சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியின் மறைவுக்குப் பின்னர் இஸ்ரவேலின் மலைநாடெங்கும் ஒரு கனத்த சோகத்தின் மேகம் சூழ்ந்தது. தேசமே ராமாவிலே கூடிவந்து தங்கள் ஆவிக்குரிய தந்தையாகிய சாமுவேலுக்காக அழுது, அவரது மூதாதையரின் சொந்த ஊரிலேயே அவரை அடக்கம் பண்ணினர். சாமுவேலின் வழிகாட்டுதல் இல்லாத நிலையில், சவுல் ராஜாவின் பைத்தியக்காரத்தனமான கொலைவெறி மேலும் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்டபடியினால், இளம் தாவீது தெற்கே திரும்பி, பாரான் வனாந்தரத்தின் பாழ்நிலங்களுக்கும் மாகோன் எல்லைகளுக்கும் பின்வாங்கினான். மனித நாகரிகமும் வறண்ட பாலைவனமும் சந்திக்கும் இந்த எல்லைப் பகுதியிலே, தாவீதும் அவனது அறுநூறு போர்வீரர்களும் விழிப்புடன் வாழ்ந்துவந்தனர்.
மாகோன் பட்டணத்திலே அளவற்ற செல்வமும் ஆடுமாடுகளும் கொண்ட ஒரு பெரிய மனிதன் வாழ்ந்துவந்தான்; அவனது மேய்ச்சல் நிலங்கள் எப்ரோனுக்குத் தெற்கே ஏழு மைல் தொலைவிலுள்ள கர்மேல் பகுதியில் அமைந்திருந்தன. அவனது பெயர் நாபால்; அவன் புகழ்பெற்ற காலேப் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பெருஞ்செல்வந்தன். அவனது மாபெரும் பண்ணை சாம்ராஜ்யத்தைப் பற்றி வேதாகமம் கூறும்போது: "அந்த மனுஷன் மகா பெரியவனாயிருந்தான்; அவனுக்கு மூவாயிர ஆடுகளும், ஆயிரம் வெள்ளாடுகளும் இருந்தன" என்று விவரிக்கிறது (1 சாமுவேல் 25:2). ஆனால் செல்வமும் பணமும் ஒருபோதும் நற்குணத்தைத் தருவதில்லை. வேதம் அவனது குடும்பத்தைப் பற்றி எழுதும்போது ஒரு கூர்மையான முரண்பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது: அவனது மனைவி அபிகாயில் "நற்புத்தியும் சௌந்தரிய ரூபமுமுள்ள ஸ்திரீயாயிருந்தாள்; புருஷனோ கடின சித்தனும், துர்குணனுமாயிருந்தான்; அவன் காலேப் வம்சத்தான்" (1 சாமுவேல் 25:3). எபிரெய மொழியிலே நாபால் என்ற பெயருக்கே 'மதியீனன்' அல்லது 'புத்தியில்லாதவன்' என்று பொருள்!
கொடிய வனாந்தரக் குளிர்காலத்திலும் வசந்த காலத்திலும், நாபாலின் மந்தைகளும் மேய்ப்பர்களும் கர்மேல் வனாந்தரத்திலே தாவீதின் முகாமுக்கு அருகிலேயே மேய்ந்துவந்தனர். அமலேக்கியக் கொள்ளையர்களும், பாலைவனக் காட்டுவாசிகளும், பெலிஸ்திய திருடர்களும் எல்லையோர மந்தைகளைச் சூறையாடிய அந்தக் கொந்தளிப்பான காலத்தில், தாவீதின் பராக்கிரமசாலிகளான வீரர்கள் நாபாலின் மந்தைகளுக்கு இரவும் பகலும் ஒரு எட்டமுடியாத கோட்டைச் சுவரைப் போலப் பாதுகாப்பாய் நின்றனர். நாபாலின் சொந்த மேய்ப்பர்களே பின்னர் சாட்சியளித்தனர்: "அந்த மனுஷர் எங்களுக்கு மிகவும் நன்மை செய்தார்கள்; நாங்கள் அவர்களோடு வயல்வெளியில் சஞ்சரித்த நாளெல்லாம் நாங்கள் அவமதிக்கப்படவுமில்லை, எங்களுக்கு ஒன்றும் காணாமற்போகவுமில்லை. நாங்கள் அவர்களிடத்தில் ஆடுகளை மேய்த்துக் காத்துக்கொண்டிருந்த நாளெல்லாம், அவர்கள் இரவும் பகலும் எங்களுக்கு மதிலாயிருந்தார்கள்!" (1 சாமுவேல் 25:15-16). தாவீதின் ஆட்கள் நாபாலின் பண்ணையிலிருந்து ஒரு ஆட்டைக் கூடத் தொடவில்லை; எந்தக் கட்டணமும் கேட்கவில்லை.
