ஆசரிப்புக் கூடாரமானது எழுப்பப்பட்டு, பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, தேவனுடைய சேக்கினா மகிமையின் பிரகாசத்தினால் முழுமையாக நிரப்பப்பட்டிருந்தது. ஏழு பகல்களும் ஏழு இரவுகளும் ஆரோனும் அவருடைய நான்கு குமாரர்களான நாதாப், அபியூ, எலெயாசார், இத்தாமார் ஆகியோரும் ஆசரிப்புக் கூடார வாசலிலே தங்கியிருந்து, மோசே மூலமாகத் தேவன் கட்டளையிட்ட மிக உன்னதமான ஆசாரியத்துவ பிரதிஷ்டை சடங்குகளை நிறைவேற்றினர். அவர்களுடைய கைகளிலே பலிப்பொருட்கள் நிரப்பப்பட்டன; அவர்களுடைய வலது காது மடலிலும், வலது கை பெருவிரலிலும், வலது கால் பெருவிரலிலும் பிரதிஷ்டை ஆட்டுக்கடாவின் இரத்தம் பூசப்பட்டது; அவர்களுடைய வெண்மையான சணல் வஸ்திரங்களின்மேல் பரிசுத்த அபிஷேக தைலமும் இரத்தமும் தெளிக்கப்பட்டது. இது இஸ்ரவேலின் ஆசாரியத்துவத்தின் பிறப்பாகும்—பரிசுத்தமுள்ள தேவனுக்கும் பலவீனமான மனிதனுக்கும் நடுவே மத்தியஸ்தம் செய்யும்படி நிறுவப்பட்ட தெய்வீக ஒழுங்கு இதுவாகும்.
எட்டாம் நாளிலே இஸ்ரவேல் சமூகம் முழுவதும் கூடிவந்திருக்க, முதல் ஆசாரியத்துவ ஆராதனை ஆரம்பமானது. ஆரோன் பாவ நிவாரண பலியையும், தகன பலியையும், சமாதான பலிகளையும் கர்த்தருக்கு முன்பாகச் செலுத்தினார். பின்னர் ஆரோன் ஜனங்களுக்கு நேராகத் தம்முடைய கைகளை உயர்த்தி, ஆசாரியத்துவ ஆசீர்வாதத்தை உரைத்தார். அதன்பின் மோசேயும் ஆரோனும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்குள் பிரவேசித்து, பின்னர் வெளியே வந்து ஜனங்களை ஆசீர்வதித்தனர். அப்பொழுது கூடிநின்ற லட்சக்கணக்கான ஜனங்கள் நடுங்கத்தக்க ஒரு மாபெரும் காட்சி அரங்கேறியது:
"கர்த்தருடைய மகிமை சகல ஜனங்களுக்கும் காணப்பட்டது. கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு, பலிபீடத்தின்மேல் இருந்த சர்வாங்க தகனபலியையும் கொழுப்பையும் பட்சித்தது; ஜனங்களெல்லாரும் அதைக் கண்டபோது ஆரவாரித்து, முகங்குப்புற விழுந்தார்கள்" (லேவியராகமம் 9:23-24).
இது பரலோகத்தின் அங்கீகார முத்திரையாகும்! தேவன் தாமே தமது சிருஷ்டிக்கப்படாத பரலோக அக்கினியை இறக்கி பலிபீடத்தின் பலியை ஏற்றுக்கொண்டார். இந்த அக்கினியைக் குறித்து தேவன் கொடுத்த கட்டளை மிகத் தெளிவானது: "பலிபீடத்தின்மேல் அக்கினி எப்போதும் எரிந்துகொண்டிருக்கவேண்டும், அது அவிந்துபோகலாகாது" (லேவியராகமம் 6:13). காலையிலும் மாலையிலும் காட்டப்பட வேண்டிய நறுமண தூபத்திற்கான தணல்கள் இந்த தெய்வீக பலிபீடத்திலிருந்து மட்டுமே எடுக்கப்பட வேண்டும்; ஒவ்வொரு வழிபாடும் பலிபீடத்தின் பிராயச்சித்த இரத்தத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது இதன் சட்டமாகும்.
