மாகோன் வனாந்தரத்தின் தப்புவித்தலின் கன்மலையிலே தேவனால் அருளப்பட்ட அந்த அற்புத இரட்சிப்புக்குப் பின்னர், இளம் தாவீது கிழக்கே திரும்பி, சாக்கடலை நோக்கிச் சரியும் கரடுமுரடான மலைப்பகுதிகளுக்குள் பின்வாங்கினான். அங்கே, செங்குத்தான பாறைப் பிளவுகளுக்கு நடுவே, 'இளம் காட்டு ஆட்டின் நீரூற்று' என்று அழைக்கப்படும் என்கேதி என்னும் பசுமையான சோலைவனம் அமைந்திருந்தது. நிலத்தடி சுண்ணாம்புப் பாறைகளிலிருந்து பாய்ந்துவரும் வற்றாத நன்னீர் ஊற்றுகளினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இந்த என்கேதி, வேதாகமத்தில் 'காட்டு ஆடுகளின் கன்மலைகள்' (*சூரே ஹா-யெயேலீம்*) என்று வர்ணிக்கப்படும் எட்டமுடியாத செங்குத்துப் பாறைகளினால் சூழப்பட்டிருந்தது. மலை உச்சிகளில் துள்ளித்திரியும் நூபியன் வகை காட்டு மலையாடுகளுக்கு நடுவே, தாவீதும் அவனோடிருந்த அறுநூறு போர்வீரர்களும் அங்கே இருந்த பிரம்மாண்டமான இயற்கைக் குகைகளில் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
ஆனால் பொறாமையின் கொலைவெறிக்கு ஓய்வு என்பதே இருப்பதில்லை. பெலிஸ்தியரின் எல்லையோரத் தாக்குதலை முறியடித்த சவுல் ராஜாவுக்கு, அரண்மனை உளவாளிகள் உடனே செய்தி கொண்டுவந்தனர்: "இதோ, தாவீது என்கேதி வனாந்தரத்தில் இருக்கிறான்!" இஸ்ரவேல் எங்கிலுமிருந்து தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மூவாயிரம் முன்னணி போர்வீரர்களைத் திரட்டிக்கொண்டு, ஒரு காட்டுப் பறவையை வேட்டையாடுவதைப் போலத் தாவீதைத் தேடும்படி சவுல் அந்தப் பாறைக் காடுகளுக்குள் புகுந்தான். வழியிலே ஆட்டுத் தொழுவங்கள் இருந்த ஒரு இடத்திற்கு வந்தபோது, அங்கே பாதையோரத்தில் ஒரு பெரிய பாறைக் குகை இருப்பதைக் கண்டான். சவுல் ராஜா தன் கால்களை மூடும்படி (இயற்கை உபாதையைக் கழிக்க) தனியனாக அந்தக் குகைக்குள் நுழைந்தான். ஆனால் அந்த அரசன் அறியாத ஒரு பயங்கர இரகசியம் அங்கே இருந்தது: அந்தக் குகையின் இருண்ட ஆழமான உட்பகுதியிலே தாவீதும் அவனது பராக்கிரமசாலிகளான வீரர்களும் பாறைகளின் மறைவில் பதுங்கியிருந்தனர்!
தாவீதின் வீரர்கள் தங்கள் மூச்சை அடக்கிக்கொண்டு, ஆச்சரியத்தோடும் படபடப்போடும் நின்றனர். தங்கள் தலைவனாகிய தாவீதின் அருகில் வந்து மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்தனர்: "இதோ, 'உன் பகைஞனை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன், உன் பார்வைக்கு நலமானபடி அவனுக்குச் செய்வாய்' என்று கர்த்தர் உன்னோடே சொன்ன நாள் இதுவே!" (1 சாமுவேல் 24:4). அந்த வீரர்களுக்கு இந்தச் சூழ்நிலை ஒரு மாபெரும் தெய்வீக வாய்ப்பாகத் தோன்றியது: தங்களை வேட்டையாடித் துரத்தும் கொடூர சத்துருவை, மெய்க்காவலர்கள் யாரும் இல்லாத தனிமையில், கர்த்தரே குகைக்குள் கொண்டுவந்து நிறுத்தியிருக்கிறார் என்று அவர்கள் எண்ணினர். ஒரே ஒரு பட்டயக் குத்தினால் பல வருட வனாந்தர நாடோடி வாழ்க்கைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடலாம், இஸ்ரவேலின் சிம்மாசனத்தைக் கைப்பற்றிவிடலாம் என்று வீரர்கள் தூண்டினர்.
