தார். கடுமையான வறட்சியினால் ஆறு வற்றிப்போனபோது, கர்த்தர் அவரைப் பாகால் வழிபாட்டின் மையப் பகுதியாகிய சீதோன் தேசத்து சாரிபாத் ஊருக்கு அனுப்பினார். அங்கே தன் மகனோடு சாகக் கிடந்த ஒரு ஏழைப் புறஜாதி விதவை, இரண்டு விறகுகளைப் பொறுக்கிக்கொண்டிருக்கையில் எலியாவைச் சந்தித்தாள். 'பானையின் மாவு செலவழிந்து போவதில்லை, கலசத்தின் எண்ணெய் குறைந்து போவதில்லை' என்ற எலியாவின் வார்த்தையை விசுவாசித்து, தன் கடைசி மாவினால் எலியாவுக்கு முதலாவது ஒரு சிறிய அடையைச் சுட்டுக்கொடுத்தாள்; இதனால் அந்தப் பஞ்சம் முடியும் வரை அவளது வீட்டில் வற்றாத உணவுப் பெருக்கம் உண்டானது. பின்னர் அந்த விதவையின் மகன் கடுமையான நோயினால் மரித்தபோது, எலியா அவனைக் தன் மேல்வீட்டிற்குத் தூக்கிக்கொண்டு போய், அவன்மேல் மூன்று முறை நீட்டிப் படுத்துக் கர்த்தரை நோக்கிக் கதறினார்; கர்த்தர் அந்தப் பிள்ளையின் ஆத்துமாவைத் (*நெபேஷ்*) திரும்பத் தந்து அவனை உயிர்ப்பித்தார். இதைக் கண்ட அந்தத் தாய்: 'நீர் தேவனுடைய மனுஷன் என்றும், உம்முடைய வாயிலிருந்து பிறக்கும் கர்த்தரின் வார்த்தை உண்மை என்றும், இதினால் இப்போது அறிந்திருக்கிறேன்' என்று மெய்த்தேவனைப் போற்றினாள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கர்மேல் மலையில் எலியா: வானத்திலிருந்து இறங்கிய அக்கினியும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஜெயமும்
இஸ்ரவேல் தேசத்தை வறண்ட பாலைவனமாக மாற்றிய மூன்றரை ஆண்டு காலக் கடுமையான பஞ்சத்திற்குப் பின்பு, கர்த்தருடைய வார்த்தை எலியாவுக்கு உண்டாகி: 'நீ போய் ஆகாபுக்கு உன்னைக் காண்பி; நான் தேசத்தின்மேல் மழையைக் கட்டளையிடுவேன்' என்று உரைத்தது. தன் குதிரைகளையும் கோவேறு கழுதைகளையும் காப்பாற்றுவதற்காகப் புல் தேடி அலைந்த ஆகாப் மன்னனை எலியா எதிர்கொண்டார். 'இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணுகிறவன் நீதானா?' என்று ஆகாப் சீறியபோது, எலியா துணிவுடன்: 'இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணுகிறவன் நான் அல்ல; நீங்களும் உங்கள் பிதாவின் வீட்டாருமே; நீங்கள் கர்த்தரின் கற்பனைகளை விட்டுப் பாகால்களைப் பின்பற்றினீர்களே' என்று பதிலடி கொடுத்தார். தொடர்ந்து, சமஸ்த இஸ்ரவேலையும், யேசபேலின் பந்தியில் சாப்பிடுகிற பாகாலின் 450 தீர்க்கதரிசிகளையும், விக்கிரகத் தோப்பின் 400 தீர்க்கதரிசிகளையும் கர்மேல் மலையில் கூட்டும்படி எலியா சவால் விடுத்தார். மத்தியதரைக்கடலை நோக்கியிருந்த கர்மேல் மலையின் உச்சிமேல் நின்றுகொண்டு, கூடியிருந்த மக்களை நோக்கி: 'நீங்கள் எந்தமட்டும் இரண்டு நினைவுகளால் குந்திக்குந்தி நடப்பீர்கள்? கர்த்தர் தெய்வமானால் அவரைப் பின்பற்றுங்கள்; பாகால் தெய்வமானால் அவனைப் பின்பற்றுங்கள்' என்று முழங்கினார். நெருப்பினால் பதிலளிக்கும் தெய்வமே மெய்யான தெய்வம் என்ற விசுவாசப் பரீட்சையை அவர் முன்வைத்தார். காலையிலிருந்து மதியம் வரை 450 பாகாலின் பூசாரிகள் தங்கள் பலிபீடத்தைச் சுற்றித் தாவிக்குதித்து, 'பாகாலே, எங்களுக்கு மறுமொழி தாரும்' என்று கதறி, உடலெல்லாம் ரத்தம் வழியும் வரை கத்திகளாலும் ஈட்டிகளாலும் தங்களைக் கீறிக்கொண்டனர். எலியாவோ, 'உங்கள் தெய்வம் தியானத்திலிருக்கலாம், அல்லது தூங்கிக்கொண்டிருக்கலாம், உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிடுங்கள்' என்று அவர்களைப் பரிகாசம் செய்தார். அந்திப்பலி செலுத்தும் வேளையிலே, எலியா தகர்க்கப்பட்டிருந்த கர்த்தருடைய பலிபீடத்தை யாக்கோபின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் எண்ணிக்கையின்படியே பன்னிரண்டு கற்களால் கட்டி, அதைச் சுற்றிலும் இரண்டு படி விதை விதைக்கத்தக்க அகழியை வெட்டினார். அதன்மேல் விறகுகளையும் பலியிடப்பட்ட காளையையும் வைத்து, நான்கு குடங்கள் நிறையத் தண்ணீரை மூன்று முறை ஊற்றி பலிபீடத்தையும் அகழியையும் நிரப்பினார். அமைதியான மாலையில் எலியா கர்த்தரை நோக்கிச் சுருக்கமாய் ஜெபித்த மாத்திரத்தில், வானத்திலிருந்து கர்த்தருடைய அக்கினி இறங்கி, அந்த சர்வாங்க தகனபலியையும், விறகுகளையும், கற்களையும், மண்ணையும் பட்சித்து, அகழியின் தண்ணீரையும் நக்கிப்போட்டது! இதைக் கண்ட ஜனங்கள் அனைவரும் முகங்குப்புற விழுந்து: 'கர்த்தரே தெய்வம், கர்த்தரே தெய்வம்!' என்று கதறினர். எலியா கள்ளத் தீர்க்கதரிசிகளைக் கீசோன் ஆற்றங்கரையில் சங்கரித்துவிட்டு, கர்மேலின் உச்சிக்குச் சென்று தன் முகம் முழங்கால்களுக்குள் புதையும்படி மண்டியிட்டு ஜெபித்தார். கடலிலிருந்து மனிதனின் உள்ளங்கை அளவான ஒரு சிறிய மேகம் எழும்பியதும், பெருமழை கொட்டத் தொடங்கியது; கர்த்தருடைய கரம் எலியாவின்மேல் இருந்ததினால், அவர் தன் இடையைக் கட்டிக்கொண்டு, ஆகாபின் ரதத்திற்கு முன்பாக யெஸ்ரயேல் ஊர் வாசல் வரைக்கும் ஓடினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஓரேபில் எலியாவும் மெல்லிய சத்தமும்: சோர்வு, மெல்லிய அமைதியான குரல் மற்றும் மீந்திருக்கும் மீதி
கர்மேல் மலையில் பெற்ற மகத்தான வெற்றிக்குப் பின்னர், ஆகாப் மன்னன் யெஸ்ரயேலில் உள்ள அரண்மனைக்குத் திரும்பி, எலியா பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளையெல்லாம் பட்டயத்தால் வெட்டிக் கொன்ற செய்தியை ராணி யேசபேலிடம் விவரித்தான். ஆத்திரமடைந்த யேசபேல் ஒரு தூதனை அனுப்பி: 'நாளை இந்நேரத்திற்குள் உன் பிராணனை அவர்களில் ஒருவனுடைய பிராணனைப் போல ஆக்காவிட்டால், தேவர்கள் எனக்கு அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் செய்யக்கடவர்கள்' என்று கொடூரமான மரண மிரட்டல் விடுத்தாள். இதனால் கடுமையான மனச்சோர்வுக்கும் மரண பயத்திற்கும் ஆளான எலியா, தன் வேலைக்காரனைப் பெயர்செபாவில் விட்டுவிட்டு, வனாந்தரத்திலே ஒருநாள் பிரயாணம் செய்து ஓடிப்போனார். அங்கே ஒரு சூரைச் செடியின் கீழ் அமர்ந்து, தனக்கு மரணம் உண்டாகும்படி வேண்டிக்கொண்டு: 'இது போதும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை எடுத்துக்கொள்ளும்; நான் என் பிதாக்களைப் பார்க்கிலும் நல்லவன் அல்ல' என்று கதறி அழுது தூங்கிப்போனார். அப்பொழுது ஒரு தேவ தூதன் அவரைத் தொட்டு: 'எழுந்து புசி' என்றான். அவரது தலைமாட்டில் தழலில் சுடப்பட்ட அப்பமும் ஒரு செம்புத் தண்ணீரும் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர் புசித்து, குடித்து, மறுபடியும் படுத்துக்கொண்டார். தூதன் இரண்டாம் முறை அவரைத் தொட்டு: 'எழுந்து புசி, நீ போகவேண்டிய பிரயாணம் வெகுதூரம்' என்றான். அந்த உணவின் பலத்தினால் அவர் நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் நடந்து, மோசே நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்ற தேவனுடைய மலையாகிய ஓரேபுக்கு (சீனாய்) வந்தார். அங்கே ஒரு குகைக்குள் அவர் தங்கியிருக்கையில், கர்த்தருடைய வார்த்தை அவரிடம் வந்து: 'எலியாவே, இங்கே உனக்கு என்ன காரியம்?' என்று கேட்டது. எலியா தன் உள்ளத்தின் கசப்பையெல்லாம் கொட்டி: 'சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தருக்காக மகா வைராக்கியமாய் இருந்தேன்; இஸ்ரவேல் புத்திரர் உமது உடன்படிக்கையைத் தள்ளி, உமது பலிபீடங்களை இடித்து, உமது தீர்க்கதரிசிகளைப் பட்டயத்தினால் கொன்றுபோட்டார்கள்; நான் ஒருவன் மாத்திரம் மீந்திருக்கிறேன்; என் பிராணனையும் எடுக்கத் தேடுகிறார்கள்' என்றார். கர்த்தர் அவரை மலையிலே வந்து நிற்கும்படி கூறினார். அப்பொழுது கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பர்வதங்களைப் பிளந்து பாறைகளை உடைக்கிற மகா பலத்த பெருங்காற்று அடித்தது; காற்றிலே கர்த்தர் இருக்கவில்லை. காற்றுக்குப் பின் பூமியதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; பூமியதிர்ச்சியிலும் கர்த்தர் இருக்கவில்லை. பூமியதிர்ச்சிக்குப் பின் அக்கினி உண்டாயிற்று; அக்கினியிலும் கர்த்தர் இருக்கவில்லை. அக்கினிக்குப் பின் ஒரு மெல்லிய அமைதியான சத்தம் உண்டாயிற்று. அந்த சத்தத்தைக் கேட்டவுடனே, எலியா தன் சால்வையினால் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு குகையின் வாசலில் நின்றார். கர்த்தர் அவரது சோர்வை அகற்றி, ஆசீரியாவின் மீது ஆசகேலையும், இஸ்ரவேலின் மீது யேகூவையும் ராஜாக்களாகவும், எலிசாவைத் தீர்க்கதரிசியாகவும் அபிஷேகம் செய்யும்படி புதிய பொறுப்பை அளித்தார்; மேலும், 'பாகாலுக்கு முன்பாக முழங்கால்படியிடாமலும், அவனை முத்தஞ்செய்யாமலும் இருக்கிற ஏழாயிரம்பேரை இஸ்ரவேலிலே எனக்கென்று மீதியாக வைத்திருக்கிறேன்' என்று வாக்குரைத்தார். எலியா அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போய், பன்னிரண்டு ஏர் பூட்டி உழுதுகொண்டிருந்த எலிசாவின்மேல் தன் சால்வையைப் போட்டார்; எலிசா தன் ஏர்க்கலங்களைச் சுட்டு, மாடுகளைப் பலியிட்டு மக்களுக்கு விருந்து படைத்து, எலியாவைப் பின்பற்றி அவருக்கு ஊழியக்காரனானான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நாபோத்தின் திராட்சைத் தோட்டம்: ஆகாப் மற்றும் யேசபேலின் கொடூர வஞ்சகம், உடன்படிக்கை நிலமும் தீர்க்கதரிசன நியாயத்தீர்ப்பும்
யெஸ்ரயேலில் ஆகாப் மன்னன் கட்டியிருந்த தந்த அரண்மனைக்கு அருகே, நாபோத் என்னும் இஸ்ரவேலனுக்குச் சொந்தமான பழமையான செழிப்பான திராட்சைத் தோட்டம் ஒன்று இருந்தது. அந்த நிலத்தைத் தன் சொந்தக் காய்கறித் தோட்டமாக மாற்ற விரும்பி, ஆகாப் நாபோத்தை அணுகி, அதற்குப் பதிலாக வேறு நல்ல திராட்சைத் தோட்டத்தைத் தருவதாகவும் அல்லது அதன் கிரயத்தைப் பணமாகக் கொடுப்பதாகவும் கூறினான். ஆனால் லேவியராகமம் 25:23 மற்றும் எண்ணாகமம் 36:7 ஆகிய வேத கட்டளைகளின்படி, கானான் தேசத்தின் நிலம் யேகோவா தேவனுக்கே உரியது என்றும், பிதாக்களின் சுதந்தரத்தை அந்நியருக்கு விற்கக்கூடாது என்றும் நாபோத் உறுதியாய் அறிந்திருந்தான். ஆகவே அவன்: 'நான் என் பிதாக்களின் சுதந்தரத்தை உமக்குக் கொடுக்காதபடி கர்த்தர் என்னைக் காப்பாராக' என்று அஞ்சாமல் மறுத்தான். இதனால் மனமடிவும் ஆத்திரமும் அடைந்த ஆகாப், அரண்மனைக்குச் சென்று, தன் தந்தக் கட்டிலில் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு படுத்து, சாப்பிட மறுத்து அழுது அடம் பிடித்தான். கணவனின் சிறுபிள்ளைத்தனமான செய்கையைக் கண்ட ராணி யேசபேல்: 'இப்போது நீர் இஸ்ரவேலின் ராஜ்யத்தை ஆளுகிறீரோ? எழுந்திருந்து போஜனம் பண்ணி, மனமகிழ்ச்சியாயிரும்; யெஸ்ரயேலனாகிய நாபோத்தின் திராட்சைத் தோட்டத்தை நான் உமக்குத் தருவேன்' என்று ஏளனமாய்க் கூறினாள். நியாயப்பிரமாண சட்டங்களையே தன் நயவஞ்சகத்திற்குப் பயன்படுத்திய யேசபேல், ஆகாபின் பெயரில் கடிதங்களை எழுதி, அவனது அரச மோதிரத்தினால் முத்திரை போட்டு, யெஸ்ரயேலின் மூப்பர்களுக்கும் பிரபுக்களுக்கும் அனுப்பினாள். ஊரிலே ஒரு உபவாசத்தைக் கூட்டி, நாபோத்தை ஜனங்களின் தலைப்பிலே உட்காரவைத்து, 'நாபோத் தேவனையும் ராஜாவையும் தூஷித்தான்' என்று பொய்ச்சாட்சி சொல்லும்படி இரண்டு பேலியாளின் மக்களை (கயவர்களை) ஏற்பாடு செய்யும்படி கட்டளையிட்டாள். அந்தத் தலைவர்களும் அப்படியே செய்து, நாபோத்தையும் அவனது குமாரர்களையும் ஊருக்கு வெளியே இழுத்துக்கொண்டுபோய்க் கல்லெறிந்து கொடூரமாய்க் கொன்றனர். நாபோத் மரித்தான் என்ற செய்தி கிடைத்ததும், யேசபேல் ஆகாபை நோக்கி: 'நீ போய் நாபோத்தின் திராட்சைத் தோட்டத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்' என்றாள். ஆகாப் அகமகிழ்வோடு அந்தத் திராட்சைத் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தபோது, இடிமுழக்கத்தைப் போல எலியா தீர்க்கதரிசி அவன் முன்பாகத் தோன்றினார். நடுநடுங்கி நின்ற ஆகாபை நோக்கி எலியா: 'நீ கொலைசெய்ததும் அன்றி, சுதந்தரித்துக்கொள்ளவும் பார்க்கிறாயோ? என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நாய்கள் நாபோத்தின் ரத்தத்தை நக்கின இடத்திலே உன் ரத்தத்தையும் நாய்கள் நக்கும்' என்று முழங்கினார். மேலும் ஆகாபின் வம்சம் அடியோடு அழிக்கப்படும் என்றும், யேசபேலை யெஸ்ரயேலின் அலங்கத்தருகே நாய்கள் தின்னும் என்றும் சாபமிட்டார். இந்த பயங்கரமான வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஆகாப் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, இரட்டு உடுத்து, உபவாசித்து, மெதுவாய் நடந்தான் (பணிந்தான்). ஆகாப் தன்னைத் தாழ்த்தியதைக் கண்ட கர்த்தர், அவன் நாட்களில் அந்தத் தீங்கை வரப்பண்ணாமல், அவனுடைய குமாரனின் நாட்களில் அவனது வம்சத்தின்மேல் அந்த அழிவை வரப்பண்ணுவதாக எலியாவுக்கு உரைத்தார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மீகாயாவின் தீர்க்கதரிசனமும் ஆகாப் மன்னனின் மரணமும்: போலித் தீர்க்கதரிசிகள், குறிவைக்கப்படாத அம்பும் தெய்வீக நியாயத்தீர்ப்பும்
