எருசலேமின் உயர்ந்த கோட்டை வாசல்களுக்கு முன்பாக, காலை இளம் வெயிலில் இளவரசன் அப்சலோமின் பளபளக்கும் வெண்கல ரதங்களும், கம்பீரமான குதிரைகளும் அணிவகுத்து நின்றன. கெசூரின் அடைக்கலத்திலிருந்து எருசலேமுக்குத் திரும்பிவந்த அந்த நான்கு ஆண்டுகளில், தாவீதின் மூன்றாவது மகனாகிய அப்சலோம், இஸ்ரவேலின் வரலாற்றிலேயே மிகக் கொடூரமான மக்கள் கவர்ச்சி சதித்திட்டத்தை மிக நுணுக்கமாகத் தீட்டியிருந்தான். உச்சந்தலை தொடங்கி உள்ளங்கால் வரை அவனில் எந்தக் குறையும் இல்லாதிருந்தது; அவனது பேரழகு அனைத்து இஸ்ரவேலையும் கவர்ந்திழுத்தது. ஆண்டுதோறும் அவன் தன் தலைமயிரை நறுக்கும்போது, அந்த அடர்ந்த சுருள் மயிர் ராஜ நிறையின்படி இருநூறு சேக்கல் எடையாயிருந்தது—ஏறத்தாழ இரண்டரை கிலோகிராம் எடையுள்ள அந்தத் தலைமயிர் அவனது கர்வத்தின் மணிமகுடமாய் விளங்கியது. அவனது பொன் ரதத்திற்கு முன்பாக ஐம்பது வீரர்கள் ஓடினர்; இது வயதான தாவீது ராஜாவின் எளிய வாழ்க்கைக்கு மாறாக, எகிப்திய பார்வோன்களின் கம்பீரத்தை அவனுக்கு அளித்தது.
ஆனால் அப்சலோமின் மிகக் கொடிய ஆயுதம் அவனது ரதம் அல்ல; அவனது நஞ்சூட்டப்பட்ட நாவே ஆகும். ஒவ்வொரு நாளும் விடியற்காலையிலேயே அவன் எழுந்து நகர வாசலின் வழியருகே நின்றுகொள்வான். நியாயத்தீர்ப்புக்காகத் தாவீது ராஜாவின் நீதிமன்றத்தைத் தேடி பன்னிரண்டு கோத்திரங்களிலிருந்தும் வந்த ஏழை எளிய மக்களை வாசலிலேயே வழிமறிப்பான். அவர்கள் அவனை வணங்க வரும்போது, அவன் அவர்களைத் தூக்கி, முத்தமிட்டு, போலி அன்பைக் காட்டி: "பார், உன் காரியங்கள் நியாயமும் செவ்வையுமானது; ஆனால் ராஜாவின் சார்பாக உன் வழக்கைக் கேட்க ஒருவரும் இல்லையே! ஆ, இந்தத் தேசத்திலே என்னை யாராவது நியாயாதிபதியாக வைத்தால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்! அப்போது வழக்கையுடைய எவனும் என்னிடத்தில் வரலாம், நான் அவனுக்குச் சரியான நீதி செய்வேனே!" என்று நயவஞ்சகமாய் உரைப்பான் (2 சாமுவேல் 15:3–4). தாவீதின் நிர்வாகத்தின் மீது மக்களின் உள்ளத்தில் அவநம்பிக்கையை விதைத்து, தன் போலிப் புகழ்ச்சியினால் அவன் செய்த சதியை வேதாகமம் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறது: "இப்படி அப்சலோம் இஸ்ரவேல் மனுஷரின் இருதயத்தைத் தன் வசப்படுத்தினான்" (2 சாமுவேல் 15:6).
சதித்திட்டம் முழுமையடைந்தபோது, தான் கெசூரில் இருந்தபோது கர்த்தருக்குச் செய்த ஒரு பொருத்தனையை நிறைவேற்றப் போவதாகக் கூறி, யூதாவின் பழைய தலைநகரான எபிரோனுக்குச் செல்லத் தாவீது ராஜாவிடம் அனுமதி கேட்டான். எதையும் அறியாத அந்த அன்பான தகப்பன்: "சமாதானத்தோடே போய் வா" என்று ஆசீர்வதித்து அனுப்பினார். ஆனால் எபிரோனை அடைந்த உடனே, அனைத்துக் கோத்திரங்களுக்கும் இரகசிய தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்: "எக்காள சத்தத்தைக் கேட்கும்போது, அப்சலோம் எபிரோனிலே ராஜாவானான் என்று சொல்லுங்கள்" என்று கட்டளையிட்டான் (2 சாமுவேல் 15:10).