தாவீது அமைதியாய் எழுந்து, குகையின் இருளுக்குள் சத்தமின்றி நகர்ந்து, தன்னை அறியாமல் நின்ற சவுலின் பின்புறமாகப் பதுங்கிச் சென்றான். தன் கூரிய உடைவாளை உருவினான்; ஆனால் அவன் அதைச் சவுலின் முதுகில் பாய்ச்சவில்லை! மாறாக, மிகுந்த கவனத்தோடு சவுலின் அரச சால்வையின் தொங்கலை (*கானாப்*) மாத்திரம் இரகசியமாய் அறுத்துக்கொண்டான். சவுல் எதுவும் அறியாமல் குகையை விட்டு வெளியேறி சூரிய வெளிச்சத்திற்குள் சென்றான். ஆனால் சால்வைத் துண்டைத் தன் கையில் பிடித்த அடுத்த கணமே, தாவீதின் உள்ளத்தில் ஒரு பேரதிர்ச்சி ஏற்பட்டது: "அதற்குப் பின்பு சவுலின் சால்வைத் தொங்கலைத் தான் அறுத்தபடியினாலே, தாவீதின் இருதயம் அவனை அடித்தது!" (1 சாமுவேல் 24:5).
பண்டைய மத்திய கிழக்கில் ஒரு ராஜாவின் சால்வைத் தொங்கல் என்பது வெறும் துணி அல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் அரச அதிகாரத்தையும், சிம்மாசன வாரிசுரிமையையும், மாட்சிமையையும் குறிக்கும் அதிகாரப்பூர்வ புனித அடையாளமாகும். அதை அறுத்த செயல் கூடத் தேவனால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட ஒரு ராஜாவின் கண்ணியத்தைக் குறைத்துவிட்டதோ என்று தாவீதின் உத்தம உள்ளம் கதறியது. சவுலைக் கொன்றுபோடும்படி பாய்ந்து செல்ல ஆயத்தமாய் நின்ற தன் வீரர்களை நோக்கித் தாவீது உறுதியாய்க் கடிந்துகொண்டான்: "கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட என் ஆண்டவன்மேல் என் கையைப் போடும்படியான இந்தக் காரியத்தைக் கர்த்தர் எனக்குச் செய்யாதிருப்பாராக; அவர் கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரே!" (1 சாமுவேல் 24:6). இந்தத் தெய்வீக வார்த்தைகளினால் தாவீது தன் மனுஷரை அடக்கி, ஒரு பயங்கர இரத்தப்பழியைத் தடுத்தான்.