சீரியாவின் ஆராம் ராஜ்யத்திற்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையே மூன்று ஆண்டுகள் சமாதானம் நிலவிய பின்னர், யூதாவின் பக்தியுள்ள ராஜாவாகிய யோசபாத் சமாரியாவிலிருந்த ஆகாப் மன்னனைச் சந்திக்க வந்தார். தங்கள் குடும்பங்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட திருமண பந்தத்தைப் பயன்படுத்தி, சீரிய மன்னன் பெனாதாத்தின் வசமிருந்த ராமோத்-கிலேயாத் என்ற எல்லைக் கோட்டைப் பட்டணத்தை மீட்க கூட்டு ராணுவப் படையெடுப்பை மேற்கொள்ளலாம் என்று ஆகாப் யோசபாத்திடம் முன்மொழிந்தான். அதற்கு யோசபாத் சம்மதித்தாலும்: 'இன்றைக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தையை விசாரித்தறியும்' என்று கேட்டுக்கொண்டான். உடனே ஆகாப் தன் அரசாங்கச் சம்பளம் பெற்ற 400 அரசவை தீர்க்கதரிசிகளைக் கூட்டி விசாரித்தான்; அவர்கள் அனைவரும்: 'போங்கள், ஆண்டவர் அதை ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்' என்று ஒருமுகமாய் வெற்றியை முன்னறிவித்தனர். அவர்களில் ஒருவனான கெனானாவின் மகன் சிதேக்கியா என்பவன், தான் செய்துகொண்ட இரும்பு கொம்புகளைத் (*கர்னே வர்சேல்*) தன் தலையில் வைத்துக்கொண்டு, 'இவைகளால் நீர் சீரியரை முட்டி முட்டி அவர்களை நிர்மூலமாக்குவீர்' என்று நாடகமாடினான். இந்த முகஸ்துதியை உணர்ந்த யோசபாத்: 'நாம் விசாரிப்பதற்கு இவனன்றி கர்த்தருடைய தீர்க்கதரிசி வேறே யாராவது இங்கே இல்லையா?' என்று கேட்டான். அதற்கு ஆகாப் வெறுப்போடு: 'இம்லாவின் குமாரனாகிய மீகாயா என்னும் ஒருவன் இருக்கிறான்; ஆனாலும் நான் அவனைப் பகைக்கிறேன்; அவன் என்னைக் குறித்து நன்மையாக அல்ல, தீமையாகவே தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறவன்' என்றான். சிறையிலிருந்து அழைக்கப்பட்ட மீகாயாவிடம், மற்ற தீர்க்கதரிசிகளைப் போல நன்மையாகப் பேசும்படி ராஜ தூதன் வற்புறுத்தினான். ஆனால் மீகாயாவோ: 'கர்த்தரின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், கர்த்தர் எனக்கு என்ன சொல்லுகிறாரோ, அதையே சொல்லுவேன்' என்று வைராக்கியமாய் நின்றான். அரசவையின் போலித்தனத்தைப் பரிகாசம் செய்தபின், மீகாயா பரலோகத்தின் பயங்கர தரிசனங்களை வெளிப்படுத்தினார்: மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப் போல இஸ்ரவேலர் மலைகளிலே சிதறிக்கிடப்பதையும், பரலோக சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கும் கர்த்தர் ஆகாபை வஞ்சித்து அவனது அழிவை வரப்பண்ணும்படி ஒரு பொய்யின் ஆவியை (*ரூவாஹ் ஷேக்கர்*) அவனது 400 தீர்க்கதரிசிகளின் வாயிலும் வைக்க அனுமதித்ததையும் தோலுரித்துக் காட்டினார். சிதேக்கியா மீகாயாவின் கன்னத்தில் அடித்து அவமானப்படுத்தினான்; ஆகாப் மீகாயாவை மீண்டும் சிறையிலடைத்து, இடுக்கத்தின் அப்பத்தையும் இடுக்கத்தின் தண்ணீரையும் (*லேஹெம் லாஹாத்ஸ்*) கொடுத்து வைக்கக் கட்டளையிட்டான். அதற்கு மீகாயா: 'நீர் சமாதானத்தோடே திரும்பிவந்தால், கர்த்தர் என்னைக்கொண்டு பேசினதில்லை' என்று பகிரங்க சவால் விட்டார். ராமோத்-கிலேயாத் போர்க்களத்திலே, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக ஆகாப் தன் ராஜ உடைகளை மாற்றி சாதாரண வீரனைப் போல மாறுவேடமிட்டுக்கொண்டான்; ஆனால் யோசபாத்தை ராஜ வஸ்திரம் அணியச் செய்தான். சீரிய ரதத் தலைவர்கள் யோசபாத்தை இஸ்ரவேலின் ராஜா என்று நினைத்து வளைத்துக்கொண்டபோது, அவன் கர்த்தரை நோக்கிக் கதறினான்; கர்த்தர் அவனைப் பாதுகாத்து எதிரிகளை விலக்கினார். ஆனால், ஒரு சீரிய வீரன் தன் வில்லைக் குறிபாராமல் இழுத்து எய்தான் (*லே-தும்மோ*); அந்த குறிவைக்கப்படாத அம்பு, ஆகாபின் கவசத்தின் மூட்டுகளுக்கிடையே புகுந்து அவனைத் துளைத்தது. ரத்தம் ரதத்தில் கொட்டிக்கொண்டிருக்க, ஆகாப் மாலையஸ்தமனம் வரை ரதத்திலே நிறுத்தப்பட்டு, அந்திவேளையில் மரித்தான்; 'அவரவர் தங்கள் ஊருக்கும் பட்டணத்திற்கும் போங்கள்' என்று சேனை கலைக்கப்பட்டது. சமாரியாவில் அவனது ரதத்தை வேசிகள் முழுகும் குளத்திலே கழுவினபோது, எலியா தீர்க்கதரிசி முன்னறிவித்தபடியே நாய்கள் அவனது ரத்தத்தை நக்கின.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
அக்கினி ரதத்தில் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட எலியா: இரட்டிப்பான வரம், விழுந்த சால்வை மற்றும் பிளந்த யோர்தான்
எலியாவைச் சுழல்காற்றினாலே பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ள கர்த்தர் சித்தங்கொண்ட நாள் வந்தபோது, முதிர்வயதான அந்த தீர்க்கதரிசி கில்காலிலிருந்து தன் இறுதிப் பிரயாணத்தைத் தொடங்கினார்; அவரது உண்மையுள்ள சீஷனாகிய எலிசாவும் அவருடனே கூடச் சென்றான். எலியா தன் சீஷனைப் பார்த்து: 'நீ இங்கே இரு, கர்த்தர் என்னைப் பெத்தேலுக்கு / எரிகோவுக்கு / யோர்தானுக்கு அனுப்பினார்' என்று மூன்று முறை கூறியபோதிலும், எலிசா அசையாத உடன்படிக்கை வைராக்கியத்தோடு: 'கர்த்தரின் ஜீவனையும் உம்முடைய ஜீவனையும் கொண்டு சொல்லுகிறேன், நான் உம்மை விட்டுப் பிரியேன்' என்று உறுதிபூண்டான். பெத்தேலிலும் எரிகோவிலும் இருந்த தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர் எலிசாவைத் தனியே அழைத்து: 'இன்றைக்குக் கர்த்தர் உன் எஜமானனை உன்தலைக்கு மேலாக எடுத்துக்கொள்வார் என்பது உனக்குத் தெரியுமா?' என்று இரகசியமாய்க் கேட்டனர். அதற்கு எலிசா: 'எனக்குத் தெரியும், நீங்கள் பேசாதிருங்கள்' என்று அவர்களை அடக்கினான். யோர்தான் நதிக்கரைக்கு அவர்கள் வந்தபோது, ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர் தூரத்திலே நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். அப்பொழுது எலியா தன் ரோம சால்வையைச் (*அத்தேரேத்*) சுருட்டித் தண்ணீரை அடித்தார்; உடனே நதியின் தண்ணீர் இருபுறமும் பிரிந்தது, இருவரும் உலர்ந்த தரைவழியே கடந்துபோயினர். மோசே மரித்த மோவாபின் சமவெளியில் அவர்கள் நின்றபோது, எலியா எலிசாவை நோக்கி: 'நான் உன்னைவிட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்படுமுன்னே நான் உனக்குச் செய்யவேண்டியது என்ன, கேள்' என்றார். அதற்கு எலிசா மூத்த குமாரனுக்குரிய உடன்படிக்கை ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்டு: 'உம்மிடத்திலுள்ள ஆவியின் வரம் எனக்கு இரட்டிப்பாய் (*பீ-ஷேநாயீம்*) கிடைக்க வேண்டும்' என்று துணிவோடு வேண்டினான். அதற்கு எலியா: 'அரிதான காரியத்தைக் கேட்டாய்; நான் உன்னைவிட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்படும்போது என்னை நீ கண்டால் உனக்கு அப்படி நடக்கும்; காணாவிட்டால் நடவாது' என்றார். அவர்கள் பேசிக்கொண்டே நடந்துபோகையில், இதோ, வானத்திலிருந்து அக்கினி ரதமும் அக்கினிக் குதிரைகளும் (*ரேகேவ் ஏஷ் வே-சூசே ஏஷ்*) தோன்றி, இருவரையும் பிரித்தன; எலியா சுழல்காற்றினாலே (*செஆரா*) மரணத்தைக் காணாமல் பரலோகத்திற்கு ஏறிப்போனார்! இதைக் கண்ட எலிசா அலறி: 'என் தகப்பனே, என் தகப்பனே, இஸ்ரவேலுக்கு இரதமும் குதிரைவீரருமாய் இருந்தவரே!' என்று கூப்பிட்டான். எலியா மறைந்ததும், எலிசா தன் வஸ்திரங்களை இரண்டாகக் கிழித்தான். கீழே குனிந்து பார்த்தபோது, எலியாவின் மேலிருந்து விழுந்த சால்வை தரையிலே கிடந்தது. அந்த அதிகாரத்தின் சால்வையை எடுத்துக்கொண்டு எலிசா யோர்தான் நதிக்கரைக்குத் திரும்பிவந்து, தண்ணீரை அடித்து: 'எலியாவின் தேவனாகிய கர்த்தர் எங்கே?' என்று கதறினான். உடனே தண்ணீர் இருபுறமும் பிரிந்தது; எலிசா கடந்துவந்ததைக் கண்ட தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர் அவனுக்கு முன்பாகத் தரையிலே விழுந்து பணிந்து: 'எலியாவின் ஆவி எலிசாவின்மேல் இறங்கியிருக்கிறது' என்று சாட்சியிட்டனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எலிசாவின் அற்புதங்கள்: விதவையின் எண்ணெய், சூனேமியாள் மற்றும் அப்பம் பெருகிய அற்புதம்
2 இராஜாக்கள் 4-ஆம் அதிகாரம், எலிசா தீர்க்கதரிசியின் மூலம் நிகழ்த்தப்பட்ட கருணை நிறைந்த அற்புதங்களின் தொகுப்பாகும்; வட இஸ்ரவேலின் விக்கிரகாராதனை நிறைந்த இருண்ட காலத்திலே எளியவர்களையும் ஏழைகளையும் கர்த்தர் எவ்வாறு அக்கறையோடு பராமரித்தார் என்பதை இது பறைசாற்றுகிறது. தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரில் ஒருவனுடைய விதவை, தன் கணவன் விட்டுச்சென்ற கடனுக்காகத் தன் இரண்டு மகன்களையும் கடன் கொடுத்தவன் அடிமைகளாகப் பிடித்துச் செல்ல வந்த வேளையிலே கதறி அழுதாள். அவளது வீட்டில் ஒரு சிறிய குடுவை எண்ணெய் (*ஆசூக் ஷெமென்*) தவிர வேறொன்றும் இல்லாதிருந்த நிலையில், அண்டை வீட்டார் அனைவரிடமிருந்தும் வெற்றுப் பாத்திரங்களை இரவலாக வாங்கி, தன் மகன்களோடு வீட்டிற்குள் கதவை அடைத்துக்கொண்டு, அந்த ஒரு குடுவை எண்ணெயை எல்லாப் பாத்திரங்களிலும் ஊற்றும்படி எலிசா கட்டளையிட்டார். அவளது வீட்டிலிருந்த அனைத்துப் பாத்திரங்களும் நிரம்பி வழியும் வரை எண்ணெய் நிற்காமல் பெருகியது; அதை விற்று அவள் கடனை அடைத்து, மீந்ததைக் கொண்டு தன் பிள்ளைகளுடன் பிழைத்தாள். தொடர்ந்து, சூனேம் ஊரிலே ஒரு செல்வாக்குமிக்க பிரபுத்துவப் பெண்மணி (*இஷா கெதோலா*), எலிசாவைத் தேவனுடைய பரிசுத்த மனிதன் என்று அறிந்து, தன் வீட்டின் மேல்மாடியில் அவருக்காக ஒரு அறையைக் கட்டிப் பராமரித்தாள். அவளது தியாக உபசரிப்புக்குப் பிரதிபலனாக, அவளது கணவன் முதிர்வயதானவனாக இருந்தபோதிலும், அவளுக்கு ஒரு குமாரன் பிறப்பான் என்று எலிசா தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பின், அந்தப் பிள்ளை அறுவடை வயலில் திடீர் தலைவலியினால் மரித்துத் தாயின் மடியில் சாய்ந்தான். கலங்காத விசுவாசத்தோடு அவள் பிள்ளையை எலிசாவின் படுக்கையில் கிடத்தி, 'சமாதானம்' (*ஷாலோம்*) என்று கூறி, கர்மேல் மலைக்கு விரைந்து சென்றாள். எலிசா வந்து அறையின் கதவை அடைத்துக்கொண்டு, கர்த்தரை நோக்கி ஜெபித்து, தன் வாயை அவன் வாயின்மேலும், கண்களை அவன் கண்களின்மேலும், கைகளை அவன் கைகளின்மேலும் வைத்துப் படுத்தார்; பிள்ளை ஏழு முறை தும்மி தன் கண்களைத் திறந்தான்! இறுதியில், கில்காலில் நச்சு காட்டுக்காய் குழம்பிலே மாவைப்போட்டு நஞ்சை நீக்கியதும், முதற்பலனான இருபது வாற்கோதுமை அப்பங்களை நூறு பேருக்குப் பகிர்ந்து கொடுத்து மீதி எடுக்கப்பண்ணியதும் கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷ அற்புதங்களுக்கு நிழலாட்டமாக அமைந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
