ஆபிரகாமின் அழைப்பு: விசுவாசம், உடன்படிக்கை மற்றும் ஜாதிகளின் ஆசீர்வாதம்

பாபேல் கோபுரத்தின் சிதறலுக்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, பண்டைய கிழக்கு உலகம் முழுவதும் விக்கிரகாராதனை கொடிகட்டிப் பறந்தது. இன்றைய தென் ஈராக்கில் அமைந்திருந்த கல்தேயரின் ஊர் என்ற பிரம்மாண்டமான சுமேரிய நகரத்தில் நாகரிகம் உச்சத்தில் இருந்தது. செப்பனிடப்பட்ட வீதிகளில் பல அடுக்கு செங்கல் மாளிகைகள் கம்பீரமாய் நின்றன; வணிகர்கள் தங்கம், வைடூரியம் மற்றும் துணிகளை வர்த்தகம் செய்தனர்; அறிஞர்கள் களிமண் பலகைகளில் சிக்கலான கணக்குகளை எழுதினர். அந்த நகரத்தின் வானலையில் சந்திரன் தெய்வமாகிய நன்னா என்பவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மாபெரும் ஜிக்குராட் கோபுரம் உயர்ந்து நின்றது. இத்தகைய செல்வச் செழிப்பும், அதே சமயம் விக்கிரக ஆதிக்கமும் நிறைந்த நகரத்தில் ஆபிராம் (பிற்காலத்தில் ஆபிரகாம்) என்ற பிரபு வாழ்ந்து வந்தார்.

1. பரிபூரண கீழ்ப்படிதலின் அழைப்பு: லெக்-லெகா

"நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனுடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு..."

ஆபிராமுக்கு அப்போது எழுபத்தைந்து வயது. அவர் மிகுந்த ஆஸ்தியும் செல்வமும் கொண்டவராக இருந்தார். ஆனாலும், அவருடைய குடும்பத்தில் ஒரு தீராத பெருந்துயரம் இருந்தது: அவருடைய மனைவி சாராய் மலடியாயிருந்தாள், அவர்களுக்குப் பிள்ளை இல்லை. பண்டைய கலாச்சாரத்தில் மலட்டுத்தன்மை என்பது ஒரு கொடிய அவமானமாகவும், குடும்பத்தின் அழிவாகவும் கருதப்பட்டது. ஆபிராம் பிள்ளையில்லாத நிலையில், ஊர் நகரத்தின் விக்கிரகங்களுக்கு மத்தியிலே வாழ்ந்து மறைந்துபோவார் என்றே அனைவரும் நினைத்தனர்.

ஆனால் நித்திய பரலோகம் அமைதி காக்கவில்லை. வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த ஒரே மெய்த்தேவனாகிய யேகோவா ஆபிராமுக்குத் தரிசனமாகி, அவனுடைய வாழ்க்கையையே தலைகீழாக மாற்றும் ஒரு உன்னத கட்டளையைக் கொடுத்தார்:

"நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனுடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு, நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ." (ஆதியாகமம் 12:1)

எபிரேய மூல நூலில் இந்தக் கட்டளை லெக்-லெகா—அதாவது "உனக்காக நீயே முற்றிலும் புறப்பட்டுப் போ" என்று மிகவும் அழுத்தமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. தேவன் அவனிடமிருந்து கோரிய மூன்று மடங்கு தியாகங்களைக் கவனியுங்கள்:

• "உன் தேசம்": உன் சொந்த நாட்டின் குடியுரிமையையும், சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பையும் விட்டுவிடு.
• "உன் இனம்": உனக்கு ஆதரவாய் நிற்கும் சொந்தக் கோத்திரத்து உறவினர்களை விட்டுவிடு.
• "உன் தகப்பன் வீடு": உன் முன்னோர்களின் பரம்பரை சொத்துக்களையும், அவர்களின் விக்கிரக ஆராதனைகளையும் முற்றிலுமாகத் துறந்துவிடு.

அவன் எங்கே செல்ல வேண்டும்? தேவன் அவனுக்கு எந்த ஊரின் பெயரையோ அல்லது வரைபடத்தையோ முன்கூட்டியே தரவில்லை. "நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ" என்று மட்டுமே கூறினார். வேதாகம விசுவாசம் என்பது வழியைப் பார்த்துவிட்டு நடப்பது அல்ல; மாறாக, நம்மை வழிநடத்தும் தேவனை முழுமையாக நம்பி நடப்பதாகும். ஆபிராம் கண்ணுக்குத் தெரியும் ஊர் நகரத்தின் வசதிகளை விட்டுவிட்டு, கண்ணுக்குத் தெரியாத நித்திய தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தை மட்டுமே பற்றிக்கொண்டார். எபிரெயர் 11:8 சாட்சி பகர்வது போல, தான் போகும் இடம் இன்னதென்று அறியாமல் கீழ்ப்படிந்து புறப்பட்டுப்போனார்.

