மீட்பின் வரலாற்றின் நாட்காட்டியில் நாற்பது ஆண்டு கால வனாந்தர அலைச்சலின் இறுதிக் கட்டம் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. காதேஸ்பர்னேயாவிலே முந்தைய தலைமுறை பத்து வேவுகாரர்களின் அவிசுவாச அறிக்கையைக் கேட்டு பயந்து, கானானுக்குள் நுழைய மறுத்துக் கலகம் செய்ததினால், வனாந்தர மணலிலே மாண்டுபோகும் சாபத்தைப் பெற்று நாற்பது ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன. அந்த அவிசுவாசத் தலைமுறையின் லட்சக்கணக்கான பிரேதங்கள் பாரான் மற்றும் சீன் வனாந்தரத்தின் பாழ்மணலிலே புதைக்கப்பட்டன. இப்போது, அந்த நீண்ட யாத்திரையின் நாற்பதாம் ஆண்டின் முதல் மாதத்திலே, வனாந்தரத்தின் உபத்திரவங்களிலே புடமிடப்பட்டு உருவான ஒரு புதிய தலைமுறை, தங்கள் பிதாக்கள் கலகம் செய்த அதே இடத்திற்கு மீண்டும் வந்து சேர்ந்தது; அதுவே சீன் வனாந்தரத்திலுள்ள காதேஸ் ஆகும்.
மோசேயைப் பொறுத்தவரையில், காதேசுக்கு வந்திறங்கிய அந்த நாள் மிகுந்த குடும்பத் துயரத்தோடு தொடங்கியது. அவரது அன்பு மூத்த சகோதரியாகிய மிரியாம் அங்கே தன் இறுதி மூச்சை விட்டாள். எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எகிப்தின் நைல் நதிக்கரையில், நாணல்களுக்கு இடையே கிடந்த பேழையிலிருந்த பச்சிளம் மோசேயைக் காப்பாற்றக் கரையில் நின்று காவல் காத்த பாசமுள்ள சகோதரி அவள்; செங்கடலைக் கடந்து வந்தபோது தம்புரோடும் நடனத்தோடும் இஸ்ரவேல் ஸ்திரீகளுக்கு முன்பாக நின்று தேவனைத் துதித்த தீர்க்கதரிசினி அவள். அவளது நீண்ட பிரயாணம் காதேசின் கற்குன்றுகளில் முடிவுக்கு வந்தது; அவளை அங்கே அடக்கம் பண்ணினர். தன் சகோதரியின் மரணத் துயரத்தினால் மோசேயின் கண்கள் வடித்துக் கொண்டிருந்த கண்ணீர் காய்வதற்கு முன்பாகவே, நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய அதே பயங்கர சோதனையும் முறுமுறுப்பும் பாளையத்தில் மீண்டும் வெடித்தது. காதேசின் மிகப்பெரிய நீரூற்றுச் சோலையான ஊற்றுகள் கடும் வறட்சியினால் வற்றிப்போயின; நதிப்படுகைகள் பாளம்பாளமாய் வெடித்தன; கொளுத்தும் பாலைவனக் காற்றில் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களும் அவர்களின் ஆடுமாடுகளும் நா வறண்டு தவித்தனர்.
கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாகத் தங்களுக்கு வானத்திலிருந்து மன்னாவைப் பொழிந்து, கண்முன்னே அக்கினி ஸ்தம்பமாய் நின்று தங்களை வழிநடத்திய சர்வவல்ல தேவனிடம் ஜெபிப்பதற்குப் பதிலாக, அந்த புதிய தலைமுறையும் தங்கள் முந்தைய தலைமுறையைப் போலவே கலக சுபாவத்தோடு கொதித்தெழுந்தது. ஒரு கொடிய கலகக் கூட்டத்தைப் போல அவர்கள் மோசே மற்றும் ஆரோனைச் சூழ்ந்துகொண்டு, விஷம்போன்ற வார்த்தைகளைக் கொட்டினர்: "எங்கள் சகோதரர் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் மாண்டபோது நாங்களும் மாண்டுபோயிருந்தால் நலமாயிருக்கும்! நாங்கள் எங்கள் மிருகங்களோடு கூட இந்த வனாந்தரத்திலே சாகும்படி, நீங்கள் கர்த்தரின் சபையை இந்த இடத்திற்குக் கொண்டுவந்தது என்ன? தானியமும் அத்திமரமும் திராட்சச்செடியும் மாதளஞ்செடியும் இல்லாததும், குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லாததுமான இந்தப் பொல்லாத இடத்திற்குக் கொண்டுவரும்படி, நீங்கள் எங்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினது என்ன?" (எண்ணாகமம் 20:3–5). அடிமைத்தனத்தின் கொடுமைகளையெல்லாம் மறந்துவிட்டு, மீண்டும் எகிப்தைப் பாலும் தேனும் ஓடும் இடமாகவும், வாக்குத்தத்த தேசத்தை ஒரு 'பொல்லாத இடமாகவும்' அவர்கள் சித்தரித்த தூஷண வார்த்தைகள் மோசேயின் இருதயத்தை ஆழமாகக் கிழித்தன.