எருசலேமிலிருந்து அவனோடு சென்ற இருநூறு பிரபுக்கள் அவனது கலகத்திற்கு அரச அங்கீகாரத்தைக் கொடுத்தனர். அப்போதுதான் தாவீதின் முதுகில் குத்திய அதிர்ச்சிகரமான துரோகம் அரங்கேறியது: தேவனுடைய வார்த்தையை விசாரிப்பதுபோல மதிக்கப்பட்ட தாவீதின் தலைமை அரசியல் ஆலோசகரான கீலோனியனாகிய அகித்தோப்பேல், தாவீதைக் கைவிட்டு அப்சலோமோடு இணைந்தான். அகித்தோப்பேல் பத்சேபாளினுடைய பாட்டன்; தன் பேத்திக்கு தாவீது இழைத்த அநீதிக்காகவும், ஏத்தியனான உரியாவின் கொடூரக் கொலைக்காகவும் பல ஆண்டுகள் தன் நெஞ்சில் அடக்கிவைத்திருந்த பழிவாங்கும் வெறி இப்போது தாவீதின் சிங்காசனத்திற்கு எதிராக வெடித்தது.
"இஸ்ரவேல் மனுஷரின் இருதயம் அப்சலோமின் வசமாயிற்று" என்ற செய்தி சீயோன் அரண்மனைக்கு வந்தபோது, சூழ்நிலையின் பயங்கரத்தை தாவீது உணர்ந்தார். எருசலேம் நகரம் கொடூரமான முற்றுகையினாலும் தெருச்சண்டைகளினாலும் இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக, தாவீது உடனடியாக நகரத்தை விட்டு வெளியேறத் தீர்மானித்தார்: "எழுந்திருங்கள், நாம் தப்பியோடிப்போவோம்; இல்லாவிட்டால் நாம் அப்சலோமுக்குத் தப்ப வழியில்லை" என்றார் (2 சாமுவேல் 15:14).
அந்த வெளியேற்றம் ஒரு சக்கரவர்த்தியின் நெஞ்சை உலுக்கும் நிந்தையின் ஊர்வலமாக மாறியது. அரண்மனையைப் பராமரிக்கப் பத்து மறுமனையாட்டிகளை மட்டும் விட்டுவிட்டு, தாவீது தன் உண்மையுள்ள மெய்க்காவலர்களாகிய கிரேத்தியர், பிலேத்தியர் மற்றும் இத்தாயின் தலைமையிலான அறுநூறு கித்திய வீரர்களோடு கால்நடையாகப் புறப்பட்டார். சாதோக்கும் அபியத்தாரும் தேவனுடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டியைச் சுமந்துகொண்டு வந்தபோது, தாவீது உன்னதமான ஆவிக்குரிய தாழ்மையோடு அதைத் தடுத்து: "தேவனுடைய பெட்டியை நகரத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுபோங்கள்; கர்த்தரின் கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடைத்தால், அவர் என்னை மீண்டும் கொண்டுவந்து அதையும் தம்முடைய வாசஸ்தலத்தையும் எனக்குக் காண்பிப்பார்; ஆனாலும், அவர் என்மேல் பிரியமில்லை என்பாராகில், இதோ, நான் இங்கே இருக்கிறேன், தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானபடி எனக்குச் செய்வாராக" என்றார் (2 சாமுவேல் 15:25–26).
