ஏலா பள்ளத்தாக்கிலே பெலிஸ்திய மாவீரன் கோலியாத்தை வீழ்த்திய அந்த மாபெரும் வரலாற்று வெற்றிக்குப் பின்னர், கிபியாவிலுள்ள சவுலின் அரச மாளிகையிலே ஒரு விசேஷித்த ஆவிக்குரிய தெய்வீக உடன்படிக்கை உருவானது. பெலிஸ்திய ராட்சதனின் துண்டிக்கப்பட்ட தலையைக் கையிலே பிடித்துக்கொண்டு நின்ற இளம் மேய்ப்பன் தாவீது, சவுல் ராஜாவின் கேள்விகளுக்கு மிகுந்த அடக்கத்தோடும், விவேகத்தோடும், தாழ்மையின் ஞானத்தோடும் பதிலளித்துக்கொண்டிருந்தான். அரசவை மேடையில் கம்பீரமாய் நின்றுகொண்டு அந்தக் காட்சியைக் கூர்ந்து கவனித்தான் பட்டத்து இளவரசன் யோனத்தான்—மிக்மாஸ் கணவாயிலே தன் ஆயுததாரியோடு கூடத் தனியொருவனாக நின்று, பெலிஸ்திய காவல் பாசறையையே தகர்த்தெறிந்த மாபெரும் பராக்கிரமசாலியும் வீரனுமாகிய யோனத்தான் அவன். தாவீது பேசிய விசுவாச வார்த்தைகளையும் அவனது இருதயத்தின் உத்தமத்தையும் கண்ட யோனத்தானின் உள்ளத்தில் ஒரு தெய்வீக அன்பு கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது; பரிசுத்த வேதாகமம் அந்தப் புனித தருணத்தை இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறது: "யோனத்தானுடைய ஆத்துமா தாவீதின் ஆத்துமாவோடு இசைந்திருந்தது; யோனத்தான் அவனைத் தன் ஆத்துமாவைப்போலச் சிநேகித்தான்!" (1 சாமுவேல் 18:1).
அப்போது பண்டைய மத்திய கிழக்கு வரலாற்றிலேயே எந்த ஒரு அரச வாரிசும் அல்லது பட்டத்து இளவரசனும் செய்யத் துணியாத ஒரு மாபெரும் தியாகச் செயலை யோனத்தான் செய்தான். உலக வழக்கப்படியும் அரச தந்திரத்தின்படியும், ஒரு நாட்டின் பட்டத்து இளவரசன் தனக்குப் போட்டியாக எழும் எந்த ஒரு புகழ்பெற்ற தளபதியையும் அல்லது வீரனையும் கொன்றுபோடவே நினைப்பான். ஆனால் யோனத்தானோ தேவ ஆவியினால் ஏவப்பட்டு, "தான் உடுத்தியிருந்த சால்வையைக் கழற்றி, தன் வஸ்திரங்களையும், தன் பட்டயத்தையும், தன் வில்லையும், தன் கச்சையையும் தாவீதுக்குக் கொடுத்தான்!" (1 சாமுவேல் 18:4). தனக்குரிய அரச சால்வையையும் (*மெயீல்*) போர்க்கவசங்களையும் கழற்றித் தாவீதுக்குக் கொடுத்ததன் மூலம், யோனத்தான் தனக்குரிய அரச வாரிசுரிமையைத் தாவீதுக்குத் தாமாகவே முன்வந்து மனப்பூர்வமாய் விட்டுக்கொடுத்தான்! பெத்லகேமின் இளம் மேய்ப்பனாகிய தாவீதின்மேலேயே கர்த்தருடைய பரிசுத்த அபிஷேகமும் சிம்மாசனமும் தங்கியிருக்கிறது என்பதை ஆவியிலே உணர்ந்த யோனத்தான், தேவ சித்தத்திற்கு முழுமையாய் அடிபணிந்து, தாவீதோடு ஒரு பரிசுத்த உடன்படிக்கையை (*பெரீத்*) செய்துகொண்டான்.
