மோசேயின் பிறப்பும் முட்செடி தரிசனமும்: நாணல் பேழை, வனாந்தர உலைக்களம் மற்றும் யேகோவாவின் பரிசுத்த நாமம்

நைல் நதியின் சேற்று நீரோட்டம் எகிப்தின் தலைநகரான அவாரிசின் பிரம்மாண்டமான அரண்மனை மதில்களில் மெதுவாக மோதியது. யோசேப்பு தன் குடும்பத்தாராகிய எழுபது பேரை கோசேன் தேசத்தின் செழிப்பான மேய்ச்சல் நிலங்களில் வரவேற்று நான்கு நூற்றாண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன. இப்போது, அந்த நைல் நதிக்கழிமுகம் லட்சக்கணக்கான எபிரேய வம்சத்தாரால் நிரம்பி வழிந்தது. ஆனால் எகிப்தின் அரசியல் மேடையில் ஒரு கொடூரமான நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது: "யோசேப்பை அறியாத புதிய ராஜா ஒருவன் எகிப்தின்மேல் எழும்பினான்" (யாத்திராகமம் 1:8). எபிரேயர்களின் அபரிமிதமான பெருக்கத்தைக் கண்டு அஞ்சிய பார்வோன், அவர்களைச் சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்ட அடிமைகளாக்கி, பித்தோம், ராமசேஸ் போன்ற தானியக் களஞ்சிய நகரங்களைக் கட்டுவதற்குச் செங்கல் அறுக்கும் கொடூர உழைப்பில் அவர்களை ஒடுக்கினான். ஆயினும் எகிப்தியர் அவர்களை எவ்வளவாய் ஒடுக்கினார்களோ, அவ்வளவாய் அவர்கள் பெருகினார்கள்!

1. இரத்த நதியும் நாணல் பேழையும்

அடிமைத்தனம் எபிரேயர்களின் ஆவியை உடைக்க முடியாததைக் கண்ட பார்வோன், உலக வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான அரசாங்கப் படுகொலை ஆணையைப் பிறப்பித்தான்: "பிறக்கிற ஆண் குழந்தைகளையெல்லாம் நதியிலே போட்டுவிடுங்கள்; பெண்குழந்தைகளையெல்லாம் உயிரோடே வைக்கலாம்" (யாத்திராகமம் 1:22). எகிப்திய போர்வீரர்கள் கோசேன் தேசத்து வீடுகளுக்குள் புகுந்து, தாய்மார்களின் மார்பிலிருந்து பச்சிளம் பாலகர்களைப் பறித்து, நைல் நதியின் முதலைகளுக்குப் பலியிட்டனர்.

இந்த மரணத்தின் காரிருளில், லேவி வம்சத்தைச் சேர்ந்த அம்ராம், யோகெபேத் தம்பதியருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அக்குழந்தையின் தெய்வீகக் களங்கமற்ற முக அழகைக் கண்ட பெற்றோர், இவன் ஒரு சாதாரண மனிதன் அல்ல, தேவனுடைய உன்னத இரட்சிப்பின் திட்டத்தைச் சுமக்கிறவன் என்பதை விசுவாசத்தினால் உணர்ந்தனர் (எபிரெயர் 11:23). மூன்று மாதங்கள் வரை யோகெபேத் அக்குழந்தையின் அழுகைச் சத்தம் வெளியே கேட்காதபடி கம்பளிகளுக்குப் பின்னால் மறைத்து வளர்த்தாள். ஆனால் அதற்குமேல் மறைக்க முடியாது என்ற நிலை வந்தபோது, பயத்தை விசுவாசம் வென்றது!

