சீனாய் மலையின் அக்கினிமயமான சிகரத்திலே, பரலோக மேகக்கூட்டங்களுக்கும் தேவ மகிமையின் பேரொளிக்கும் நடுவே, மனித வரலாற்றின் போக்கையே மாற்றக்கூடிய ஒரு உன்னதமான கட்டளையை தேவன் மோசேக்கு அருளினார்: "அவர்கள் நடுவிலே நான் வாசம்பண்ண, எனக்கு ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தை உண்டாக்குவார்களாக. வாசஸ்தலத்தின் மாதிரியின்படியும், அதினுடைய சகல உபகரணங்களின் மாதிரியின்படியும், நான் உனக்குக் காண்பிக்கிறபடியெல்லாம் அதை நீங்கள் செய்யவேண்டும்" (யாத்திராகமம் 25:8-9). உலக வரலாற்றில் புறஜாதி தெய்வங்கள் அனைத்தும் மனிதர்களை அச்சுறுத்தும் வகையில் பிரம்மாண்டமான கற்பாறை ஆலயங்களிலே அடைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால் ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபின் தேவனோ தம்மைக் கூடாரவாசியாகிய தேவனாக வெளிப்படுத்தினார்—தாம் மீட்டுக்கொண்ட ஜனங்களோடு கூடவே வனாந்தரத்தின் புழுதியில் பயணம் செய்யவும், அவர்களது கூடாரங்களுக்கு நடுவே தாமும் கூடாரமடித்து வாசம்பண்ணவும் விரும்பிய அன்பின் தேவன் அவர்.
இந்த நடமாடும் பரிசுத்த ஸ்தலமாகிய ஆசரிப்புக் கூடாரம் (மிஷ்கான்), ஏகாதிபத்திய வரிவிதிப்பினாலோ அல்லது அடிமைகளின் கட்டாய உழைப்பினாலோ உருவாக்கப்படவில்லை. மாறாக, யெகோவா தேவன் கிருபையினால் நிறைந்த ஒரு அழைப்பை விடுத்தார்: "மனப்பூர்வமாய் உற்சாகத்துடன் கொடுக்கும் எந்த மனுஷனிடத்திலும் எனக்குக் காணிக்கையை வாங்குவீர்களாக." அதனைத் தொடர்ந்து வேதாகம வரலாற்றிலேயே கண்டிராத அளவுக்கு விசுவாச தாராள குணம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. பஸ்கா இரவிலே எகிப்தியரிடமிருந்து பெற்றுவந்த பொன், வெள்ளி, வெண்கலம், நீலநூல், இரத்தாம்பர நூல், சிவப்பு நூல், மெல்லிய பஞ்சுநூல், உறுதியான சீத்திம் மரம், நறுமணத் தைலங்கள், பிரகாசமான இரத்தினங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் மக்கள் கொண்டுவந்து குவித்தனர். பெண்கள் தங்கள் கைகளால் நூற்றுக்கொண்டுவந்தனர்; ஆண்கள் விலையேறப்பெற்ற பொக்கிஷங்களைக் கொண்டுவந்தனர். இறுதியில் வேலைக்குத் தேவையானதைக் காட்டிலும் மிக அதிகமாகப் பொருட்கள் சேர்ந்ததால், காணிக்கை கொண்டுவருவதை நிறுத்தும்படி மோசே பாளையமெங்கும் கட்டளையிட்டுத் தடைசெய்ய வேண்டியதாயிற்று.
பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட தலைமைச் சிற்பிகள்: பெசலெயேலும் அகோலியாபும்
மலையிலே காண்பிக்கப்பட்ட பரலோக வரைபடத்தை (தப்னீத்) பூமிக்குரிய கூடாரமாக உருவாக்குவதற்கு, தேவன் எகிப்திய பொறியாளர்களையோ அல்லது பிலிஸ்திய கலைஞர்களையோ நாடவில்லை. மாறாக, பரிசுத்த வேதாகம வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக "தேவனுடைய ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டவர்" என்று ஒரு நபரை வேதம் சாட்சியிடுகிறது; அவர் யூதா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஊரியின் குமாரனாகிய பெசலெயேல் ஆவார். தேவன் அவரைக்குறித்து: "விசித்திரமான வேலைகளை யோசித்துச் செய்யவும், பொன்னிலும் வெள்ளியிலும் வெண்கலத்திலும் வேலைசெய்யவும், இரத்தினங்களை முத்திரைவெட்டாகவும், மரங்களைச் சித்திரவேலையாகவும் செதுக்கவும்... சகலவித வேலைகளையும் செய்கிறதற்கான ஞானமும் புத்தியும் அறிவும் சகலவித விவேகமும் உண்டாக, அவனை தேவ ஆவியினால் நிரப்பினேன்" என்றார் (யாத்திராகமம் 31:2-5).
அவரோடு கூடவே தாண் கோத்திரத்து அகோலியாபும் இணைந்து நின்றார். இவ்விருவரும் இணைந்து வனாந்தரத்திலே ஒரு மாபெரும் கலைப் பள்ளியை உருவாக்கினர். பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீக ஏவுதலினால், சாதாரணமாகக் கருதப்படும் தச்சுவேலை, உலோக வார்ப்பு, பொன் தகடு அடித்தல், சித்திரத்தையல் நெய்தல் போன்ற அனைத்துக் கைவினைகளும் பரலோகத்திற்குரிய பரிசுத்த ஆராதனையாக மாறின. பரிசுத்தமானது வெறும் வார்த்தை ஜெபங்களில் மட்டுமல்ல, தேவனுக்காகச் செய்யப்படும் நுணுக்கமான உழைப்பிலும், கலைநயத்திலும், பூரண ஒழுங்கிலும் வெளிப்படுகிறது என்பதை இந்த ஆசரிப்புக் கூடாரம் பறைசாற்றியது.
வெளிப் பிராகாரம்: பாவநிவிர்த்தியின் தெய்வீக ஒழுங்கு
ஆசரிப்புக் கூடாரமானது பரிசுத்தத்தின் படிநிலைகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் மூன்று பிரதான பகுதிகளாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது; பாவமுள்ள மனிதன் பரிசுத்த தேவனை எவ்வாறு அணுக வேண்டும் என்பதற்கான ஆவிக்குரிய வரைபடமாக அது திகழ்ந்தது. முதலாவதாக, வெளிப்புறப் பிராகாரமானது 100 முழ நீளமும் 50 முழ அகலமும் (சுமார் 150 அடி நீளம், 75 அடி அகலம்) கொண்ட வெண்மையான பஞ்சுநூல் தொங்குதிரைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது. இந்த வெண்திரையானது தேவனுடைய பரிபூரண நீதியைப் பறைசாற்றியதோடு, எவரும் தேவ சமூகத்திற்குள் நினைத்தபடி நுழைய முடியாது என்பதை எச்சரித்தது. அங்கே பிரவேசிப்பதற்கு கிழக்கு நோக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த முப்பது முழ அகலமுள்ள ஒரே ஒரு வாசல் மட்டுமே இருந்தது; அது நீலமும் இரத்தாம்பரமும் சிவப்புமான நூல்களினால் அழகாக நெய்யப்பட்டிருந்தது.