2. ஏழு மடங்கு ஆபிரகாமிய உடன்படிக்கை: மீட்பின் திட்டம்

இந்தக் கடினமான கட்டளையோடு கூடவே, யேகோவா தேவன் மனித வரலாற்றையே ஆசீர்வதிக்கும் ஏழு மடங்கு உன்னத உடன்படிக்கையை ஆபிராமுக்கு அருளினார் (ஆதியாகமம் 12:2-3):

1. "நான் உன்னைப் பெரிய ஜாதியாக்குவேன்": பிள்ளையே இல்லாத எழுபத்தைந்து வயது முதியவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி.
2. "உன்னை ஆசீர்வதிப்பேன்": வாழ்வின் சகல பரிமாணங்களிலும் தெய்வீக கிருபையின் செழிப்பு.
3. "உன் பேரைப் பெருமைப்படுத்துவேன்": பாபேல் மக்கள் தங்களுக்குப் பெயர் உண்டாக்க முயன்று வீழ்ந்தனர்; ஆனால் கீழ்ப்படிந்த ஆபிரகாமின் பெயரை தேவனே நித்தியமாக உயர்த்துவதாக வாக்களித்தார்.
4. "நீ ஆசீர்வாதமாய் இருப்பாய்": ஆசீர்வாதத்தை அனுபவிப்பது மட்டுமல்ல, உலகிற்கு ஆசீர்வாதத்தின் வாய்க்காலாக மாறும் பாக்கியம்.
5. "உன்னை ஆசீர்வதிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதிப்பேன்": ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கையோடு இணைகிறவர்களுக்கு தெய்வீகப் பாதுகாப்பு.
6. "உன்னைச் சபிக்கிறவனைச் சபிப்பேன்": ஆபிரகாமை எதிர்க்கும் சத்துருக்களை தேவனே தண்டிப்பார்.
7. "பூமியிலுள்ள வம்சங்களெல்லாம் உனக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்படும்": இந்த உடன்படிக்கையின் மிக உன்னதமான சிகரம்.

கலாத்தியர் 3:8-ல் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இந்த ஏழாவது வாக்குறுதியின் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்: "தேவன் விசுவாசத்தினாலே புறஜாதிகளை நீதிமான்களாக்குகிறாரென்று வேதம் முன்னறிந்து: உனக்குள்ளே சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்று ஆபிரகாமுக்குச் சுவிசேஷமாய் முன்னறிவித்தது." ஆபிரகாமின் வம்சத்தில் பிறக்கவிருக்கும் நசரேயனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தின் மூலமாக, உலகெங்கிலுமுள்ள சகல ஜாதிகளுக்கும் பாவமன்னிப்பும், நித்திய ஆசீர்வாதமும் கிடைக்கும் என்ற நற்செய்தியே இதில் அடங்கியிருந்தது! இது ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெறும் பூமிக்குரிய நில வாக்குறுதி மட்டுமல்ல, உலகளாவிய ஆத்தும மீட்பின் உன்னத திட்டமாகும்.

3. விசுவாசப் பயணமும் கானானின் பலிபீடங்களும்

விக்கிரகங்கள் நிறைந்த கானானிய மண்ணில் ஆபிரகாம் ஜீவனுள்ள தேவனுக்குக் கற்களால் பலிபீடங்களைக் கட்டுகிறார்.

ஆதியாகமம் 12:4 விசுவாசக் கீழ்ப்படிதலின் கம்பீரத்தைப் பதிவு செய்கிறது: "கர்த்தர் ஆபிராமுக்குச் சொன்னபடியே அவன் புறப்பட்டுப்போனான்." அவன் தேவனிடம் வாக்குவாதம் செய்யவில்லை, தாமதிக்கவில்லை. தனது கூடாரங்கள், மந்தைகள், தன் மனைவி சாராய் மற்றும் தன் சகோதரனுடைய மகனாகிய லோத்து ஆகியோரோடு நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் பாலைவனப் பாதைகளைக் கடந்து, யூப்ரடீஸ் நதியைத் தாண்டி, தான் அறியாத தேசத்திற்குப் புறப்பட்டான் (எபிரெயர் 11:8).

