கி.மு. 539 அக்டோபர் 11/12-ன் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அந்த இரவிலே, பாபிலோனின் மாபெரும் அரண்மனைக்குள் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவம், மனித வரலாற்றிலேயே தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நித்திய உண்மைக்கு அசைக்க முடியாத சான்றாக அமைந்தது. நகரின் வானளாவிய இரட்டை மதில்களுக்கு வெளியே, மகா கோரேசுவின் படைத்தளபதியான உக்பாருவின் தலைமையில் மேதிய பெர்சிய பெரும்படை நகரை முழுமையாக முற்றுகையிட்டிருந்தது. ஆனால் நகருக்குள்ளோ, அகந்தை பிடித்த ஒரு கேலிக் கூத்து அரங்கேறிக்கொண்டிருந்தது. பாபிலோனின் இணை மன்னனாகிய பெல்ஷாத்சார் ராஜா (*நபோனிடஸ் ராஜாவின் மூத்த மகன்*) தன்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்ற அசைக்க முடியாத மமதையில் மிதந்தான். பாபிலோனின் வெளிப்புற மதில்கள் முன்னூறு அடி உயரத்திற்கு வானத்தை முட்டி நின்றன; மதில்களின் மேலே நான்கு குதிரை ரதங்கள் தாராளமாக ஓடக்கூடிய அகலம் இருந்தது; யூப்ரட்டீஸ் நதி நகரின் நடுவே பாய்ந்தபடியால் குடிநீருக்குக் குறைவில்லை; மேலும் இருபது ஆண்டுகளுக்குத் தேவையான தானியங்களும், திராட்சரசமும், எண்ணெயும் நகரக் களஞ்சியங்களில் நிரம்பி வழிந்தன. அந்த இளம் மன்னனுக்கு, வெளியே முற்றுகையிட்டிருந்த எதிரிப் படை ஒரு பொருட்டாகவே தெரியவில்லை.
எதிரிகளை அலட்சியம் செய்யும் நோக்கில், பெல்ஷாத்சார் தன் ஆயிரம் பிரபுக்களுக்கும், தளபதிகளுக்கும், மனைவிகளுக்கும் ஒரு மாபெரும் அரசு விருந்தை ஏற்பாடு செய்தான் (ஜெர்மன் ஆய்வாளர் ராபர்ட் கோல்ட்வே கண்டெடுத்த 170 அடி நீளமும் 56 அடி அகலமும் கொண்ட பிரம்மாண்ட அரியாசன மண்டபம்). பளபளக்கும் வெண்கல விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில், திராட்சரசம் வெள்ளம்போலப் பாய்ந்தது; பிரபுக்களும் மனைவிகளும் மதுவின் மயக்கத்தில் மூழ்கிக் கூத்தாடினர்.
பரிசுத்த தேவாலய பாத்திரங்களைத் தீட்டுப்படுத்திய கொடூர பாவம்
நேரம் செல்லச் செல்ல, மன்னன் மதுவினால் வெறிபிடித்த நிலையை அடைந்தான். அவனது உலக அகந்தை பரலோக தேவனை நேருக்கு நேராக அவமதிக்கும் கொடூர துணிகரமாக மாறியது. அவன் தன் அரண்மனை உக்கிராணக்காரர்களுக்கு ஒரு கொடிய கட்டளையிட்டான்: அறுபத்தாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தன் பாட்டனாகிய நேபுகாத்நேச்சார் எருசலேமின் சாலொமோன் தேவாலயத்திலிருந்து கொள்ளையடித்துக் கொண்டுவந்த பரிசுத்த பொன் மற்றும் வெள்ளி பாத்திரங்களை உடனடியாக எடுத்துக்கொண்டு வாருங்கள் என்று ஆணையிட்டான் (தானியேல் 5:2).