அவள் நைல் நதிக்கரையின் நாணற்புற்களை (*கோமே*) அறுத்து, ஒரு சிறிய கூடையைப் பின்னி, அதற்குள்ளே தண்ணீர்ப் புகாதபடி நிலக்கீலையும் (*காமார்*) மரப்பிசினையும் (*செபெத்*) பூசினாள். மோசே இந்தச் சிறிய பெட்டகத்தை தேவா (பேழை) என்று அழைக்கிறார்—நோவாவின் பேழைக்கு வேதாகமம் பயன்படுத்திய அதே எபிரேய சொல்! பெருவெள்ளத்தின் மரண நீருக்கு நடுவே நோவாவின் பேழை மனிதகுலத்தின் வித்தைப் பாதுகாத்தது போல, நைல் நதியின் மரண நீருக்கு நடுவே இஸ்ரவேலின் இரட்சிப்பின் வித்தை இந்தப் பேழை தாங்கியது.

யோகெபேத் தூங்கும் தன் குழந்தையை அந்தப் பேழையிலே வைத்து, நைல் நதிக்கரையிலிருந்த நாணல்களுக்கு இடையே (*சூப்*) மெதுவாக இறக்கிவைத்தாள். தூரத்திலிருந்த பேரீச்ச மரங்களின் நிழலில் நின்ற அவனது ஏழு வயது அக்காள் மிரியாம், தன் தம்பிக்கு என்ன நடக்கும் என்று மூச்சடக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

2. நதிக்கரையில் வந்த இளவரசியும் தத்தெடுக்கப்பட்ட ராஜகுமாரனும்

கதிரவனின் பொன்னொளி நைல் நதியின் அலைகளில் மின்னியபோது, அரச தோழிகள் புடைசூழ நதிக்கரைக்கு ஒரு கூட்டம் வந்தது. அது புனித நைல் நதியில் தன் காலை ஆசார நீராடலைச் செய்ய வந்த பார்வோனின் சொந்த மகளாகிய இளவரசி!

நாணல்களுக்கு நடுவே மிதந்த விசித்திரமான, கீல் பூசப்பட்ட பெட்டியைக் கண்ட இளவரசி, தன் பணிப்பெண்ணை அனுப்பி அதை எடுத்துவரச் செய்தாள். அந்தப் பேழையின் மூடியைத் திறந்து பார்த்தபோது: "இதோ, பிள்ளை அழுதது" (யாத்திராகமம் 2:6). அந்தக் குழந்தையின் கண்ணீர்க் குரல், அந்த எகிப்திய இளவரசியின் நெஞ்சில் ஆழமான தாய்மைப் பாசத்தை உண்டாக்கியது. அவள்: "இது எபிரேயரின் குழந்தைகளில் ஒன்று" என்று மனதுருகிக் கூறினாள்.

அடுத்த நொடியே, புதர்களுக்குப் பின்னாலிருந்து வெளியே வந்த சிறுமி மிரியாம், அபாரமான விவேகத்தோடு: "உங்களுக்காக இப்பிள்ளையை வளர்க்கும்படி எபிரேய ஸ்திரீகளில் ஒரு செவிலித்தாயை நான் போய் அழைத்துக்கொண்டு வரட்டுமா?" என்று கேட்டாள்.

இளவரசி, "போய் வா" என்றாள்.

மிரியாம் மின்னல் வேகத்தில் ஓடிப்போய் தன் சொந்தத் தாய் யோகெபேத்தை அங்கே அழைத்து வந்தாள்! இளவரசி அக்குழந்தையை அவளது சொந்தத் தாயின் கைகளில் கொடுத்து: "நீ இந்தப் பிள்ளையைக் கொண்டுபோய், எனக்கு வளர்த்துக்கொடு, நான் உனக்குச் சம்பளம் கொடுப்பேன்" என்றாள். தேவனுடைய ஞானத்தின் ஆச்சரியத்தைக் கவனியுங்கள்! தன் குழந்தையைக் கொல்ல நினைத்த அதே பார்வோனின் அரச கஜானாவிலிருந்தே சம்பளம் பெற்று, அரச பாதுகாப்போடு தன் சொந்தக் குழந்தையைத் தன் மார்பில் அணைத்து வளர்க்கும் உன்னத கிருபையை அந்தத் தாய் பெற்றாள்!