சவுல் குகையை விட்டுப் புறப்பட்டுப் பாறைப் பாதையிலே சற்று தூரம் சென்றபின், தாவீது குகையின் வாயிலிலிருந்து வெளியே வந்து பாலைவன வெயிலில் நின்றான். நிலத்திலே விழுந்து முகம் குப்புறப் பணிந்து, பள்ளத்தாக்கு அதிரும் வண்ணம் உரத்த சத்தமிட்டான்: "என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவே!" சவுல் திகைப்புற்றுத் திரும்பிப் பார்த்தான். அப்போது தாவீது தான் அறுத்த சால்வைத் தொங்கலைத் தன் கையில் உயர்த்திப் பிடித்துக்கொண்டு, கண்ணீரோடு முறையிட்டான்:
"'இதோ, தாவீது உமக்குத் தீங்கு செய்யத் தேடுகிறான்' என்று மனுஷர் சொல்லுகிற வார்த்தைகளை நீர் ஏன் கேட்கிறீர்? இதோ, இன்றையத்தினம் கர்த்தர் உம்மைக் குகையிலே என் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார் என்பதை உம்முடைய கண்கள் கண்டதே; உம்மைக் கொன்றுபோடவேண்டும் என்று சிலர் சொன்னார்கள்; ஆனாலும் என் கண் உம்மீது இரக்கம் வைத்தது: 'என் ஆண்டவன்மேல் என் கையைப் போடமாட்டேன், அவர் கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்' என்றேன். என் தகப்பனே, இதோ, பாரும்; உம்முடைய சால்வைத் தொங்கல் என் கையிலிருக்கிறது; நான் உம்முடைய சால்வைத் தொங்கலை அறுத்ததேயன்றி, உம்மைக் கொன்றுபோடவில்லை; இதினாலே என் கையில் பொல்லாப்பும் துரோகமும் இல்லை என்றும், நான் உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்யவில்லை என்றும் நீர் அறிந்து கண்டுகொள்ளும். நீரோ என் பிராணனை வாங்க அதை வேட்டையாடுகிறீர். கர்த்தர் எனக்கும் உமக்கும் நடுநின்று நியாயந்தீர்ப்பாராக (*ஷாபத்*); கர்த்தர் தாமே எனக்காக உம்மைப் பழிவாங்குவார்; ஆனாலும் என் கை உம்மேல் படமாட்டாது!" (1 சாமுவேல் 24:9-12).
தான் கொல்லத் துடித்த மனிதனின் கையிலே தன் சொந்த சால்வையின் தொங்கல் இருப்பதைக் கண்ட சவுலின் கொடிய அகந்தை சுக்குநூறாக உடைந்தது! தாவீதின் உன்னத இரக்கத்தைக் கண்டு மனமுடைந்த சவுல் ராஜா உரத்த சத்தமிட்டுக் கதறி அழுதான்: "என் மகனாகிய தாவீதே, இது உன் சத்தந்தானா?... நீ என்னைப்பார்க்கிலும் நீதிமான்; நீ எனக்கு நன்மை செய்தாய், நானோ உனக்குத் தீமை செய்தேன்! கர்த்தர் என்னை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்திருந்தும், நீ என்னைக் கொன்றுபோடாததினாலே, நீ எனக்குச் செய்த நன்மையை இன்று விளங்கப்பண்ணினாய்... இப்போதும் நீ நிச்சயமாக ராஜாவாவாய் என்றும், இஸ்ரவேலின் ராஜ்யபாரம் உன் கையிலே நிலைநிற்கும் என்றும் நான் அறிவேன்!" (1 சாமுவேல் 24:16-20). தன் வம்சத்தை அழிக்கமாட்டேன் என்று தாவீதிடம் ஆணையிட்டுப் பெற்றுக்கொண்டு சவுல் கிபியாவுக்குத் திரும்பினான். ஆனால் மனித உணர்ச்சிகளை நம்பாத ஞானமுள்ள தாவீது தன் கன்மலை அரணுக்குத் திரும்பினான்.
ஆனால் சவுலின் கண்ணீரின் மனந்திரும்புதல் அதிகாலைப் பனிபோல மறைந்துபோயிற்று. சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியின் மறைவுக்குப் பின்னரும், கர்மேலிலே அபிகாயிலைச் சந்தித்த பின்னரும், சீப் மனுஷர் மீண்டும் வந்து சவுலிடம்: "தாவீது எஷிமோனுக்கு எதிரான அகிலா மேட்டிலே ஒளிந்திருக்கிறான் அல்லவா?" என்று காட்டிக்கொடுத்தனர். சவுலின் பொறாமை மீண்டும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. தான் செய்த உடன்படிக்கையை மறந்து, மூவாயிரம் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட போர்வீரர்களோடு புறப்பட்டு வந்து சீப் வனாந்தரத்திலே பாளயமிறங்கினான்.
