கலிலேயாவின் செபுலோன் எல்லைக்குட்பட்ட காத்-ஏப்பேர் என்ற அமைதியான அழகிய மலைப்பகுதியில், அமித்தாயின் மகனும் இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசியுமான யோனாவின் செவிகளில் சேனைகளின் யெகோவாவின் சத்தம் இடிமுழக்கம்போல் திடீரென ஒலித்தது. யோனா அக்காலத்தில் இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தில் மிகுந்த செல்வாக்கும் அரச மரியாதையும் பெற்ற முக்கிய தீர்க்கதரிசியாக விளங்கினான்; இரண்டாம் யெரொபெயாம் ராஜாவின் பொற்கால ஆட்சியில், ஆமாத்தின் எல்லை தொடங்கி அராபாவின் உப்புக்கடல் வரை இஸ்ரவேலின் எல்லைகள் மீண்டும் விஸ்தரிக்கப்பட்டு தேசம் பெருமை அடையும் என்று முன்கூட்டியே தீர்க்கதரிசனம் கூறி அதை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியவன் யோனாவே (2 ராஜாக்கள் 14:25). இதனால் அவன் யூத மக்களிடையே மிகுந்த தேசபக்தியுள்ள ஒரு தீர்க்கதரிசியாகப் போற்றப்பட்டான். ஆனால் இப்போது அவனுக்கு அருளப்பட்ட தெய்வீகக் கட்டளையோ இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக்கே முற்றிலும் புதியதாகவும் பெரும் அதிர்ச்சியூட்டுவதாகவும் இருந்தது: "Qum lekh el-Nineveh ha-ir ha-gedolah u-qera aleiha! நீ எழுந்து மகா நகரமாகிய நினிவேக்குப் போய், அதற்கு விரோதமாகப் பிரசங்கி; அவர்களுடைய அக்கிரமம் என் சமுகத்தில் வந்து எட்டினது!" (யோனா 1:2). கர்த்தர் யோனாவைத் தன் சொந்த உடன்படிக்கை ஜனங்களாகிய யாக்கோபின் சந்ததியாருக்கு ஆறுதல் சொல்லவோ ஆசீர்வாதத்தை அறிவிக்கவோ அனுப்பவில்லை; மாறாக, போர்க்கைதிகளை ஈவிரக்கமின்றி மரக் கம்பங்களில் குத்திச் சாகடிக்கும், தோல் உரிக்கும், மற்றும் பண்டைய உலகையே நடுங்கவைத்த கொடூர அசீரியப் பேரரசின் தலைநகரான நினிவே மாநகரத்திற்குள் பாலைவனத்தைக் கடந்து செல்லும்படி ஆணையிட்டார்.
தர்ஷீசுக்குப் புறப்பட்ட தப்பியோட்டம் மற்றும் ஆன்மீக வீழ்ச்சி
யோனா யெகோவாவின் குணாதிசயத்தையும் தயவையும் மிக ஆழமாக அறிந்திருந்தான். நினிவே மக்களுக்குத் தான் நியாயத்தீர்ப்பைப் பிரசங்கித்தால், அவர்கள் ஒருவேளை பயந்து மனந்திரும்புவார்கள்; அப்படி அவர்கள் மனந்திரும்பினால், கிருபையும் மன உருக்கமும் நீடிய சாந்தமும் மிகுந்த இஸ்ரவேலின் தேவன் அந்தப் புறஜாதிப் பேரரசை மன்னித்தழிவிலிருந்து காப்பார் என்பதை யோனா தெளிவாக உணர்ந்தான். பிற்காலத்தில் தனது சொந்த இஸ்ரவேல் தேசத்தையே அழிக்கப்போகும் ஒரு கொடிய எதிரி நாடு தேவனுடைய கிருபையைப் பெறுவதை அவனது குறுகிய தேசபக்தியும் யூதப் பெருமையும் ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தன. இதனால் நினிவேக்குக் கிழக்கு நோக்கிப் போவதற்குப் பதிலாக, யோனா கர்த்தரின் கட்டளைக்குப் பகிரங்கமாக விரோதமாகச் செயல்பட்டு, தென்மேற்கே இருந்த பண்டைய துறைமுகப் பட்டணமாகிய யோப்பாவுக்கு ஓடினான்.
