அவன் எருசலேமிலே முடிசூட்டப்பட்டபோது அவனுக்கு வயது வெறும் எட்டு; அரச வம்சத்தின் இரத்தக் கறை படிந்த செங்கோலைப் பிடித்த ஒரு பாலகனாக அவன் நின்றான். அவனது பாட்டனாகிய மனாசே ஐம்பத்தைந்து கொடூரமான ஆண்டுகள் ஆண்டு, எருசலேமை ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனை வரை அப்பாவிகளின் இரத்தத்தால் நிரப்பியிருந்தான்; யெகோவாவின் ஆலயத்தின் இரு முற்றங்களிலும் வானத்து நட்சத்திர சேனைகளுக்கு பலிபீடங்களைக் கட்டி, பென்-ஹின்னோம் பள்ளத்தாக்கிலே தன் சொந்தப் பிள்ளைகளையே கொடூரமான மொலேகு தெய்வத்தின் தகிக்கும் அக்கினிக்குள் பலியிட்டிருந்தான். அவனது தந்தையாகிய ஆமோனும் அந்த விக்கிரக அசுத்தத்தைத் தொடர்ந்தபோது, அவனது அரண்மனை ஊழியக்காரரே அவனைக் கொன்றுபோட்டனர். ஆனால் இந்த கொடிய ஆன்மீகச் சாக்கடையிலிருந்து யோசியா ராஜா (கி.மு. 640–609) தோன்றினான்; யூதாவின் மறையும் அந்திமக் காலத்தில் பிரகாசித்த மிக உன்னதமான பரிசுத்த ஜோதி இவனே; அவனைப் பற்றி வேதாகமம் பின்வருமாறு புகழாரம் சூட்டுகிறது: "மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திற்குத் தக்கதாகத் தன் முழு இருதயத்தோடும், தன் முழு ஆத்துமாவோடும், தன் முழுப் பலத்தோடும் யெகோவாவிடத்திற்குத் திரும்பின அவனைப்போன்ற ராஜா அவனுக்கு முன் இருந்ததுமில்லை, அவனுக்குப் பின் எழும்பினதுமில்லை" (2 இராஜாக்கள் 23:25).
சிறுவயது மன்னனின் ஆவிக்குரிய எழுச்சி
யோசியாவின் ஆன்மீக மறுமலர்ச்சி ஒரே இரவில் நிகழ்ந்துவிடவில்லை; அது தேவனுடைய உடன்படிக்கையைக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு தொடர்ச்சியான ஆவிக்குரிய பயணமாகும். 2 நாளாகமம் 34:3 அவனது வாழ்க்கை வரலாற்றின் துல்லியமான காலவரிசையைத் தருகிறது: "அவன் தன் ராஜ்யபாரத்தின் எட்டாம் வருஷத்தில், தான் இன்னும் இளவயதாயிருக்கையில் [பதினாறு வயதில்], தன் பிதாவாகிய தாவீதின் தேவனைத் தேடத் தொடங்கினான்." நயவஞ்சகமான புறஜாதி ஆசாரியர்களும் விக்கிரகாராதனை பிரபுக்களும் நிறைந்த அரண்மனைச் சூழலில், அந்த இளம் வாலிப மன்னன் தன் முன்னோர்களின் சாபமான வழிகளை உதறித்தள்ளிவிட்டு, ஜீவனுள்ள மெய்யான தேவனை முழு இருதயத்தோடு தேடினான்.
நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், அவனது இருபதாம் வயதில் (அரசாட்சியின் பன்னிரண்டாம் வருஷம்), யோசியா தனது உள்ளான விசுவாசத்தைப் பகிரங்கமான தீவிர செயலாக மாற்றினான்: அவன் யூதாவிலும் எருசலேமிலுமிருந்த மேடைகளையும், தோப்புகளையும், செதுக்கப்பட்ட விக்கிரகங்களையும், வார்ப்பிக்கப்பட்ட சிலைகளையும் அப்புறப்படுத்திச் சுத்திகரிக்கத் தொடங்கினான். பாகால்களின் பலிபீடங்களை அவனுக்கு முன்பாக இடித்துப்போட்டார்கள்; அந்த விக்கிரகங்களை அவன் இடித்துத் தூளாக்கி, அவைகளுக்குப் பலியிட்டவர்களின் பிரேதக் குழிகளின்மேல் தூவினான்; விக்கிரக ஆசாரியர்களின் எலும்புகளை அவர்களுடைய பலிபீடங்களின்மேல் சுட்டெரித்தான். மேலும், அவனது சுத்திகரிப்பு யூதாவின் எல்லைகளோடு நின்றுவிடவில்லை; வடக்கே பாழாய்க்கிடந்த மனாசே, எப்பிராயீம், சிமியோன், மற்றும் நப்தலி வரைக்கும் சென்று விக்கிரகங்களை நொறுக்கினான் (2 நாளாகமம் 34:6).
சாலொமோனின் தேவாலயக் குப்பையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மறைக்கப்பட்ட வேதம்
தனது ஆட்சியின் பதினெட்டாம் வருஷத்தில் (கி.மு. 622), அவனுக்கு இருபத்தாறு வயதானபோது, யோசியா சாலொமோனின் தேவாலயத்தைப் பழுதுபார்க்கும் மாபெரும் திருப்பணியைத் தொடங்கினான். சுமார் ஒரு நூற்றாண்டுகால விக்கிரகாராதனையினாலும் புறக்கணிப்பினாலும் தேவாலயம் இடிந்து பாழாகியிருந்தது. ராஜா சப்பான் என்னும் எழுத்தனைப் பிரதான ஆசாரியனாகிய இல்க்கியாவிடம் அனுப்பி, ஜனங்கள் ஆலயத்திற்குப் போட்ட காணிக்கைப் பணத்தைச் சேகரித்து, கொத்தனார்களுக்கும் தச்சர்களுக்கும் கொடுத்து, யெகோவாவின் ஆலயத்தின் பழுதுகளைப் பார்க்கும்படி கட்டளையிட்டான்.
ஆலயத்தின் பொக்கிஷ அறைகளிலிருந்த நூற்றாண்டு காலக் குப்பைகளையும் இடிபாடுகளையும் அகற்றும்போது, பிரதான ஆசாரியன் இல்க்கியா இஸ்ரவேல் வரலாற்றையே புரட்டிப்போட்ட ஒரு மாபெரும் பொக்கிஷத்தைக் கண்டெடுத்தான்! இல்க்கியா மிகுந்த நடுக்கத்தோடும் வியப்போடும் சப்பானிடம் ஓடிவந்து: "யெகோவாவின் ஆலயத்திலே நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகத்தைக் (Sefer ha-Torah) கண்டெடுத்தேன்!" என்று கூவினான் (2 இராஜாக்கள் 22:8). பல தலைமுறைகளாக மறக்கப்பட்டு, புழுதி படிந்திருந்த அந்த மோசேயின் பரிசுத்த சுருளை இல்க்கியா சப்பானிடம் கொடுத்தான்; சப்பான் அதை வாசித்துவிட்டு, உடனே அரண்மனைக்கு ஓடினான்.
கிழிந்த ராஜ வஸ்திரங்களும் உல்தாள் தீர்க்கதரிசியின் உன்னத வாக்கும்
இளம் ராஜாவின் முன்பாக நின்ற சப்பான், ஆலயத் திருப்பணிகளைப் பற்றிச் சொன்னபின், சாதாரணமாக: "ஆசாரியனாகிய இல்க்கியா என்னிடத்தில் ஒரு புஸ்தகத்தைக் கொடுத்தான்" என்று சொல்லி, அதை ராஜாவின் சமுகத்திலே வாசித்தான். உபாகமம் 28–29 அதிகாரங்களில் உள்ள பயங்கரமான உடன்படிக்கை சாபங்கள்—தேவனை விட்டு விலகினால் வரும் கொடிய வியாதிகள், முற்றுகையின் போது நிகழும் கொடூர பஞ்சம், கண் தெரியாமை, மற்றும் தேசத்தை விட்டுத் துரத்தப்படும் சிறையிருப்பு போன்ற வார்த்தைகள்—அரண்மனை மண்டபத்தில் எதிரொலித்தபோது, யோசியாவின் உள்ளம் நொருங்கிப்போனது.