பிள்ளை வளர்ந்தபின், யோகெபேத் அவனை அரண்மனைக்குக் கொண்டுபோய் ஒப்படைத்தாள்; பார்வோனின் மகள் அவனைத் தன் சொந்த மகனாகத் தத்தெடுத்து, "அவனைத் தண்ணீரிலிருந்து எடுத்தேன்" என்று சொல்லி, அவனுக்கு மோசே (*மாஷா* - தண்ணீரிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவன்) என்று பேரிட்டாள்.

வெந்துபோகாத அக்கினி: ஓரேப் மலையடிவாரத்தில் எண்பது வயதான மோசே தன் பாதரட்சைகளைக் கழற்றிவிட்டு, பற்றி எரியும் முட்செடியிலிருந்து முழங்கிய யேகோவாவின் சத்தத்தைக் கேட்கிறான்.

3. மாம்ச பலத்தின் கொலைவெறியும் மீதியானிய வனாந்தர ஓட்டமும்

நாற்பது ஆண்டுகள் மோசே எகிப்தின் பளிங்கு மாளிகைகளில் வளர்ந்தான். அப்போஸ்தலர் 7:22 கூறுகிறது: "மோசே எகிப்தியருடைய சகல சாஸ்திரங்களிலும் கற்பிக்கப்பட்டு, வாக்கிலும் செய்கையிலும் வல்லவனானான்." அவன் இராணுவத் தளபதியாகவும், நிர்வாக மேதையாகவும் தேர்ச்சி பெற்றான். ஆனால் அவனது இதயத்தில் தான் ஓர் எபிரேயன் என்ற விசுவாசம் கனன்றுகொண்டிருந்தது.

ஒருநாள், கட்டுமானப் பணிகளைப் பார்வையிடச் சென்ற மோசே, ஒரு எகிப்திய அதிகாரி தன் எபிரேயச் சகோதரனை மிருகத்தனமாகச் சவுக்கால் அடிப்பதை நேரில் கண்டான். அங்கும் இங்கும் பார்த்து, ஒருவருமில்லை என்று கண்டவுடன், அவனது மாம்ச வைராக்கியம் கொப்பளித்தது: அந்த எகிப்தியனை அடித்துக் கொன்று, அவனது உடலை மணலில் புதைத்தான்.

தன் அரசியல் பலத்தினாலும் இராணுவ அதிகாரத்தினாலும் இஸ்ரவேலைத் தான் விடுவிக்கப் போவதை ஜனங்கள் புரிந்துகொள்வார்கள் என்று மோசே நினைத்தான் (அப்போஸ்தலர் 7:25). ஆனால் மறுநாள், இரு எபிரேயர்கள் சண்டையிட்டபோது சமாதானம் செய்ய முயன்ற மோசேயைப் பார்த்து ஒருவன்: "எங்கள்மேல் உன்னை அதிபதியாகவும் நியாயாதிபதியாகவும் ஏற்படுத்தினவன் யார்? எகிப்தியனைக் கொன்றதுபோல என்னையும் கொன்றுபோடப் பார்க்கிறாயோ?" என்று எகிறினான்.

மோசே நடுநடுங்கிப் போனான். செய்தி பார்வோனின் காதுகளுக்கு எட்டியது; பார்வோன் மோசேயைக் கொன்றுபோடத் தேடினான். தன் ராஜரீக ஆடைகளையும், பதவிகளையும், அதிகாரத்தையும் இழந்து, நாற்பது வயதான மோசே தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளச் செங்கடலின் வனாந்தரங்களைத் தாண்டி மீதியானிய பாலைவனத்திற்கு ஓடிப்போனான்.