ஒலிவ மலையின் கரடுமுரடான பாதையில் தாவீது ராஜா காலில் செருப்பில்லாமல், தலையை மூடிக்கொண்டு, அழுதுகொண்டே ஏறினார்; அவரோடு இருந்த மக்களும் அழுதுகொண்டே சென்றனர். தன் ஆருயிர் ஆலோசகன் அகித்தோப்பேலும் கலகக்காரர்களோடு சேர்ந்துவிட்டான் என்ற செய்தி வந்தபோது, தாவீது வானத்தை நோக்கி ஒரு சுருக்கமான வல்லமையுள்ள ஜெபத்தை ஏறெடுத்தார்: "கர்த்தாவே, அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையைப் பைத்தியமாக்கும்!" (2 சாமுவேல் 15:31). அந்த அவமானத்தின் நடுவிலே, தன் ஆத்துமாவை ஊற்றி 3-ஆம் சங்கீதத்தை அவர் பாடினார்: "கர்த்தாவே, என் சத்துருக்கள் எத்தனையோ பெருகியிருக்கிறார்கள்; எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள் அநேகர். தேவனிடத்தில் அவனுக்கு இரட்சிப்பு இல்லை என்று என் ஆத்துமாவைக் குறித்துச் சொல்லுகிறவர்கள் அநேகராய் இருக்கிறார்கள். ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என்னைச் சுற்றிலும் கேடகமும், என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர்!" (சங்கீதம் 3:1–3).
அந்த ஜெபத்திற்கு தேவன் உடனே பதிலளித்தார். தாவீதின் உத்தம நண்பனாகிய அற்கியனான ஊசாய், வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு தலையில் புழுதிபோட்டு மலையுச்சியில் வந்து நின்றார். தாவீது அவரை எருசலேமுக்குத் திருப்பி அனுப்பி: "நீ நகரத்திற்குத் திரும்பிப்போய், அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையை எனக்காகப் பாழாக்கு" என்றார் (2 சாமுவேல் 15:34).
அப்சலோம் எருசலேமுக்குள் வெற்றியோடு நுழைந்தபோது, ஊசாய் அவனுக்கு முன்பாகப் பணிந்து: "ராஜா வாழ்க! ராஜா வாழ்க!" என்று வாழ்த்தினார். அப்சலோம் தன் தகப்பனின் சிங்காசனத்தை முழுமையாகக் கைப்பற்றிவிட்டதை நிரூபிக்க, அரண்மனை உப்பரிகையின்மேல்—தாவீது பத்சேபாளைப் பார்த்து இச்சைகொண்ட அதே உப்பரிகையின்மேல்—கூடாரமடித்து, அனைத்து இஸ்ரவேலின் கண்களுக்கு முன்பாகத் தாவீதின் பத்து மறுமனையாட்டிகளோடு சயனித்தான்; நாத்தான் தீர்க்கதரிசியின் பயங்கர தீர்க்கதரிசனம் அங்கே துல்லியமாய் நிறைவேறியது (2 சாமுவேல் 16:21–22).
அகித்தோப்பேல் உடனே அப்சலோமிடம்: "நான் பன்னிரண்டாயிரம் பேரைத் தெரிந்துகொண்டு, இன்றிரவே புறப்பட்டு தாவீதைப் பின்தொடர எனக்கு உத்தரவு கொடும். அவன் களைத்து, சோர்ந்திருக்கும்போது நான் அவன்மேல் விழுந்து, அவனோடு இருக்கும் ஜனங்களையெல்லாம் கலங்கடித்து, ராஜாவை மாத்திரம் வெட்டிப்போடுவேன்; மற்ற ஜனங்களை உம்மிடம் திருப்புவேன்" என்றான் (2 சாமுவேல் 17:1–3). இது நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் தாவீதின் கதை அன்றிரவே முடிந்திருக்கும்.
ஆனால் அப்சலோம் ஊசாயையும் அழைத்து ஆலோசனை கேட்டான். ஊசாய் அப்சலோமின் பெருமையையும் அச்சத்தையும் குறிவைத்துத் திறமையாகப் பேசினான்: "இந்த முறை அகித்தோப்பேல் சொன்ன ஆலோசனை நல்லதல்ல; உம்முடைய தகப்பனும் அவருடைய ஆட்களும் பராக்கிரமசாலிகள், காட்டிலே குட்டிகளைப் பறிகொடுத்த கரடியைப்போல அவர்கள் கொதித்திருக்கிறார்கள். உம்முடைய தகப்பன் யுத்தவீரன், அவர் ஜனங்களோடு இரவில் தங்கமாட்டார்; ஆரம்பத்தில் நம் படைகளில் சிலர் மடிந்தாலும் தேசமே பயந்துவிடும். எனவே, தாண் முதல் பெயெர்செபா வரை உள்ள இஸ்ரவேல் அனைவரையும் கடலின் மணலத்தனையாகத் திரட்டி, நீரே முன்னின்று போருக்குச் சென்று அவர்களை அடியோடு அழிக்க வேண்டும்" என்று அவன் புகழ்ச்சி மோகத்தைத் தூண்டினான்.
