வேதாகமத்தின் மாபெரும் ஜெபங்கள்

'ஆண்டவரே, எங்களுக்கு ஜெபம்பண்ணக் கற்றுத்தாரும்' என்று சீடர்கள் கேட்டபோது, பரலோக பிதாவின் நாமத்தையும் ராஜ்யத்தையும் முதன்மையாக வைத்து, அன்றாட தேவைகளுக்கும், பாவமன்னிப்பிற்கும், சோதனையினின்று விடுதலைக்கும் வழிகாட்டும் உன்னத ஜெப மாதிரியை இயேசு அருளினார்.

வம்சாவளிப் பட்டியலுக்கு நடுவே, தன் பெயரிலிருந்த 'துக்கம்' என்ற சாபத்தை உடைத்து, எல்லைகளைப் பெருக்கவும், தேவ கரம் உடனிருக்கவும், தீமை அணுகாதிருக்கவும் யாபேஸ் கதறிய ஜெபத்தைக் கேட்டு தேவன் அவனுக்கு அருளினார்.

பிள்ளையற்ற மலடியாய் மாற்றாளால் நிந்திக்கப்பட்ட அன்னாள், சீலோவின் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் உதடுகள் அசைய கண்ணீரை ஊற்றி ஜெபித்தாள்; தேவன் சாமுவேலை அருளியபோது, அவளது துக்கம் மேசியாவின் ராஜ்யத்தை முன்னறிவிக்கும் கம்பீர துதிப் பாடலாக மலர்ந்தது.

சீனாய் மலையடியில் இஸ்ரவேலர் பொன் கன்றுக்குட்டியை வணங்கிப் பாவம் செய்தபோது, மோசே திறப்பில் நின்று தன் சொந்தப் பெயரையே ஜீவபுத்தகத்திலிருந்து கிறுக்கிப்போடுமாறு பரிந்துபேசினான்; 'உம் பிரசன்னம் என்னோடு வராவிட்டால் எங்களை இங்கிருந்து கொண்டுபோகாதிரும்' என்று கதறினான்.

பத்ஷேபாளுடனான பாவம் மற்றும் உரியாவின் கொலையைக் குறித்து நாத்தான் தீர்க்கதரிசியால் கடிந்துகொள்ளப்பட்ட தாவீது, எந்த சாக்குப்போக்கும் கூறாமல், தேவ கிருபையை நம்பி, 'சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், இரட்சிப்பின் சந்தோஷத்தைத் திரும்பத் தாரும்' என்று கதறிய உன்னத பாவஅறிக்கை ஜெபம்.

இஸ்ரவேல் சபையனைத்திற்கும் முன்பாக வெண்கல மேடையின் மேல் மண்டியிட்டு, வானத்திற்கு நேராகக் கைகளை விரித்து, பஞ்சம், யுத்தம், நோய், சிறையிருப்பு நேரிடும்போது ஜனங்கள் இந்த ஆலயத்திற்கு நேராக ஜெபித்தால், பரலோகத்தில் வாசமாயிருக்கிற தேவன் கேட்டு மன்னித்து குணமாக்க வேண்டும் என சாலொமோன் ராஜா செய்த உன்னத பிரதிஷ்டை ஜெபம்.

கர்மேல் மலையில் பாகாலின் 450 போலி தீர்க்கதரிசிகளுக்கு முன்பாக தனித்து நின்ற எலியா, பலிபீடத்தின் மேல் 12 குடம் தண்ணீரை ஊற்றி, வெறும் 63 வார்த்தைகளில் விசுவாசத்தோடு ஜெபித்தார்; வானத்திலிருந்து தேவ அக்கினி இறங்கி பலியையும் கற்களையும் தண்ணீSearchையும் பட்சித்தபோது, ஜனங்கள் முகங்குப்புற விழுந்து: 'கர்த்தரே தேவன்!' என்று கதறினர்.

185,000 அசீரியப் படை எருசலேமைச் சூழ்ந்தபோது, சனகெரிபின் மிரட்டல் கடிதத்தை ஆலயத்தில் கர்த்தரின் சமுகத்தில் விரித்து வைத்து ஜெபித்து மாபெரும் விடுதலையைப் பெற்றார்; பின்னர் கொடிய நோயினால் மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது சுவர்ப்புறமாய் முகத்தைத் திருப்பி அழுது, 15 ஆண்டுகள் ஆயுள் நீடிப்பையும் சூரிய நிழல் 10 பாகை பின்னிடும் அற்புதத்தையும் பெற்றார்.