சவுல் வந்திருப்பதை அறிந்த தாவீது, நள்ளிரவு இருளிலே மிகுந்த துணிவோடு புறப்பட்டான். யோவாபின் சகோதரனாகிய பராக்கிரமசாலி அபிசாயைத் தன் துணையாக அழைத்துக்கொண்டு சவுலின் பாசறைக்குள் சத்தமின்றி இறங்கினான். அங்கே அவர்கள் கண்ட காட்சி மெய்சிலிர்க்க வைத்தது: சவுல் பாசறையின் நடுவிலே படுத்துத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்; அவனது தலைமாட்டில் அவனது போரீட்டி நிலத்திலே குத்தப்பட்டிருந்தது; அவனருகே ஒரு மண் தண்ணீர்ச் செம்பு இருந்தது; இஸ்ரவேலின் தலைமைத் தளபதியாகிய அப்னேரும் சகல வீரர்களும் அவனைச் சுற்றிலும் அயர்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.
அபிசாய் ஆவலோடு தாவீதின் காதில் கிசுகிசுத்தான்: "தேவன் இன்றைக்கு உம்முடைய சத்துருவை உம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்; இப்போதும் நான் ஈட்டியினால் அவனை ஒரே குத்தாக நிலத்தோடு சேர்த்து உருவக்குத்த எனக்கு உத்தரவு கொடும்; இரண்டாம் விசை நான் அவனைக் குத்தவேண்டியதில்லை என்றான்!" அபிசாய் இதை ஒரு அருமையான வாய்ப்பாகப் பார்த்தான்; தாவீதின் கையில் இரத்தம் படாமல் தானே அந்தக் கொலையைச் செய்து முடிப்பதாகக் கூறினான்.
ஆனால் தாவீதோ தேவனுடைய நீதியை விசுவாசத்தோடு கண்டான். அபிசாயைத் தடுத்து: "அவனைக் கொன்றுபோடாதே; கர்த்தர் அபிஷேகம் பண்ணினவர்மேல் தன் கையைப் போட்டு, குற்றமில்லாமற்போகிறவன் யார்?... கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், கர்த்தரே அவனை அடிப்பார்; அல்லது அவனுக்கு மரணம் வருகிற நாள் வரும், அல்லது அவன் யுத்தத்திற்குப் போய் அழிவான். கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்மேல் என் கையைப் போடாதபடிக்குக் கர்த்தர் என்னைக் காப்பாராக!" என்றான் (1 சாமுவேல் 26:9-11). அவர்கள் நடுவே வீரர்கள் யாரும் விழித்துக்கொள்ளாததற்குக் காரணம்: "கர்த்தரால் அவர்களுக்கு ஒரு அயர்ந்த நித்திரை (*தர்தேமா*) உண்டாயிருந்தபடியினால், ஒருவரும் அதைக் காணவுமில்லை, அறியவுமில்லை, எழுந்திருக்கவுமில்லை" (1 சாமுவேல் 26:12).
சவுலின் தலைமாட்டில் இருந்த போரீட்டியையும் தண்ணீர்ச் செம்பையும் மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு, தாவீதும் அபிசாயும் பாசறையை விட்டு வெளியேறினர். எதிரே இருந்த ஒரு உயர்ந்த மலை உச்சிக்குச் சென்று நின்று, தாவீது உரத்த சத்தமிட்டு அப்னேரைக் கூப்பிட்டான்: "அப்னேரே, நீ பேசமாட்டாயா?... நீ வீரன் அல்லவா? இஸ்ரவேலில் உனக்குச் சமானமானவன் யார்? அப்படியிருக்க, உன் ஆண்டவனாகிய ராஜாவைக் காவல் காக்காமல் போனதென்ன? ஜனங்களில் ஒருவன் உன் ஆண்டவனாகிய ராஜாவைக் கெடுக்க உள்ளே வந்திருந்தானே! நீ செய்த இந்தக் காரியம் நல்லதல்ல; கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட உங்கள் ஆண்டவனை நீங்கள் காவல் காக்காதபடியினால், நீங்கள் சாகவேண்டியவர்கள் என்று கர்த்தரின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்! இதோ, ராஜாவின் ஈட்டியும், அவர் தலைமாட்டில் இருந்த தண்ணீர்ச் செம்பும் எங்கே என்று பாரும்!" (1 சாமுவேல் 26:14-16).