சவுல் தாவீதைத் தன் அரண்மனைப் பணிவிடையிலே வைத்துக்கொண்டு, அவனைப் போர்வீரர்களுக்குத் தளபதியாக நியமித்தான். சவுல் அவனை அனுப்புகிற இடங்களுக்கெல்லாம் தாவீது புறப்பட்டுப் போய், சகல காரியங்களையும் புத்திமதியாய் நடப்பித்தான்; இஸ்ரவேல் ஜனங்களும் போர்க்களத்து வீரர்களும் அவனைத் தங்கள் கண்களைப்போல நேசித்தனர். ஆனால், பெலிஸ்தியருக்கு எதிரான மாபெரும் வெற்றியை நாடெங்கும் கொண்டாடும் வெற்றி ஊர்வலத்திலே ஒரு கொடிய பொறாமையின் நஞ்சு முளைவிட்டது. இஸ்ரவேலின் சகல பட்டணங்களிலுமிருந்து பெண்கள் கஞ்சிராக்களோடும், மேள தாளங்களோடும், சங்கீத வாத்தியங்களோடும் ஆடிப்பாடி: "சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்!" என்று இரு அணிகளாகப் பிரிந்து ஆர்ப்பரித்துப் பாடினர் (1 சாமுவேல் 18:7).
அந்தப் பாடல் சவுலின் உள்ளத்தில் விஷமுள்ள கூரிய அம்பைப் போலத் தைத்தது! அவனது அகந்தை புண்பட்டு, கட்டுக்கடங்காத பொறாமையாக வெடித்தது: "தாவீதுக்குப் பதினாயிரத்தையும், எனக்கு ஆயிரத்தையும் கொடுத்தார்கள்; இன்னும் ராஜ்யபாரம் மாத்திரம் அவனுக்குக் குறையாயிருக்கிறது என்றான்!" அந்நாள் முதல் சவுல் தாவீதைக் கசப்போடும் காழ்ப்போடும் பார்க்கத் தொடங்கினான். மறுநாளிலே தேவனால் அனுப்பப்பட்ட ஒரு பொல்லாத ஆவி சவுலின்மேல் பலமாய் இறங்க, அவன் அரண்மனைக்குள்ளே பித்துப்பிடித்து பயங்கரமாய் உளறிக்கொண்டிருந்தான். தாவீதோ தன் வழக்கத்தின்படி சுரமண்டலத்தை எடுத்து, ராஜாவின் கொந்தளிக்கும் மனதை அமைதிப்படுத்தும்படி தன் கைகளினால் இனிமையாய் வாசித்துக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் சவுலின் கையிலோ ஒரு கனமான போரீட்டி இருந்தது. திடீரென, கொலைவெறியோடு சவுல்: "தாவீதைச் சுவரோடே சேர்த்துத் தைப்பேன்" என்று சொல்லித் தன் முழுப் பலத்தோடும் ஈட்டியை அவன்மேல் எறிந்தான்! ஆனால் விழிப்புடனிருந்த தாவீது சுதாரித்து உடனே விலகினான்; ஈட்டி சுவரிலே பாய்ந்து அதிர்ந்தது. சவுல் இரண்டாவது முறையும் ஈட்டியை எறிந்தான்; ஆனால் கர்த்தருடைய மறைவான கரம் தாவீதைப் பாதுகாத்தபடியினால் அவன் இரண்டு முறையும் மரணத்திற்குத் தப்பினான்.
கர்த்தர் தன்னிடத்திலிருந்து விலகி, தாவீதோடே இருக்கிறார் என்பதைக் கண்டு சவுல் அவனுக்கு மிகவும் பயந்தான். அவனைத் தன் முகத்திற்கு முன்பாக அரண்மனையில் இராதபடி விலக்கி, சேனையின் ஆயிரத்துக்கதிபதியாக நியமித்தான். ஆனால் தாவீது தன் வழிகளிலெல்லாம் உத்தமனும் புத்திமானுமாக நடந்தான்; கர்த்தர் அவனோடேகூட இருந்து சகல காரியங்களிலும் வெற்றியைத் தந்தார். அப்போது சவுல் அவனுக்கு ஒரு கொடிய மரணக் கண்ணியைத் திட்டமிட்டான்: தன் மூத்த மகள் மேராபைத் தருவதாக ஏமாற்றிவிட்டு, பின்னர் தன் இளைய மகள் மீகாளை அவனுக்கு மணமுடிக்க முன்வந்து, ஒரு விபரீதமான பரிசத்தைக் கேட்டான்: "ராஜாவுக்குப் பொன்னும் வெள்ளியுமான பரிசம் வேண்டாம்; ராஜாவின் சத்துருக்களிடத்தில் பழிவாங்கும்படி, பெலிஸ்தரின் நூறு நுனித்தோல்கள் மட்டுமே வேண்டும் என்றான்!" பெலிஸ்தர் கையால் தாவீது வெட்டுண்டு சாகவேண்டும் என்பதே சவுலின் கொடிய வஞ்சகத் திட்டம்! ஆனால் தாவீதோ தன் பராக்கிரமசாலிகளோடு புறப்பட்டுப் போய், இருநூறு பெலிஸ்தரைக் கொன்று, அவர்களின் நுனித்தோல்களை முழு எண்ணிக்கையாகக் கொண்டுவந்து சவுலின் காலடியில் வைத்தான்! சவுல் வேறு வழியின்றித் தன் மகள் மீகாளை அவனுக்கு மனைவியாகக் கொடுத்தான்; ஆனால் அவனது பொறாமை மேலும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது; சவுல் தாவீதுக்கு எந்நாளும் கொடிய பகைஞனானான்.