குஷ்டரோகம் நீங்கிய நாகமான்: சிறைபிடிக்கப்பட்ட சிறுமி, யோர்தானில் ஏழு முறை மூழ்குதல் மற்றும் கேயாசியின் பேராசை
2 இராஜாக்கள் 5-ஆம் அதிகாரம், சீரியாவின் படைத்தலைவனாகிய நாகமான் என்னும் புறஜாதி தளபதியின் மனமாற்றத்தையும் அற்புத சுகமளிப்பையும் விவரிக்கிறது. சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத்துக்கு முன்பாகப் பெரிய மனுஷனாகவும், யுத்தவீரனாகவும் விளங்கி, கர்த்தரால் சீரியாவுக்கு இரட்சிப்பைக் கொண்டுவந்திருந்த போதிலும், அவன் பயங்கரமான குஷ்டரோகியாய் (*மெட்சோரா*) இருந்தான். இஸ்ரவேல் தேசத்திலிருந்து சிறைபிடிக்கப்பட்டு வந்த ஒரு சிறிய எபிரெய சிறுமி, தன் எஜமானியாகிய நாகமானின் மனைவியை நோக்கி: 'என் ஆண்டவன் சமாரியாவிலிருக்கிற தீர்க்கதரிசியினிடத்தில் போவாரானால் நலமாயிருக்கும்; அவர் இவருடைய குஷ்டரோகத்தை நீக்கிவிடுவார்' என்று தைரியமாய் சாட்சி கூறினாள். நாகமான் பத்துத் தாலந்து வெள்ளியையும், ஆறாயிரம் சேக்கல் பொன்னையும், பத்து மாற்று வஸ்திரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு சமாரியாவுக்கு வந்தான். சீரியா ராஜாவின் கடிதத்தைக் கண்ட இஸ்ரவேலின் ராஜா, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு பயத்தில் நடுங்கினான். இதை அறிந்த எலிசா: 'அவன் என்னிடத்தில் வரட்டும்; இஸ்ரவேலில் தீர்க்கதரிசி உண்டு என்பதை அவன் அறிந்துகொள்வான்' என்றார். நாகமான் தன் ரதங்களோடும் குதிரைகளோடும் எலிசாவின் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றபோது, எலிசா வெளியே வராமல், ஒரு ஆளை அனுப்பி: 'யோர்தானில் ஏழு முறை ஸ்தானம் பண்ணு; உன் மாம்சம் சரியாகிச் சுத்தமாவாய்' என்று கூறினார். இதனால் கோபமடைந்த நாகமான், தமஸ்குவின் ஆறுகளாகிய அபாணாவும் பர்ப்பாரும் யோர்தானை விட நல்லவை அல்லவா என்று முறுமுறுத்துப் புறப்பட்டுப்போக எத்தனித்தான். அவனது உண்மையுள்ள வேலைக்காரர்கள் அவனுக்குப் புத்திசொல்லவே, அவன் தன் பெருமையைத் தாழ்த்தி, யோர்தானில் ஏழு முறை மூழ்கினான்; அவனது சரீரம் ஒரு சிறு பிள்ளையின் சரீரத்தைப் போல மாறி, குஷ்டரோகம் அடியோடு நீங்கியது! உலகத்திலெங்கும் இஸ்ரவேலின் தேவனையன்றி வேறொரு தேவன் இல்லை என்பதை அறிக்கையிட்ட நாகமான், எலிசாவுக்குத் தன் செல்வங்களைப் பரிசளிக்க முயன்றான்; எலிசாவோ இலவசமாய்ப் பெற்ற கிருபைக்குப் பணம் வாங்க மறுத்துவிட்டார். ஆனால் எலிசாவின் வேலைக்காரனாகிய கேயாசி பேராசையினால் நாகமானைப் பின்தொடர்ந்து சென்று பொய்யுரைத்து வெள்ளியையும் ஆடைகளையும் பெற்றுக்கொண்டான்; எலிசாவின் தீர்க்கதரிசனக் கண்கள் அவனது பாவத்தை வெளிப்படுத்தியதால், நாகமானின் குஷ்டரோகம் கேயாசியையும் அவனது சந்ததியையும் நித்தியமாய் ஒட்டிக்கொண்டது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தோத்தானில் எலிசாவும் அக்கினி ரதங்களும்: மிதந்த கோடரி, கண்களுக்குத் தெரியாத பரலோகப் படை மற்றும் பகைவருக்குக் காட்டிய இரக்கம்
2 இராஜாக்கள் 6-ஆம் அதிகாரம், எலிசா தீர்க்கதரிசியின் மூலம் வெளிப்பட்ட தேவனுடைய இறையாண்மை, கண்களுக்குத் தெரியாத பரலோகப் பாதுகாப்பு மற்றும் பகைவர்க்குச் செய்த மாபெரும் உடன்படிக்கைக் கருணையை விவரிக்கிறது. தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரின் எண்ணிக்கை பெருகியதால், அவர்கள் தங்கியிருந்த இடம் நெருக்கடியானது; யோர்தான் நதிக்கரையில் மரங்களை வெட்டிப் புதிய வீடுகளைக் கட்ட அவர்கள் புறப்பட்டனர். ஒரு வாலிபன் மரத்தை வெட்டுகையில், அவனது இரும்புக் கோடரி மரக்கட்டையிலிருந்து கழன்று ஆழமான யோர்தான் தண்ணீருக்குள் விழுந்தது. அந்த விலையுயர்ந்த கோடரி இரவலாக வாங்கப்பட்டது (*ஷாவூல்*) என்பதால் அவன் கதறி அழுதான். எலிசா ஒரு மரத்துண்டை வெட்டி அங்கே எறிந்தபோது, இயற்கை விதிகளுக்கு மாறாக அந்தப் பாரமான இரும்புக் கோடரி தண்ணீரின்மேல் மிதந்தது (*சாப் ஹா-பர்செல்*)! அதே நேரத்தில், சீரியாவுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையே கொடிய யுத்தம் மூண்டது. சீரிய ராஜா இஸ்ரவேலின் மீது பதுங்கியிருந்து திடீர் தாக்குதல்களை நடத்தத் திட்டமிட்ட போதெல்லாம், எலிசா தன் தீர்க்கதரிசன ஞானத்தினால் இஸ்ரவேல் ராஜாவை முன்கூட்டியே எச்சரித்து அவனைக் காப்பாற்றினார். தன் ஆலோசகர்களில் யாரோ உளவாளியாக இருக்கிறான் என்று சீரிய ராஜா சந்தேகப்பட்டபோது, அவனது சேவகர்கள்: 'இஸ்ரவேலில் இருக்கிற தீர்க்கதரிசியாகிய எலிசா, நீர் உமது படுக்கையறையிலே பேசுகிற வார்த்தைகளையும் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்கு அறிவிக்கிறான்' என்றனர். எலிசா தோத்தான் பட்டணத்தில் இருப்பதை அறிந்து, சீரிய ராஜா குதிரைகளோடும், இரதங்களோடும் ஒரு பெரும் படையை அனுப்பி இரவோடு இரவாக அந்தப் பட்டணத்தை வளைத்துக்கொண்டான். காலையில் எழுந்த எலிசாவின் வேலைக்காரன் பயந்து நடுங்கி: 'ஐயோ, என் ஆண்டவனே, என்ன செய்வோம்?' என்று அலறினான். எலிசாவோ அமைதியாக: 'பயப்படாதே, அவர்களோடு இருக்கிறவர்களைப் பார்க்கிலும் நம்மோடு இருக்கிறவர்கள் அதிகம்!' என்றார். எலிசா ஜெபித்த மாத்திரத்தில், அந்த வாலிபனின் கண்கள் திறக்கப்பட்டு, மலை முழுவதும் எலிசாவைச் சுற்றிலும் அக்கினிமயமான குதிரைகளாலும் இரதங்களாலும் (*சூசே வா-ரேகேவ் ஏஷ்*) நிறைந்திருப்பதை அவன் கண்டான்! எலிசா அந்தப் படைகளை மனக்குருட்டினால் (*சன்வேரீம்*) அடித்து, அவர்களைப் பன்னிரண்டு மைல் தூரம் சமாரியா கோட்டைக்குள் வழிநடத்திச் சென்றார். அவர்களைக் கொல்லத் துடித்த இஸ்ரவேல் ராஜாவைத் தடுத்து, பகைவர்களுக்குப் பிரம்மாண்டமான விருந்தளித்து (*கேரா கெதோலா*) அவர்களைச் சமாதானமாய் வழியனுப்பினார்; இதனால் சீரியாவின் கொள்ளைக் கூட்டங்கள் இஸ்ரவேல் தேசத்திற்குள் வருவது நின்றது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சமாரியாவின் முற்றுகையும் நான்கு குஷ்டரோகிகளும்: கொடிய பஞ்சம், மாயப் படை மற்றும் நற்செய்தியின் நாள்
2 இராஜாக்கள் 6:24–7:20, சீரிய ராஜாவாகிய பெனாதாத் சமாரியா நகரை முற்றுகையிட்டபோது உண்டான கொடூரமான பஞ்சத்தையும், நான்கு குஷ்டரோகிகள் மூலமாகக் கர்த்தர் ஒரே இரவில் கொண்டுவந்த மாபெரும் இரட்சிப்பையும் விவரிக்கிறது. உணவுப் பொருட்கள் முற்றிலும் தீர்ந்துபோனதால், ஒரு கழுதைத் தலை எண்பது வெள்ளிக்காசுக்கும், புறாக்கழிவின் நாலிலொரு பங்கு ஐந்து வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்பட்டது. ஒரு தாய் மற்றொரு தாயோடு ஒப்பந்தம் செய்து தன் சொந்தக் குழந்தையை வேகவைத்துத் தின்ற கொடூரத்தைக் கண்ட இஸ்ரவேலின் ராஜா, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு எலிசாவின் தலையை வெட்டும்படி ஒரு சேவகனை அனுப்பினான். மூப்பர்களோடு அமர்ந்திருந்த எலிசா, கதவை அடைத்துக்கொண்டு ஒரு பிரம்மாண்டமான தீர்க்கதரிசனத்தை உரைத்தார்: 'நாளை இந்நேரத்திலே சமாரியாவின் வாசலிலே ஒரு மரக்கால் மெல்லிய மாவு ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும், இரண்டு மரக்கால் வாற்கோதுமை ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கும் விற்கப்படும்!' ராஜாவின் பிரதான அதிகாரி அவநம்பிக்கையோடு: 'கர்த்தர் வானத்தின் மதகுகளைத் திறந்தாலும் இப்படி நடக்குமா?' என்று பரிகசித்தான். எலிசாவோ: 'உன் கண்களினால் அதைக் காண்பாய்; ஆனாலும் அதிலே புசிக்கமாட்டாய்' என்று தீர்ப்பளித்தார். அந்திவேளையில், பட்டணத்து வாசலில் சாகக்கிடந்த நான்கு குஷ்டரோகிகள் (*அர்பாஆ அனாஷிம் மெட்சோராயீம்*): 'நாம் இங்கே இருந்து சாகவேண்டியது என்ன?' என்று பேசி, சீரியரின் பாளயத்திற்குச் சரணடையச் சென்றனர். ஆனால் அங்கே ஒரு மனிதனும் இல்லை! கர்த்தர் சீரியரின் சேனைகள் ரதங்களின் சத்தத்தையும், குதிரைகளின் சத்தத்தையும், ஏத்தியரின் மற்றும் எகிப்தியரின் பெரும் படைகளின் சத்தத்தையும் கேட்கப்பண்ணியதினால், அவர்கள் மரண பயத்தில் தங்கள் கூடாரங்கள், குதிரைகள், பொன், வெள்ளி, உணவுப் பண்டங்கள் அனைத்தையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு யோர்தானை நோக்கி ஓடிப்போயிருந்தனர்! குஷ்டரோகிகள் வயிறார உண்டு, பொக்கிஷங்களை ஒளித்துவைத்த பின்னர்: 'நாம் செய்கிறது சரியல்ல, இந்நாள் நற்செய்தி அறிவிக்கும் நாள் (*யோம் பெசோரா*); நாம் மவுனமாய் இருந்தால் குற்றம் நம்மேல் சுமரும்' என்று உணர்ந்து, பட்டணத்து வாசல் காவலாளருக்கு அறிவித்தனர். மக்கள் வெள்ளமெனத் திரண்டு பாளயத்தைக் கொள்ளையடித்தனர்; எலிசாவின் வார்த்தையின்படியே தானியங்களின் விலை வீழ்ச்சியடைந்தது; அவிசுவாசம் பேசிய ராஜாவின் அதிகாரி, ஜனங்களின் நெரிசலில் மிதிபட்டுத் தன் கண்களினால் கண்டும் புசியாமல் செத்துப்போனான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆசாரியனாகிய யோய்தாவும் இளவரசன் யோவாசின் முடிசூட்டுவிழாவும்
இராஜ மாதாவாகிய அத்தாலியாள் தாவீதின் வம்சத்தின் ராஜ சந்ததி அனைத்தையும் கூண்டோடு அழிக்கக் கொடூர படுகொலையை கட்டவிழ்த்துவிட்டபோது, இளவரசி யோசபாத் கைக்குழந்தையாகிய யோவாசை இரகசியமாக மீட்டு சாலொமோனின் தேவாலய பொக்கிஷ அறையில் ஒளித்துவைத்தாள். பிரதான ஆசாரியன் யோய்தாவினால் ஆறு ஆண்டுகள் பரம இரகசியமாய் பாதுகாக்கப்பட்ட அந்த பாலகன், தனது ஏழாம் வயதில் தாவீது ராஜாவின் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆயுதங்களை ஏந்திய லேவிய சேனையின் மத்தியில் வெளிப்படுத்தப்பட்டான். தேவாலய தூணருகே ராஜ கிரீடத்தையும் பிரமாண நூலையும் அவனுக்குச் சூட்டி, யோய்தா அத்தாலியாவின் அக்கிரம ஆட்சியை வீழ்த்தி, பாகாலின் பலிபீடங்களைத் தகர்த்து, யூதா தேசத்தை மீண்டும் யெகோவாவின் உடன்படிக்கைக்குள் வழிநடத்தினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எலிசாவின் மரணமும் விடுதலையின் அம்பு தீர்க்கதரிசனமும்
முதிய தீர்க்கதரிசியாகிய எலிசா மரண வியாதியால் பீடிக்கப்பட்டு தன் மரணப் படுக்கையில் கிடந்தபோது, இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாஸ் கண்ணீரோடு அவரிடம் ஓடிவந்து, தேசத்தின் உண்மையான ஆவிக்குரிய அரணாக விளங்கிய தந்தையை இழக்கப்போவதை நினைத்து அழுதான். தன் கடைசி தீர்க்கதரிசன செயலாக, மரண தருவாயில் இருந்த எலிசா தன் பலவீனமான கைகளை ராஜாவின் கைகளின் மேல் வைத்து, சீரியாவின் எல்லை நோக்கி கிழக்கே அம்பை எய்து, அது யெகோவாவின் பரிபூரண விடுதலையின் அம்பு என்று அறிவித்தார். ஆனால் தரையில் மீதமிருந்த அம்புகளால் அடிக்கும்படி கட்டளையிட்டபோது, ராஜா விடாமுயற்சியின்றி மூன்று முறை மட்டுமே அடித்ததால், தீர்க்கதரிசியின் பரிசுத்த கோபத்திற்கு ஆளானான். எலிசா மரித்த பின்பும் அவரது எலும்புகளில் தேவனுடைய அபிஷேகம் அழியாமல் நிலைத்திருந்தது: கல்லறையில் வீசப்பட்ட ஒரு பிரேதம் எலிசாவின் எலும்புகளைத் தொட்ட மாத்திரத்தில் உயிர்பெற்று எழுந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோனாவும் பெரிய மீனும்: தப்பியோடிய தீர்க்கதரிசியும் ஆழியின் அற்புதமும்
