சவுல் ராஜாவின் வாழ்க்கையின் துயரமான சரிவு, யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கின் மாபெரும் போர்க்களத்திலே தன் உச்சக்கட்ட முடிவை எட்டியது. பெலிஸ்தியர் தங்கள் ஐந்து பிரதான அரசுகளின் பெரும்படைகளை ஒன்றுதிரட்டி, ஏராளமான வெண்கலப் போரதங்களோடும், இரும்பு ஆயுதம் தரித்த காலாட்படைகளோடும் சூனேமிலே வந்து பாளயமிறங்கினர். எதிரே கில்போவா மலையின் வடசரிவிலே பாளயமிறங்கிய சவுல், பள்ளத்தாக்கு எங்கும் மின்னிக்கொண்டிருந்த பெலிஸ்தியரின் ராணுவ பலத்தைக் கண்டான். வேதாகமம் அவனது நெஞ்சில் எழுந்த பயங்கர நடுக்கத்தைப் பதிவுசெய்கிறது: "சவுல் பெலிஸ்தரின் பாளயத்தைக் கண்டபோது பயந்தான்; அவன் இருதயம் மிகவும் நடுங்கிற்று" (1 சாமுவேல் 28:5).
அந்த மரண பயத்திலே சவுல் கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்தான். ஆனால் அவனது பல வருடக் கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக, பரலோகம் முற்றிலும் அடைக்கப்பட்டு அமைதியாயிருந்தது: "சவுல் கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்தான்; ஆனாலும் கர்த்தர் அவனுக்குச் சொப்பனங்களினாலும், ஊரீமினாலும், தீர்க்கதரிசிகளினாலும் மறுமொழி அருளவில்லை" (1 சாமுவேல் 28:6). நோப் நகரத்தின் 85 ஆசாரியர்களைக் கொன்றிருந்தான்; சாமுவேல் மரித்துப்போயிருந்தார்; தேவனுடைய ஆவியானவரும் சவுலை விட்டு விலகியிருந்தார். தேவனுடைய பிரசன்னத்தை இழந்த சவுல், தன் சொந்த அழிவைத் துரிதப்படுத்தும் மாபெரும் ஆவிக்குரிய துரோகத்தைச் செய்யத் துணிந்தான். தன் ஊழியக்காரரைப் பார்த்து: "நான் போய்க் குறி கேட்கத்தக்க அஞ்சனம் பார்க்கிற ஒரு ஸ்திரீயை (*ஓவ்*) எனக்குத் தேடுங்கள் என்றான்!"
தன் ராஜ ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு மாறுவேஷம் பூண்டு, இரண்டு நம்பிக்கையான வீரர்களோடு நள்ளிரவு இருளிலே பெலிஸ்தியரின் காவல் நிலைகளைச் சுற்றி வளைத்து, ஏந்தோர் என்னும் ஊருக்குச் சென்றான். அங்கே பாதாள ஆவிகளோடு பேசி குறிசொல்லும் ஒரு பெண் மறைந்து வாழ்ந்துவந்தாள்; மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படியும் சவுலின் சொந்தச் சட்டத்தின்படியும் இது மரண தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும். குகையின் இருளிலே நின்ற சவுல் அவளை நோக்கி: "எனக்கு அஞ்சனம் பார்த்து, நான் உனக்குச் சொல்லும் மனிதனை எழும்பி வரப்பண்ணவேண்டும்... சாமுவேலை எழும்பி வரப்பண்ணு என்றான்."
