கி.மு. 586-ல் நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவின் கொடூரமான பாபிலோனிய சேனைகள் எருசலேம் நகரத்தின் கற்பாறை மதில்களைத் தகர்த்து, சாலொமோனின் மகிமையான தேவாலயத்தை தீக்கிரையாக்கி, உயிருடன் தப்பிய யூத மக்களை நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் வனாந்தரத்தின் வழியே சிறைபிடித்துச் சென்றபோது, உடன்படிக்கையின் மக்கள் மத்தியில் சொல்லொணா அவநம்பிக்கை சூழ்ந்தது. நிப்பூர் அருகே பாய்ந்த கேபார் கால்வாயின் (*நாரூ கபாரி*) சேற்றுப் படுகைகளில் அமர்ந்து சிறையிருப்பின் மக்கள் தங்கள் சுரமண்டலங்களை அலரிச் செடிகளின்மேல் தொங்கவிட்டு வாய்விட்டு அழுதனர். எருசலேமிலிருந்து தப்பிவந்த ஒருவனால் எசேக்கியேல் 33:21-ல் கூறப்பட்ட அந்த நடுக்கமூட்டும் செய்தி—"நகரம் அழிக்கப்பட்டது!"—அவர்களது கடைசி நம்பிக்கையையும் அடியோடு நொறுக்கியது. மக்கள் கதறி அழுதனர்: יָבְשׁוּ עַצְמוֹתֵינוּ וְאָבְדָה תִקְוָתֵנוּ נִגְזַרְנוּ לָנוּ—"எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயிற்று, எங்கள் நம்பிக்கை அற்றுப்போயிற்று, நாங்கள் அறுப்புண்டுபோனோம்!" (எசேக்கியேல் 37:11). அவர்கள் தங்களை உயிருடன் இருப்பவர்களாகக் கருதவில்லை; மாறாகக் கல்லறையில் அடைக்கப்பட்டு, முற்றிலும் மடிந்துபோன மனிதர்களாகவே எண்ணினர்.
இந்த மாபெரும் தேசிய அவநம்பிக்கையின் இருளில்தான், கி.மு. 597-ல் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்ட பூசியின் மகனாகிய எசேக்கியேல் என்னும் சாதோக்கிய ஆசாரியர்மேல் கர்த்தருடைய பலத்த கரம் இறங்கியது. பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட எசேக்கியேல், காலத்தையும் தூரத்தையும் கடந்து ஒரு பரந்த வறண்ட பாலைவனப் பள்ளத்தாக்கின் (*பிக்கா*) நடுவே கொண்டுசெல்லப்பட்டார். அங்கே இறங்கி நின்ற தீர்க்கதரிசி கண்ட காட்சி நெஞ்சை உறையவைத்தது: அந்தப் பள்ளத்தாக்கின் தரை முழுவதும் கணக்கிலடங்காத மனித எலும்புகளினால் மூடப்பட்டிருந்தது! அது ஒழுங்கான இடுகாடு அல்ல; கொடூரமான ஒரு பழங்காலப் போர்க்களத்திலே பல்லாயிரக்கணக்கான வீரர்கள் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டு, அடக்கம் பண்ணப்படாமல், வனாந்தரக் கழுகுகளாலும் நரிகளாலும் தின்னப்பட்டு, மீதியான எலும்புகள் சூரியனின் வெயிலில் காய்ந்து வெளுத்துப்போன பயங்கர மரணக் களமாகும்.
