ஏசாயாவின் ஆலயத் தரிசனமும் பரிசுத்த அழைப்பும்

ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் புத்தகத்தில் உள்ள ஆறாம் அதிகாரம் உலக இலக்கியங்களிலேயே மிகவும் கம்பீரமான மற்றும் ஆவிக்குரிய ஆழம் நிறைந்த ஒரு பகுதியாகும். யூதாவின் உயர்குடி வாலிபன் ஒருவன் பழைய ஏற்பாட்டின் மாபெரும் தீர்க்கதரிசிகளின் தலைவனாக மாற்றப்பட்ட வரலாற்றுத் திருப்புமுனையை இது பதிவு செய்கிறது. ஒரு தேசமே துக்கத்திலும் அரசியல் நிச்சயமற்ற தன்மையிலும் மூழ்கியிருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், ஏசாயா நித்தியத்தின் திரையைக் கடந்து பரலோகத்தின் சிங்காசன அறைக்குள் நுழையும் பாக்கியத்தைப் பெற்றார். தேவனுடைய எல்லையற்ற பரிசுத்தத்திற்கு முன்பாக நின்று, தன் பாவங்களை உணர்ந்து கதறி, பரலோக அக்கினியால் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய பணிக்காகத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்த ஒரு உன்னத வரலாறு இதுவாகும். இந்தத் தரிசனம் இன்றும் ஒவ்வொரு விசுவாசியின் இதயத்திலும் பரிசுத்தத்தின் தாகத்தை மூட்டுகிறது. தேவனுடைய உன்னத சிங்காசனத்தின் மகிமை மனித ஞானத்திற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது என்பதை இது விளக்குகிறது.

வரலாற்றுப் பின்னணி: உசியா ராஜா ஐம்பத்திரண்டு நீண்ட ஆண்டுகள் யூதாவை மிகச் சிறந்த ஞானத்தோடும் செழிப்போடும் ஆட்சி செய்தார். அவர் எருசலேமின் மதில்களைப் பலப்படுத்தி, கோபுரங்களைக் கட்டி, பெரும் இராணுவத்தை உருவாக்கினார். விவசாயத்தை மேம்படுத்தி, பாசனக் குளங்களை வெட்டி நாட்டை வளப்படுத்தினார். பல தலைமுறை மக்கள் உசியாவை மட்டுமே தங்கள் ராஜாவாக அறிந்திருந்தனர். ஆனால் தனது ஆட்சியின் முடிவில் உசியா பெருமையடைந்து, ஆசாரியர்கள் மட்டுமே செய்ய வேண்டிய தூபங்காட்டும் பணியைச் செய்ய ஆலயத்திற்குள் அத்துமீறி நுழைந்ததால், நெற்றியில் குஷ்டரோகம் தோன்றி தனிமையில் வாழ்ந்து கிமு 740-ல் மரித்தார். தாவீதின் சிம்மாசனம் வெறுமையானதாலும், அசிரியப் பேரரசு மேற்கே படையெடுத்து வந்ததாலும், யூதாவின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாக மாறியது. மக்கள் சோகத்திலும் பயத்திலும் ஆழ்ந்திருந்தனர். இந்த இக்கட்டான தருணத்தில் தேவனுடைய வழிகாட்டுதல் மக்களுக்கு மிகவும் அவசியமாய் இருந்தது. மனிதனின் நம்பிக்கைகள் உடையும் போது தேவன் கிரியை செய்கிறார்.

1. சர்வவல்ல ராஜாவின் பரலோக சிங்காசன அறை

இந்த இக்கட்டான ஆண்டில்தான் ஏசாயா எருசலேமில் உள்ள கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குள் நுழைந்தார். திடீரென்று, பூமிக்குரிய கல் தூண்கள் மறைந்து பரலோகத்தின் மகிமை வெளிப்பட்டது: "உசியா ராஜா மரணமடைந்த வருஷத்தில், ஆண்டவர் உயரமும் உன்னதமுமான சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கக்கண்டேன்; அவருடைய வஸ்திரத்தொங்கலினால் தேவாலயம் நிறைந்திருந்தது." பூமிக்குரிய ஒரு ராஜா மரித்துப்போனாலும், அண்டசராசரங்களையும் ஆளுகிற நித்திய ராஜா சர்வவல்லமையோடு தமது சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கிறார் என்பதை ஏசாயா கண்டார். யெகோவாவின் ராஜவஸ்திரத்தின் மகிமை அந்தப் பரலோக ஆலயத்தை முழுமையாக நிரப்பியது. உலக சாம்ராஜ்யங்கள் மாறினாலும் தேவனுடைய ஆளுகை நித்தியமானது என்பது வெளிப்பட்டது. தேவனுடைய சிங்காசனம் அசைக்க முடியாதது.