சவுல் தன் மகன் யோனத்தானிடமும் தன் ஊழியக்காரரிடமும் தாவீதைக் கொன்றுபோடும்படி வெளிப்படையாகவே கட்டளையிட்டான். ஆனால் யோனத்தானோ தாவீதை உயிரென நேசித்தபடியினால், அவனை ஒரு வயல்வெளியிலே ஒளிந்திருக்கச் சொல்லிவிட்டு, தன் தகப்பனிடம் சென்று அவனுக்காக மிகுந்த துணிவோடு பரிந்துபேசினான்: "ராஜா தம்முடைய அடியானாகிய தாவீதுக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்யலாகாது; அவன் உமக்கு விரோதமாக ஒரு குற்றமும் செய்யவில்லை; அவன் செய்த கிரியைகள் உமக்கு மிகவும் நன்மையாயிருந்ததே. அவன் தன் பிராணனைத் தன் கையிலே பிடித்துக்கொண்டு அந்தப் பெலிஸ்தனைக் கொன்றான்; அதினால் கர்த்தர் இஸ்ரவேலுக்கெல்லாம் பெரிய இரட்சிப்பைச் செய்தார்... அப்படியிருக்க, முகாந்தரமில்லாமல் தாவீதைக் கொன்று, குற்றமில்லாத இரத்தத்திற்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்வானேன்?" என்றான் (1 சாமுவேல் 19:4-5). சவுல் யோனத்தானின் நியாயமான சொல்லைக் கேட்டு: "அவன் கொல்லப்படுவதில்லை என்று கர்த்தரின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்" என்று ஆணையிட்டான். தாவீது மீண்டும் அரண்மனைக்குத் திரும்பி முன்போலப் பணிவிடை செய்தான்.
ஆனால் அந்தச் சமாதானம் நீண்டகாலம் நீடிக்கவில்லை. பெலிஸ்தரோடு மீண்டும் போர் மூண்டு, தாவீது பெரும் சேதத்தோடு அவர்களை முறியடித்து வெற்றியோடு திரும்பியபோது, சவுலின்மேல் மீண்டும் பொல்லாத ஆவி வந்தது. தாவீது அரண்மனையில் சுரமண்டலம் வாசிக்கும்போது, சவுல் மூன்றாவது முறையாகத் தன் ஈட்டியை அவன்மேல் முழுப் பலத்தோடு எறிந்தான்; தாவீது சாதுரியமாய் விலகவே ஈட்டி சுவரிலே பாய்ந்து பதிந்தது. தாவீது அன்றிரவே தன் உயிரைக் காத்துக்கொள்ளத் தப்பி ஓடினான். சவுல் தாவீதின் வீட்டைச் சுற்றி வளைத்து, காலையிலே அவனைக் கொன்றுபோடும்படி தன் காவலர்களை அனுப்பினான். ஆனால் தாவீதின் மனைவி மீகாள் தன் கணவனை நோக்கி: "நீ இன்றிரவு உன் பிராணனைத் தப்புவிக்காவிட்டால், நாளைக்கு நீ நிச்சயமாகக் கொல்லப்படுவாய்" என்று எச்சரித்து, அவனை ஜன்னல் வழியே இறக்கிவிட்டாள்; படுக்கையிலே விக்கிரகச் சிலையையும் வெள்ளாட்டு மயிர் தலையணையையும் வைத்து மூடி, சவுலின் ஆட்களை ஏமாற்றித் தாவீது தப்புவதற்குப் பாதையமைத்தாள்.
