எகிப்தின் பத்து வாதைகள்: விக்கிரகங்களை நடுங்கச்செய்த தேவ யுத்தம், கடினப்பட்ட இருதயம் மற்றும் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி

கீழ் எகிப்தின் தனிஸ் நகரத்திலிருந்த அமுன்-ரா கடவுளின் பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தின் சுண்ணக்கல் தூண்களின் மீது உச்சி வெயில் கொடூரமாகப் பளபளத்தது. பருந்து முகமுடைய தெய்வங்களுக்கும், புனித முதலைகளுக்கும் ஆசாரியர்கள் தூபமிட்டு மந்திரங்களை முழங்கிக் கொண்டிருந்தனர். நான்கு நூற்றாண்டுகளாக, பண்டைய உலகின் அசைக்க முடியாத மாபெரும் இராணுவ மற்றும் மத வல்லரசாக எகிப்து திகழ்ந்தது. ஆனால் அந்த மாட்சிமை பொருந்திய அரசவைக்குள், எண்பது வயதான மோசேயும் எண்பத்து மூன்று வயதான ஆரோனும் தங்கள் கைகளில் வெறும் மேய்ப்பன் கோல்களை மட்டுமே ஏந்தியவர்களாக கம்பீரமாய் நுழைந்தனர். உலக சாம்ராஜ்யத்தின் சிம்மாசனத்தை அதிரவைக்கும் ஒரு தெய்வீகக் கட்டளையை அவர்கள் முழங்கினர்: "இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர்: 'என் ஜனங்கள் வனாந்தரத்திலே எனக்குப் பண்டிகை கொண்டாட அவர்களைப் போகவிடவேண்டும்' என்று சொல்லுகிறார்!" (யாத்திராகமம் 5:1).

1. பார்வோனின் அகந்தை: "கர்த்தர் யார்?"

தன் தலையில் அரச நாக கிரீடத்தை (*யுரேயஸ்*) அணிந்திருந்த பார்வோன், அந்த இரண்டு முதிய மேய்ப்பர்களை ஏளனத்தோடு பார்த்தான். அவனது உதடுகளில் அகந்தையின் ஏளனச் சிரிப்பு மலர்ந்தது:

"நான் இஸ்ரவேலைப் போகவிடக் கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறதற்கு அவர் யார்? நான் கர்த்தரை அறியேன்; நான் இஸ்ரவேலைப் போகவிடுவதும் இல்லை!" (யாத்திராகமம் 5:2)

பண்டைய எகிப்திய பார்வோன்கள் தங்களைச் சூரியக் கடவுளின் அவதாரங்களாகவும், பூமியின் உன்னத தெய்வங்களாகவும் கருதினர். பார்வோனின் பார்வையில், தெய்வங்களின் பலம் ராணுவ வெற்றிகளினாலும் பரந்த சாம்ராஜ்யங்களினாலும் அளக்கப்பட்டது. எபிரேயர்களோ கடந்த நான்கு நூற்றாண்டுகளாகப் பி-ராம்செஸ் மற்றும் ஆவாரிஸ் நகரங்களின் சூளைகளில் செங்கற்களை அறுத்து அடிமைகளாக வாழ்ந்து வந்தனர்; எனவே, அவர்களின் தேவன் பலவீனமானவர் என்றும் தங்களுக்கு அடிபணிந்தவர் என்றும் பார்வோன் இறுமாப்புக் கொண்டான்.

அவர்களின் விடுதலைக் குரலுக்குத் தண்டனையாக, அவர்களுக்கு வைக்கோல் கொடுக்காமல் அதே அளவிலான செங்கற்களை நாள்தோறும் அறுக்கும்படி இரட்டிப்புச் சுமையை ஆசாரியர்களும் அதிகாரிகளும் சுமத்தினர். எபிரேய மக்கள் தாள முடியாத துன்பத்தில் மூழ்கி மோசேயையும் ஆரோனையும் சபித்தனர். மனம் நொறுங்கிப்போன மோசே தேவனுடைய பாதத்தில் கண்ணீரோடு விழுந்து: "ஆண்டவரே, இந்த ஜனத்திற்கு ஏன் இத்தனை பொல்லாப்பு வரப்பண்ணினீர்? என்னை ஏன் அனுப்பினீர்?" என்று மனவேதனையோடு கதறினான்.