மோசேயும் ஆரோனும் அந்தக் கூச்சலிடும் கூட்டத்தை விட்டு விலகி, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலை நோக்கிச் சென்றனர். சகோதரியை இழந்த சோகம், நாற்பதாண்டு கால மக்களின் இடைவிடாத முறுமுறுப்பினால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சல், மற்றும் அவர்களின் கொடூரமான வார்த்தைகள் அந்த இரண்டு முதிய தலைவர்களையும் முற்றிலுமாக நிலைகுலையச் செய்தன. அவர்கள் ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் முகங்குப்புற விழுந்து தேவ சமூகத்தில் கதறினர். அந்த விநாடியில், கூடாரத்திலிருந்து கர்த்தருடைய மகிமையின் பிரசன்னம் மின்னலெனப் பிரகாசித்தது. தாகத்தோடு தவித்த தன் ஜனங்களின் மீது அளவற்ற மனதுருக்கம் கொண்ட தேவன் மோசேயை நோக்கிப் பேசினார்: "நீ கோலை எடுத்துக்கொண்டு, நீயும் உன் சகோதரனாகிய ஆரோனும் சபையைக் கூட்டி, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகக் கன்மலையைப் பார்த்துப் பேசுங்கள்; அப்பொழுது அது தன் தண்ணீரைத் தரும்; இவ்விதமாய் நீ அவர்களுக்குக் கன்மலையிலிருந்து தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணி, சபையாருக்கும் அவர்கள் மிருகங்களுக்கும் குடிக்கக் கொடுப்பாய்" (எண்ணாகமம் 20:8).
தேவனுடைய கட்டளை மிகத் தெளிவானதாகவும், மென்மையான இரக்கம் நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. தேவன் மோசேயை நோக்கி ஜனங்களைச் சபிக்கும்படியோ, அல்லது அவர்கள் மீது வாதையை அனுப்பும்படியோ சொல்லவில்லை; கன்மலையை அடிக்கும்படியும் அவர் கட்டளையிடவில்லை. "கோலை எடுத்துக்கொள்... அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகக் கன்மலையைப் பார்த்துப் பேசுங்கள்" என்று மட்டுமே கட்டளையிட்டார். மோசே பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்று, கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து கோலை எடுத்தார்—அது கோராகின் கலகத்திற்குப் பின் துளிர்த்து, பூத்து, பாதாம் பழங்களைத் தந்த ஆரோனின் அதே அற்புதக் கோலாகும். மோசேயும் ஆரோனும் காதேசின் பாறைக்குன்றுகளில் உயர்ந்து நின்ற பிரம்மாண்டமான செங்குத்துப் பாறைக்கு (சேலா) முன்பாக நடந்து சென்றனர். தாகத்தினால் நா வறண்ட லட்சக்கணக்கான மக்கள், தங்கள் தலைவன் என்ன செய்யப்போகிறான் என்று ஆவலோடு அந்தப் பாறையைச் சுற்றித் திரண்டு நின்றனர்.