அங்கே அன்றைய உலக வரைபடத்தின் மிகத் தொலைதூர எல்லையாகிய ஸ்பெயின் தேசத்து தர்ஷீசுக்குச் செல்லும் ஒரு பெரிய போனீசிய வர்த்தகக் கப்பலைக் கண்டான். அது நினிவேக்கு முற்றிலும் எதிர் திசையிலமைந்த, இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மைல்கள் தொலைவிலிருந்த கடற்பயணமாகும். வேதாகமம் யோனாவின் இந்த கீழ்ப்படியாமையை ஒரு தொடர்ச்சியான வீழ்ச்சியாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது: அவன் யோப்பாவுக்கு இறங்கினான்; கப்பலுக்குள் இறங்கினான்; கப்பல் கூலியைக் (Sekharah) கொடுத்துவிட்டு கர்த்தரின் சமுகத்திற்கு விலகி ஓடும்படி (mi-lifnei Yahweh) கப்பலின் அடித்தட்டிலே இறங்கிப் படுத்துக்கொண்டான். ஆன்மீகக் கலகத்தின் பாரத்தினால் சோர்ந்துபோன யோனா, அங்கே அயர்ந்த நித்திரையில் ஆழ்ந்தான். ஆனால் வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த சர்வவல்ல தேவன் ஒரு மரக்கப்பலின் பலகைகளாலோ திரைகடல்களாலோ எல்லைப்படுத்தப்படக்கூடிய ஒரு சிறிய பிராந்திய தெய்வம் அல்ல; வானங்கள் அவருடைய சிங்காசனம், பூமி அவருடைய பாதபடி என்பதை யோனா மறந்துபோனான்.
கடலில் எழுந்த பெருங்காற்றும் புறஜாதி மாலுமிகளும்
கப்பல் நடுக்கடலை அடைந்தபோது, வேதம் கூறுகிறது: "Vayeitil Yahweh ruach-gedolah el-ha-yam! கர்த்தர் சமுத்திரத்தின்மேல் பெருங்காற்றை வீசப்பண்ணினார்!" (யோனா 1:4). மத்தியதரைக்கடல் பயங்கர புயலாக உருவெடுத்துப் பொங்கியது. மலை போன்ற அலைகள் கப்பலை மோதித் தாக்கின; பலகைகள் பிளந்து கப்பல் உடையப்போகும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. கடலிலேயே வாழ்ந்து பழகிய அனுபவமிக்க போனீசிய மாலுமிகள் சாவின் பயத்தினால் நடுங்கினார்கள். மரண அவதியில் மூழ்கிய ஒவ்வொரு மாலுமியும் தன் தன் குலதெய்வங்களாகிய பாகால்-மெல்கார்த்தையும், தாகோனையும், அஸ்தரோத்தையும் நோக்கி அலறினான்; கப்பலின் பாரத்தைக் குறைக்க சரக்குகளையும் உணவுப் பண்டங்களையும் கடலில் வீசி எறிந்தார்கள்.
காற்று ஊளையிட்டு அலைகள் மோதிக்கொண்டிருந்த அந்த கொடூர சூழலில், கப்பல் தலைவன் அடித்தட்டிற்குள் வந்து யோனா அயர்ந்து தூங்குவதைக் கண்டான். அவனை உலுப்பி எழுப்பி: "தூங்குகிறவனே, உனக்கு என்ன வந்தது? எழுந்திருந்து உன் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடு; நாம் அழிந்துபோகாதபடிக்கு ஒருவேளை தேவன் நம்மை நினைத்தருளுவார்" என்று கடிந்துகொண்டான். இதன் முரண்பாடு இதயத்தை உலுக்கியது: ஒரு புறஜாதி மாலுமி தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியை எழுப்பி ஜெபிக்கும்படி ஏவுகிறான்; ஆனால் அந்த தீர்க்கதரிசியோ தனது கலகத்தினால் அந்த அப்பாவி மனிதர்களின் உயிர்களையே ஆபத்தில் ஆழ்த்தியிருந்தான்.