தாவீது ராமாவிலுள்ள தீர்க்கதரிசியாகிய சாமுவேலிடம் தப்பியோடி, நாயோத்திலே தங்கினான். சவுல் தாவீதைப் பிடித்து வரும்படி அடுத்தடுத்து மூன்று முறை அனுப்பிய போர்வீரர்கள் எல்லார்மேலும் தேவனுடைய ஆவியானவர் இறங்கி, அவர்கள் எல்லாரும் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள்! இறுதியில் சவுல் தானே நேரில் அங்கே வந்தான்; ஆனால் தேவ ஆவியானவர் சவுலின்மேலும் பலமாய் இறங்கவே, அவன் தன் ராஜ ஆடைகளைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டுத் தரையிலே விழுந்து கிடந்து தீர்க்கதரிசனம் சொன்னான்; "சவுலும் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவனோ?" என்று ஜனங்கள் வியப்புற்றுப் பேசிக்கொண்டனர்.
நாயோத்திலிருந்து தப்பியோடிய தாவீது, யோனத்தானை வனாந்தர வயல்வெளியில் இரகசியமாய்ச் சந்தித்துக் கதறினான்: "நான் என்ன செய்தேன்? என் அக்கிரமம் என்ன? உம்முடைய தகப்பன் என் பிராணனை வாங்கத் தேடுவதற்கு நான் அவருக்கு முன்பாகச் செய்த குற்றம் என்ன?" என்றான். யோனத்தான் தன் தகப்பனின் உள்ளக்கிடக்கையைச் சோதித்துப் பார்க்க ஒரு உறுதியான திட்டத்தைத் தீட்டினான்: அடுத்த இரண்டு நாட்கள் நடைபெறவிருந்த மாதப்பிறப்பு (*ரோஷ் கோதேஷ்*) அரச பந்தியிலே தாவீதின் ஆசனம் காலியாக இருக்கும். சவுல் அதைக் குறித்துக் கேட்கும்போது, பெத்லகேமிலுள்ள தன் குடும்பப் பலிக்காகத் தாவீது என்னிடத்தில் அனுமதி கேட்டு அவசரமாய்ப் போயிருக்கிறான் என்று யோனத்தான் சொல்வான். சவுல் சமாதானமாய் இருந்தால் தாவீதுக்கு ஆபத்தில்லை; ஆனால் அவன் கடுங்கோபமடைந்தால், சவுல் அவனைக் கொல்லத் தீர்மானித்திருக்கிறான் என்பதைத் தெளிவாக அறிந்துகொள்ளலாம்.
அந்த திறந்த வயல்வெளியிலே யோனத்தானும் தாவீதும் தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் பரிசுத்த உடன்படிக்கையைப் புதுப்பித்துக்கொண்டனர். யோனத்தான் தாவீதை நோக்கி: "நான் உயிரோடிருக்கும்போது மாத்திரமல்ல, நான் சாகாதபடிக்கு நீ கர்த்தரின் கிருபையை எனக்குச் செய்யவேண்டும்; கர்த்தர் தாவீதுடைய சத்துருக்களைப் பூமியின்மேல் இராதபடிக்கு நிர்மூலமாக்கும் காலத்திலும், நீ என் குடும்பத்தை விட்டு உன் மாறாத உடன்படிக்கைக் கிருபையை (*ஹெஸெத்*) ஒருபோதும் விலக்காதிருக்கக்கடவாய் என்றான்!" (1 சாமுவேல் 20:14-15). பின்னர் யோனத்தான் ஒரு இரகசிய வில்வித்தை சமிக்ஞையைத் திட்டமிட்டான்: மூன்றாம் நாளிலே தாவீது ஏசேன் கல்லருகே மறைந்திருக்க வேண்டும்; யோனத்தான் ஒரு சிறிய பையனோடு வந்து இலக்கை நோக்கி மூன்று அம்புகளை எய்வான். அம்பு பையனுக்கு முன்னால் கிடப்பதாகச் சொன்னால் தாவீதுக்கு ஆபத்தில்லை, அவன் வரலாம்; ஆனால் அம்பு "பையனுக்கு அப்பாலே கிடக்கிறது, தாமதியாமல் சீக்கிரமாய் ஓடு!" என்று சத்தமிட்டால், கர்த்தர் அவனை அனுப்பிவிட்டார் என்றும் தாவீது உடனடியாகத் தப்பி ஓடவேண்டும் என்றும் அவர்கள் குறியீடு வைத்தனர்.
