### பதினாறு ஆண்டு கால மௌனத்தின் சோகம்
கி.மு. 536-ல், இரண்டாம் தேவாலயத்தின் அஸ்திபாரம் போடப்பட்டபோது சீயோன் மலையே அதிரும் வண்ணம் கண்ணீரும் ஜெய துதியும் ஒன்றாக முழங்கின. பலிபீடத்தில் காலையும் மாலையும் சர்வாங்க தகனபலிகள் செலுத்தப்பட்டன; லீபனோனின் கேதுரு மரங்கள் யோப்பா துறைமுகத்தை வந்தடைந்தன; சிறையிருப்பிலிருந்து மீண்டுவந்த மக்களின் உள்ளங்களில் மேசியாவின் வருகையைக் குறித்த நம்பிக்கை கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி நெடுநாட்கள் நீடிக்கவில்லை; திடீரென மோரியா மலையின் மேல் காரிருள் சூழ்ந்தது.
முன்னர் அசீரிய மன்னர்களால் சமாரியாவில் குடியேற்றப்பட்ட கலப்பின மக்கள், செருபாபேலிடமும் ஆசாரியனாகிய யெசுவாவிடமும் வந்து நயவஞ்சகமாகப் பேசினர்: *"நாங்களும் உங்களைப்போல உங்கள் தேவனைத் தேடுகிறோம்; ஆகையால் நாங்களும் உங்களுடனேகூடக் கட்டுவோம்"* (எஸ்றா 4:2). அவர்களின் புன்னகைக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருந்த விஷத்தை செருபாபேல் உடனே அறிந்துகொண்டார். கர்த்தரை ஆராதிப்பதாகச் சொல்லிக்கொண்டு புறஜாதி விக்கிரகங்களையும் வணங்கும் அந்த கலப்பு மார்க்கத்தாரை ஆலயப் பணியில் சேர்த்தால், இஸ்ரவேலின் பாவத்தால் வந்த அதே சிறையிருப்பு மீண்டும் தலைதூக்கும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். எனவே அவர் தைரியமாக: *"எங்கள் தேவனுக்கு ஆலயத்தைக் கட்டுகிறதற்கு உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் சம்பந்தமில்லை; இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு நாங்களே ஏகமாய்க் கட்டுவோம்"* என்று திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டார் (எஸ்றா 4:3).
தங்களின் நயவஞ்சகத் திட்டம் முறியடிக்கப்பட்டதால் ஆத்திரமடைந்த சமாரியர்கள், தங்கள் முகமூடியைக் கழற்றி எறிந்தனர். பெர்சிய அரசவையில் யூதர்களுக்கு எதிராகப் பேசுவதற்காகப் பெரும் பணம் கொடுத்து அதிகாரிகளை லஞ்சம் கொடுத்து வளைத்தனர். யூதர்கள் பெர்சியப் பேரரசுக்கு எதிராகப் புரட்சி செய்யத் திட்டமிடுவதாக மன்னனுக்குப் பொய்க் கடிதங்களை எழுதினர். மிரட்டல்களும் அரசாங்கத் தடைகளும் எருசலேமைச் சூழ்ந்தன.
இத்தகைய பயங்கரமான சூழ்நிலையைக் கண்ட யூதர்களின் கைகள் தளர்ந்துபோயின. ஆலயக் கட்டுமானப் பணிகள் அப்படியே நின்றன. தொடக்கத்தில் சில காலம் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்ட அந்தப் பணி, போகப் போக மக்களின் அலட்சியத்தினால் சுமார் 16 நீண்ட ஆண்டுகள் (கி.மு. 536–520) முடங்கிப்போனது.
### ஆகாய் தீர்க்கதரிசியின் அனல் பறக்கும் பிரசங்கம்
அந்தப் பதினாறு ஆண்டுகளில், மக்களின் மனதில் ஒரு விபரீதமான சுய ஏமாற்று எண்ணம் குடியேறியது. மக்கள் தங்கள் சோம்பலுக்குப் பக்தி வேஷம் பூட்டினர்: *"கர்த்தருடைய ஆலயத்தைக் கட்டுகிறதற்குரிய காலம் இன்னும் வரவில்லை"* (ஆகாய் 1:2) என்று பேசத் தொடங்கினர். *தேவனுக்கு ஆலயம் கட்ட சித்தமிருந்தால் பெர்சிய எதிர்ப்பை நீக்கியிருப்பாரே; இப்போது காலம் கடினமாக இருப்பதால், நாம் நம் குடும்பத்தையும் வாழ்வாதாரத்தையும் கவனிப்பதே தேவ சித்தம்* என்று தங்களைத் தாங்களே சமாதானப்படுத்திக்கொண்டனர்.