யோசியா தனக்குச் சமாதானம் சொல்லவோ, அல்லது தன் முன்னோர்களின் பாவங்களை நியாயப்படுத்தவோ முயலவில்லை; அவன் ஆழ்ந்த ஆவிக்குரிய நடுக்கத்தோடு: "ராஜா நியாயப்பிரமாண புஸ்தகத்தின் வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடனே, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டான் (Vayyiqra et-begadav)!" (2 இராஜாக்கள் 22:11). தேவனுடைய கொடிய கோபத்தின் விளிம்பில் யூதா நிற்பதை உணர்ந்த யோசியா, இல்க்கியா, சப்பான், மற்றும் தன் முக்கிய அதிகாரிகளை நோக்கி: "கண்டெடுக்கப்பட்ட இந்த புஸ்தகத்தின் வார்த்தைகளைக்குறித்து, நீங்கள் போய், எனக்காகவும் ஜனத்திற்காகவும் யூதா முழுவதற்காகவும் யெகோவாவிடத்தில் விசாரியுங்கள்; நம்முடைய பிதாக்கள் இந்த புஸ்தகத்தின் வார்த்தைகளுக்குக் கீழ்ப்படியாமற்போனபடியினால், நம்மேல் பற்றி எரிகிற யெகோவாவின் உக்கிரம் பெரியது!" என்று கதறினான் (2 இராஜாக்கள் 22:13).
அந்தக் குழுவினர் எருசலேமின் இரண்டாம் பகுதியில் (Mishneh) வசித்து வந்த உல்தாள் என்னும் தீர்க்கதரிசியிடம் ஆலோசனை கேட்கச் சென்றனர்; அவள் ராஜ வஸ்திரங்களைக் காக்கும் சல்லூமின் மனைவியாவாள். உல்தாள் தேவனுடைய கண்டிப்பான இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்ட தீர்க்கதரிசனத்தை அறிவித்தாள்.
முதலாவதாக, யூதாவின் மீதான தேவ நியாயத்தீர்ப்பு உறுதியானது, அதை மாற்ற முடியாது: "யெகோவா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: இதோ, யூதாவின் ராஜா வாசித்த புஸ்தகத்தின் சகல வார்த்தைகளின்படியும், இந்த ஸ்தலத்தின்மேலும் அதின் குடிகளின்மேலும் நான் பொல்லாப்பை வரப்பண்ணுவேன்; அவர்கள் என்னை விட்டு விலகி, அந்நிய தெய்வங்களுக்குத் தூபங்காட்டினார்கள்!" (2 இராஜாக்கள் 22:16–17). இரண்டாவதாக, யோசியாவின் தனிப்பட்ட மனத்தாழ்மையினிமித்தம்: "நீ கேட்ட வார்த்தைகளைக் குறித்து உன் இருதயம் இளகி, நீ யெகோவாவுக்கு முன்பாக உன்னைத் தாழ்த்தி (Nikhna lifnei Yahweh)... உன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, எனக்கு முன்பாக அழுதபடியினால், நானும் உன் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டேன் என்று யெகோவா சொல்லுகிறார். இதோ, நான் உன்னை உன் பிதாக்களண்டையிலே சேர்த்துக் கொள்வேன்; நான் இந்த ஸ்தலத்தின்மேல் வரப்பண்ணும் சகல பொல்லாப்பையும் உன் கண்கள் காணாதபடிக்கு, நீ சமாதானத்தோடே உன் கல்லறையிலே அடக்கம்பண்ணப்படுவாய்!" (2 இராஜாக்கள் 22:19–20).