இயலாமையின் கல்லறையில் கேட்கப்பட்ட தேவனுடைய கேள்வி
கர்த்தர் எசேக்கியேலை அந்தப் பள்ளத்தாக்கை தூரத்திலிருந்து வேடிக்கை பார்க்க விடவில்லை. எலும்புக் குவியல்களின் நடுவே அவரை அங்கும் இங்கும் சுற்றி நடக்கப்பண்ணினார். சிதறிக்கிடந்த கபாலங்கள், உடைந்த விலா எலும்புகள், உலர்ந்த மூட்டுகளின் நடுவே நடந்த தீர்க்கதரிசியின் உள்ளத்தில் மனித இயலாமையின் பயங்கரம் ஆழமாய்ப் பதிந்தது. வேதம் இரண்டு முக்கியமான உண்மைகளை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது: "இதோ, பள்ளத்தாக்கின் வெளியிலே அவைகள் மகா திரளாய்க் கிடந்தது; அவைகள் மிகவும் உலர்ந்ததுமாய் இருந்தது" (எசேக்கியேல் 37:2). அந்த எலும்புகளில் துளியும் ஈரப்பதம் இல்லை; மஜ்ஜை வற்றிப்போயிருந்தது; எந்த உயிரியல் ஜீவனுக்கான அடையாளமும் அங்கே எஞ்சியிருக்கவில்லை. பண்டைய காலத்திலும் சரி, நவீன மருத்துவ அறிவியலிலும் சரி, இத்தகைய உலர்ந்த எலும்புகள் மீண்டும் உயிர்பெறுவது என்பது இயற்கைக்கு முற்றிலும் அப்பாற்பட்ட சாத்தியமற்ற காரியமாகும்.
திடீரென, அந்த மயான அமைதியை உடைத்துக்கொண்டு சர்வவல்ல தேவனுடைய சத்தம் ஒலித்தது. மனித அறிவையும் தத்துவங்களையும் உலுக்கிய ஒரு மகத்தான கேள்வியை ஆண்டவர் கேட்டார்: בֶּן־אָדָם הֲתִחְיֶינָה הָעֲצָמוֹת הָאֵלֶּה—"மனுபுத்திரனே, இந்த எலும்புகள் உயிரடையுமா?" மனித சிந்தனையோடு "ஆம்" என்று சொன்னால் அது இயற்கை நியதியை மீறியதாகத் தோன்றும்; அவநம்பிக்கையோடு "இல்லை" என்று சொன்னால் ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து உலகைப் படைத்த தேவாதி தேவனுடைய சர்வவல்லமையை மறுதலிப்பதாகிவிடும். ஆழ்ந்த ஆசாரிய ஞானமும் தேவ பயமும் கொண்ட எசேக்கியேல், விசுவாசம் மட்டுமே சொல்லக்கூடிய அந்த உன்னதமான பதிலைச் சொன்னார்: אֲדֹנָי יְהוִה אַתָּה יָדָעְתָּ—"கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, தேவரீர் அதை அறிவீர்!" மனிதனின் இயலாமையை எசேக்கியேல் தேவனுடைய சர்வஞானத்திலும் சர்வவல்லமையிலும் சரணடையச் செய்தார்.
மனித அறிவுக்கு முரணான கட்டளை: உலர்ந்த எலும்புகளுக்குத் தீர்க்கதரிசனம்
அதைத் தொடர்ந்து ஆண்டவர் எசேக்கியேலுக்குக் கொடுத்த கட்டளை உலக ஞானத்திற்கு முற்றிலும் முட்டாள்தனமாகத் தோன்றக்கூடியது. தேவன் கூறினார்: "நீ இந்த எலும்புகளைக் குறித்துத் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்து, அவைகளை நோக்கிச் சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: உலர்ந்த எலும்புகளே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள்! கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இந்த எலும்புகளை நோக்கி: இதோ, நான் உங்களுக்குள் ஆவியைப் பிரவேசிக்கப்பண்ணுவேன், அப்பொழுது உயிரடைவீர்கள். நான் உங்கள்மேல் நரம்புகளைச் சேர்த்து, உங்கள்மேல் சதையை உண்டாக்கி, உங்களைத் தோலினால் மூடி, உங்களில் ஆவியைத் தருவேன்; அப்பொழுது நீங்கள் உயிரடைந்து, நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வீர்கள் என்கிறார் என்று சொல் என்றார்!" (எசேக்கியேல் 37:4–6). கேட்கும் காதுகளோ, சிந்திக்கும் மூளையோ இல்லாத வெறும் உலர்ந்த எலும்புகளிடம் பிரசங்கிப்பது விசித்திரமாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தை வெறும் மனித பேச்சு அல்ல, அது இருளிலிருந்து வெளிச்சத்தை வரவழைத்த சிருஷ்டிப்பின் வல்லமையாகும்!