தேவனுடைய ஆலயத்தின் அஸ்திபாரக் கற்கள் முட்செடிகளாலும், தூசியினாலும், குப்பைகளாலும் மூடப்பட்டு பாழாய்க் கிடந்த வேளையில், மக்கள் தங்கள் கவனத்தை சுயநலத்தை நோக்கித் திருப்பினர். விலை உயர்ந்த கேதுரு பலகைகளை அறுத்து, தங்களுக்கு அழகான மச்சுப்பாவப்பட்ட வீடுகளைக் கட்டினர்; திராட்சைத் தோட்டங்களை அமைத்து, சொத்துக்களைச் சேர்ப்பதில் மூழ்கினர்.
இத்தகைய சூழ்நிலையில், கி.மு. 520-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 29 அன்று (தரியு ராஜாவின் இரண்டாம் வருஷம், ஆறாம் மாதத்தின் முதல் தேதி), முதிர்வயதான ஆகாய் தீர்க்கதரிசி எருசலேமின் முற்றத்தில் வந்து நின்றார். கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர் எலும்புகளில் பற்றி எரியும் அக்கினியாக இருந்தது. அவர் மக்களை முகஸ்துதி செய்யவில்லை; அவர்களின் மனசாட்சியை சுக்குநூறாக உடைத்தார்:
> "இந்த ஆலயம் பாழாய்க் கிடக்கும்போது, நீங்கள் மச்சுப்பாவப்பட்ட உங்கள் வீடுகளில் குடியிருக்க இது உங்களுக்குக் காலமோ?" (*Et Sefunim be-Vatteikhem ve-ha-Bayit ha-Zeh Charev*) (ஆகாய் 1:4)
ஆகாய் அவர்களின் வறுமையின் ஆவிக்குரிய காரணத்தை அவர்களின் முகத்திற்கு நேராக எடுத்துரைத்தார்:
> "இப்போதும் சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! (*Shimu Levavkhem al-Darkheikhem*) நீங்கள் அதிகமாய் விதைத்தும் கொஞ்சமாய் அறுத்தீர்கள்; நீங்கள் உண்டாலும் திருப்தியாகவில்லை; குடித்தாலும் தாகம் தீரவில்லை; நீங்கள் வஸ்திரம் உடுத்தினாலும் ஒருவனுக்கும் குளிர் விடவில்லை; கூலியைச் சம்பாதிக்கிறவன் அதை ஓட்டைப் பையிலே போடுகிறவனாய் அதைச் சம்பாதிக்கிறான்." (ஆகாய் 1:5–6)
மக்கள் தங்களின் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு வறட்சியும், வியாபார நஷ்டமுமே காரணம் என்று நினைத்திருந்தனர். ஆனால், தேவனுடைய ஆலயத்தை அசட்டை செய்துவிட்டு தங்கள் சுயநல வீடுகளைத் தேடி ஓடியதால், தேவனே அவர்களின் சம்பாத்தியத்தை ஊதிப்போட்டார் என்ற அதிர்ச்சி உண்மையை ஆகாய் வெளிப்படுத்தினார் (ஆகாய் 1:9). தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கு முதலிடம் தராத எந்த மனித பிரயாசமும் ஆசீர்வாதமாக மாறாது.
முதிய தீர்க்கதரிசியின் இடிமுழக்கம் மக்களின் தூக்கத்தைக் கலைத்தது. ஆகாயின் முதல் பிரசங்கம் கேட்ட இருபத்து நான்கே நாட்களுக்குள், செருபாபேலும், யெசுவாவும், மீதியான அனைத்து மக்களும் தங்கள் சோம்பலை உதறிவிட்டு தேவனுடைய சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்தனர். சுத்தியல்களின் சத்தமும், கற்களைச் சுமக்கும் முழக்கமும் மோரியா மலையில் மீண்டும் எதிரொலிக்கத் தொடங்கின.