கர்மேலிலே ஆட்டு மயிர்க்கத்தரிப்புப் பருவம் வந்தது—அது பண்டைய மத்திய கிழக்கில் அறுவடைப் பண்டிகையைப் போன்ற ஒரு மாபெரும் மங்கல நாளாகும்; அளவற்ற செல்வமும், தடபுடலான விருந்துகளும், ஆதரவாளர்களுக்குத் தாராளமாக அன்பளிப்புகள் வழங்குவதும் அக்காலத்திய பண்பாடாகும். நாபால் தன் ஆடுகளின் மயிரைக் கத்தரிக்கிறான் என்பதைக் கேள்விப்பட்ட தாவீது, தன் வாலிபரில் பத்து பேரை அழைத்து, மிகுந்த மரியாதையோடு வாழ்த்துச் சொல்லி அனுப்பச் சொன்னான்: "உனக்குச் சமாதானமும், உன் வீட்டுக்குச் சமாதானமும், உனக்கு உண்டான எல்லாவற்றிற்கும் சமாதானமும் உண்டாவதாக! இப்போதும் ஆட்டு மயிர் கத்தரிக்கிறவர்கள் உன்னிடத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன்... ஆதலால் இந்த வாலிபருக்கு உன் கண்களில் தயை கிடைக்கக்கடவது; நல்ல நாளிலே வந்தோம்; உன் கைக்கு அகப்படுகிறதை உன் ஊழியக்காரருக்கும், உன் குமாரனாகிய தாவீதுக்கும் கொடுப்பாயாக என்று சொல்லுங்கள் என்றான்" (1 சாமுவேல் 25:6-8).
தாவீதின் வாலிபர்கள் இந்தச் செய்தியைக் கொண்டுபோய் சொன்னபோது, நாபாலின் வாயிலிருந்து நஞ்சும் விஷமுமே வெளிவந்தது! அந்த வாலிபர்களைப் பார்த்து ஏளனமாகச் சிரித்து, கர்ஜித்தான்: "தாவீது என்பவன் யார்? ஈசாயின் மகன் யார்? இந்நாட்களில் தங்கள் எஜமான்களை விட்டு ஓடிப்போகிற வேலைக்காரர் அநேகர் உண்டு! நான் என் அப்பத்தையும், என் தண்ணீரையும், என் ஆட்டு மயிரைக் கத்தரிக்கிறவர்களுக்காக நான் அடித்த இறைச்சியையும் எடுத்து, இன்ன இடத்தாரென்று நான் அறியாத மனுஷருக்குக் கொடுப்பேனோ?" என்று திமிரோடு பேசினான் (1 சாமுவேல் 25:10-11). நாபால் வெறும் உபசரிப்பை மறுக்கவில்லை; மாறாகத் தாவீதை ஓடிப்போன அடிமை என்று இழிவுபடுத்தி, அவனது குடும்பப் பின்னணியைக் கேவலப்படுத்தி, அவனது வீரர்களை நாடோடிகளைப் போல அவமானப்படுத்தினான்.
அந்தப் பத்து வாலிபர்களும் திரும்பிவந்து நாபால் சொன்ன வார்த்தைகளை அப்படியே சொன்னபோது, தாவீதின் பொறுமை கட்டுக்கடங்காத கொலைவெறியாக வெடித்தது! பல மாதங்களாக உயிரைப் பணயம் வைத்து நாபாலின் மந்தைகளைப் பாதுகாத்துவிட்டு, இப்போது அவமானப்படுத்தப்பட்டதை அவனது போர்வீர உள்ளத்தால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. தாவீது தன் ஆட்களைப் பார்த்து கர்ஜித்தான்: "அவனவன் தன் தன் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொள்ளக்கடவன்!" நானூறு முன்னணி வீரர்கள் தங்கள் கூரிய பட்டயங்களை இடுப்பிலே கட்டிக்கொண்டு தாவீதுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்தனர்; இருநூறு பேர் தளவாடங்களைக் காக்க நின்றனர். சீற்றத்தோடு புழுதி பறக்க நடந்த தாவீது, ஒரு பயங்கர சாப ஆணையிட்டான்: "அவனுக்குரிய எல்லாவற்றிலும் விடியற்கால வெளிச்சம் வரைக்கும் நான் ஒரு ஆண் பிள்ளையாகிலும் உயிருடன் வைத்தால், தேவன் தாவீதின் சத்துருக்களுக்கு அதற்குச் சரியாகவும் அதற்கு அதிகமாகவும் செய்யக்கடவர்!" (1 சாமுவேல் 25:22).
