எப்ரோனிலே இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் தன் ஆவிக்குரிய மேய்ப்பன் தலைவத்துவத்தின் கீழ் இணைத்த பின்னர், தாவீது ராஜா எபூசியரின் வசமிருந்த பலத்த சீயோன் கோட்டையின்மேல் தன் பார்வையைத் திருப்பினான். கீதரோன் மற்றும் திரோப்பியோன் பள்ளத்தாக்குகளுக்கு நடுவே செங்குத்தான சுண்ணாம்புப் பாறையின் உச்சியில் நின்ற அந்தக் கோட்டையை, எபூசியர் ஒருபோதும் யாராலும் பிடிக்க முடியாத இயற்கை அரண் என்று பெருமை பேசினர்; குருடர்களும் சப்பாணிகளும் கூட இதைத் தற்காத்துக்கொள்ள முடியும் என்று தாவீதை நோக்கி ஏளனம் செய்தனர். ஆனால் தேவனால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட தாவீதின் தலைமைத் தளபதியாகிய யோவாப், நிலத்தடி நீர்க்கால்வாயின் (வாரனின் சுரங்கப் பாதை) வழியே செங்குத்தாய் ஏறி, சீயோன் கோட்டையைக் கைப்பற்றினான்; தாவீது எருசலேமைத் தன் ஐக்கிய சாம்ராஜ்யத்தின் அதிகாரப்பூர்வ தலைநகரமாக்கினான்—அது வரலாற்றிலே 'தாவீதின் நகரம்' என்று பிரசித்திபெற்றது.
ஆனால் தேவனுடைய இருதயத்திற்கு ஏற்ற மனிதனாகிய தாவீதுக்கு, எருசலேம் என்பது வெறும் உலக அரசியல் மற்றும் ராணுவத் தலைநகரமாக மட்டும் இருப்பது போதுமானதாகத் தோன்றவில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அது சர்வ வல்லமையுள்ள ஜீவனுள்ள தேவனுடைய பரிசுத்த வாசஸ்தலமாக, இஸ்ரவேலின் ஆவிக்குரிய மையமாக மாறவேண்டும் என்று அவன் தன் முழு இருதயத்தோடும் வாஞ்சித்தான். எபனேசர் யுத்தத்திலும் சீலோவின் வீழ்ச்சியிலும் பெலிஸ்தரால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட தேவனுடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டி—பொன் கேருபீன்களுக்கு நடுவே வீற்றிருக்கும் கர்த்தருடைய ஆச்சரியமான சிம்மாசனம்—கிட்டத்தட்ட எழுபது ஆண்டுகளாகக் கீரியாத்யாரீமிலுள்ள பாலே-யூதாவில் அபினாதாபின் வீட்டிலே கிராமத்து மறைவிலே வைக்கப்பட்டு மறக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த வரலாற்று இழப்பைச் சீர்செய்து, தேவ மகிமையை மீண்டும் தேசத்தின் நடுவில் கொண்டுவர தாவீது உறுதியாய் தீர்மானித்தான். இஸ்ரவேலின் சகல கோத்திரங்களிலுமிருந்து தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட முப்பதினாயிரம் முன்னணி போர்வீரர்களையும் ஆசாரியர்களையும் திரட்டிக்கொண்டு, கீரியாத்யாரீமிலிருந்து தேவனுடைய பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரும்படி மிகுந்த உற்சாகத்தோடு புறப்பட்டான்.
ஆனால் அந்த ஆரம்ப மங்கல ஊர்வலத்திலே ஒரு பயங்கர இறையியல் பிழை நேர்ந்தது. லேவியர்களில் கோகாத் வம்சத்தார் மட்டுமே பொன்முலாம் பூசிய சீத்திம் மரத் தண்டுகளினால் தங்கள் பரிசுத்த தோள்களின்மேல் பெட்டியைச் சுமக்க வேண்டும் என்று மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் தெளிவாகக் கட்டளையிட்டிருந்தது (எண்ணாகமம் 4:15; 7:9). ஆனால் இஸ்ரவேலின் தலைவர்களோ வேத பிரமாணத்தைக் கவனியாமல், புறஜாதி பெலிஸ்தரைப் போலச் செயல்பட்டு, ஒரு புதிய மர மாட்டு வண்டியில் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை ஏற்றினர். அபினாதாபின் மகன்களாகிய ஊசாவும் அகியோவும் வண்டியை நடத்தினார்கள்; தாவீதும் இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் அனைவரும் சுரமண்டலங்கள், தம்புருகள், மேளங்கள், கைத்தாளங்களோடு தேவனுக்கு முன்பாக ஆடிப்பாடி உற்சாகமாய் வந்தனர்.