சீட்டு விழுந்ததும் ஆழியின் நியாயத்தீர்ப்பும்
இது சாதாரண கடல் புயல் அல்ல, ஏதோ ஒரு பயங்கர பாவத்தின் நிமித்தம் வந்த தெய்வீக நியாயத்தீர்ப்பு என்பதை மாலுமிகள் உணர்ந்தனர். அவர்கள்: "வாருங்கள், இந்தத் துன்பம் யாரினிமித்தம் நமக்கு வந்தது என்று அறியும்படிக்குச் சீட்டுப் போடுவோம் (Goralot)" என்று கூறி சீட்டுப் போட்டனர். பண்டைய காலத்தில் சீட்டுப் போடுவது தேவனுடைய இறையாண்மையை நாடும் செயலாகக் கருதப்பட்டது (நீதிமொழிகள் 16:33). தேவனுடைய சித்தத்தின்படி சீட்டு யோனாவின் மேல் விழுந்தது. நடுநடுங்கி நின்ற மாலுமிகள் அவனைச் சூழ்ந்து நின்று: "இந்தத் துன்பம் யாரினிமித்தம் நமக்கு வந்தது? உன் தொழில் என்ன? நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்? உன் தேசம் எது? நீ எவ்வம்சத்தான்?" என்று சரமாரியாகக் கேள்விகளைத் தொடுத்தனர்.
யோனா தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு ஆச்சரியமான ஆன்மீக அறிக்கையைச் செய்தான்: "Ivri anokhi! நான் எபிரெயன்; சமுத்திரத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின பரலோகத்தின் தேவனாகிய யெகோவாவை நான் பயபக்தியோடு சேவிக்கிறவன்!" (யோனா 1:9). இதைக் கேட்ட மாலுமிகள் மகா பயமடைந்து: "நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?" என்று அலறினர்; ஏனெனில் அவன் அந்த சர்வவல்ல தேவனுடைய சமுகத்தை விட்டு ஓடிப்போகிறவன் என்பதை அவன் ஏற்கனவே அவர்களுக்கு அறிவித்திருந்தான். அலைகள் மேலும் பயங்கரமாகக் கொந்தளித்தபோது: "சமுத்திரம் அமைதலாயிருக்க நாங்கள் உனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டனர். யோனா தன் தவறை உணர்ந்து: "என்னை எடுத்துச் சமுத்திரத்திலே போட்டுவிடுங்கள்; அப்பொழுது சமுத்திரம் உங்களுக்கு அமைதலாயிருக்கும்; என் நிமித்தமே இந்தப் பெரிய புயல் உங்கள்மேல் வந்தது என்று நான் அறிவேன்" என்றான்.
ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அந்தப் புறஜாதி மாலுமிகள் நினிவே ஜனங்களின்மேல் யோனா காட்டியதை விட அதிகமான இரக்கத்தையும் மனிதநேயத்தையும் யோனாவின்மேல் காட்டினர். அவனை உடனடியாகக் கடலில் எறிய மனமில்லாமல், தங்கள் முழு பலத்தையும் திரட்டி கரையை அடைய தண்டு வலித்தனர். ஆனால் சமுத்திரம் அவர்களுக்கு விரோதமாக மேலும் கொந்தளித்தது. இறுதியாக, அவர்கள் யோனாவின் தேவனை நோக்கி: "ஆ, யெகோவாவே, இந்த மனிதனுடைய ஜீவனின் நிமித்தம் எங்களை அழிக்காதேயும்; குற்றமில்லாத இரத்தப்பழியையும் எங்கள்மேல் சுமத்தாதேயும்!" என்று கதறிவிட்டு, யோனாவைத் தூக்கி கொந்தளிக்கும் ஆழமான கடலில் எறிந்தனர். யோனாவின் சரீரம் தண்ணீரில் விழுந்த அந்த நொடிப்பொழுதில், பெருங்காற்று நின்றது; அலைகள் அடங்கி கண்ணாடிபோல் சமுத்திரம் முற்றிலும் அமைதியடைந்தது. இந்த இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட தெய்வீக வல்லமையைக் கண்ட மாலுமிகள் யெகோவாவுக்கு மகா பயந்து, அவருக்குப் பலியிட்டு, அவருக்குப் பொருத்தணைகளைச் செய்துகொண்டனர்.