இதற்கிடையில், பண்ணையின் மேய்ப்பன் ஒருவன் எஜமானியின் கூடாரத்திற்கு ஓடிவந்து, அபிகாயிலிடம் எச்சரித்தான்: "இதோ, நம்முடைய எஜமானுக்குச் சமாதான வாழ்த்துச் சொல்ல, தாவீது வனாந்தரத்திலிருந்து ஆட்களை அனுப்பினார்; இவரோ அவர்களைப் பழித்துப் பேசினார்! ஆனால் அந்த மனுஷர் எங்களுக்கு மிகவும் நன்மையாயிருந்தார்கள்... இப்போதும் நீர் செய்யவேண்டியது இன்னதென்று பார்த்து யோசித்துக்கொள்ளும்; நம்முடைய எஜமான்மேலும், அவருடைய முழு வீட்டின்மேலும் பொல்லாப்பு தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவர் ஒரு பேலியாளின் மகன், அவரோடே ஒருவரும் பேசக்கூடாது என்றான்!" (1 சாமுவேல் 25:14-17).
தன் கணவனின் முரட்டுத்தனமான மதியீனம் தங்கள் முழு குடும்பத்தையுமே சுக்குநூறாக அழிக்கப்போகிறது என்பதை உணர்ந்த அபிகாயில், மின்னல் வேகத்தில் செயல்பட்டாள்! நாபாலிடம் எதுவும் சொல்லாமல், தன் வேலைக்காரர்களை அழைத்து அவசர அவசரமாக ஒரு மாபெரும் சமாதானக் காணிக்கையை ஆயத்தம் செய்தாள்: இருநூறு அப்பங்கள், இரண்டு பெரிய தோல் துருத்தி திராட்சரசம், சமைத்த ஐந்து முழு ஆடுகள், ஐந்து படி வறுத்த பயறு, நூறு திராட்சைக் குலைகள், மற்றும் இருநூறு அத்திப்பழ அடைகள். அவற்றை உடனே கழுதைகள்மேல் ஏற்றி, தன் வேலைக்காரர்களை நோக்கி: "எனக்கு முன்னே போங்கள்; இதோ, நான் உங்களுக்குப் பின்னே வருகிறேன் என்றாள்!"
அபிகாயில் கழுதையின்மேல் ஏறி மலைக் கணவாயின் மறைவான வழியிலே இறங்கி வந்தபோது, எதிரே உருவிய பட்டயங்களோடு 400 வீரர்களுடன் கொலைவெறியோடு வந்த தாவீதின் படைகளை நேருக்கு நேராகச் சந்தித்தாள்! ஒரு வினாடி கூடத் தாமதிக்காமல், அவள் உடனே கழுதையை விட்டு இறங்கி, தாவீதின் கால்களிலே விழுந்து, தன் முகத்தைத் தரையிலே புதைத்து முகம் குப்புறப் பணிந்தாள். பரிசுத்த வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான ஆவிக்குரிய ஞான உரையை அவள் அங்கே பேசினாள்:
"என் ஆண்டவனே, இந்தப் பழி என்மேல் சுமரட்டும்! உம்முடைய அடியாள் உம்முடைய செவிகள் கேட்கப் பேசும்படி உத்தரவு கொடுத்து, உம்முடைய அடியாளின் வார்த்தைகளைக் கேட்பீராக. என் ஆண்டவன் இந்த நாபால் என்னும் பேலியாளின் மனுஷனை ஒரு பொருட்டாக எண்ணவேண்டாம்; அவன் பெயர் எப்படியோ, அப்படியே அவனும் இருக்கிறான்; அவன் பெயர் நாபால், மதியீனம் அவனிடத்தில் இருக்கிறது; ஆனாலும் உம்முடைய அடியாளாகிய நானோ, என் ஆண்டவன் அனுப்பின வாலிபரைக் காணவில்லை... இப்போதும் என் ஆண்டவனே, நீர் இரத்தப்பழிக்கு உட்படாதபடிக்கும், உமது கையே பழிவாங்காதபடிக்கும் கர்த்தர் உங்களைத் தடுத்தாரே; இப்போதும் உம்முடைய பகைஞரும், என் ஆண்டவனுக்குப் பொல்லாப்புத் தேடுகிறவர்களும் நாபாலைப் போலாகக்கடவர்கள்!"