அவை சாதாரண குடிநீர் பாத்திரங்கள் அல்ல; அவை ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலும் தேவாலயத்திலும் பரிசுத்த தைலத்தினால் அர்ச்சிக்கப்பட்டு, பாவநிவிர்த்தி நாளிலே பலியின் இரத்தத்தால் தெளிக்கப்பட்ட, யேகோவா தேவனை மட்டுமே ஆராதிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட மகா பரிசுத்த பாத்திரங்களாகும்! அந்தப் பரிசுத்த பாத்திரங்கள் அந்த வெறிபிடித்த மண்டபத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்டன. ஊழியக்காரர்கள் அந்த தேவாலயக் கிண்ணங்களில் மதுபானத்தை ஊற்றிப் பரிமாறினர்; பெல்ஷாத்சாரும், அவனது பிரபுக்களும், மனைவிகளும் அந்தப் பரிசுத்த பாத்திரங்களில் குடித்தனர்! அப்படிப் பருகியபடியே, அவர்கள் தங்கள் வாய்களைத் திறந்து தங்கள் விக்கிரகங்களைப் பாடிப் புகழ்ந்தனர்: שַׁבַּחוּ לֵאלָהֵי דַהֲבָא וְכַסְפָּא נְחָשָׁא פַרְזְלָא אָעָא וְאַבְנָא—"அவர்கள் திராட்சரசம் குடித்து, பொன்னும் வெள்ளியும் வெண்கலமும் இரும்பும் மரமும் கல்லுமான தேவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள்!" (தானியேல் 5:4).
இது பரலோக தேவனுக்கு விடப்பட்ட நேரடி சவாலாகும்! "உங்கள் தேவன் தன் ஆலயத்தைக் காக்கத் தவறிவிட்டார்; உங்கள் பரிசுத்த பாத்திரங்கள் இதோ எங்கள் மதுக் கிண்ணங்களாகிவிட்டன; ஜீவனற்ற எங்கள் விக்கிரகங்களே உங்கள் தேவனைவிடப் பெரியவை!" என்று அந்த அகந்தை பிடித்த மன்னன் முழங்கினான்.
சுண்ணாம்பு சுவரில் தோன்றிய தேவ கை
அவர்களுடைய கேலிக் கூத்து உச்சக்கட்டத்தை அடைந்த அந்த வினாடியிலேயே, பரலோகம் பதிலளித்தது! கீதவாத்தியங்கள் நின்றன; சிரிப்பொலிகள் தொண்டையிலேயே உறைந்துபோயின; பொன் கிண்ணங்கள் நடுங்கும் விரல்களிலிருந்து நழுவி கற்பாறைத் தரையில் உருண்டன. ஒரு பயங்கர பரிசுத்த அமைதி அந்த மண்டபத்தை ஆட்கொண்டது.
அந்தத் திகிலூட்டும் காட்சியை வேதம் பதிவு செய்கிறது: בַּהּ־שַׁעֲתָה נְפַקוּ אֶצְבְּעָן דִּי יַד־אֱנָשׁ וְכָתְבָן לָקֳבֵל נֶבְרַשְׁתָּא עַל־גִּירָא דִּי־כְתַל הֵ이כְלָא דִי מַלְכָּא וּמַלְכָּא חָזֵה פַּס יְדָא דִּי כָתְבָה—"அந்நேரத்திலே மனிதக் கையின் விரல்கள் தோன்றி, ராஜாவின் அரமனைச் சுவரில் விளக்குத்தண்டுக்கு எதிரே பூசியிருந்த சுண்ணாம்பின்மேல் எழுதிற்று; எழுதின கையின் மணிக்கட்டை ராஜா கண்டான்!" (தானியேல் 5:5).
அரண்மனை விளக்குத்தண்டின் வெளிச்சம் விழுந்த அந்த வெள்ளை சுண்ணாம்பு சுவரில், உடலற்ற ஒரு மனிதக் கை அந்தரத்தில் தோன்றியது! நிதானமாகவும் கம்பீரமாகவும் அந்த விரல்கள் அசைந்து, அந்த வெள்ளைச் சுவரில் நான்கு அராமிய வார்த்தைகளைப் பிரகாசமாய் எழுதிவிட்டு மறைந்தது!