நாதாப் அபியூவின் துணிகர அகந்தை
ஆனால் இந்த மகிமையான பரலோக தரிசனத்தின் மறுநாளிலேயே, வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒரு பயங்கர ஆவிக்குரிய பேரழிவு வெடித்தது. நாதாபும் அபியூவும் சாதாரண ஆசாரியர்கள் அல்ல; அவர்கள் ஆரோனின் மூத்த குமாரர்கள், பிரதான ஆசாரியத்துவத்திற்கு அடுத்தபடியாக வரவிருந்த வாரிசுகள். சில மாதங்களுக்கு முன்பாகவே அவர்கள் மோசே, ஆரோன் மற்றும் எழுபது மூப்பர்களோடு சீனாய் மலையின்மேல் ஏறி, "இஸ்ரவேலின் தேவனைத் தரிசித்தார்கள்; அவருடைய பாதத்தின்கீழ் இந்திரநீலக்கல் பதித்ததுபோலவும், ஆகாயமண்டலத்தின் பிரகாசம்போலவும் இருந்தது" (யாத்திராகமம் 24:9-10). எந்தவொரு மனிதனும் பெற்றிராத உன்னத சிலாக்கியத்தை அவர்கள் ருசித்திருந்தனர்.
ஆனால் பயபக்தியற்ற ஆவிக்குரிய சிலாக்கியமானது ஆபத்தான அகந்தையை உருவாக்குகிறது. தங்கள் உயர்ந்த ஸ்தானத்தினால் பெருமைகொண்டு—அதைத் தொடர்ந்து தேவன் கொடுத்த எச்சரிப்பின்படி மதுபான போதையினாலும் மதியிழந்து (லேவியராகமம் 10:8-11)—அவ்விரு சகோதரர்களும் ஆராதனையில் தங்கள் சொந்த புதுமைகளைப் புகுத்தத் துணிந்தனர். மோசேயின் கட்டளைக்காகவோ அல்லது தங்கள் தகப்பனாகிய ஆரோனின் வழிநடத்துதலுக்காகவோ அவர்கள் காத்திருக்கவில்லை; இருவரும் தங்களது தூபகலசங்களை எடுத்து, அவற்றில் அக்கினியைப் போட்டு, தூபவர்க்கத்தை வைத்து, பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் துணிகரமாய் நுழைந்தனர்.
அவர்களுடைய செயலைக் குறித்து வேதம் ஒரு பயங்கரமான தீர்ப்பை எழுதுகிறது: அவர்கள் "கர்த்தர் தங்களுக்குக் கட்டளையிடாத அந்நிய அக்கினியைக் (Esh Zarah) கர்த்தருடைய சந்நிதியில் கொண்டுவந்தார்கள்" (லேவியராகமம் 10:1). அவர்களுடைய தூபகலசங்களிலிருந்த அக்கினி 'அந்நியமானது'—அது அங்கீகரிக்கப்படாதது, அசுத்தமானது, தேவனால் சபிக்கப்பட்டது. அவர்கள் அதை தேவனால் பற்றவைக்கப்பட்ட பலிபீடத்தின் பரிசுத்த தணல்களிலிருந்து எடுக்கவில்லை; மாறாக பொதுவான சமையல் அடுப்பிலிருந்து அசுத்தமான நெருப்பை அள்ளிவந்தனர். மேலும், தேவன் அழைக்காத வேளையிலே, தங்களுக்குரிய எல்லைகளை மீறி சுயாதீனமான ஆராதனை நாடகத்தை அரங்கேற்ற முயன்றனர்.