பின்னர் தான் கொண்டுவந்த பெரும் பண்டங்களைக் காட்டி: "இப்போதும் உம்முடைய அடியாள் என் ஆண்டவனுக்குக் கொண்டுவந்த இந்த ஆசீர்வாதக் காணிக்கை (*பெராக்கா*), என் ஆண்டவனைப் பின்செல்லுகிற வாலிபருக்குக் கொடுக்கப்படுவதாக. உம்முடைய அடியாளின் தப்பிதத்தை மன்னியும்!" என்றாள். தொடர்ந்து அவள் ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் போலப் பரலோக தரிசனத்தோடு பேசினாள்:
"கர்த்தர் என் ஆண்டவனுக்கு நிச்சயமாக நிலையான வீட்டைக் கட்டுவார்; என் ஆண்டவன் கர்த்தரின் யுத்தங்களை நடத்துகிறவர்; உமது நாளெல்லாம் உம்மில் ஒரு பொல்லாப்பும் காணப்படாதிருப்பதாக! மனுஷன் உமக்கு விரோதமாய் எழும்பி, உம்முடைய பிராணனை வாங்கத் தேடினாலும், என் ஆண்டவனுடைய ஆத்துமாவோ உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே (*செரோர் ஹா-ஹாயீம்*) கட்டப்பட்டிருக்கும்; உம்முடைய சத்துருக்களின் ஆத்துமாவையோ அவர் கவணின் குழியிலே (*கெலா*) வைத்து எறிந்துவிடுவார்! கர்த்தர் என் ஆண்டவனைக் குறித்துச் சொன்ன நன்மைகளையெல்லாம் செய்து, உம்மை இஸ்ரவேலின்மேல் அதிபதியாக ஏற்படுத்தும்போது, முகாந்தரமில்லாமல் இரத்தம் சிந்தினதினாலாவது, என் ஆண்டவன் தாமே பழிவாங்கினதினாலாவது, என் ஆண்டவனுக்கு மனவேதனையும், இருதயத்தில் இடறலும் உண்டாயிராதபடிக்கு இது இருக்கும்; கர்த்தர் என் ஆண்டவனுக்கு நன்மை செய்யும்போது, உம்முடைய அடியாளை நினைத்துக்கொள்ளும் என்றாள்!" (1 சாமுவேல் 25:28-31).
அபிகாயிலின் இந்த ஞான வார்த்தைகள் தாவீதின் இருதயத்தில் தேவனுடைய பேரொளியைப் போலப் பாய்ந்தன! பழிவாங்கும் குருட்டுத்தனமான கோபத்தை அகற்றி, அவனது உன்னத மேசியானிய அழைப்பை அவனுக்கு நினைவூட்டினாள்; எதிர்கால சிம்மாசனத்தில் கறைபடியாதபடி அவனைக் காப்பாற்றினாள். நடுநடுங்கி நின்ற தாவீது, தேவனை நோக்கி உரத்த சத்தமாய் துதித்தான்:
"இன்றையத்தினம் என்னைச் சந்திக்க உன்னை அனுப்பின இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! உன் விவேகம் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாக; நான் இரத்தப்பழிக்கு உட்படாதபடிக்கும், என் கையே பழிவாங்காதபடிக்கும், இன்று என்னை விலக்கின நீயும் ஆசீர்வதிக்கப்படுவாயாக! உனக்குத் தீங்கு செய்யாதபடிக்கு என்னைத் தடுத்த இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்: நீ தீவிரமாய் எனக்கு எதிர்கொண்டு வராதிருந்தாயானால், விடியற்கால வெளிச்சம் வரைக்கும் நாபாலுக்கு ஒரு ஆண் பிள்ளையாகிலும் உயிரோடு வைக்கப்பட்டிருக்கமாட்டாது என்றான்!" (1 சாமுவேல் 25:32-34).
அவள் கொண்டுவந்த பண்டங்களைத் தாவீது ஏற்றுக்கொண்டு: "சமாதானத்தோடே உன் வீட்டுக்குப் போ; இதோ, உன் சொல்லைக் கேட்டு, உன் முகத்தைப் பார்த்துத் தயவுபண்ணினேன் என்றான்."