ஆபிராம் இறுதியாகக் கானான் தேசத்திற்கு வந்தடைந்தபோது, அந்த தேசம் காலியாக இருக்கவில்லை. மோசே யதார்த்தமாக எழுதுகிறார்: "அக்காலத்திலே கானானியன் அத்தேசத்தில் இருந்தான்" (ஆதியாகமம் 12:6). கொடூரமான விக்கிரகாராதனையாளர்களும், குழந்தைகளைப் பலியிடும் பழக்கம் கொண்டவர்களுமான கானானியர் மலைகளில் வாழ்ந்து வந்தனர். ஆபிராமுக்கோ அங்கே ஒரு வீடுகூட இல்லை; அவன் கூடாரங்களில் வாழும் அன்னியனாக இருந்தான். ஆனாலும் சீகேமிலே மோரேயின் சமபூமியில் கர்த்தர் அவனுக்குத் தரிசனமாகி: "உன் சந்ததிக்கு இந்தத் தேசத்தைக் கொடுப்பேன்" என்றார்.

அந்த தேசத்தில் ஒரு அடி நிலம்கூட ஆபிராமுக்குச் சொந்தமாக இல்லை. ஆனாலும் கானானிய விக்கிரகங்களுக்கு மத்தியிலே அவன் கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டினான். அங்கேயிருந்து பெத்தேலுக்கும் ஆயீக்கும் இடையே நகர்ந்து கூடாரம் போட்டு, அங்கே மற்றொரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான். அந்த அந்நிய தேசத்தில் தன் விசுவாசத்தை தைரியமாய் அறிக்கையிட்டு, அந்த தேசத்தை ஆவிக்குரிய ரீதியில் தேவனுடைய நாமத்திற்குச் சொந்தமாக்கினான். விசுவாசத்தினால் அவன் அஸ்திபாரங்களுள்ள நகரத்திற்கு ஆவலோடு காத்திருந்தான் (எபிரெயர் 11:10). ஆபிரகாமின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னத பாடம் என்னவென்றால், விசுவாசம் என்பது சோதனைகளுக்கு மத்தியிலும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தை விடாமல் பற்றிக்கொள்வதாகும். அவன் பலவீனப்பட்டாலும், சந்தேகங்கள் சூழ்ந்தாலும், மீண்டும் கர்த்தருடைய பலிபீடத்திற்குத் திரும்பி வந்து தேவனுடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான். எபிரெயர் 11:16 சாட்சி கூறுவது போல, அவர்கள் மேன்மையான ஒரு பரம தேசத்தை விரும்பினார்கள்; அதினிமித்தம் தேவன் அவர்களுடைய தேவன் என்னப்பட வெட்கப்படுகிறதில்லை; அவர்களுக்கு ஒரு நகரத்தை ஆயத்தம் பண்ணினாரே.

4. மலட்டுத்தன்மையின் வேதனையும் பாலைவன விண்மீன்களும்

பத்து ஆண்டுகள் உருண்டோடின. ஆபிராம் உண்மையாய் நடந்தார், சிறைபிடிக்கப்பட்ட தன் மருமகன் லோத்துவைக் காப்பாற்றினார், உன்னத தேவனுடைய ஆசாரியனாகிய மெல்கிசேதேக்குக்குத் தசமபாகம் கொடுத்தார் (ஆதியாகமம் 14:18-20). மாபெரும் யுத்த வெற்றிகளையும் செல்வத்தையும் பெற்றபோதிலும், அவருடைய இதயத்தில் ஒரு தீராத ஏக்கம் இருந்தது: வாக்களிக்கப்பட்ட மகன் இன்னும் பிறக்கவில்லை.

ஆதியாகமம் 15-ல் தேவன் தரிசனத்தில் அவரிடம் பேசினார்: "ஆபிராமே, நீ பயப்படாதே; நான் உனக்குக் கேடகமும், உனக்கு மகா பெரிய பலனுமாயிருக்கிறேன்." ஆனால் ஆபிராம் தன் உள்ளத்தின் வேதனையைத் தேவனிடம் பணிவோடு வெளிப்படுத்தினார்: "கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, எனக்கு என்ன தருவீர்? நான் பிள்ளையில்லாமல் இருக்கிறேனே; என் வீட்டு விசிசாரிப்புக்காரனாகிய இந்த தமஸ்கு ஊரானான எலியேசர் என் சுதந்தரவாளியாய் இருக்கிறானே" (ஆதியாகமம் 15:2).