எசேக்கியேல் எவ்வித சந்தேகமும் இன்றி கீழ்ப்படிந்தார். அவர் எந்த மாயமந்திரங்களையும் செய்யவில்லை; கர்த்தர் சொன்ன வார்த்தைகளை அப்படியே அந்த எலும்புக் குவியல்களின்மேல் உரத்த சத்தமாக முழங்கினார். தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகள் அந்த மலைச்சரிவுகளில் எதிரொலித்த அதே வினாடியில், பூமி அதிரத் தொடங்கியது! வேதம் கூறுகிறது: וַיְהִי־קוֹל כְּהִנָּבְאִי וְהִנֵּה־רַעַשׁ וַתִּקְרְבוּ עֲצָמוֹת עֶצֶם אֶל־עַצְמוֹ—"நான் தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கையில் ஒரு இரைச்சல் உண்டாயிற்று; இதோ, அசைவுண்டாகி, எலும்புகள் ஒவ்வொன்றும் தன் தன் எலும்போடே சேர்ந்துகொண்டது!" (எசேக்கியேல் 37:7). பள்ளத்தாக்கெங்கும் பேரிரைச்சல் வெடித்தது! சிதறிக்கிடந்த எலும்புகள் ஒரு காந்த விசைபோல தேவனுடைய வல்லமையால் இழுக்கப்பட்டு, எலும்போடு எலும்பு துல்லியமாய் இணைந்தது. விரல் எலும்புகள் பாதங்களோடும், தொடை எலும்புகள் இடுப்போடும், விலா எலும்புகள் முதுகெலும்போடும் கச்சிதமாக இணைந்தன!
அமைப்பின் குறைபாடு: சுவாசம் இல்லாத சடலங்கள்
எசேக்கியேல் வியப்போடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே, அடுத்த அற்புதம் நிகழ்ந்தது. அந்த எலும்புகளின்மேல் நரம்புகள் (*கிதீம்*) பின்னப்பட்டன; சிவந்த சதையும் தசைகளும் (*பாசார்*) உருவாயின; மென்மையான தோல் (*ஓர்*) வந்து மேலே போர்த்தியது. சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வெளுத்துக் கிடந்த எலும்புத் துண்டுகள், இப்போது முழுமையான மனித உடல்களாக உருவெடுத்து நின்றன! ஆனால் அந்த ஆச்சரியமான மாற்றத்திற்கு மத்தியிலும், ஒரு பெரிய குறை இருந்தது: "ஆனாலும் அவைகளுக்குள் ஆவி இல்லாதிருந்தது" (எசேக்கியேல் 37:8). அவை குறையற்ற மனித உடல்கள்தான், ஆனால் இன்னும் பிணங்களாகவே தரையில் கிடந்தன.
இது கிறிஸ்தவ ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு மிக ஆழமான ஒரு பாடத்தைப் புகட்டுகிறது. ஒரு சபையோ, ஒரு தனிநபரோ குறைபாடற்ற கோட்பாடுகளையும், சிறப்பான நிறுவன அமைப்புகளையும், அழகான வழிபாட்டு முறைகளையும் கொண்டிருக்கலாம்; ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பிரசன்னமும் ஜீவ சுவாசமும் அங்கே இல்லாவிட்டால், அது அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பிணவறையாகவே இருக்கும்! ஆவியானவர் இல்லாத வெறும் சட்ட திட்டங்களும் ஆசாரங்களும் உயிரற்றவை. ஆண்டவர் அலங்கரிக்கப்பட்ட சடலங்களை விரும்பவில்லை; அவர் ஜீவனுள்ள, ஆவியினால் சுவாசிக்கிற விசுவாச சேனைகளையே நாடுகிறார்.