திடீரென அந்தக் குகைக்குள் ஒரு பயங்கர தெய்வீக நடுக்கம் ஏற்பட்டது. பூமிக்குள்ளிருந்து ஒரு முதிய தீர்க்கதரிசி சால்வையைப் போர்த்துக்கொண்டு எழும்பி வருவதைக் கண்ட அந்த அஞ்சனக்காரி அலறித் துடித்தாள்; வந்திருப்பது சவுல் ராஜா என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அப்போது சாமுவேலின் கம்பீரமான சத்தம் குகையின் பாறைகளில் இடிபோல எதிரொலித்தது: "நீ என்னை எழும்பி வரப்பண்ணி, என்னைக் கலங்கப்பண்ணினது என்ன?... கர்த்தர் உன்னை விட்டு விலகி, உனக்குச் சத்துருவானபின்பு, நீ என்னிடத்தில் கேட்பானேன்? கர்த்தர் என்னைக்கொண்டு சொன்னபடியே தமக்குச் செய்து, ராஜ்யபாரத்தை உன் கையிலிருந்து கிழித்து, அதை உன் தோழனாகிய தாவீதுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்!... கர்த்தர் இஸ்ரவேலையும் உன்னோடேகூடப் பெலிஸ்தர் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்; நாளைக்கு நீயும் உன் குமாரரும் என்னோடே இருப்பீர்கள்!" (1 சாமுவேல் 28:15-19). அந்த மரண தண்டனைத் தீர்ப்பைக் கேட்ட சவுல், பயத்தினால் தன் முழுப் பலத்தையும் இழந்து தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்தான்.
மறுநாள் விடியற்காலையிலே கில்போவா மலையிலே போர் பயங்கரமாய் வெடித்தது. பெலிஸ்திய வில்வீரர்களும் ரதங்களும் பாறைச் சரிவுகளில் பாய்ந்துவந்து இஸ்ரவேல் படைகளைச் சுக்குநூறாக நொறுக்கின. இஸ்ரவேல் வீரர்கள் சிதறி ஓடினர். சவுலின் அருமைப் புதல்வனும் தாவீதின் உத்தமத் தோழனுமாகிய பட்டத்து இளவரசன் யோனத்தான், தன் சகோதரர்களான அபினாதாப் மற்றும் மல்கிசூவாவோடு போர்க்களத்திலே வீரமரணமடைந்தான்; அவர்களது இரத்தம் கில்போவாவின் கன்மலைகளில் சிந்தப்பட்டது. சவுலும் பெலிஸ்திய வில்வீரர்களால் சூழப்பட்டுப் படுகாயமடைந்தான். எதிரிகளின் கையில் சிக்குவதை விட சாவதே மேலென்று எண்ணிய சவுல் தன் ஆயுததாரியை நோக்கி: "இந்த விருத்தசேதனமில்லாதவர்கள் வந்து என்னைக் குத்தி, என்னை அவமானப்படுத்தாதபடிக்கு, நீ உன் பட்டயத்தை உருவி, என்னைக் குத்திப்போடு என்றான்." ஆனால் பயந்துபோன ஆயுததாரி கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்மேல் கையைப்போட மறுத்தான். வேறுவழியின்றி, சவுல் தன் சொந்தப் பட்டயத்தை நிலத்திலே நட்டுவைத்து, அதன் கூர்முனையில் தன் நெஞ்சைப் பாய்ச்சி தற்கொலை செய்துகொண்டான்! தன் எஜமான் மரித்ததைக் கண்ட ஆயுததாரியும் தன் பட்டயத்தின்மேல் விழுந்து அவனோடு மடிந்தான்.
மறுநாள் போர்க்களத்தில் மடிந்தவர்களைக் கொள்ளையிட வந்த பெலிஸ்தியர், கில்போவா மலையிலே சவுலும் அவனது மூன்று குமாரரும் பிணமாய்க் கிடப்பதைக் கண்டனர். எக்காளம் ஊதி ஆர்ப்பரித்த அவர்கள், சவுலின் தலையை வெட்டி எடுத்துவிட்டு, அவனது உடைகளையும் கவசங்களையும் உரிந்துகொண்டனர். சவுலின் போராயுதங்களைத் தங்கள் விக்கிரகக் கோவிலாகிய அஸ்தரோத் கோவிலில் வைத்துவிட்டு, அவனது உடலையும் அவனது குமாரரின் உடல்களையும் பெத்ஷான் நகரத்தின் பிரம்மாண்டமான கல் மதில்களிலே ஆணியடித்துத் தொங்கவிட்டு இஸ்ரவேல் தேசத்தையே அவமானப்படுத்தினர்.