தேவன் ஆபிரகாமின் கேள்வியைக் கண்டு கோபப்படவில்லை. மாறாக, அந்த முதிய விசுவாசத் தந்தையை அன்போடு கரம் பிடித்து, கூடாரத்திற்கு வெளியே குளிர்ந்த பாலைவன இரவிலே அழைத்துச் சென்றார். நகரத்தின் விளக்குகள் இல்லாத அந்தப் பாலைவன வானத்தில் கோடானுகோடி விண்மீன்கள் வைரங்களைப் போல ஒளிவீசின.

"நீ வானத்தை அண்ணாந்துபார், நட்சத்திரங்களை எண்ண உன்னாலே கூடுமானால், அவைகளை எண் என்று சொல்லி; உன் சந்ததி இவ்வண்ணமாய் இருக்கும்" என்று தேவன் திருவுளம் பற்றினார்.

ஆபிராம் வானத்தின் எல்லையற்ற விண்மீன்களைப் பார்த்தார். பின்னர் தன் எண்பத்தைந்து வயது முதிர்ந்த சரீரத்தையும், சாராளுடைய மலட்டுத்தன்மையையும் நினைத்துப் பார்த்தார். மனித அறிவின்படியும், மருத்துவ ரீதியாகவும் அது முற்றிலும் கூடாத காரியம். ஆனால் ஆபிராம் சூழ்நிலைகளைப் பார்க்காமல், இல்லாதவைகளை இருக்கிறவைகளைப் போல அழைக்கிற சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகரைப் பார்த்தார் (ரோமர் 4:17). தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தின் மேல் அவன் தன் பூரண நம்பிக்கையை வைத்தான்.

5. விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல்: சுவிசேஷத்தின் அத்திவாரம்

அந்த பரிசுத்த கணத்திலே, வேதாகமத்தின் மிக முக்கியமான பொன் வசனம் ஆவியானவரால் பதிவு செய்யப்பட்டது:

"அவன் கர்த்தரை விசுவாசித்தான், அதை அவர் அவனுக்கு நீதியாக எண்ணினார்." (ஆதியாகமம் 15:6)

'விசுவாசித்தான்' என்ற எபிரேயச் சொல் ஹெயெமின் என்பதாகும்; 'ஆமென்' என்ற சொல்லும் இதிலிருந்தே பிறந்தது. தேவன் சொன்ன வார்த்தையை ஆபிராம் முழு இருதயத்தோடும் 'ஆமென்' என்று ஏற்றுக்கொண்டார். தேவன் ஆபிரகாமின் அந்த எளிய விசுவாசத்தைப் பார்த்து, அதை அவனுடைய ஆவிக்குரிய கணக்கில் செதாகா—அதாவது பரிபூரண நீதியாக வரவு வைத்தார்!

ஆபிரகாம் தனது சொந்த கிரியைகளினாலோ அல்லது எந்த மதச்சடங்குகளினாலோ நீதிமானாக்கப்படவில்லை; மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் வருவதற்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பாகவும், அவன் விருத்தசேதனம் பெறுவதற்கு முன்பாகவும், விசுவாசத்தினால் மட்டுமே தேவனால் நீதிமானாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டான்!

இதுவே புதிய ஏற்பாட்டுச் சுவிசேஷத்தின் ஆணிவேராகும். இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பவுல் அப்போஸ்தலன் ரோமர் 4 மற்றும் கலாத்தியர் 3 நிருபங்களில் இந்த வசனத்தையே மீட்பின் அத்திவாரமாக முன்வைத்தார்: இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் யார் விசுவாசிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்குக் கிறிஸ்துவின் பரிபூரண நீதி இலவசமாய் அருளப்படுகிறது. கலாத்தியர் 3:29 பிரகடனம் செய்வது போல, நீங்கள் கிறிஸ்துவுக்குரியவர்களானால் ஆபிரகாமின் சந்ததியாரும் வாக்குத்தத்தத்தின்படியே சுதந்தரருமாயிருக்கிறீர்கள். நாம் மாம்சத்தின்படி அல்ல, ஆபிரகாம் காட்டிய அதே அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தைப் பின்பற்றுவதன் மூலமே தேவனுடைய மெய்யான பிள்ளைகளாகவும், பரலோகத்தின் நித்திய சுதந்தரவாளிகளாகவும் மாறுகிறோம். தேவனுடைய ஜீவனுள்ள வார்த்தையை நம்புகிற எவரையும் அவர் ஒருபோதும் வெட்கப்படுத்தமாட்டார்; தமது உடன்படிக்கையைத் தலைமுறை தலைமுறையாக நிறைவேற்ற அவர் என்றென்றைக்கும் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்.