இரண்டாம் நாள் அரச பந்தியிலே தாவீதின் இடம் காலியாக இருந்ததைக் கண்ட சவுல் ஆத்திரமடைந்தான். யோனத்தான் சொன்ன காரணத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் சவுலின் கொடிய கோபம் அக்கினியைப் போலப் பற்றி எரிந்தது: யோனத்தானை நோக்கி, "வஞ்சகமும் முரட்டாட்டமுமுள்ள ஸ்திரீயின் மகனே! ஈசாயின் மகன் இந்தப் பூமியின்மேல் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் நீயாவது உன் ராஜ்யபாரமாவது ஒருபோதும் நிலைநிற்கமாட்டாது; அவனை உடனே என்னிடத்தில் பிடித்துக்கொண்டுவா, அவன் சாகவே சாகவேண்டும்!" என்று கூச்சலிட்டான். யோனத்தான் துணிவோடு: "அவன் ஏன் கொல்லப்படவேண்டும்? அவன் என்ன செய்தான்?" என்று கேட்டபோது, ஆத்திரமடைந்த சவுல் தன் சொந்த மகன் யோனத்தான்மேலும் தன் போரீட்டியை எறிந்து அவனைக் குத்திக் கொல்லப் பார்த்தான்! யோனத்தான் மிகுந்த துக்கத்தோடும் வேதனையோடும் பந்தியை விட்டு எழுந்து சென்றான்.
மறுநாள் விடியற்காலையிலே யோனத்தான் ஒரு சிறு பையனோடு ஏசேன் கல்லருகே உள்ள வெளிக்கு வந்தான். யோனத்தான் வில்லை வளைத்து, அந்தப் பையனுக்கு வெகுதூரத்திற்கு அப்பாலே ஒரு அம்பை எய்து, தன் இதயமே வெடிப்பதுபோலச் சத்தமிட்டான்: "அம்பு உனக்கு அப்பாலே இருக்கிறது அல்லவா? நில்லாதே, தாமதியாமல் தீவிரமாய் ஓடு!" அந்த எச்சரிப்பின் சத்தம் பாறையின் மறைவில் பதுங்கியிருந்த தாவீதின் காதுகளில் விழுந்தது! பையன் அம்புகளை எடுத்து வந்தபின் யோனத்தான் அவனிடம் வில்லைக் கொடுத்து நகருக்குள் அனுப்பிவிட்டான்.
அந்தப் பையன் போனவுடனே, தாவீது ஏசேன் கல்லின் மறைவிலிருந்து வெளியே வந்து, யோனத்தானுக்கு முன்பாகத் தரையிலே மூன்று தரம் முகம் குப்புற விழுந்து வணங்கினான். அந்த இரண்டு தேவ மனிதர்களும் ஒருவரையொருவர் கட்டிப்பிடித்து, முத்தமிட்டுக் கண்ணீர் வடித்து மனமுடைந்து அழுதனர்; தாவீது மிகவும் கதறி அழுதான். யோனத்தான் தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு: "சமாதானத்தோடே போ; கர்த்தர் எனக்கும் உனக்கும், என் சந்ததிக்கும் உன் சந்ததிக்கும் நடுவே என்றென்றைக்கும் சாட்சியாய் இருப்பாராக என்று நாம் இருவரும் கர்த்தருடைய நாமத்திலே ஆணையிட்டுக்கொண்டோமே என்றான்!" (1 சாமுவேல் 20:42). தாவீது பாலைவனத்து நாடுகடத்தலுக்குப் புறப்பட்டுப் போனான்; யோனத்தானோ பாரமான இதயத்தோடு நகரத்திற்குத் திரும்பினான். உலக அரசுகளும் சிம்மாசனங்களும் அழிந்துபோனாலும், அவர்களுடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கை அன்பு ஒருபோதும் மாறாமல் நிலைநின்றது; தன் சிநேகிதருக்காகத் தன் ஜீவனையே கொடுக்கிற உன்னத நண்பராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நித்திய கிருபைக்கு இது ஒரு காலத்தால் அழியாத ஒப்பற்ற முன்னடையாளமாய் விளங்கியது!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
உடன்படிக்கை, உடன்படிக்கைச் சட்டம், புனித வாக்குறுதி. யோனத்தானும் தாவீதும் தேவனுக்கு முன்பாகச் செய்து உறுதிப்படுத்திய மாறாத ஆவிக்குரிய பந்தம்.