அமித்தாயின் மகனும் கலிலேய தீர்க்கதரிசியுமான யோனாவுக்கு யெகோவாவின் வார்த்தை உண்டாகி, கொடூரமான நினிவே மாநகரத்திற்கு எதிராக நியாயத்தீர்ப்பைப் பிரசங்கிக்கக் கட்டளையிட்டபோது, தீர்க்கதரிசி தேவனுடைய முகத்திற்கு விலகி ஓடி, முற்றிலும் எதிர் திசையிலிருந்த தர்ஷீசுக்குத் தப்பியோடத் துணிந்தான். யோப்பாவிலிருந்து புறப்பட்ட ஒரு போனீசிய வர்த்தகக் கப்பலில் ஏறிய யோனாவின் ஓட்டம், மத்தியதரைக் கடலில் தேவன் வீசிய ஒரு பயங்கர புயலினால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. சீட்டுப்போட்ட மாலுமிகளால் குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்ட யோனா, தன் பாவத்தை அறிக்கையிட்டு தன்னைச் சமுத்திரத்தில் எறியும்படி வேண்டினான். ஆழியின் நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் மூழ்கிய யோனாவை விழுங்கும்படி தேவன் ஒரு பெரிய மீனை ஆயத்தப்படுத்தினார். மீனின் இருண்ட வயிற்றுக்குள், பாசிகளும் செடிகளும் தலையைச் சுற்றிக்கொண்டிருக்க, யோனா மனந்திரும்பி உடன்படிக்கையின் உன்னத நன்றி ஜெபத்தை ஏறெடுத்து, 'இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது' என்ற சத்தியத்தைக் கற்றுக்கொண்ட பின்னர் கரையிலே கக்கப்பட்டு உயிர்பெற்றான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நினிவேயில் யோனாவின் பிரசங்கம்: தீவிர மனந்திரும்புதலும் தேவனுடைய இரக்கமும்
இரண்டாவது முறையாக யெகோவாவின் அழைப்பைப் பெற்ற தீர்க்கதரிசியாகிய யோனா, மாபெரும் அசீரிய தலைநகரான நினிவே மாநகரத்திற்குள் நுழைந்து, வெறும் ஐந்து எபிரேய வார்த்தைகளைக் கொண்ட அனல் பறக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தை முழங்கினான்: 'இன்னும் நாற்பது நாள் உண்டு, அப்போது நினிவே கவிழ்க்கப்படும்!' மனித வரலாற்றிலேயே நிகரற்ற முறையில், ஒட்டுமொத்த புறஜாதி நகரமும் தேவனை விசுவாசித்தது. பேரரசன் தன் ராஜ உடைகளைக் களைந்து சாம்பலில் அமர்ந்து, மனிதர்களும் மிருகங்களும் எதுவும் புசியாமல் இரட்டுடுத்தி உபவாசித்து கதறும்படி ஆணை பிறப்பித்தான். ஜனங்களின் மனந்திரும்புதலைக் கண்டு தேவன் நியாயத்தீர்ப்பை மாற்றியபோது, யோனா கசப்படைந்து நகருக்கு வெளியே ஒரு குடிலில் அமர்ந்து முறுமுறுத்தான். அங்கே நியமிக்கப்பட்ட ஒரு ஆமணக்கு செடி, ஒரு பூச்சி, மற்றும் அனல் காற்றின் மூலம், யோனாவின் குறுகிய சுயநீதியை உடைத்து, நன்மை தீமை அறியாத 120,000 ஆத்துமாக்கள் மற்றும் விலங்குகளின் மேல் தமக்குள்ள எல்லையற்ற பிதாவின் இரக்கத்தை யெகோவா வெளிப்படுத்தினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஓசியாவின் தீர்க்கதரிசன திருமணம்: மாறாத கிருபையும் மீட்கப்பட்ட மணவாட்டியும்
வடக்கு இஸ்ரவேலின் பொற்காலத்தின் கடைசிப் பகுதியில், தேவன் பேயேரியின் மகனாகிய ஓசியா தீர்க்கதரிசியை ஒரு துயரமான ஜீவனுள்ள தீர்க்கதரிசனத்திற்கு அழைத்தார்: விபச்சார குணமுடைய கோமேர் என்ற பெண்ணைத் திருமணம் செய்து, கானானிய பாகால் வழிபாட்டினால் இஸ்ரவேல் தேவனுக்குச் செய்த ஆவிக்குரிய சோரமார்க்கத்தை தன் சொந்தக் குடும்ப வாழ்க்கையில் அனுபவிக்கச் செய்தார். தேசத்தின் நியாயத்தீர்ப்பை உணர்த்தும் யெஸ்ரயேல் (இரத்தப்பழி), லோருகாமா (இரக்கம்பெறாதவள்), லோகம்மி (என் ஜனமல்லாதவர்கள்) என்ற மூன்று பிள்ளைகளைப் பெற்றபின், கோமேர் ஓசியாவை விட்டுப் பிரிந்து, அடிமைத்தனத்திலும் விபச்சாரத்திலும் வீழ்ந்தாள். ஆனாலும் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி அவளைக் கல்லெறிந்து கொல்லாமல், அவளை மீண்டும் சென்று நேசிக்கும்படி தேவன் ஓசியாவுக்குக் கட்டளையிட்டார். அடிமைச் சந்தைக்குச் சென்ற ஓசியா, பதினைந்து வெள்ளிக்காசுகளையும் வாற்கோதுமையையும் கொடுத்து தன் மனைவியை மீட்டுத் தன் வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்தான்; இது கல்வாரிச் சிலுவையில் கிறிஸ்து தம் மணவாட்டியை மீட்ட தேவனுடைய மாறாத அன்பின் (Hesed) உன்னத நிழலாட்டமாகும்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஆமோசும் தூக்குநூல் தரிசனமும்: தெய்வீக நீதியும் ஒடுக்கப்பட்டோரின் கதறலும்
யூதேயாவின் தெக்கோவா பாலைவனத்தின் கரடுமுரடான பகுதியிலிருந்து வடக்கு எல்லைக்கு அனுப்பப்பட்ட ஆமோஸ் என்ற எளிய ஆட்டு மேய்ப்பனும் காட்டத்தி மரங்களைச் சீவுபவனுமான மனிதன், இஸ்ரவேலின் போலி ஆசாரியர்களையும் பிரபுக்களையும் எதிர்கொள்ள பெத்தேலின் ராஜ ஆலயம் வந்தான். சமாரியாவின் பிரபுக்கள் தந்தக் கட்டில்களில் சாய்ந்து, பெரிய பாத்திரங்களில் திராட்சரசம் குடித்து, ஏழைகளை ஒரு ஜோடி பாதரட்சைகளுக்காக விற்று நசுக்கிய அதே வேளையில், போலி பலிகளையும் துதிப்பாடல்களையும் பலிபீடங்களில் குவித்தனர். 'நியாயம் தண்ணீரைப்போலவும், நீதி வற்றாத நதியைப்போலவும் புரண்டு வரக்கடவது' என்று அவர்களின் போலி பக்தியைக் கடிந்துகொண்ட ஆமோஸ், யெகோவா ஒரு கோணலான சுவரின் அருகே தூக்குநூலை கையில் பிடித்து நின்ற பயங்கர தரிசனத்தைக் கண்டான். பெத்தேலின் பிரதான ஆசாரியனான அமத்சியாவினால் விரட்டப்பட்டபோதிலும், தாவீதின் விழுந்துபோன கூடாரத்தை மீண்டும் எழுப்பும் உன்னத இரட்சிப்பின் வாக்குத்தத்தத்தோடு ஆமோஸ் தன் சுருளை முடித்தான்; இது இயேசு கிறிஸ்துவின் உலகளாவிய நித்திய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறியது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சமாரியாவின் வீழ்ச்சியும் அசீரிய சிறையிருப்பும்: உடன்படிக்கை சாபமும் பத்து கோத்திரங்களின் சிதறலும்
எலியா முதல் ஓசியா வரையிலான பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகளின் அன்பான எச்சரிப்புகளை இரண்டு நூற்றாண்டுகளாகப் புறக்கணித்து, விக்கிரகாராதனையிலும் கலகத்திலும் பிடிவாதமாய் நீடித்த வடக்கு இஸ்ரவேல் ராஜ்யம், கி.மு. 722-ல் தனது வரலாற்றுப் பேரழிவைச் சந்தித்தது. கடைசி மன்னனான ஓசெயா, எகிப்தோடு ரகசிய கூட்டணி வைத்து அசீரியாவுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கப்பத்தைக் கட்ட மறுத்தபோது, ஐந்தாம் சல்மனாசாரும் இரண்டாம் சர்கோனும் சமாரியா தலைநகரை மூன்று ஆண்டுகள் கொடூரமாக முற்றுகையிட்டனர். பசியினாலும் பஞ்சத்தினாலும் நிலைகுலைந்த அந்த மலைக்கோட்டை வீழ்ந்தது. அசீரியர்கள் 27,290 முன்னணி இஸ்ரவேலர்களை மெசொப்பொத்தேமியாவிற்கும் மேதியாவுக்கும் சிறைபிடித்துச் சென்று, சமாரியாவில் பாபிலோனிய மற்றும் சீரிய புறஜாதி மக்களைக் குடியேற்றினர். 2 இராஜாக்கள் 17-ல், வேதாகம ஆசிரியர் இந்த வரலாற்றுப் பேரழிவின் ஆவிக்குரிய காரணத்தைத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறார்: அசீரிய தெய்வங்களின் பலத்தினால் அல்ல, மாறாக இஸ்ரவேல் மோசேயின் உடன்படிக்கையை மீறி, அருவருப்பான விக்கிரகங்களை (gillulim) வணங்கி, மாயையைப் பின்பற்றித் தாமே மாயையானதினாலேயே இந்த பயங்கர நியாயத்தீர்ப்பு வந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எசேக்கியா ராஜா, மகா பஸ்கா பண்டிகையும் சனகெரிபின் வீழ்ச்சியும்: கர்த்தரின் சந்நிதியில் விரிக்கப்பட்ட நிருபம்
அசீரியப் பேரரசின் படையெடுப்பு புயல்போலச் சூழ்ந்திருந்த ஆபத்தான காலகட்டத்தில் யூதாவின் அரியணையேறிய இளம் மன்னன் எசேக்கியா, தாவீது ராஜாவுக்குப் பின் நிகழ்ந்த மாபெரும் ஆன்மீக மற்றும் அரசியல் மறுமலர்ச்சியை முன்னெடுத்தான். சாலொமோனின் பூட்டப்பட்டிருந்த ஆலயக் கதவுகளைத் திறந்து, விக்கிரக அசுத்தங்களை அகற்றி, மேடைகளை இடித்து, ஜனங்கள் விக்கிரகமாக வணங்கிவந்த வெண்கலப் பாம்பாகிய நெகுஸ்தானைத் தூள்தூளாக்கினான். வீழ்ந்துபோன வடக்கு ராஜ்யத்தின் மீதியான அகதிகளையும் யூதாவையும் ஒன்றிணைத்து ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மகா பஸ்கா பண்டிகையை நடத்தினான். தவிர்க்க முடியாத போருக்கு ஆயத்தமாக, எருசலேமின் மதில்களைப் பலப்படுத்தி, கீகோன் ஊற்றின் தண்ணீரை நகரத்திற்குள் கொண்டுவரப் பாறையைக் குடைந்து 1,750 அடி நீளமுள்ள சீலோவாம் சுரங்கக் கால்வாயை வெட்டினான். அசீரிய மன்னன் சனகெரிப் லாகீசை முற்றுகையிட்டு, ரப்சாக்கே என்னும் தளபதியை அனுப்பி எருசலேமின் மதில்களுக்கு முன்பாக ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்தித்தபோது, எசேக்கியா தன் ஆடைகளைக் கிழித்து, இரட்டு உடுத்தி, தேவாலயத்திற்குள் சென்று அந்த நிந்தனை நிருபத்தைக் கர்த்தரின் சந்நிதியில் விரித்து மன்றாடினான். ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் மூலம் வந்த உன்னத வாக்குத்தத்தத்தின்படி, ஒரே இரவில் கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு 1,85,000 அசீரியப் போர்வீரர்களைச் சங்கரித்தான்; தலைகுனிந்து நினிவேக்குத் திரும்பிய சனகெரிப் அவனது சொந்த மகன்களாலேயே தன் விக்கிரகக் கோவிலில் படுகொலை செய்யப்பட்டான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எசேக்கியாவின் மரண வியாதியும் ஆகாசின் சூரியக் கடிகாரத்தின் அற்புதமும்: கூட்டப்பட்ட பதினைந்து ஆண்டுகளும் பாபிலோனின் நிழலும்
அசீரிய படையெடுப்பின் அச்சுறுத்தலுக்கு மத்தியிலே, எசேக்கியா ராஜா மரணத்துக்கு ஏதுவான ஒரு கொடிய விஷக் கட்டியினால் (பிளவை) தாக்கப்பட்டு மரணப் படுக்கையிலே கிடந்தான். ஏசாயா தீர்க்கதரிசி அரண்மனைக்கு வந்து கர்த்தருடைய திட்டவட்டமான தீர்ப்பை அறிவித்தார்: 'உன் வீட்டை ஒழுங்குபடுத்து; நீ பிழைக்கமாட்டாய், மரித்துப்போவாய்.' உடனே எசேக்கியா தன் முகத்தைச் சுவர்ப்பக்கமாகத் திருப்பி, தான் கர்த்தருக்கு முன்பாக உண்மையோடும் உத்தம இருதயத்தோடும் நடந்ததை நினைவுகூர்ந்து கண்ணீர்விட்டு கதறி அழுதான். ஏசாயா அரண்மனையின் நடுமுற்றத்தைக் கடந்து செல்வதற்கு முன்பாகவே, கர்த்தருடைய வார்த்தை அவரிடம் வந்து: நான் அவன் ஜெபத்தைக் கேட்டேன், அவன் கண்ணீரைக் கண்டேன்; அவன் ஆயுளோடு பதினைந்து ஆண்டுகளைக் கூட்டுவேன் என்று உரைத்தது. இந்த வாக்குத்தத்தத்திற்கு அடையாளமாக, ஆகாசின் சூரியக் கடிகாரப் படிகளில் சூரியனின் நிழல் பத்து பாகை பின்னோக்கித் திரும்பும் அற்புதம் வானத்தில் நிகழ்ந்தது. ஆனால் தனது அற்புத சுகத்திற்குப் பின் எசேக்கியாவின் இருதயம் பெருமையடைந்தது; பாபிலோனின் மன்னன் மெரோதாக்-பாலாதானின் தூதுவர்கள் வந்தபோது, தன் பொக்கிஷங்களையும் ஆயுதசாலையையும் அவர்களுக்குக் காட்டிப் பெருமை பாராட்டினான்; இதனால் அந்தப் பொக்கிஷங்களும் அவனது சொந்தச் சந்ததியும் என்றாவது ஒருநாள் பாபிலோனுக்குச் சிறைபிடித்துச் செல்லப்படும் என்று ஏசாயா தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோசியா ராஜா மற்றும் நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகம்: சிறுவயது மன்னனின் சீர்திருத்தம், உல்தாளின் தீர்க்கதரிசனம், மற்றும் பரிசுத்த பஸ்கா
தன் பொல்லாத தந்தையாகிய ஆமோனின் கொலைக்குப் பிறகு வெறும் எட்டு வயதில் யூதாவின் அரியணையேறிய இளம் யோசியா, மனாசேயின் எழுபதாண்டு காலக் கொடூர விக்கிரகாராதனையால் சீரழிந்திருந்த ஒரு தேசத்தைச் சுதந்தரித்தான்; அங்கே சாலொமோனின் தேவாலயத்திற்குள்ளேயே விக்கிரக சோதிடர்களும் வேசிகளும் குடிகொண்டிருந்தனர்; கின்னோம் பள்ளத்தாக்கிலே மொலேகு தெய்வத்திற்குப் பச்சிளங்குழந்தைகள் தீப்பலியிடப்பட்டனர். பதினாறு வயதில் யோசியா தாவீதின் தேவனைத் தேடத் தொடங்கினான்; இருபதாம் வயதில் விக்கிரகங்களை இடிக்கத் தொடங்கினான்; தனது இருபத்தாறாம் வயதில் பிரதான ஆசாரியன் இல்க்கியாவின் தலைமையில் தேவாலயத்தைப் பழுதுபார்க்கும்போது, குப்பைகளுக்கு அடியில் பல தலைமுறைகளாக மறைக்கப்பட்டிருந்த நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகம் (Sefer ha-Torah) ஆச்சரியமாகக் கண்டெடுக்கப்பட்டது. சப்பான் என்னும் எழுத்தன் அதன் பயங்கர சாபங்களை வாசித்தபோது, யோசியா தன் ராஜ வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு கதறினான். எருசலேமின் இரண்டாம் பகுதியில் வசித்த உல்தாள் தீர்க்கதரிசியிடம் ஆலோசனை கேட்டபோது, யூதாவின் மீதான தேவகோபம் தவிர்க்க முடியாதது; ஆயினும் யோசியாவின் இருதயம் மென்மையாயிருந்தபடியால் அவன் சமாதானத்தோடு மரிப்பான் என்று தீர்க்கதரிசனம் கிடைத்தது. அதன்பின் யோசியா தோப்பேத்தைத் தீட்டுப்படுத்தி, பெத்தேலின் பலிபீடத்தைத் தூளாக்கி, சாமுவேலின் காலத்திற்குப் பின் கண்டிராத ஒரு மகா பரிசுத்த பஸ்கா பண்டிகையை நடத்தினான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