அப்போது சர்வவல்லமையுள்ள யேகோவா தேவன் உன்னத அதிகாரத்தோடு முழங்கினார்: "பார்வோனுக்கு நான் செய்வதை இப்போது காண்பாய்... எகிப்து தேசத்துத் தெய்வங்கள் எல்லாவற்றின்மேலும் நான் நியாயத்தீர்ப்பு செய்வேன்; நானே கர்த்தர்!"

2. இரத்தமாய் மாறிய நைல் நதியும் தவளைகளின் படையெடுப்பும்

புனித நைல் நதிக்கரையில் அந்த மாபெரும் வரலாற்று ஆவிக்குரிய யுத்தம் தொடங்கியது. காலையில் நைல் நதியின் நீரோட்டத்தில் நீராட வந்த பார்வோனின் முன்பாக மோசே துணிச்சலுடன் குறுக்கே நின்றான். ஆரோன் தன் மேய்ப்பன் கோலை உயர்த்தி, எகிப்தியர்களின் உயிர்நாடியாகிய நைல் நதியின் நீரோட்டத்தை பார்வோனின் கண்களுக்கு முன்பாக ஓங்கி அடித்தான்.

அடுத்த கணமே, எகிப்தியர்களின் சகல செல்வத்திற்கும் ஜீவனுக்கும் ஆதாரமான நைல் நதி முழுவதும் கொடூரமான, கறுத்த இரத்தமாக மாறியது! நதியிலிருந்த கோடிக்கணக்கான மீன்கள் செத்து மிதந்தன; தாங்க முடியாத நச்சு நாற்றம் எகிப்து தேசமெங்கும் வீசியது; புனித நதி ஒரு நரகக் கழிவுநீர்க் கால்வாயாக உருமாறியது. ஏழு நாட்கள் எகிப்தியர்கள் குடிக்கத் தண்ணீர் கிடைக்காமல் நதிக்கரையெங்கும் அலைந்து குழிகளைத் தோண்டினர். நைல் நதியின் காவல் தெய்வங்களான *ஹாப்பி* மற்றும் பாதாளத்தின் தெய்வமான *ஒசிரிஸ்* ஆகியவை ஒரே அடியில் அவமானப்படுத்தப்பட்டன. ஆயினும் பார்வோனின் இதயம் கடினப்பட்டுப் போனது (*காவேத்*).

ஏழு நாட்களுக்குப் பிறகு, ஆரோன் தன் கோலை எகிப்தின் நதிகள் மற்றும் குளங்களின்மேல் நீட்டினான்; இரண்டாவது வாதையாகிய தவளைகள் நதியிலிருந்து கோடிக்கணக்கில் வெளிவந்து எகிப்து தேசத்தை மூடின. பார்வோனின் படுக்கையறைகளுக்குள், அவனது சாப்பாட்டு மேசைகளில், அப்பம் பிசையும் பாத்திரங்களுக்குள் தவளைகள் திரளாய் ஏறிப் புகுந்தன. தவளை முகமுடைய பிரசவத் தேவதையான *ஹெக்கெட்* பயங்கர சாபமாக மாற்றப்பட்டாள்; அந்தத் தவளைகள் மடிந்தபோது, எகிப்தியர்கள் அவற்றை நாற்றமெடுக்கும் பெருங்குவியல்களாகக் கூட்டி வைத்தனர்; தேசமே பயங்கர நாற்றத்தினால் திணறியது.

விக்கிரகங்களின் அவமானம்: எகிப்தியர்கள் வழிபட்ட தவளைத் தேவதையான ஹெக்கெட் அருவருப்பான வாதையாக மாறி, பார்வோனின் அரச அறைகளை முற்றுகையிடுகிறது.

3. தேவனுடைய விரலும் கோசேனின் அற்புதப் பாதுகாப்பும்

ஆரோன் தன் கோலினால் பூமியின் புழுதியை அடித்தான்; எகிப்து தேசமெங்கும் அந்தப் புழுதி கொடிய கடிக்கும் பேன்களாகவும் (*கின்னீம்*) உண்ணிகளாகவும் மாறியது. மனிதர்கள் மற்றும் மிருகங்களின்மேல் பேன்கள் மொய்த்தன.