ஆனால் இருண்ட காலத்தில்தான் மெய்யான உடன்படிக்கை அன்பு பிரகாசிக்கிறது! யோர்தான் நதிக்கு அப்பாலே பன்னிரண்டு மைல் தொலைவில் யாபேஸ் கீலேயாத் பட்டணம் இருந்தது. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், அம்மோனிய மன்னன் நாகாஸ் இவர்களது வலது கண்களைப் பிடுங்கத் துணிந்தபோது, சவுல் வந்து இவர்களைக் காப்பாற்றியிருந்தான் (1 சாமுவேல் 11). பெத்ஷான் மதிலில் சவுலின் உடல் அவமானப்படுத்தப்பட்டதை அறிந்த யாபேஸ் கீலேயாத்தின் பராக்கிரமசாலிகள் உடனே புறப்பட்டனர். பகைஞரின் எல்லைக்குள் இரவு முழுவதும் நடந்து சென்று, பெத்ஷான் கோட்டை மதிலின்மேல் ஏறி, சவுலின் உடலையும் அவனது மகன்களின் உடல்களையும் மீட்டுக்கொண்டு வந்தனர்; யாபேசிலே அந்த உடல்களை மரியாதையோடு தகனம் செய்து, ஒரு தமரிஸ்கு மரத்தடியில் எலும்புகளை அடக்கம் பண்ணி, ஏழு நாட்கள் உபவாசித்துத் துக்கம் கொண்டாடினர்.
அதே நேரத்தில், தெற்கே எண்பது மைல் தொலைவிலுள்ள சிக்லாக்கிலே அமலேக்கியரை முறியடித்துவிட்டுத் திரும்பியிருந்தான் தாவீது. மூன்றாம் நாளிலே, ஒரு வாலிபன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, தலையின்மேல் புழுதியை வாரிப்போட்டுக்கொண்டு தாவீதிடம் ஓடிவந்தான்: "ஜனங்கள் யுத்தத்தை விட்டு ஓடிப்போனார்கள்; ஜனங்களில் அநேகர் விழுந்து செத்தார்கள்; சவுலும் அவர் குமாரனாகிய யோனத்தானும் மரித்தார்கள்!" என்றான்.
தாவீது அவனிடம் விவரம் கேட்டபோது, அந்த அமலேக்கியன் தாவீதிடம் பொன்னையும் பதவியையும் பெறலாம் என்ற பேராசையோடு ஒரு பொய்யான கதையைக் கூறினான்: "நான் தற்செயலாய்க் கில்போவா மலையிலே வந்தபோது, சவுல் தன் ஈட்டியின்மேல் சாய்ந்துகொண்டிருந்தார்... அவர் என்னை நோக்கி: 'என் பிராணன் இன்னும் எனக்குள் இருக்கிறது; நீ என்மேல் நின்று என்னைக் கொன்றுபோடு என்றார்.' ஆகையால் அவர் விழுந்தபின்பு பிழைக்கமாட்டார் என்று நான் நிச்சயித்து, அவர்மேல் நின்று அவரைக் கொன்றுபோட்டேன்; அவர் தலையிலிருந்த கிரீடத்தையும் (*நேசெர்*), அவர் புயத்திலிருந்த கடகத்தையும் (*செஆதா*) எடுத்து, இதோ, என் ஆண்டவனிடத்திற்குக் கொண்டுவந்தேன் என்றான்" (2 சாமுவேல் 1:6-10).
தாவீது சந்தோஷப்பட்டுத் தனக்குப் பரிசு தருவான் என்று அந்த வாலிபன் எதிர்பார்த்தான். ஆனால் தாவீதும் அவனோடிருந்த மனிதர்களும் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு கதறி அழுதனர்! சவுலுக்காகவும், யோனத்தானுக்காகவும், மடிந்துபோன இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்காகவும் அவர்கள் அழுது புலம்பி மாலையளவு உபவாசித்தார்கள். பின்னர் தாவீது அந்த அமலேக்கியனை நோக்கி: "கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரைக் கெடுக்க உன் கையை நீட்ட நீ எப்படிப் பயப்படாமற்போனாய்?" என்று கூறி, தன் சேவகரில் ஒருவனை அழைத்து அவனை வெட்டிப்போடக் கட்டளையிட்டான்; "கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரைக் கொன்றேன் என்று உன் வாயே உனக்கு விரோதமாகச் சாட்சியிட்டபடியால், உன் இரத்தப்பழி உன் தலையின்மேல் இருப்பதாக!" என்றான் (2 சாமுவேல் 1:14-16).
