ஈசாக்கு மற்றும் ரெபெக்கா: தெய்வீக வழிநடத்துதல், உண்மையுள்ள ஊழியம் மற்றும் உடன்படிக்கைத் திருமணம்

ஆபிரகாம் முதிர்வயதான காலத்தில், கர்த்தர் அவரை எல்லாவற்றிலும் ஆசீர்வதித்திருந்த ஒரு நிறைவான நிலையில் வாழ்ந்து வந்தார். ஆயினும், பெயெர்செபாவின் அமைதியான சூழ்நிலையிலும், அந்த முதிர்ந்த முற்பிதாவின் இதயத்தை ஒரு பெரிய ஆவிக்குரிய பாரம் அழுத்தியது. அவரது அன்பு மனைவி சாராள் மரித்து மக்பேலா குகையில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டிருந்தாள். உடன்படிக்கையின் ஒரே சுதந்தரவாளியாகிய ஈசாக்குக்கு நாற்பது வயதாகியும் அவனுக்குத் திருமணம் ஆகாமல் இருந்தது. சுற்றிலும் வாழ்ந்த கானானியர்களோ விக்கிரகாராதனையிலும், பாலியல் அசுத்தங்களிலும், நரபலியிலும் மூழ்கியிருந்தனர். ஒரு கானானியப் பெண்ணை ஈசாக்கிற்கு மனைவியாக்கினால், அது தேவனுடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கை வம்சாவளியையே நஞ்சாக்கிவிடும் என்பதை ஆபிரகாம் நன்கு அறிந்திருந்தார். எனவே, மெய்யான தேவனை அஞ்சும் தன் பூர்வீக சொந்தங்களிலிருந்து ஒரு மணவாட்டியைத் தேடி அழைத்துவர ஒரு புனிதப் பணி தொடங்கப்பட்டது.

1. முற்பிதாவின் தொடையின் கீழ் கைவைத்துச் செய்த புனித ஆணை

ஆபிரகாம் தன் வீட்டிலிருந்த அனைத்தையும் நிர்வகித்து வந்த தன் மூத்த, உண்மையுள்ள வேலைக்காரனை (எலியேசரை) அழைத்தான். வேதாகம வரலாற்றிலேயே மிகவும் புனிதமான ஓர் உடன்படிக்கைச் சடங்கைச் செய்யும்படி அவனுக்குக் கட்டளையிட்டான்:

'நீ என் தொடையின்கீழ் உன் கையைப் போடு. நான் குடியிருக்கிற கானானியருடைய பெண்களில் நீ என் குமாரனுக்குப் பெண் கொள்ளாமல், என் தேசத்துக்கும் என் இனத்தாரிடத்துக்கும் போய், என் குமாரனாகிய ஈசாக்குக்குப் பெண் கொள்வேன் என்று வானத்துக்கும் பூமிக்கும் தேவனாகிய கர்த்தர்பேரில் எனக்கு ஆணையிட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்.' (ஆதியாகமம் 24:2-4).

பண்டைய எபிரேய முறைமையில் முற்பிதாவின் தொடையின் கீழ் கைவைத்து ஆணையிடுவது, தலைமுறைகளின் ஜீவ ஊற்றையும், எதிர்காலத்தில் வரவிருக்கும் மேசியானிய பரிசுத்த சந்ததியையும் சாட்சியாக வைத்துச் செய்யப்படும் மாறாத உறுதிமொழியாகும். பாலைவனப் பயணத்தின் ஆபத்துக்களையும் எதார்த்தங்களையும் உணர்ந்த அந்த வேலைக்காரன் ஒரு நியாயமான கேள்வியைக் கேட்டான்: 'ஒருவேளை அந்தப் பெண் என்னோடு இந்தத் தேசத்திற்கு வர மனமில்லாமல் போனால், நான் உமது குமாரனை நீர் புறப்பட்டு வந்த தேசத்திற்குத் திரும்ப அழைத்துக்கொண்டு போகவேண்டுமா?'

