எசேக்கியா ராஜா, பஸ்கா பண்டிகையும் சனகெரிபின் வீழ்ச்சியும்

எசேக்கியா ராஜாவின் ஆட்சிக்காலம் யூதாவின் வரலாற்றிலேயே மிகவும் ஒளிமயமான ஒரு சகாப்தமாகும். வட இஸ்ரவேல் ராஜ்யத்தின் பயங்கரமான வீழ்ச்சியைக் கண்கூடாகக் கண்ட இளம் எசேக்கியா, பயத்திலோ அல்லது விக்கிரகாராதனையிலோ மூழ்கிவிடவில்லை. மாறாக, அவர் தன் தேசத்தை ஒரு மாபெரும் ஆன்மீக மறுமலர்ச்சிக்கு நேராக வழிநடத்தினார்; விக்கிரகங்களை உடைத்து, சாலொமோனின் ஆலயத்தைத் திறந்து, தூய ஆராதனையை மீட்டெடுத்தார். வெல்ல முடியாத அசிரிய இராணுவம் எருசலேமை நோக்கி ஒரு பெரும் கடல் அலை போல வந்தபோது, யெகோவாவுக்கு முன்பாக மண்டியிடும் ஒரு ராஜா, உலகிலேயே மாபெரும் பேரரசையும் வீழ்த்த முடியும் என்பதை எசேக்கியா நிரூபித்தார். மனித பலமும் இராணுவ ஆயுதங்களும் தோற்றுப்போகும் இக்கட்டான சூழ்நிலையில், தேவனுடைய உன்னத வல்லமை விசுவாசிகளுக்காகச் செயல்படும் என்பதை இந்த மெய்சிலிர்க்க வைக்கும் வரலாறு உலகிற்கு வெளிப்படுத்துகிறது.

வரலாற்றுப் பின்னணி: ஆகாஸின் மகனான எசேக்கியா தனது இருபத்தைந்தாம் வயதில் யூதாவின் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தபோது, தேசத்தின் ஆன்மீக நிலை மிகக் கொடூரமாக இருந்தது. அவனது பொல்லாத தகப்பனான ஆகாஸ் கர்த்தருடைய ஆலயக் கதவுகளைப் பூட்டி, குத்துவிளக்குகளை அணைத்து, எருசலேமின் ஒவ்வொரு தெரு முனையிலும் விக்கிரக பலிபீடங்களைக் கட்டி, தன் சொந்த மகனையே தீக்கடந்துபோகப் பண்ணியிருந்தான். ஆனால் எசேக்கியா தனது ஆட்சியின் முதல் மாதத்திலேயே துணிச்சலோடு செயல்பட்டார். அவர் கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் கதவுகளைத் திறந்து, ஆசாரியர்களையும் லேவியர்களையும் ஒன்று கூட்டி, தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொண்டு ஆலயத்தை அசுத்தங்களிலிருந்து சுத்திகரிக்கும்படி கட்டளையிட்டார். அவரது உள்ளத்தில் தேவனுடைய ஆலயத்தின் மீதிருந்த அளவற்ற வைராக்கியம் யூதா தேசம் முழுவதும் ஒரு புதிய ஆன்மீகப் புரட்சியைத் தொடங்கியது.

1. தீவிர சீர்திருத்தவாதியும் மாபெரும் பஸ்கா பண்டிகையும்

பதினாறு நாட்கள் லேவியர்கள் இரவும் பகலும் உழைத்து, பல தலைமுறைகளாகக் குவிந்து கிடந்த அசுத்தங்களை அள்ளி கீதரோன் பள்ளத்தாக்கில் கொட்டினர். ஆலயம் சுத்திகரிக்கப்பட்டதும், எசேக்கியா தினசரி பலிகளை மீண்டும் தொடங்கினார். தாவீது ராஜாவின் முறைமையின்படி லேவியர்கள் கைத்தாளங்கள், தம்புருகள், சுரமண்டலங்களை ஏந்திப் பாடல்களைப் பாடினர்; நூற்றுக்கணக்கான காளைகளும் ஆடுகளும் மகிழ்ச்சியோடு பலியிடப்பட்டன. எசேக்கியா அத்தோடு நின்றுவிடவில்லை; அவர் மேடைகளை அகற்றி, விக்கிரக சிலைகளை உடைத்து, தோப்புகளை வெட்டிப்போட்டார். மேலும், வனாந்தரத்தில் மோசே செய்த வெண்கல சர்ப்பத்தை (நெகுஷ்தான்) இஸ்ரவேலர் ஒரு விக்கிரகமாக வணங்கி வந்ததால், எசேக்கியா அதைச் சுக்குநூறாக உடைத்துப் போட்டார். ஒரு காலத்தில் தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு அடையாளம் விக்கிரகமாக மாறும்போது அதையும் அழிக்க அவர் தயங்கவில்லை. தேவனுக்கு மட்டுமே சகல ஆராதனையும் உரியது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.