ஏசாயாவின் பரலோக சிங்காசனக் காட்சி: பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பலிபீடத்து நெருப்புத் தழல் மற்றும் தீர்க்கதரிசன அழைப்பு
கி.மு. 740-ல், யூதாவை ஐம்பத்திரண்டு ஆண்டுகள் ஆண்ட வல்லமைமிக்க உசியா ராஜா, ஆசாரியத்துவத்தை அபகரிக்க முயன்ற பெருமையினால் குஷ்டரோகியாகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு மரணமடைந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அந்த ஆண்டிலே, ஆமோத்சின் குமாரனாகிய இளம் பிரபு ஏசாயா பரலோக தேவாலயக் காட்சிக்குள் கொண்டுசெல்லப்பட்டார். பூமியின் அசைக்கப்பட்ட அரியணைக்கு அப்பால், அகிலத்தின் மெய்யான சர்வவல்ல அரசரை ஏசாயா கண்டார்: உயர்ந்ததும் உன்னதமானதுமான சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருந்த ஆண்டவராகிய கர்த்தரின் அங்கித் தொங்கல் பரலோக ஆலயத்தை நிரப்பியிருந்தது. அவருக்கு மேலாக ஆறு சிறகுகளுள்ள சேராபீன்கள் ('எரிகிறவர்கள்') நின்றனர்—இரண்டினால் தங்கள் முகத்தை மூடி, இரண்டினால் கால்களை மூடி, இரண்டினால் பறந்து, இடிமுழக்கக் குரலில் மாறிமாறி: 'சேனைகளின் யெகோவா பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்; பூமியனைத்தும் அவருடைய மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது!' என்று ஆர்ப்பரித்தனர். தேவ பிரசன்னத்தின் நிலைகுலைக்கும் அதிர்வினாலும் தூபப் புகையினாலும் உலுக்கப்பட்ட ஏசாயா, தன் சாபமான நிலையை உணர்ந்து கதறினார்: 'ஐயோ! நான் அதமானேன், நான் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனுஷன்!' உடனே ஒரு சேராபீன் பலிபீடத்திலிருந்து குறட்டால் எடுத்த ஒரு தழலை ஏசாயாவின் உதடுகளில் வைத்து அவனது அக்கிரமத்தைப் போக்கிச் சுத்திகரித்தது. 'நான் யாரை அனுப்புவேன்?' என்று திரியேக தேவன் கேட்டபோது, சுத்திகரிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசி: 'இதோ, நான் இருக்கிறேன், என்னை அனுப்பும்!' என்றார்; செவிடாக்கப்பட்ட ஒரு ஜனத்திற்கு நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிக்கவும், இறுதியில் எஞ்சியிருக்கும் பத்தில் ஒரு பங்காகிய 'பரிசுத்த வித்து' என்னும் மேசியாவின் வம்சத்தை முன்னறிவிக்கவும் கடினமான ஊழியப் பொறுப்பு அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசன அழைப்பு: தாயின் கர்ப்பத்தில் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட ஊழியன், வாதுமை மரக்கிளை மற்றும் அரணான நகரம்
கி.மு. 627-ல், பக்தியுள்ள யோசியா ராஜாவின் பதின்மூன்றாம் ஆட்சியாண்டில், எருசலேமுக்கு வடக்கே மூன்று மைல் தொலைவிலுள்ள ஆனதோத் என்ற ஆசாரிய கிராமத்தைச் சேர்ந்த இல்க்கியாவின் குமாரனாகிய வாலிபன் எரேமியாவின்மேல் யெகோவாவின் வல்லமையான வார்த்தை இறங்கியது. சிருஷ்டிகரான தேவன் அவனிடம் நித்திய முன்னறிவின் உன்னத இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினார்: 'நான் உன்னைத் தாயின் கருவில் உருவாக்குமுன்னே உன்னை அறிந்தேன்; நீ கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்படுமுன்னே நான் உன்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணி, ஜாதிகளுக்குத் தீர்க்கதரிசியாகக் கட்டளையிட்டேன்.' தனது இளமையையும் இயலாமையையும் நினைத்து எரேமியா நடுங்கி: 'ஆ, கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இதோ, நான் பேச அறியேன், சிறுபிள்ளையாய் இருக்கிறேன்' என்று முறையிட்டபோது, கர்த்தர் தமது கரத்தை நீட்டி அவனது வாயைத் தொட்டு, ஆளுகையின் அதிகாரத்தை அவனுக்குள் வைத்தார்: 'இதோ, என் வார்த்தைகளை உன் வாயிலே வைக்கிறேன்; பிடுங்கவும், இடிக்கவும், அழிக்கவும், கவிழ்க்கவும், கட்டவும், நாட்டவும் உன்னை ஜாதிகளின்மேலும் ராஜ்யங்களின்மேலும் ஏற்படுத்தினேன்.' தேவனுடைய வார்த்தையின் உடனடி நிறைவேற்றத்தைக் குறிக்கும் விழித்திருக்கும் வாதுமை மரக்கிளையும், வடக்கேயிருந்து வரும் பாபிலோனியப் படையெடுப்பைக் குறிக்கும் கொதிக்கும் கொப்பரையையும் தரிசனமாகக் காண்பித்து, தேவன் அவனைப் பலப்படுத்தினார்; ராஜாக்கள், பிரபுக்கள், மற்றும் ஆசாரியர்களின் கொடிய எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியிலும் அவனை ஓர் 'அரணான நகரமாகவும், இரும்புத் தூணாகவும், வெண்கல மதில்களாகவும்' மாற்றுவதாக வாக்களித்து, 'நான் உன்னைக் காக்கும்படி உன்னுடனே இருக்கிறேன்' என்று தைரியப்படுத்தினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
குயவன் வீட்டில் எரேமியா: சர்வவல்ல களிமண், மறுவடிவமைக்கப்பட்ட பாத்திரம் மற்றும் நொறுக்கப்பட்ட மண்பாண்டம்
வேதாகமத்தின் மிகத் தெளிவான காட்சிகளோடு கூடிய உவமைகளில் ஒன்றாக, எருசலேமின் கைவினைஞர்கள் பகுதியிலுள்ள குயவன் வீட்டிற்கு இறங்கிச் சென்று அவனது வேலையைக் கவனிக்கும்படி கர்த்தர் எரேமியாவுக்குக் கட்டளையிட்டார். குயவனின் (யோட்சேர்) தொழிற்கூடத்தில், அவன் தனது கால்களால் சுழலும் இரட்டை சக்கரங்களை (ஒவ்நாயிம்) சுழற்றி, ஈரமான களிமண்ணைத் தன் அனுபவமுள்ள கைகளால் வடித்துக்கொண்டிருந்ததை எரேமியா உற்றுப்பார்த்தார். திடீரென, களிமண்ணின் ஒரு குறையினால் அந்தப் பாத்திரம் குயவனின் கையிலேயே கெட்டுப்போயிற்று (நிஷ்காத் கெலி). ஆனால் குயவன் அந்தக் களிமண்ணை எறிந்துவிடாமல், அதை மீண்டும் உருண்டையாக்கி, தன் பார்வைக்குச் சரியென்று தோன்றியபடி வேறொரு புதிய பாத்திரமாக மறுவடிவமைத்தான். கர்த்தர் இந்த உவமையை யூதாவுக்கு நேரடியாகப் பொருத்தினார்: 'இஸ்ரவேல் குடும்பத்தாரே, இந்தக் குயவன் செய்ததுபோல நான் உங்களுக்குச் செய்யக்கூடாதோ? இதோ, களிமண் குயவன் கையில் இருப்பதுபோல நீங்கள் என் கையில் இருக்கிறீர்கள்!' மனம் திரும்பினால் நியாயத்தீர்ப்பை மாற்றும் தேவனுடைய கிருபையையும், கடினப்பட்டால் வரவிருக்கும் முடிவையும் தேவன் விளக்கினார். தொடர்ந்து, சின்னோமின் பள்ளத்தாக்கிலுள்ள தோபேத்தின் விக்கிரக பலிபீடங்களுக்கு முன்பாக அமைந்துள்ள மண்பாண்ட உடைப்பின் வாசல் அருகே (ஷார் ஹா-கார்சித்), எரேமியாவை ஒரு சுடப்பட்ட மண்பானையை வாங்கி, மூப்பர்களுக்கு முன்பாகத் தரையிலே போட்டு சுக்குநூறாக உடைக்கும்படி கட்டளையிட்டார்; மனம் திரும்பாமல் சுடப்பட்டு கடினமான ஒரு தேசத்தை இனி சீரமைக்க முடியாது, அது முழுமையாக நொறுக்கப்படும் என்பதை இந்த நாடகப்பூர்வ செயல் வெளிப்படுத்தியது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
யோயாக்கீம் ராஜா எரேமியாவின் சுருளை எரித்தல்: பேனாக்கத்தி, குளிர்கால நெருப்புத்தழல் மற்றும் அழியாத தேவ வார்த்தை
யோயாக்கீம் ராஜாவின் நான்காம் ஆட்சியாண்டில் (கி.மு. 605-ல்), கர்கேமிஷ் என்ற வரலாற்றுப் போர்க்களத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் எகிப்திய சேனையை முறியடித்து மத்திய தரைக்கடல் உலகையே தன் ஆளுகைக்குள் கொண்டுவந்த வேளையில், எரேமியாவுக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்டாயிற்று: கடந்த இருபத்து மூன்று ஆண்டுகளாக உரைக்கப்பட்ட அனைத்து தீர்க்கதரிசனங்களையும் ஒரு சுருள் புத்தகத்தில் (மெகில்லாத்-சேபேர்) எழுதும்படி தேவன் கட்டளையிட்டார். தேவாலயத்திற்குள் நுழையத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்த எரேமியா, தன் உண்மையுள்ள எழுத்தாளனாகிய நேரியாவின் மகன் பாரூக்கை அழைத்து, தேவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் சொல்லச்சொல்ல எழுத வைத்தார். கி.மு. 604-ன் குளிர்காலத்தில், பயந்து நடுங்கிய ஜனங்கள் கூடி உபவாசம் இருந்த நாளில், பாரூக் தேவாலயத்தின் மேல் முற்றத்தில் நின்று ஜனங்கள் அனைவரின் காதுகளும் கேட்க அந்தப் பரிசுத்த சுருளை வாசித்தார். அதன் தெய்வீக அதிகாரத்தைக் கேட்டு நடுங்கிய சில பிரபுக்கள், பாரூக்கையும் எரேமியாவையும் ஒளிந்துகொள்ளும்படி எச்சரித்துவிட்டு, அந்தச் சுருளை யோயாக்கீம் ராஜாவின் அரண்மனைக்குக் கொண்டுசென்றார்கள். தனது குளிர்கால மாளிகையில் எரியும் தணலடுப்பின் (ஆக்) முன்பாக அமர்ந்திருந்த அந்த இறுமாப்புள்ள ராஜா, எகுதியென்பவன் மூன்று நான்கு பத்திகளை வாசித்தவுடனே, அளவற்ற ஏளனத்தோடு தன் கையிலிருந்த எழுத்தாளனின் பேனாக்கத்தியை (தவார் ஹா-சோபேர்) எடுத்து, அந்தப் பரிசுத்த சுருளைத் துண்டுதுண்டாகக் கிழித்து, அடுப்பிலிருந்த நெருப்பிலே போட்டான்; முழு சுருளும் சாம்பலாகும்வரை ஜனங்கள் யாரும் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழிக்கவோ, பயப்படவோ இல்லை. ஆனால் மனிதனின் நெருப்பினால் தேவனுடைய நித்திய வார்த்தையை எரிக்க முடியாது: தேவன் தம் ஊழியர்களை மறைத்து, எரேமியாவை அதே வார்த்தைகளோடு இன்னும் அநேக வார்த்தைகளைச் சேர்த்து இரண்டாவது சுருளை எழுத வைத்தார்; யோயாக்கீம் ராஜாவோ ஒரு கழுதையைப் போல அடக்கம்பண்ணப்பட்டு, அவனது பிரேதம் எருசலேமின் மதில்களுக்கு வெளியே வெயிலிலும் குளிரிலும் எறியப்படும் என்று பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்பை உரைத்தார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சேற்றுத் துரவில் எரேமியாவும் எபேத்மெலேக்கின் மீட்பும்: சகதியின் குழி, இரக்கத்தின் கந்தைத் துணிகள் மற்றும் சிதேக்கியா ராஜாவின் பயம்
பாபிலோனியப் படைகள் எருசலேமைச் சுற்றிலும் பதினெட்டு மாதங்களாகக் கடுமையான முற்றுகையிட்டிருந்த வேளையில் (கி.மு. 588–586), பட்டணம் முழுவதும் பஞ்சத்தினாலும், கொள்ளைநோயினாலும், சத்துருக்களின் தாக்குதல்களினாலும் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது. காவற்சாலையின் முற்றத்தில் அடைக்கப்பட்டிருந்த எரேமியா தீர்க்கதரிசி, கர்த்தருடைய வார்த்தையை எவ்வித சமரசமுமின்றி அறிவித்தார்: இந்த நகரத்திற்குள் தங்கியிருப்பவன் பட்டயத்தினாலும் பஞ்சத்தினாலும் சாவான்; ஆனால் வெளியேறி கல்தேயரிடம் சரணடைகிறவனோ தன் உயிரைத் தப்புவிப்பான் என்று உரைத்தார். எஞ்சியிருந்த போர்வீரர்களின் தைரியத்தை எரேமியா குலைக்கிறார் என்று ஆத்திரமடைந்த பிரபுக்கள், அவனுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க வேண்டும் என்று கோரினார்கள். கோழையான சிதேக்கியா ராஜா அவர்களுக்குப் பணிந்து: 'இதோ, அவன் உங்கள் கையில் இருக்கிறான்; ராஜா உங்களுக்கு விரோதமாக ஒன்றும் செய்யக்கூடாது' என்று கைவிரித்தான். கொலைவெறி கொண்ட அந்தப் பிரபுக்கள் எரேமியாவைக் கயிறுகளால் கட்டி, காவற்சாலையின் முற்றத்திலிருந்த இளவரசன் மல்கியாவின் ஆழமான பாதாளத் துரவில் (போர் மல்கியாஹு) இறக்கினார்கள். அங்கே தண்ணீர் இல்லை, ஆழமான குளிர்ந்த சேறு (டீட்) மட்டுமே இருந்தது; முதிர்வயதான தீர்க்கதரிசி அந்த காரிருள் சகதியில் அமிழ்ந்துபோனார். இந்த அநீதியைக் கேள்விப்பட்ட எத்தியோப்பியனாகிய எபேத்மெலேக் என்ற அரண்மனைப் பிரதானி, பென்யமீன் வாசலில் அமர்ந்திருந்த சிதேக்கியா ராஜாவிடம் சென்று அஞ்சாமல் வாதிட்டார். ராஜாவின் அனுமதியோடு முப்பது மனிதர்களை அழைத்துக்கொண்டு, எபேத்மெலேக் பழைய கந்தைத் துணிகளையும் நைந்துபோன வஸ்திரங்களையும் எடுத்து, கயிறுகள் சதையைக் கிழிக்காதபடி எரேமியாவின் அக்குள்களின் கீழே வைத்துக்கொண்டு பிடித்துக்கொள்ளும்படி கயிறுகளை இறக்கினார். சேற்றிலிருந்து மென்மையாகத் தூக்கப்பட்ட எரேமியா காப்பாற்றப்பட்டார்; எபேத்மெலேக்கின் இந்தத் தைரியமான விசுவாசத்தைக் கண்ட தேவன், எருசலேம் அழியும்போது அவனது உயிர் பாதுகாக்கப்படுகிறது என்று அவனுக்கு நித்திய வாக்குத்தத்தத்தை அருளினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எருசலேமின் வீழ்ச்சியும் சாலொமோனின் ஆலயம் எரிக்கப்படுதலும்: நேபுசாராதானின் தீப்பந்தம், கொள்ளையிடப்பட்ட வெண்கலம் மற்றும் யூதாவின் சிறையிருப்பு