கர்வத்தினால் குருடான அப்சலோமும் பெரியவர்களும்: "அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையைப்பார்க்கிலும் அற்கியனான ஊசாயின் ஆலோசனை நல்லது" என்றனர். வேதாகமம் இதன் பின்னணியில் இருந்த பரலோகக் கரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: "கர்த்தர் அப்சலோமின்மேல் பொல்லாப்பை வரப்பண்ணும்பொருட்டு, அகித்தோப்பேலின் நல்ல ஆலோசனையைக் கர்த்தர் பாழாக்கினார்" (2 சாமுவேல் 17:14).
தன் ஆலோசனை தள்ளப்பட்டதால் கலகம் அழியப்போகிறது என்பதை உணர்ந்த அகித்தோப்பேல், தன் கழுதையின்மேல் ஏறி ஊருக்குச் சென்று, தன் வீட்டை ஒழுங்குபடுத்தி, தூக்குப்போட்டுக்கொண்டு செத்தான்.
ஊசாய் அனுப்பிய இரகசியத் தகவலால் தாவீது தன் படைகளோடு யோர்தானைக் கடந்து, கிலேயாத்தில் உள்ள மகானாயீமுக்குச் சென்று பாளயமிறங்கினார். மாகீரும் பர்சிலாவும் தாவீதின் சேனைகளுக்கு உணவுப் பண்டங்களையும் படுக்கைகளையும் வாரி வழங்கினர். தாவீது தன் படைகளை யோவாப், அபிசாய், இத்தாய் ஆகிய மூவரின் கீழ் பிரித்து யுத்தத்திற்கு அனுப்பினார். வீரர்கள் புறப்படும்போது, வாசலில் நின்ற தாவீது ராஜா கண்ணீரோடு ஒரு கட்டளையை விடுத்தார்: "அந்த வாலிபனாகிய அப்சலோமை நீங்கள் என் நிமித்தம் மெதுவாய் நடத்துங்கள்!" என்றார் (2 சாமுவேல் 18:5).
எப்பிராயீமின் அடர்ந்த காடுகளிலே கொடூரமான யுத்தம் மூண்டது. தாவீதின் அனுபவமிக்க வீரர்கள் அப்சலோமின் படைகளைச் சிதறடித்தனர்; அன்று இருபதாயிரம் பேர் மடிந்தனர்; "பட்டயம் அழித்த ஜனங்களைப்பார்க்கிலும், காடு அழித்த ஜனங்கள் அதிகமாயிருந்தார்கள்" (2 சாமுவேல் 18:8).
தோல்வியடைந்த அப்சலோம் தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள ஒரு கோவேறு கழுதையின்மேல் ஏறி தப்பியோடினான். காட்டின் கரடுமுரடான பாதையில் அவன் பாய்ந்து செல்லும்போது, வழியில் நின்ற ஒரு பெரிய வாதுமை மரத்தின் அடர்ந்த கிளைகளுக்குள் அவனது பெருமையான அடர்ந்த தலைமயிர் பலமாக மாட்டிக்கொண்டது. கழுதை கால்களை உதைத்துக்கொண்டு ஓடிவிட, அப்சலோம் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் நடுவே அந்தரத்தில் அந்த மரக்கிளையில் தொங்கினான்.
அவனைக் கண்ட ஒரு வீரன் யோவாபிடம் வந்து விஷயத்தைச் சொன்னான். யோவாப்: "நீ அவனைக் கண்டவுடனே தரையிலே வெட்டிப்போடாதது என்ன? உனக்குப் பத்து வெள்ளிக்காசும் ஒரு கச்சையும் கொடுத்திருப்பேனே!" என்றான். அதற்கு அந்த வீரன்: "ஆயிரம் வெள்ளிக்காசு என் கையில் கொடுக்கப்பட்டாலும், நான் ராஜாவின் குமாரன்மேல் என் கையைப் போடமாட்டேன்; 'வாலிபனாகிய அப்சலோமை ஒருவரும் தொடாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்' என்று ராஜா சொன்னதை நாங்கள் எல்லாரும் கேட்டோமே!" என்றான்.