அந்தப் பிரம்மாண்டமான பாறையின் முன்பாக நின்றபோது, மோசேயின் கண்கள் தமக்கு முன்பாக நின்ற hostile ஜனக்கூட்டத்தை நோக்கின. பூமியில் உள்ள யாவரிலும் மிகுந்த சாந்தகுணமுள்ளவராகிய மோசேயின் ஆத்துமாவிற்குள் ஏதோ ஒன்று உடைந்துபோனது. சகோதரி மிரியாமின் மரணத் துயரம், உடலின் களைப்பு, மற்றும் நாற்பது ஆண்டுகால மக்களின் இடைவிடாத துரோகம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து அவரது ஆவியைக் கொந்தளிக்கச் செய்தன. தேவனுடைய மென்மையான இரக்கத்தின் மீது தன் கண்களைப் பதிக்காமல், மக்களின் கலகத்தின் மீது அவர் தன் கவனத்தைத் திருப்பினார். கட்டுக்கடங்காத கோபத்தின் உச்சத்திலே, மோசே தன் குரலை உயர்த்தி ஜனங்களை நோக்கி ஆவேசமாய் அலறினார்: "கலகக்காரரே, கேளுங்கள், உங்களுக்கு இந்தக் கன்மலையிலிருந்து நாங்கள் தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணவேண்டுமோ?" (எண்ணாகமம் 20:10).
அந்த வார்த்தைகள் சொல்லொணா ஆவிக்குரிய பேரழிவாக மாறின! அந்த ஒரே ஒரு வாக்கியத்தில் மோசே பல கொடிய தவறுகளைச் செய்தார். முதலாவதாக, தேவனுடைய இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, 'கலகக்காரரே' (Morim) என்று ஜனங்களைத் தன் சொந்த மாம்சக் கோபத்தினால் சபித்தார். இரண்டாவதாக, அதைவிடப் பயங்கரமான பாவமாக: "நாங்கள் தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணவேண்டுமோ?" என்று பேசினார்! 'நாங்கள்' என்று சொன்னதன் மூலம், சர்வவல்ல தேவனுடைய உன்னத மகிமையை மோசேயும் ஆரோனும் தங்களுக்கு உரிமையாக்கிக்கொண்டனர்! அற்புதங்களைச் செய்கிற கர்த்தரை மறைத்துவிட்டு, தாங்களே அந்தத் தண்ணீரைத் தரும் வல்லமை படைத்தவர்கள் போல மக்களின் கண்களுக்கு முன்பாகத் தங்களை உயர்த்திக்கொண்டனர்.
பின்னர், கட்டுக்கடங்காத சினத்தினால் உந்தப்பட்ட மோசே, கன்மலையோடு பேசும்படி தேவன் கொடுத்த கட்டளையை அடியோடு புறக்கணித்தார். தன் இரு கரங்களினாலும் அந்தப் பரிசுத்த கோலை மேலே உயர்த்தி, அந்தப் பாறையின் மீது ஓங்கி பலமாய் அடித்தார்—டமார்! அத்தோடு நிற்காமல், தன் உள்ளத்தில் கொழுந்துவிட்டு எரிந்த ஆத்திரத்தின் காரணமாக, இரண்டாவது முறையும் அதே கோலினால் கன்மலையை ஓங்கி அடித்தார்—டமார்!
அந்த வனாந்தரத்தில் ஒரு விநாடி அமைதி நிலவியது. பின்னர், தன் ஊழியக்காரனின் கோபத்தையும் மீறி, தாகத்தோடு தவித்த தன் ஆடுகளை நேசித்த தேவனுடைய அளப்பரிய கிருபையினால், அந்த செங்குத்துப் பாறையின் அஸ்திபாரங்கள் பிளந்தன! சுண்ணாம்புப் பாறையின் ஆழமான பிளவுகளிலிருந்து பனி போன்ற குளிர்ந்த, ஜீவனுள்ள தண்ணீர் ஒரு மாபெரும் நதியைப் போலப் பெருக்கெடுத்துப் பாய்ந்தது! பாறைகளிலிருந்து பாய்ந்தோடிய அந்தத் தண்ணீர் வனாந்தரப் பள்ளத்தாக்கை நிரப்பியது. பாளையம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் எழுந்தது. ஆண்களும், பெண்களும், குழந்தைகளும், கால்நடைகளும் அந்த ஜீவ நதியில் தங்கள் முகங்களை நனைத்துக் குடித்துத் தங்கள் தாகத்தைத் தணித்துக்கொண்டனர். பாவம் பெருகின இடத்தில் தேவனுடைய கிருபை அளவின்றிப் பெருகியது; இஸ்ரவேலின் தாகம் தீர்க்கப்பட்டது.