பார்வோன் தன் மந்திரவாதிகளை (*சார்ட்டூமிம்*) அழைத்து அதேபோல செய்யும்படி கட்டளையிட்டான். ஆனால் அவர்களின் சகல சாத்தானிய மாயாஜால மந்திரங்களும் முற்றிலும் தோற்றுப்போயின. தங்கள் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு நடுநடுங்கிப் பார்வோனிடம்: "இது தேவனுடைய விரல்!" (யாத்திராகமம் 8:19) என்று கதறினர். பூமியின் தெய்வமான *கெப்* வெட்கப்பட்டு நின்றது.

நான்காவது வாதையாகிய கொடிய விஷ வண்டுகள் (*ஆரோவ்*) தேசத்தை நாசமாக்க வந்தபோது, தேவன் ஒரு வரலாற்று எல்லைக் கோட்டைக் கிழித்தார்:

"என் ஜனங்கள் இருக்கிற கோசேன் தேசத்திலே வண்டுகள் இராதபடிக்கு, அந்நாளிலே அந்தத் தேசத்தை நான் அற்புதமாய் வேறுபிரிப்பேன் (*பாலா*); இதனால் நானே பூமியின் நடுவில் இருக்கிற கர்த்தர் என்பதை நீ அறிவாய்." (யாத்திராகமம் 8:22)

அன்றிலிருந்து, எகிப்து வாதைகளால் அழுகி அழிந்துபோனபோதும், எபிரேயர்கள் வாழ்ந்த கோசேன் தேசத்தில் ஒரு ஈ கூடப் பறக்கவில்லை! தேவனுடைய பரிசுத்த ஜனங்களுக்குப் பூரண பரலோக பாதுகாப்பும் சமாதானமும் கிடைத்தது.

4. கால்நடைகளின் கொள்ளைநோய், கொப்புளங்கள் மற்றும் நெருப்புக் கல்மழை

வாதைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பயங்கர வேகத்தோடும் வல்லமையோடும் எகிப்தைத் தாக்கின:

• ஐந்தாவது வாதை (கொள்ளைநோய்): எகிப்தியர்களின் குதிரைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், ஆடுமாடுகள் அனைத்தும் கொடூரக் கொள்ளைநோயால் செத்து மடிந்தன; ஆனால் இஸ்ரவேலரின் மிருகங்களில் ஒன்றுகூடச் சாகவில்லை. எகிப்தியர்கள் தெய்வங்களாக வணங்கிய புனித ஆபிஸ் காளை மற்றும் ஆத்தோர் பசு தெய்வங்கள் கூண்டோடு அழிக்கப்பட்டன.
• ஆறாவது வாதை (கொப்புளங்கள்): மோசே செங்கல் சூளையின் சாம்பலை அள்ளி பார்வோனுக்கு முன்பாக வானத்தை நோக்கித் தூவினான்; அது மனிதர்கள் மீதும் மிருகங்கள் மீதும் எரிகிற கொடிய கொப்புளங்களை உண்டாக்கியது. மருத்துவத்தின் தேவதையான செக்மெட் தோற்றுப்போனாள்; மந்திரவாதிகள்கூட கொப்புளங்களின் தாங்க முடியாத வேதனையினால் மோசேக்கு முன்பாக நிற்க முடியாமல் கதறி விழுந்தனர்.
• ஏழாவது வாதை (நெருப்புக் கல்மழை): மோசே தன் கோலை வானத்திற்கு நேராக நீட்டியபோது, எகிப்து வரலாற்றிலேயே கண்டிராத மாபெரும் பேரிடிப் புயல் வெடித்தது: செவிடாக்கும் இடிமுழக்கங்களும், பூமியில் பாய்ந்தோடிய அக்கினிப் பிழம்புகளும், இமாலயக் கல்மழையும் ஒன்றுசேர்ந்து பொழிந்து, திறந்தவெளியிலிருந்த சகல மரங்களையும், சணல், வாற்கோதுமைப் பயிர்களையும், மனிதர்களையும் மிருகங்களையும் அடித்து நொறுக்கியது.