அந்தக் காட்சியைக் கண்ட மன்னனின் நிலை பரிதாபமானது. வேதம் விவரிக்கிறது: אֱדַיִן מַלְכָּא זִיוֹהִי שְׁנוֹהִי וְרַעְיֹנֹהִי יְבַהֲלוּנֵּהּ וְקִטְרֵי חַרְצֵהּ מִשְׁתָּרַיִן וְאַרְכֻבָּתֵהּ דָּא לְדָא נָקְשָׁן—"அப்பொழுது ராஜாவின் முகம் வேறுபட்டது; அவனுடைய நினைவுகள் அவனைக் கலங்கப்பண்ணிற்று; அவனுடைய இடுப்பின் மூட்டுகள் தளர்ந்து, அவனுடைய முழங்கால்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்டது!" (தானியேல் 5:6). மன்னனின் முகத்திலிருந்த ரத்தம் வற்றி வெளிறிப்போயிற்று; அவனது கால்கள் நடுங்கி முழங்கால்கள் தட்டின; பயத்தினால் அவன் தன் சிங்காசனத்தில் சரிந்து விழுந்தான்.
திகைத்த சாஸ்திரிகளும் தானியேலை நினைவுகூர்ந்த ராஜமாதாவும்
அலறித் துடித்த பெல்ஷாத்சார் தன் ஜோசியர்களையும் கல்தேய சாஸ்திரிகளையும் உடனே அழைத்தான். நடுக்கத்தோடு சுவரைக் காட்டி: "இந்த எழுத்தை வாசித்து, இதன் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கிறவன் எவனோ, அவன் இரத்தாம்பரம் தரிக்கப்பட்டு, அவன் கழுத்திலே பொற்சங்கிலி போடப்பட்டு, அவன் ராஜ்யத்திலே மூன்றாம் அதிகாரியாயிருப்பான் என்று கூவினான்!" (தானியேல் 5:7). (பாபிலோனிய ஆவணங்களின்படி நபோனிடஸ் முதலாம் ராஜா, பெல்ஷாத்சார் இரண்டாம் ராஜா, ஆகவேதான் அவனால் 'மூன்றாம் அதிகாரம்' மட்டுமே தர முடிந்தது!).
அனைத்து உலக சாஸ்திரிகளும் கூடி வந்தனர், ஆனால் அவர்களால் அந்த எழுத்தை வாசிக்கவோ அர்த்தம் சொல்லவோ முடியவில்லை. அந்த வார்த்தைகள் உயிரெழுத்துக்கள் இல்லாத அராமிய எழுத்துக்களாக இருந்ததோடு மட்டுமல்லாமல், ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தனம் அவர்களைத் தடுத்தது.
கூச்சலைக் கேட்டு, **ராஜமாதா** அரியாசன மண்டபத்திற்குள் வந்தாள். நேபுகாத்நேச்சாரின் மகளும் நபோனிடஸின் மனைவியுமாகிய நிடோக்ரிஸ், நடுங்கிக்கொண்டிருந்த மன்னனை நோக்கி: "ராஜாவே, நீர் என்றென்றைக்கும் வாழ்க! உம்முடைய நினைவுகள் உம்மைக் கலங்கப்பண்ண வேண்டியதில்லை... உம்முடைய ராஜ்யத்தில் ஒரு மனுஷன் இருக்கிறான், அவனுக்குள் பரிசுத்த தேவர்களின் ஆவி இருக்கிறது; உம்முடைய பிதாவின் நாட்களில் வெளிச்சமும் அறிவும் ஞானமும் அவனிடத்தில் காணப்பட்டது... தானியேல் என்பவன் அழைக்கப்படட்டும், அவன் அர்த்தத்தைத் தெரிவிப்பான் என்றாள்!" (தானியேல் 5:10-12).