ஆபிரகாமின் பதில் தீர்க்கமாகவும் எவ்வித சமரசமின்றியும் இருந்தது: 'என் குமாரனை அங்கே திரும்ப அழைத்துக்கொண்டு போகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு!' (ஆதியாகமம் 24:6). ஈசாக்கை மீண்டும் மெசொப்பொத்தேமியாவுக்கு அனுப்புவது என்பது, ஆபிரகாம் விசுவாசத்தோடு விட்டுவந்த அதே உலகத்திற்குத் திரும்பிச் செல்வதாகும்; அது வாக்குத்தத்த தேசத்தை நிராகரிக்கும் விசுவாச துரோகமாகும். ஆபிரகாம் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தோடு பிரகடனம் செய்தான்: 'என்னை என் தகப்பனுடைய வீட்டிலிருந்து கொண்டுவந்த பரலோகத்தின் தேவனாகிய கர்த்தர்... தம்முடைய தூதனை உனக்கு முன்பாக அனுப்புவார்; நீ அங்கேயிருந்து என் குமாரனுக்கு ஒரு பெண்ணைக் கொண்டுவருவாய்.' ஒருவேளை அந்தப் பெண் வர மனமில்லாவிட்டால் வேலைக்காரன் தன் ஆணையிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவான்; ஆனால் ஈசாக்கு ஒருபோதும் வாக்குத்தத்த பூமியை விட்டு வெளியேறக்கூடாது.

2. பாலைவனப் பயணமும் கிணற்றருகே எழுந்த அற்புத ஜெபமும்

வேலைக்காரன் தன் எஜமானின் ஆஸ்திகளிலிருந்து பொன், வெள்ளி ஆபரணங்கள், விலையுயர்ந்த ஆடைகள் மற்றும் உணவுப் பண்டங்களைச் சுமந்துகொண்டு பத்து ஒட்டகங்களுடன் ஒரு பெரும் பயணக் குழுவாகப் புறப்பட்டான். யோர்தான் பள்ளத்தாக்கையும், சிரியா பாலைவனத்தின் கொடுமையான வெயிலையும் கடந்து சுமார் ஐந்நூறு மைல்கள் பிரயாணம் செய்து, வடக்கு மெசொப்பொத்தேமியாவில் உள்ள நாகோரின் பட்டணத்தைச் சென்றடைந்தான்.

அது மாலை நேரம்—பட்டணத்துப் பெண்கள் வீட்டுத் தேவைகளுக்காகத் தண்ணீர் மொள்ள கிணற்றருகே கூடும் வேளையாகும். அந்த வேலைக்காரன் ஊருக்கு வெளியே இருந்த துரவுக்கு அருகே தன் ஒட்டகங்களை முழங்கால்படியிடச் செய்தான். முழு உடன்படிக்கை வம்சத்தின் எதிர்காலமும் தன் கைகளில் இருப்பதை உணர்ந்த அவன், தன் சொந்த மனித ஞானத்தையோ சாதுரியத்தையோ நம்பவில்லை. அவன் தன் தலையைத் தாழ்த்தி, வேதாகமத்திலேயே பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள மிகவும் நேர்த்தியான விசுவாச ஜெபத்தை ஏறெடுத்தான்:

'என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, இன்றைக்கு நீர் எனக்குக் காரியசித்தி உண்டாகப்பண்ணி, என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுக்குத் தயவுசெய்தருளும் (ஹெஸெட்). இதோ, நான் இந்தத் தண்ணீர்த் துரவின் அருகே நிற்கிறேன்; இந்த ஊராருடைய பெண்கள் தண்ணீர் மொள்ள வருகிறார்களே. நான் குடிக்க உன் சாலிலிருக்கும் தண்ணீரை எனக்குக் கொஞ்சம் கொடு என்று நான் சொல்லும்போது: குடி என்றும், உன் ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் வார்ப்பேன் என்றும் சொல்லும் பெண் எவளோ, அவளே நீர் உம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய ஈசாக்குக்கு நியமித்தவளாயிருக்கட்டும்; என் எஜமானுக்குத் தயவுசெய்தீர் என்பதை இதனால் அறிந்துகொள்வேன்.' (ஆதியாகமம் 24:12-14).

இந்த ஜெப அடையாளம் இறையியல் ரீதியாகவும் நடைமுறை ரீதியாகவும் மிகுந்த ஞானம் கொண்டதாகும். அது வெறும் தற்செயலான மாயாஜால அடையாளத்தைத் தேடவில்லை; மாறாக ஒரு பெண்ணின் கடின உழைப்பு, மனிதநேயம் மற்றும் தன்னலமற்ற சுபாவத்தைப் சோதிப்பதாக அமைந்தது. பாலைவனப் பயணத்திற்குப் பின் வரும் ஒரு தாகமுள்ள ஒட்டகம் சில நிமிடங்களில் இருபத்தைந்து கேலன் தண்ணீரை அருந்தும். பத்து ஒட்டகங்களுக்குத் தண்ணீர் இறைக்க வேண்டுமெனில், ஒரு பெண் தன் தோளில் கனத்த மண்பானையைச் சுமந்துகொண்டு, கிணற்றின் படிகளில் ஏறி இறங்கி சுமார் இருநூறு முதல் இருநூற்று ஐம்பது கேலன் தண்ணீரைத் தன் கரங்களால் இறைக்க வேண்டும்! அந்நியனான ஒரு வழிப்போக்கனுக்காக இந்த மாபெரும் கடின உழைப்பை விருப்பத்தோடு செய்யும் பெண்ணே, ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கைக் குடும்பத்தை ஆளுகை செய்யும் உன்னத தகுதி படைத்தவளாக இருப்பாள் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.