மீனின் வயிற்றுக்குள் கழிந்த மூன்று நாட்கள் மற்றும் நன்றி அறிக்கை
யோனா மத்தியதரைக்கடலின் ஆழமான இருண்ட நீருக்குள் மூழ்கினான். உப்புத் தண்ணீர் அவனது தொண்டைக்குள் புகுந்தது; ஆழத்தின் அலைகள் அவனை மூடின; பாதாளத்தின் படுகுழி அவனை விழுங்கத் தொடங்கியது; கடற்பாசிகள் (suf) அவனது தலையைச் சுற்றிக்கொண்டன. அவன் கடலின் அடிவாரத்தில் உள்ள மலைகளின் வேர்கள் வரை தாழ்ந்துபோனான்; பூமியின் தாழ்ப்பாள்கள் என்றென்றைக்கும் அவனுக்குப் பின்னால் அடைக்கப்பட்டன. மரணத்தின் நிழல் அவனைச் சூழ்ந்தது; எந்த மனித சக்தியினாலும் அவனை மீட்டெடுக்க முடியாத ஆழத்திற்குள் அவன் மூழ்கிப்போனான்.
"Vayman Yahweh dag gadol livlo'a et-Yonah! யோனாவை விழுங்கும்படி ஒரு பெரிய மீனை யெகோவா கட்டளையிட்டிருந்தார்!" (யோனா 1:17). ஆழத்திலிருந்து தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஒரு பிரமாண்டமான கடல் வாழ் உயிரினம் நீந்திவந்து மூழ்கிய தீர்க்கதரிசியை அப்படியே விழுங்கிக்கொண்டது. யோனா அந்த மீனின் பரந்த காற்று நிரம்பிய வயிற்றுக்குள் சரிந்து விழுந்தான். மூன்று இரவும் மூன்று பகலும் அந்த அடர்ந்த காரிருளுக்குள், செரிமான அமிலங்களின் மத்தியில், மீனின் உள்ளுறுப்புகளின் அதிர்வுகளுக்கு நடுவே யோனா ஜீவனுக்கும் மரணத்திற்கும் இடைப்பட்ட நிலையில் வைக்கப்பட்டான். அந்த மீனின் வயிறு தேவ நியாயத்தீர்ப்பின் கல்லறையாகவும், அதே வேளையில் தேவ கிருபையின் அதிசயமான அடைக்கலக் கூடாரமாகவும் மாறியது.
மீனின் வயிற்றுக்குள் யோனா தன் தப்பியோட்டத்தை எண்ணிப் புலம்பவில்லை; அல்லது சாக வேண்டும் என்று தற்கொலை எண்ணத்தோடு கதறவில்லை; மாறாக அவனது ஆத்துமாவிலிருந்து ஒரு உன்னத ஸ்தோத்திர சங்கீதம் வெடித்துப் புறப்பட்டது (யோனா 2:1–9). தன்னை ஆழத்தில் தள்ளியது மாலுமிகள் அல்ல, தேவனுடைய பரிசுத்த கரமே என்பதை அவன் உணர்ந்தான்; தன் மரண அவதியிலே கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டபோது அவர் தன் ஜெபத்தைக் கேட்டார் என்று துதித்தான். விக்கிரகங்களை நம்புவதின் வீண்தன்மையை அவன் ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டான்: "பொய்யான மாயைகளைப் பற்றிக்கொள்ளுகிறவர்கள் தங்களுக்கு வரும் கிருபையைப் போக்கடிக்கிறார்கள்!" (யோனா 2:8). யோனா துதியின் சத்தத்தோடே தேவனுக்குப் பலியிட்டுத் தன் பொருத்தனைகளை நிறைவேற்றுவேன் என்று அறிக்கை செய்து, வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான மீட்பின் சத்தியத்தை முழங்கினான்: "Yeshu'atah la-Yahweh! இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது!"