தீர்க்கதரிசியின் அஞ்சாத குற்றச்சாட்டு
அப்போது எண்பது வயதைக் கடந்த முதியவராகிய தானியேல் அந்த ஆடம்பர மண்டபத்திற்குள் அழைத்துவரப்பட்டார். குடித்து மயங்கிக் கிடந்த அந்த பிரபுக்களின் நடுவே, எளிய ஆடைகளோடு கம்பீரமாக நின்றார். பெல்ஷாத்சார் அவருக்குப் பொன்னையும், பொருளையும், பதவியையும் தருவதாக வாக்களித்தான்.
தானியேலின் பதில் உலகப் புகழ்பெற்றது: מַתְּנָתָךְ לָךְ לֶהֶוְיָן וּנְבָזְבְּיָתָךְ לְאָחֳרָן הַב—"உம்முடைய பரிசுகள் உம்மிடத்திலேயே இருக்கட்டும்; உம்முடைய வெகுமதிகளை வேறொருவருக்குக் கொடும்; ஆனாலும் நான் அந்த எழுத்தை ராஜாவுக்கு வாசித்து, அதின் அர்த்தத்தைத் தெரிவிப்பேன்!" (தானியேல் 5:17). தேவ வார்த்தையைப் பணத்திற்காக விற்கும் போலியான மனிதர் அவர் அல்ல!
சுவரில் உள்ளதை வாசிப்பதற்கு முன்பாக, தானியேல் மன்னனின் பாவங்களை அவனது முகத்திற்கு நேராகக் கடிந்துகொண்டார். நேபுகாத்நேச்சாரின் வரலாற்றை நினைவூட்டினார்: பரலோக தேவன் அவனுக்குக் கொடுத்த மகிமையை மறந்து அவன் பெருமையடைந்தபோது, தேவன் அவனை மனிதர்களிலிருந்து விலக்கி, மாட்டைப்போலப் புல்மேயச் செய்து அவனது கர்வத்தை அடக்கினார். அதன்பின் பெல்ஷாத்சாரை நோக்கிக் கூறினார்:
"அவன் குமாரனாகிய பெல்ஷாத்சாரே, நீர் இதையெல்லாம் அறிந்திருந்தும், உம்முடைய இருதயத்தைத் தாழ்த்தாமல், பரலோகத்தின் ஆண்டவருக்கு விரோதமாக உம்மை உயர்த்தினீர். அவருடைய ஆலயத்தின் பாத்திரங்களை உமக்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்தார்கள்; நீரும் உம்முடைய பிரபுக்களும் உம்முடைய மனைவிகளும் உம்முடைய மறுமனையாட்டிகளும் அவைகளில் திராட்சரசம் குடித்தீர்கள்; காணாமலும் கேளாமலும் அறியாமலும் இருக்கிற பொன்னும் வெள்ளியும் வெண்கலமும் இரும்பும் மரமும் கல்லுமான தேவர்களைப் புகழ்ந்தீர்கள்; உமது சுவாசத்தைக் கையில் வைத்திருக்கிறவரும், உமது வழிகளையெல்லாம் அறிந்தவருமாகிய தேவனை நீர் மகிமைப்படுத்தவில்லை! ஆகையால் அந்த எழுத்தை எழுதும்படிக்கு அந்த விரல்கள் அவரால் அனுப்பப்பட்டது!" (தானியேல் 5:22-24).
தேவ நியாயத்தீர்ப்பின் வாசகம்: மேனே, மேனே, தெக்கேல், உப்பார்சின்
சுண்ணாம்பு சுவரை நோக்கித் தன் கையை நீட்டிய தானியேல், பிரகாசமாக ஒளிவீசிய அந்த அராமிய எழுத்துக்களை வாசித்துக் கூறினார்:
மேனே, மேனே, தெக்கேல், உப்பார்சின்
- மேனே: "எண்ணப்பட்டது" — தேவன் உன் ராஜ்யத்தை எண்ணிப்பார்த்து, அதற்கு முடிவை உண்டாக்கினார்! உன் ஆட்சிக்கான நாட்கள் பரலோகத்தில் முடிந்துவிட்டன.