### சகரியாவின் தரிசனம்: பலத்தினாலும் அல்ல!
இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு (கி.மு. 520, அக்டோபர்), தேவன் சகரியா என்ற இளம் ஆசாரியத் தீர்க்கதரிசியை எழுப்பினார். ஆகாய் மக்களின் தவறான முன்னுரிமைகளைக் கண்டித்த வேளையில், சகரியாவோ பரலோகத்தின் தரிசனங்களைத் திறந்து மக்களுக்கு விசுவாச தைரியத்தை ஊட்டினார்.
சகரியா கண்ட எட்டு இரவு தரிசனங்கள், தேவன் எருசலேமின்மேல் அளவற்ற வைராக்கியம் கொண்டிருக்கிறார் என்பதையும், புறஜாதி சாம்ராஜ்யங்கள் நொறுக்கப்படும் என்பதையும் வெளிப்படுத்தின. நான்காம் அதிகாரத்தில், செருபாபேல் தன் கண்முன்னே நின்ற இமாலயத் தடைகளைக் கண்டு திகைத்து நின்றபோது, தலைமுறை தலைமுறையாக விசுவாசிகளுக்கு அடைக்கலமாக விளங்கும் அந்த நித்திய வாக்குத்தத்தத்தை சகரியா அறிவித்தார்:
> "அவன் எனக்குப் பிரதியுத்தரமாக: செருபாபேலுக்குச் சொல்லப்படுகிற கர்த்தருடைய வார்த்தை என்னவென்றால்: பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். பெரிய பர்வதமே, நீ எம்மாத்திரம்? செருபாபேலுக்கு முன்பாக நீ சமபூமியாவாய்; தலைக்கல்லை அவன் எடுத்துக்கொண்டு வருவான்; அதற்கு கிருபை உண்டாவதாக, கிருபை உண்டாவதாக என்று ஆர்ப்பரிப்பார்கள் என்றார்." (*Lo ve-Chayil ve-Lo ve-Khoach Ki Im-be-Ruchi...*) (சகரியா 4:6–7)
மனித ராணுவ பலத்தினாலோ (*chayil*), அரசியல் செல்வாக்கினாலோ (*koach*) தேவனுடைய ஆலயத்தைக் கட்ட முடியாது; தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் (*Ruach*) மட்டுமே மலைபோன்ற தடைகளையும் தூள்தூளாக்கி சமபூமியாக மாற்றுவார். புதிய ஆலயத்தின் எளிமையான அளவைக் கண்டு ஏளனம் செய்தவர்களுக்கு சகரியா சவால் விடுத்தார்:
> "அற்பமான ஆரம்பத்தின் நாளை யார் அசட்டை பண்ணலாம்? (*Mi Vaz le-Yom Qetannot*) பூமியெங்கும் சுற்றிப்பார்க்கிற கர்த்தருடைய ஏழு கண்களாகிய இவைகள் செருபாபேலின் கையிலிருக்கிற தூக்குநூலைச் சந்தோஷமாய்ப் பார்க்கிறது என்றார்." (சகரியா 4:10)
மேலும், ஆகாய் தீர்க்கதரிசி மேசியாவின் வருகையை நோக்கிய ஒரு உன்னதமான வாக்குத்தத்தத்தை முழங்கினார்:
> "'முந்தின ஆலயத்தின் மகிமையைப் பார்க்கிலும், இந்தப் பிந்தின ஆலயத்தின் மகிமை பெரிதாயிருக்கும்' என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; 'இவ்விடத்திலே சமாதானத்தைக் கொடுப்பேன்' என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." (ஆகாய் 2:9)
சாலொமோனின் பொன்னும் உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் இல்லையே என்று முதியவர்கள் அழுதனர். ஆனால், சாலொமோன் கண்டிராத மகா பெரிய மகிமையாக, சமாதானப் பிரபுவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவே மனித உருவெடுத்து இந்த ஆலயத்தின் முற்றங்களில் காலடி எடுத்து வைப்பார் என்று ஆகாய் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்.