ஆனால், அந்த ஜனக்கூட்டம் தண்ணீரை உண்டு மகிழ்ந்துகொண்டிருந்த வேளையில், மோசே மற்றும் ஆரோனோ நடுங்கும் இதயத்தோடு கன்மலையின் முன்னே தனித்து நின்றனர். தண்ணீர் பாய்ந்தோடியபோதிலும், அவர்கள் மேல் பரலோகம் பயங்கரமான மௌனம் சாதித்தது. திடீரென, பாய்ந்தோடும் தண்ணீரின் இரைச்சலையும் கிழித்துக்கொண்டு, கர்த்தருடைய சத்தம் இருபுறமும் கருக்குள்ள பட்டயத்தைப் போல அவர்கள் இருதயத்தில் பாய்ந்தது: "நீங்கள் இஸ்ரவேல் புத்திரரின் கண்களுக்கு முன்பாக என்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணும்படி என்னை விசுவாசியாமற்போனபடியினால், இந்தச் சபைக்கு நான் கொடுத்த தேசத்திற்குள் நீங்கள் அவர்களைக் கொண்டுபோவதில்லை" (எண்ணாகமம் 20:12).
அந்தத் தீர்ப்பு மோசேயின் இருதயத்தில் இடிபோல விழுந்தது. கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாக, பசி, தாகம், வெயில், யுத்தம் மற்றும் கலகங்களின் மத்தியிலே, ஒரு செவிலித்தாயைப் போல இந்த முரட்டாட்டமான ஜனங்களைத் தன் தோள்களில் சுமந்து வந்தவர் மோசே. சீனாய் மலையிலும், காதேஸ்பர்னேயாவிலும், கோராகின் கலகத்திலும் தேவன் ஜனங்களை அழிக்க நினைத்தபோதெல்லாம் தன் உயிரையே பணயம் வைத்து அவர்களுக்காகப் பரிந்துபேசி மீட்டவர் மோசே. ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட பாலும் தேனும் ஓடுகிற நல்ல தேசத்திற்குள் தன் கால்களைப் பதிக்க வேண்டும் என்பதே அவரது வாழ்நாளின் ஒரே உன்னத ஏக்கமாய் இருந்தது. ஆனால் இப்போது, கானானின் வாசற்படியில் நின்றபோது, அவரது நாற்பதாண்டு காலக் கனவு ஒரே நொடியில் பறிபோனது. அந்த வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் அவர் ஒருபோதும் நுழைய முடியாது என்று கர்த்தர் ஆணையிட்டுவிட்டார்.
மேரிபாவின் சம்பவம் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் உன்னத பயங்கரத்தை உலகுக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. மோசேயின் தவறை தேவன் சுட்டிக்காட்டிய வார்த்தைகள் கவனிக்கத்தக்கவை: "என்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணும்படி என்னை விசுவாசியாமற்போனபடியினால்..." தேவனைப் பரிசுத்தம்பண்ணுதல் (Qadash) என்பது, அவரது நீதியையும், மெய்யான சுபாவத்தையும் ஜனங்களின் கண்களுக்கு முன்பாகப் பிரதிபலிப்பதாகும். கோபத்தோடு கன்மலையை அடித்து, 'நாங்கள் தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணவேண்டுமோ?' என்று பேசியதன் மூலம், தேவன் பொறுமையற்றவர் என்றும், மனிதனுடைய கூச்சலினால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டுத்தான் தண்ணீர் தருகிறார் என்றும் மக்களை எண்ணச் செய்தார். மேலும், ஒரு மாபெரும் கிறிஸ்துவ தீர்க்கதரிசன நிழலை அவர் உடைத்துப் போட்டார். 1 கொரிந்தியர் 10:4 கூறுவது போல: "அந்தக் கன்மலை கிறிஸ்துவே." ஓரேபிலே கன்மலை அடிக்கப்பட்டது (யாத்திராகமம் 17); அது கல்வாரி சிலுவையிலே நமக்காக ஒரே தரம் அடிக்கப்பட்டு நொறுக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நிழலாய் இருந்தது (எபிரெயர் 9:28). ஆனால் காதேசில் நின்ற கன்மலையோ பேசப்பட வேண்டியதாய் மட்டுமே இருந்தது. புதிய உடன்படிக்கையிலே கிறிஸ்து மீண்டும் மீண்டும் சிலுவையில் அறையப்பட வேண்டியதில்லை; அவரிடம் விசுவாசத்தோடு பேசினாலே போதும், பரிசுத்த ஆவியின் ஜீவத்தண்ணீர் நதிகள் பாயும் (யோவான் 7:37–39). மோசே கன்மலையை இருமுறை அடித்ததன் மூலம், கிறிஸ்துவின் பலி மீண்டும் மீண்டும் நிகழ வேண்டும் என்ற தவறான இறையியல் சித்திரத்தை அறியாமலே உருவாக்கினார்.