அதன்பின் எசேக்கியா வரலாற்றில் இல்லாத ஒரு மாபெரும் நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்தார்: மாபெரும் பஸ்கா பண்டிகை. யூதா முழுவதும் மட்டுமல்லாமல், வடக்கே இருந்த எப்பிராயீம் முதல் தாண் வரையிலான பகுதிகளுக்கும் அஞ்சற்காரர்கள் மூலம் கடிதங்களை அனுப்பி, எஞ்சியிருந்த அனைத்து இஸ்ரவேலரையும் எருசலேமுக்கு அழைத்தார். வடக்கில் பலர் இந்தத் தூதுவர்களைப் பார்த்து ஏளனம் செய்தாலும், ஆசேர், மனாசே, செபுலோன் கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த தாழ்மையுள்ள மக்கள் எருசலேமுக்கு வந்தனர். அந்தப் பண்டிகை தேவ பிரசன்னத்தாலும் அளவற்ற மகிழ்ச்சியினாலும் நிறைந்திருந்ததால், முழு சபையும் கூடி அந்தப் பண்டிகையை மேலும் ஏழு நாட்கள் நீட்டிக்கத் தீர்மானித்தது. சாலொமோன் ராஜாவின் காலத்திற்குப் பிறகு எருசலேமில் இப்படிப்பட்ட ஒரு பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானதில்லை.

எசேக்கியாவின் இந்த ஆன்மீக எழுச்சி தேசத்தின் அஸ்திவாரத்தை பலப்படுத்தியது. மக்கள் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, விக்கிரகங்களை முழுமையாக அழித்தனர். எசேக்கியா கர்த்தரை முழு உள்ளத்தோடு பற்றிக்கொண்டார். வேதாகமம் அவரைப் பற்றிப் புகழும்போது: 'அவனுக்குப் பின்னும் அவனுக்கு முன்னும் இருந்த யூதாவின் ராஜாக்களிலெல்லாம் அவனைப்போல ஒருவனும் இருந்ததில்லை' என்று சாட்சி பகர்கிறது. அவர் தனது தேசத்தின் பாதுகாப்பிற்காகப் பாறைகளைக் குடைந்து கீகோன் நீரூற்றிலிருந்து சீலோவாம் குளத்திற்கு 1750 அடி நீளமுள்ள சுரங்க நீர்வழியையும் வெட்டினார்; இது முற்றுகையின் காலத்திலும் எருசலேமுக்கு தடையற்ற ஜீவ தண்ணீரை வழங்கியது. மக்கள் யெகோவாவின் பாதுகாப்பை முழுமையாக உணர்ந்தனர்.

2. அசிரிய புயலும் ரப்சாக்கேயின் நிந்தனையும்

எசேக்கியாவின் ஆட்சியின் பதினான்காம் ஆண்டில், அசிரியாவின் பயங்கரமான புயல் யூதாவைத் தாக்கியது. அசிரிய ராஜாவான சனகெரிப் பெரும் படையோடு வந்து, யூதாவின் நாற்பத்தாறு அரணான பட்டணங்களைக் கைப்பற்றினான். அவன் லாகீசுக்கு வந்து பாளையமிறங்கி, தனது தலைமைத் தளபதியான ரப்சாக்கே என்பவனை ஒரு பெரும் படையோடு எருசலேமை நிபந்தனையின்றி சரணடையச் செய்யும்படி அனுப்பினான்.

வண்ணார்களின் வயல்வழியிலுள்ள மேல்குளத்து வாய்க்கால் அருகே நின்றுகொண்டு, மதில் மேலிருந்த மக்கள் அனைவரும் கேட்கும்படி ரப்சாக்கே எபிரெய மொழியிலேயே ஏளனமாகப் பேசினான். அவன் யூதாவின் பலவீனத்தைப் பரிகசித்து, எகிப்தின் உதவியைக் கேலி செய்து, சர்வவல்ல தேவனைப் பகிரங்கமாக நிந்தித்தான்: "கர்த்தர் நம்மை நிச்சயமாக விடுவிப்பார் என்று எசேக்கியா சொல்லுகிற வார்த்தையை நம்பாதேயுங்கள்! ஜாதிகளுடைய தேவர்களில் யாராவது தங்கள் தேசத்தை அசிரிய ராஜாவின் கைக்குத் தப்புவித்ததுண்டோ? ஆமாத், அர்பாத், செப்பார்வயிமின் தேவர்கள் எங்கே? அவர்கள் சமாரியாவை என் கைக்குத் தப்புவித்ததுண்டோ? கர்த்தர் எருசலேமை என் கைக்குத் தப்புவிப்பதற்கு, அந்தத் தேசங்களின் தேவர்களில் எவர் தங்கள் தேசத்தை என் கைக்குத் தப்புவித்தார்?"