அந்தப் பெரும் ஊர்வலம் பாறைப் பாதைகளில் வந்து நாகோனின் போரடிக்கும் களத்தை அடைந்தது. திடீரென, கரடுமுரடான நிலத்திலே மாடுகள் மிரண்டு இடறின. மாட்டு வண்டி பயங்கரமாய் சாய்ந்தபோது, ஊசா பயந்துபோய், உடன்படிக்கைப் பெட்டி கீழே விழுந்துவிடாதபடி தன் வெறும் கையினால் அதைப் பிடித்துத் தாங்கினான். அந்த அடுத்த வினாடியில், வேதாகமம் தேவ கோபத்தின் பயங்கர வெடிப்பைப் பதிவுசெய்கிறது: "அப்பொழுது ஊசாவுக்கு விரோதமாய்க் கர்த்தருடைய கோபம் மூண்டது; அவனுடைய தப்பிதத்தினிமித்தம் தேவன் அவனை அங்கே அடித்தார்; அவன் அங்கே தேவனுடைய பெட்டியண்டையிலே செத்தான்!" (2 சாமுவேல் 6:7).
ஆர்ப்பரித்துக்கொண்டிருந்த முப்பதினாயிரம் மனிதர்களும் பேரதிர்ச்சியினால் உறைந்துபோயினர். கர்த்தர் ஊசாவின்மேல் கோபமாய் வெடித்ததைக் கண்டு தாவீது நடுங்கித் துக்கித்தான்; அந்த இடத்திற்கு பேரேஸ்-ஊசா (*ஊசாவின் முறிவு*) என்று பேரிட்டான். தேவனுடைய பரிசுத்தம் எவ்வளவு நடுநடுங்கத்தக்கது என்பதைத் தாவீது அந்த வினாடியில் ஆழமாய் உணர்ந்தான்: "கர்த்தருடைய பெட்டி என்னிடத்தில் வருவது எப்படி?" என்று அஞ்சினான் (2 சாமுவேல் 6:9). உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுசெல்ல அஞ்சி, அருகிலிருந்த கித்தியனாகிய ஓபேத்-ஏதோமின் வீட்டிற்குத் திருப்பிவிட்டு, பாரமான இதயத்தோடும் குற்ற உணர்வோடும் எருசலேமுக்குத் திரும்பினான்.
மூன்று மாதங்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டி ஓபேத்-ஏதோமின் வீட்டிலே தங்கியிருந்தது. அந்த தொண்ணூறு நாட்களில், அழிவுக்குப் பதிலாக, தேவனுடைய பரிசுத்த பிரசன்னம் அந்த வீட்டிற்கு அளவற்ற உன்னத ஆசீர்வாதங்களைக் கொண்டுவந்தது: "கர்த்தர் ஓபேத்-ஏதோமையும் அவனுடைய முழு வீட்டையும், அவனுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் ஆசீர்வதித்தார்" (2 சாமுவேல் 6:11). ஓபேத்-ஏதோமின் வயல்களும், ஆடுமாடுகளும், குடும்பமும் தேவ பிரசன்னத்தினால் செழித்தோங்குவதைக் கேள்விப்பட்ட தாவீது, ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய உண்மையைப் புரிந்துகொண்டான்: தேவனுடைய பரிசுத்தம் கீழ்ப்படிதலோடும் பயபக்தியோடும் சேவிக்கிறவர்களை அழிக்காது; மாறாக அவர்களை அளவற்று ஆசீர்வதிக்கும்!