பட்சிக்கும் தேவ அக்கினியின் வெடிப்பு
பரலோகத்தின் நியாயத்தீர்ப்பு மின்னல் வேகத்தில் வெடித்தது. சில கணங்களுக்கு முன்பாக பலிபீடத்தின் பலியை ஏற்றுக்கொள்வதற்காகப் புறப்பட்ட அதே தேவ பிரசன்னத்தின் அக்கினி, இப்போது நியாயத்தீர்ப்பின் அக்கினியாகப் புறப்பட்டது:
"அப்பொழுது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு, அவர்களைப் பட்சித்தது; அவர்கள் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் செத்தார்கள்" (லேவியராகமம் 10:2).
அது ஒரு கட்டுப்பாடற்ற தீ விபத்தோ அல்லது தற்செயலான விபத்தோ அல்ல. அது பரிசுத்த தேவனிடமிருந்து நேரடியாகப் பாய்ந்த துல்லியமான நியாயத்தீர்ப்பு. அந்தப் பட்சிக்கும் அக்கினி (அக்கால்) அவர்களுடைய சரீரங்களுக்குள் ஊடுருவி, அவர்களுடைய ஆவியை ஒரே நொடியில் மாய்த்துப்போட்டது; ஆனால் ஆச்சரியப்படும்விதமாக அவர்களுடைய வஸ்திரங்கள் தீப்பற்றவே இல்லை! அவர்களுடைய பரிசுத்த சணல் அங்கிகளும் தலைப்பாகைகளும் எவ்வித சேதமுமின்றி அப்படியே இருந்தன; தேவன் அவர்களுடைய கலக ஆத்துமாவைத் தண்டித்தார், ஆனால் பரிசுத்த ஆசாரிய வஸ்திரத்தையோ ஒரு மௌன சாட்சியாக அப்படியே விட்டுவைத்தார்.
அந்த இரண்டு வாலிப ஆசாரியர்களும் திரைச்சீலைக்கு முன்பாகப் பிணங்களாக விழுந்து கிடந்தனர். தூபக்கலசங்களின் புகை இன்னும் அந்தரத்தில் மிதந்துகொண்டிருந்தது, ஆனால் அதை ஏந்திவந்தவர்களோ சடலங்களாகக் கிடந்தனர். இஸ்ரவேலின் ஆனந்த ஆராதனை விழா ஒரே விநாடியில் நடுநடுங்கும் மரண ஓலமாக மாறியது.
தேவ பரிசுத்தத்தின் அளவுகோலும் ஆரோனின் மௌனமும்
தன் அருமை மூத்த குமாரர்கள் சடலங்களாகக் கிடப்பதைக் கண்டு ஆரோன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றபோது, மோசே முன்னே வந்தார். அவர் மனித உணர்வுகளுக்குத் தீனிபோடும் ஆறுதல் வார்த்தைகளை அங்கே பேசவில்லை; மாறாக தீர்க்கதரிசன பயபக்தியோடு தேவனுடைய நித்திய பரிசுத்த அளவுகோலைப் பிரகடனம் செய்தார்:
"கர்த்தர் சொன்னது இதுவே: என்னிடத்தில் சேருகிறவர்களால் நான் பரிசுத்தம் பண்ணப்பட்டு, சகல ஜனங்களுக்கும் முன்பாக நான் மகிமைப்படுவேன் என்றார்" (லேவியராகமம் 10:3).
ஒருவன் தேவனுடைய பிரசன்னத்திற்கு எவ்வளவு நெருங்கி வருகிறானோ, அந்த அளவுக்கு அவனிடத்தில் பரிசுத்தம் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தேவனுக்கு ஊழியம் செய்கிறவர்களுக்குப் பாவத்தோடும் அலட்சியத்தோடும் வாழும் உரிமை இல்லை; தேவனுடைய பரிசுத்தத்தை ஜனங்களுக்கு முன்பாக உயர்த்துவதே அவர்களுடைய ஒரே பணியாகும். தேவனுடைய திட்டவட்டமான கட்டளைகளை அற்பமாக எண்ணுவது அவருடைய மகத்துவத்தை அவமதிப்பதாகும்.