அந்த வாசலைக் கடந்து உள்ளே நுழைந்தவுடன், ஒரு பாவி முதலில் சந்திப்பது வெண்கல தகன பலிபீடமாகும். அது சீத்திம் மரத்தினால் செய்யப்பட்டு, கனமான வெண்கலத் தகடுகளினால் மூடப்பட்டு, நான்கு மூலைகளிலும் கொம்புகளைக் கொண்டிருந்தது. அங்கே பழுதற்ற ஆட்டுக்குட்டிகளின் இரத்தம் இரவும் பகலும் சிந்தப்பட்டுக்கொண்டே இருந்தது; இரத்தம் சிந்துதல் இல்லாமல் பாவமன்னிப்பு இல்லை (எபிரெயர் 9:22) என்பதை அது ஒவ்வொரு நாளும் போதித்தது. பலிபீடத்தைத் தாண்டிச் சென்றால், ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் ஊழியஞ்செய்த பெண்களின் வெண்கலக் கண்ணாடிகளினால் வார்க்கப்பட்ட வெண்கலத் தொட்டி நின்றது. அங்கே ஆசாரியர்கள் பரிசுத்த ஊழியத்திற்குள் பிரவேசிக்கும் முன்பாகத் தங்கள் கைகளையும் கால்களையும் கழுவிச் சுத்திகரிக்க வேண்டும்; இது அனுதின ஆவிக்குரிய சுத்திகரிப்பின் அவசியத்தை உணர்த்தியது.
பரிசுத்த ஸ்தலம்: தெய்வீக ஒளியில் ஐக்கியம்
வெண்கலத் தொட்டிக்கு அப்பால் பரிசுத்த கூடாரம் நின்றது. அது 30 முழ நீளமும் 10 முழ அகலமும் கொண்டு, சுத்தப் பொன்னினால் மூடப்பட்ட சீத்திம் மரப்பலகைகளினால் அமைக்கப்பட்டு, மக்களின் மீட்கும் பொருளான வெள்ளியினால் வார்க்கப்பட்ட கனமான பாதங்களின்மேல் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்தக் கூடாரத்தின் மேற்கூரையானது நான்கு அடுக்குகளினால் மூடப்பட்டிருந்தது: முதலாவது கேருபீன்களின் சித்திரத்தையல் கொண்ட மெல்லிய பஞ்சுநூல் திரை, அதற்குமேல் வெள்ளாட்டு மயிரினால் நெய்யப்பட்ட மூடி, அதற்கும்மேல் சிவப்புத் தோய்க்கப்பட்ட ஆட்டுக்கடாத் தோல் மூடி, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வனாந்தர வெயிலையும் மழையையும் தாங்கக்கூடிய தகசுத் தோல் மூடி அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
பொன் பலகைகளுக்கு நடுவே வைக்கப்பட்ட ஐந்து தூண்களின் வாசலைத் தாண்டி பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்தால், அங்கே பொன்மயமான உலகம் பிரகாசித்தது. அங்கே எந்தச் சன்னல்களும் இல்லை; ஒரே தாலந்து சுத்தப் பொன்னினால் வாதுமைப்பூ மொக்குகளுடன் அடிக்கப்பட்டு உண்டாக்கப்பட்ட ஏழு கிளைகள் கொண்ட பொன் குத்துவிளக்கு (மெனோரா) மட்டுமே அங்கே எரிந்துகொண்டிருந்தது. அது இடிக்கப்பட்ட சுத்த ஒலிவ எண்ணெயினால் எரிந்து, ஜீவ விருட்சத்தின் ஒளியையும் பரிசுத்த ஆவியின் பரிபூரண ஒளியையும் இடைவிடாமல் வீசியது. அதற்கு நேர் எதிரே சுத்தப் பொன்னினால் மூடப்பட்ட அப்ப மேஜை நின்றது; அதன்மேல் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களைக் குறிக்கும் பன்னிரண்டு சமுகத்து அப்பங்கள் தூபவர்க்கத்தோடு வைக்கப்பட்டிருந்தன; இது தேவன் தம் ஜனங்களோடு கொண்டுள்ள மாறாத ஐக்கியத்தையும் போஷிப்பையும் குறித்தது. திரைக்கு முன்பாகப் பொன் தூபபீடம் நின்றது; அங்கே காலையிலும் மாலையிலும் நறுமண தூபவர்க்கம் எரிக்கப்பட்டு, பரிசுத்தவான்களின் இடைவிடாத ஜெபம்போல சுகந்த நறுமணம் பரவிக்கொண்டிருந்தது.