தாவீது உடனே எருசலேமிலே ஒரு கூடாரத்தை ஆயத்தம் செய்து, வேதாகமப் பிரமாணத்தின்படி ஒழுங்குகளைத் துல்லியமாய் சரிசெய்தான். சாதோக், அபியாதார் மற்றும் லேவியத் தலைவர்களை அழைத்து: "முதலாவது நீங்கள் அதைச் சுமக்காதபடியினாலும், நாம் முறைமையின்படி அவரை விசாரியாதபடியினாலும், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் நமக்குள்ளே முறிவை உண்டாக்கினார்!" என்று கூறித் தங்களைத் தாங்களே பரிசுத்தப்படுத்தும்படி கண்டிப்பாய் ஆணையிட்டான் (1 நாளாகமம் 15:13). லேவியர்கள் மோசேயின் கட்டளைப்படியே தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொண்டு, தங்கள் தோள்களில் பொன் தண்டுகளினால் தேவனுடைய பெட்டியை பக்தியோடு சுமந்தனர்.
இரண்டாவது முறையாக நிகழ்ந்த அந்த ஊர்வலம் மெய்சிலிர்க்க வைக்கும் தேவ ஆராதனையாய் அமைந்தது! பெட்டியைச் சுமந்த லேவியர்கள் ஆறு எட்டுகளை எடுத்துவைத்தபோது ஆபத்து எதுவும் நேரிடாததைக் கண்ட தாவீது, உடனே ஊர்வலத்தை நிறுத்தி, மாடுகளையும் கொழுத்த ஆடுகளையும் பலியிட்டு, இரத்தம் சிந்தி வழியைப் பரிசுத்தப்படுத்தினான். ஒன்பது மைல் பயணமும் தொடர்ந்து பலிசெலுத்துதலாலும் பரலோக ஆராதனையாலும் நிரம்பியது. எக்காளங்கள் முழங்கின, பூரிகைகள் ஊதப்பட்டன, கைத்தாளங்கள் ஒலித்தன, தேசமே ஆனந்தக் கூத்தாடியது.
அந்தப் பரிசுத்த ஊர்வலத்தின் முன்னணியில் தாவீது ராஜா ஆடிவந்தான். தன் கனமான ராஜ ஆடைகளையும், மணிமுடியையும், போர்க்கவசங்களையும் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, ஓர் எளிய ஆசாரிய சணல் ஏபோத்தை (*ஏபோத் பாத்*) மட்டுமே அணிந்திருந்தான். தேவ பிரசன்னத்தின் மகிழ்ச்சியினால் தன் உள்ளம் பொங்கி வழிய, தாவீது தன் முழுப் பலத்தோடும் தேவனுக்கு முன்பாகக் குதித்து, சுழன்று, ஆனந்தக் கூத்தாடினான் (*கிர்கேர்*). ராஜா என்ற கம்பீரத்தை மறந்து, தேவனுடைய எளிய அடிமையைப் போல அவன் ஆடினான்.
ஆனால் எருசலேமின் கோட்டை வாயிலுக்குள் பெட்டி நுழைந்தபோது, அரண்மனை ஜன்னலிலிருந்து ஒரு பெருமையான பார்வை அதைக் கவனித்தது. சவுலின் மகளும் தாவீதின் மனைவியுமாகிய மீகாள், தன் கணவன் ராஜ மரியாதையை மறந்து எளிய வேலைக்காரப் பெண்களின் முன்னிலையில் குதித்து ஆடுவதைக் கண்டபோது, வேதம் கூறுகிறது: "அவள் அவனைத் தன் இருதயத்திலே அருவருத்தாள்!" (2 சாமுவேல் 6:16). தாவீது தன் வீட்டாரை ஆசீர்வதிக்க வந்தபோது, மீகாள் நஞ்சூட்டப்பட்ட வார்த்தைகளினால் ஏளனம் செய்தாள்: "இன்றையத்தினம் இஸ்ரவேலின் ராஜா எவ்வளவு மகிமையாயிருந்தார்! ஒரு வீணனான மனிதன் வெட்கமின்றித் தன்னை வெளிப்படுத்துவதுபோல, தம்முடைய ஊழியக்காரரின் வேலைக்காரிகள் கண்களுக்கு முன்பாகத் தம்மை வெளிப்படுத்தினாரே!" என்றாள்.