4. வனாந்தர உலைக்களத்தில் நாற்பது ஆண்டுக்கால புடமிடுதல்

மீதியானின் ஒரு கிணற்றடியில் வந்து தங்கிய மோசே, முரட்டு மேய்ப்பர்களிடமிருந்து மீதியானிய ஆசாரியனான எத்திரோவின் (ரகுவேல்) ஏழு மகள்களைப் பாதுகாத்து அவர்களுக்கு உதவினான். எத்திரோவின் இல்லத்தில் அடைக்கலம் புகுந்த மோசே, அவனது மகள் சிப்போராளைத் திருமணம் செய்து, நாடோடி மேய்ப்பனாக வாழ்ந்து, கெர்சோம் ("அந்நிய தேசத்துப் பரதேசி") என்ற மகனைப் பெற்றெடுத்தான்.

அந்த நாற்பது ஆண்டுகளில் மோசேயின் ஆத்துமாவில் நிகழ்ந்த ஆழமான மறுரூபத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! எகிப்தின் படைகளை வழிநடத்திய ஒரு மாபெரும் இளவரசன், நாற்பது ஆண்டுகள் வெயிலிலும் குளிரிலும் வாடி, பிறரின் ஆடுகளை மேய்க்கும் ஓர் அநாமதேய மேய்ப்பனாக மாறினான். எகிப்திய அகந்தையை வனாந்தரப் புழுதி சுட்டெரித்தது; உலகப் பேச்சாற்றலை மலைகளின் மௌனம் அடக்கியது. இரண்டு மில்லியன் ஜனங்களை வனாந்தரத்தில் வழிநடத்துவதற்குத் தேவையான சாந்தகுணத்தையும், பொறுமையையும், தாழ்மையையும் தேவன் அந்த வனாந்தரப் பள்ளியிலேயே மோசேக்குக் கற்பித்தார் (எண்ணாகமம் 12:3).

5. முட்செடியின் தரிசனம்: ஓரேபின் பரிசுத்த பூமி

நாணல் பேழையின் அற்புதத்திற்குப் பின் எண்பது ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. எகிப்தில் பழைய பார்வோன் மரித்தான்; ஆனால் எபிரேயர்களின் அடிமைத்தனம் குறையவில்லை. அவர்களின் மரண ஓலம் பரலோகத்தை எட்டியது: "தேவன் அவர்கள் பெருமூச்சைக் கேட்டார்; தேவன் ஆபிரகாமோடும் ஈசாக்கோடும் யாக்கோபோடும் தாம் செய்த உடன்படிக்கையை நினைத்தருளினார்" (யாத்திராகமம் 2:24).

அப்போது, எண்பது வயதான முதிய மேய்ப்பனாகிய மோசே, தன் மாமனின் மந்தைகளை மேய்த்துக்கொண்டு, வனாந்தரத்தின் எல்லையிலுள்ள தேவனுடைய மலையாகிய ஓரேபிற்கு வந்தான். அங்கே ஒரு விசித்திரமான காட்சியைக் கண்டான்: ஒரு முட்புதர் (*செனே*) கொழுந்துவிட்டு எரிந்துகொண்டிருந்தது; ஆனால் அந்த முட்செடியோ வெந்துபோகாமல் பச்சையாகவே நின்றது!

மோசே வியந்து: "இந்த முட்செடி ஏன் வெந்துபோகவில்லை? இந்த அதிசயமான காட்சியை நான் போய்ப் பார்ப்பேன்" என்று நெருங்கினான்.

அவன் நெருங்கி வந்த அந்த வினாடியில், அக்கினி ஜுவாலையின் நடுவிலிருந்து ஒரு இடிமுழக்கக் குரல் அவனது பெயரை அழைத்து எதிரொலித்தது:

"மோசே! மோசே!"

நடுங்கிய மேய்ப்பன்: "இதோ, இருக்கிறேன்" என்றான்.