மகா பரிசுத்த ஸ்தலமும் உடன்படிக்கைப் பெட்டியும்
பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கும் உள்ளான அறைக்கும் இடையே மிக அடர்த்தியான ஒரு திரைச்சீலை (பரோக்கத்) தொங்கவிடப்பட்டிருந்தது. அது நீலநூல், இரத்தாம்பர நூல், சிவப்பு நூல் ஆகியவற்றினால் நெய்யப்பட்டு, தேவனுடைய பிரசன்னத்தைக் காவல் காக்கும் கேருபீன்களின் உருவங்கள் அதில் தைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்தத் திரைக்குப் பின்னால் இருந்ததுதான் மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் (கொடேஷ் ஹ-கொடஷிம்). அது பத்து முழ நீளமும், பத்து முழ அகலமும், பத்து முழ உயரமும் கொண்ட பரிபூரண கனசதுர அறையாகும்; அங்கே மனித விளக்குகள் எதுவும் இல்லை; தேவனுடைய சேக்கினா பிரசன்னத்தின் பிரகாசம் மட்டுமே அதை ஒளிரச் செய்தது.
அந்த அறையின் நடுவிலே இஸ்ரவேல் வரலாற்றின் மகா பரிசுத்தமான உடன்படிக்கைப் பெட்டி நின்றது. சீத்திம் மரத்தினால் செய்யப்பட்டு, உள்ளும் புறமும் சுத்தப் பொன்னினால் மூடப்பட்ட அந்தப் பெட்டிக்குள் பத்துக் கற்பனைகள் அடங்கிய இரண்டு கற்பலகைகளும், கெட்டுப்போகாத மன்னா வைக்கப்பட்டிருந்த பொற்பாத்திரமும், ஆரோனின் தழைத்த கோலும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்தப் பெட்டியின் மூடியே கிருபாசனம் (கப்போரெத்) என்று அழைக்கப்பட்டது. அது ஒரே சுத்தப் பொன்னினால் அடிக்கப்பட்டு, அதன் இரு முனைகளிலிருந்தும் இரண்டு மகிமையுள்ள கேருபீன்கள் தங்கள் செட்டைகளை உயரே விரித்து, கிருபாசனத்தை மூடி, முகங்களை ஒன்றையொன்று நோக்கி கிருபாசனத்தைப் பார்த்தவண்ணமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
அந்தக் கேருபீன்களின் செட்டைகளுக்கு நடுவே, கண்ணுக்குத் தெரியாத தேவன் மோசேயோடு முகமுகமாய் பேசுவதாக வாக்களித்தார். வருடத்தில் ஒரே ஒரு முறை, பாவநிவிர்த்தி நாளிலே (யோம் கிப்பூர்), பிரதான ஆசாரியன் அக்கினித் தழல்களோடும் பலியாட்டின் இரத்தத்தோடும் இந்தத் திரைக்குள் நுழைந்து, கிருபாசனத்தின்மேல் ஏழுமுறை இரத்தத்தைத் தெளித்து தேசத்தின் பாவங்களுக்குப் பாவநிவிர்த்தி செய்வான்.
ஆசாரிய வஸ்திரங்களும் பரிசுத்த அலங்காரமும்
ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் அமைப்போடு கூடவே, கர்த்தருடைய பரிசுத்த சமுகத்தில் நின்று ஆராதனை செய்யும் ஆசாரியர்களுக்கான விசேஷித்த வஸ்திரங்களின் மாதிரியையும் தேவன் வெளிப்படுத்தினார். ஆரோனுக்கும் அவருடைய குமாரர்களுக்கும் 'மகிமைக்காகவும் அலங்காரத்துக்காகவும்' பரிசுத்த வஸ்திரங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார். பிரதான ஆசாரியனின் ஏபோத் என்னும் அங்கி நீலமும் இரத்தாம்பரமும் சிவப்புமான நூல்களினாலும், பொன் தகட்டை மெல்லிய கம்பிகளாக வெட்டி நெய்த பொன்நூலினாலும் உருவாக்கப்பட்டது. அதன் இரு தோள் பட்டைகளிலும் இரண்டு கோமேதகக் கற்கள் பதிக்கப்பட்டு, அவற்றில் இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் பெயர்கள் செதுக்கப்பட்டிருந்தன; பிரதான ஆசாரியன் தேவ சமுகத்திற்குள் நுழையும்போதெல்லாம் தன் ஜனங்களின் பாரத்தைத் தன் தோள்களிலே சுமந்துசெல்ல வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்தியது.