தாவீது சிறிதும் தயங்காமல் பதிலளித்தான்: "உன் தகப்பனைப் பார்க்கிலும், அவருடைய எல்லா வீட்டாரைப் பார்க்கிலும், என்னைத் தெரிந்துகொண்டு, என்னைக் கர்த்தருடைய ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின்மேல் அதிபதியாக ஏற்படுத்தின கர்த்தருக்கு முன்பாகவே ஆடினேன்! இதிலும் இன்னும் அதிகமாய் என்னைத் தாழ்த்தி, என் பார்வைக்கு அற்பனாயிருப்பேன்; நீ சொன்ன வேலைக்காரிகளோ என்னை மேன்மையாக எண்ணுவார்கள் என்றான்!" (2 சாமுவேல் 6:21-22). மீகாளின் அந்தப் பெருமையான சிந்தனையின் விளைவை வேதம் பதிவுசெய்கிறது: "சவுலின் குமாரத்தியாகிய மீகாளுக்கு மரணமடையும் நாள்வரைக்கும் பிள்ளை இல்லாதிருந்தது" (2 சாமுவேல் 6:23); இதன் மூலம் சவுலின் பெருமைமிக்க வம்சம் முற்றிலுமாய் முடிவுக்கு வந்தது.
உடன்படிக்கைப் பெட்டி எருசலேமின் கூடாரத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டு, சுற்றிலும் இருந்த சத்துருக்கள் அடக்கப்பட்ட அமைதியான காலத்திலே, தாவீது தீருவின் மன்னன் ஈராமிடமிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட வாசனைமிக்க கேதுரு மர மாளிகையிலே அமர்ந்திருந்தான். ஆனால் அவனது உத்தம உள்ளத்திலே ஒரு பரிசுத்த பாரம் எழுந்தது. நாத்தான் தீர்க்கதரிசியை அழைத்து: "பாரும், நான் கேதுரு மாளிகையிலே வாசம்பண்ணுகிறேன்; தேவனுடைய பெட்டியோ திரைகளுக்குள்ளே வாசம்பண்ணுகிறது!" என்றான் (2 சாமுவேல் 7:2). தேவனுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான கல் ஆலயத்தைக் கட்ட தாவீது தன் உள்ளத்தில் ஏங்கினான். நாத்தான்: "உம்முடைய இருதயத்தில் இருக்கிறதையெல்லாம் செய்யும், கர்த்தர் உம்மோடு இருக்கிறார்" என்றார்.
ஆனால் அன்றிரவே நாத்தானுக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்டாகி, மனித யோசனையை முற்றிலும் மாற்றும் ஒரு பரலோக மேசியானிய வெளிப்பாட்டைத் தந்தது. தேவன் நாத்தானிடம் கூறினார்:
"நீ எனக்கு வாசம்பண்ணும்படி ஒரு வீட்டைக் (*பாயித்*) கட்டுவாயோ? நான் இஸ்ரவேல் புத்திரரை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின நாள்முதல் இந்நாள்வரைக்கும் நான் ஒரு வீட்டிலும் வாசம்பண்ணாமல், கூடாரத்திலும் வாசஸ்தலத்திலும் சஞ்சரித்தேன்... 'நீங்கள் எனக்குக் கேதுரு மரத்தினால் ஒரு வீட்டைக் கட்டாதிருக்கிறது என்ன?' என்று நான் இஸ்ரவேலின் நியாயாதிபதிகளில் ஒருவரோடாவது எப்போதாகிலும் சொன்னதுண்டோ?" (2 சாமுவேல் 7:5-7).