ஆனால் இரக்கமற்ற யோவாபோ தாமதிக்கவில்லை. தன் கையில் மூன்று ஈட்டிகளை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாகச் சென்று, வாதுமை மரத்தில் உயிரோடு தொங்கிக்கொண்டிருந்த அப்சலோமின் நெஞ்சிலே அந்த மூன்று ஈட்டிகளையும் பாய்ச்சினான். யோவாபின் ஆயுததாரிகள் பத்துப்பேர் அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டு அவனைக் குத்திக் கொன்றனர். பின்னர் எக்காளம் ஊதி யுத்தத்தை நிறுத்தி, அப்சலோமின் உடலை ஒரு பெரிய குழியிலே போட்டு, அதன்மேல் ஒரு பெரிய கற்குவியலைக் குவித்தனர். தன் பெருமைக்காக ராஜாவின் பள்ளத்தாக்கில் பளிங்குத் தூணை நாட்டியிருந்த அந்த இளவரசன், காட்டின் அனாதைக் குழியில் கல் குவியலுக்குக் கீழே அவமானத்தோடு புதைக்கப்பட்டான்.
மகானாயீமின் நகர வாசலில் தாவீது ராஜா துடிதுடித்துக் காத்திருந்தார். தூதன் ஓடிவந்து: "ராஜாவே, நற்செய்தி! கர்த்தர் இன்று உமக்கு விரோதமாய் எழும்பினவர்களை முறியடித்தார்!" என்று ஆர்ப்பரித்தபோது, ராஜாவின் உதடுகள் நடுங்கிக் கேட்ட ஒரே கேள்வி: "அந்த வாலிபனாகிய அப்சலோம் சுகமாயிருக்கிறானா?" என்பதே.
தூதன்: "ராஜாவின் சத்துருக்கள் அனைவரும் அந்த வாலிபனைப்போல ஆகக்கடவர்கள்" என்று தலைகுனிந்து பதிலளித்தான்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் ராஜாவின் உள்ளம் சுக்குநூறாய் உடைந்தது. சிங்காசன வெற்றியை மறந்து, கதறி அழுதுகொண்டே வாசல் மேல்வீட்டிற்கு ஏறினார். ஏறிப்போகும்போது அவர் கதறிய அழுகை மகானாயீமின் வீதிகளெங்கும் எதிரொலித்தது:
"என் மகனாகிய அப்சலோமே, என் மகனே, என் மகனாகிய அப்சலோமே! உனக்குப் பதிலாக நான் மரித்திருக்கக் கூடாதோ! அப்சலோமே, என் மகனே, என் மகனே!" (2 சாமுவேல் 18:33).
அன்று யுத்த வெற்றி துக்க நாளாக மாறியது. ஒரு துரோக மகனுக்காக உருகி அழுது 'உனக்குப் பதிலாக நான் மரித்திருக்கக் கூடாதோ' என்று ஏங்கிய அந்தத் தகப்பனின் கதறல், கல்வாரி சிலுவையிலே துரோகிகளாகிய நமக்காகத் தன் சொந்த ஜீவனையே மரத்தில் தியாகம் செய்த பரலோகத் தகப்பனின் எல்லையற்ற அன்பிற்கு நித்திய முன்னடையாளமாய் விளங்கியது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
இருதயத்தைத் திருடுதல் அல்லது வசப்படுத்துதல். 2 சாமுவேல் 15:6-ல் அப்சலோம் நகர வாசல்களில் நின்று போலி பரிதாபத்தைக் காட்டி, ஜனங்களின் விசுவாசத்தைத் தன் சுயநல அரசியலுக்காக வஞ்சகமாய் கவர்ந்ததைக் குறிக்கிறது.
தாவீது தன் குமாரனாகிய அப்சலோமுக்குத் தப்பியோடும்போது பாடின சங்கீதம் (சங்கீதம் 3:1). அவமானம் மற்றும் துரோகத்தின் நடுவிலும் கர்த்தரைத் தன் கேடகமாகவும், மகிமையாகவும், தலையை உயர்த்துகிறவராகவும் நம்பிய உன்னத விசுவாசப் பாடல்.