### தத்னாயின் விசாரணையும் எக்பத்தானா ஆவணக் கண்டுபிடிப்பும்
ஆலயப் பணிகள் புயல்வேகத்தில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, யூப்ரட்டீஸ் நதிக்கு அப்பாலுள்ள மாகாணத்தின் பெர்சிய ஆளுநரான தத்னாய் என்பவன் அதிகாரிகளுடன் எருசலேமுக்கு வந்தான். பிரம்மாண்டமான கற்கள் அடுக்கப்படுவதையும், உத்திரங்கள் வைக்கப்படுவதையும் கண்ட தத்னாய்: *"இந்த ஆலயத்தைக் கட்டவும், இந்த மதில்களை நிமிர்த்தவும் உங்களுக்குக் கட்டளை கொடுத்தது யார்?"* என்று அதட்டினான் (எஸ்றா 5:3).
ஆனால் யூதத் தலைவர்கள் அஞ்சவில்லை. *"அவர்கள்மேல் அவர்களுடைய தேவனுடைய கண் நோக்கமாயிருந்தபடியினால்... அவர்கள் வேலையை நிறுத்தக்கூடாதிருந்தது"* (எஸ்றா 5:5). பரலோகத்தின் தேவனுடைய ஊழியர்களாகிய நாங்கள், பூர்வ காலத்தில் கட்டப்பட்டு எங்கள் முன்னோர்களின் பாவத்தால் அழிக்கப்பட்ட ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டுகிறோம் என்றும், இதற்கு கோரேசு மன்னன் முறைப்படி அரசாணை பிறப்பித்திருந்தார் என்றும் அவர்கள் தைரியமாகப் பதிலளித்தனர்.
இதன் உண்மைத்தன்மையை அறிய, தத்னாய் பெர்சிய மன்னன் முதலாம் தரியுவுக்கு கடிதம் எழுதினான். கோரேசு மன்னன் அத்தகைய ஆணையை வெளியிட்டாரா என்பதை பாபிலோனின் கஜானா ஆவணக் காப்பகத்தில் (*Beyt Ginzayya*) தேடும்படி வேண்டினான்.
பாபிலோன் ஆவணங்களில் தேடியபோது அது கிடைக்கவில்லை. ஆவணம் தொலைந்துவிட்டதா? இல்லை! கோரேசு மன்னன் தனது கோடைகாலத்தைக் கழித்த எக்பத்தானா (ஹமதான்) மலைக்கோட்டையில் அந்த ஆவணம் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தது. அதிகாரிகள் அங்கே தேடியபோது, அந்தத் தோல் சுருள் பத்திரமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது:
> "கோரேசு ராஜாவின் முதலாம் வருஷத்திலே, எருசலேமிலுள்ள தேவனுடைய ஆலயத்தைக் குறித்து கோரேசு ராஜா பிறப்பித்த கட்டளையாவது: பலிகளைச் செலுத்துகிற இடமாகிய அந்த ஆலயம் கட்டப்படக்கடவது... அதற்கான செலவு ராஜாவின் அரமனையிலிருந்து கொடுக்கப்படவேண்டும். தேவனுடைய ஆலயத்தின் பொன் வெள்ளி பாத்திரங்களும் திருப்பிக் கொடுக்கப்படக்கடவது." (எஸ்றா 6:3–5)
### தரியு மன்னனின் அதிரடி அரச ஆணை
எக்பத்தானாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கோரேசின் ஆணையை வாசித்த தரியு மன்னன், யூதர்களின் பகைவர்களுக்கு மரண அடியாக ஒரு புதிய அரசாணையை வெளியிட்டான்:
> "நதிக்கு அப்புறத்திலிருக்கிற தேசாதிபதியாகிய தத்னாயே... நீங்கள் அவர்களுக்குத் தூரமாயிருங்கள். தேவனுடைய ஆலயத்தின் வேலையைத் தடைபண்ணாதிருங்கள்; யூதரின் தேசாதிபதியும், யூதரின் மூப்பரும் தேவனுடைய அந்த ஆலயத்தைத் தன் ஸ்தலத்திலே கட்டக்கடவர்கள்." (எஸ்றா 6:6–7)
அதுமட்டுமல்லாமல், ஆலயக் கட்டுமானத்திற்கான முழு செலவையும் யூப்ரட்டீஸ் மாகாணத்தின் வரிப்பணத்திலிருந்து அரசாங்கமே உடனடியாகக் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டான்! ஆசாரியர்கள் பரலோகத்தின் தேவனுக்கு சுகந்த பலிகளைச் செலுத்தி, ராஜாவின் ஆயுசுக்காகவும் அவனுடைய குமாரருக்காகவும் ஜெபிக்கும்படி, தினந்தோறும் காளைகள், ஆட்டுக்கடாக்கள், கோதுமை, உப்பு, திராட்சரசம் ஆகியவற்றை தடையின்றிக் கொடுக்கக் கட்டளையிட்டான்.