ரெபெக்காள் பத்து ஒட்டகங்களுக்கும் மனமுவந்து தண்ணீர் இறைத்துக் கொடுத்தாள்; ஆச்சரியமடைந்த வேலைக்காரன் அவளுக்குப் பொன் வளையல்களை அணிவித்தான்.

3. கிணற்றருகே ரெபெக்காள்: தன்னலமற்ற ஊழிய சுபாவம்

வேலைக்காரன் தன் இருதயத்திற்குள் பேசி முடிப்பதற்கு முன்பாகவே, தேவனுடைய பராமரிப்பு வியக்கத்தக்க வகையில் செயல்பட்டது. தோளின்மேல் சாலையச் சுமந்துகொண்டு ஒரு இளம் பெண் கிணற்றை நோக்கி வந்தாள். அவள் மிகுந்த சவுந்தரியவதியும், கன்னிகையுமாய் இருந்தாள் என்று வேதம் குறிப்பிடுகிறது. அவள் கிணற்றில் இறங்கி, தன் சாலையிலே தண்ணீர் நிரப்பிக்கொண்டு மேலே ஏறினாள்.

வேலைக்காரன் அவளுக்கு எதிர்கொண்டு ஓடி: 'உன் சாலிலிருக்கிற தண்ணீரில் கொஞ்சம் நான் குடிக்கும்படி எனக்குத் தரவேண்டும்' என்றான். உடனே அவள் மனத்தாழ்மையோடு தன் தோளிலிருந்த சாலையைத் தன் கையிலே இறக்கி வைத்து: 'குடியும், என் ஆண்டவனே' என்றாள். அவன் குடித்து முடித்தவுடன், அவன் கேட்காமலேயே தன் கண்களால் அந்தப் பரிதாபமான ஒட்டகங்களைப் பார்த்து, வேலைக்காரன் ஜெபித்த அதே வார்த்தைகளைக் கூறினாள்: 'உம்முடைய ஒட்டகங்களும் குடித்துத் தீருமளவும் அவைகளுக்கும் தண்ணீர் மொண்டு வார்ப்பேன்.'

அவள் சற்றும் தாமதிக்காமல், தன் சாலையிலிருந்த தண்ணீரைத் தொட்டியிலே ஊற்றிவிட்டு, மறுபடியும் தண்ணீர் மொள்ளத் துரவுக்கு ஓடினாள்; பத்து ஒட்டகங்களும் குடித்துத் தீருமளவும் ஓடியோடித் தண்ணீர் இறைத்தாள். கர்த்தர் தன் பிரயாணத்தை வாய்க்கப்பண்ணினாரோ (ஹிட்ஸ்லியாஹ்) இல்லையோ என்பதை அறிந்துகொள்ளும்படி அந்த வேலைக்காரன் அவளைப் பார்த்து மௌனமாய் ஆச்சரியப்பட்டு நின்றான்.

ஒட்டகங்கள் குடித்து முடிந்தபோது, அந்த மனிதன் அரைச்சேக்கல் எடையுள்ள ஒரு பொன் மூக்குத்தியையும், அவளுடைய கைகளுக்குப் பத்துச் சேக்கல் எடையுள்ள இரண்டு பொன் வளையல்களையும் எடுத்து அவளுக்கு அணிவித்தான். 'நீ யாருடைய மகள்? உன் தகப்பன் வீட்டில் நாங்கள் ராத்தங்க இடமுண்டா?' என்று கேட்டான். அவள் தான் நாகோரின் குமாரனாகிய பெத்துவேலின் மகள் என்று வெளிப்படுத்தியபோது—அவள் ஆபிரகாமின் சொந்த சகோதரனின் பேத்தி என்பதை உணர்ந்த வேலைக்காரன்—தன் தலையைக் குனிந்து தரையிலே விழுந்து யேகோவாவை பணிந்துகொண்டு கண்ணீரோடு துதித்தான்: 'என் எஜமானாகிய ஆபிரகாமுடைய தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்; அவர் தம்முடைய கிருபையையும் தம்முடைய சத்தியத்தையும் என் எஜமானை விட்டு விலக்கவில்லை; வழியிலே கர்த்தர் என்னை என் எஜமானுடைய சகோதரர் வீட்டுக்குக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தார்!' (ஆதியாகமம் 24:27).