பின்னர் தாவீது தன் நெஞ்சம் உடைந்து உலக இலக்கியங்களிலேயே ஈடுஇணையற்ற ஒரு புலம்பல் பாடலைப் பாடினான்—அது 'வில்லின் பாட்டு' (*ஷிர் ஹா-காஷெத்* / *கீனா*) என்று அழைக்கப்பட்டு, யூதா புத்திரருக்குக் கற்பிக்கப்பட்டது:
"இஸ்ரவேலின் மகிமையே, உன் மேடுகளின்மேல் அது விழுந்துகிடக்கிறது; பராக்கிரமசாலிகள் விழுந்துபோனது எப்படி! பெலிஸ்தரின் குமாரத்திகள் சந்தோஷப்படாதபடிக்கு இதைக் காத் பட்டணத்தில் அறிவியாதேயுங்கள்; அஸ்கலோனின் வீதிகளில் பிரசித்தம்பண்ணாதேயுங்கள்... கில்போவா மலைகளே, உங்கள்மேல் பனியும் மழையும் பெய்யாமலும், காணிக்கைக்குரிய பலன் தரும் வயல்கள் இல்லாமலும் போவதாக; அங்கே பராக்கிரமசாலிகளின் கேடகம் அவமதிக்கப்பட்டது; எண்ணெயால் அபிஷேகம் பண்ணப்படாததுபோலச் சவுலின் கேடகம் தள்ளப்பட்டது... சவுலும் யோனத்தானும் தங்கள் ஜீவியத்தில் பிரியமும் இன்பமுமாயிருந்தார்கள், மரணத்திலும் அவர்கள் பிரியவில்லை; அவர்கள் கழுகுகளைப்பார்க்கிலும் வேகமும், சிங்கங்களைப்பார்க்கிலும் பலமுமுள்ளவர்களாயிருந்தார்கள்... என் சகோதரனாகிய யோனத்தானே, உனக்காக நான் மிகவும் நெருக்கப்படுகிறேன்; நீ எனக்கு மிகவும் இன்பமாயிருந்தாய்; என்மேல் உனக்கிருந்த அன்பு ஆச்சரியமாயிருந்தது, ஸ்திரீகளின் அன்பைப்பார்க்கிலும் அதிகமாயிருந்தது. பராக்கிரமசாலிகள் விழுந்து, யுத்தாயுதங்கள் அழிந்துபோனது எப்படி!" (2 சாமுவேல் 1:19-27).
சவுல் இறந்தவுடனே கிபியாவின் அரியணையைப் பிடிக்க தாவீது அவசரப்படவில்லை. மாறாக ஆசாரியனின் ஏபோத்தின் மூலம் தேவனிடம் விசாரித்தான்: "நான் யூதாவின் பட்டணங்களில் ஒன்றிற்குப் போகலாமா?" கர்த்தர்: "போ" என்றார். "எங்கே போகலாம்?" என்று கேட்டதற்கு, கர்த்தர்: "எப்ரோனுக்குப் போ" என்றார்.
தாவீது தன் மனைவிகளோடும் 600 வீரர்களோடும் எப்ரோன் மலைநாட்டிற்குச் சென்றான். அங்கே யூதா கோத்திரத்தின் மூப்பர்கள் கூடிவந்து, தாவீதை யூதா வம்சத்தின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினர் (2 சாமுவேல் 2:4). யாபேஸ் கீலேயாத் மனிதர்கள் சவுலின் உடலை அடக்கம் செய்த நற்செய்தியைக் கேட்ட தாவீது, அவர்களுக்கு உடனே ஆசீர்வாதத்தின் தூது அனுப்பித் தன் மேலான அரச பண்பை வெளிப்படுத்தினான்.