மேலும் அவன் மார்பிலே நியாயத்தீர்ப்பின் மார்ப்பதக்கம் கட்டப்பட்டது; அதில் பன்னிரண்டு விதமான விலையேறப்பெற்ற இரத்தினக் கற்கள் பதிக்கப்பட்டு, இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு குமாரர்களின் பெயர்களும் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. இது பிரதான ஆசாரியன் தன் ஜனங்களைத் தன் இதயத்திலே சுமக்க வேண்டும் என்பதையும், தேவன் தம் பிள்ளைகளைத் தமது மார்போடு அணைத்து நேசிக்கிறார் என்பதையும் காட்டியது. அந்த மார்ப்பதக்கத்திற்குள்ளே தேவனுடைய சித்தத்தை அறிய உதவும் 'ஊரீம் தும்மீம்' வைக்கப்பட்டிருந்தன. அங்கியின் கீழ் ஓரங்களைச் சுற்றிலும் நீலம், இரத்தாம்பரம், சிவப்பு நூல்களாலான மாதுளம்பழங்களும், அவைகளுக்கு இடையே பொன்மணிகளும் தொங்கவிடப்பட்டன; அவன் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்றுவரும்போது அந்த மணிகளின் சத்தம் கேட்க வேண்டும், இல்லாவிட்டால் அவன் சாகவேண்டும் என்று எச்சரிக்கப்பட்டது. ஆரோனின் நெற்றியிலே கட்டப்பட்ட சுத்தப் பொன் பட்டத்திலே: 'கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தம்' என்று முத்திரைவெட்டாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தது; பரிசுத்தமில்லாமல் ஒருவனும் கர்த்தரைக் காணமுடியாது என்பதை இது ஒவ்வொரு விநாடியும் பறைசாற்றியது.
சேக்கினா மகிமையின் இறங்குதல்
இஸ்ரவேலர் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்ட இரண்டாம் ஆண்டின் முதலாம் மாதத்தின் முதல் தேதியிலே ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் சகல வேலைகளும் நிறைவேறி முடிந்தது. மோசே வெள்ளிப் பாதங்களை வைத்து, பலகைகளை நிறுத்தி, கூடாரத் திரைகளை விரித்து, உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் திரைக்குப் பின்னே வைத்து, குத்துவிளக்கை ஏற்றி, தூபபீடத்தில் நறுமண தூபம் காட்டி, பலிபீடத்தின்மேல் பலிகளைச் செலுத்தினார். கர்த்தர் கட்டளையிட்டபடியே மோசே எல்லாவற்றையும் கச்சிதமாகச் செய்து முடித்தார்.
அப்பொழுது வேதாகம வரலாற்றின் மகா உன்னதமான காட்சி அரங்கேறியது:
"அப்பொழுது ஒரு மேகம் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை மூடினது, கர்த்தருடைய மகிமை வாசஸ்தலத்தை நிரப்பினது. மேகம் அதின்மேல் தங்கி, கர்த்தருடைய மகிமை வாசஸ்தலத்தை நிரப்பினதினால், மோசே ஆசரிப்புக் கூடாரத்துக்குள் பிரவேசிக்கக் கூடாமற்போயிற்று" (யாத்திராகமம் 40:34-35).