மோசே உடைந்த இதயத்தோடு அந்தத் தெய்வீகத் தீர்ப்பை அமைதியாய் ஏற்றுக்கொண்டார். இஸ்ரவேல் புத்திரர் அங்கே கர்த்தரோடு வாக்குவாதம் பண்ணினதினாலும், அவர் அவர்களுக்குள்ளே பரிசுத்தம்பண்ணப்பட்டதினாலும் அந்தத் தண்ணீருக்கு 'மேரிபாவின் தண்ணீர்' என்று பெயரிடப்பட்டது. சில காலத்திற்குப் பின்னர், மோசே தன் சகோதரன் ஆரோனை ஓர் மலையின் உச்சிக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஆரோனின் குமாரனாகிய எலெயாசாரின் முன்னிலையில், ஆரோனின் ஆசாரிய வஸ்திரங்களைக் கழற்றி எலெயாசாருக்கு அணிவித்தார். ஆரோன் அந்த மலையின் உச்சியிலே மரித்தார்; இஸ்ரவேல் சபை முப்பது நாட்கள் அவருக்காக அழுது புலம்பியது. கடந்த காலங்களில் நாம் தேவனுக்காக எவ்வளவு பெரிய தியாகங்களைச் செய்திருந்தாலும், இன்றைய நாளில் அவருடைய பரிசுத்தத்திற்குப் பயந்து நடப்பது எவ்வளவு இன்றியமையாதது என்பதற்கு மேரிபாவின் கன்மலை ஒரு நித்திய எச்சரிப்பின் தூணாக நிலைத்து நிற்கிறது. தேவனுடைய கிருபை எல்லையற்றது; ஆனால் அவரது நாமத்தைப் பரிசுத்தமாய் மகிமைப்படுத்துவதே ஒரு தலைவனின் தலையாய கடமையாகும்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
வாக்குவாதம், சண்டை, சச்சரவு அல்லது நியாய வழக்கு; 'ரீப்' (வழக்காடுதல்) என்ற சொல்லிலிருந்து பிறந்தது; இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் தேவனுக்கும் மோசேயிற்கும் எதிராக நீதிமன்ற வழக்கைப் போலக் கடுமையான சச்சரவு செய்த இடம்.
உயர்ந்த செங்குத்துப் பாறை, மலையுச்சி அல்லது பாறைக்குன்று; ஓரேபிலிருந்த 'த்சூர்' என்ற பாறையிலிருந்து மாறுபட்டது; வார்த்தையினாலே ஜீவத்தண்ணீரைப் புறப்படப்பண்ணும்படி தேவன் சுட்டிக்காட்டிய கம்பீரமான பாறை.
கலகக்காரர், பிடிவாதக்காரர் அல்லது துரோகிகள்; 'மாரா' (கசப்பு, கீழ்ப்படியாமை) என்ற சொல்லிலிருந்து பிறந்தது; கோபத்தின் உச்சத்திலே மோசே ஜனங்களை நோக்கி வீசிய கடுமையான வார்த்தை.
அடித்தல், வெட்டுதல், தாக்குதல் அல்லது பலமாய் மோதுதல்; தேவனுடைய கட்டளையை மீறி, மாம்சக் கோபத்தின் உந்துதலால் மோசே தன் கோலினால் கன்மலையை இரண்டு முறை பலமாகத் தாக்கிய செயல்.