அபிகாயில் கர்மேலிலுள்ள தன் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தபோது, அங்கே நாபால் தன் அரண்மனையிலே "ராஜ விருந்துக்கு ஒப்பான விருந்து" செய்து குடித்து வெறித்திருந்தான் (1 சாமுவேல் 25:36). அவனது உள்ளம் களிப்பாயிருந்தது; அவன் முற்றிலும் போதையில் மூழ்கியிருந்தான். ஞானமுள்ள அபிகாயில் அன்றிரவு அவனிடம் சிறிதும் பெரிதுமான ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. மறுநாள் விடியற்காலையிலே நாபாலின் குடிபோதை தெளிந்தபோது, அபிகாயில் நடந்த அனைத்தையும்—400 ஆயுதமேந்திய வீரர்கள் வந்ததையும், தாவீதின் பயங்கர சாப ஆணையையும், மரணத்தின் வாயிலிருந்து அவன் தப்பியதையும்—ஒவ்வொன்றாக அவனுக்கு விவரித்தாள்.
அந்தச் செய்தியைக் கேட்ட நாபாலின் உடம்பில் பயங்கர நடுக்கம் ஏற்பட்டது. தனக்கு நேரவிருந்த பேரழிவின் பயங்கரத்தை உணர்ந்த அடுத்த கணமே, வேதாகமம் பதிவுசெய்கிறது: "அவன் இருதயம் அவனுக்குள்ளே செத்து, அவன் கல்லைப்போலானான்!" (1 சாமுவேல் 25:37). தீவிரமான பக்கவாதத்தினாலும் அதிர்ச்சியினாலும் தாக்கப்பட்ட நாபால், படுக்கையிலே அசைவற்றுப் பத்து நாட்கள் கிடந்தான். பின்னர் தேவனுடைய பரலோக நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையிலே, "ஏறக்குறையப் பத்து நாளைக்குப்பின்பு, கர்த்தர் நாபாலை அடித்தார்; அவன் செத்துப்போனான்!" (1 சாமுவேல் 25:38).
நாபால் இறந்துபோன செய்தியைக் கேட்ட தாவீது, முழங்கால்படியிட்டு தேவனைத் துதித்தான்: "நாபாலின் கையால் எனக்கு வந்த நிந்தையை விசாரித்து, தமது அடியானைப் பொல்லாப்புக்கு விலக்கிக் காத்து, நாபாலின் பொல்லாப்பை அவனுடைய தலையின்மேலேயே திரும்பப்பண்ணின கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் என்றான்!" (1 சாமுவேல் 25:39). அபிகாயிலின் ஒப்பற்ற ஆவிக்குரிய ஞானத்தையும், சௌந்தரியத்தையும், விசுவாசத்தையும் நினைவுகூர்ந்த தாவீது, அவளைத் தனக்கு மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி ஆட்களை அனுப்பினான். அபிகாயில் தன் முகத்தைத் தரையிலே புதைத்து வணங்கி: "இதோ, உம்முடைய அடியாள் என் ஆண்டவனுடைய ஊழியக்காரரின் கால்களைக் கழுவுகிற பணிவிடைக்காரியாயிருக்கிறேன் என்றாள்." அவள் உடனே எழுந்து, கழுதையின்மேல் ஏறி, தன் ஐந்து பணிவிடைப் பெண்களோடு புறப்பட்டு வந்து தாவீதின் மனைவியானாள். வனாந்தரப் புழுதியிலே அபிகாயில் நிரூபித்த இந்த உன்னத விவேகம், இரத்தவெறியுள்ள மாமிசப் படைகளை விட ஞானமுள்ள சமாதானமே தேவனுடைய ராஜ்யத்தை நிலைநிறுத்தும் உன்னத வல்லமை என்பதை நித்திய சாட்சியாய் நிலைநாட்டியது!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
மதியீனன், முரடன், துன்மார்க்கன். வெறும் புத்திக்குறைவை அல்ல, மாறாக ஒழுக்கச் சீரழிவையும், தேவனுக்கும் சக மனிதர்களுக்கும் விரோதமான கல்நெஞ்சையும், பிடிவாதத்தையும் குறிக்கும் சொல்.
விவேகம், நற்புத்தி, சிறந்த ஞானம். 1 சாமுவேல் 25:3-ல் அபிகாயிலின் சிறப்பியல்பாகக் குறிப்பிடப்படும் சொல்; இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் தேவ சித்தத்தை உணர்ந்து விவேகமாய் செயல்படும் ஆவிக்குரிய ஞானத்தைக் குறிக்கிறது.