தொடர்ந்து தேவன் தாவீதோடு ஒரு நித்திய மேசியானிய உடன்படிக்கையை அறிவித்தார். தாவீது தேவனுக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்ட நினைத்தான்; ஆனால் தேவனோ தாவீதுக்கு ஒரு நித்திய வீட்டைக் கட்டுவதாக வாக்களித்தார்:
"கர்த்தர் உனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டுவார் என்று உனக்கு அறிவிக்கிறார்! உன் நாட்கள் நிறைவேறி, நீ உன் பிதாக்களோடே படுத்துக்கொள்ளும்போது, நான் உனக்குப் பின் உன் கர்ப்பப்பிறப்பாகிய உன் சந்ததியை எழும்பிவரப்பண்ணி, அவன் ராஜ்யத்தை நிலைப்படுத்துவேன். அவன் என் நாமத்திற்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டுவான்; அவன் ராஜ்யத்தின் சிம்மாசனத்தை என்றென்றைக்கும் நிலைப்படுத்துவேன்! நான் அவனுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவன் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பான்; அவன் குற்றம் செய்தால், மனுஷருடைய மிலாற்றினாலும் மனுபுத்திரரின் அடிகளினாலும் அவனைத் தண்டிப்பேன்... ஆனாலும் என் கிருபை (*ஹெஸெத்*) உனக்கு முன்பாக நான் அகற்றிப்போட்ட சவுலை விட்டு விலகினதுபோல, அவனை விட்டு விலகாது. உன் வீடும் உன் ராஜ்யமும் என்றென்றைக்கும் உனக்கு முன்பாக நிலைபெற்றிருக்கும்; உன் சிம்மாசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும் (*கிஸ்ஸே ஓலாம்*)!" (2 சாமுவேல் 7:11-16).
இந்தத் தாவீதின் உடன்படிக்கை பரிசுத்த வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான மேசியானிய வாக்குத்தத்தமாகும். சாலொமோனின் பூமிக்குரிய ஆலயத்தைக் கடந்து, தாவீதின் குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நித்திய ராஜ்யத்தை இது முன்னறிவித்தது; கிறிஸ்துவே அந்த நித்திய சிம்மாசனத்தில் என்றென்றைக்கும் அரசாளுவார்.
தேவனுடைய அளவற்ற கிருபையைக் கண்டு நெஞ்சம் உருகிய தாவீது ராஜா, ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்குள் சென்று, உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தாழ்மையோடு அமர்ந்து, தன் முழு ஆத்துமாவையும் ஊற்றி ஜெபித்தான்: "கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, தேவரீர் என்னை இதுவரைக்கும் கொண்டுவந்ததற்கு நான் எம்மாத்திரம்? என் வீடும் எம்மாத்திரம்? கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இது இன்னும் உம்முடைய பார்வைக்குக் கொஞ்சக்காரியமாயிருக்கிறது என்று தேவரீர் உமது அடியானுடைய வீட்டைக்குறித்து வெகுதூரத்திற்குப் பின்னாக வரப்போகிற காரியங்களையும் சொன்னீர். மனுஷர் வழக்கப்படி இது நடக்குமோ, கர்த்தராகிய ஆண்டவரே?... இப்போதும் உமது அடியானின் வீடு உமக்கு முன்பாக என்றென்றைக்கும் இருக்கும்படிக்கு அதை ஆசீர்வதித்தருளும்; கர்த்தராகிய ஆண்டவராகிய தேவரீர் அதைச் சொன்னீர்; உம்முடைய ஆசீர்வாதத்தினாலே உமது அடியானின் வீடு என்றென்றைக்கும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பதாக!" (2 சாமுவேல் 7:18-19, 29). சீயோன் மலையின் உச்சியிலே, பெத்லகேமின் எளிய மேய்ப்பன், சர்வலோகத்தையும் ஆளும் நித்திய தேவனுடைய பாதத்தில் விழுந்து பணிந்து மகிழ்ந்தான்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பேரேஸ்-ஊசா, ஊசாவின்மேல் தேவ கோபம் வெடித்த இடம். 'பாராட்ஸ்' (வெடித்தல், உடைத்தல்) மற்றும் 'ஊசா' (பெலன்) என்ற சொற்களிலிருந்து உருவான பெயர்; தேவ பரிசுத்தத்தின் எல்லையை மீறியதன் விளைவு.
குதித்தல், சுழன்று ஆடுதல், ஆனந்தக் கூத்தாடுதல். 2 சாமுவேல் 6:14, 16-ல் தாவீது தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் முழுப் பலத்தோடும் குதித்து ஆடின பக்தியின் உன்னத நிலையை விவரிக்கும் சொல்.
வீடு, அரண்மனை, ஆலயம், அல்லது அரச வம்சம். 2 சாமுவேல் 7-ன் மைய இறையியல் சொல்: தாவீது தேவனுக்கு ஒரு கல் மாளிகையைக் (*பாயித்*) கட்ட விரும்பினான்; ஆனால் தேவனோ தாவீதுக்கு ஒரு நித்திய அரச வம்சத்தை (*பாயித்*) கட்டித் தந்தார்.