பரிசுத்தப்படுத்துதல், பரிசுத்தமாய் எண்ணுதல் அல்லது விசேஷித்ததாய் உயர்த்துதல்; ஜனங்களின் கண்களுக்கு முன்பாக தேவனுடைய நீதியையும் இரக்கத்தின் சுபாவத்தையும் பரிசுத்தமாய் வெளிப்படுத்த மோசே தவறியதைக் குறிக்கிறது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
சீன் வனாந்தரம் என்பது நெகேவ் பாலைவனத்தின் தெற்கு எல்லையில் அமைந்திருக்கும் கரடுமுரடான, சுண்ணாம்புப் பாறைக் குன்றுகளும் உலர்ந்த நீரோடைகளும் நிறைந்த வறண்ட நிலப்பரப்பாகும். காதேஸ் (Ein el-Qudeirat) இப்பகுதியிலேயே மிகப்பெரிய இயற்கை நீரூற்றுச் சோலையாக விளங்கியது; ஆயினும் கடுமையான கோடை வறட்சியின்போது இதன் நிலத்தடி நீர் ஊற்றுகள் வற்றிப்போவதுண்டு. பண்டைய அண்மை கிழக்கு சட்ட வழக்குகளில், தலைவர்களுக்கு எதிராக மக்கள் கொண்டுவரும் உத்தியோகபூர்வ வாக்குவாதம் 'ரீப்' (Rib) என்று அழைக்கப்பட்டது; இதிலிருந்தே 'மேரிபா' (வாக்குவாதம்/சச்சரவு) என்ற பெயர் பிறந்தது. நாடோடி பாலைவன வாழ்க்கையில் தண்ணீர் இல்லாமை என்பது உடனடி மரணத்தின் அச்சுறுத்தலாகும். நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஓரேபில் தேவன் மோசேயை அடிக்கச் சொன்ன கற்பாறைக்கு 'த்சூர்' (Tzur - தட்டையான பெரும்பாறை) என்று பெயர்; ஆனால் இப்போது காதேசிலே பேசும்படி கட்டளையிடப்பட்ட பாறைக்கு 'சேலா' (Sela - உயர்ந்த செங்குத்தான பாறைக்குன்று) என்று பெயர். மோசே பேசவேண்டிய இடத்தில் கோபத்தினால் அடித்ததே அவரது ஊழிய வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய இழப்பாக மாறியது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- நீண்ட காலப் போராட்டங்களிலும் சோர்விலும் நாவையும் ஆவியையும் காத்துக்கொள்ளுதல்: நாற்பது ஆண்டு காலப் பொறுமைக்குப் பின், தன் அன்புச் சகோதரி மிரியாமின் மரணத் துயரத்தோடு மக்களின் இடைவிடாத முறுமுறுப்பும் இணைந்தபோது மோசே தன் பொறுமையை இழந்தார். ஊழியத்திலும் வாழ்க்கையிலும் ஏற்படும் மன அழுத்தம், மாம்சக் கோபத்திற்கும் அவசரப் பேச்சுக்கும் வழிவகுத்துவிடாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள் (சங்கீதம் 106:32–33).
- ஒரே முறை அடிக்கப்பட்ட கன்மலையின் கிறிஸ்துவ நிழல்: ஓரேபிலே கன்மலை அடிக்கப்பட்டது—இது கல்வாரி சிலுவையிலே நமக்காக ஒரே தரம் அடிக்கப்பட்டு நொறுக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நிழலாய் இருக்கிறது (1 கொரிந்தியர் 10:4; எபிரெயர் 9:28). கன்மலையை இரண்டாவது முறை அடித்தது, கிறிஸ்துவின் ஒரே பலி போதுமானதல்ல என்று சொல்வதைப் போன்ற தவறான அடையாளமாக அமைந்தது. இன்று நாம் கன்மலையை அடிக்க வேண்டியதில்லை; விசுவாசத்தோடு அவரிடம் பேசினாலே போதும்.
- ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் தேவனுக்கு முன்பாகக் கடுமையான கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும்: தாகத்தோடு வந்த ஜனங்களுக்குத் தேவன் ஜீவத்தண்ணீரை மறுக்கவில்லை; ஆனால் தன் பிரதிநிதிகளாக நின்ற மோசே மற்றும் ஆரோனிடம் மிகக் கடுமையான கணக்கைக் கேட்டார். எவனிடத்தில் அதிகமாய் கொடுக்கப்பட்டதோ அவனிடத்தில் அதிகமாய் கேட்கப்படும் (லூக்கா 12:48). தேவனுடைய சுபாவத்தைத் தவறாகச் சித்தரிப்பது மாபெரும் இழப்பை ஏற்படுத்தும்.