அந்தக் குரல் சர்வவல்லமையோடு முழங்கியது:

"இங்கே கிட்டே வராதே; உன் கால்களிலிருக்கிற பாதரட்சைகளைக் கழற்றிப்போடு; நீ நிற்கிற இடம் பரிசுத்த பூமி. நான் உன் பிதாவின் தேவனும், ஆபிரகாமின் தேவனும், ஈசாக்கின் தேவனும், யாக்கோபின் தேவனுமாயிருக்கிறேன்!" (யாத்திராகமம் 3:5-6)

மோசே தேவனைப் பார்க்கப் பயந்து தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டான். பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த தேவன் ஒரு எளிய முட்செடியில் இறங்கி வந்தார். உலகத் தூசியைச் சுமந்த செருப்புகளைக் கழற்றிவிட்டு, அந்த முதியவன் பரிசுத்த தேவனுக்கு முன்பாக வெறுங்காலோடு விழுந்து பணிந்தான்.

6. "இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்": தேவனுடைய நித்திய நாமம்

யேகோவா தேவன் தமது உன்னத மீட்பின் நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்:

"எகிப்திலிருக்கிற என் ஜனத்தின் உபத்திரவத்தை நான் நிச்சயமாகப் பார்த்து, அவர்கள் கூக்குரலைக் கேட்டேன்; அவர்கள் துக்கங்களை அறிந்திருக்கிறேன். அவர்களை விடுவிக்க நான் இறங்கினேன்... நீ என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேல் புத்திரரை எகிப்திலிருந்து அழைத்து வரும்படி, உன்னைப் பார்வோனிடத்திற்கு அனுப்புவேன், வா." (யாத்திராகமம் 3:7-10)

தன் சுயபலத்தை முழுமையாக இழந்திருந்த எண்பது வயது மோசே நடுங்கி: "பார்வோனிடத்திற்குப் போகவும், இஸ்ரவேல் புத்திரரை எகிப்திலிருந்து அழைத்து வரவும் நான் எம்மாத்திரம்?" என்று தன் தகுதியின்மையை அறிக்கையிட்டான்.

தேவன் அவனுக்குப் பதிலளித்தார்: "நிச்சயமாகவே நான் உன்னோடே இருப்பேன்."

மோசே மீண்டும்: "நான் இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் போய், உங்கள் பிதாக்களுடைய தேவன் என்னை உங்களிடத்திற்கு அனுப்பினார் என்று சொல்லும்போது, அவருடைய நாமம் என்ன என்று அவர்கள் என்னிடத்தில் கேட்டால், நான் அவர்களுக்கு என்ன சொல்லுவேன்?" என்றான்.

அப்போது தேவன் தமது நித்திய, சுயம்புவான உடன்படிக்கை நாமத்தை மனித வரலாற்றில் முதன்முறையாக முழங்கினார்:

"எஹ்யே அஷேர் எஹ்யே — இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்!"
"இருக்கிறேன் என்பவர் என்னை உங்களிடத்திற்கு அனுப்பினார் என்று நீ இஸ்ரவேல் புத்திரரோடே சொல்வாயாக... என்றென்றைக்கும் இதுவே என் நாமம்; தலைமுறை தலைமுறைதோறும் இதுவே என் நினைவுச் சின்னம்." (யாத்திராகமம் 3:14-15)

அவனது அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்த, அவன் கையில் இருந்த எளிய ஆட்டு மேய்க்கும் கோலைத் தேவன் அற்புதங்களின் கருவியாக மாற்றினார் (*மோபேத்*): அதைத் தரையில் எறிந்தபோது அது கொடிய சர்ப்பமானது; வாலைப் பிடித்தபோது மீண்டும் கோலானது. மார்பில் வைத்த கை குஷ்டரோகமாய் வெளுத்தது; மீண்டும் வைத்தபோது முழு சுகமானது.

கையிலே தேவனுடைய கோலையும், நாவிலே யேகோவாவின் நித்திய நாமத்தையும் ஏந்தியவனாக, அந்த எண்பது வயது முதியவன் எகிப்தை நோக்கித் திரும்பினான். நாணல் பேழையின் குழந்தை, வனாந்தர உலைக்களத்தில் புடமிடப்பட்டு, உலகப் பேரரசை நடுங்கவைக்கவும் தன் ஜனத்தை அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்கவும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியாகப் புறப்பட்டான்!