எகிப்தியர்களில் கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குப் பயந்த சிலர் தங்கள் ஊழியக்காரரையும் மிருகங்களையும் வீடுகளுக்குள் கொண்டுவந்து காப்பாற்றிக்கொண்டனர்; ஆனால் பார்வோனின் அதிகார வர்க்கமோ பயந்து நடுங்கி: "நான் பாவம் செய்தேன்; கர்த்தர் நீதியுள்ளவர், நானும் என் ஜனமும் துன்மார்க்கர்; இடிமுழக்கங்களை நிறுத்த தேவனிடம் மன்றாடுங்கள்" என்று போலி மனந்திரும்புதலை வெளிப்படுத்தினான். மழை நின்ற உடனே மீண்டும் தன் இதயம் பாறையாகக் கடினப்பட்டது.

5. வெட்டுக்கிளிகளின் படையெடுப்பும் மூன்று நாள் காரிருளும்

பார்வோனின் சொந்த அரசவை மந்திரிகளே அவனிடம் கண்ணீருடன் கெஞ்சினர்: "எதுவரைக்கும் இந்த மனுஷன் நமக்குக் கண்ணியாயிருப்பான்? எகிப்து முற்றிலும் பாழாய்ப்போனதை நீர் இன்னும் அறியவில்லையா?" (யாத்திராகமம் 10:7). பார்வோன் ஏமாற்று சமரசம் பேச முயன்றான்: "பெரியவர்கள் மட்டும் போய் ஆராதனை செய்யுங்கள், உங்கள் பிள்ளைகளையும் மந்தைகளையும் விட்டுவிடுங்கள்." அதற்கு மோசே: "எங்கள் ஆராதனைக்குரிய மிருகங்களில் ஒரு குளம்புகூடப் பின்வைக்கப்படுவதில்லை!" என்று அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தோடு முழங்கினான்.

மோசே தன் கோலை நீட்டினான்; கிழக்கிலிருந்து வீசிய பலத்த காற்று இருபத்து நான்கு மணிநேரம் சுழன்றடித்து, வானத்தையே மறைக்கும் கோடிக்கணக்கான வெட்டுக்கிளிகளின் படையைக் கொண்டுவந்தது. கல்மழைக்குத் தப்பிய சகல மரங்களின் தளிர்களையும், பயிர்களையும், பழங்களையும் ஒரு பச்சையும்கூட இல்லாதபடி அவை மொட்டையடித்து வனாந்தரமாக்கின.

பின்னர் ஒன்பதாவது வாதையாக மூன்று நாள் தொடர் காரிருள் எகிப்தை மூடியது. மோசே தன் கையை வானத்திற்கு நேராக நீட்டியபோது, கைகளால் தொட்டுணரக்கூடிய ஒரு கொடிய ஆவிக்குரிய இருள் எகிப்தை விழுங்கியது. எழுபத்திரண்டு மணிநேரம் எகிப்தியர்களால் விளக்குகளைக்கூட ஏற்ற முடியவில்லை; ஒருவரும் தன் இடத்தை விட்டு எழுந்திருக்கவில்லை. எகிப்தின் முதன்மைக் கடவுளான சூரியக் கடவுள் 'அமுன்-ரா' அடியோடு அணைத்துப்போடப்பட்டது. ஆனால் பரிசுத்த வேதாகமம் அந்த உன்னத வேறுபாட்டைப் பதிவு செய்கிறது: "இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாரோடும் அவர்கள் குடியிருந்த இடங்களில் வெளிச்சம் இருந்தது" (யாத்திராகமம் 10:23).

கட்டுக்கடங்காத சினம்கொண்ட பார்வோன்: "என் முகத்தை இனிப் பாராதே, நீ என் முகத்தைக் காணும் நாளில் சாவாய்!" என்று மோசேயைத் துரத்தினான். மோசே தீர்க்கதரிசன அமைதியோடு: "நீர் சொன்னது சரிதான்; இனி நான் உம்முடைய முகத்தைக் காண்பதில்லை" என்று முழங்கி வெளியேறினான்.

6. நள்ளிரவும் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தமும்

இறுதி வாதை உலக சரித்திரத்தையே அதிரவைக்கும் நடுக்கத்தோடு அறிவிக்கப்பட்டது: நள்ளிரவில் யேகோவா தேவன் எகிப்தின் நடுவே நியாயத்தீர்ப்பின் சங்காரத்தூதனோடு கடந்துசெல்வார்; சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருக்கும் பார்வோனின் தலைப்பிள்ளை முதல் சிறையிலிருக்கும் கைதியின் தலைப்பிள்ளை வரை சகல மனிதர்களின் மற்றும் மிருகங்களின் தலைப்பிறப்புகள் அனைத்தும் ஒரே இரவில் சங்கரிக்கப்படும்.