அப்பொழுது வேதாகம வரலாற்றின் மிக ஆழமான, மனதை உலுக்கும் ஒரு வார்த்தையை வேதம் பதிவு செய்கிறது: "ஆரோன் பேசாமலிருந்தான்" (வாயிதோம் ஆரோன்). ஆரோன் ஒரு தகப்பன்; தன் சொந்தக் குமாரர்களின் அகால மரணத்தைக் கண்டு அவருடைய இதயம் சுக்குநூறாக உடைந்திருந்தது. ஆனாலும் அவர் தேவனுடைய நீதியை முழு மனதோடு ஏற்றுக்கொண்டார். அவர் பரலோகத்தை நோக்கிக் கூச்சலிடவில்லை; தேவனை அநீதியுள்ளவர் என்று குற்றப்படுத்தவில்லை; தன் குமாரர்களின் துணிகரப் பாவத்திற்குப் பரிந்துபேசவும் இல்லை. தேவனுடைய பரிசுத்த நியாயத்தீர்ப்பிற்கு முன்பாக அவர் பயபக்தியோடு வாயை மூடி மௌனமாய் சரணடைந்தார்.
சணல் அங்கிகளின் அடக்கமும் நித்திய நியமமும்
மோசே ஆரோனின் சிறிய தகப்பனாகிய ஊசியேலின் குமாரரான மீஷாவேலையும் எல்சாபானையும் அழைத்து: "நீங்கள் சேர்ந்துவந்து, உங்கள் சகோதரரைப் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு முன்னின்று எடுத்து, பாளயத்துக்குப் புறம்பே கொண்டுபோங்கள்" என்றார். அவர்கள் சேர்ந்துவந்து, மோசே சொன்னபடியே, அவர்களை அவர்களுடைய சணல் அங்கிகளோடே எடுத்து, அமைதியாய் நடுங்கிக்கொண்டிருந்த பாளயத்தைக் கடந்து புறம்பே கொண்டுபோய் அடக்கம் செய்தனர்.
பின்னர் மோசே ஆரோனையும் எஞ்சிய குமாரர்களான எலெயாசாரையும் இத்தாமாரையும் நோக்கி: "நீங்கள் சாகாமலும், சபையனைத்தின்மேலும் கடுங்கோபம் மூளாமலும் இருக்கவேண்டுமானால், உங்கள் தலைமயிர் முடியை அவிழ்க்காமலும், உங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழிக்காமலும் இருங்கள்; உங்கள் சகோதரராகிய இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் யாவரும் கர்த்தர் கொளுத்தின இந்த அக்கினிக்காக அழக்கடவர்கள். கர்த்தருடைய அபிஷேக தைலம் உங்கள்மேல் இருக்கிறபடியினால்... நீங்கள் ஆசரிப்புக் கூடார வாசலை விட்டுப் புறப்படாதிருங்கள்" என்றார்.
அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட பிரதான ஆசாரியன் உலக வழக்கப்படி துக்கம் கொண்டாட முடியாது; ஏனெனில் தேவனுடைய அபிஷேகம் மனித பாசத்தைக் காட்டிலும் மேலானது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பிற்காக ஆசாரியன் புலம்பினால், அது தேவனுடைய செயலை அநீதியானது என்று சொல்வதுபோலாகும். ஜனங்கள் அழலாம், ஆனால் ஆசாரியர்களோ பலிபீடத்தை விட்டு அசையாமல் தேவனுடைய பரிசுத்தத்திற்கு முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும். ஆரோனும் அவருடைய குமாரர்களும் அப்படியே கீழ்ப்படிந்தனர்.