தேவன் தன் தீர்க்கதரிசிக்குக் கற்றுக்கொடுக்க விரும்பிய உன்னத பாடம் இதுவே: இரட்சிப்பு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தேசத்திற்கோ, ஒரு குறிப்பிட்ட மொழிக்கோ, அல்லது யூதர்களுக்கு மட்டுமேயான ஏகபோக சொத்தோ அல்ல; அது முற்றிலும் சர்வவல்ல தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள மாறாத கிருபையிலேயே தங்கியிருக்கிறது. தன் தீர்க்கதரிசி முற்றிலும் உடைக்கப்பட்டு, தன் சொந்த சுயநீதியையும் குறுகிய எல்லைகொண்ட தேசியவாதப் பெருமையையும் முழுமையாக வெறுத்து, தேவனுடைய பரிசுத்த சித்தத்திற்கு முழு இருதயத்தோடு அடிபணிந்த அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வேளையில், யெகோவா மீனுக்குக் கட்டளையிட்டார்; அந்த கீழ்ப்படிதலுள்ள பிரமாண்டமான மீன் உடனடியாகக் கடற்கரையை நோக்கி நீந்திவந்து, யோனாவை வெட்டவெளியான உலர்ந்த நிலத்திலே (Yabbashah) உமிழ்ந்துவிட்டது. மரணத்தின் படுகுழியிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த புது சிருஷ்டியாக மணற்பரப்பில் நின்ற யோனா, இரண்டாவது முறையாகக் கர்த்தரின் ஜீவனுள்ள வார்த்தையைக் கேட்டு நினிவே மாநகரத்திற்குப் புறப்பட முழு மனதோடு ஆயத்தமானான்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
அமித்தாயின் மகனாகிய யோனாவின் வரலாற்றுப் பின்னணி கி.மு. 8-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது (கி.மு. 780–750); இது இஸ்ரவேலின் இரண்டாம் யெரொபெயாம் ராஜாவின் ஆட்சிக் காலமாகும். 2 ராஜாக்கள் 14:25-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, இது இஸ்ரவேலின் எல்லைகள் விரிவடைந்த பொருளாதார செழிப்பின் காலமாகும். யோனா தப்பியோட முயன்ற தர்ஷீசு பட்டணம், தென்மேற்கு ஸ்பெயினில் ஜிப்ரால்டர் நீரிணைக்கு அப்பால் அமைந்திருந்த 'டார்ட்டெசோஸ்' (Tartessos) என்ற செல்வந்த போனீசிய வர்த்தகக் காலனியோடு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. யோப்பாவிலிருந்து தர்ஷீசுக்குப் புறப்பட்டதன் மூலம், கிழக்கு நோக்கி 600 மைல் தொலைவில் இருந்த நினிவேக்கு முற்றிலும் எதிர் திசையில், அன்றைய மத்தியதரைக் கடலின் ஆகக் கடைசி எல்லைக்கு ஓட யோனா முயன்றான். அந்தக் கப்பல் போனீசிய வர்த்தகக் கப்பலாகும்; அதன் மாலுமிகள் சமுத்திரத்தை ஆளும் புறஜாதி தேவதைகளை வணங்கிய கானானியர் ஆவர். வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் 'தாக் காதோல்' (dag gadol) என்ற எபிரேய பதம் நவீன திமிங்கிலத்தைக் குறிக்காமல், தேவனால் பிரத்தியேகமாக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட பிரமாண்டமான கடல்வாழ் உயிரினத்தைக் குறிக்கிறது. மீனின் வயிற்றில் யோனா கழித்த மூன்று நாட்கள், இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணம், அடக்கம், மற்றும் மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழுதலுக்கு உன்னத தீர்க்கதரிசன நிழலாட்டமாக (மத்தேயு 12:40) அமைந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவ சித்தத்தை விட்டு ஓடுவதை நிறுத்தி அவரிடம் சரணடையுங்கள்: தேவன் உங்களை ஒரு பணிக்கு அழைக்கும்போது, அவருக்கு விலகி ஓடுவது உங்களுக்கும் உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கும் புயலையே கொண்டுவரும்; உங்கள் சுய விருப்பங்களை விட்டுவிட்டு தேவ சித்தத்திற்கு இன்றே அடிபணியுங்கள்.
- வாழ்க்கையின் புயல்களுக்குள் தேவனுடைய அன்பைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்: கடலின் கொந்தளிப்பும் பெரிய மீனும் யோனாவை அழிக்க வந்தவை அல்ல, அவனது கீழ்ப்படியாமையைத் தடுத்து நிறுத்தி அவனை மீட்டெடுக்க வந்த தேவனுடைய கிருபையின் கருவிகள்; உங்கள் வாழ்க்கையின் சோதனைகளை தேவனை நோக்கித் திரும்பும் அழைப்பாகப் பாருங்கள்.