இந்த மரண நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து தப்பிக்க தேவன் நித்திய உடன்படிக்கையான பஸ்காவை (*பெசாஹ்*) ஏற்படுத்தினார். ஒவ்வொரு எபிரேய குடும்பமும் ஒரு வயதுள்ள, ஊனமில்லாத, பழுதற்ற ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். நிசான் மாதம் 14-ம் தேதி மாலை அந்திநேரத்தில் அந்த ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்பட வேண்டும். அதன் இரத்தம் ஒரு பாத்திரத்தில் பிடிக்கப்பட்டு, ஈசோப்புப் புல்லினால் வீட்டின் இரண்டு நிலைக்கால்களிலும் மேல் சட்டத்திலும் விசுவாசத்தோடு பூசப்பட வேண்டும்.

இரத்தம் பூசப்பட்ட அந்த வீடுகளுக்குள், நெருப்பினால் முழுமையாகச் சுடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியின் மாம்சத்தைப் புளிப்பில்லா அப்பத்தோடும் கசப்புக் கீரைகளோடும் அவர்கள் புசிக்க வேண்டும்; எவரும் வீட்டை விட்டு வெளியே போகக்கூடாது; இடைக் கச்சையைக் கட்டிக்கொண்டு, பாதரட்சைகளைக் கால்களில் அணிந்து, கோலைக் கையில் பிடித்துப் புறப்படுவதற்கு முழு ஆயத்தமாய் நிற்க வேண்டும். தேவன் வாக்குத்தத்தம் செய்தார்:

"நீங்கள் இருக்கிற வீடுகளில் அந்த இரத்தம் உங்களுக்கு அடையாளமாய் இருக்கும்; அந்த இரத்தத்தை நான் கண்டு, உங்களைக் கடந்துபோவேன்; நான் எகிப்து தேசத்தை அழிக்கிறபோது, உங்களுக்குள்ளே சங்காரப்பாதகம் வராதிருக்கும்." (யாத்திராகமம் 12:13)

நள்ளிரவு வந்தது! எகிப்து தேசமெங்கும் உலக வரலாற்றிலேயே கேட்டிராத ஒரு பெரும் மரண ஓலம் எழுந்தது! அரண்மனை முதல் குடிசை வரை செத்தவன் இல்லாத ஒரு வீடுகூட எகிப்தில் இல்லை! பார்வோன் தன் சிம்மாசன வாரிசாகிய பட்டத்து இளவரசனின் உயிரற்ற குளிர்ந்த உடலைக் கண்டு நடுநடுங்கி எழுந்தான். எகிப்தின் சர்வ வல்லமையும் ஒரே இரவில் சாம்பலானது.

தன் சகல அகந்தைகளும் நசுங்கிப்போன பார்வோன், அந்த நடுநிசி இருளிலேயே மோசேயையும் ஆரோனையும் அழைத்து: "நீங்களும் இஸ்ரவேல் புத்திரரும் என் ஜனத்தை விட்டு உடனே புறப்பட்டுப் போங்கள்! போய், நீங்கள் சொன்னபடியே கர்த்தருக்கு ஆராதனை செய்யுங்கள்... என்னையும் ஆசீர்வதியுங்கள்!" என்று கதறினான்.

நானூற்று முப்பது ஆண்டுக்கால கொடுமையான அடிமைத்தளையிலிருந்து, இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான எபிரேய ஜனங்கள் பஸ்கா முழுநிலவின் தெய்வீக ஒளியில் சுதந்திரமாய் வெளியேறினர். எகிப்தியர்கள் தங்கள் பொன், வெள்ளி, வஸ்திரங்களை மனமுவந்து அவர்களுக்குக் கொடுத்து அனுப்பினர். இந்த வரலாற்று நிகழ்வு புதிய ஏற்பாட்டில் நமக்காக அடிக்கப்பட்ட பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை பலிக்கும் (1 கொரிந்தியர் 5:7), அவரது இரத்தத்தினால் நமக்குக் கிடைத்த நித்திய பாவமன்னிப்புக்கும் மெய்யான தீர்க்கதரிசன முன்னடையாளமாய் விளங்கியது!