அக்கினி ரதமும் அக்கினிக் குதிரைகளும் எலியாவைச் சுழல்காற்றிலே பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டுபோய், வாலிபனாகிய எலிசாவை யோர்தான் நதிக்கரையில் தன் எஜமானின் சால்வையோடும் இரட்டிப்பான ஆவியின் வரத்தோடும் தனியே விட்டுச்சென்று அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன. இந்த நீண்ட ஆறு தசாப்த கால ஊழியப் பாதையில், யோராம், யெகூ, யோவாகாஸ், மற்றும் யோவாஸ் ஆகிய நான்கு மன்னர்களின் ஆட்சிகளை எலிசா தனது கண்களால் கண்டார். பாகால் வழிபாட்டின் தீவிர இருள், பொற்கன்றுக்குட்டி ஆராதனை, பயங்கர பஞ்சம், சர்வதேசப் போர்கள், மற்றும் ஆராமியரின் படையெடுப்புகளின் மத்தியிலும் எலிசா வடக்குப் பகுதியாகிய இஸ்ரவேல் தேசத்திற்கு யெகோவாவின் ஜீவனுள்ள மனசாட்சியாகவும் தீர்க்கதரிசன குரலாகவும் விளங்கினார். இப்போது, அந்த மாபெரும் தேவ மனிதர் தள்ளாத முதிர்வயதை அடைந்து, மரண வியாதியால் பீடிக்கப்பட்டு (choli) தன் இறுதிப் படுக்கையில் சோர்வோடு கிடந்தார். யோர்தான் நதியைப் பிளந்த, எரிகோவின் நச்சுத் தண்ணீரை உப்பினால் சுகமாக்கிய, ஏழை விதவையின் எண்ணெயைப் பெருகச்செய்து கடன் தீர்த்த, சூனேமியாளின் மரித்த மகனை உயிர்ப்பித்த, கோடரியின் இரும்பை மிதக்கச்செய்த, மற்றும் தோத்தானில் சீரியாவின் முழுப் படைகளையும் குருடாக்கி வழிநடத்திய அந்த அற்புதக் கரங்கள், இப்போது மரணத்தின் குளிர்ச்சியினாலும் முதிர்வயதின் பலவீனத்தினாலும் நடுக்கமுற்று வெளுத்துப்போய்க் கிடந்தன. அவரது சரீர பெலன் குன்றிப்போனபோதிலும், அவரது ஆவியிற்குள் எரிந்த பரிசுத்த தீர்க்கதரிசன அக்கினி சிறிதும் குறையாமல் பிரகாசித்துக்கொண்டிருந்தது.
தீர்க்கதரிசியின் படுக்கையருகே கண்ணீர் வடித்த ராஜா
சமாரியாவின் எளிய வீட்டிலிருந்து ராஜ அரண்மனைக்குச் செய்தி மின்னல் வேகத்தில் பரவியது: இஸ்ரவேலின் மாபெரும் தீர்க்கதரிசியும் தேசத்தின் ஆவிக்குரிய தந்தையுமாகிய எலிசா மரணப் படுக்கையில் கிடக்கிறார்! இந்த பயங்கர செய்தியைக் கேட்டதும், யெகூவின் பேரனும் யோவாகாசின் மகனுமான யோவாஸ் ராஜா (யெகோவாஸ் என்றும் அழைக்கப்படுபவர்), தன் அரச மரியாதையையும் ராஜ கம்பீரத்தையும் மறந்து, பதறியடித்துக்கொண்டு தீர்க்கதரிசியின் அறைக்குள் ஓடிவந்து, படுக்கையில் கிடந்த முதியவரின் முகத்தின் மேல் விழுந்து கதறி அழுதான். யோவாஸ் ஒரு நீதிமானான ராஜா அல்ல; அவனது முன்னோர்களைப் போலவே நேபாத்தின் மகனாகிய யெரொபெயாம் உண்டாக்கிய பெத்தேலின் பொற்கன்றுக்குட்டி வழிபாட்டையே அவனும் தொடர்ந்து செய்துவந்தான். ஆனாலும் இஸ்ரவேலைச் சூழ்ந்திருந்த கொடிய பூகோள அரசியல் நெருக்கடியையும் இராணுவ அழிவையும் அவன் மிக ஆழமாக உணர்ந்திருந்தான்.