அன்பு, தியாக அன்பு, மெய்யான பாசம். யோனத்தான் தாவீதைத் 'தன் சொந்த ஆத்துமாவைப் போலச்' சிநேகித்து, தன் சுய பெருமைகளைவிட அவனது பாதுகாப்பையே முதன்மையாகக் கருதிய தெய்வீக அன்பு.
சால்வை, மேலங்கி, அரச குமாரருக்குரிய கனமான ஆடை. பட்டத்து இளவரசனான யோனத்தான் தன் சால்வையைக் கழற்றித் தாவீதுக்குக் கொடுத்து, அவனது எதிர்கால ராஜரீகத்தை அங்கீகரித்த அடையாளம்.
அம்பு, வில்லினால் எய்யப்படும் அம்பு. ஏசேன் கல்லருகே ஒளிந்திருந்த தாவீதுக்கு, சவுல் அவனைக் கொல்லத் திட்டமிட்டிருக்கிறான் என்பதை இரகசியமாக அறிவிக்க யோனத்தான் எய்த எச்சரிப்பின் அடையாளம்.
கர்த்தருடைய மாறாத உடன்படிக்கைக் கிருபை, மாறாத அன்பு, இரக்கம். தாவீதும் யோனத்தானும் தங்கள் சந்ததியினர் நடுவே என்றென்றைக்கும் காத்துக்கொள்ளும்படி செய்துகொண்ட தெய்வீக உடன்படிக்கையின் அடிப்படை.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
1 சாமுவேல் 18–20 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, சவுலின் ஆட்சியின் நடுப்பகுதியில் (கி.மு. 1020–1015) பென்யமீன் மற்றும் யூதாவின் மலைநாடுகளில் நிகழ்ந்த அரசியல் கொந்தளிப்புகளை விவரிக்கிறது. சவுலின் தலைநகரமாகிய கிபியா (டெல் எல்-பூல்) அக்கால இஸ்ரவேலின் ராணுவ மையமாக விளங்கியது. பண்டைய மத்திய கிழக்கு வரலாற்றில், யோனத்தானுக்கும் தாவீதுக்கும் இடையிலான இந்த உடன்படிக்கை ஒரு மாபெரும் அதிசய நிகழ்வாகும். அக்கால உலக வழக்கப்படி, ஒரு நாட்டின் பட்டத்து இளவரசன் தன் சிம்மாசனத்திற்குப் போட்டியாக எழும் எந்த ஒரு புகழ்பெற்ற தளபதியையும் ஈவிரக்கமின்றி கொன்றுபோடுவதே வழக்கமாக இருந்தது; ஆனால் யோனத்தானோ தேவனுடைய அபிஷேகம் தன் குடும்பத்தை விட்டு விலகித் தாவீதின்மேல் தங்கியிருப்பதை ஆவியிலே உணர்ந்தான். தன் ராஜ சால்வையையும் (*மெயீல்*), போர்க்கவசங்களையும், வில்லையும் கழற்றித் தாவீதுக்குக் கொடுத்தது (1 சாமுவேல் 18:4), பண்டைய செமிட்டிக் கலாச்சாரத்தில் தனக்குரிய அரச வாரிசுரிமையைத் தாவீதுக்கு முறைப்படி விட்டுக்கொடுக்கும் சட்டப்பூர்வ அடையாளமாகும். பெண்கள் தம்புருகளோடு ஆடிப்பாடிய பாடல்கள், பண்டைய காலங்களில் போரில் பெற்ற வெற்றிகளைக் கொண்டாடும் பாரம்பரிய கொண்டாட்டங்களாகும் (யாத்திராகமம் 15:20-21). மேலும், சவுல் கேட்ட நூறு பெலிஸ்தியரின் நுனித்தோல்கள் (*ஓர்லோத்*), பண்டைய எகிப்திய மெர்னப்தா மற்றும் மெடினட் ஹாபு கல்வெட்டுகளில் பதிவாகியுள்ளபடி, கொல்லப்பட்ட எதிரிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகாரப்பூர்வமாக நிரூபிக்கும் கொடூரமான பண்டைய போர் வழக்கமாகும்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- பரிசுத்தமான, தியாகமுள்ள நட்பை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்: மெய்யான கிறிஸ்தவ சிநேகிதம் யோனத்தானைப் போன்றது—அடுத்தவர்களின் உயர்வில் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவர்கள் இல்லாதபோதும் அவர்களுக்காகப் பரிந்துபேசி, அவர்களுடைய ஆவிக்குரிய ஊழியத்தை உற்சாகப்படுத்துவதே இதன் அடையாளம். எந்தக் காலத்திலும் நேசிக்கிற மெய்யான சிநேகிதனாக வாழுங்கள் (நீதிமொழிகள் 17:17).