மாபெரும் சுத்திகரிப்பும் தோப்பேத்தின் தீட்டுப்படுதலும்
உல்தாளின் தீர்க்கதரிசனம் யோசியாவைச் சோம்பலில் ஆழ்த்தாமல், அவனுக்குள் அனல் பறக்கும் பரிசுத்த வைராக்கியத்தை மூட்டியது. அவன் யூதா மற்றும் எருசலேமின் சகல பெரியோர்களையும், ஆசாரியர்களையும், தீர்க்கதரிசிகளையும், சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை சகல ஜனங்களையும் தேவாலய முற்றத்திலே கூட்டினான். ராஜா தன் தூணருகே நின்று, ஆலயத்திலே கண்டெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கைப் புஸ்தகத்தின் வார்த்தைகளையெல்லாம் அவர்கள் காதுகள் கேட்க வாசித்தான். பின்பு ராஜா, தான் தன் முழு இருதயத்தோடும் ஆத்துமாவோடும் யெகோவாவைப் பின்பற்றி, அவருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வேன் என்று யெகோவாவுக்கு முன்பாக உடன்படிக்கை பண்ணினான்; சகல ஜனங்களும் அந்த உடன்படிக்கைக்கு உடன்பட்டார்கள் (2 இராஜாக்கள் 23:1–3).
அதன்பின் மனித வரலாற்றிலேயே கண்டிராத அளவுக்கு விக்கிரகங்களை வேரறுக்கும் ஒரு பெரும் சுத்திகரிப்பை யோசியா நடத்தினான். அவன் சாலொமோனின் தேவாலயத்திலிருந்து பாகாலுக்கும், அசேராவுக்கும், வானத்தின் சகல சேனைகளுக்கும் உண்டாக்கப்பட்டிருந்த சகல விக்கிரகப் பாத்திரங்களையும் வெளியே எடுத்துக்கொண்டுபோய், கீதரோன் வயல்களிலே சுட்டெரித்து, அவைகளின் சாம்பலைப் பெத்தேலுக்குக் கொண்டுபோனான். ஆலயத்திற்குள்ளேயே வேசித்தனஞ்செய்து, விக்கிரகங்களுக்குச் சேலை நெய்துவந்த வேசிமார்க்கத்தாரின் வீடுகளை இடித்துப்போட்டான். எவனும் தன் மகனையாவது தன் மகளையாவது மொலேகுவுக்கு அக்கினியிலே பலியிடாதபடிக்கு, பென்-ஹின்னோம் பள்ளத்தாக்கிலிருந்த தோப்பேத்தைத் (Topheth) தீட்டுப்படுத்தி, கழிவுநீரும் பிணங்களும் எரிக்கப்படும் குப்பைக் கிடங்காக மாற்றினான் (2 இராஜாக்கள் 23:10). பச்சிளங்குழந்தைகளின் கதறல் கேட்ட அந்த நரகப் பள்ளத்தாக்கு, எக்காலத்திற்கும் சபிக்கப்பட்ட சாம்பல் மேடாக மாறியது; பரிசுத்த தேவனின் சந்நிதியில் அருவருப்பான விக்கிரகாராதனைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது.
யோசியா வடக்கேயிருந்த பெத்தேலுக்கும் சென்றான்; அங்கே முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முதலாம் யெரொபெயாம் நிறுவியிருந்த பொற்கன்றுக்குட்டி பலிபீடத்தைத் தகர்த்தான். 1 இராஜாக்கள் 13:2-ல் பெயர் குறிப்பிடப்படாத தேவனுடைய மனிதன் உரைத்த தீர்க்கதரிசனத்தின்படியே, யோசியா மேடையை இடித்து, அசேராவைச் சுட்டெரித்து, அங்கிருந்த கல்லறைகளிலிருந்து எலும்புகளை எடுத்து அந்தப் பலிபீடத்தின்மேல் சுட்டெரித்து அதை நிரந்தரமாகத் தீட்டுப்படுத்தினான். அவனது வைராக்கியம் தேவனுடைய வார்த்தையை நிறைவேற்றியது. எனினும், இதை முன்னறிவித்த தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியின் கல்லறையை அவன் தொடாமல் கனப்படுத்தினான்.