பல தசாப்தங்களாக ஆராம்-தமஸ்கு பேரரசனான ஆசகேலும் அவனது மகன் மூன்றாம் பெனாதாத்தும் இஸ்ரவேலை ஈவிரக்கமின்றித் தாக்கி நசுக்கிவந்தனர். நகரங்கள் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன, கர்ப்பிணிப் பெண்கள் அறுக்கப்பட்டனர், மக்கள் கொன்றுகுவிக்கப்பட்டனர். 2 ராஜாக்கள் 13:7-ல் வேதம் சாட்சியிடுகிறபடி, இஸ்ரவேலின் பெருமைமிகு இராணுவ பலம் முற்றிலும் சிதைக்கப்பட்டு வெறும் ஐம்பது குதிரை வீரர்களும், பத்து ரதங்களும், பத்தாயிரத்து காலாட்களும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்படி இஸ்ரவேலின் படை பலம் போரடிக்கிற களத்துப் புழுதியைப்போல மிதித்துத் துவைக்கப்பட்டிருந்தது. படைகள் இன்றி, ஆயுதங்கள் இன்றி, எதிரியின் தயவை மட்டுமே நம்பி வாழும் பரிதாப நிலைக்கு இஸ்ரவேல் தள்ளப்பட்டிருந்தது.
மரணத் தறுவாயில் மெலிந்து கிடந்த தீர்க்கதரிசியைப் பார்த்து யோவாஸ் ராஜா, அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எலியா சுழல்காற்றில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது எலிசா கதறிய அதே வார்த்தைகளை அலறி அழுதான்: "Avi, avi! Rekhev Yisra'el u-farashav! என் தகப்பனே, என் தகப்பனே, இஸ்ரவேலுக்கு இரதமும் குதிரைவீரருமாய் இருந்தவரே!" (2 ராஜாக்கள் 13:14). விக்கிரகாராதனை செய்த ஒரு துன்மார்க்க ராஜாவின் வாயிலிருந்து வந்த ஆச்சரியமான ஆன்மீக அறிக்கை இது. தேசத்தின் உண்மையான பாதுகாப்பு இரும்பு ரதங்களிலோ, அரண்மனை மதில்களிலோ, அல்லது மனித தளபதிகளிலோ இல்லை; மாறாக, சேனைகளின் யெகோவாவின் சந்நிதியில் நின்று பரிந்துபேசிய இந்த முதிய தீர்க்கதரிசியின் ஜெபங்களிலேயே இருந்தது என்பதை யோவாஸ் உணர்ந்தான். எலிசா மறைந்துவிட்டால், இஸ்ரவேல் தன் தெய்வீகக் கேடயத்தை இழந்து, தமஸ்குவின் கொடூர ஓநாய்களுக்கு முன்பாக நிராயுதபாணியாக நிற்கும் என்பதை அவன் பயத்தோடு அறிக்கையிட்டான்.
யெகோவாவின் வில்லும் கரங்களின் மேல் வைக்கப்பட்ட கரங்களும்
ஆனால் எலிசா வாலிப ராஜாவின் அவநம்பிக்கையான அழுகைக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. படுக்கையில் கிடந்த முதிய தீர்க்கதரிசி தன் மங்கிய கண்களைத் திறந்து, அதிகாரம் நிறைந்த போர்க்கட்டளையைப் பிறப்பித்தார்: "ஒரு வில்லையும் அம்புகளையும் கொண்டுவா!" யோவாஸ் உடனே அரண்மனை யுத்த ஆயுதங்களை எடுத்துவந்தான். பின்னர் எலிசா: "வில்லின்மேல் உன் கையை வை" என்றார். வாலிப ராஜா போர்க்கள வில்லைப் பிடித்து அதன் நாணை உறுதியாகப் பின்னோக்கி இழுத்தான். அந்தச் சிலிர்ப்பூட்டும் தருணத்தில், மரணப் படுக்கையில் கிடந்த முதிய தீர்க்கதரிசி தன் எஞ்சிய சரீர பெலத்தையெல்லாம் ஒன்றுதிரட்டி, படுக்கையில் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, தன் பலவீனமான சுருக்கங்கள் நிறைந்த கரங்களை அந்த வாலிப ராஜாவின் போர்க்கரங்களின் மேல் நேரடியாக வைத்தார் (Vayyarkev Yado).