- பொறாமையின் நஞ்சை முளையிலேயே கிள்ளி எறியுங்கள்: அடுத்தவர்களின் புகழ்ச்சியைக் கண்டு சவுல் தன் இருதயத்தில் பொறாமையை வளர்த்துப் பேரழிவைச் சந்தித்தான். மற்றவர்கள் உங்களைவிட அதிகமாகப் பாராட்டப்படும்போதோ உயர்த்தப்படும்போதோ கசப்படையாதீர்கள்; அவர்களுக்குத் தேவன் தந்த ஆசீர்வாதங்களை எண்ணி மகிழுங்கள்.
- பகைமை நிறைந்த சூழலிலும் தேவ சமாதானத்தோடு வாழுங்கள்: சவுல் ஈட்டியை எறிய ஆயத்தமாய் நின்றபோதும், தாவீது தன் சுரமண்டலத்தை உண்மையோடு வாசித்துக்கொண்டிருந்தான். உங்களைச் சுற்றிலும் உள்ள மனிதர்கள் அநீதியாக நடந்துகொண்டாலும், உங்கள் உத்தமத்தையும் ஆவிக்குரிய அமைதியையும் இழக்காதீர்கள்; கர்த்தரே உங்கள் கேடயம்.
- தலைமுறை தலைமுறையாக உடன்படிக்கையை நிறைவேற்றுங்கள்: யோனத்தான் மரித்து பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் தாவீது தான் செய்த உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்து, ஊனமுற்ற மேவிபோசேத்தைத் தன் அரச பந்தியில் அமரவைத்தான். நீங்கள் செய்த வாக்குறுதிகளில் உண்மையாயிருங்கள்; உங்களை ஆசீர்வதித்தவர்களின் சந்ததிக்குக் கிருபையைக் காட்ட எப்போதும் பின்னடையாதீர்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- யோனத்தான் (*யெஹோநாதன்*) என்ற எபிரெயப் பெயருக்கு 'யெகோவா தந்தருளினார்' என்று பொருள்; கொடிய துன்பங்களின் நடுவே தாவீதுக்குத் தேவனால் அருளப்பட்ட ஒப்பற்ற பாதுகாப்புக் கேடயமாக அவன் விளங்கினான்.
- தாவீது பெலிஸ்தரின் கையால் சாகவேண்டும் என்ற வஞ்சக எண்ணத்தோடு சவுல் தன் மகள் மீகாளுக்கு நூறு பெலிஸ்தரின் நுனித்தோல்களைப் பரிசமாகக் கேட்டான்; தாவீதோ இருநூறு பெலிஸ்தரைக் கொன்று அவர்களின் நுனித்தோல்களை முழு எண்ணிக்கையாகக் கொண்டுவந்து சவுலின் வாயை அடைத்தான் (1 சாமுவேல் 18:25-27).
- சவுல் அனுப்பிய கொலையாளிகளிடமிருந்து தாவீதைக் காப்பாற்ற அவனது மனைவி மீகாள் அவனை ஜன்னல் வழியே இறக்கிவிட்டு, படுக்கையிலே விக்கிரகச் சிலையையும் (*தெராபீம்*) வெள்ளாட்டு மயிர் தலையணையையும் வைத்து ஏமாற்றினாள் (1 சாமுவேல் 19:11-16).