மேலும் தன் ஆணையை மீறுபவர்களுக்கு தரியு விடுத்த எச்சரிக்கை உலகையே அதிர வைத்தது:
> "இந்தக் கட்டளையை மாற்றுகிற எந்த மனுஷனுடைய வீட்டிலிருந்தும் ஒரு உத்திரம் பிடுங்கப்பட்டு, அவன் அதிலே தூக்கிப்போடப்படவும், அதினிமித்தம் அவன் வீடு குப்பைக் குவியலாக்கப்படவும் என்னாலே தீர்மானம் பண்ணப்பட்டது." (எஸ்றா 6:11)
சத்துருக்கள் எருசலேமை அழிக்க நினைத்த விசாரணையையே, தேவனுடைய ஆலயம் கட்ட அரச நிதியுதவியாக தேவன் மாற்றிவிட்டார். தத்னாயும் அவனோடு இருந்த அதிகாரிகளும் நடுநடுங்கி, மன்னனின் உத்தரவின்படி சகல உதவிகளையும் துரிதமாகச் செய்தனர்.
### ஆலயப் பிரதிஷ்டையும் பஸ்காவின் ஆனந்தக் களிப்பும்
ஆகாய் மற்றும் சகரியாவின் தீர்க்கதரிசன அனலாலும், பெர்சிய அரசாங்கத்தின் முழு நிதியுதவியாலும் உந்தப்பட்டு, மக்கள் இரவும் பகலும் வேலை செய்தனர்.
தரியு ராஜாவின் ஆறாம் வருஷம் ஆதார் மாதம் மூன்றாம் தேதியிலே (கி.மு. 516/515, மார்ச்)—சாலொமோனின் தேவாலயம் அழிக்கப்பட்ட கி.மு. 586-லிருந்து சரியாக எழுபது ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையில்—இரண்டாம் தேவாலயம் முழுமையாகக் கட்டி முடிக்கப்பட்டது!
இஸ்ரவேல் புத்திரரும், ஆசாரியரும், லேவியரும், சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பிவந்த மற்றவர்களும் தேவனுடைய ஆலயப் பிரதிஷ்டையை மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு கொண்டாடினார்கள்:
- 100 காளைகளையும், 200 ஆட்டுக்கடாக்களையும், 400 ஆட்டுக்குட்டிகளையும் பலியிட்டனர்.
- இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் எண்ணிக்கையின்படி, அனைத்து இஸ்ரவேலுக்காகவும் 12 வெள்ளாட்டுக் கடாக்களைப் பாவநிவாரண பலியாகச் செலுத்தினர்.
- மோசேயின் புஸ்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி ஆசாரியர்களையும் லேவியர்களையும் தங்கள் முறைமைகளில் ஒழுங்குபடுத்தினர்.
அடுத்த மாதம், முதல் மாதத்தின் (நிசான்) பதினான்காம் தேதியிலே அவர்கள் பஸ்காவை ஆசரித்தார்கள். லேவியர்கள் அனைவரும் தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டனர். புறஜாதியாரின் அசுசிகளை விட்டு விலகி, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரைத் தேட முன்வந்த அனைவரோடும் சேர்ந்து அவர்கள் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைப் புசித்தனர்.