இந்த பயங்கர சம்பவத்திற்குப் பிறகு, லேவியராகமத்தில் முதன்முறையாக தேவன் மோசேயின்றி நேரடியாக ஆரோனோடு பேசி ஒரு நித்திய நியமத்தைக் கட்டளையிட்டார்: "நீங்களும் உங்கள் குமாரரும் சாகாதிருக்கவேண்டுமானால், ஆசரிப்புக் கூடாரத்துக்குள் பிரவேசிக்கும்போது, திராட்சரசமும் மதுபானமும் குடிக்கவேண்டாம். இது உங்கள் தலைமுறைதோறும் நித்திய கட்டளையாயிருக்கக்கடவது; பரிசுத்தமுள்ளதற்கும் பரிசுத்தமில்லாததற்கும், தீட்டுள்ளதற்கும் தீட்டில்லாததற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை நீங்கள் விவேகிக்கும்படிக்கும்... இதைச் செய்யவேண்டும்" (லேவியராகமம் 10:9-11).
ஆசாரியத்துவ ஊழியமானது சமுதாயத்திற்கு ஆவிக்குரிய பகுத்தறிவை வழங்கும் தீபமாக விளங்க வேண்டும் என்று தேவன் எதிர்பார்க்கிறார். மதுபானமும் உலக சிந்தனைகளும் மனிதனின் ஆவிக்குரிய அறிவை மங்கச் செய்து, எது தேவனுக்குப் பிரியமானது, எது அருவருப்பானது என்பதைப் பகுத்தறிய முடியாமல் குருடாக்கிவிடுகின்றன. பரிசுத்த ஆசாரியன் உலகத்தின் கறைபடாத பரிசுத்த சிந்தையோடு தேவ சமூகத்தில் நின்று, தேவனுடைய சத்திய வார்த்தைகளை மக்களுக்குப் போதிக்கிறவனாகவும், தேவனுடைய பரிசுத்தத்தை தன் வாழ்க்கையினால் பிரதிபலிக்கிறவனாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று இந்த நியமம் எச்சரிக்கிறது.
புதிய உடன்படிக்கையின் பிரதான ஆசாரியராகிய கிறிஸ்து
நாதாப் அபியூவின் இந்த சோக வரலாற்றுப் பின்னணியில், எபிரெயர் நிருபம் நமக்கு வெளிப்படுத்தும் புதிய உடன்படிக்கையின் உன்னத மேன்மையை நாம் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. பழைய உடன்படிக்கையின் பூமிக்குரிய ஆசாரியர்கள் பலவீனமுள்ளவர்களாயும், தாங்களே பாவம் செய்து மரணத்திற்கு ஆளாகிறவர்களாயும் இருந்தனர். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்துவோ எவ்வித பாவமுமற்ற, மாசற்ற, வானங்களிலும் உயர்ந்த பரிசுத்த பிரதான ஆசாரியராக விளங்குகிறார் (எபிரெயர் 7:26). அவர் ஒருபோதும் மனித சுயநீதியின் அந்நிய அக்கினியையோ அல்லது அசுத்தமான காணிக்கையையோ தேவ சமூகத்தில் கொண்டுசெல்லவில்லை; மாறாக நித்திய ஆவியினாலே தம்மைத்தாமே பழுதற்ற பலியாக தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தார் (எபிரெயர் 9:14).