- ஏசேன் கல்லருகே யோனத்தான் ஒரு சிறு பையனையும் மூன்று அம்புகளையும் கொண்டு இரகசிய சமிக்ஞையைச் செய்தான்: அம்பு பையனுக்கு அப்பாலே போனால், சவுல் அவனைக் கொல்லத் துடிக்கிறான் என்பதால் தாவீது உடனடியாகத் தப்பி ஓடவேண்டும் என்பதே அந்த இரகசியக் குறியீடு (1 சாமுவேல் 20:20-22, 35-40).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பண்டைய மத்திய கிழக்கில் ஒரு இளவரசனின் சால்வையும் (*மெயீல்*) அவனது போராயுதங்களும் அவனது அரச அந்தஸ்தையும், எதிர்கால சிம்மாசனத்திற்கான உரிமையையும் பிரதிபலிக்கும் புனித அடையாளங்களாகும். யோனத்தான் சவுலின் மூத்த குமாரன்; இஸ்ரவேலின் அதிகாரப்பூர்வ பட்டத்து இளவரசன் அவனே. அவன் தன் சால்வையையும், பட்டயத்தையும், வில்லையும் கழற்றித் தாவீதுக்கு அணிவித்த செயல், தன் அரச வாரிசுரிமையைத் தாவீதுக்குத் தானாகவே முன்வந்து விட்டுக்கொடுக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன தியாகமாகும்! தனக்கு அடுத்தபடியாகத் தாவீதே இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை யோனத்தான் ஆவியிலே உணர்ந்தான். தன் தகப்பன் சவுலைப் போலத் தாவீதோடு போட்டியிடாமல், தேவனுடைய சித்தத்திற்குப் பணிந்து தன் கிரீடத்தையே தாவீதின் பாதத்தில் வைத்து அவன் மகிழ்ந்தான்.
கோலியாத்தை வீழ்த்தியபின் பெண்கள் தம்புருகளோடு ஆடிப்பாடிய அந்தப் பாடல் சவுலின் அகந்தையை நேரடியாகத் தாக்கியது: 'சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்' என்று தாவீதுக்குப் பத்து மடங்கு அதிக மகிமையை அவர்கள் கொடுத்தனர். சவுல் கொதித்தெழுந்து: 'தாவீதுக்குப் பதினாயிரத்தையும், எனக்கு ஆயிரத்தையும் கொடுத்தார்கள்; இன்னும் ராஜ்யபாரம் மாத்திரம் அவனுக்குக் குறையாயிருக்கிறது என்றான்' (1 சாமுவேல் 18:8). சாமுவேல் ஏற்கனவே, 'கர்த்தர் உம்மைவிட உத்தமனான ஒரு தோழனுக்கு ராஜ்யபாரத்தைக் கொடுத்துவிட்டார்' என்று கூறியிருந்தது சவுலின் நினைவுக்கு வந்தது. அந்தத் தோழன் இந்தத் தாவீதுதான் என்பதைச் சவுல் உணர்ந்த மாத்திரத்தில், அவனது பொறாமை கொலைவெறியாக மாறியது. தன் வம்சத்தின் அரசாட்சி பறிபோய்விடுமே என்ற அச்சமும் அகந்தையும் அவனை ஒரு கொடூர கொலைகாரனாக மாற்றியது.
ஏசேன் கல் (1 சாமுவேல் 20:19) என்பது கிபியாவின் வெளிப்புறத்திலிருந்த ஒரு அடையாளப் பாறையாகும்; சவுலின் உளவுப் படைகளுக்குத் தெரியாமல் தாவீது அங்கே குகைகளில் மறைந்திருக்க முடிந்தது. சவுலின் கொலைவெறியைச் சோதித்து அறிந்துகொண்ட யோனத்தான், ஒரு வில்வித்தை பயிற்சியைப் போல நடித்து அங்கே வந்தான். அவன் எய்த அம்பு சிறுவனுக்கு முன்னால் விழுந்தால் தாவீதுக்கு ஆபத்தில்லை என்றும்; அம்பு 'சிறுவனுக்கு அப்பாலே போயிற்று' என்று யோனத்தான் சத்தமிட்டால் சவுல் அவனைக் கொல்லத் துடிக்கிறான் என்றும் அவர்கள் ஏற்கனவே இரகசியக் குறியீடு வைத்திருந்தனர். யோனத்தான் அம்பை அப்பாலே எய்து எச்சரித்தான். வேலைக்காரப் பையனை அனுப்பிவிட்டு, இருவரும் சந்தித்துக் கட்டிப்பிடித்துக் கண்ணீர் வடித்தனர்; தாவீது மிகவும் அழுதான். தங்கள் சந்ததி நடுவே கர்த்தரே என்றென்றைக்கும் உடன்படிக்கையின் சாட்சியாக இருப்பார் என்று உறுதிசெய்து இருவரும் வேதனையோடு பிரிந்தனர்.