மதில் மேலிருந்த மக்கள் எசேக்கியா ராஜாவின் கட்டளைப்படி ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் மவுனமாக இருந்தனர். ஆனால் ராஜாவின் அதிகாரிகள் தங்கள் ஆடைகளைக் கிழித்துக்கொண்டு, அழுதுகொண்டே அரண்மனைக்குத் திரும்பி அந்த நிந்தனையான வார்த்தைகளை எசேக்கியாவுக்கு அறிவித்தனர். தேசமே பயத்தின் பிடியில் உறைந்தது. எதிரியின் கர்ஜனை அனைவரையும் நடுங்கச் செய்தது.

3. கடிதத்தைக் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பரப்புதல்

ஒரே இரவில் கர்த்தருடைய தூதன் எருசலேம் மதில்களுக்கு வெளியே 1,85,000 அசிரிய வீரர்களை ஒரு அம்பும் பாயாதபடி சங்கரித்தார்.

இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட எசேக்கியா ராஜா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, இரட்டு உடுத்துக்கொண்டு, கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குள் சென்றார். அவர் ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா தீர்க்கதரிசியிடம் ஆளனுப்பி தேவ ஆலோசனையைக் கேட்டார். ஏசாயா தைரியமூட்டும் வார்த்தையைக் கூறினார்: "அசிரிய ராஜாவின் ஊழியக்காரர் என்னை நிந்தித்த வார்த்தைகளினிமித்தம் பயப்படாதே. இதோ, அவன் ஒரு செய்தியைக் கேட்டுத் தன் சொந்த தேசத்திற்குத் திரும்புவான்; அங்கே அவனைப் பட்டயத்தால் விழப்பண்ணுவேன்."

அதன்பின் சனகெரிப் எசேக்கியாவுக்கு ஒரு அச்சுறுத்தும் கடிதத்தை அனுப்பினான்; மற்ற தேசங்களைப்போலவே எருசலேமும் அழியும் என்று மிரட்டினான். எசேக்கியா அந்தக் கடிதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, ஆலயத்திற்குள் சென்று, கர்த்தரின் சந்நிதியில் அதைப் பரப்பினார். பலிபீடத்திற்கு முன்பாக முழங்காலிட்டு, எசேக்கியா வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான ஒரு ஜெபத்தைச் செய்தார்:

"கேருபீன்களின் மத்தியில் வாசம்பண்ணுகிற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் ஒருவரே பூமியின் சகல ராஜ்யங்களுக்கும் தேவன்; நீர் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினீர். கர்த்தாவே, உமது செவியைச் சாய்த்துக் கேளும்; கர்த்தாவே, நீர் உமது கண்களைத் திறந்து பாரும்; ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்திக்கும்படி சனகெரிப் சொல்லியனுப்பின வார்த்தைகளையெல்லாம் கேளும்... இப்போதும் எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் ஒருவரே தேவனாகிய கர்த்தர் என்று பூமியின் சகல ராஜ்யங்களும் அறியும்படிக்கு, எங்களை அவன் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சியும்!"

எசேக்கியாவின் ஜெபம் வெறும் தேசத்தின் தற்காப்பிற்காக மட்டுமல்ல, மாறாக முழு உலகமும் ஒரே மெய்யான தேவனை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற உன்னத வாஞ்சையோடு செய்யப்பட்டது. அந்த ஜெபம் பரலோகத்தின் வாசலைத் தட்டியது. சர்வவல்ல தேவன் தம் தாசனின் கண்ணீரையும் விசுவாசத்தையும் கண்டார்.

4. கர்த்தரின் தூதனும் நள்ளிரவு வெற்றியும்

தேவன் தம் தாசனின் ஜெபத்தைக் கேட்டார். ஏசாயா எசேக்கியாவுக்கு தேவ செய்தியை அனுப்பினார்: "சீயோன் குமாரத்தியாகிய கன்னிகை உன்னை இகழ்ந்து, உன்னைப் பரிகசிக்கிறாள்! நீ யாரை நிந்தித்து தூஷித்தாய்? இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருக்கே விரோதமாய் உன் குரலை உயர்த்தினாய்! ... அவன் இந்த நகரத்திற்குள் பிரவேசிப்பதில்லை; இங்கே ஒரு அம்பையும் எய்வதில்லை; இதற்கு முன்பாகக் கேடகத்தோடு வருவதுமில்லை; இதற்கு எதிராக மண்மேடு போடுவதுமில்லை. அவன் வந்த வழியே திரும்புவான்! என் நிமித்தமும் என் தாசனாகிய தாவீதின் நிமித்தமும் இந்த நகரத்தைக் காப்பாற்றுவேன்!"