இதன் ஆவிக்குரிய முக்கியத்துவம் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. இஸ்ரவேலின் சொந்த இராணுவ வல்லமை பயனற்றது; தீர்க்கதரிசன உடன்படிக்கையின் மூலம் கடத்தப்படும் யெகோவாவின் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வல்லமையின்றி அதனால் எதையும் சாதிக்க முடியாது என்பதை இந்த செய்கை வெளிப்படுத்தியது. தீர்க்கதரிசியின் நடுக்கமுற்ற பரிசுத்த கரங்கள் அந்த ராஜாவின் யுத்தகரங்களை தேவனுடைய பரிசுத்த போருக்காகப் பிரதிஷ்டை செய்தன. பின்னர் எலிசா: "கிழக்குத் திக்கின் பலகணியைத் திற!" என்று கட்டளையிட்டார். யோவாஸ் யோர்தானுக்கு அப்பாலும், ஆராமியப் படைகள் தொடர்ந்து படையெடுத்து வரும் வரலாற்றுப் போர்க்களமாகிய அபேக் சமவெளியை நோக்கியும் இருந்த கிழக்கு பலகணியைத் திறந்துவைத்தான். பண்டைய மத்திய கிழக்கு மரபின்படி, எதிரியின் நிலப்பரப்பை நோக்கி அம்பை எய்வது, அந்த நிலப்பரப்பை தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பிற்கும் வெற்றிக்கும் அர்ப்பணிக்கும் அடையாளமாகும்.
விடுதலையின் அம்பும் வைராக்கியத்திற்கான சோதனையும்
"எய்!" என்று எலிசா இடிமுழக்கக் குரலில் கட்டளையிட்டார். ராஜா வில்லின் நாணை விட்டதும், வெண்கல முனையுடைய கூரிய அம்பு திறந்த பலகணியின் வழியே காற்றில் சீறிப்பாய்ந்து கிழக்கத்திய ஆகாயத்தில் பறந்தது. அம்பு வானத்தில் மறைந்த அந்த கணத்தில், எலிசா தேவ அதிகாரத்தோடு முழங்கினார்: "Chetz-teshu'ah la-Yahweh ve-chetz teshu'ah ba-Aram! அது கர்த்தரால் வரும் இரட்சிப்பின் அம்பு, ஆராமியருக்கு விரோதமான இரட்சிப்பின் அம்பு! நீர் ஆராமியரை நிர்மூலமாக்கும் வரை அபேக்கிலே அவர்களை முறியடிப்பீர்!" இது இஸ்ரவேலுக்குப் பூரண விடுதலையை வாக்களித்த நிபந்தனையற்ற உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்தமாகும். பல தசாப்த கால ஆராமிய அடிமைத்தனத்திலிருந்து இஸ்ரவேலை முற்றிலுமாக விடுவித்து அமைதியை நிலைநாட்ட ஜீவனுள்ள தேவன் முன்வந்தார்.
அதன்பின் மனித விசுவாசத்திற்கும், கீழ்ப்படிதலுக்கும், இடைவிடாத விடாமுயற்சிக்குமான மிக முக்கியமான சோதனை வந்தது. எலிசா ராஜாவை நோக்கி: "அம்புகளை எடு!" என்றார். யோவாஸ் அம்பறாத்தூணியிலிருந்து மீதமிருந்த கூரிய அம்புகளைத் தன் கையில் அள்ளினான். தீர்க்கதரிசி: "Hakh-artzah! நிலத்திலே அடி!" என்று கட்டளையிட்டார். எலிசா எத்தனை முறை அடிக்க வேண்டும் என்ற எந்த விளக்கமும் அளிக்கவில்லை; இது ராஜாவின் இருதயத்தில் புதைந்திருந்த ஆவிக்குரிய வைராக்கியத்தையும், தாகத்தையும், எதிர்பார்ப்பையும் வெளிக்கொண்டுவரும் சோதனையாக அமைந்தது. வாலிப ராஜா இந்த தெய்வீக வாய்ப்பின் மகத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டு, தன் கையில் அம்புகள் தீரும் வரை பூமியை ஆவேசத்தோடும் பரிசுத்த வைராக்கியத்தோடும் தொடர்ச்சியாக அடிப்பானா? அல்லது கடமைக்காக ஏனோதானோ என்று அலட்சியமாக அரைமனதோடு செய்வானா?