கி.மு. 586-ல் நான்காம் மாதத்தின் (தம்மூஸ்) ஒன்பதாம் நாளன்று, பாபிலோன் பேரரசன் நேபுகாத்நேச்சாரின் படைகள் பதினெட்டு மாதங்களாக மேற்கொண்ட கொடூர முற்றுகையின் முடிவில், தாங்கமுடியாத பஞ்சத்தினால் எருசலேமின் வடக்கு மதில் தகர்க்கப்பட்டது (ஹோவ்கேயா ஹா-ஈர்). சிதேக்கியா ராஜாவும் அவனது யுத்த வீரர்களும் இராத்திரியோடு இராத்திரியாக யோர்தான் சமவெளி வழியே தப்பியோடினார்கள்; ஆனால் எரிகோவின் சமவெளிகளில் பாபிலோனியக் குதிரைப்படை அவனை வளைத்துப் பிடித்தது. சிரியாவின் ரிப்ளாவிலிருந்த நேபுகாத்நேச்சாரிடம் அவன் கொண்டுசெல்லப்பட்டான்; அங்கே சிதேக்கியாவின் குமாரர்கள் அவன் கண்முன்னே வெட்டப்பட்டார்கள்; அதன்பின் அவனது கண்கள் பிடுங்கப்பட்டு, வெண்கலச் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டு பாபிலோனுக்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டான். ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு, ஐந்தாம் மாதமாகிய ஆப் மாதத்தில், பாபிலோனியக் காவற்சேனாதிபதியாகிய நேபுசாராதான் (நேபுசாராதான் ரவ்-தப்பாக்கீம்) எருசலேமைத் தரைமட்டமாக்கும் கொடூரக் கட்டளையோடு உள்ளே நுழைந்தான். சாலொமோன் கட்டிய பரிசுத்த தேவாலயத்தை அவன் தீயிட்டுக் கொளுத்தினான் (வாயிஸ்ரோஃப் எத்-பெய்த்-யெகோவா); அரண்மனையையும் பெரிய பிரபுக்களின் வீடுகளையும் சாம்பலாக்கினான். சீயோனின் பிரம்மாண்டமான மதில்கள் தரைமட்டமாக இடிக்கப்பட்டன. சாலொமோனின் வெண்கலத் தூண்களான யாகீன், போவாஸ், வெண்கலக் கடல், மற்றும் உருளைத் தொட்டிகள் அனைத்தும் இரும்புச் சுத்தியல்களால் உடைக்கப்பட்டு, வெண்கலக் கொள்ளையாகப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டன. பிரதான ஆசாரியனாகிய செராயா, இரண்டாம் ஆசாரியன் செப்பனியா மற்றும் அறுபது தலைவர்கள் ரிப்ளாவுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு வெட்டப்பட்டார்கள். ஏழைகளாகிய திராட்சத்தோட்டக்காரர்களையும் உழவர்களையும் தவிர, எஞ்சிய ஜனங்கள் அனைவரும் மெசொப்பொத்தேமியாவின் சிறையிருப்புக்கு அடிமைகளாகக் கொண்டுசெல்லப்பட்டார்கள். சாம்பலாகிப் புகைந்துகொண்டிருந்த இடிபாடுகளின் நடுவே அமர்ந்து, எரேமியா தீர்க்கதரிசி தனது கண்ணீரின் புலம்பல் நூலை எழுதினார்; தேசத்தின் மீறுதல்களினிமித்தம் (கீ ரப்பு ஃபெஷாயேகா) நியாயத்தீர்ப்பு வந்ததை அறிக்கையிட்டாலும், காலையில்தோறும் புதிதாயிருக்கும் கர்த்தருடைய மாறாத கிருபையை அவர் நம்பிக்கையோடு பற்றிக்கொண்டார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எசேக்கியேலும் உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கும்: ஜீவசுவாசமும் உயிர்த்தெழுதலின் நம்பிக்கையும்
கி.மு. 586-ல் எருசலேம் நகரம் தீக்கிரையாகி, தேவாலயம் இடிக்கப்பட்டு, யூத மக்கள் பாபிலோனின் கேபார் நதிக்கரையில் சிறைப்பட்டு அழுதுகொண்டிருந்த காலத்தில், 'எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயிற்று, எங்கள் நம்பிக்கை அற்றுப்போயிற்று, நாங்கள் அறுப்புண்டுபோனோம்' என்று கதறினர். இந்த அவநம்பிக்கையின் மத்தியில், கர்த்தருடைய கரம் எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசியை ஆவியிலே எடுத்துக்கொண்டுபோய், வெண்மையாய் உலர்ந்து சிதறிக்கிடந்த மனித எலும்புகள் நிறைந்த ஒரு பரந்த பள்ளத்தாக்கின் நடுவே நிறுத்தியது. 'மனுபுத்திரனே, இந்த எலும்புகள் உயிரடையுமா?' என்ற தேவனுடைய கேள்விக்கு, எசேக்கியேல் விசுவாசத்தோடு 'கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, தேவரீர் அதை அறிவீர்' என்று பதிலளித்தார். தேவனுடைய கட்டளைப்படி உலர்ந்த எலும்புகளை நோக்கித் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்த மாத்திரத்தில், மாபெரும் நிலநடுக்கம் உண்டாகி, எலும்போடு எலும்பு துல்லியமாய் இணைந்தது; நரம்புகளும் சதைகளும் உருவாகித் தோல் போர்த்தியது. பின்னர் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஜீவ ஆவி வந்து அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தபோது, அவர்கள் உயிர்பெற்றுத் தங்கள் கால்களூன்றி ஒரு மகா பெரிய சேனையாக நின்றனர். இந்த தரிசனம் இஸ்ரவேலின் தேசிய மறுவாழ்வையும், கிறிஸ்துவுக்குள் மரித்தவர்களின் சரீர உயிர்த்தெழுதலையும், பரிசுத்த ஆவியானவரால் ஏற்படும் ஆவிக்குரிய மறுபிறப்பையும் பறைசாற்றுகிறது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பாபிலோனில் தானியேலும் நண்பர்களும்: ராஜாவின் போஜனமும் விசுவாசப் பரீட்சையும்
கி.மு. 605-ல் கர்கேமிஷ் போரில் வெற்றிபெற்ற பாபிலோனின் இளவரசன் நேபுகாத்நேச்சார், எருசலேமை முற்றுகையிட்டு ராஜ வம்சத்து வாலிபர்களையும் பிரபுக்களையும் சிறைபிடித்துச் சென்றான். பாபிலோனிய அரண்மனையில் அஸ்பேனாஸ் என்ற பிரதான அதிகாரியின் பொறுப்பில் விடப்பட்ட தானியேல், அனனியா, மீஷாவேல், அசரியா என்ற நான்கு யூத வாலிபர்கள், மூன்று ஆண்டு தீவிர பாபிலோனிய கல்வி மற்றும் கலாச்சாரத் திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர். அவர்களுடைய உடன்படிக்கை அடையாளத்தையும் தேவ விசுவாசத்தையும் மாற்றும் நோக்கில், அவர்களுடைய எபிரெய பெயர்கள் பாகால், அக்கு, நேபோ போன்ற விக்கிரகங்களின் பெயர்களோடு இணைக்கப்பட்டு பெல்தெஷாத்சார், சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என மாற்றப்பட்டன; மேலும் விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்ட ராஜபோஜனமும் திராட்சரசமும் அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. ஆனால் தானியேலோ, ராஜாவின் போஜனத்தினால் தன்னைத் தீட்டுப்படுத்தலாகாது என்று தன் இருதயத்தில் தீர்மானம் செய்தார். பத்து நாள் எளிய காய்கறிகளையும் தண்ணீரையும் மட்டும் உட்கொள்ளும் விசுவாசப் பரீட்சையை முன்வைத்த அந்த வாலிபர்களை தேவன் கனப்படுத்தினார். பத்து நாட்களின் முடிவில் அவர்கள் ராஜபோஜனம் உண்ட அனைவரிலும் அதிக சௌந்தரியமும் ஆரோக்கியமும் உள்ளவர்களாகக் காணப்பட்டனர். தேவன் அவர்களுக்கு சகல சாஸ்திரங்களிலும் மேலான அறிவையும் ஞானத்தையும் அருளினார்; நேபுகாத்நேச்சார் அவர்களை விசாரித்தபோது, அவர்கள் பாபிலோனின் அனைத்து சாஸ்திரிகளையும்விட பத்து மடங்கு சமர்த்தர்களாய் விளங்கினர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எரிகிற அக்கினிச் சூளையும் அக்கினியில் நான்காம் ஆளும்: வளையாத விசுவாசமும் தேவ பிரசன்னமும்
தானியேல் 2-ல் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தரிசனத்தில் பாபிலோன் என்பது அழியக்கூடிய பொன் தலை மட்டுமே என்ற தேவ எச்சரிப்பை நிராகரித்த நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா, தன் சாம்ராஜ்யம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்ற தற்பெருமையோடு தூரா சமவெளியில் தொண்ணூறு அடி உயரமும் ஒன்பது அடி அகலமுமுள்ள பிரம்மாண்டமான ஒரு பொற்சிலையை நிறுவினான். சாம்ராஜ்யத்தின் அனைத்து பிரபுக்களும் அதிகாரிகளும் கூடியிருந்த வேளையில், அரச வாத்தியங்கள் முழங்கும்போது அனைவரும் தரையில் விழுந்து அந்தப் பொற்சிலையை வணங்க வேண்டும் என்றும், பணியாதவர்கள் எரிகிற அக்கினிச் சூளையிலே வீசப்படுவார்கள் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. இசை முழங்கியபோது பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் பயந்து விழுந்து வணங்கினர்; ஆனால் சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்ற மூன்று யூத வாலிபர்களோ தலைநிமிர்ந்து நின்றனர். சீறிப்பாய்ந்த ராஜாவின் முன்னிலையில் அவர்கள் கூறிய விசுவாச வார்த்தைகள் சரித்திரத்தில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியவை: 'எங்கள் தேவன் எங்களை விடுவிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்... அவர் விடுவிக்காமற்போனாலும், நாங்கள் உம்முடைய விக்கிரகங்களைச் சேவிப்பதில்லை, நீர் நிறுத்தின பொற்சிலையைப் பணிந்துகொள்வதுமில்லை!' ஆத்திரமடைந்த ராஜா சூளையை ஏழு மடங்கு அதிகமாய் எரிக்கக் கட்டளையிட்டான். அவர்கள் கவசங்களோடு அக்கினியில் வீசப்பட்டனர்; அவர்களைத் தூக்கிப்போட்ட வலிமையான வீரர்கள் அந்த ஜூவாலையினால் மாண்டனர். ஆனால் சூளைக்குள் பார்த்த நேபுகாத்நேச்சார் நடுக்கத்தோடு கண்ட காட்சி உலகையே அதிரவைத்தது: கட்டுகள் அவிழ்ந்து, எவ்வித தீங்கும் இன்றி நான்கு பேர் உலாவிக் கொண்டிருந்தனர்; நான்காம் ஆளின் சாயல் தேவகுமாரனுக்கு ஒப்பாயிருந்தது! வெளியே வந்த அவர்களின் தலைமயிர் கருகவில்லை, அவர்களுடைய ஆடைகள் சேதமடையவில்லை, அவர்கள்மேல் அக்கினியின் வாசனை கூட வீசவில்லை! ஆண்டவர் தமது பிள்ளைகளோடு அக்கினியின் நடுவிலும் உலாவுகிறார் என்பதை இந்த அற்புதம் உலகிற்குப் பறைசாற்றியது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சிங்கங்களின் கெபியில் தானியேல்: மாறாத ஜெபமும் தூதனின் விடுதலையும்
கி.மு. 539-ல் பாபிலோன் சாம்ராஜ்யம் வீழ்ந்தபின், புதிய மேதிய பெர்சிய மன்னனாகிய தரியு தன் சாம்ராஜ்யத்தை 120 மாகாணங்களாகப் பிரித்து, அவற்றைக் கண்காணிக்க மூன்று பிரதான ஆளுநர்களை நியமித்தான்; அவர்களில் முதிர்ந்த தானியேல் உத்தம ஆவியைப் பெற்றிருந்தபடியினால் முதன்மையானவராக விளங்கினார். அரசியல் பொறாமையினால் எரிச்சலடைந்த மற்ற அதிகாரிகளும் ஆளுநர்களும் தானியேலின் நிர்வாகத்தில் ஏதேனும் ஊழலையோ குற்றத்தையோ கண்டுபிடிக்க இரவும் பகலும் துப்பறிந்தனர்; ஆனால் அவரிடத்தில் எவ்வித தப்பிதமும் குற்றமும் காணப்படவில்லை. அவருடைய தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் குறித்தேயன்றி வேறொன்றிலும் அவரைக் குற்றப்படுத்த முடியாது என்று உணர்ந்த எதிரிகள், முப்பது நாட்கள் வரை ராஜாவைத் தவிர வேறு எந்த தேவனையோ மனிதனையோ நோக்கி விண்ணப்பம் பண்ணுகிறவன் எவனும் சிங்கங்களின் கெபியிலே போடப்பட வேண்டும் என்ற மாற்ற முடியாத அரச ஆணையில் மன்னனை வஞ்சகமாக கையெழுத்திட வைத்தனர். அந்த ஆவணம் கையெழுத்தானது தெரிந்திருந்தும், எண்பது வயதைக் கடந்த தானியேல் தன் ஜெபத்தை நிறுத்தவோ மறைக்கவோ இல்லை; தன் மேல்வீட்டு ஜன்னல்களை எருசலேமுக்கு நேராகத் திறந்துவைத்து, வழக்கம்போல நாள்தோறும் மூன்று வேளையும் முழங்கால்படியிட்டுத் தேவனை நோக்கி ஜெபித்தார். சதிகாரர்கள் அவரைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்து ராஜாவின் முன்னிலையில் நிறுத்தியபோது, தானியேல்மேல் அன்புகூர்ந்த மன்னன் அவரை விடுவிக்க மாலை வரை போராடினாலும் மேதிய பெர்சிய சட்டத்தின்படி வேறு வழியின்றி அவரைச் சிங்கங்களின் குகையில் போட ஒப்புக்கொடுத்தான். கல் வைத்து முத்திரையிடப்பட்ட அந்தக் குகையில் பசித்த சிங்கங்களின் நடுவே தானியேல் தேவ சமாதானத்தோடு இரவைக் கழித்தார்; மறுநாள் அதிகாலையில் அழுதுகொண்டே ஓடிவந்த ராஜா, 'தானியேலே, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய ஊழியக்காரனே, உன் தேவன் உன்னைத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருந்தாரா?' என்று கூப்பிட்டபோது, 'என் தேவன் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, சிங்கங்களின் வாய்களைக் கட்டினார்!' என்ற தானியேலின் கம்பீரக் குரல் எதிரொலித்தது. ஒரு காயமுமின்றி வெளியே எடுக்கப்பட்ட தானியேலின் விசுவாசம் உலகிற்குப் பறைசாற்றியது: தம்மை நம்புகிறவர்களைத் தேவன் எந்த ஆபத்திலும் கைவிடுவதில்லை!