நாதாப் அபியூவின் சரித்திரமானது ஒவ்வொரு தலைமுறை விசுவாசிகளுக்கும் ஒரு நித்திய எச்சரிப்பாக விளங்குகிறது. தேவன் மனிதனுடைய கலாச்சார இச்சைகளுக்கும், உணர்ச்சி நாடகங்களுக்கும், சொந்த புதுமைகளுக்கும் உடன்படும் சாதாரணமானவர் அல்ல; அவர் பட்சிக்கும் அக்கினியாய் இருக்கிறார் (எபிரெயர் 12:29). இயேசு கிறிஸ்துவின் சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தின் மூலமாக கிருபாசனத்தண்டைக்கு தைரியமாய் சேரும் உன்னத பாக்கியம் நமக்கு உண்டு என்றாலும், அந்த சிலாக்கியம் மிக விலையேறப்பெற்றது. மாம்சத்தின் அந்நிய அக்கினியையும் சுயநீதியையும் முற்றிலுமாகத் தவிர்த்து, பரிசுத்த ஆவியானவரின் தூய்மையான அக்கினியினாலும், கிறிஸ்துவின் சிலுவை பலியினாலும் மட்டுமே பயபக்தியோடும் நடுக்கத்தோடும் தேவனை ஆராதிக்க நாம் ஒவ்வொரு நாளும் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
அந்நிய அக்கினி, அங்கீகரிக்கப்படாத, அசுத்தமான அல்லது சுயாதீனமான நெருப்பு; தேவனால் பற்றவைக்கப்பட்ட பலிபீடத்திலிருந்து எடுக்கப்படாமல், புறம்பான அல்லது சாதாரண மனித அடுப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட தணல்.
சமீபித்து வருதல், பரிசுத்த சமூகத்தில் சேருதல், காணிக்கையைச் செலுத்துதல்; தெய்வீகக் கட்டளைக்கும் பரிசுத்தத்திற்கும் முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்து தேவ சமுகத்தை அணுகும் ஆசாரியத்துவ பிரவேசம்.
பரிசுத்தம் பண்ணப்படுதல், பிரதிஷ்டையாயிருத்தல், தனித்து வைக்கப்படுதல்; 'என்னிpermissionல் சேருகிறவர்களால் நான் பரிசுத்தம் பண்ணப்படுவேன்' என்ற தேவனுடைய மாறாத நியமத்தைக் குறிக்கும் சொல்.
பட்சித்தல், விழுங்குதல், முற்றிலும் சுட்டெரித்தல்; தேவனுடைய பரிசுத்த பிரசன்னத்திலிருந்து புறப்பட்டு, துணிகரமாய் வந்த ஆசாரியர்களை ஒரு நொடியில் சுட்டெரித்த தேவ அக்கினியின் கிரியை.
மௌனமாயிருத்தல், வாயடைத்துப் போதல், அதிர்ச்சியில் பேசாதிருத்தல்; தன் குமாரர்களின் மரணத்திலே தேவனுடைய நீதியை ஏற்றுக்கொண்டு ஆரோன் தேவ சமுகத்தில் காட்டிய பயபக்தி மௌனம்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
பண்டைய அண்மை கிழக்கு கலாச்சாரங்களில், குறிப்பாக மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் எகிப்திய கோவில் சடங்குகளில், ஆசாரியர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி அக்கினியையும் நறுமண தூபங்களையும் பயன்படுத்தி தெய்வங்களை மயக்கவோ அல்லது வசியப்படுத்தவோ முயன்றனர். அங்கே மனிதனின் தனிப்பட்ட திறமைகளும் புதுமைகளும் மெச்சப்பட்டன. ஆனால் இஸ்ரவேலின் வேதமோ அத்தகைய மாயமந்திர சடங்குகளுக்கு முற்றிலும் முரணான பரிசுத்த ஒழுங்கை நிறுவியது. வானத்திலிருந்து நேரடியாக விழுந்து தகன பலிபீடத்தை எரித்த தேவ அக்கினி மட்டுமே (லேவியராகமம் 9:24) இடைவிடாமல் எரிய வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டிருந்தது (லேவியராகமம் 6:12-13). தூபங்காட்ட வேண்டிய தணல்கள் அந்தப் பலிபீடத்திலிருந்து மட்டுமே எடுக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் நாதாபும் அபியூவும் பொதுவான சமையல் அடுப்பிலிருந்து அசுத்தமான தணல்களை எடுத்ததோடு (அந்நிய அக்கினி), லேவியராகமம் 10:8-9 உணர்த்துவதுபோல திராட்சரச போதையின் துணிச்சலினாலும் தேவனுடைய பரிசுத்தத்திற்கு விரோதமாகக் கொடிய துரோகம் செய்தனர்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- ஆராதனையின் தெய்வீக ஒழுங்கு: ஆராதனை என்பது மனித பொழுதுபோக்கிற்கோ, மாம்ச உற்சாகத்திற்கோ அல்லது நாடக பாணி புதுமைகளுக்கோ உரிய களம் அல்ல. தேவனைப் பிரியப்படுத்த மனிதன் தன் சொந்த கற்பனைகளைப் புகுத்த முடியாது; ஆராதனை ஆவியோடும் உண்மையோடும் தேவ வார்த்தையின்படி மட்டுமே அமைய வேண்டும்.