சிங்காசனத்திற்கு மேலே சேராபீன்கள் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். சேராபீன் என்ற எபிரெய வார்த்தைக்கு 'அக்கினிமயமானவர்கள்' என்று பொருள். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறு சிறகுகள் இருந்தன: தேவனுடைய குருடாக்கும் பரிசுத்தத்திற்கு முன்பாகத் தங்கள் முகங்களை இரண்டினால் மூடினார்கள்; தாழ்மையின் அடையாளமாகத் தங்கள் கால்களை இரண்டினால் மூடினார்கள்; தேவனுடைய கட்டளைகளை உடனடியாக நிறைவேற்ற இரண்டினால் பறந்தார்கள். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி பரலோகத்தை அதிரவைக்கும் ஒரு நித்திய துதியைப் பாடினார்கள்:

"சேனைகளின் கர்த்தர் பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்; பூமியனைத்தும் அவருடைய மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது!"

எபிரெய மொழியில் ஒரு வார்த்தையை மூன்று முறை சொல்வது (Trisagion) அதன் மிக உயர்ந்த உச்சக்கட்டத்தைக் குறிக்கும். தேவன் வெறும் பரிசுத்தர் மட்டுமல்ல; அவர் பரிசுத்தத்தின் முழு உருவமாக விளங்குகிறார். சேராபீன்களின் இந்த ஆர்ப்பரிக்கும் சத்தத்தினால் ஆலயத்தின் வாசல்களின் நிலைகள் அசைந்தது, ஆலயம் முழுவதும் நறுமணமுள்ள தூபப் புகையினால் நிரம்பியது. அந்த பரலோக சேனைகளின் துதிமுழக்கம் ஏசாயாவின் ஆத்துமாவை நடுங்கச் செய்தது. பிரபஞ்சத்தையே படைத்த ஆண்டவரின் மகிமை அங்கே வெளிப்பட்டது. தேவனுடைய ஆலயத்தின் தூண்கள் அதிர்ந்து நடுங்கின. பரலோக சேனைகள் தேவனை இடைவிடாமல் பணிந்து வணங்கின.

அந்தத் தரிசனம் ஏசாயாவின் உள்ளத்தை அதிர வைத்தது. பூமியின் பலவீனங்களும் பாவங்களும் பரலோகத்தின் மாசற்ற தூய்மைக்கு முன்பாக எம்மாத்திரம் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். தேவன் தம்முடைய சிருஷ்டிப்பைப் பார்க்கிலும் எவ்வளவோ உயர்ந்தவர் என்பதை அந்தச் சேராபீன்களின் ஆராதனை அவருக்கு உணர்த்தியது. தேவனுடைய அளவற்ற பரிசுத்தம் மனிதனின் கண்களுக்குப் பேரொளியாகத் தோன்றியது. அங்கே மனித பெருமைக்கோ அல்லது சுயநீதிக்கோ எந்த இடமும் இருக்கவில்லை.

2. உள்ளம் உடைந்த கதறல்: 'ஐயோ! அதமானேன்'

தேவனுடைய மாசற்ற, குருடாக்கும் பரிசுத்தத்திற்கு முன்பாக நின்றபோது, ஏசாயாவுக்குப் பெருமையோ அல்லது சுயதிருப்தியோ ஏற்படவில்லை. மாறாக அவர் தன்னை முற்றிலும் நொறுக்கப்பட்டவராக உணர்ந்தார். தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் பேரொளிக்கு முன்பாக மனிதனின் சுயநீதியும் பெருமையும் சாம்பலாக மறைந்தது. தான் சாகப்போகிறோம் என்று பயந்து நடுங்கி, ஏசாயா கதறினார்:

"ஐயோ! அதமானேன், நான் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனுஷன், அசுத்த உதடுகளுள்ள ஜனங்களின் நடுவில் வாசமாயிருக்கிறவன்; சேனைகளின் கர்த்தராகிய ராஜாவை என் கண்கள் கண்டதே!"

ஏசாயா குறிப்பாகத் தனது உதடுகளைக் குறித்துக் கதறினார்; ஏனெனில் ஒரு மனிதனின் இருதயத்தின் நிறைவினால் அவனது வாய் பேசுகிறது (மத்தேயு 12:34). பொய்களும், புறங்கூறுதல்களும், வீண் பேச்சுகளும் நிறைந்த ஒரு சமுதாயத்தில் வாழ்ந்த தான், தேவனுக்கு முன்பாக நிற்பதற்குத் தகுதியற்றவன் என்பதை ஏசாயா உணர்ந்தார். மெய்யான ஆன்மீக மறுமலர்ச்சி எப்போதும் இப்படிப்பட்ட பாவ உணர்வோடும் சுய வெறுப்போடுமே தொடங்குகிறது. மனிதன் தன் சுயநீதியை விட்டு விலகும்போது மட்டுமே தேவ கிருபை வெளிப்படுகிறது. ஏசாயாவின் இந்த கதறல் பரலோகத்தின் இரக்கத்தைத் தூண்டியது. சர்வவல்ல தேவன் தன் தாசனைப் புறக்கணிக்கவில்லை; மாறாக அவனைத் தழுவிக்கொள்ளத் திருவுளம் கொண்டார். உடைந்த உள்ளத்தை தேவன் ஒருபோதும் புறக்கணிப்பதில்லை.

3. பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட நெருப்புத் தழல்

ஒரு சேராபீன் பலிபீடத்திலிருந்து குறட்டால் ஒரு நெருப்புத் தழலை எடுத்து வந்து ஏசாயாவின் உதடுகளைத் தொட்டு அவனது பாவத்தை நீக்கியது.

உடைந்த உள்ளத்தோடு கதறிய தன் ஊழியனை தேவன் கைவிடவில்லை. உண்மையான மனந்திரும்புதலுக்குப் பரலோக கிருபை உடனடியாகப் பதிலளித்தது. அந்தச் சேராபீன்களில் ஒருவன் பரலோகத்தின் பொன் பலிபீடத்திற்குப் பறந்து சென்றான். அந்த நெருப்புத் தழல் மிகவும் பரிசுத்தமானது என்பதால், தேவ தூதனும் கூட அதைத் தன் கைகளால் தொடாமல் ஒரு பொன் குறட்டினால் பிடித்தான். அவன் வேகமாகப் பறந்துவந்து, சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து கிடந்த ஏசாயாவின் அருகே நின்றான்.

அந்தத் தூதன் அந்தச் சிவந்த நெருப்புத் தழலை ஏசாயாவின் உதடுகளின்மேல் வைத்துத் தொட்டான். பின்னர் அந்தத் தூதன் ஒரு தெய்வீக விடுதலையை அறிவித்தான்: "இதோ, இது உன் உதடுகளைத் தொட்டது; உன் அக்கிரமம் நீங்கி, உன் பாவம் நிவிர்த்தியானது!"

பலிபீடத்தின் நெருப்பு ஏசாயாவை எரிக்கவில்லை; மாறாக அவனது பாவக் கறைகளையும் அசுத்தங்களையும் சுட்டெரித்து அவனைப் புடமிட்டது. இது இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை பலியினால் நமக்குக் கிடைக்கும் பரிசுத்தத்திற்கு ஒரு அழகான நிழலாகும். ஒரே நொடியில் ஏசாயாவின் குற்றவுணர்வு நீங்கியது, அவனது உதடுகள் தேவனுடைய வார்த்தையைப் பேசும் பரிசுத்த பாத்திரமாக மாற்றப்பட்டது. அழைப்பிற்கு முன்பாக சுத்திகரிப்பு நிறைவேறியது. தேவன் தம் ஊழியனைத் தமது தெய்வீக வல்லமையால் நிரப்பினார். ஒரு புதிய ஆவிக்குரிய பெலன் ஏசாயாவின் ஆத்துமாவில் பாய்ந்தது. அவனது பயம் நீங்கி தேவ சமாதானம் அவனை ஆட்கொண்டது. அவன் ஒரு புதிய மனிதனாக மாற்றப்பட்டான்.

4. தெய்வீக அழைப்பு: 'இதோ, நான் இருக்கிறேன், என்னை அனுப்பும்'

பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டு, இருதயம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பிறகு, ஏசாயாவால் தேவனுடைய இருதயத்தின் துடிப்பைக் கேட்க முடிந்தது. வரலாற்றிலேயே முதல்முறையாக தேவன் பேசும் சத்தம் கேட்டது. தேவன் யாரையும் கட்டாயப்படுத்தவில்லை; மாறாக பரலோக நீதிமன்றத்தில் ஒரு ஆழமான கேள்வியை எழுப்பினார்:

"யாரை நான் அனுப்புவேன், யார் நமது காரியமாய் போவான்?"