ஜீவனுள்ளோரின் கட்டு, ஜீவனின் பொக்கிஷப் பை. விலைமதிப்பற்ற நகைகளையும் ஆவணங்களையும் பாதுகாப்பாக முடிந்து வைக்கும் பை; விசுவாசிகளின் ஜீவன் தேவனுடைய பாதுகாப்பில் என்றென்றைக்கும் பத்திரமாய் இருப்பதை உணர்த்தும் உன்னத தொடர்.
கவணின் குழி, கல்லை வைத்து சுழற்றி எறியும் கவண் பை. தாவீது கோலியாத்தை வீழ்த்திய அதே கவணின் குழியிலிருந்து கல் வீசி எறியப்படுவதைப் போல, அவனது எதிரிகள் தேவனால் தூக்கி எறியப்படுவார்கள் என்பதைக் குறிக்கும் சொல்.
ஆசீர்வாதம், அன்பளிப்பு, சமாதான காணிக்கை. தாவீதின் வீரர்களுக்கு அபிகாயில் கொண்டுவந்த பெரும் உணவுப் பண்டங்களைக் குறிக்க அவள் பயன்படுத்திய விசேஷித்த சொல்; சமாதானத்தை உண்டாக்கும் தாராள குணத்தைக் குறிக்கிறது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
1 சாமுவேல் 25 அதிகாரத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி, எப்ரோனுக்குத் தெற்கே 7 மைல் தொலைவிலுள்ள யூதேய மலைநாட்டின் மாகோன் மற்றும் கர்மேல் (டெல் மாகோன் மற்றும் கிர்பத் எல்-கிர்மிஸ்) எல்லைகளில் நிகழ்கிறது. இரும்புக்காலம் I-ல் (கி.மு. 1015 வாக்கில்), சவுலின் அரசு தலைநகரிலிருந்து வெகுதொலைவில் இருந்த இந்தப் பாலைவன எல்லைப் பகுதிகளில் அரசுப் படைகளின் பாதுகாப்பு இருக்கவில்லை. அமலேக்கியர்களும், பெலிஸ்திய கொள்ளையர்களும் எப்போது வேண்டுமானாலும் மந்தைகளைச் சூறையாடக்கூடிய ஆபத்தான சூழல் நிலவியது. தாவீதின் 600 வீரர்கள் நாபாலின் ஆயிரக்கணக்கான ஆடுகளையும் மேய்ப்பர்களையும் இரவும் பகலும் சுற்றிலும் ஒரு கோட்டையைப் போல இலவசமாகப் பாதுகாத்தனர். பண்டைய மத்திய கிழக்கில் ஆட்டு மயிர்க்கத்தரிப்புப் பருவம் என்பது பெருமளவிலான வருமானத்தையும், விசேஷித்த விருந்துகளையும், தாராளமான உபசரிப்பையும் கொண்டாடும் ஒரு மங்கல திருவிழாவாகும்; அக்காலத்தில் எல்லைப் பாதுகாப்பாளர்களுக்கு அன்பளிப்புகளை வழங்குவது வழக்கமான பண்பாடாகும். நாபால் காலேப் வம்சத்தைச் சேர்ந்த பெருஞ்செல்வந்தன் (யோசுவா 14:13-15); அவனது கொடூரமான மறுப்பு பாரம்பரிய விருந்தோம்பல் சட்டங்களை அப்பட்டமாக மீறியது. அபிகாயில் கொண்டுவந்த 200 அப்பங்கள், இரண்டு துருத்தி திராட்சரசம், சமைத்த 5 ஆடுகள், 5 படி வறுத்த பயறு (*காலி*), 100 திராட்சைக் குலைகள் (*சிம்முகீம்*), மற்றும் 200 அத்திப்பழ அடைகள் (*தேபேலீம்*) ஆகியவை வனாந்தரப் பயணத்திற்குரிய சிறந்த சத்துணவுகளாகும்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- உங்கள் கோபத்தைத் தடுத்து நிறுத்தும் தேவ சத்தத்திற்குச் செவிகொடுங்கள்: தாவீது ஆத்திரத்தோடு கொலை செய்யப் புறப்பட்ட வழியிலே அபிகாயில் குறுக்கிட்டாள். தாவீது தன் அகந்தையினால் அவளை அலட்சியப்படுத்தாமல், அவள் மூலம் பேசிய தேவ சத்தத்திற்கு அடங்கித் தன் பட்டயத்தை உறையிலிட்டான். கோபத்தில் இருக்கும்போது தேவனுடைய எச்சரிப்புகளுக்குக் கீழ்ப்படியும் தாழ்மையை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
- சமாதானம் பண்ணுகிறவர்களாய் திறப்பிலே நில்லுங்கள்: அடுத்தவர்களின் மதியீனத்தினால் உங்கள் குடும்பத்திலோ சபையிலோ சமூதாயத்திலோ அமைதி சீர்குலையும்போது அபிகாயிலைப் போலச் செயல்படுங்கள். தாழ்மையோடும், தாராள மனதோடும், விவேகத்தோடும் சமாதானத்திற்காக முன்னின்று செயல்படுங்கள்.
- ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே உங்கள் வாழ்க்கை பத்திரமாய் இருக்கிறது: உங்களைச் சுற்றிலும் உள்ள மனிதர்கள் அச்சுறுத்தினாலும், உங்கள் வாழ்க்கை கிறிஸ்துவுக்குள் 'ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே' பத்திரமாய்க் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அவருடைய கரத்திலிருந்து உங்களை ஒருவனும் பறித்துக்கொள்ள முடியாது (யோவான் 10:28).
- நியாயத்தீர்ப்பைக் கர்த்தருடைய கரங்களில் விடுங்கள்: உங்கள் நன்மைக்குத் தீமை செய்கிற மனிதர்களைப் பார்த்து நீங்கள் பழிவாங்கத் துணியாதீர்கள். தாவீது தன் கையில் இரத்தம் சிந்தாமல் பொறுமையாய் இருந்தபோது, கர்த்தரே நாபாலை நியாயந்தீர்த்தார். தேவனுடைய கரங்களில் பழிவாங்குதலை ஒப்புவிப்பதே உண்மையான விசுவாசமாகும்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- 1 சாமுவேல் 25:3-ல் அபிகாயில் 'நற்புத்தியும் சௌந்தரிய ரூபமுமுள்ள ஸ்திரீ' என்று இரட்டைச் சிறப்போடு வர்ணிக்கப்படுகிறாள்; ஆனால் அவளது கணவனோ 'முரடனும் துன்மார்க்கனுமாய்' இருந்தான்.
- தாவீதின் ஆத்துமா 'ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே கட்டப்பட்டிருக்கும்' என்று அபிகாயில் கூறிய வார்த்தை (1 சாமுவேல் 25:29), உலகெங்கிலும் உள்ள யூதர்களின் கல்லறைகளில் எழுதப்படும் மிகவும் பிரபலமான கல்வெட்டு வாசகமாக ('TANZBA') இன்றும் விளங்குகிறது.
- நாபால் (*நாபால்*) என்ற எபிரெயச் சொல், 'இருதயம்' என்ற எபிரெயச் சொல்லின் (*லேவாவ்*) எழுத்துக்களைத் தலைகீழாக மாற்றி அமைத்தது போல அமைந்துள்ளது; அவனது கல்நெஞ்சையும் சீர்கெட்ட இருதயத்தையும் இது அடையாளப்படுத்துகிறது.
- நாபால் தன் வீட்டிலே 'ராஜ விருந்துக்கு ஒப்பான விருந்து' செய்து குடித்து வெறித்திருந்தான் (1 சாமுவேல் 25:36); அந்தப் போலி ராஜ ஆடம்பரத்தைக் கொண்டாடிய சில மணிநேரங்களிலேயே பக்கவாதத்தினால் அவனது உடல் கல்லாய்ச் சமைந்தது!
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பண்டைய மத்திய கிழக்கு பண்பாட்டின் பின்னணியில் இதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். வனாந்தரத்தின் கரடுமுரடான பகுதிகளில் கொள்ளைக்கூட்டங்கள் அலைந்த காலத்தில், தாவீதின் 600 வீரர்கள் நாபாலின் மேய்ப்பர்களுக்கும் 3,000 ஆடுகளுக்கும் இரவும் பகலும் ஒரு பாதுகாப்புக் கோட்டையாக இலவசமாக நின்று காத்தனர். ஆட்டு மயிர்க்கத்தரிப்புப் பண்டிகை என்பது ஏராளமான வருமானமும் விருந்துகளும் நிறைந்த நாளாகும்; தங்களைப் பாதுகாத்தவர்களுக்கு உணவு கொடுத்து உபசரிப்பது அக்காலத்திய கட்டாய வழக்கமாகும். தாவீது பத்து வாலிபர்களை அனுப்பி மிகுந்த மரியாதையோடு சமாதான வாழ்த்துக் கூறி கேட்டபோது, நாபால் மறுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், தாவீதை எஜமானை விட்டு ஓடிப்போன ஓர் அடிமை என்று பகிரங்கமாக ஏளனம் செய்தான்: 'தாவீது என்பவன் யார்? ஈசாயின் மகன் யார்? இந்நாட்களில் தங்கள் எஜமான்களை விட்டு ஓடிப்போகிற வேலைக்காரர் அநேகர் உண்டு!' என்று நிந்தித்தான். இது தாவீதின் வீரர்களைப் பட்டினி போட்டது மட்டுமல்ல, அவனது குடும்ப கௌரவத்தையும் உத்தமத்தையும் இழிவுபடுத்திய செயலாகும். நாபாலின் செயல் அநியாயமானது என்றாலும், அவனது வீட்டில் உள்ள சகல ஆண்களையும் வெட்டிச் சாய்க்கத் தாவீது முடிவெடுத்தது அவனது சுய கோபத்தினால் வந்த பிழையாகும்; இதிலிருந்து அபிகாயில் அவனைக் காப்பாற்றினாள்.