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
பெல்ஷாத்சாரின் விருந்தும் சுவரில் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களும்: மேனே மேனே தெக்கேல் உப்பார்சின்
கி.மு. 539 அக்டோபர் 11/12 இரவிலே, அசைக்க முடியாத பாபிலோனியக் கோட்டைக்குள் இணை ராஜாவாகிய பெல்ஷாத்சார் தன் ஆயிரம் பிரபுக்களுக்கும், மனைவிகளுக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான விக்கிரக விருந்தை நடத்தினான். வெளியே கோரேசுவின் மேதிய பெர்சியப் படைகள் முற்றுகையிட்டிருந்த வேளையிலும், நகர மதில்களின் பலத்தையும் இருபது ஆண்டுகளுக்கான தானியக் களஞ்சியங்களையும் நம்பிய அந்த அகந்தை பிடித்த ராஜா அச்சமின்றி மது அருந்தினான். தன் அகந்தையின் உச்சகட்டமாக, எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எருசலேமின் சாலொமோன் தேவாலயத்திலிருந்து கொள்ளையடித்துக் கொண்டுவரப்பட்ட பரிசுத்த பொன் மற்றும் வெள்ளி பாத்திரங்களை எடுத்துவரக் கட்டளையிட்டான். ராஜாவும் அவனது பிரபுக்களும் அந்தப் பரிசுத்த பாத்திரங்களில் திராட்சரசத்தைக் குடித்து விக்கிரகங்களைப் போற்றிய அதே நிமிடத்தில், விளக்குத்தண்டிற்கு எதிரே உள்ள வெள்ளை சுவரில் ஒரு மனிதக் கையின் விரல்கள் தோன்றி, 'மேனே, மேனே, தெக்கேல், உப்பார்சின்' என்ற தேவ நியாயத்தீர்ப்பை எழுதின. பயத்தினால் இடுப்பின் மூட்டுகள் தளர்ந்து முழங்கால்கள் தட்ட நடுங்கிய மன்னனுக்கு, பாபிலோனின் ஞானிகளால் அந்த எழுத்தின் அர்த்தத்தைச் சொல்ல முடியவில்லை. ராஜமாதாவின் ஆலோசனையின்படி வரவழைக்கப்பட்ட முதிய தீர்க்கதரிசி தானியேல், ராஜாவின் வெகுமதிகளை நிராகரித்து, பரலோக தேவனை அவமதித்த அவனது பெருமையைக் கடிந்துகொண்டு தேவ தீர்ப்பை வாசித்தார்: பாபிலோனின் நாட்கள் எண்ணப்பட்டு முடிவுக்கு வந்தது, ராஜா தராசிலே நிறுக்கப்பட்டு குறையக் காணப்பட்டான், அவனது ராஜ்யம் பிரிக்கப்பட்டு மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் கொடுக்கப்பட்டது. அன்றிரவிலே நதியின் வழியே நகருக்குள் நுழைந்த பெர்சியர்களால் பெல்ஷாத்சார் கொல்லப்பட்டு, உலகையே நடுங்கவைத்த பாபிலோனிய சாம்ராஜ்யம் ஒரே இரவில் முடிவுக்கு வந்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
கோரேசின் கட்டளையும் முதல் திரும்புதலும்: எருசலேமில் பலிபீடத்தை மீண்டும் கட்டுதல்
பாபிலோனிய சிறையிருப்பு தொடங்கி சரியாக எழுபது ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையில், கி.மு. 538-ல் பெர்சிய மன்னன் கோரேசு மாமன்னன் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அரச ஆணையை வெளியிட்டார். யூத மக்கள் எருசலேமுக்குத் திரும்பி கர்த்தரின் ஆலயத்தைக் கட்டும்படி அனுமதித்தார். செருபாபேல் மற்றும் பிரதான ஆசாரியர் யெசுவாவின் தலைமையில், 42,360 பேர் கொண்ட மீதியான கூட்டம் 900 மைல் தொலைவுள்ள கொடூர வனாந்தரப் பாதையைக் கடந்து, நேபுகாத்நேச்சாரால் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட 5,400 பரிசுத்த பாத்திரங்களுடன் எருசலேம் திரும்பியது. அழிந்துபோயிருந்த சீயோன் நகருக்கு வந்த அவர்கள், முதலில் மதில்களையோ வீடுகளையோ கட்டாமல், கர்த்தருடைய பலிபீடத்தை அதன் பழைய அடித்தளத்தின்மேல் கட்டி தினசரி ஆராதனையை மீட்டெடுத்தனர். இது கண்ணீரும் துதியொலியும் கலந்த இரண்டாம் ஆலய அடிக்கல் நாட்டிற்கு வழிவகுத்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
இரண்டாம் ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டுதல்: ஆகாய் மற்றும் சகரியாவின் தீர்க்கதரிசன அனல்
கி.மு. 536-ல் இரண்டாம் தேவாலயத்தின் அஸ்திபாரம் போடப்பட்ட பிறகு, அண்டை தேசத்துப் பகைவர்கள் பொய் குற்றச்சாட்டுகளையும், அரசவை லஞ்சங்களையும், அச்சுறுத்தல்களையும் அவிழ்த்துவிட்டதால், ஆலயக் கட்டுமானம் சுமார் பதினாறு ஆண்டுகள் முடங்கிப்போனது. திரும்பிவந்த யூதர்கள் 'ஆலயத்தைக் கட்டுவதற்குரிய காலம் இன்னும் வரவில்லை' என்று தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொண்டு, தங்கள் சொந்த வீடுகளை மச்சுப்பாவப்பட்ட ஆடம்பர மாளிகைகளாகக் கட்டுவதில் மூழ்கினர். கி.மு. 520-ல், தேவன் முதிய தீர்க்கதரிசியான ஆகாயையும், தரிசனங்களைக் கண்ட சகரியாவையும் அனலாக எழும்பப்பண்ணினார். அவர்கள் மக்களின் தவறான முன்னுரிமைகளைக் கண்டித்து, பர்வதம் போன்ற தடைகளும் தேவனுடைய ஆவியினால் சமபூமியாகும் என்று உற்சாகப்படுத்தினர். பெர்சிய ஆளுநர்களின் விசாரணையைத் தாண்டி, தரியு மன்னன் எக்பத்தானா அரச ஆவணக் காப்பகத்திலிருந்து கோரேசின் ஆவணத்தைக் கண்டெடுத்து அரச பணத்தைக் கொடுத்து உதவச் செய்தார்; இதனால் கி.மு. 516/515-ல் ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டு ஆனந்தக் களிப்புடன் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எஸ்தர் ராணி: 'இக்காலத்திற்கு ஏற்ற உதவி' & பூரிம் பண்டிகையின் இரட்சிப்பு
பெர்சிய மாமன்னன் அகாஸ்வேருவின் (முதலாம் செர்க்சஸ்) ஆட்சிக் காலத்தில் சூசான் அரண்மனையில் நிகழ்ந்த இந்த வரலாறு, யூத இனம் ஒட்டுமொத்தமாகப் பூண்டோடு அழிக்கப்படுவதிலிருந்து தேவனால் எவ்வாறு காப்பாற்றப்பட்டது என்பதை விவரிக்கிறது. தனக்கு தலைவணங்க மறுத்த மொர்தெகாயின்மேல் கொண்ட வெறியினால், அகாஸ்வேருவின் பிரதம மந்திரியான ஆமான், 127 மாகாணங்களிலுள்ள அனைத்து யூதர்களையும் ஆதார் மாதம் 13-ஆம் தேதியன்று ஒரே நாளில் கொன்று குவிக்க அரச முத்திரையுடன் ஆணை பிறப்பித்தான். அப்போது அநாதை யூதப் பெண்ணாக இருந்து ராணியாக உயர்ந்த எஸ்தரை தேவன் பயன்படுத்தினார். 'நீ இந்த ராஜ்யத்தில் சேர்ந்திருப்பது இக்காலத்துக்கு ஏற்ற உதவியாயிருக்கும்படி' என்று மொர்தெகாய் எச்சரித்தபோது, எஸ்தர் மூன்று நாள் உபவாசம் இருந்து, அனுமதியின்றி அரசவைக்குள் நுழைந்தால் மரணம் என்ற சட்டத்தையும் மீறி மன்னனின் முன் நின்றாள். மன்னனின் தூக்கமின்மை, பழைய அரச குறிப்பேடுகள் வாசிக்கப்படுதல், இரட்டை விருந்துகள் போன்ற தேவனுடைய ஆச்சரியமான திட்டங்களின் வழியே, மொர்தெகாய்க்காக ஆமான் நட்ட 75 அடி உயர தூக்குமரத்தில் ஆமானே தூக்கிலிடப்பட்டான்; யூதர்கள் தங்களைத் தற்காத்துக்கொள்ள புதிய ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு 'பூரிம்' பண்டிகை உருவானது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
எஸ்றாவின் பயணமும் ஆவிக்குரிய சீர்திருத்தமும்: மீதியான ஜனங்களுக்கு நியாயப்பிரமாணத்தை மீட்டெடுத்தல்
செருபாபேலின் தலைமையில் முதற்கட்டம் மக்கள் தாயகம் திரும்பி எண்பது ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், யூத சமூகத்தின் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை சீரழிந்து விக்கிரகாராதனை கலப்புக்குள் மூழ்கியிருந்தது. கி.மு. 458-ல், ஆரோனின் நேரடி வாரிசும், மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கற்றுத் தேர்ந்த தலைசிறந்த வேதபாரகனுமாகிய எஸ்றாவை தேவன் எழுப்பினார். கர்த்தரின் பிரமாணத்தை ஆராயவும், அதன்படி நடக்கவும், போதிக்கவும் தன் இருதயத்தைப் பக்குவப்படுத்தியிருந்த எஸ்றாவுக்கு, பெர்சிய மன்னன் முதலாம் அர்த்தசஷ்டா சகல அதிகாரங்களையும் வழங்கி பெருமளவு பொன்னையும் வெள்ளியையும் கொடுத்து எருசலேமுக்கு அனுப்பினார். தேவனுடைய பாதுகாப்பைப்பற்றி மன்னனிடம் சாட்சி கூறியிருந்ததால், காவற்படையைக் கேட்க வெட்கப்பட்டு, அகவா கால்வாயருகே உபவாசம் இருந்து தேவனை மட்டுமே நம்பி 900 மைல் வனாந்தரப் பாதையைக் கடந்தார். எருசலேம் வந்து சேர்ந்தபோது, பிரபுக்களும் ஆசாரியர்களும் புறஜாதி விக்கிரகாராதனை பெண்களை மணந்து உடன்படிக்கையை மீறியிருப்பதைக் கண்டு கதறி அழுது, தன் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு தேவாலயத்தின் முன் விழுந்து கதறினார்; எஸ்றாவின் இந்த கண்ணீர் தேசம் முழுவதும் மாபெரும் மனந்திரும்புதலையும் ஆவிக்குரிய சீர்திருத்தத்தையும் பற்றவைத்தது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
நெகேமியா எருசலேமின் உடைந்த மதில்களை 52 நாட்களில் கட்டி முடித்தல்
கி.மு. 445-ல், எருசலேமின் மதில்கள் இடிக்கப்பட்டுக் கிடப்பதாகவும், அதன் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டுக் கிடப்பதாகவும் அறிந்த பெர்சிய மன்னன் அர்த்தசஷ்டாவின் பானபாத்திரக்காரனாகிய நெகேமியா, நான்கு மாதங்கள் கண்ணீரோடு உபவாசித்து ஜெபித்தார். மன்னனின் தயவையும், காவற்படையையும், அரச மரங்களுக்கான அனுமதி கடிதங்களையும் பெற்று எருசலேம் வந்த நெகேமியா, நள்ளிரவில் யாருக்கும் தெரியாமல் தனியனாகக் குதிரைமேல் சென்று இடிபாடுகளை ஆய்வு செய்தார். பின்னர் 'நாம் எழுந்து கட்டுவோம் வாருங்கள்' என்று முழங்கி, ஆசாரியர்கள், தட்டார்கள், தைலக்காரர்கள், மற்றும் குடும்பங்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு மாபெரும் கட்டடப் புரட்சியைத் தொடங்கினார். சன்பல்லாத், தொபியா, கேசாம் ஆகியோரின் ஏளனங்களையும், ஆயுதத் தாக்குதல் மிரட்டல்களையும் துச்சமாக மதித்து, ஒரு கையில் கட்டடக் கரண்டியும் மறுகையில் ஈட்டியும் ஏந்தி மக்கள் இரவும் பகலும் உழைத்தனர். உள்நாட்டு வட்டி கொடுமைகளை ஒழித்து, விரோதிகளின் நயவஞ்சகப் பொறிகளை முறியடித்து, வெறும் ஐம்பத்திரண்டே நாட்களில் எருசலேமின் சுற்றുമதிலை முழுமையாகக் கட்டி முடித்தார்; தேவனுடைய ஒத்தாசையினாலேயே இது நடந்தது என்பதை உணர்ந்த புறஜாதி எதிரிகள் அச்சத்தில் நடுங்கினர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
தண்ணீர் வாசலின் மாபெரும் எழுப்புதல்: எஸ்றா, நெகேமியா மற்றும் உடன்படிக்கைப் புதுப்பித்தல்
கி.மு. 444-ல் எருசலேமின் மதில்கள் 52 நாட்களில் கட்டி முடிக்கப்பட்டவுடன், ஏழாம் மாதத்தின் (திஷ்ரி) முதல் தேதியிலே மக்கள் அனைவரும் தண்ணீர் வாசலுக்கு முன்பாக இருந்த சதுக்கத்திலே 'ஒருமனப்பட்ட ஒரே மனிதனைப் போல' கூடிவந்தனர். அங்கே விசேஷமாக அமைக்கப்பட்ட மர மேடையின்மேல் ஏறி நின்ற வேதபாரகனாகிய எஸ்றா, மோசேயின் நியாயப்பிரமாண சுருளை விரித்தார். அவர் சுருளைப் பிரித்தவுடனே மக்கள் அனைவரும் மரியாதையோடு எழுந்து நின்றனர்; 'ஆமென், ஆமென்!' என்று சொல்லி, தங்கள் கைகளை உயர்த்தி, முகங்குப்புற விழுந்து கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டனர். விடியற்காலம் தொடங்கி நண்பகல் வரை ஆறு மணி நேரம் எஸ்றாவும் லேவியர்களும் தேவனுடைய வார்த்தையைத் தெளிவாக வாசித்து, மக்களுக்குப் பொருள் விளங்கும்படி விளக்கிக் கற்பித்தனர். தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையைக் கேட்ட மக்கள் அனைவரும் தங்கள் பாவங்களை உணர்ந்து கதறி அழுதனர். அப்போது நெகேமியாவும், எஸ்றாவும், லேவியர்களும் அவர்களின் அழுகையை நிறுத்தி: 'அழவேண்டாம், கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாயிருப்பதே உங்களுடைய பெலன்!' என்று தேற்றினர். தங்கள் மனக்கசப்பை மகிழ்ச்சியாக மாற்றி, இல்லாதவர்களுக்குப் பலகாரங்களை அனுப்பி, பல தலைமுறைகளாக மறக்கப்பட்டிருந்த கூடாரப் பண்டிகையை விமரிசையாகக் கொண்டாடி, தேவனுடைய பிரமாணங்களின்படி நடப்போம் என்று முத்திரையிடப்பட்ட எழுத்துப்பூர்வமான உடன்படிக்கையைச் செய்தனர்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மல்கியா: உடன்படிக்கையின் தூதனும் நீதியின் சூரியனும்