4. உடன்படிக்கைப் பேச்சுவார்த்தையும் ரெபெக்காளின் துணிச்சலான தீர்மானமும்

ரெபெக்காள் தன் தாயின் வீட்டுக்கு ஓடிச்சென்று நடந்த அற்புதங்களை அறிவித்தாள். அவளுடைய சகோதரனாகிய லாபான் தன் சகோதரியின் கைகளிலிருந்த பொன் ஆபரணங்களைக் கண்டவுடன் ஆவலோடு கிணற்றருகே ஓடிவந்து: 'கர்த்தரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரே, உள்ளே வாரும்; வெளியே நிற்பானேன்? வீடும் ஒட்டகங்களுக்கு இடமும் ஆயத்தம் பண்ணியிருக்கிறேன்' என்று வரவேற்றான்.

விருந்தினருக்கு முன்பாக அறுசுவை உணவு பரிமாறப்பட்டது; ஆனால் அந்த வேலைக்காரனோ தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் வரை உணவைத் தொட மறுத்தான்: 'என் காரியத்தைச் சொல்லித் தீருமளவும் நான் புசிப்பதில்லை.' பரிசுத்த ஆவியானவரால் ஏவப்பட்ட அந்த வேலைக்காரன், ஆபிரகாமை தேவன் ஆசீர்வதித்த விதம், சாராளின் முதிர்வயதில் ஈசாக்கு பிறந்த அற்புதம், ஆபிரகாமின் கண்டிப்பான ஆணை, கிணற்றருகே தான் செய்த ஜெபம், மற்றும் ரெபெக்காள் அதை வார்த்தைக்கு வார்த்தை நிறைவேற்றிய விதம் அனைத்தையும் சாட்சியாய் எடுத்துரைத்தான்.

லாபானும் பெத்துவேலும் தேவனுடைய திட்டவட்டமான கரத்தைக் கண்டு பேச வழியின்றி மௌனமானார்கள்: 'இந்தக் காரியம் கர்த்தரால் வந்தது; நாங்கள் உமக்கு அனுகூலமாவது பிரதிகூலமாவது ஒன்றும் சொல்லக்கூடாது. இதோ, ரெபெக்காள் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறாள்; அவளை அழைத்துக்கொண்டு போய், கர்த்தர் சொன்னபடியே அவள் உம்முடைய எஜமானுடைய குமாரனுக்கு மனைவியாகட்டும்.' வேலைக்காரன் பொன், வெள்ளி ஆபரணங்களையும் உடைகளையும் எடுத்து ரெபெக்காளுக்கும் அவளது தாய்க்கும் சகோதரனுக்கும் பரிசளித்தான்.

மறுநாள் காலையில் அந்த வேலைக்காரன் தன் எஜமானிடம் திரும்பப் புறப்பட அனுமதி கேட்டான். ஆனால் குடும்பத்தாரோ, 'பெண் இன்னும் பத்து நாளாவது எங்களோடே இருக்கட்டும்' என்று தாமதிக்கப் பார்த்தார்கள். வேலைக்காரன்: 'கர்த்தர் என் வழியை வாய்க்கப்பண்ணியிருக்கையில், நீங்கள் என்னைத் தாமதிக்கப்பண்ண வேண்டாம்' என்று கெஞ்சினான். மணவாட்டியின் விருப்பமே இறுதியானது என்பதை உணர்ந்து, அவர்கள் ரெபெக்காளை அழைத்து: 'நீ இந்த மனிதனோடேகூடப் போகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள்.

சற்றும் தயக்கமோ பயமோ இன்றி, அந்த இளம் பெண் விசுவாசத்தின் கம்பீரத்தோடு பதிலளித்தாள்: 'போகிறேன்.' தான் இதுவரை பார்த்திராத தன் மணவாளனுக்காக, தன் பிறந்த வீட்டின் வசதிகளையும் சொந்தங்களையும் விட்டுவிட்டு, ஐந்நூறு மைல் பாலைவனத்தைக் கடந்து செல்ல அவள் விசுவாசத்தோடு தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தாள்.