இரண்டாம் கட்டளை: பரலோக ஆவியை அழைத்தல்
அப்பொழுது கர்த்தர் எசேக்கியேலை நோக்கி இரண்டாம் முறையும் கட்டளையிட்டார்: הִנָּבֵא אֶל־הָרוּחַ הִנָּבֵא בֶן־אָדָם—"நீ ஆவியை நோக்கித் தீர்க்கதரிசனம் உரை; மனுபுத்திரனே, நீ தீர்க்கதரிசனம் உரைத்து, ஆவியை நோக்கி: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறது என்னவென்றால்: ஆவியே, நீ நாலு திசைகளிலுமிருந்து வந்து, கொலையுண்ட இவர்கள் உயிரடையும்படிக்கு இவர்கள்மேல் ஊது என்கிறார் என்று சொல் என்றார்!" (எசேக்கியேல் 37:9). எபிரெய மொழியில் 'ரூவாக்' (*Ruach*) என்ற சொல் காற்று, சுவாசம் மற்றும் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவி ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கும் உன்னதமான வார்த்தையாகும். ஆதியாகமம் 1:2-ல் ஆழத்தின்மேல் அசைவாடின அதே சிருஷ்டிப்பின் ஆவியானவரை நோக்கி எசேக்கியேல் கூப்பிட்டார்.
பரலோகத்திலிருந்து உடனடிப் பதில் இறங்கியது! நான்கு திசைகளிலிருந்தும் தேவனுடைய ஜீவ காற்று சூறாவளியாக வீசி இறங்கியது. அந்தப் பரலோக சுவாசம் தரையில் கிடந்த சடலங்களின் நாசிகளுக்குள் பாய்ந்தது. மரணம் ஜீவனால் விழுங்கப்பட்டது! அவர்களுடைய மார்புகள் உயர்ந்தன; இதயங்கள் துடிக்கத் தொடங்கின; கண்கள் திறந்தன; இரத்த நாளங்களில் ஜீவன் ஓடியது. வேதம் வெற்றிக் கம்பீரத்தோடு முழங்குகிறது: וַתָּבוֹא בָהֶם הָרוּחַ וַיִּחְיוּ וַיַּעַמְדוּ עַל־רַגְלֵיהֶם חַיִל גָּדוֹל מְאֹד־מְאֹד—"அப்பொழுது ஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசிக்க, அவர்கள் உயிரடைந்து, காலூன்றி, மகா பெரிய சேனையாக நின்றார்கள்!" (எசேக்கியேல் 37:10). வனாந்தரத்தில் மாண்டுபோன பலவீனர்கள், இப்போது சேனைகளின் கர்த்தருடைய ஆவியினால் ஜெயங்கொள்ளும் மகா பெரிய சேனையாக உயிர்பெற்று நின்றனர்!
தேவ விளக்கம்: திறக்கப்படும் கல்லறைகளும் புதுப்பிக்கப்படும் உடன்படிக்கையும்
இந்த தரிசனத்தை எசேக்கியேல் வெறும் கவித்துவக் கற்பனையாக எண்ணிவிடாதபடிக்கு, தேவனே அதற்குத் தெளிவான அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தினார்: "மனுபுத்திரனே, இந்த எலும்புகள் இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் அனைவரும் தானே. இதோ, அவர்கள்: எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயிற்று, எங்கள் நம்பிக்கை அற்றுப்போயிற்று, நாங்கள் அறுப்புண்டுபோனோம் என்கிறார்கள். ஆகையால் நீ தீர்க்கதரிசனம் உரைத்து, அவர்களோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்: இதோ, என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் பிரேதக்குழிகளைத் திறந்து, உங்களை உங்கள் பிரேதக்குழிகளிலிருந்து வெளிப்படப்பண்ணி, உங்களை இஸ்ரவேல் தேசத்துக்குக் கொண்டுவருவேன். என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் பிரேதக்குழிகளைத் திறந்து, உங்களை உங்கள் பிரேதக்குழிகளிலிருந்து வெளிப்படப்பண்ணும்போது, நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வீர்கள். என் ஆவியை உங்களுக்குள் வைப்பேன்; நீங்கள் உயிரடைவீர்கள்; நான் உங்களை உங்கள் தேசத்தில் வைப்பேன்; அப்பொழுது நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வீர்கள்; இதைச் சொன்னேன், இதைச் செய்வேன் என்று கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று சொல் என்றார்!" (எசேக்கியேல் 37:11–14).