சீனாய் மலையிலே தேவனுடன் முகமுகமாய் பேசிய மோசேயினாலும் உள்ளே நுழைய முடியாத அளவுக்கு, தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கப்படாத சேக்கினா மகிமையின் ஒளி கூடாரத்தை அத்தனை பயங்கரமாய் நிரப்பியது. வானாதி வானங்களை ஆளுகிற சர்வவல்ல தேவன் தம் ஜனங்களின் பாளையத்திற்கு நடுவே குடியேறிவிட்டார்! பகலிலே மேகஸ்தம்பம் வனாந்தரத்தின் கொடிய வெயிலிலிருந்து அவர்களைக் காத்தது; இரவிலே அக்கினிஸ்தம்பம் பனிக்குளிரிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாத்து வழிநடத்தியது. மேகம் எழும்பும்போது இஸ்ரவேலர் பிரயாணப்பட்டனர்; மேகம் தங்கும்போது அவர்கள் பாளயமிறங்கினர். ஆசரிப்புக் கூடாரமானது இஸ்ரவேலின் இதயத் துடிப்பாக மாறியது; காலங்களின் முடிவிலே நித்திய வார்த்தையாகிய இயேசு கிறிஸ்து மாம்சமாகி, நம் மத்தியிலே கிருபையும் சத்தியமும் நிறைந்தவராய் கூடாரமடித்து வாசம் பண்ணுவார் (யோவான் 1:14) என்பதற்கான உன்னத முன்னறிவிப்பாக அந்த வனாந்தர ஆசரிப்புக் கூடாரம் நித்திய சாட்சியாய் நின்றது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
வாசஸ்தலம் அல்லது பரிசுத்த ஆசரிப்புக் கூடாரம்; 'ஷக்கான்' (தங்குதல் அல்லது வாசம் பண்ணுதல்) என்ற வேர்ச்சொல்லிலிருந்து பிறந்தது; மனிதர்கள் மத்தியில் சர்வவல்ல தேவன் நெருங்கி வாசம்பண்ணும் பூமிக்குரிய கூடாரம்.
கட்டட வரைபடம், பரலோக மாதிரி, நிழலுரு அல்லது முன்மாதிரி; மலையின்மேல் தேவனால் நேரடியாகக் காண்பிக்கப்பட்ட, எவ்வித மாற்றமும் செய்யக்கூடாத கச்சிதமான மாதிரி.
கிருபாசனம் அல்லது பாவநிவிர்த்தி மூடி; உடன்படிக்கைப் பெட்டியின்மேல் வைக்கப்பட்ட, ஒரே சுத்தப் பொன்னினால் அடிக்கப்பட்ட தட்டு; பாவநிவிர்த்தி நாளிலே இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டு பாவங்கள் மூடப்படும் ஸ்தலம்.
ஏழு கிளைகள் கொண்ட பொன் குத்துவிளக்கு; ஒரே தாலந்து சுத்தப் பொன்னினால் வாதுமைப்பூ மொக்குகளுடன் அடிக்கப்பட்டு உண்டாக்கப்பட்ட விளக்கு; ஜீவ விருட்சத்தையும் பரிசுத்த ஆவியின் பரிபூரணத்தையும் குறிக்கிறது.