- தெக்கேல்: "நிறுக்கப்பட்டது" — நீ தேவனுடைய பரிசுத்த தராசிலே நிறுக்கப்பட்டு, குறையக் காணப்பட்டாய்! உன் பொன்னும் படைகளும் தேவ நீதியின் முன்னே ஒன்றுமில்லாத தூசியாய் மாறிவிட்டன.
- பேரேஸ் / உப்பார்சின்: "பிரிக்கப்பட்டது / பெர்சியர்" — உன் ராஜ்யம் பிரிக்கப்பட்டு, மேதியருக்கும் பெர்சியருக்கும் கொடுக்கப்பட்டது!
ஒரே இரவில் வீழ்ந்த பாபிலோன் சாம்ராஜ்யம்
மன்னன் தன் வாக்குறுதியின்படி தானியேலுக்கு இரத்தாம்பர ஆடையையும் பொற்சங்கிலியையும் அணிவித்து, ராஜ்யத்தில் மூன்றாம் அதிகாரியாக அறிவித்தான். ஆனால் அழியப்போகும் ஒரு உலக சாம்ராஜ்யத்தின் பட்டங்கள் எவ்வித மதிப்பும் அற்றவை!
அந்த அறிவிப்பு வாசிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அதே வேளையிலே, வெளியில் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறிக்கொண்டிருந்தது. பெர்சிய தளபதி உக்பாரு யூப்ரட்டீஸ் நதியின் நீரோட்டத்தை வெற்றிகரமாகத் திருப்பிவிட்டிருந்தான். நதியின் நீர்மட்டம் இடுப்பளவாகக் குறைந்தது. பாபிலோனிய காவல் வீரர்கள் மதுவின் மயக்கத்தில் கிடந்த வேளையில், பெர்சியப் படைகள் நதி வாயில்கள் வழியாக நகருக்குள் பாய்ந்தன!
வேதம் வரலாற்று முடிவை இவ்வாறு பதிவு செய்கிறது: בֵּהּ בְּלֵילְיָא קְטִיל בֵּלְשַׁאצַּר מַלְכָּא כַשְׂדָּאָה: וְדָרְיָוֶשׁ מָדָיָא קַבֵּל מַלְכוּתָא כְּבַר שְׁנִין שִׁתִּין וְתַרְתֵּין—"அன்றிரவிலே கல்தேயரின் ராஜாவாகிய பெல்ஷாத்சார் கொல்லப்பட்டான். மேதியனாகிய தரியு தன் அறுபத்திரண்டாம் வயதில் ராஜ்யத்தைக் கட்டிக்கொண்டான்!" (தானியேல் 5:30-31). தேசங்களை நடுங்கவைத்த அந்த மகா பாபிலோனிய சாம்ராஜ்யம் ஒரே இரவில் முடிவுக்கு வந்தது!
மனித சமுதாயத்திற்கான நித்திய எச்சரிப்பு
பெல்ஷாத்சாரின் இந்த விருந்து, உலகத்தின் எந்த சாம்ராஜ்யத்திற்கும் எந்த மனிதனுக்கும் ஒரு நித்திய எச்சரிப்பாக விளங்குகிறது. மனிதன் தன் பணத்தையும் அதிகாரத்தையும் நம்பித் தேவனுக்கு முன்பாகத் தலைநிமிர்ந்து வாழலாம்; தேவனுடைய பரிசுத்தத்தை அவமதிக்கலாம். ஆனால் பரலோகத்தின் கணக்குப் புத்தகத்தில் மனிதனின் ஒவ்வொரு சுவாசமும் எண்ணப்பட்டிருக்கிறது; ஒரு நாள் அவன் தேவனுடைய பரிசுத்த தராசில் நிறுத்தப்படுவான்.