ஏழு நாட்கள் புளிப்பில்லா அப்பப் பண்டிகையை அவர்கள் அளவற்ற ஆனந்தத்தோடு கொண்டாடினர்:
> "கர்த்தர் அவர்களைச் சந்தோஷப்படுத்தி, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய தேவனுடைய ஆலயத்தின் வேலையிலே அவர்களுடைய கைகளைத் திடப்படுத்தும்படிக்கு, பெர்சிய ராஜாவின் இருதயத்தை அவர்கள் பட்சமாய்த் திருப்பினார்." (எஸ்றா 6:22)
பதினாறு ஆண்டு கால சோம்பலின் பனி உருகியது. பர்வதம் சமபூமியானது. "கிருபை, கிருபை!" என்ற துதியொலியோடு தலைக்கல் வைக்கப்பட்டது. தேவ மகிமை சரீரமாக அந்த ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிக்கும் நாளுக்காக இரண்டாம் ஆலயம் கம்பீரமாக எழுந்து நின்றது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்ட காலகட்டத்தின் அரசியல் சூழல், பெர்சியப் பேரரசை இருபது மாகாணங்களாகப் பிரித்து 'ராஜபாட்டை' அமைத்து ஆண்ட முதலாம் தரியு மாமன்னனின் (கி.மு. 522–486) ஆட்சியோடு தொடர்புடையது. எஸ்றா 5-ல் குறிப்பிடப்படும் தத்னாய் என்பவர் யூப்ரட்டீஸ் நதிக்கு அப்பாலுள்ள மாகாணத்தின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டபோது, எருசலேமில் அனுமதி பெறாமல் நடப்பதாகக் கருதப்பட்ட கட்டுமானப் பணியை நேரில் விசாரித்தார். பெர்சிய அரசு களிமண் பலகைகளிலும் தோல்களிலும் தனது அரசாணைகளைப் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வந்தது. தத்னாய் விடுத்த வேண்டுகோளின்படி பாபிலோன் கஜானாவில் தேடியபோது கோரேசின் அசல் ஆவணம் கிடைக்கவில்லை; ஏனெனில் கோரேசு தனது கோடைகால தலைநகரான எக்பத்தானாவிலிருந்தே (தற்கால ஈரான், ஹமதான்) அந்த ஆணையை வெளியிட்டிருந்தார். தரியுவின் அதிகாரிகள் எக்பத்தானா கோட்டையிலிருந்து அந்த சுருளைக் கண்டெடுத்தனர் (எஸ்றா 6:2). இதனால் யூதர்களின் பணி சட்டப்பூர்வமாக உறுதிசெய்யப்பட்டதுடன், இப்பணியைத் தடுக்கும் எவனும் தன் சொந்த வீட்டின் உத்திரத்தில் தூக்கிலிடப்படுவான் என்று தரியு கடுமையான தண்டனையை எச்சரித்தார்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- உங்கள் நேரத்தையும் பணத்தையும் எப்படிச் செலவிடுகிறீர்கள் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்: தேவனுடைய காரியங்களையும் திருச்சபையையும் அசட்டை செய்துவிட்டு, உங்கள் சொந்த ஆடம்பரங்களில் மூழ்கியிருக்கிறீர்களா?
- தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிய 'ஏற்ற காலத்திற்காக' சாக்குப் போக்குச் சொல்லி காத்திருப்பதை நிறுத்துங்கள்: 'காலம் இன்னும் வரவில்லை' என்று தள்ளிப்போடுவது உங்கள் வாழ்வில் ஆவிக்குரிய வறட்சியையே கொண்டுவரும்.
- பர்வதம் போன்ற உங்கள் பிரச்சினைகளை ஆவியானவரின் வல்லமையால் எதிர்கொள்ளுங்கள்: மனித பலத்தால் வெல்ல முடியாத போராட்டங்களை சந்திக்கும்போது, 'பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, தேவனுடைய ஆவியினாலேயே ஆகும்' என்று விசுவாசத்தோடு அறிக்கை செய்யுங்கள்.
- அற்பமான எளிய ஆரம்பங்களை அற்பமாக எண்ணாதீர்கள்: நீங்கள் செய்யும் சிறிய ஜெபங்களையும் எளிய ஊழியங்களையும் தேவன் நித்திய மகிமையுள்ள வெற்றிகளாக மாற்றுவார்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- சமாரியர்களின் எதிர்ப்பினாலும் யூதர்களின் சோம்பலினாலும் ஆலயக் கட்டுமானப் பணி சுமார் 16 ஆண்டுகள் (கி.மு. 536–520) முடங்கிக் கிடந்தது.