5. நெகேவின் அந்தி வேளை: மணவாளனும் மணவாட்டியும் இணைதல்

நீண்ட வாரங்களின் பாலைவனப் பயணத்திற்குப் பிறகு, அந்த ஒட்டகப் பரிவாரம் நெகேவ் பகுதியிலுள்ள பெயேர்-லகாய்-ரோயீ ('என்னைக் காண்கிற ஜீவனுள்ள தேவனுடைய துரவு') என்ற இடத்திற்கு அருகே வந்தது. சூரியன் மேற்குத் திசையில் அஸ்தமித்துக்கொண்டிருந்த அந்தி வேளையில் பாலைவனம் பொன்னிற ஒளியில் மின்னியது.

ஈசாக்கு அந்தி வேளையிலே வெளியிலே தியானம் பண்ணும்படி (எபிரேயத்தில் லாசுவாஹ்—ஜெபித்து, தேவ சமூகத்தில் மனதை ஒருமுகப்படுத்தும்படி) போயிருந்தான். அவன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்தபோது தூரத்திலே ஒட்டகங்கள் வருவதைக் கண்டான். அதே நேரத்தில் ரெபெக்காளும் கண்களை ஏறெடுத்து ஈசாக்கைக் கண்டாள்; உடனே ஒட்டகத்தை விட்டிறங்கி, வேலைக்காரனை நோக்கி: 'வெளியிலே நமக்கு எதிர்கொண்டு வருகிற அந்த மனிதன் யார்?' என்று கேட்டாள். வேலைக்காரன்: 'அவர்தான் என் எஜமான்' என்றான்.

ரெபெக்காள் உடனே முக்காடிட்டுத் தன் முகத்தை அடக்கத்தோடும் பரிசுத்தத்தோடும் மூடிக்கொண்டாள். வேலைக்காரன் தான் செய்த எல்லாக் காரியங்களையும் ஈசாக்குக்கு விவரித்தான். ஈசாக்கு ரெபெக்காளைத் தன் தாய் சாராளின் கூடாரத்திற்குள் அழைத்துச்சென்று, அவளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டு, அவளை ஆழமாக நேசித்தான். பரிசுத்த வேதம் இந்த உன்னத வரலாற்றை அமைதியான ஆறுதலோடு முடிக்கிறது: 'ஈசாக்கு தன் தாய்க்காகத் துக்கங்கொண்டாடின பின்பு, ஆறுதலடைந்தான்.'

இறையியல் சாரம்சம்:

• தெய்வீக பராமரிப்பின் மாறாத வழிநடத்துதல்: ஆதியாகமம் 24, மனிதர்களின் திட்டங்களுக்கு மேலாக தேவனுடைய மறைமுகமான பராமரிப்பு எவ்வாறு உலக வரலாற்றை இயக்குகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. நாம் உதடுகளினால் ஜெபித்து முடிக்கும் முன்பே தேவன் பரலோகத்தில் பதிலைத் தயார் செய்கிறார் (ஏசாயா 65:24).
• பரிசுத்த ஆவியானவரும் கிறிஸ்துவின் மணவாட்டியும்: பெயரிடப்படாத அந்த மூத்த வேலைக்காரன், பிதாவினால் அனுப்பப்பட்டு, நேச குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு மாசற்ற ஒரு மணவாட்டியைத் (திருச்சபையை) தேடி அழைத்துச் செல்லும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் உன்னத நிழலாகத் திகழ்கிறான். ஆவியானவர் தேவனுடைய கிருபையின் வரங்களை மணவாட்டிக்கு அருளி, அவளைப் பாதுகாத்து மணவாளனிடம் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கிறார்.
• விசுவாசத்தின் புறப்படுதலும் ரெபெக்காளும்: 'போகிறேன்' என்ற ரெபெக்காளின் தைரியமான வார்த்தை, ஆபிரகாமின் விசுவாசப் புறப்படுதலைப் பிரதிபலிக்கிறது. இதுவரை கண்களால் பார்த்திராத பரலோக மணவாளனாகிய கிறிஸ்துவோடு இணைய, உலகத்தின் மாயையான பற்றுதல்களை உதறிவிட்டுப் புறப்படுவதே மெய்யான கிறிஸ்தவ விசுவாசமாகும்.
• உடன்படிக்கைத் திருமணத்தின் பரிசுத்தம்: வேதாகமத்தில் திருமணம் என்பது கிறிஸ்துவுக்கும் திருச்சபைக்குமான நித்திய இணைப்பின் அடையாளமாகும் (எபேசியர் 5:31-32). ஈசாக்கு மற்றும் ரெபெக்காளின் திருமணம் ஜெபத்தினாலும், பரிசுத்தத்தினாலும், பரஸ்பர அன்பினாலும் தேவனுடைய நித்திய நோக்கங்களை நிறைவேற்றியது.