வாசம் பண்ணுதல், நிரந்தரமாகத் தங்குதல், கூடாரமடித்தல்; 'சேக்கினா' என்ற சொல்லின் வேர்ச்சொல்; தேவனுடைய பிரகாசமான, கண்ணால் காணக்கூடிய பரிசுத்த மகிமைப் பிரசன்னம் ஜனங்கள் மத்தியில் தங்குவதைக் குறிக்கிறது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
எகிப்திய காதேஷ் போர்க்களத்தில் (கி.மு. 1274) இரண்டாம் ராமேசஸ் மன்னன் பயன்படுத்திய கூடார அமைப்பை விவரிக்கும் கல்வெட்டு சிற்பங்கள், பண்டைய மன்னர்களின் ராணுவத் தலைமையகங்கள் கிழக்கு நோக்கி அமைக்கப்பட்ட செவ்வக வடிவ, பிரித்து மாட்டக்கூடிய கூடாரங்களாக இருந்ததை நிரூபிக்கின்றன. தேவன் இந்த நாடோடி கூடாரக் கலாச்சாரத்தை மீட்டு, இஸ்ரவேல் மக்களின் மத்தியில் தமது தெய்வீக சக்கரவர்த்தி ஆளுகையை நிலைநாட்டும் கூடாரமாக மாற்றினார். யாத்திராகமத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள வனாந்தர சீத்திம் மரம் (அக்கேசியா), எகிப்திய பொன் தகடு பதிக்கும் கலை, மத்திய தரைக்கடல் சிப்பியிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட நீலநூல் (தெக்கேலேத்) மற்றும் சிவப்பு பூச்சிகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இரத்தாம்பர நூல் ஆகியவை வெண்கலக் காலத்திய உலோக மற்றும் நெசவுத் தொழில் நுட்பங்களோடு கச்சிதமாகப் பொருந்துகின்றன.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- மனிதர்களோடு வாசம்பண்ணும் தேவ வாஞ்சை: தேவன் இஸ்ரவேலரை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை செய்வதோடு நின்றுவிடவில்லை; அவர்கள் மத்தியில் தங்கி வாசம் பண்ணும்படியே அவர்களை மீட்டார். புதிய உடன்படிக்கையின் கீழ் உங்கள் சரீரமே பரிசுத்த ஆவியானவர் வாசம்பண்ணும் ஜீவனுள்ள ஆலயமாகும்.
- ராஜ்ய பணிக்காக உற்சாகமாய் கொடுத்தல்: ஆசரிப்புக் கூடாரம் வரிவிதிப்பினால் கட்டப்படவில்லை; மாறாக ஆவியிலே ஏவப்பட்டவர்களின் மனப்பூர்வமான காணிக்கைகளினால் கட்டப்பட்டது. மக்கள் அளவில்லாமல் கொண்டுவந்ததால் மோசே நிறுத்தும் வரை கொடுத்தனர். உங்கள் தாலந்துகளையும் செல்வத்தையும் தேவனுக்குக் கொடுங்கள்.
- தொழில்நுட்ப மற்றும் கைவினைப் பணிகளின் புனிதம்: வேதத்திலே 'தேவனுடைய ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டவர்' என்று முதன்முதலாக அழைக்கப்பட்டவர் ஒரு தீர்க்கதரிசியோ ஆசாரியரோ அல்ல; அவர் கைவினைஞராகிய பெசலெயேல் ஆவார். உங்கள் கைவினையையும் உழைப்பையும் தேவனுக்குரிய ஆராதனையாக அர்ப்பணியுங்கள்.
- இரத்தத்தினாலும் தண்ணீரினாலும் தேவனை அணுகுதல்: வெண்கலப் பலிபீடத்தின் இரத்தப் பலியையும், வெண்கலத் தொட்டியின் சுத்திகரிப்பையும் கடக்காமல் எந்த ஆசாரியனும் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைய முடியாது. இயேசுவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலும், திருவசனத்தினாலும் நாம் தினமும் நம்மைச் சுத்திகரிக்க வேண்டும்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- ஆசரிப்புக் கூடாரமானது 30 முழ நீளமும் 10 முழ அகலமும் (சுமார் 45 அடி நீளம், 15 அடி அகலம்) கொண்ட ஒரு நடமாடும் செவ்வக பரிசுத்த ஸ்தலமாகும்.
- யூதா கோத்திரத்தின் பெசலெயேலும் தாண் கோத்திரத்தின் அகோலியாபும் கலைத்திறனுக்காகப் பரிசுத்த ஆவியினால் விசேஷமாக நிரப்பப்பட்ட தலைமைச் சிற்பிகள் ஆவர்.
- உடன்படிக்கைப் பெட்டி சீத்திம் மரத்தினால் செய்யப்பட்டு, உள்ளும் புறமும் சுத்தப் பொன்னினால் மூடப்பட்டு, கற்பலகைகள், ஆரோனின் தழைத்த கோல் மற்றும் மன்னா பாத்திரத்தைக் கொண்டிருந்தது.