1 சாமுவேல் 25:23-31-ல் உள்ள அபிகாயிலின் உரை ஒப்பற்ற ஆவிக்குரிய ஞானத்தின் சிகரமாகும். முதலாவதாக, அவள் குதிரையிலிருந்து இறங்கித் தாவீதின் பாதத்தில் விழுந்து: 'என் ஆண்டவனே, இந்தப் பழி என்மேல் சுமரட்டும்!' என்று சொல்லி மோசே மற்றும் இயேசு கிறிஸ்துவைப்போலப் பிறருக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்தாள். இரண்டாவதாக, இந்தச் சூழ்நிலையை ஆவிக்குரிய கண்ணோட்டத்தோடு தாவீதுக்கு விளக்கி, அவன் தன் கையில் இரத்தம் சிந்திப் பழிவாங்காதபடி தேவனே தன்னை அனுப்பியிருக்கிறார் என்று உணர்த்தினாள். மூன்றாவதாக, அற்பமான மாமிசக் கோபத்திலிருந்து தாவீதின் கவனத்தைத் தேவனுடைய நித்திய திட்டத்திற்குத் திருப்பினாள்: 'கர்த்தர் என் ஆண்டவனுக்கு நிலையான வீட்டைக் கட்டுவார், என் ஆண்டவன் கர்த்தரின் யுத்தங்களை நடத்துகிறவர்' என்று நினைவூட்டினாள். நான்காவதாக, தாவீதின் ஜீவன் 'ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே' தேவனால் கட்டப்பட்டிருக்கும் என்றும், சத்துருக்களோ கவணிலிருந்து எறியப்படுவார்கள் என்றும் தீர்க்கதரிசனம் கூறினாள். இந்த உன்னத உரை தாவீதின் கோபத்தை முற்றிலும் தணித்து, அவனைத் தேவனைத் துதிக்க வைத்தது.
மறுநாள் காலையில் போதை தெளிந்த நாபாலிடம் அபிகாயில் நடந்த காரியங்களை அறிவித்தபோது: 'அவன் இருதயம் அவனுக்குள்ளே செத்து, அவன் கல்லைப்போலானான்; ஏறக்குறையப் பத்து நாளைக்குப்பின்பு, கர்த்தர் நாபாலை அடித்தார், அவன் செத்துப்போனான்' என்று வேதம் கூறுகிறது. மருத்துவ ரீதியாக, கடுமையான குடிபோதையில் இருந்த அவனுக்கு, 400 ஆயுதமேந்திய வீரர்கள் தன்னைக் கொல்ல வந்த செய்தி பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியதால், மூளையில் ரத்தக் கசிவு அல்லது தீவிர பக்கவாதம் (Stroke) ஏற்பட்டு அவனது உடல் அசைவற்றுக் கல்லாயிற்று; பத்து நாட்கள் சுயநினைவின்றி இருந்து இறுதியில் அவனது உறுப்புகள் செயலிழந்து மடிந்தான். ஆனால் ஆவிக்குரிய ரீதியாக வேதாகமம் ஆணித்தரமாகக் கூறுகிறது: 'கர்த்தரே நாபாலை அடித்தார்!' தாவீது தன் கையில் பட்டயத்தை எடுக்காமல் பொறுமையாய் இருந்தபோது, கர்த்தரே தமது அடியானுக்கு நீதியைச் செய்தார்; தேவனுடைய கரங்களில் காரியங்களை ஒப்புவிப்பதே உன்னதமானது என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.