- மனித பலவீனத்தின் மத்தியிலும் பெருக்கெடுக்கும் தேவ கிருபை: மோசேயானவர் கோபமடைந்து கன்மலையை இருமுறை அடித்தபோதிலும், தேவன் தன் ஜனங்களின் மேல் மனதுருகி, அவர்கள் தாகத்தைத் தீர்க்கும் அற்புத தண்ணீரை அபரிமிதமாகப் பாயப்பண்ணினார். தலைவர்களின் குறைவுகளினால் தேவனுடைய ஆட்டுக்குட்டிகளுக்கான இரக்கம் ஒருபோதும் தடைபடுவதில்லை.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- வனாந்தர யாத்திரையின் நாற்பதாம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், சீன் வனாந்தரத்திலுள்ள காதேசில் மிரியாம் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்டாள் (எண்ணாகமம் 20:1).
- சங்கீதம் 106:33 மோசேயின் பாவத்தை மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது: 'அவர்கள் அவருடைய ஆவியை விசனப்படுத்தினதினால், தம்முடைய உதடுகளினால் பதறிப்பேசினார்.'
- ஓரேபிலே (யாத்திராகமம் 17:6) கன்மலையை (த்சூர்) அடிக்கும்படி தேவன் கூறினார்; ஆனால் காதேசில் (எண்ணாகமம் 20:8) கன்மலையோடு (சேலா) பேசும்படி மட்டுமே தேவன் கட்டளையிட்டார்.
- இந்தச் சம்பவத்தின் காரணமாக, ஆரோன் சில காலத்திற்குப் பின் ஓர் மலையின் உச்சியிலே மரித்தார்; அவரது பிரதான ஆசாரிய வஸ்திரங்கள் அவரது குமாரன் எலெயாசாருக்கு மாற்றப்பட்டன.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
மனிதப் பார்வைக்கு, கன்மலையோடு பேசுவதற்குப் பதிலாக அதை அடித்தது ஒரு சிறிய குற்றமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த பார்வையில், மோசே செய்த தவறு மாபெரும் இறையியல் மற்றும் தலைமைத்துவப் பிழையாகும். முதலாவதாக, அது அப்பட்டமான கீழ்ப்படியாமையாகும்: கன்மலையோடு *பேசும்படி* மட்டுமே தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தார்; ஆனால் மோசேயோ தன் கோபத்தினால் அதை இருமுறை அடித்தார். இரண்டாவதாக, மோசே தேவனுடைய மகிமையைத் தனதாக்கிக்கொண்டு அகந்தையோடு பேசினார்: 'கலகக்காரரே, கேளுங்கள், உங்களுக்கு இந்தக் கன்மலையிலிருந்து *நாங்கள்* தண்ணீர் புறப்படப்பண்ணவேண்டுமோ?' என்றார் (எண்ணாகமம் 20:10). 'நாங்கள்' என்று சொன்னதன் மூலம், தானும் ஆரோனுமே தங்கள் சுய வல்லமையினால் தண்ணீரைத் தருவது போல மக்களை எண்ணச் செய்தார். மூன்றாவதாக, அவர் தேவனுடைய சுபாவத்தைத் தவறாகச் சித்தரித்தார். தாகத்தோடு தவித்த தன் ஜனங்களின் மீது தேவன் அளவற்ற இரக்கமும் உருக்கமும் கொண்டிருந்தார்; ஆனால் மோசேயோ அவர்கள் மீது நெருப்பாய் எரியும் கோபத்தோடு நின்றார். இதனால் தேவன் இரக்கமற்றவர் போல ஜனங்களின் கண்களுக்குத் தோன்றினார். இஸ்ரவேலின் தலைவனாக நின்ற மோசே தேவனைப் பரிசுத்தம்பண்ணத் தவறியதால்: 'நீங்கள் இஸ்ரவேல் புத்திரரின் கண்களுக்கு முன்பாக என்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணும்படி என்னை விசுவாசியாமற்போனபடியினால், இந்தச் சபைக்கு நான் கொடுத்த தேசத்திற்குள் நீங்கள் அவர்களைக் கொண்டுபோவதில்லை' என்று கர்த்தர் திட்டவட்டமாகத் தீர்ப்பளித்தார் (எண்ணாகமம் 20:12).
அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் 1 கொரிந்தியர் 10:4-ல் இந்த உன்னத இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்: 'அவர்களைத் தொடர்ந்த ஆவிக்குரிய கன்மலையின் தண்ணீரைக் குடித்தார்கள்; அந்தக் கன்மலை கிறிஸ்துவே.' இந்த இரண்டு கன்மலைகளும் கிறிஸ்துவின் மீட்பின் கிரியைகளை நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்துகின்றன. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஓரேபிலே (யாத்திராகமம் 17), கன்மலையின் மீது கர்த்தர் நிற்க, மோசே தன் கோலினால் அதை அடித்தார். இது கல்வாரி சிலுவையிலே நமது பாவங்களுக்காக தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் கோலினால் ஒரே தரம் அடிக்கப்பட்டு நொறுக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நிழலாய் விளங்கியது; அவரது விலாவிலிருந்து ஜீவத்தண்ணீரும் இரத்தமும் புறப்பட்டது (யோவான் 19:34). ஆனால் நாற்பதாண்டு கழித்து காதேசில் நின்ற கன்மலையோ (சேலா) மீண்டும் அடிக்கப்படவே கூடாது; ஏனெனில் கிறிஸ்து சகலருடைய பாவங்களுக்காக ஒரே தரம் மட்டுமே மரித்தார் (எபிரெயர் 9:28; ரோமர் 6:9-10). புதிய உடன்படிக்கையில் விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவை அடிக்க வேண்டியதில்லை; அவரிடம் ஜெபத்தோடு விசுவாசமாய் *பேசினாலே* போதும், ஆவியானவரின் ஜீவத்தண்ணீர் நதிகள் புறப்பட்டு ஓடும் (யோவான் 7:37-39). மோசே கன்மலையை இருமுறை அடித்தபோது, கிறிஸ்துவின் தியாகம் போதுமானதல்ல, அவர் மீண்டும் மீண்டும் சிலுவையில் அறையப்பட வேண்டும் என்று சொல்வதைப் போன்ற தவறான ஆவிக்குரிய நிழலை அவர் ஏற்படுத்திவிட்டார்.
மிரியாம் மோசேயின் இரத்த உடன்பிறப்பு மட்டுமல்ல; எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எகிப்தின் நைல் நதிக்கரையில் நாணல்களுக்கு இடையே மிதந்த பேழையிலிருந்த பச்சிளம் மோசேயைக் கண்விழித்துக் காப்பாற்றிய பாசமுள்ள அக்காள் ஆவாள் (யாத்திராகமம் 2:4-8). மேலும் செங்கடலைக் கடந்த பின்னர் இஸ்ரவேல் ஸ்திரீகளைத் தம்புரோடு கூட்டி தேவனைத் துதித்த முதல் தீர்க்கதரிசினியும் அவளே (யாத்திராகமம் 15:20-21). எண்ணாகமம் 20-ம் அதிகாரம் காதேசில் அவள் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்ட சோகத்தோடு தொடங்குகிறது. மோசே தன் அன்புச் சகோதரியை இழந்து ஆழ்ந்த துயரத்தில் மூழ்கியிருந்தார். அந்தத் துக்கத்தின் கண்ணீர் காய்வதற்கு முன்பாகவே, அங்கே தண்ணீர் வற்றிப்போனது; மக்கள் கொஞ்சமும் இரக்கமின்றி மோசேயைச் சூழ்ந்துகொண்டு கூச்சலிட்டு, முந்தைய வாதைகளில் மாண்டவர்களைப் போலத் தாங்களும் செத்திருக்கக் கூடாதா என்று நிந்தித்தனர். சகோதரியின் பிரிவு, வனாந்தர வறட்சி, உடல் தளர்ச்சி மற்றும் நாற்பதாண்டு கால இடைவிடாத மக்களின் முறுமுறுப்பு ஆகியவை மோசேயின் பொறுமையை உடைத்துப்போட்டன. இது அவரது கீழ்ப்படியாமையை நியாயப்படுத்தாவிட்டாலும், ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் சுமக்கும் அளப்பரிய பாரத்தையும் அவர்களின் மனித பலவீனத்தையும் நமக்குத் தெளிவாகப் புரியவைக்கிறது.