- இரண்டாம் ஆண்டின் முதல் மாதத்தில் கூடாரம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டபோது, கர்த்தருடைய மகிமை கூடாரத்தை நிரப்பியதால் மோசேயினால் உள்ளே பிரவேசிக்கக் கூடாமல் போனது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
மலையிலே காண்பிக்கப்பட்ட மாதிரியின்படியே எல்லாவற்றையும் செய்யும்படி தேவன் மோசேக்குக் கட்டளையிட்டார் (யாத்திராகமம் 25:40; எபிரெயர் 8:5); ஏனெனில் இந்தப் பூமிக்குரிய ஆசரிப்புக் கூடாரம் பரலோகத்திலுள்ள மெய்யான பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் தீர்க்கதரிசன நிழலாட்டமாகவும் மாதிரியாகவும் இருந்தது. அதன் ஒவ்வொரு அளவும், வண்ணமும், உலோகமும் இயேசு கிறிஸ்துவை முன்னறிவித்தன. மனிதன் தன் சொந்த யோசனையினால் அதில் எதையும் மாற்றினால், அது கிறிஸ்துவைக் குறித்த தீர்க்கதரிசன வரைபடத்தைக் கெடுத்துவிடும். இயேசுவே நமக்காக மாம்சத்தில் கூடாரமடித்த மெய்யான வாசஸ்தலமாகவும் (யோவான் 1:14), ஜீவ அப்பமாகவும், உலகத்தின் ஒளியாகவும், கிருபாசனமாகவும் இருக்கிறார்.
அந்தத் திரைச்சீலை நீலநூல், இரத்தாம்பர நூல், சிவப்பு நூல் மற்றும் மெல்லிய பஞ்சுநூலினால் கேருபீன்களின் உருவங்கள் சித்திரத்தையலாக நெய்யப்பட்ட மிக அடர்த்தியான திரையாகும் (யாத்திராகமம் 26:31-33). கிருபாசனத்தின்மேல் தங்கியிருந்த தேவனுடைய அக்கினிமயமான பிரசன்னத்திலிருந்து பாவமுள்ள மனிதனைப் பிரிக்கும் எல்லையாக அது விளங்கியது. பிரதான ஆசாரியன் மட்டுமே வருடத்தில் ஒருமுறை பாவநிவிர்த்தி இரத்தத்தோடு அதற்குள் செல்ல முடிந்தது. இயேசு சிலுவையிலே ஜீவனை விட்டபோது, அந்தத் திரைச்சீலை மேலிருந்து கீழ்வரை இரண்டாகக் கிழிந்தது (மத்தேயு 27:51); கிறிஸ்துவின் பிட்கப்பட்ட சரீரத்தின் வழியாய் சகல விசுவாசிகளுக்கும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நேரடி பிரவேசம் திறக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.
ஆசரிப்புக் கூடாரமானது பரிசுத்தத்தின் படிநிலைகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் மூன்று பிரிவுகளாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. வெளிப்புறப் பிராகாரமானது வெண்கல பலிபீடத்தையும் வெண்கலத் தொட்டியையும் கொண்டிருந்தது; அங்கே பலிசெலுத்த வரும் சாதாரண மக்கள் அனுமதிக்கப்பட்டனர். உள்ளே இருந்த பரிசுத்த ஸ்தலமானது வெள்ளியினாலும் பொன்னினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு (குத்துவிளக்கு, அப்ப மேஜை, தூபபீடம்), ஆசாரியர்கள் மட்டுமே தினசரி ஊழியம் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டனர். மகா பரிசுத்த ஸ்தலமோ முற்றிலும் சுத்தப் பொன்னினால் மூடப்பட்டு, உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தாங்கி நின்றது; அதற்குள் பிரதான ஆசாரியன் மட்டுமே செல்ல முடிந்தது. பரிசுத்தமுள்ள தேவனை நெருங்குவதற்கு ஆழமான அர்ப்பணிப்பும், இரத்தப் பிராயச்சித்தமும், பரிசுத்தமும் அவசியம் என்பதை இந்த அமைப்பு போதித்தது.