ஆலோசனையைக் கவிழ்த்தல் அல்லது பைத்தியமாக்குதல். 2 சாமுவேல் 15:31-ல் ஒலிவ மலையில் தாவீது செய்த ஜெபம்; அகித்தோப்பேலின் கொடிய ராணுவ ஆலோசனையை தேவன் முறியடிக்க வேண்டும் என்ற கூக்குரல்.
பெரிய வாதுமை அல்லது கருவாலி மரம். எப்பிராயீம் காட்டில் அடர்ந்து படர்ந்திருந்த பூர்வ மரம் (2 சாமுவேல் 18:9); இதன் கிளைகளில் அப்சலோமின் பெருமையான தலைமயிர் மாட்டிக்கொண்டு அவனது அழிவுக்குக் காரணமானது.
என் மகனாகிய அப்சலோமே! மகானாயீமின் வாசல் மேல்வீட்டிற்கு அழுதுகொண்டே ஏறிச்சென்ற தாவீது ராஜா ஐந்து முறை கதறிய நெஞ்சை உலுக்கும் கூக்குரல் (2 சாமுவேல் 18:33); துரோகம் செய்த மகனின் மீதும் ஒரு தகப்பன் காட்டிய அளவற்ற பாசத்தின் வெளிப்பாடு.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
அப்சலோமின் கலகம் (சுமார் கி.மு. 979) என்பது, 'உன் வீட்டிலிருந்தே உனக்கு விரோதமாகப் பொல்லாப்பை எழும்பப்பண்ணுவேன்' என்று நாத்தான் தீர்க்கதரிசி உரைத்த தேவ நியாயத்தீர்ப்பின் வரலாற்று ரீதியான நேரடி நிறைவேற்றமாகும் (2 சாமு 12:11). அப்சலோம் கெசூரின் ராஜாவாகிய தல்மாயின் குமாரத்தி மாக்காளின் மகனாவான் (2 சாமு 3:3). இந்த அரமேய ராஜ வம்ச இரத்தம் அவனுக்கு சர்வதேச ஆதரவையும் திமிர்பிடித்த அரச உரிமையையும் கொடுத்தது. பண்டைய மத்திய கிழக்கு நகரங்களில், 'நகர வாசல்' என்பது நீதி வழங்கும் இடமாகவும், வர்த்தக மையமாகவும் விளங்கியது; தாவீதின் நீதிமன்றத்திற்கு வந்த மக்களை வாசலிலேயே வழிமறித்து அவர்களுக்கு நீதி வழங்குவதுபோல நடித்ததன் மூலம் அவன் அரசாங்கத்தின் அடித்தளத்தையே தகர்த்தான். எகிப்திய மன்னர்களைப் போல ஐம்பது குதிரை வீரர்களைத் தனக்கு முன்பாக ஓடவிட்டு அவன் காட்டிய ஆடம்பரம் பொதுமக்களை மயக்கியது. தாவீதின் தலைமை ஆலோசகரான அகித்தோப்பேல் அப்சலோமோடு இணைந்ததற்கு ஆழமான தனிப்பட்ட காரணம் உண்டு: அவன் பத்சேபாளினுடைய பாட்டன் (2 சாமு 11:3; 23:34); தன் பேத்திக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கும் உரியாவின் கொலைக்கும் தாவீதைப் பழிவாங்கவே அவன் காத்திருந்தான். அரண்மனை உப்பரிகையின்மேல் தாவீதின் மறுமனையாட்டிகளோடு அப்சலோம் சயனித்தது என்பது, முந்தைய ராஜாவின் சிங்காசனத்தை முழுமையாகக் கைப்பற்றிவிட்டதை நாட்டுக்கு பகிரங்கமாக அறிவிக்கும் பூர்வ உலக வழக்கமாகும் (2 சாமு 16:21–22). யோர்தானுக்கு அப்பால் உள்ள எப்பிராயீம் காட்டின் முரட்டுத்தனமான பாறைகளும், அடர்ந்த வாதுமை மற்றும் கருவாலி மரங்களும் (*Quercus calliprinos*) நிறைந்த நிலப்பரப்பு, போர்க்களப் பட்டயத்தை விட அதிகமான வீரர்களை விழுங்கியது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- சுய பெருமை மற்றும் சுய விளம்பரத்தின் ஆபத்து குறித்து எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்: தன் பெயர் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அப்சலோம் தனக்குத்தானே ராஜாவின் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு தூணை நாட்டினான் (2 சாமுவேல் 18:18). சுயநலப் பெருமையும் புகழ்ச்சி மோகமும் ஒருவனை மரணக் கண்ணியில் சிக்கவைக்கும். தாழ்மையுள்ள ஊழிய இருதயத்தை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
- அவதூறுகளையும் துரோகங்களையும் தேவனுடைய கரத்திலே ஒப்படையுங்கள்: சிமேயி தூஷித்துக் கல்லெறிந்தபோது, அவனது தலையை வெட்ட அபிசாய் முன்வந்தான். தாவீதோ அவனைத் தடுத்து: 'அவன் சபிக்கட்டும், தாவீதைச் சபி என்று கர்த்தர் அவனுக்குச் சொன்னார்' என்று தாழ்த்தினார் (2 சாமுவேல் 16:11). பழிவாங்குதலை விட்டுவிட்டு தேவனுடைய நீதியை எதிர்நோக்குங்கள்.