நம்முடைய சுயநீதியினால் நாம் நின்றால், நாம் அனைவருமே 'தெக்கேல்'—தராசிலே நிறுக்கப்பட்டு குறையக் காணப்பட்டவர்களே. ஆனால் கல்வாரி சிலுவையிலே ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து நமக்காக அந்தத் தராசில் நின்றார்! நம்முடைய பாவத்தின் கிரயத்தை முழுமையாகச் செலுத்தி, தம்முடைய நீதியை நமக்கு அருளினார். கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து அவரில் நிலைத்திருக்கும்போது, அந்த நியாயத்தீர்ப்பு நம்மை அழிப்பதில்லை; மாறாக அழியாத தேவனுடைய நித்திய ராஜ்யத்தின் பாக்கியத்தை நமக்கு அருளுகிறது! ஆமென்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வரலாற்று விமர்சகர்கள் வேதாகமத்தில் மட்டுமே பெلஷாத்சார் என்ற பெயர் இருப்பதாகக் கூறி விமர்சித்தனர். ஆனால் 1854-ல் ஈராக்கின் ஊர் நகரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட 'நபோனிடஸ் உருளை' (Nabonidus Cylinder) ஆவணம், நபோனிடஸ் ராஜாவின் மூத்த மகன் பெயர் 'பெல்-ஷர்ரு-உசூர்' (பெல்ஷாத்சார்) என்பதையும், அவன் தந்தையோடு இணைந்து அரசாண்டான் என்பதையும் வெளிப்படுத்தியது. நபோனிடஸ் அரேபியாவின் தேய்மா நகரில் தங்கியிருந்ததால், பெல்ஷாத்சாரே பாபிலோனின் உண்மையான இணை மன்னனாக ஆட்சி செய்தான்; அதனால்தான் தானியேலுக்கு ராஜ்யத்தில் 'மூன்றாம் அதிகாரம்' மட்டுமே அவனால் வாக்களிக்க முடிந்தது (தானியேல் 5:7). ஜெர்மன் தொல்பொருள் ஆய்வாளர் ராபர்ட் கோல்ட்வே பாபிலோனில் மேற்கொண்ட அகழ்வாராய்ச்சியில், 52 மீட்டர் நீளமும் 17 மீட்டர் அகலமும் கொண்ட பிரம்மாண்டமான அரியாசன மண்டபத்தையும், அதன் வெள்ளை சுண்ணாம்பு பூசப்பட்ட சுவர்களையும் கண்டெடுத்தார்; இது தானியேல் 5-ல் விவரிக்கப்பட்டுள்ள வெள்ளை சுவரோடு துல்லியமாகப் பொருந்துகிறது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- உங்கள் சுவாசம் தேவனுடைய கைகளில் இருக்கிறது என்பதை மறவாதீர்கள்: உங்கள் இதயத்தின் ஒவ்வொரு துடிப்பும் தேவனுடைய ஈவு; அதை உலகப் பாவங்களுக்குப் பயன்படுத்தாமல் அவருக்கு அர்ப்பணியுங்கள்.
- உங்கள் சரீரத்தின் பரிசுத்தத்தைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்: உங்கள் சரீரம் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆலயம்; உலக இச்சைகளுக்கும் அசுத்தங்களுக்கும் அதை விலக்கிக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.
- வரலாற்றின் வீழ்ச்சிகளிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்: வேதம் காட்டும் மனிதர்களின் தவறுகளிலிருந்து ஞானம் பெற்று, பெருமை உங்கள் கண்களைக் குருடாக்காதபடி தாழ்மையோடு வாழுங்கள்.
- தானியேலின் பயமற்ற விசுவாசத்தைப் பின்பற்றுங்கள்: உலகம் தரும் பரிசுகளுக்காகவோ புகழுக்காகவோ சத்தியத்தில் சமரசம் செய்யாமல், எந்நிலையிலும் தேவனுடைய வார்த்தையைத் தைரியமாய் முழங்குங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- பெல்ஷாத்சாரின் விருந்து நடந்த வேளையில், பெர்சியப் பெரும்படை பாபிலோனை முற்றுகையிட்டிருந்தது; ஆயினும் தன் நகர மதில்களின் பலத்தை நம்பிய மன்னன் மதுவின் மயக்கத்தில் இருந்தான்.