பாபிலோனிய சிறையிருப்பு என்பது இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு ஒரு பிரேதக்குழியைப் போல இருந்தது. ஆனால் எந்த உலக வல்லரசும் தேவனுடைய மக்களை என்றென்றைக்கும் அடைத்துவைக்க முடியாது என்பதை தேவன் நிரூபித்தார். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குள் கோரேசு ராஜாவின் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு, கல்லறையின் கதவுகள் திறக்கப்பட்டு, யூத மக்கள் எருசலேமுக்குத் திரும்பினர். மேலும் எசேக்கியேல் 37-ன் இரண்டாம் பகுதியில், யூதாவின் கோலையும் எப்பிராயீமின் கோலையும் ஒன்றாக இணைக்கும் அடையாளத்தின் மூலம், சிதறிக்கிடந்த இஸ்ரவேலின் அனைத்து கோத்திரங்களும் மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் கீழ் ஒரே மந்தையாகவும் ஒரே மேய்ப்பனின் கீழும் வழிநடத்தப்படும் என்ற நித்திய வாக்குத்தத்தம் அருளப்பட்டது.
கிறிஸ்துவின் நிழல், ஆவிக்குரிய மறுபிறப்பு மற்றும் சரீர உயிர்த்தெழுதல்
எசேக்கியேலின் இந்த உன்னத தரிசனம் பழைய ஏற்பாட்டின் சிறையிருப்புத் திரும்புதலோடு முடிந்துவிடவில்லை; அது புதிய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்துவில் வெளிப்படும் இரட்சிப்பின் மாபெரும் நிழலாகத் திகழ்கிறது. கிறிஸ்துவை அறியாத மனிதனின் ஆவிக்குரிய நிலை இந்த உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கைப் போன்றதே; அவன் "அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவனாய்" கிடக்கிறான் (எபேசியர் 2:1). உலர்ந்த எலும்புகள் தங்களைத் தாங்களே உயிர்ப்பிக்க முடியாததுபோல, பாவத்தில் மரித்த மனிதனும் தன் சொந்தக் கிரியைகளால் இரட்சிப்பைப் பெற முடியாது. தேவகுமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சத்தத்தைக் கேட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் மறுபிறப்படைந்து ஜீவனைப் பெறுவதே உண்மையான ஆவிக்குரிய உயிர்த்தெழுதலாகும் (யோவான் 3:5-8).