அடுத்த ஏழரை ஆண்டுகள் தாவீது எப்ரோனிலே யூதாவின்மேல் அமைதியாய் அரசாண்டான்; வடக்குப் பகுதியில் சவுலின் மகன் இஸ்போசேத்தும் தளபதி அப்னேரும் சவுலின் வம்சத்தை ஆள முயன்றனர். தாவீது பலவந்தமாக யுத்தம் செய்யவில்லை; தேவனுடைய நேரத்திற்காகக் காத்திருந்தான். சவுலின் வம்சம் நாளுக்கு நாள் பலவீனப்பட்டு, தாவீதின் வம்சமோ பலமடைந்தது. சவுலின் தளபதிகளும் தலைவர்களும் தங்கள் சொந்த சதிகளினால் மடிந்தபோது, தேசத்தை இணைக்கும் பாதை தேவனால் திறக்கப்பட்டது.
அப்போது இஸ்ரவேலின் வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற மாபெரும் தேசிய பட்டாபிஷேகம் நிகழ்ந்தது! தாண் முதல் பெயெர்செபா வரையிலான இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் பராக்கிரமசாலிகளான போர்வீரர்களும் மூப்பர்களும் எப்ரோனிலே ஒன்றுதிரண்டனர். தாவீதுக்கு முன்பாக நின்று ஒருமனப்பட்டு முழங்கினர்: "இதோ, நாங்கள் உம்முடைய எலும்பும் உம்முடைய மாம்சமுமானவர்கள்! சவுல் எங்கள்மேல் ராஜாவாயிருந்த காலத்திலும், இஸ்ரவேலை நடத்திவந்தவர் நீரே; 'நீ என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலை மேய்த்து, இஸ்ரவேலின்மேல் அதிபதியாயிருப்பாய் (*நாகீத்*)' என்று கர்த்தரும் உமக்குச் சொன்னாரே!" (2 சாமுவேல் 5:1-2).
முப்பது வயதான தாவீது எப்ரோனிலே இஸ்ரவேலின் சகல மூப்பர்களோடும் கர்த்தருக்கு முன்பாக உடன்படிக்கை செய்தான். அவர்கள் பரிசுத்த அபிஷேகத் தைலத்தை அவன் தலையின்மேல் ஊற்றி, ராஜ கிரீடத்தை (*நேசெர்*) அவனது சிரசிலே சூட்டி, முழு இஸ்ரவேலின்மேலும் அவனை ஏகமனதாக ராஜாவாக்கினர்! கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், கோவேறு கழுதைகள்மேல் திராட்சரசம், எண்ணெய், அப்பங்கள், மாடுகள், ஆடுகள் கொண்டுவரப்பட்டு, தேசமெங்கும் மூன்று நாட்கள் அளவற்ற மகிழ்ச்சியோடு மாபெரும் விருந்து கொண்டாடப்பட்டது. வனாந்தரக் குகைகள், துரோகங்கள், மற்றும் கில்போவாவின் சாம்பலிலிருந்து எழும்பிய தேவனுடைய மேய்ப்பன், இப்போது இஸ்ரவேலின் நித்திய சிம்மாசனத்திலே கம்பீரமாய் வீற்றிருந்தான்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
அஞ்சனம் பார்ப்பவர், செத்தவர்களின் ஆவிகளோடு பேசும் குறிசொல்லி. எதிர்காலத்தை அறியும்படி பாதாள ஆவிகளை வரவழைக்கும் பில்லிசூனியக் கிரியை; மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் இது முற்றிலும் தடைசெய்யப்பட்ட மரணக் குற்றமாகும் (லேவியராகமம் 20:27).
புலம்பல் பாட்டு, இரங்கற்பா, மரண துக்கப் பாடல். சவுலும் யோனத்தானும் கில்போவாவில் மாண்டபோது, தாவீது தன் உள்ளம் உடைந்து பாடிய 'வில்லின் பாட்டு' என்னும் உன்னத எபிரெயக் கவிதை வடிவம் (2 சாமுவேல் 1:17-27).
ராஜ கிரீடம், பரிசுத்த முடி, அரசனின் மணிமுடி. கில்போவா போர்க்களத்திலே சவுல் தன் தலையிலே அணிந்திருந்த கிரீடம்; அவனது மரணத்திற்குப் பின் அமலேக்கியனால் கழற்றி எடுக்கப்பட்டுத் தாவீதிடம் கொண்டுவரப்பட்டது.