'நமது காரியமாய்' என்ற பன்மை வார்த்தை பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியாகிய திரித்துவ தேவனைக் குறித்தது. எந்த ஒரு தயக்கமும் இன்றி, எங்கே போக வேண்டும், தனக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும் என்று கேட்காமல், சுத்திகரிக்கப்பட்ட ஏசாயா உடனடியாக எழுந்து நின்று உலகப் புகழ்பெற்ற தனது முழு அர்ப்பணிப்பை உரைத்தார்:

"இதோ, அடியேன் இருக்கிறேன்; என்னை அனுப்பும்!" (ஏசாயா 6:8)

அதன்பின் தேவன் ஏசாயாவுக்கு ஒரு கடினமான தீர்க்கதரிசனப் பணியைக் கொடுத்தார். கண்கள் குருடாகி, காதுகள் மந்தமாகி, இருதயம் கொழுத்துப்போன ஒரு கடின மனமுள்ள தலைமுறைக்கு அவன் பிரசங்கிக்க வேண்டும். அவன் நான்கு ராஜாக்களின் (உசியா, யோதாம், ஆகாஸ், எசேக்கியா) ஆட்சிக்காலத்தில் ஊழியம் செய்து, சிறையிருப்பைக் குறித்து எச்சரித்தது மட்டுமல்லாமல், மனித வரலாற்றிலேயே மிக உன்னதமான மேசியாவின் தீர்க்கதரிசனங்களை எழுதினார்: கன்னிகையின் கர்ப்பத்தில் இம்மானுவேல் பிறப்பார் (ஏசாயா 7:14), அவர் அதிசயமானவர், ஆலோசனைக்கர்த்தா, சமாதானப் பிரபு (ஏசாயா 9:6), மற்றும் நமது பாவங்களுக்காக அடிக்கப்பட்ட பாடுபடும் ஊழியக்காரர் (ஏசாயா 53). ஏசாயாவின் இந்த ஆலயத் தரிசனம் கிறிஸ்துவ அழைப்பின் உன்னத அடையாளமாகும்: ராஜாவாகிய தேவனைத் தரிசிப்பது, கிருபையின் அக்கினியால் சுத்திகரிக்கப்படுவது, மற்றும் தேவனுடைய பணிக்காக 'இதோ நான் இருக்கிறேன்' என்று முழுமையாக நம்மை ஒப்புக்கொடுப்பதே அதுவாகும். தேவனுடைய ஊழியத்திற்குத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்த ஏசாயாவின் வாழ்க்கை இன்றும் உலகெங்கும் வாழும் கோடிக்கணக்கான விசுவாசிகளுக்கு ஒரு மாபெரும் வழிகாட்டியாகத் திகழ்கிறது.

சிந்தனைக்கு:

• பூமிக்குரிய அரியணைகள் அசையும், தேவ சிங்காசனம் அசையாது: உலகத் தலைவர்கள் மறைந்தாலும், அரசியல் சூழல்கள் மாறினாலும், சர்வவல்ல தேவன் எப்போதும் தமது சிங்காசனத்தில் நித்திய ராஜாவாக வீற்றிருக்கிறார்.
• தேவனுடைய அளவற்ற பரிசுத்தம்: தேவனுடைய பரிசுத்தத்தைக் குறித்த பயபக்தியை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அவரது பரிசுத்தத்தை உணரும்போது மட்டுமே நமது பாவத்தின் தீவிரத்தையும் கிருபையின் மேன்மையையும் அறிய முடியும்.
• அழைப்பிற்கு முன் சுத்திகரிப்பு: தேவன் அசுத்தமான பாத்திரத்தைப் பயன்படுத்த மாட்டார். தேவனுடைய ஊழியத்திற்கு முன்பாக தனிப்பட்ட பரிசுத்தமும், பலிபீடத்தின் அக்கினியால் உண்டாகும் சுத்திகரிப்பும் அவசியமாகும்.
• நிபந்தனையற்ற அர்ப்பணிப்பு: ஏசாயா தேவனிடம் எந்த நிபந்தனையும் விதிக்கவில்லை. தேவனுடைய அளவற்ற மன்னிப்பை அனுபவித்த ஒரு மனிதனின் ஒரே பதில்: "இதோ, நான் இருக்கிறேன்; என்னை அனுப்பும்!" என்பதாக மட்டுமே இருக்க முடியும். ஏசாயாவின் இந்த அற்புத தரிசனம் நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்றியமைக்க வல்லது. நாம் நமது பாவங்களை அறிக்கையிட்டு தேவ சமுகத்தில் காத்திருக்கும்போது, அவர் நம்மைப் பரிசுத்த அக்கினியால் நிரப்பித் தமது சாட்சிகளாக இந்த உலகத்திற்கு அனுப்புவார். தேவனுடைய ஊழியத்திற்கு நம்மை நாமே முழு உள்ளத்தோடு ஒப்புக்கொடுப்போம். கர்த்தர் பெரியவர், அவருடைய நாமம் என்றென்றும் மகிமைப்படுவதாக. அவருடைய பரிசுத்த பிரசன்னத்தில் நாம் எப்போதுமாய் நிலைத்திருப்போம். தேவனுடைய அன்பும் கிருபையும் என்றும் நம்மை வழிநடத்துவதாக. ஆமென்.