அந்தக் குரலைக் கேட்டு நடுங்கிய சவுல்: "என் மகனாகிய தாவீதே, இது உன் சத்தந்தானா?" என்றான். தாவீது வேதனையோடு: "என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவே, என் சத்தந்தான்... என் ஆண்டவன் தம்முடைய அடியானைப் பின் தொடருவானேன்? நான் என்ன செய்தேன்? என் கையில் என்ன பொல்லாப்பு இருக்கிறது?" என்று கதறினான் (1 சாமுவேல் 26:17-18). இரண்டாவது முறையும் தன் தவறை உணர்ந்த சவுல்: "நான் பாவம் செய்தேன்; என் மகனாகிய தாவீதே, திரும்பி வா; என் பிராணன் இன்றையத்தினம் உன் பார்வைக்கு அருமையாயிருந்தபடியினால், இனி நான் உனக்குத் தீங்கு செய்யமாட்டேன்; இதோ, நான் மதியீனனாய் நடந்து, மிகவும் பிழைசெய்தேன் என்றான்!" (1 சாமுவேல் 26:21).
தாவீது ராஜாவின் ஈட்டியை ஒரு வாலிபனிடம் கொடுத்துவிட்டு, கம்பீரமாய் முழங்கினான்: "கர்த்தர் அவனவனுக்கு அவனவன் நீதிக்கும் உண்மைக்கும் தக்க பலனை அளிப்பாராக; இன்றையத்தினம் கர்த்தர் உம்மை என் கையில் ஒப்புக்கொடுத்திருந்தும், கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்மேல் என் கையைப் போட மனதாயிருக்கவில்லை. இதோ, இன்றையத்தினம் உம்முடைய பிராணன் என் பார்வைக்கு எப்படிப் பெரிதாயிருந்ததோ, அப்படியே என் பிராணனும் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பெரிதாயிருப்பதாக; அவர் என்னை எல்லா இக்கட்டுகளுக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவிப்பாராக!" (1 சாமுவேல் 26:23-24). சவுல் தாவீதை ஆசீர்வதித்தான்; இருவரும் பிரிந்து சென்றனர்; அதன்பின் அவர்கள் பூமியில் சந்திக்கவே இல்லை. என்கேதியின் பாறைகளிலும் சீப் வனாந்தரத்தின் பாசறையிலும் தாவீது நிரூபித்த இந்த உன்னத சகிப்புத்தன்மை, மனித அதிகாரத்தினால் அல்ல, மாறாக எல்லாவற்றையும் தேவனுடைய நீதியுள்ள கரங்களில் ஒப்புவிப்பதே மெய்யான விசுவாசியின் மிகப்பெரிய பலம் என்பதை காலத்தால் அழியாத நித்திய சாட்சியாய் நிலைநாட்டியது!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
சால்வைத் தொங்கல், வஸ்திரத்தின் ஓர விளிம்பு, இறக்கை. பண்டைய மத்திய கிழக்கு கலாச்சாரத்தில் ஒரு ராஜாவின் சால்வைத் தொங்கல் அவனது அரச வாரிசுரிமையையும் மாட்சிமையையும் குறிக்கும்; அதைத் தாவீது அறுத்த செயல், சவுலின் ராஜ்யபாரம் பறிக்கப்படுவதன் தீர்க்கதரிசன அடையாளமாக அமைந்தது.
கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர். பரிசுத்த ஒலிவத் தைலத்தினால் தேவனுக்காகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட ராஜா; கர்த்தரே இந்த அபிஷேகத்தைச் செய்தபடியால், அபிஷேகம் பெற்றவர்மேல் கையைப்போடுவது தேவனுக்கு எதிரான மாபெரும் குற்றமாகும்.