ஒப்பற்ற பஸ்கா பண்டிகையும் மெகிதோவின் சோக முடிவும்
தேசம் முழுவதும் விக்கிரகங்கள் சுத்திகரிக்கப்பட்டபின், யோசியா சகல ஜனங்களுக்கும் கட்டளையிட்டான்: "இந்த உடன்படிக்கைப் புஸ்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி, உங்கள் தேவனாகிய யெகோவாவுக்குப் பஸ்காவை ஆசரியுங்கள்!" (2 இராஜாக்கள் 23:21). கி.மு. 622-ல் நடைபெற்ற அந்தத் தேசிய பஸ்கா பண்டிகை, மோசேயின் பிரமாணத்தின்படி அத்தனை துல்லியமாகவும், ஆசாரியர்களின் பரிசுத்தத்தோடும், மகா மகிழ்ச்சியோடும் கொண்டாடப்பட்டதால், வேதாகமம் வியந்து உரைக்கிறது: "நியாயாதிபதிகள் இஸ்ரவேலை நியாயம் விசாரித்த நாட்கள் முதற்கொண்டும், இஸ்ரவேல் ராஜாக்கள் யூதா ராஜாக்களுடைய சகல நாட்களிலும், இப்படிப்பட்ட பஸ்கா ஆசரிக்கப்படவில்லை!" (2 இராஜாக்கள் 23:22). வந்திருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு உணவளிக்க, யோசியா தன் சொந்த ஆஸ்தியிலிருந்து 30,000 ஆட்டுக்குட்டிகளையும் 3,000 காளைகளையும் தாராளமாய் வழங்கினான் (2 நாளாகமம் 35:7).
ஆனால் யோசியாவின் மகிமையான ஆட்சி திடீரென ஒரு பெரும் சோகத்தில் முடிந்தது. கி.மு. 609-ல், எகிப்தின் பார்வோன் நேகோ, அழியும் நிலையிலிருந்த அசீரியப் பேரரசுக்கு உதவி செய்யவும், எழுந்துவந்த பாபிலோனை எதிர்க்கவும் யூப்ரடீஸ் நதியை நோக்கித் தன் பெரும் படைகளோடு புறப்பட்டான். அந்நியப் பேரரசு ஒன்று தன் தேசத்தின் வழியே செல்வதை அனுமதிக்க மறுத்த யோசியா, மாறுவேடமிட்டுக்கொண்டு மெகிதோ கணவாயிலே நேகோவைத் தடுத்து நிறுத்தச் சென்றான். தேவன் தன்னைத் துரிதமாய் போகச் சொல்லியிருக்கிறார் என்று நேகோ எச்சரித்தும், யோசியா போரிட்டான். அங்கே எகிப்திய வில்வீரர்கள் எய்த அம்புகள் யோசியாவின் மார்பைத் துளைத்தன. இரதத்தின் வீரர்கள் படுகாயமடைந்த ராஜாவை எருசலேமுக்குத் தூக்கிக்கொண்டு வந்தபோது, வெறும் முப்பத்தொன்பது வயதில் அந்த உத்தம மன்னன் மரித்துப் போனான். யூதா முழுதும் கதறி அழுதது; இளம் தீர்க்கதரிசியாகிய எரேமியா யோசியாவுக்காகப் புலம்பல் பாடல்களைப் பாடினார் (2 நாளாகமம் 35:25). யோசியாவின் மரணத்தோடு யூதாவின் கடைசி ஆன்மீக அரண் உடைந்தது; இருபத்து மூன்று குறுகிய ஆண்டுகளுக்குள் எருசலேம் பாபிலோனால் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
யோசியாவின் ஆட்சி (கி.மு. 640–609), அசீரியப் பேரரசின் வீழ்ச்சியும் பண்டைய மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் புதிய அரசியல் எழுச்சியும் நிகழ்ந்த காலகட்டத்தோடு ஒத்துப்போகிறது. கி.மு. 627-ல் கொடூரமான அசீரிய மன்னன் அஷூர்பானிபால் மரித்ததும், அசீரியாவில் உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது; இதனால் யோசியாவால் தனது ஆன்மீக மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்தை வடக்கு இஸ்ரவேல் பகுதிகளுக்கும் (சமாரியா, மெகிதோ, கலிலேயா) விரிவுபடுத்த முடிந்தது. கி.