- சிலாக்கியமும் கணக்குக்கொடுக்கும் பொறுப்பும்: நாதாபும் அபியூவும் சீனாய் மலையின்மேல் ஏறி தேவனுடைய பாதபடியின் இந்திரநீல பிரகாசத்தைக் கண்டவர்கள். ஆனால் அந்த உன்னத தரிசனங்கள் அவர்களுடைய துணிகர கீழ்ப்படியாமையின் தண்டனையைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. அதிக சிலாக்கியம் பெற்றவர்கள் அதிகப் பரிசுத்தத்தோடு நடக்க வேண்டும்.
- மாம்ச உணர்ச்சிவசப்படுதல்களுக்கு விலகுதல்: அந்நிய அக்கினி என்பது தேவ வல்லமைபோல வேடமிடும் மனித உணர்ச்சிவசப்படுதலாகும். உண்மையான ஆவிக்குரிய எழுப்புதல்போல வேஷமிடும் போலி உணர்ச்சி தூண்டுதல்களுக்கும் வேதாகமத்திற்கு முரணான வழிபாடுகளுக்கும் விலகி எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்.
- நீதியுள்ள தீர்ப்புகளுக்கு மௌனமாய் அடிபணிதல்: தன் சொந்தக் குமாரர்கள் பலியானபோதும், ஆரோன் தேவனை குற்றப்படுத்தாமல் 'மௌனமாயிருந்தார்'. தேவன் நியாயத்தீர்ப்புகளைச் செய்யும்போது அல்லது ஒழுங்குபடுத்தும் சோதனைகளை அனுமதிக்கும்போது, முறுமுறுக்காமல் அவருடைய இறையாண்மைக்கு முன்பாக மௌனமாய் சரணடையுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- நாதாபும் அபியூவும் ஆரோனின் மூத்த குமாரர்கள்; இஸ்ரவேலின் பிரதான ஆசாரியத்துவ வரிசையில் அடுத்த இடத்தில் இருந்தவர்கள்.
- அவர்கள் முன்னதாக மோசே, ஆரோன் மற்றும் 70 மூப்பர்களோடு சீனாய் மலையின்மேல் ஏறி தேவ சமூகத்தில் புசித்துக் குடித்த உன்னத சிலாக்கியம் பெற்றவர்கள் (யாத்திராகமம் 24:9-11).
- தேவ அக்கினி அவர்களுடைய ஆத்துமாவை ஒரு நொடியில் பட்சித்துப் போட்டது; ஆனால் அவர்களுடைய ஆசாரிய சணல் அங்கிகள் தீப்பற்றாமல் அப்படியே இருந்தன (லேவியராகமம் 10:5).