அயர்ந்த நித்திரை, தேவனால் உண்டான ஆழ்ந்த உறக்கம். ஆதாமுக்கும் (ஆதியாகமம் 2:21) ஆபிரகாமுக்கும் (ஆதியாகமம் 15:12) தேவன் வரவழைத்த அதே தெய்வீக நித்திரை; சவுலையும் அவனது மூவாயிரம் மெய்க்காவலர்களையும் அசைவற்றுக் கிடக்கச்செய்து, தாவீது உள்ளே சென்று வர வழிசெய்தது.
காட்டு ஆடுகளின் கன்மலைகள். என்கேதியின் நீரூற்றுகளைச் சுற்றியுள்ள செங்குத்தான சுண்ணாம்புப் பாறைகள்; காட்டு மலையாடுகள் மட்டுமே ஏறக்கூடிய இந்த மலை உச்சிகள் தாவீதுக்கு இயற்கை அரண்களாய் விளங்கின.
நியாயந்தீர்த்தல், வழக்காடுதல், நீதியை நிலைநாட்டுதல். தாவீது தன் சொந்தக் கைகளினால் பழிவாங்காமல், கர்த்தரே தமக்கும் சவுலுக்கும் நடுவே நீதியுள்ள நியாயாதிபதியாக நின்று தீர்ப்பளிக்கவேண்டும் என்று அர்ப்பணித்ததைக் குறிக்கும் சொல்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
1 சாமுவேல் 24 மற்றும் 26 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, எப்ரோன் மலைநாட்டிலிருந்து கிழக்கே சாக்கடல் பள்ளத்தை நோக்கிச் சரியும் யூதேய வனாந்தரத்தின் கரடுமுரடான சுண்ணாம்புப் பாறைப் பகுதிகளில் நிகழ்கிறது. என்கேதி ('இளம் காட்டு ஆட்டின் நீரூற்று') என்பது சாக்கடலின் உப்புப் பெருங்கடலுக்கு நடுவே வற்றாத நன்னீர் ஊற்றுகளைக் கொண்ட ஒரு அற்புதமான பாலைவன சோலைவனமாகும். வேதாகமத்தில் 'காட்டு ஆடுகளின் கன்மலைகள்' என்று அழைக்கப்படும் இந்த செங்குத்தான பாறைப் பிளவுகளில் ஏராளமான இயற்கைக் குகைகள் உள்ளன; கற்காலம் மற்றும் வெண்கலக் காலத்திலிருந்தே மனிதர்கள் இதில் அடைக்கலம் புகுந்து வாழ்ந்துள்ளனர். இன்றும் இப்பகுதியில் நூபியன் வகை காட்டு மலையாடுகள் திரிவதைக் காணலாம். சீப் வனாந்தரம் (எப்ரோனுக்குத் தெற்கே 4 மைல் தொலைவிலுள்ள டெல் சீப்) மற்றும் அகிலா மேடு ஆகியவை பாலைவனக் காடுகளின் எல்லையாகும். தாவீதை வேட்டையாட சவுல் திரட்டிய 'மூவாயிரம் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட வீரர்கள்' என்பது ஒரு தேசத்தின் முன்னணி ராணுவப் பிரிவாகும். சவுலின் தலைமாட்டில் நிலத்தில் குத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த போரீட்டி (*ஹானீத்*), பண்டைய மத்திய கிழக்கில் ஒரு ராஜாவின் அதிகாரத்தையும் தளபதித்துவத்தையும் குறிக்கும் உன்னத அடையாளமாகும்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்ற மாம்ச வழிகளை நாடாதீர்கள்: தாவீது சாமுவேலினால் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டிருந்தாலும், சவுலைக் கொன்று குறுக்கு வழியில் சிம்மாசனத்தைப் பிடிக்க அவன் விரும்பவில்லை. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் தேவனுடைய வழியிலும் தேவனுடைய நேரத்திலுமே நிறைவேறும் வரை பொறுமையோடு காத்திருங்கள்.
- சிறிய காரியங்களிலும் மென்மையான மனச்சாட்சியைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்: சவுலின் சால்வைத் தொங்கலை அறுத்த சிறிய செயலுக்கே தாவீதின் உள்ளம் குற்ற உணர்வினால் துடித்தது. உங்கள் இருதயத்தைத் தினமும் தேவனுடைய பிரசன்னத்தில் மென்மையாய் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; சிறிய பாவங்கள் மற்றும் பெருமைகளை உடனே அறிக்கையிட்டு விட்டுவிடுங்கள்.