மாறாத அன்பு, உடன்படிக்கைக் கிருபை, தயவு. 2 சாமுவேல் 7:15-ல் சவுலை விட்டு விலகினது போல, தமது மாறாத கிருபை தாவீதின் வம்சத்தை விட்டு ஒருபோதும் விலகாது என்று தேவன் தந்த வாக்குத்தத்தம்.
நித்திய சிம்மாசனம், என்றென்றைக்குமான அரியணை. 2 சாமுவேல் 7:16-ன் உன்னத வாக்குறுதி: 'உன் சிம்மாசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைபெற்றிருக்கும்'—இது இயேசு கிறிஸ்துவின் நித்திய ராஜ்யத்தில் நிறைவேறியது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
2 சாமுவேல் 6–7 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, கி.மு. 1000 வாக்கில் தாவீதினால் உருவாக்கப்பட்ட ஐக்கிய இஸ்ரவேலின் புதிய தலைநகரமாகிய எருசலேமில் (சீயோன் மலை அல்லது தாவீதின் நகரம்) நிகழ்கிறது. எபூசியரின் வசமிருந்த எட்டமுடியாத பாறைக் கோட்டையை நிலத்தடி நீர்க்கால்வாய் (வாரனின் சுரங்கப் பாதை) வழியாகக் கைப்பற்றிய தாவீது, எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட கோத்திரத்திற்கும் சொந்தமில்லாத இந்த எருசலேமைத் தன் அரசியல் மற்றும் ஆன்மீக தலைநகரமாக்கினான். பெலிஸ்தரால் திருப்பியனுப்பப்பட்ட உடன்படிக்கைப் பெட்டி, சுமார் எழுபது ஆண்டுகள் கீரியாத்யாரீமிலுள்ள (நவீன தெயிர் எல்-ஆசார் / அபு கோஷ்) அபினாதாபின் வீட்டிலேயே வைக்கப்பட்டிருந்தது. நவீன தொல்பொருள் ஆய்வுகள் கீரியாத்யாரீமில் இரும்புக்காலத்தைச் சேர்ந்த பிரம்மாண்டமான மதில்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. கீரியாத்யாரீமிலிருந்து எருசலேமுக்கு உள்ள தூரம் சுமார் ஒன்பது மைல்களாகும். மாட்டு வண்டியில் பெட்டியை ஏற்றி வந்தது பெலிஸ்தரின் புறஜாதி வழக்கமாகும்; ஆனால் மோசேயின் பிரமாணமோ கோகாத் வம்சத்து லேவியர்கள் தங்கள் தோள்களில் பொன்முலாம் பூசிய தண்டுகளினால் சுமக்க வேண்டும் என்றே கட்டளையிட்டிருந்தது (எண்ணாகமம் 4:15). தீருவின் ராஜா ஈராமிடமிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட கேதுரு மரங்கள் எருசலேமில் பிரம்மாண்டமான அரண்மனை கட்டடக் கலையை அறிமுகப்படுத்தின; அது ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் எளிய கூடாரத்தோடு முரண்பட்டு நின்றதே ஆலயம் கட்டும் தாவீதின் ஆவலைத் தூண்டியது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனுடைய கிரியையை தேவனுடைய வழியிலேயே செய்யுங்கள்: உற்சாகமும் நல்ல நோக்கமும் மட்டும் போதாது; தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதே முதன்மையானது. மாட்டு வண்டியில் பெட்டியை ஏற்றியது போல உலக வழிகளைப் பின்பற்றாமல், உங்கள் ஊழியத்திலும் வாழ்க்கையிலும் வேதாகமத்தின் வழிகளையே பின்பற்றுங்கள்.
- மனிதர்களுக்கு அஞ்சாமல் தேவனை முழு உள்ளத்தோடும் ஆராதியுங்கள்: தாவீது தன் அரச அந்தஸ்தைப் பார்க்காமல் தேவனுக்கு முன்பாக முழுப் பலத்தோடு ஆடிப் பாடினான். மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்று அஞ்சி உங்கள் ஆராதனையை முடக்காதீர்கள்; தேவனுடைய உன்னத கிருபையை நன்றியோடு ஆர்ப்பரித்துத் துதியுங்கள்.