- இருண்ட சூழ்நிலைகளிலும் தேவனைத் துதியுங்கள்: யோனா கரைக்கு வந்த பின் அல்ல, மீனின் வயிற்றின் காரிருளில் கிடந்தபோதே தேவனுக்கு நன்றி பலிகளை ஏறெடுத்தான்; உங்கள் வாழ்க்கையில் பாதாளம் போன்ற நெருக்கடிகள் வரும்போதும் விசுவாசத்தோடு தேவனைத் துதியுங்கள்.
- மனிதப் பாகுபாடுகளை அகற்றி நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்: எந்த ஒரு மனிதரையும் தேவனுடைய கிருபைக்குத் தகுதியற்றவர்கள் என்று ஒதுக்கிவிடாதீர்கள்; நற்செய்தி உலகிலுள்ள அனைவருக்கும் உரியது; தேவனுடைய அன்பின் தூதுவர்களாக அனைவரையும் நேசிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- இரண்டாம் யெரொபெயாம் ராஜாவின் காலத்தில் வாழ்ந்த கலிலேயாவின் காத்-ஏப்பேர் ஊரைச் சேர்ந்த வரலாற்றுத் தீர்க்கதரிசியே யோனா (2 ராஜாக்கள் 14:25).
- யோனா தப்பியோட முயன்ற தர்ஷீசு பட்டணம் ஸ்பெயினில் இருந்தது; அது நினிவேக்கு முற்றிலும் எதிர் திசையில் இரண்டாயிரம் மைல் தொலைவிலிருந்தது.
- புறஜாதி மாலுமிகள் யோனாவைக் கடலில் எறிய மனமில்லாமல், தங்கள் முழு பலத்தையும் திரட்டிக் கரையை அடையத் தண்டு வலித்து மனிதநேயத்தைக் காட்டினர்.
- மீனின் வயிற்றில் யோனா இருந்த மூன்று பகல் மூன்று இரவு அனுபவத்தை, இயேசு தமது மரணம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் அடையாளமாக அறிவித்தார் (மத்தேயு 12:40).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
நினிவேக்குப் போய்ப் பிரசங்கிக்கும் தேவனுடைய கட்டளைக்கு விலகி யோனா ஏன் ஓடினான்?
யோனா பயத்தினால் ஓடவில்லை; மாறாக அவனது குறுகிய தேசபக்தியினாலும் மனக்கசப்பினாலும் ஓடினான். யோனா 4:2-ல் அவன் கூறுவது போல, தேவன் கிருபையும் இரக்கமும் மிகுந்தவர் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான். கொடூரமான அசீரியர்கள் மனந்திரும்பினால் தேவன் அவர்களை மன்னித்துவிடுவார் என்றும், அது எதிர்காலத்தில் இஸ்ரவேல் தேசத்திற்கே ஆபத்தாய் முடியும் என்றும் அவன் அஞ்சினான்.
யோனாவை விழுங்கிய பெரிய மீன் ஒரு திமிங்கிலமா அல்லது வேறு ஏதேனும் கடல் வாழ் உயிரினமா?
எபிரேய வேதாகமத்தில் 'தாக் காதோல்' (பெரிய மீன்) என்றும், கிரேக்க புதிய ஏற்பாட்டில் 'கேத்தோஸ்' (பெரிய கடல் வாழ் உயிரினம்) என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வேதம் நவீன உயிரியல் வகைகளைப் பற்றிக் கூறவில்லை; மாறாக, ஒரு மனிதனை முழுமையாக விழுங்கி மூன்று நாட்கள் உயிருடன் பாதுகாக்கக்கூடிய அளவில் தேவனால் பிரத்தியேகமாக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு கடல் உயிரினம் அதுவாகும்.
யோனாவின் அனுபவம் எவ்வாறு இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலுக்கு நிழலாட்டமாக அமைகிறது?
மத்தேயு 12:39-40-ல், யோனாவின் அடையாளத்தைத் தவிர வேறு அடையாளம் இந்தத் தலைமுறைக்குக் கொடுக்கப்படாது என்று இயேசு திட்டவட்டமாகக் கூறினார். யோனா மூன்று பகலும் மூன்று இரவும் மீனின் வயிற்றில் இருந்து பின்னர் உயிரோடு வெளிவந்தது போல, கிறிஸ்துவும் மூன்று நாட்கள் பூமியின் இருதயத்தில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டு, மூன்றாம் நாளில் வெற்றிகரமாக உயிர்த்தெழுந்து சகல ஜனங்களுக்கும் இரட்சிப்பை அருளினார்.