- 'மேனே, தெக்கேல், பேரேஸ்' என்ற வார்த்தைகள் பண்டைய அராமிய நாணய எடைக் குறிப்புகளாகும் (மினா, சேக்கல், அரை-மினா); தானியேல் அவற்றை தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வினைச்சொற்களாக விளக்கினார்.
- கிரேக்க வரலாற்று ஆய்வாளர் ஹெரோடோட்டஸ், பாபிலோனிய மக்கள் தங்கள் பண்டிகை விருந்தில் மயங்கிக் கிடந்த வேளையிலேயே பெர்சியர்கள் நதிப்படுகை வழியே உள்ளே நுழைந்ததாக உறுதிப்படுத்துகிறார்.
- இந்த விருந்து நடந்தபோது தானியேல் சுமார் 80 முதல் 82 வயதுள்ள முதியவராக இருந்தார்; அவர் அன்றாட அரச பணியிலிருந்து ஓய்வுபெற்றிருந்த வேளையிலேயே ராஜமாதாவினால் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டார்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பாபிலோனின் சாஸ்திரிகளால் சுவரில் எழுதப்பட்ட அந்த எழுத்துக்களை ஏன் வாசிக்கவோ விளக்கவோ முடியவில்லை?
அந்த எழுத்துக்கள் உயிரெழுத்துக்கள் அற்ற பழமையான அராமிய மெய்யெழுத்துக்களாகவும் (M-N-Y, T-Q-L, P-R-S), இடைவெளிகள் இன்றியும் எழுதப்பட்டிருந்தன. மேலும் அந்த வார்த்தைகள் நாணய எடைகளைக் குறிக்கும் சொற்களாக இருந்தாலும், அவற்றிற்குள் மறைந்திருந்த தேவனுடைய ஆழமான தீர்க்கதரிசன நியாயத்தீர்ப்பை பரலோக ஆவியானவரால் மட்டுமே வெளிப்படுத்த முடியும் என்பதால் உலக சாஸ்திரிகளால் அதை அறிய முடியவில்லை.
தானியேலை நினைவுகூர்ந்து மன்னனுக்கு வழிகாட்டின அந்த 'ராஜமாதா' யார்?
அவள் பெல்ஷாத்சாரின் மனைவிகளில் ஒருத்தி அல்ல (அவர்கள் ஏற்கனவே விருந்தில் இருந்தனர்); அவள் நேபுகாத்நேச்சாரின் மகளும் நபோனிடஸின் மனைவியுமாகிய நிடோக்ரிஸ் என்ற மூத்த ராஜமாதாவாவார். தன் தகப்பனின் காலத்தில் தானியேல் வெளிப்படுத்தின உன்னதமான தேவ ஞானத்தை நேரில் கண்டிருந்த அவள், பயந்து நடுங்கிய தன் மகனுக்கு தானியேலை வரவழைக்கும்படி புத்தி கூறினாள்.
அசைக்க முடியாத பாபிலோன் நகரத்தை பெர்சிய படைகள் ஒரே இரவில் எப்படிக் கைப்பற்றின?
கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர்களான ஹெரோடோட்டஸ், செனோபோன் மற்றும் கோரேசுவின் உருளை ஆவணம் ஆகியவை, பெர்சிய தளபதி உக்பாரு யூப்ரட்டீஸ் நதியின் நீரோட்டத்தை கால்வாய்கள் வழியே திருப்பிவிட்டதாகக் கூறுகின்றன. நதியின் நீர்மட்டம் இடுப்பளவாகக் குறைந்தவுடன், மக்கள் விருந்தில் மயங்கிக் கிடந்த அந்த இரவிலே, பெர்சிய வீரர்கள் நதி மதில்களின் வழியே நகருக்குள் நுழைந்து எந்தப் பெரும் போருமின்றி நகரைக் கைப்பற்றினர்.