மு. 622-ல் தேவாலயத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட 'நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகம்' உபாகமப் புத்தகத்தின் உடன்படிக்கைப் பகுதிகளைக் (உபாகமம் 12-26, 28) கொண்ட ஒரு சுருள் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். எருசலேமில் யிகால் ஷிலோ மற்றும் ரோனி ரீச் ஆகியோர் நடத்திய அகழ்வாராய்ச்சிகளில் யோசியாவின் காலத்தைச் சேர்ந்த சுடுமண் முத்திரைகள் (bullae) கிடைத்தன; அவற்றில் 'எழுத்தனாகிய சப்பானின் குமாரன் கெமரியாஹு' போன்ற வேதாகமப் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் யூதாவின் தென் எல்லையிலிருந்த ஆராத் (Arad) கோட்டையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பானை ஓட்டுக் கல்வெட்டுகள் (ostraca), யோசியா உள்ளூர் பலிபீடங்களை அகற்றி எருசலேம் தேவாலயத்தில் ஆராதனையை ஒருமுகப்படுத்தியதை நேரடியாக உறுதிப்படுத்துகின்றன. கி.மு. 609-ல் மெகிதோவில் யோசியா கொல்லப்பட்ட நிகழ்வு பாபிலோனிய வரலாற்று ஏடுகளிலும் (Babylonian Chronicle BM 21901) பதிவாகியுள்ளது; அதில் பார்வோன் நேகோ பாபிலோனுக்கு எதிராக அசீரியாவுக்கு உதவ வடக்கே போர்க்களம் நோக்கிச் சென்றது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கும்போது உங்கள் இருதயத்தைக் கிழியுங்கள்: வேதம் உங்கள் வாழ்க்கையிலுள்ள பாவங்களையும் சமரசங்களையும் சுட்டிக்காட்டும்போது, உங்களை நியாயப்படுத்தாமல் யோசியாவைப் போல உங்கள் ஆத்துமாவில் நொருங்குண்டு, கண்ணீரோடு தேவனிடம் மனந்திரும்புங்கள்.
- உங்கள் அந்தரங்க வாழ்க்கையிலுள்ள 'தோப்பேத்துகளை' நிர்மூலமாக்குங்கள்: மொலேகுவின் பலிபீடங்களைப்போன்ற இச்சைகள், பழக்கவழக்கங்கள், மற்றும் உலக இன்பங்களை உங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து அடியோடு அகற்றி, இனி ஒருபோதும் அந்தப் பாவத்திற்குத் திரும்பாதபடி முற்றுப்புள்ளி வையுங்கள்.
- கண்டெடுக்கப்பட்ட வேதத்தின்மேல் உங்கள் வாழ்க்கையைக் கட்டுங்கள்: பரிசுத்த வேதாகமத்தை ஒரு மதச் சடங்காகப் பாராமல், பொக்கிஷமாக நேசித்து வாசியுங்கள்; அதன் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து உங்கள் குடும்பத்தையும் வாழ்க்கையையும் வழிநடத்துங்கள்.
- அடுத்த தலைமுறையின் உண்மையான இருதய மாற்றத்திற்காக ஜெபியுங்கள்: வெளிப்புற ஆசாரங்களால் மட்டும் மனிதன் இரட்சிக்கப்பட முடியாது; உங்கள் பிள்ளைகளும் குடும்பத்தாரும் வெறுமனே சபைக்கு வருவது மட்டுமல்லாமல், கிறிஸ்துவை தங்கள் சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி பாரத்தோடு ஜெபியுங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- யோசியா தன் எட்டாம் வயதில் அரியணையேறி, பதினாறாம் வயதிலேயே தாவீதின் தேவனைத் தீவிரமாகத் தேடத் தொடங்கினான்.