- நீங்கள் தேவனுக்குச் செய்வதை விட, தேவன் உங்களுக்குச் செய்வதிலேயே இளைப்பாறுங்கள்: தாவீது தேவனுக்கு ஆலயம் கட்ட விரும்பினான்; ஆனால் தேவனோ தாவீதுக்கு ஒரு நித்திய வீட்டைக் கட்டுவதாக வாக்களித்தார். உங்கள் சொந்தப் பலத்தினால் அல்ல, மாறாகக் கிறிஸ்து உங்கள் வாழ்க்கையைக் கட்டும் கிருபையிலேயே இளைப்பாறுங்கள்.
- தேவனுடைய மாறாத உடன்படிக்கைக் கிருபையை (*ஹெஸெத்*) பற்றிக்கொள்ளுங்கள்: மனித பலவீனங்கள் வந்தாலும், தமது கிருபை விலகாது என்று தேவன் வாக்களித்தார். கிறிஸ்துவுக்குள் நாம் இந்த நித்திய உடன்படிக்கையின் சுதந்திரவாளிகளாய் இருக்கிறோம்; சோதனையான நேரங்களில் அவரது மாறாத கிருபையை விசுவாசத்தோடு பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- ஏலியின் காலத்திலிருந்து சாமுவேல் மற்றும் சவுலின் ஆட்சிக் காலம் கடந்து தாவீது எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரும் வரை, உடன்படிக்கைப் பெட்டி சுமார் எழுபது ஆண்டுகள் கீரியாத்யாரீமிலேயே வைக்கப்பட்டிருந்தது (1 சாமுவேல் 7:1-2; 2 சாமுவேல் 6:2).
- எருசலேமுக்கு உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்தபோது, லேவியர்கள் 'ஆறு அடி எடுத்துவைத்தபோதெல்லாம்' மாடுகளையும் கொழுத்த ஆடுகளையும் பலியிட்டு, ஒன்பது மைல் தூரத்தையும் ஒரு மாபெரும் பலிபீட யாத்திரையாகத் தாவீது மாற்றினான் (2 சாமுவேல் 6:13).
- தாவீது தன் ராஜ ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு ஒரு சணல் ஏபோத்தை (*ஏபோத் பாத்*) அணிந்திருந்தான்; இது ஓர் எளிய ஆசாரியனின் உடையாகும்; தேவ சமுகத்தில் ராஜாக்களும் எளிய ஊழியக்காரர்களே என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
- 2 சாமுவேல் 7:12-16-ல் நாத்தான் உரைத்த தீர்க்கதரிசனத்தில் *பாயித்* (வீடு) என்ற சொல் ஏழு முறை பயன்படுத்தப்பட்டு, தாவீதின் மாளிகையையும் தேவனுடைய நித்திய மேசியானிய வம்சத்தையும் முரண்படுத்திக் காட்டும் தெய்வீக விளையாட்டாக அமைந்துள்ளது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
வெளிப்படையாகப் பார்க்கும்போது, கீழே விழவிருந்த உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் காப்பாற்ற முயன்ற ஊசாவைத் தேவன் தண்டித்தது அநீதி போலத் தோன்றலாம். ஆனால் வேதாகமம் காட்டும் உண்மை முற்றிலும் வேறானது. எண்ணாகமம் 4:15 மற்றும் 7:9-ன் படி, உடன்படிக்கைப் பெட்டியை லேவியர்கள் தங்கள் தோள்களில் தண்டுகளினால் மட்டுமே சுமக்க வேண்டும்; பரிசுத்த பெட்டியை எந்த ஒரு மனிதக் கையும் தொடக்கூடாது, தொட்டால் மரணம் என்று நியாயப்பிரமாணம் தெளிவாக எச்சரித்திருந்தது. இஸ்ரவேலர் தேவனுடைய பிரமாணத்தைப் புறக்கணித்துப் புறஜாதி பெலிஸ்தரைப் போல ஒரு மாட்டு வண்டியில் பெட்டியை ஏற்றினர். பல வருடங்களாகத் தன் வீட்டிலேயே பெட்டி இருந்தபடியால், ஊசாவுக்குத் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின்மேல் இருந்த பயபக்தி குறைந்துபோயிருந்தது. கீழே விழும் பெட்டியைத் தாங்க முயன்றபோது, புழுதியை விடத் தன் பாவம் நிறைந்த கையே பரிசுத்தமானது என்று அவன் எண்ணினான்! தேவன் அநீதியானவர் அல்ல; ஒரு புதிய ராஜ்யத்தின் தொடக்கத்தில் தேவனுடைய மகா பரிசுத்தத்தை ஜனங்களுக்கு உணர்த்தவும், தேவனை மனித இஷ்டத்திற்கு அணுக முடியாது என்பதை நிலைநாட்டவுமே தேவன் ஊசாவை அடித்தார்.