கடகம், புயவளையம், அரசனின் கைவளை. பண்டைய மத்திய கிழக்கில் யுத்தகளத்தில் போரிடும் ராஜாக்கள் தங்கள் புயத்தில் அணியும் அதிகாரப்பூர்வமான அரச ஆபரணம்.
அதிபதி, மேய்ப்பன், தலைவர், தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட இளவரசன். எப்ரோனிலே இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களும் தாவீதை நோக்கி: 'நீ என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலை மேய்த்து, இஸ்ரவேலின்மேல் அதிபதியாயிருப்பாய் என்று கர்த்தர் உமக்குச் சொன்னாரே' என்று கூறி முடிசூட்டிய தெய்வீகப் பட்டம்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
கில்போவா மலையடிவார யுத்தமும், எப்ரோனில் தாவீதுக்கு நடைபெற்ற பட்டாபிஷேகமும் பண்டைய இஸ்ரவேல் வரலாற்றில் ஒரு மாபெரும் திருப்புமுனையாகும் (கி.மு. 1010–1003 வாக்கில்). கில்போவா மலை என்பது யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கின் கிழக்கு எல்லையில் 1,700 அடி உயரத்தில் கம்பீரமாய் நிற்கும் ஒரு சுண்ணாம்பு மலைத்தொடராகும்; இது யோர்தான் நதியை நோக்கிச் செல்லும் பெத்ஷான் கணவாயின் ராணுவக் கேந்திர மையமாகும். எகிப்தையும் மெசொப்பொத்தாமியாவையும் இணைத்த பழங்கால சர்வதேச வணிகப் பாதையைக் கட்டுப்படுத்த இந்தப் பள்ளத்தாக்கே திறவுகோலாக இருந்தது. பெத்ஷான் நகரத்தில் (டெல் பெத்-ஷான்) பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழகம் மற்றும் எபிரெய பல்கலைக்கழகம் நடத்திய அகழ்வாராய்ச்சிகள், இரும்புக்காலம் I-ஐச் சேர்ந்த பிரம்மாண்டமான கோட்டைச் சுவர்களையும் அஸ்தரோத் கோவிலையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளன; வேதாகமம் குறிப்பிடுவது போல இங்குள்ள கோட்டை மதில்களிலேயே சவுலின் உடல் மாட்டப்பட்டிருந்தது. யாபேஸ் கீலேயாத் (டெல் அபு எல்-கராஸ்) யோர்தானுக்கு அப்பாலே 12 மைல் தொலைவில் அமைந்திருந்தது; அங்கிருந்த வீரர்கள் இரவு முழுவதும் 24 மைல் தூரம் பகைஞரின் எல்லையை ஊடுருவிச் சென்று அந்த உடல்களை மீட்ட வீர வரலாறு இதன்மூலம் தொல்பொருள் ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எப்ரோன் (டெல் ருமேய்தா) என்பது ஆபிரகாம் காலத்திலிருந்தே யூதாவின் தலைநகரமாக விளங்கிய ஒரு புராதன மலைநகரமாகும்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- நெருக்கடியான காலங்களில் தவறான ஆலோசனைகளை ஒருபோதும் நாடாதீர்கள்: உங்கள் ஜெபங்களுக்கு உடனே பதில் கிடைக்காதது போலத் தோன்றினாலும், உலக மாயைகளையும், ஜோசியங்களையும், தவறான ஆலோசனைகளையும் ஒருபோதும் நாடாதீர்கள். சவுல் ஏந்தோருக்குப் போனது அவனது அழிவை உறுதிசெய்தது; எக்காலத்திலும் தேவனுடைய வார்த்தையையே பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.
- உங்கள் பகைஞரின் வீழ்ச்சியைக் கண்டு ஒருபோதும் மகிழாதீர்கள்: நீதிமொழிகள் 24:17 எச்சரிக்கிறது: 'உன் சத்துரு விழும்போது சந்தோஷப்படாதே, அவன் இடறும்போது உன் இருதயம் பூரிக்கவேண்டாம்.' தாவீதைப் போல உங்கள் எதிரிகளுக்காகவும் கண்ணீர் வடித்து ஜெபியுங்கள்; கிறிஸ்துவின் சிலுவை அன்பினால் அனைவரையும் நேசியுங்கள்.