- ஆரோனின்மேல் கர்த்தருடைய அபிஷேக தைலம் இருந்ததினால், அவரும் எஞ்சிய குமாரர்களான எலெயாசாரும் இத்தாமாரும் தலைமயிர் முடியை அவிழ்க்கவோ வஸ்திரங்களைக் கிழிக்கவோ துக்கம் கொண்டாடவோ கூடாது என்று கண்டிப்பாய் தடைசெய்யப்பட்டது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
வேதம் அதனை 'கர்த்தர் தங்களுக்குக் கட்டளையிடாத அந்நிய அக்கினி' (லேவியராகமம் 10:1) என்று குறிப்பிடுகிறது. அவர்கள் செய்த தவறுகள்: முதலாவதாக, தகன பலிபீடத்தின்மேல் வானத்திலிருந்து விழுந்து இடைவிடாமல் எரிந்துகொண்டிருந்த பரிசுத்த தணலை எடுக்காமல் (லேவியராகமம் 6:12-13), பொதுவான சமையல் அடுப்பிலிருந்து தணல்களை எடுத்தனர். இரண்டாவதாக, தேவன் கட்டளையிடாத நேரத்தில், சுயாதீனமாக திரைச்சீலைக்குள்ளே நுழைய முற்பட்டனர். மூன்றாவதாக, மோசே மற்றும் ஆரோனின் ஆசாரியத்துவ அதிகாரத்தை மீறி தன்னிச்சையாக செயல்பட்டனர். நான்காவதாக, லேவியராகமம் 10:8-9-ல் தேவன் உடனே மதுபானத்தைத் தடைசெய்வதிலிருந்து, அவர்கள் திராட்சரச போதையில் நிதானமிழந்து இந்த அக்கிரமத்தைச் செய்தனர் என்பது தெளிவாகிறது.
மோசே சொன்னபடி அவர்கள் உறவினர்கள் 'அவர்களை அவர்களுடைய அங்கிகளோடே எடுத்துப் பாளயத்துக்குப் புறம்பே கொண்டுபோனார்கள்' (லேவியராகமம் 10:5). இது ஒரு விபத்தோ அல்லது சாதாரண தீ விபத்தோ அல்ல; மாறாக அது தேவ சமூகத்திலிருந்து நேரடியாகப் புறப்பட்ட ஒரு தெய்வீக நியாயத்தீர்ப்பு என்பதை இது காட்டுகிறது. அந்தப் பரிசுத்த அக்கினி அவர்களுடைய சணல் அங்கிகளைச் சேதப்படுத்தாமல், துணிகரமாய் வந்த அவர்களுடைய ஜீவனை மட்டும் ஒரே நொடியில் மாய்த்துப்போட்டது. தேவன் மனிதனின் கலக இதயத்தைத் தண்டித்தார்; ஆனால் பரிசுத்த ஆசாரியத்துவ அங்கியையோ ஒரு பயபக்தி சாட்சியாக அப்படியே விட்டுவைத்தார்.
மோசே ஆரோனை நோக்கி: 'நீங்கள் சாகாமலும், சபையனைத்தின்மேலும் கடுங்கோபம் மூளாமலும் இருக்கவேண்டுமானால், உங்கள் தலைமயிர் முடியை அவிழ்க்காமலும், உங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழிக்காமலும் இருங்கள்' (லேவியராகமம் 10:6) என்று கட்டளையிட்டார். அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட பிரதான ஆசாரியன் தேவனுடைய நீதியின் பிரதிநிதியாக நின்றார். அவர் பொதுவெளியில் அழுது புலம்பினால், அது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பைக் குறைசொல்வது போலவும், தேவன் அநீதியாய் தண்டித்துவிட்டார் என்று சொல்வது போலவும் அமைந்துவிடும். மேலும் கர்த்தருடைய பரிசுத்த அபிஷேக தைலம் அவர்மேல் இருந்ததால், குடும்ப பாசத்தைக் காட்டிலும் தேவனுடைய பரிசுத்த நாமத்தின் மகிமையே முதன்மையாக நிற்க வேண்டும் என்பதற்காக இந்தத் தடை விதிக்கப்பட்டது.