மீகாளின் ஏளனம் என்பது ஒரு கணவன்-மனைவி தகராறு மட்டுமல்ல; அது தேவபக்திக்கும் உலகப் பெருமைக்கும் இடையே நிகழ்ந்த ஆவிக்குரிய மோதலாகும். சவுலின் மகளாகிய மீகாள், அரண்மனை ஜன்னலிலிருந்து தாவீதைப் பார்த்தபோது, அவனது தாழ்மையான ஆராதனையை அருவருத்தாள். அவளது தகப்பன் சவுலைப் போல, அவளும் உலக அந்தஸ்தையும் ராஜ கம்பீரத்தையுமே பெரிதாக எண்ணினாள். தாவீது தன் ராஜ ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு எளிய சணல் ஏபோத்தை அணிந்து தேவனுக்கு முன்பாக ஆடியதை, 'அற்ப மனிதனைப் போல அவமானப்பட்டுவிட்டான்' என்று அவள் பரிகசித்தாள். ஆனால் தாவீதோ: 'உன் தகப்பனைப் புறக்கணித்து என்னை ராஜாவாகத் தெரிந்துகொண்ட கர்த்தருக்கு முன்பாகவே ஆடினேன்!' என்று பதிலளித்தான். பண்டைய காலத்தில் அரச வாரிசுகளே ஒரு வம்சத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிப்பார்கள். சவுலின் கலக வம்சம் தாவீதின் பரிசுத்த மேசியானிய வம்சத்தோடு ஒருபோதும் கலக்காதபடிக்கு, தேவன் மீகாளின் கர்ப்பத்தை அவளது மரண நாள் வரைக்கும் அடைத்து அவளை மலடியாக்குகிறார்.
2 சாமுவேல் 7-ல் தேவன் தாவீதோடு செய்த உடன்படிக்கை வேதாகம இரட்சிப்பின் மிக முக்கியமான அஸ்திபாரமாகும். தேவன் தாவீதுக்கு நான்கு நித்திய வாக்குறுதிகளை அளித்தார்: மாபெரும் பெயர், இஸ்ரவேலுக்கு நிலையான தேசம், நித்திய வம்சம், மற்றும் என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும் சிம்மாசனம் (*கிஸ்ஸே ஓலாம்*). இந்த வாக்குத்தத்தம் சாலொமோனில் ஆலயம் கட்டப்படுவதன் மூலம் பகுதியாக நிறைவேறியபோதும், அதன் முழுமையான நித்திய நிறைவேற்றம் இயேசு கிறிஸ்துவிலேயே நிகழ்ந்தது. தீர்க்கதரிசிகள் அனைவரும் தாவீதின் வம்சத்தில் எழும்பும் அந்த நித்திய ராஜாவைக் குறித்தே முன்னறிவித்தனர் (ஏசாயா 9:6-7; எரேமியா 23:5-6). லூக்கா 1:32-33-ல் காபிரியேல் தூதன் மரியாளிடம்: 'அவர் பெரியவராயிருப்பார், உன்னதமானவருடைய குமாரன் என்னப்படுவார்; கர்த்தராகிய தேவன் அவருடைய பிதாவாகிய தாவீதின் சிம்மாசனத்தை அவருக்குக் கொடுப்பார். அவர் யாக்கோபின் குடும்பத்தாரை என்றென்றைக்கும் அரசாளுவார்; அவருடைய ராஜ்யத்துக்கு முடிவிராது' என்று அறிவித்தார். தாவீதின் குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவே இந்த நித்திய உடன்படிக்கையின் பூரண நிறைவேற்றமாய் விளங்குகிறார்!