கர்த்தருடைய சமுகத்தை விட்டு ஓடிப்போய், பெருமீனின் வயிற்றில் காரிருளில் கடலின் ஆழத்தில் பர்வதங்களின் அஸ்திபாரங்களில் பாசி தலைசுற்றியிருந்த வேளையில், யோனா தன் சுயநீதியை விட்டு மனந்திரும்பி 'இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது' என்று செய்த உன்னத மீட்பின் ஜெபம்.

எரேமியாவின் ஆகமங்களிலிருந்து 70 வருட சிறையிருப்பு முடியப்போவதை உணர்ந்த முதிய தானியேல், உபவாசம் பண்ணி, இரட்டுடுத்தி, சாம்பலில் உட்கார்ந்து, தேசத்தின் பாவங்களைத் தன் சொந்தப் பாவங்களைப்போல அறிக்கையிட்டு மன்றாடினார்; அவர் ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே காபிரியேல் தூதன் மேசியாவைக் குறித்த 70 வாரங்களின் உன்னத இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

எருசலேமின் மதில் இடிக்கப்பட்டு, வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்ட அவலச் செய்தியைக் கேட்ட ராஜாவின் பானபாத்திரக்காரனாகிய நெகேமியா, உட்கார்ந்து அழுது, உபவாசித்து பல நாட்கள் ஜெபித்தார்; உபாகமத்தின் வாக்குத்தத்தங்களை உரிமைபாராட்டி பெர்சிய ராஜாவின் கண்களில் தயவு கிடைக்கப் பெற்றார்.

காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட இரவில் கெத்செமனேக்குச் செல்லும் முன், இயேசு வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்துத் தமது ஊழியத்தின் மிக நீண்ட உன்னத ஜெபத்தை ஏறெடுத்தார்: முதலாவது பிதா தம்மை மகிமைப்படுத்தவும், இரண்டாவதாகச் சீடர்களின் பரிசுத்தத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும், மூன்றாவதாக எதிர்காலத்தில் விசுவாசிக்கும் நாம் அனைவரும் ஒன்றாயிருக்கவும் பரிந்துபேசினார்.

கெத்செமனே தோட்டத்தில், உலக மக்களின் சகல பாவங்களுக்கும் உரிய கோபாக்கினையின் பாத்திரத்தை ஏற்கும் வேளையில், இயேசு முகங்குப்புற விழுந்து, வியர்வை இரத்தத்தின் துளிகளாய் வழிய வேதனையோடு ஜெபித்து: 'என் சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது' என்று மனித வரலாற்றின் மிக உன்னத சரணாகதி ஜெபத்தை ஏறெடுத்தார்.

இயேசுவின் நாமத்தில் பேசக்கூடாது என்று யூத சங்கம் மிரட்டியபோது, பேதுருவும் யோவானும் சபையாரிடம் வந்தனர்; பழிவாங்கவோ தற்காப்பிற்கோ ஜெபிக்காமல், சங்கீதம் 2-ஐ மேற்கோள் காட்டி, தேவ நாமத்திற்காகத் தைரியமாய் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கவும் அடையாளங்கள் நடக்கவும் ஒருமனப்பட்டு ஜெபித்தனர்; அவர்கள் கூடின இடம் அதிர்ந்தது.

ரோம சிறைச்சாலையில் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டிருந்தபோதும், தன் விடுதலைக்காகவோ சரீர வசதிக்காகவோ ஜெபிக்காமல், விசுவாசிகளின் மனக்கண்கள் பிரகாசமடையவும், கிறிஸ்துவின் அறிவுக்கு எட்டாத அன்பின் அகலம், நீளம், ஆழம், உயரத்தை உணர்ந்து, தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தாலும் நிறைய வேண்டும் என்று பவுல் முழங்காலிட்டு ஏறெடுத்த உன்னத ஆவிக்குரிய ஜெபங்கள்.