அன்றிரவு எருசலேம் மக்கள் கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு தூங்கும்போது, பரலோகம் யுத்தத்திற்கு இறங்கியது. கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டுப்போய், அசிரியரின் பாளையத்தில் ஒரு லட்சத்து எண்பத்தையாயிரம் (1,85,000) பேரைச் சங்கரித்தார். அதிகாலையில் எழும்பிப் பார்த்தபோது, இதோ, அவர்கள் எல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள். எருசலேம் வீரர்கள் ஒரு அம்பும் எய்யவில்லை, ஒரு பட்டயமும் உருவவில்லை; சர்வவல்ல தேவன் தாமே தம் ஜனங்களுக்காக யுத்தம்பண்ணி அசிரியாவின் பெரும் படையை ஒரே இரவில் நிர்மூலமாக்கினார். எதிரியின் பாளையம் முழுவதும் அமைதியானது.

அவமானமும் பயமும் அடைந்த சனகெரிப் தன் பாளயத்தைப் பெயர்த்துக்கொண்டு தனது தலைநகரான நினிவேக்குத் தப்பியோடினான். அவன் மீண்டும் யூதாவின் பக்கம் வரவேயில்லை. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சனகெரிப் தனது விக்கிரகக் கோவிலில் பணிந்துகொண்டிருந்தபோது, அவனது சொந்த மகன்களான அத்ரமலேக்கும் சரேத்சேரும் அவனைப் பட்டயத்தால் வெட்டிக் கொன்றனர்; ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனம் துல்லியமாக நிறைவேறியது. எசேக்கியா ராஜாவின் இந்த மாபெரும் வெற்றி, கர்த்தரை முழுமையாக நம்பும் மக்களுக்கு முன்பாக எந்த ஒரு உலக வல்லமையும் நிற்க முடியாது என்பதை நிரூபிக்கிறது.

சிந்தனைக்கு:

• பிரச்சனைகளைத் தேவனிடம் பரப்புதல்: அச்சுறுத்தல்களும் தாங்க முடியாத கஷ்டங்களும் வரும்போது, எசேக்கியாவைப் போல அவற்றை ஜெபத்தில் தேவனுக்கு முன்பாகப் பரப்பி அவருடைய உதவியை நாட வேண்டும்.
• மெய்யான ஆன்மீக எழுச்சியின் பலன்: ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்து, விக்கிரகங்களை ஒழித்த பின்னரே தேசத்திற்கு இந்த மாபெரும் விடுதலை கிடைத்தது. தேவனுக்கு நம்மை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கும்போது அவர் நமக்காக கிரியை செய்வார்.
• தேவன் தமது நாமத்தை மகிமைப்படுத்துகிறார்: சனகெரிப் தேவனை நிந்தித்தான். சர்வவல்ல தேவன் தமது பரிசுத்த நாமத்தின் மகிமைக்காகவும் தமது உடன்படிக்கைக்காகவும் எழும்பி தம்முடைய ஜனங்களைக் காப்பார்.
• மானிட சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட வெற்றி: 1,85,000 வீரர்கள் ஒரே இரவில் தேவ தூதனால் அழிக்கப்பட்டனர். நமது வாழ்க்கையின் சில யுத்தங்களை நமது சொந்த பலத்தால் அல்ல, தேவனுடைய அற்புத வல்லமையினால் மட்டுமே ஜெயிக்க முடியும். எசேக்கியாவின் இந்த விசுவாச வரலாறு நமக்கு அழியாத தைரியத்தை ஊட்டுகிறது. நாம் பயப்படாமல் கர்த்தரின் சந்நிதியில் காத்திருக்கும் போது, அவர் நமக்கு வழிகாட்டி மாபெரும் ஜெயத்தைத் தருவார். உலகத்தின் எந்த ஒரு அதிகாரமும் தேவனை விசுவாசிக்கும் ஒரு தேவ பிள்ளையை அழிக்க முடியாது. கர்த்தர் பெரியவர், அவருடைய நாமம் என்றென்றும் போற்றப்படுவதாக. நாம் அவரை மட்டுமே முழு இருதயத்தோடு சார்ந்து வாழ்வோம். ஆமென்.