- கி.மு. 520-ல் வெறும் நான்கு மாத காலத்திற்குள் ஆகாய் தீர்க்கதரிசி ஆற்றிய நான்கு வீரியமிக்க பிரசங்கங்கள் நாடு முழுவதும் மாபெரும் ஆவிக்குரிய எழுப்புதலைத் தூண்டின.
- கோரேசின் அசல் அரசாணைக் குறிப்பு பாபிலோனில் கிடைக்காமல், ஈரானின் மலைப்பகுதியிலுள்ள எக்பத்தானா (ஹமதான்) கோட்டையிலேயே கண்டெடுக்கப்பட்டது.
- தரியு மன்னன் வெளியிட்ட ஆணையை மாற்ற முயற்சிக்கும் எவனும் தன் வீட்டின் உத்திரத்தை உருவி அதிலேயே தூக்கிலிடப்படுவான் என்று மன்னன் கடுமையாக எச்சரித்தான்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
எஸ்றா 4-ல் சுற்றிலும் இருந்த மக்கள் ஏன் ஆலயக் கட்டுமானத்தை எதிர்த்தனர்?
அவர்கள் அசீரிய மன்னர்களால் சமாரியாவில் குடியேற்றப்பட்ட பிற தேசத்துப் புறஜாதியாரின் சந்ததியினர். அவர்கள் கர்த்தரை வணங்குவதாகச் சொல்லிக்கொண்டே விக்கிரகங்களையும் ஆராதிக்கும் கலப்பு மார்க்கத்தைக் கடைப்பிடித்தனர். ஆலயத்தின் பரிசுத்தத்தைக் காக்கும் பொருட்டு செருபாபேல் அவர்களோடு இணைய மறுத்தபோது, அவர்களின் வேஷம் கலைந்தது; அவர்கள் பெர்சிய அரசவையில் லஞ்சம் கொடுத்து, யூதர்களுக்கு விரோதமாக கடிதங்களை எழுதிப் பணியைத் தடுத்து நிறுத்தினர்.
மக்களின் வறுமைக்கும் அவர்களின் ஆவிக்குரிய சோம்பலுக்கும் உள்ள தொடர்பை ஆகாய் எப்படி விளக்கினார்?
மக்கள் அதிகமாய் விதைத்தும் கொஞ்சமாய் அறுத்தார்கள்; உண்டாலும் திருப்தியாகவில்லை; குடித்தாலும் தாகம் தீரவில்லை; சம்பாதித்த கூலி ஓட்டைப் பையில் போட்டதுபோல மறைந்தது (ஆகாய் 1:6). இது ஏதோ இயற்கை சீற்றத்தால் அல்ல, கர்த்தரின் ஆலயத்தைப் பாழாக விட்டுவிட்டு அவர்கள் தங்கள் சொந்த வீடுகளில் சுகபோகமாய் வாழ்ந்ததால், தேவனே அவர்களின் உழைப்பை ஊதிப்போட்டார் என்பதை ஆகாய் தெளிவாகக் கற்பித்தார் (ஆகாய் 1:9).
சாலொமோனின் ஆலயத்தைவிட இரண்டாம் ஆலயத்தின் மகிமை எவ்வாறு பெரிதாயிருந்தது?
சாலொமோனின் ஆலயம் டன் கணக்கிலான தங்கம், உடன்படிக்கைப் பெட்டி, வானத்திலிருந்து இறங்கிய தேவ மகிமையின் மேகம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் ஆலயத்தில் இந்த மேன்மைகள் இல்லாவிட்டாலும், சர்வலோகத்தையும் படைத்த தேவன் மனித சரீரமெடுத்து, நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவாக அந்த ஆலயத்தின் முற்றங்களுக்குள் நேரில் வந்து நின்றார்; தமது போதனையினாலும் அற்புதங்களினாலும் அவ்வாலயத்தை மெய்யான மகிமையினால் நிரப்பினார் (லூக்கா 2:22–38; மத்தேயு 21:12–14).