மேலும், யுக முடிவில் நிகழவிருக்கும் விசுவாசிகளின் சரீர உயிர்த்தெழுதலுக்கு இந்த வேதப்பகுதி அசைக்க முடியாத உத்திரவாதமாக நிற்கிறது. பிரதான தூதனுடைய சத்தத்தோடும் தேவ எக்காளத்தோடும் கர்த்தர் வானத்திலிருந்து இறங்கிவரும்போது, கிறிஸ்துவுக்குள் மரித்தவர்கள் அழியாதவர்களாய் எழுந்திருப்பார்கள். பூமியின் புழுதியிலே தூளாய்ப் போன எலும்புகள் மகிமையுள்ள சரீரங்களாக மறுரூபமாக்கப்பட்டு, தேவனுக்கு முன்பாக நித்திய சேனையாக நிற்கும். இயேசுவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவருடைய ஆவி உங்களில் வாசமாயிருந்தால், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினவர் உங்களில் வாசமாயிருக்கிற தம்முடைய ஆவியினாலே சாவுக்கேதுவான உங்கள் சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார் (ரோமர் 8:11). உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு பறைசாற்றும் நித்திய செய்தி இதுவே: மரணம் முடிவல்ல, கிறிஸ்துவில் உயிர்த்தெழுதலும் நித்திய ஜீவனுமே என்றென்றைக்கும் ஜெயம் பெறும்! ஆமென்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
கி.மு. 597-ல் யோயாக்கீன் ராஜாவோடும் யூத பிரபுக்களோடும் சேர்த்து நாடுகடத்தப்பட்ட பூசியின் மகனாகிய எசேக்கியேல் ஆசாரியர், பாபிலோனின் நிப்பூர் அருகே யூப்ரட்டீஸ் நதியிலிருந்து வெட்டப்பட்ட கேபார் கால்வாயின் (*நாரூ கபாரி*) அருகிலுள்ள தெல்-அபீப் என்னும் அகதிகள் குடியேற்றத்தில் வாழ்ந்தார். கி.மு. 586-ல் சாலொமோனின் ஆலயம் எரிக்கப்பட்டு எருசலேம் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்ட செய்தி எசேக்கியேல் 33:21-ல் வந்தடைந்தபோது, யூத மக்கள் மத்தியில் மரணத்தைப் போன்ற பயங்கர சோகமும் அவநம்பிக்கையும் சூழ்ந்தது. தெற்கு ஈராக்கில் கண்டெடுக்கப்பட்ட அல்-யாகூது களிமண் ஆவணங்கள், யூத மக்கள் பாபிலோனில் வாழ்ந்த வரலாற்று சூழலை உறுதிப்படுத்துகின்றன. இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் உரைக்கப்பட்ட எசேக்கியேல் 37-ம் அதிகாரம், சிறையிருப்பு மக்களின் ஆன்மீக எழுச்சிக்கும் புதிய உடன்படிக்கையின் ஆசீர்வாதத்திற்கும் அடிப்படையாக அமைந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- எந்தவொரு சூழ்நிலையையும் கைவிடப்பட்டதாக எண்ணாதீர்கள்: உடைந்த குடும்ப உறவுகள், தீராத நோய்கள் அல்லது ஆவிக்குரிய தளர்ச்சிகள் எதுவாயினும், உங்கள் 'உலர்ந்த எலும்புகளை' கிறிஸ்துவின் சர்வவல்லமையுள்ள கரத்தில் ஒப்புக்கொடுங்கள்.
- ஜீவனற்ற சூழ்நிலைகளை நோக்கி தேவனுடைய வார்த்தையை விசுவாசத்தோடு பேசுங்கள்: பேச முடியாத எலும்புகளை நோக்கி தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கும்படி தேவன் கூறினார்; மனித பயத்தை விடுத்து வேத வாக்குத்தத்தங்களை அறிக்கையிடுங்கள்.
- பரிசுத்த ஆவியானவர் இல்லாத வெளிப்புற அமைப்புகள் பயனற்றவை என்பதை உணருங்கள்: சபை ஊழியங்களிலும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் ஆவியானவரின் ஜீவ சுவாசமும் வழிநடத்துதலும் இன்றி எதையும் செய்ய முற்படாதீர்கள்.
- உயிர்த்தெழுதலின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையோடு வாழுங்கள்: இயேசு கிறிஸ்து மரணத்தை வென்று உயிர்த்தெழுந்தபடியால், அவரில் மரிக்கும் நாமும் மறுரூபமாக்கப்பட்டு மகிமையோடு என்றென்றும் வாழ்வோம் என்ற நிச்சயத்தைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- எசேக்கியேல் 37:1–14-ல் 'ரூவாக்' (Ruach) என்ற எபிரெய வார்த்தை 10 முறை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இது ஆவி, காற்று மற்றும் சுவாசம் என மொழிபெயர்க்கப்பட்டு தேவனுடைய பன்முக ஜீவதாயக வல்லமையை வெளிப்படுத்துகிறது.