- எதிர்ப்புகளிலும் துரோகங்களிலும் சொந்தக் கையினால் பழிவாங்காதீர்கள்: உங்களை அநியாயமாக நடத்துகிற மனிதர்களுக்கு விரோதமாகப் பழிவாங்கத் திட்டமிடாதீர்கள். தாவீதைப் போல எல்லாவற்றையும் கர்த்தருடைய கரங்களில் ஒப்புவித்து, உங்களை நிந்திக்கிறவர்களுக்காகவும் நன்மை செய்யப் பழகிக்கொள்ளுங்கள்; கர்த்தரே உங்களுக்கு நியாயந்தீர்ப்பார்.
- தீமையை நன்மையினாலே வெல்லுங்கள்: தாவீது வெறும் வார்த்தையினால் பேசாமல், சால்வைத் தொங்கலையும் தண்ணீர்ச் செம்பையும் காட்டித் தன் உள்ளத்தின் உத்தமத்தை நிரூபித்தான். உங்கள் பகைஞர்களின் வாயை அடைக்கும்படி, உங்கள் நற்கிரியைகளினாலும் கிறிஸ்துவுக்குரிய அன்பினாலும் அவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாய் வாழுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- சவுலின் சால்வைத் தொங்கலைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட *கானாப்* என்ற எபிரெயச் சொல்லே, மல்கியா 4:2-ல் மேசியாவின் 'செட்டைகளில்' (*கானாப்*) ஆரோக்கியம் இருக்கும் என்பதற்கும், இரத்தப்போக்குள்ள ஸ்திரீ தொட்ட இயேசுவின் வஸ்திர ஓரத்திற்கும் (*கானாப்*) பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
- என்கேதியிலே சவுலோடு மூவாயிரம் முன்னணிப் போர்வீரர்கள் இருந்தனர்; தாவீதிடமோ வெறும் அறுநூறு பேர் மட்டுமே இருந்தனர்; ஐந்துக்கு ஒன்று என்ற விகிதத்தில் எதிரிகள் சூழ்ந்திருந்தபோதும் தேவன் தாவீதை அற்புதமாய்ப் பாதுகாத்தார்.
- 1 சாமுவேல் 26:12-ல், தாவீதும் அபிசாயும் சவுலின் பாசறைக்குள் தைரியமாய் நுழைய முடிந்ததற்குக் காரணம்: 'கர்த்தரால் அவர்களுக்கு ஒரு அயர்ந்த நித்திரை (*தர்தேமா*) உண்டாயிருந்தது' என்று வேதம் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது.
- என்கேதியின் இருண்ட சுண்ணாம்பு குகைகளுக்குள் ஒளிந்திருந்த காலத்தில்தான் தாவீது: 'என் இருதயம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது, தேவனே, என் இருதயம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது; நான் பாடி, கீர்த்தனம் பண்ணுவேன்!' என்று சங்கீதம் 57:7-ஐப் பாடினான்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பண்டைய மத்திய கிழக்கு கலாச்சாரத்தில் ஒரு ராஜாவின் சால்வைத் தொங்கல் (*கானாப்*) என்பது வெறும் துணி அல்ல; அது அந்த ராஜாவின் அதிகாரம், அரச வாரிசுரிமை மற்றும் சிம்மாசன மாட்சிமையின் அதிகாரப்பூர்வ முத்திரையாகும். அதில் விசேஷித்த வேலைப்பாடுகளும் ராஜ முத்திரைகளும் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும். குகையின் இருளிலே சவுல் தன் கால்களை மூடிக்கொண்டிருந்தபோது தாவீது அவனது சால்வைத் தொங்கலை அறுத்த செயல், அடையாளபூர்வமாக அவனது அரச அதிகாரத்தைப் பறிப்பதற்குச் சமமானதாகும். தன் உத்தமத்தை நிரூபிக்கவே தாவீது அதைச் செய்தபோதிலும், கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட ஒரு ராஜாவின் கண்ணியத்திற்கு பங்கம் விளைவித்துவிட்டோமோ என்று அவனது மென்மையான மனச்சாட்சி உடனடியாகத் துடித்தது. தன் சாமர்த்தியத்தை எண்ணிப் பெருமைப்படாமல், அந்தச் சிறிய செயலுக்காகவும் அவன் தேவனுக்கு முன்பாகக் கண்ணீர் வடித்தான்; இது தேவனுடைய மனிதனின் உன்னத பரிசுத்தத்தை நமக்குக் காட்டுகிறது.