- கி.மு. 622-ல் ஆலயப் பழுதுபார்ப்பின் போது குப்பைகளுக்கு அடியில் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகம் கண்டெடுக்கப்பட்டது.
- எருசலேமின் இரண்டாம் பகுதியில் வாழ்ந்த உல்தாள் என்னும் பெண் தீர்க்கதரிசி தேவனுடைய தீர்ப்பை அறிவித்தாள்.
- முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உரைக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின்படி, யோசியா பெத்தேலின் பலிபீடத்தை இடித்துப் பாழாக்கினான்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
தேவாலயத்திற்குள்ளேயே மோசேயின் நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகம் எப்படி முற்றிலும் மறக்கப்பட்டு தொலைந்துபோனது?
யோசியாவின் பாட்டனான மனாசேயின் ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகால கொடூர ஆட்சியிலும், அவனது தந்தை ஆமோனின் காலத்திலும் யூதாவில் சத்தியம் திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்டது. மனாசே கர்த்தரின் தீர்க்கதரிசிகளையும் வேதபாரகரையும் படுகொலை செய்து, தேவாலயத்தை விக்கிரகக் கூடாரமாக மாற்றினான். அந்த பயங்கரமான பல தசாப்தங்களில் வேதப் பிரதிகள் எரிக்கப்பட்டன அல்லது விசுவாசமுள்ள ஆசாரியர்களால் மறைத்து வைக்கப்பட்டன. இதனால் வேதம் தலைமுறை தலைமுறையாய் மறக்கப்பட்டு, குப்பைகளுக்கு அடியில் புதைந்து கிடந்தது.
அரசனின் தூதுவர்கள் எரேமியா தீர்க்கதரிசியை அணுகாமல் உல்தாள் என்னும் பெண் தீர்க்கதரிசியிடம் ஏன் ஆலோசனை கேட்டனர்?
எரேமியா யோசியாவின் காலத்தில் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்து வந்தாலும், அந்த நேரத்தில் அவர் எருசலேமுக்கு வெளியே தனது சொந்த ஊரான ஆனதோத்தில் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் உல்தாள் எருசலேமின் இரண்டாம் பகுதியில் (Mishneh) வாழ்ந்து வந்தாள்; அவளது கணவன் அரண்மனை வஸ்திரங்களை மேற்பார்வையிடும் அதிகாரியாயிருந்தான்; மேலும் உல்தாள் மிகுந்த ஆவிக்குரிய அதிகாரமும் நற்பெயரும் கொண்ட தீர்க்கதரிசியாக விளங்கினாள். நெருக்கடியான நேரங்களில் தேவன் யாரை வேண்டுமானாலும் தனது உன்னத கருவியாகப் பயன்படுத்துவார் என்பதற்கு இது சான்றாகும்.
யோசியா அத்தனை பக்தியுள்ள ராஜாவாயிருந்தும், தேவன் ஏன் அவனை மெகிதோ போர்க்களத்தில் வெறும் 39 வயதில் மரிக்க அனுமதித்தார்?
பார்வோன் நேகோ யோசியாவிடம் தான் போரிட வரவில்லை என்று எச்சரித்தும், யோசியா மாறுவேடமிட்டு தேவனுடைய ஆலோசனையின்றி போருக்குச் சென்றது அவனது மனித பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது (2 நாளாகமம் 35:21). மேலும், பரலோகத்தின் பார்வையில், 'நீ சமாதானத்தோடே உன் கல்லறையிலே அடக்கம்பண்ணப்படுவாய்; இந்த ஸ்தலத்தின்மேல் வரும் பொல்லாப்பை உன் கண்கள் காணாது' என்று உல்தாள் உரைத்த தீர்க்கதரிசனத்தின்படி, பின்னாளில் எருசலேம் பாபிலோனால் எரிக்கப்பட்டு மக்கள் படுகொலை செய்யப்படும் பயங்கர பேரழிவைக் காணாதபடி தேவன் அவனை முன்கூட்டியே தன் சமாதானத்தில் சேர்த்துக்கொண்டார்.