- மனித ஞானத்தை முறியடிக்கும் தேவனுடைய வல்லமையை விசுவாசியுங்கள்: அகித்தோப்பேல் உலகப் புகழ்பெற்ற மதியூகியாக இருந்தபோதிலும், தேவனுக்கு விரோதமான அவனது சதித்திட்டம் தோல்வியடைந்து அவனது தற்கொலையில் முடிந்தது. மனிதனுடைய தந்திரங்கள் ஒருபோதும் தேவனுடைய நித்திய தீர்மானங்களை வெல்ல முடியாது.
- சிலுவையின் ஈடுஇணையற்ற தியாக அன்பில் களிகூருங்கள்: கலகக்கார மகனுக்காக 'உனக்குப் பதிலாக நான் மரித்திருக்கக் கூடாதோ' என்று தாவீது ஏங்க மட்டுமே முடிந்தது; ஆனால் நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவோ, கல்வாரி சிலுவையில் நமக்குப் பதிலாகத் தாமே மரித்து, துரோகிகளாகிய நம்மை தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாற்றினார்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- அப்சலோமின் தலைமயிர் மிகவும் அடர்த்தியாக இருந்ததால், அவன் ஆண்டுதோறும் அதை நறுக்கும்போது ராஜ நிறையின்படி இருநூறு சேக்கல் எடையாயிருந்தது—இது ஏறத்தாழ 2.3 கிலோகிராம் ஆகும் (2 சாமுவேல் 14:26).
- அகித்தோப்பேல் பத்சேபாளினுடைய பாட்டன்; தாவீது உரியாவுக்குச் செய்த துரோகத்திற்கும் தன் குடும்பத்திற்கு இழைத்த அவமானத்திற்கும் பழிவாங்கவே அவன் அப்சலோமின் கலகத்தில் தீவிரமாக இணைந்தான் (2 சாமுவேல் 11:3; 23:34).
- தன் ஆலோசனை தள்ளப்பட்டு ஊசாயின் ஆலோசனை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதைக் கண்ட அகித்தோப்பேல், கலகம் தோற்கப்போவதை முன்கூட்டியே உணர்ந்து, தன் ஊருக்குப் போய், தன் வீட்டை ஒழுங்குபடுத்தி, தூக்குப்போட்டுக்கொண்டு செத்தான் (2 சாமுவேல் 17:23).
- அப்சலோம் தன் நினைவாக ராஜாவின் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு பெரிய நினைவுத் தூணை எழுப்பியிருந்தான்; ஆனால் அவனது சடலமோ அங்கு அடக்கம் பண்ணப்படாமல், எப்பிராயீம் காட்டின் பெரிய குழியில் எறியப்பட்டு பெருங்கற்குவியலால் மூடப்பட்டது (2 சாமுவேல் 18:17–18).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பலத்த அரண்கொண்ட எருசலேம் நகரத்தைப் பாதுகாக்காமல் தாவீது ராஜா ஏன் அதை விட்டு வெளியேறினார்?