- எசேக்கியேல் வாழ்ந்த 'தெல்-அபீப்' என்ற அக்காடியன் பெயர் 'பெருவெள்ளத்தின் மேடு' என்று பொருள்படும்; பாபிலோனின் வற்றாத கால்வாய்களுக்கு மாறாக தரிசனத்தில் எலும்புகள் காய்ந்துபோன வறண்ட பள்ளத்தாக்கு காட்டப்பட்டது.
- சிரியாவில் கி.பி. 244-ல் கட்டப்பட்ட துரா-யூரோபோஸ் ஜெப ஆலயத்தின் பழமையான சுவரோவியங்களில், எசேக்கியேலின் உலர்ந்த எலும்புகள் உயிர்பெறும் வரலாற்று நிகழ்வு மிக அற்புதமாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது.
- எசேக்கியேல் இரண்டு முறை தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கக் கட்டளையிடப்பட்டார்: முதலாவது சரீர எலும்புகளின் இணைப்பிற்காக, இரண்டாவது அவைகளுக்குள் ஜீவசுவாசம் வருவதற்காக.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
எசேக்கியேல் கண்ட உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு உண்மையான போர்க்களமா அல்லது ஒரு தரிசனமா?
வேதவசனம் இதை ஒரு ஆவிக்குரிய தரிசனம் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது ('கர்த்தருடைய கை என்மேல் அமர்ந்து, கர்த்தர் என்னை ஆவிக்குள்ளாக்கி வெளியே கொண்டுபோய்...'). இந்த எலும்புகள் சிறையிருப்பில் சிதறிக்கிடந்த முழு இஸ்ரவேல் வம்சத்தைக் குறிக்கின்றன (வசனம் 11). எனினும், அக்காலப் போர்க்களங்களில் சடலங்கள் அடக்கம் பண்ணப்படாமல் கழுகுகளுக்கு இரையாகி வெயிலில் காய்ந்து கிடந்த வரலாற்று சூழலை இந்த உருவகம் நினைவூட்டுகிறது.
உயிர்த்தெழுதல் ஏன் ஒரே நொடியில் நிகழாமல் இரண்டு நிலைகளாக நடந்தது?
முதலில் எலும்புகள் மற்றும் நரம்புகளின் சரீர அமைப்பும், பின்னர் ஆவியின் ஜீவசுவாசமும் வந்த இரண்டு நிலைகள், ஆதியாகமம் 2:7-ல் தேவன் ஆதாமை முதலில் மண்ணினால் உருவாக்கி, பின்பு அவன் நாசியில் ஜீவசுவாசத்தை ஊதின படைப்பின் ஒழுங்கை நினைவூட்டுகின்றன. வெறும் வெளிப்புற அமைப்போ ஆசார சீர்திருத்தமோ மனிதனுக்கு உண்மையான ஜீவனைத் தந்துவிட முடியாது; பரிசுத்த ஆவியானவரின் உள்ளான மறுபிறப்பே அவசியமானது என்பதை இது போதிக்கிறது.
எசேக்கியேல் 37 புதிய ஏற்பாட்டின் கிறிஸ்துவோடும் திருச்சபையோடும் எவ்வாறு இணைகிறது?
இயேசு கிறிஸ்துவே இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இறுதி நிறைவேற்றமாக இருக்கிறார். யோவான் 5:25-ல், 'மரித்தோர் தேவகுமாரனுடைய சத்தத்தைக் கேட்குங்காலம் வரும், அதைக் கேட்கிறவர்கள் பிழைப்பார்கள்' என்று இயேசு கூறினார். ரோமர் 8:11-ல், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பின ஆவியானவரே நம்முடைய சாவுக்கேதுவான சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார் என்று பவுல் விளக்குகிறார். இது விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய மறுபிறப்பையும் கிறிஸ்து வரும்போது நிகழும் சரீர உயிர்த்தெழுதலையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