- உங்களுக்கு நன்மை செய்தவர்களை ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள்: யாபேஸ் கீலேயாத் மனிதர்கள் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சவுல் செய்த நன்மையை நினைவுகூர்ந்து தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து அவனது உடலை மீட்டனர். உங்கள் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப காலங்களில் உங்களுக்கு உதவி செய்தவர்களை எந்நாளும் நன்றியோடு நினைவுகூருங்கள்.
- தேவன் உங்கள் உயர்வின் கதவைத் திறக்கும் வரை பொறுமையோடு காத்திருங்கள்: பெத்லகேமில் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட தாவீது, எப்ரோனில் கிரீடம் சூட்டப்படும் வரை பதினைந்து ஆண்டுகள் பொறுமையோடு காத்திருந்தான். உங்கள் சொந்த தந்திரங்களினால் உயர்வைத் தேடாமல், தேவனுடைய குறித்த காலத்திற்காகப் பணிவோடு காத்திருங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- 1 நாளாகமம் 10:13-14 திட்டவட்டமாகப் பதிவுசெய்கிறது: 'அப்படியே சவுல் கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளாமல், கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ச் செய்த தன் துரோகத்தினிமித்தமும், அவன் கர்த்தரிடத்தில் விசாரியாமல், அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களிடத்தில் குறி கேட்கும்படி விசாரித்ததினிமித்தமும் செத்துப்போனான்; அதற்காக அவர் அவனைக் கொன்றுபோட்டு, ராஜ்யபாரத்தை ஈசாயின் குமாரனாகிய தாவீது வசமாகத் திருப்பினார்.'
- தாவீது பாடிய 'வில்லின் பாட்டு' (*ஷிர் ஹா-காஷெத்*, 2 சாமுவேல் 1:18) என்ற வரலாற்றுப் புலம்பல் பாடல், வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் 'யாசேரின் புஸ்தகம்' என்னும் பழங்காலப் பாடல் தொகுப்பில் அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டிருந்தது.
- யாபேஸ் கீலேயாத்திலிருந்து பெத்ஷான் வரையிலான தூரம் 12 மைல்கள் ஆகும்; அந்த பராக்கிரமசாலிகள் அன்றிரவு முழுவதும் 24 மைல் தூரம் பகைஞரின் எல்லையை ஊடுருவிச் சென்று சவுலின் உடலை மீட்டனர்.
- தாவீது எப்ரோனில் ராஜாவாகும்போது அவனுக்கு முப்பது வயது; அவன் மொத்தம் நாற்பது ஆண்டுகள் அரசாண்டான்: எப்ரோனிலே யூதாவின்மேல் ஏழரை ஆண்டுகளும், எருசலேமிலே இஸ்ரவேல் யூதா அனைத்தின்மேலும் முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளும் அரசாண்டான் (2 சாமுவேல் 5:4-5).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
வேத இறையியலாளர்கள் மத்தியில் இது ஆழமாக ஆராயப்பட்ட ஒரு பகுதியாகும். வேதாகமப் பதிவு இதை ஒரு நிஜமான நிகழ்வாகவே காட்டுகிறது: சாமுவேல் தோன்றியவுடன் அந்த அஞ்சனம் பார்க்கும் பெண் பயந்து கூச்சலிட்டாள்; அவள் வழக்கமாகச் செய்யும் பிசாசின் போலி வித்தைகளைத் தாண்டி, தேவனுடைய இறையாண்மையினால் சாமுவேல் அங்கே தோன்றியதே இதற்குக் காரணமாகும். வேதாகமம் நான்கு முறை அவரை 'சாமுவேல்' என்றே நேரடியாக அழைக்கிறது (1 சாமுவேல் 28:12, 14, 15, 16). வந்தவர் எந்த ஒரு பிசாசின் பொய் சமாதானத்தையும் சொல்லாமல், கர்த்தருடைய நேரடி நியாயத்தீர்ப்பையே துல்லியமாக அறிவித்தார்: 'நாளைக்கு நீயும் உன் குமாரரும் என்னோடே இருப்பீர்கள்' என்றார். பில்லிசூனியத்தை அங்கீகரிக்க தேவன் இதைச் செய்யவில்லை—மாறாக, தன் இறுதிநாளில் தேவனை அவமதித்த சவுலின் துரோகத்திற்குப் பரலோகத்தின் இறுதித் தீர்ப்பை அறிவிக்கும்படி, தேவன் சாமுவேலை ஒரு பிரத்தியேக அற்புதமாக அங்கே தோன்ற அனுமதித்தார்.