பாபிலோனிலிருந்து தாயகம் திரும்பி ஏறக்குறைய நூறு ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், யூதர்களின் ஆவிக்குரிய வைராக்கியம் தணிந்து சடங்காச்சாரமாகவும், சீரழிந்த ஆசாரியத்துவமாகவும், திருமண விவாகரத்துகளாகவும், தேவனுடைய தசமபாகங்களை வஞ்சிக்கும் துரோகமாகவும் மாறியது. கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், தேவன் பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசி தீர்க்கதரிசியான மல்கியாவை ('என் தூதன்') எழும்பப்பண்ணினார். ஏழு கடுமையான விவாத உரையாடல்களின் மூலம் ('எங்களை எப்படி நேசித்தீர்? எதில் உம்மை வஞ்சித்தோம்?'), மக்களின் போலித்தனத்தை தேவன் தோலுரித்துக் காட்டினார். தங்கள் பெர்சிய ஆளுநருக்குக் கொடுக்கத் துணியாத குருடான, நொண்டியான மிருகங்களை கர்த்தருடைய பலிபீடத்தில் செலுத்திய ஆசாரியர்களைக் கண்டித்தார். ஆயினும் இந்த நியாயத்தீர்ப்பின் நடுவே, மல்கியா மேசியாவின் வருகையைக் குறித்த உன்னதமான தீர்க்கதரிசனத்தை அறிவித்தார்: நீங்கள் தேடுகிற ஆண்டவர் திடீரென்று தம்முடைய ஆலயத்திற்கு வருவார்; அவருக்கு முன்பாக எலியாவின் ஆவியோடு ஒரு தூதன் தோன்றுவான்; கர்த்தரின் நாமத்திற்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்கு செட்டைகளில் ஆரோக்கியமுள்ள நீதியின் சூரியன் உதிப்பார் என்று முழங்கி, நானூறு ஆண்டுகால மௌனத்திற்குப் பின் வரவிருக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவின் விடியலை நோக்கி வழிகாட்டினார்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
400 ஆண்டு அமைதிக்காலம்: பெர்சிய சாம்ராஜ்யம் முதல் காலத்தின் நிறைவேற்றம் வரை
கி.மு. 420-ல் மல்கியா தீர்க்கதரிசனத்தை முடித்ததற்கும், கி.மு. 6-ல் கபிரியேல் தூதன் சகரியாவுக்குத் தோன்றியதற்கும் இடைப்பட்ட 400 ஆண்டுகள் 'அமைதிக்காலம்' அல்லது 'வேத இடைக்காலம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. 'கர்த்தர் உரைக்கிறது என்னவென்றால்' என்று பேச எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் இல்லாதிருந்த அந்த காலத்திலும், உலக வரலாற்றை மேசியாவின் சுவிசேஷத்திற்காக தேவன் திரைக்குப் பின்னாலிருந்து மிகத் தீவிரமாக ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். மாவீரன் அலெக்சாண்டர் பாரசீகத்தை வீழ்த்தி உலகம் முழுவதும் பொதுவான கிரேக்க மொழியையும் (Koine Greek) கலாச்சாரத்தையும் பரப்பினார்; எபிரெய வேதம் கிரேக்க மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது (செப்டுவஜின்ட்). கி.மு. 167-ல் சிரிய கொடூர மன்னன் அந்தியோகஸ் எப்பிபானஸ் கர்த்தரின் பலிபீடத்தில் பன்றியைப் பலியிட்டு யூத மார்க்கத்தையே அழிக்க முயன்றபோது, மத்தத்தியா மற்றும் யூதாஸ் மக்கபேயர் தலைமையிலான புரட்சி ஆலயத்தை மீட்டெடுத்து 'அனுக்கா' (ஹனுக்கா) பண்டிகையை உருவாக்கியது. பின்னர் தோன்றிய ரோமப் பேரரசு உலக சமாதானத்தையும் (Pax Romana) தரைவழிப் பாதைகளையும் அமைத்தது; காலம் நிறைவேறினபோது தேவன் தம்முடைய குமாரனை அனுப்பும்படி உலக அரங்கம் முழுமையாக ஆயத்தமானது.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
சகரியாவுக்குக் கிடைத்த அறிவிப்பும் யோவான் ஸ்நானகனின் அற்புதப் பிறப்பும்
யூதேயாவின் ராஜாவாகிய ஏரோதின் நாட்களில், அபியா வகுப்பைச் சேர்ந்த சகரியா என்னும் ஆசாரியனும், ஆரோனின் வம்சத்து எலிசபெத்து என்னும் அவனது மனைவியும் தேவனுக்கு முன்பாக உத்தமமாய் வாழ்ந்து வந்தனர்; ஆயினும் எலிசபெத்து மலடியாயிருந்தபடியால் தங்களின் முதிர்வயது வரை பிள்ளைப் பேறின்றி வேதனையோடு வாழ்ந்தனர். ஆசாரிய முறைமையின்படி கர்த்தருடைய தேவாலயத்திற்குள் சென்று தூபங்காட்டுகிற அரிய பாக்கியம் சீட்டின் மூலம் சகரியாவுக்குக் கிடைத்த அந்த புனித நாளில், நானூறு ஆண்டுகால மௌனம் உடைத்தெறியப்பட்டது. பொன் தூப பலிபீடத்தின் வலதுபுறத்தில் கபிரியேல் தூதன் தோன்றி, அவர்களின் மன்றாட்டு கேட்கப்பட்டதாகவும், எலிசபெத்து ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள் என்றும், அவனுக்கு 'யோவான்' என்று பெயரிட வேண்டும் என்றும் அறிவித்தான்; அவன் தாயின் வயிற்றிலிருக்கும்போதே பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு, எலியாவின் ஆவியோடும் பலத்தோடும் மேசியாவின் வழியைச் செப்பனிடுவான் என்று கூறினான். இந்த அதிசயத்தை நம்பத் தயங்கியதால் வாய் பேச முடியாமல் ஊமையான சகரியா வெளியே வந்தான். ஒன்பது மாதங்களுக்குப் பிறகு குழந்தை பிறந்து விருத்தசேதனம் செய்யப்பட்டபோது, 'இவன் பெயர் யோவான்' என்று அவன் பலகையில் எழுதிய அந்த நொடியில் அவனது நாவுகள் கட்டவிழ்க்கப்பட்டு, 'உன்னதத்திலிருந்து தோன்றின அருணோதயம்' என்று தேவனைப் போற்றித் துதித்துப் பாடினான்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →
மரியாள் பெற்ற நற்செய்தி அறிவிப்பும் மரியாளின் ஸ்தோத்திரப் பாடலும் (மேக்னிஃபிகட்)
எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்தின் ஆறாம் மாதத்திலே, கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத் என்னும் எளிய கிராமத்தில் வாழ்ந்த மரியாள் என்னும் கன்னிகையினிடத்திற்கு தேவன் கபிரியேல் தூதனை அனுப்பினார். அவள் தாவீதின் வம்சத்தானாகிய யோசேப்பு என்னும் தச்சனுக்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்தாள். 'கிருபை பெற்றவளே' (*kecharitomene*) என்று அவளை வாழ்த்திய தூதன், பரிசுத்த ஆவியானவர் அவள்மேல் நிழலிடுவதால் அவள் கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள் என்றும், அவருக்கு 'இயேசு' என்று பெயரிட வேண்டும் என்றும் அறிவித்தான்; அவர் உன்னதமானவருடைய குமாரன் எனப்படுவார் என்றும், கர்த்தராகிய தேவன் அவருடைய பிதாவாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தை அவருக்குக் கொடுப்பார் என்றும், அவருடைய ராஜ்யத்திற்கு முடிவே இராது என்றும் வெளிப்படுத்தினான். சமுதாய அவமானம், விவாகரத்து மிரட்டல், மற்றும் கல்லெறிந்து கொல்லப்படும் ஆபத்துக்கள் சூழ்ந்திருந்த போதிலும், மரியாள் வரலாற்றின் மிக உன்னதமான கீழ்ப்படிதலின் அறிக்கையை விட்டாள்: 'இதோ, நான் ஆண்டவருக்கு அடிமை; உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது.' உடனே யூதேயா மலைநாட்டிற்குச் சென்று எலிசபெத்தைச் சந்தித்த மரியாள், கர்வமுள்ளவர்களைச் சிதறடித்து, அதிகாரிகளை அரியணைகளிலிருந்து தள்ளி, தாழ்மையுள்ளவர்களை உயர்த்துகிற தேவனுடைய புரட்சிகரமான மேசியானிய இரட்சிப்பை 'மேக்னிஃபிகட்' (Magnificat) என்னும் உன்னத ஸ்தோத்திரப் பாடலாகப் பாடினாள்.
முழு ஆய்வு வாசிக்க →இறையியல் மற்றும் வரலாற்று ஆய்வு வழிகாட்டி
பழைய ஏற்பாடு என்பது வெறும் பழங்கால நீதிக்கதைகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது மனிதகுலத்தை மீட்டெடுப்பதற்காக தேவன் வகுத்த மாபெரும் மீட்பின் வரலாற்று நாடகமாகும். ஆதியாகமத்தின் சிருஷ்டிப்பு முதல் மல்கியாவின் மேசியாவின் விடியல் வரையிலான 100 விரிவான வரலாற்று கதைகள், மனிதனின் பலவீனத்தையும் தேவனுடைய மாறாத உடன்படிக்கை கிருபையையும் (ஹெஸெட்) படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.
ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு தீர்க்கதரிசன அடையாளமாக விளங்குகிறது: நோவாவின் பேழையில் நியாயத்தீர்ப்பும் பாதுகாப்பும் வெளிப்படுகிறது; மோரியா மலையில் ஈசாக்கு பலியிடப்படும் நிகழ்வில் பிதாவாகிய தேவன் தம் ஒரே பேறான குமாரனைத் தரும் காட்சி நிழலாடுகிறது; எகிப்தின் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியில் பாவ அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெறும் நிழல் தெரிகிறது; தாவீதின் அரசில் கிறிஸ்துவின் நித்திய அரசாட்சி முன்னறிவிக்கப்படுகிறது.
பைபிள் ஹங்கர் இந்த 100 கதைகளையும் இலக்கிய நயம், மூல எபிரேய சொற்பொருள்கள், இரண்டு தனித்துவமான படங்கள், முக்கிய உண்மைகள் மற்றும் ஆவிக்குரிய பாடங்களுடன் வழங்குகிறது. இந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளை அவற்றின் மூல வரலாற்றுப் பின்னணியில் ஆராய்வது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் ஆழமான அஸ்திவாரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
அடிப்படைக் கொள்கைகளும் சத்தியங்களும்
சிருஷ்டிப்பும் ஆதி நற்செய்தியும்
தேவன் சர்வத்தையும் நேர்த்தியாகப் படைக்கிறார்; ஏதேனில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்ட உடனேயே, ஸ்திரீயின் வித்து சர்ப்பத்தின் தலையை நசுக்கும் என்ற முதல் நற்செய்தியை அறிவிக்கிறார்.
விசுவாசப் பிதாக்களின் உடன்படிக்கை
ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு மற்றும் யோசேப்பு வழியே தேவன் வாக்குத்தத்தத்தின் உடன்படிக்கையை நிறுவி, அவர் வித்தின் மூலம் பூமியின் வம்சங்கள் அனைத்தும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்றார்.
யாத்திராகமம், இரத்தக்கிரயம் & ஆசரிப்புக் கூடாரம்
பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினால் இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து மீட்டு, சீனாயில் கட்டளைகளைக் கொடுத்து, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் அவர்கள் மத்தியில் தேவன் வாசம் பண்ணுகிறார்.
தாவீதின் சிங்காசனமும் தீர்க்கதரிசன விடியலும்
தாவீதுக்கு தேவன் நித்திய சிங்காசனத்தை வாக்களிக்கிறார்; சிறையிருப்பின் இருளிலும் தீர்க்கதரிசிகளால் காக்கப்பட்ட இந்த வாக்குத்தத்தம் மேசியாவில் நிறைவேறியது.
வேதாகம விளக்கம் & கேள்வி பதில்கள்
பழைய ஏற்பாட்டின் 100 கதைகள் நிஜமான வரலாற்று நிகழ்வுகளா அல்லது உருவகக் கதைகளா?
வேதாகம சான்றுகள், தொல்பொருள் ஆய்வுகள் (தெல் தான் கல்வெட்டு, சைரஸ் உருளை, சவக்கடல் சுருள்கள்) ஆகியவை இவை உண்மையான வரலாற்று நிகழ்வுகள் என்பதை ஆணித்தரமாக உறுதிப்படுத்துகின்றன.
பழைய ஏற்பாட்டுக் கதைகள் இயேசு கிறிஸ்துவை எவ்வாறு சுட்டிக்காட்டுகின்றன?
நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனங்களும் தம்மையே குறிக்கின்றன என்று இயேசுவே கூறினார் (லூக் 24:44). யோசேப்பு, மோசே, தாவீது போன்ற நபர்களும், பஸ்கா, ஆசரிப்புக் கூடாரம் போன்றவையும் கிறிஸ்துவில் நிறைவேறிய அடையாளங்களாகும்.
இந்த 100 கதைகளையும் எந்த வரிசையில் வாசிப்பது சிறந்தது?
பைபிள் ஹங்கர் இவற்றை ஆதியாகமம் முதல் மல்கியா வரை காலவரிசைப்படி ஒழுங்குபடுத்தியுள்ளது. இந்த வரிசையில் வாசிப்பது தேவனுடைய உடன்படிக்கை வரலாற்றை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.