என்கேதியிலே கண்ணீர் விட்டுப் பேசிய சவுல், தன் வாக்கை மீறி மீண்டும் மூவாயிரம் வீரர்களோடு சீப் வனாந்தரத்திற்குத் தாவீதை வேட்டையாட வந்தான். தாவீதும் அபிசாயும் இரகசியமாய் சவுலின் பாசறைக்குள் புகுந்தபோது, சவுல் நடுமையத்தில் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்; அவனது போரீட்டி தலைமாட்டில் குத்தப்பட்டிருந்தது. அபிசாய் தாவீதிடம் கிசுகிசுத்தான்: 'தேவன் இன்றைக்கு உம்முடைய பகைஞனை உம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்; இப்போதும் நான் ஈட்டியினால் அவனை ஒரே குத்தாக நிலத்தோடு சேர்த்து உருவக்குத்த எனக்கு உத்தரவு கொடும்; இரண்டாம் விசை நான் அவனைக் குத்தவேண்டியதில்லை என்றான்!' அபிசாய் அதைத் தேவனுடைய தருணமாகப் பார்த்தான். ஆனால் தாவீதோ விசுவாசக் கண்களோடு பார்த்தான்: தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தைப் பழிவாங்கலின் மூலம் நிறைவேற்ற முயல்வது சாத்தானின் கண்ணியாகும். தாவீது அபிசாயைக் கடிந்துகொண்டு: 'அவனைக் கொன்றுபோடாதே; கர்த்தர் அபிஷேகம் பண்ணினவர்மேல் தன் கையைப் போட்டு, குற்றமில்லாமற்போகிறவன் யார்?' என்றான். சவுலின் முடிவு தேவனால் மட்டுமே வரட்டும் என்று சொல்லி, போரீட்டியையும் தண்ணீர்ச் செம்பையும் மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு விலகினான்.
தாவீது தன் பகைஞனுக்கு இரக்கம் காட்டிய செயல் இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னத சிலுவை அன்பிற்கு மிகச்சிறந்த முன்னடையாளமாகும். தாவீதைப் போலவே இயேசுவும் அநியாயமாகப் பகைக்கப்பட்டார், மதத் தலைவர்களால் பொறாமை கொள்ளப்பட்டார், முகாந்தரமில்லாமல் மரணத்திற்குத் துரத்தப்பட்டார். கெத்செமனே தோட்டத்தில் தம்மைப் பிடிக்க வந்தவர்களை அழிக்க பன்னிரண்டு லேகியோனுக்கு அதிகமான தூதர்களை வரவழைக்க அதிகாரம் இருந்தபோதும் (மத்தேயு 26:53), இயேசு பிதாவின் சித்தத்திற்குத் தம்மை முழுமையாய் ஒப்புக்கொடுத்தார். பேதுரு பட்டயத்தை உருவி பிரதான ஆசாரியனின் வேலைக்காரனின் காதை வெட்டியபோது, இயேசு அவனைத் தடுத்து, எதிரியின் காதைத் தொட்டுச் சுகமாக்கினார். சிலுவையிலே தம்மை அறைந்தவர்களுக்காக: 'பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும், தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே' என்று ஜெபித்தார் (லூக்கா 23:34). தாவீது தீமையை நன்மையினால் வென்றான்; இயேசுவோ சிலுவையின் தியாக மரணத்தினால் மரணத்தையும் சாத்தானையும் நித்தியமாய் வென்றார்!