தாவீது எருசலேமை விட்டு வெளியேறியதற்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் உண்டு: முதலாவதாக, பரிசுத்த நகரமும் அதன் அப்பாவிக் குடிமக்களும் கொடூரமான முற்றுகையினாலும் உள்நாட்டு யுத்த இரத்த வெள்ளத்தினாலும் அழிந்துவிடக் கூடாது என்று அவர் விரும்பினார் (2 சாமு 15:14); இரண்டாவதாக, தனது வீட்டின் மீது எழும் என்று நாத்தான் தீர்க்கதரிசி உரைத்த தேவ நியாயத்தீர்ப்பின் ஒழுங்குமுறையை அவர் உணர்ந்திருந்தார் (2 சாமு 12:11). தாவீது தன் வாழ்வை முழுமையாய் கர்த்தரின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்து: 'கர்த்தருடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடைத்தால், அவர் என்னை மீண்டும் கொண்டுவருவார்... அவர் என்மேல் பிரியமில்லை என்பாராகில், இதோ, நான் இங்கே இருக்கிறேன்; தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானபடி எனக்குச் செய்வாராக' என்று தாழ்மையோடு சரணடைந்தார் (2 சாமு 15:25–26).
அகித்தோப்பேலின் கொடிய ராணுவ ஆலோசனையை ஊசாய் எவ்வாறு தந்திரமாக முறியடித்தார்?
தாவீது களைத்திருக்கும்போதே பன்னிரண்டாயிரம் வீரர்களோடு அன்றிரவே பாய்ந்து சென்று, தாவீதை மட்டும் கொன்றுவிட்டு மற்ற ஜனங்களை அமைதிப்படுத்தலாம் என்று அகித்தோப்பேல் சரியான ராணுவ உத்தியைக் கூறினான் (2 சாமு 17:1–4). ஆனால் ஊசாயோ, அப்சலோமின் சுய பெருமையையும் அச்சத்தையும் தூண்டிவிட்டான்: தாவீதும் அவனது வீரர்களும் காயம்பட்ட கரடியைப் போன்ற பராக்கிரமசாலிகள் என்றும், ஆரம்பத்தில் சிறு பின்னடைவு ஏற்பட்டாலும் படைகள் அஞ்சிவிடும் என்றும் எச்சரித்தான். மேலும், தாண் முதல் பெயெர்செபா வரை உள்ள அனைத்து இஸ்ரவேலையும் திரட்டி, அப்சலோமே முன்னின்று கம்பீரமாகப் போரை நடத்த வேண்டும் என்று அவனது புகழ்ச்சி மோகத்தைத் தூண்டினான். அகித்தோப்பேலின் துல்லியமான ஞானத்தை விட ஊசாயின் புகழ்ச்சி அப்சலோமின் கண்களுக்கு இனிமையாய் இருந்ததால், தாவீது தப்பித்து படைகளைத் திரட்ட போதிய அவகாசம் கிடைத்தது (2 சாமு 17:7–14).
தாவீது ராஜாவின் நேரடிக் கட்டளையை மீறி யோவாப் ஏன் அப்சலோமைக் கொன்றான்?
யுத்தத்திற்கு முன்பாக மகானாயீமின் வாசலில் நின்ற தாவீது ராஜா, 'அந்த வாலிபனாகிய அப்சலோமை நீங்கள் என் நிமித்தம் மெதுவாய் நடத்துங்கள்' என்று அனைத்துத் தளபதிகளுக்கும் வெளிப்படையாகக் கட்டளையிட்டிருந்தார் (2 சாமு 18:5). ஆனால் யோவாபோ இரக்கமற்ற எதார்த்த அரசியல்வாதி. பேரழகும் கவர்ச்சியும் கொண்ட அப்சலோம் உயிரோடு இருக்கும் வரை தாவீதின் ஆட்சிக்கு ஆபத்து நீங்காது என்றும், மீண்டும் மீண்டும் உள்நாட்டுக் குழப்பங்கள் வெடிக்கும் என்றும் அவன் உணர்ந்திருந்தான். வாதுமை மரத்தில் அப்சலோம் அந்தரத்தில் தொங்கியபோது, ராஜாவின் உணர்ச்சிவசப்பட்ட பாசத்தை ஒதுக்கிவிட்டு, தேசத்தின் அமைதிக்காக மூன்று ஈட்டிகளை அவனது நெஞ்சிலே பாய்ச்சிக் கொன்றான் (2 சாமு 18:14).