1 சாமுவேல் 31:4-5-ன் படி, சவுல் தன் ஆயுததாரி தன்னைக் கொல்ல மறுத்ததால் தன் சொந்தப் பட்டயத்தின்மேல் விழுந்து தற்கொலை செய்துகொண்டான் என்பதே உண்மை. ஆனால் போர்க்களத்தில் இறந்துகிடந்த சவுலின் உடலைக் கண்ட இந்த அமலேக்கிய வாலிபன், அவனது தலை கிரீடத்தையும் (*நேசெர்*) கடகத்தையும் (*செஆதா*) கழற்றிக்கொண்டு, சிக்லாக்கிலிருந்த தாவீதிடம் ஓடிவந்தான். சவுலைக் கொன்றதாகப் பொய் சொன்னால் தாவீது தனக்குப் பெரும் பரிசுகளையும் பதவிகளையும் தருவான் என்று பேராசைப்பட்டான்! ஆனால் தாவீதோ தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு கதறி அழுதான். தாவீது அவனது சொந்த வாக்குமூலத்தின்படியே அவனுக்குத் தீர்ப்பளித்தான்: 'கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரைக் கெடுக்க உன் கையை நீட்ட நீ எப்படிப் பயப்படாமற்போனாய்? உன் வாயே உனக்கு விரோதமாகச் சாட்சியிட்டபடியால், உன் இரத்தப்பழி உன் தலையின்மேல் இருப்பதாக!' என்று கூறி அவனைக் கொன்றுபோட்டான். அரசியல் ஆதாயத்திற்காகத் தேவனுடைய அபிஷேகம் பெற்றவரைக் கொல்வது மன்னிக்க முடியாத குற்றம் என்பதைத் தாவீது இதன்மூலம் உறுதிப்படுத்தினான்.
சவுலின் மரணத்திற்குப் பின், வடக்குப் பகுதியின் பதினொரு கோத்திரங்கள் சவுலின் மகன் இஸ்போசேத் மற்றும் தளபதி அப்னேரின் கீழ் இயங்கின; யூதா கோத்திரத்தார் மட்டுமே தாவீதை எப்ரோனில் ராஜாவாக ஏற்றுக்கொண்டனர் (2 சாமுவேல் 2:1-4). அந்தப் பத்து கோத்திரங்களின்மேல் போர் தொடுத்துப் பலவந்தமாக நாட்டைப் பிடிக்க தாவீது முயலவில்லை; மாறாக எப்ரோனிலே ஏழரை ஆண்டுகள் தேவனுடைய நேரத்திற்காகப் பொறுமையோடு காத்திருந்தான். அந்த நீண்ட காத்திருப்பின் காலத்தில் சவுலின் வம்சம் பலவீனப்பட்டு, தாவீதின் வம்சம் பலமடைந்தது. இறுதியாக, இஸ்ரவேலின் சகல கோத்திரங்களின் மூப்பர்களும் எப்ரோனுக்குத் தாமாகவே வந்து கூடி, 'நாங்கள் உம்முடைய எலும்பும் உம்முடைய மாம்சமுமானவர்கள்; நீரே தேவனால் அழைக்கப்பட்ட எங்கள் மேய்ப்பன் (*நாகீத்*)' என்று கூறி அவனுக்கு முழு தேசத்திற்கும் ராஜாவாக முடிசூட்டினர். மனித தந்திரங்களினால் அல்ல, மாறாக தேவனுடைய ஆவிக்குரிய வழியிலேயே ராஜ்யத்தைப் பெறவேண்டும் என்பதைத் தாவீது இதன்மூலம் நிரூபித்தான்.