யோவாஸ் அம்புகளால் தரையில் ஒரு முறை அடித்தான்; இரண்டாவது முறை அடித்தான்; மூன்றாவது முறை அடித்தான்—அவ்வளவுதான், போதுமென்று நினைத்து உடனே நிறுத்திவிட்டான். அவனது கண்களில் வைராக்கியத்தின் நெருப்பு இல்லை; எதிரியை அடியோடு அழிக்க வேண்டும் என்ற தாகம் இல்லை. இந்த அலட்சியமான அரைமனதான செயலையும் ஆவிக்குரிய மந்தத்தையும் கண்டதும், முதிய தீர்க்கதரிசி பரிசுத்த கோபத்தினால் பற்றி எரிந்தார் (Vayyiqtzof Alav). நீதியான கோபத்தினால் நடுங்கிய தேவ மனிதன் ராஜாவைக் கடிந்துகொண்டார்: "நீர் ஐந்து அல்லது ஆறு முறை அடித்திருக்கவேண்டும்; அப்பொழுது நீர் ஆராமியரை நிர்மூலமாக்கும் வரை முறியடிப்பீர்; இப்பொழுதோ மூன்று முறை மட்டுமே ஆராமியரை முறியடிப்பீர்!" தனது சொந்த அரைகுறை விசுவாசத்தினாலும் வைராக்கியமின்மையினாலும் யோவாஸ் ராஜா தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தின் எல்லையைச் சுருக்கிவிட்டான். எதிரியை அடியோடு அழிக்க தேவன் சித்தமாயிருந்தார், ஆனால் ராஜாவின் சோம்பேறித்தனமான கீழ்ப்படிதல் இஸ்ரவேலின் வெற்றியை வெறும் மூன்று போர்களோடு மட்டுப்படுத்திவிட்டது (2 ராஜாக்கள் 13:25). எல்லைப்புற நகரங்கள் மீட்கப்பட்டபோதிலும், ஆராமிய அச்சுறுத்தல் முழுமையாக அழியவில்லை.
கல்லறையில் வெளிப்பட்ட உயிர்த்தெழுதலின் உன்னத வல்லமை
இந்த வரலாற்றுச் சம்பவத்திற்குச் சில நாட்களுக்குப் பின், எலிசா தன் ஆவியை தேவனிடத்தில் ஒப்புக்கொடுத்து மரித்தார். இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அவருக்காகத் துக்கம் கொண்டாடி, சமாரியாவிலிருந்த ஒரு கன்மலைக் கல்லறையில் அவரை அடக்கம் பண்ணினார்கள். மாதங்கள் உருண்டோடின; குளிர்காலம் முடிந்து வசந்த காலம் வந்தது. பூர்வ இஸ்ரவேலில் வசந்த காலம் என்பது அரசர்கள் போருக்குப் புறப்படும் காலமும், கொள்ளைக்காரர்கள் எல்லைகளைத் தாண்டும் காலமுமாகும். யோர்தானுக்கு கிழக்கேயிருந்த மோவாபியரின் கொடூரக் கொள்ளைக் கூட்டங்கள் (Gedudim) நாட்டைச் சூறையாட எல்லைகளைத் தாண்டி விரைந்து வந்தன. அவர்கள் குதிரைகளில் ஆயுதங்களோடு தூசியைக் கிளப்பி விரைந்து வந்த வேளையில், இஸ்ரவேலர்கள் சிலர் மரித்துப்போன ஒரு மனிதனின் பிரேதத்தை அடக்கம் செய்ய கல்லறைத் தோட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றுகொண்டிருந்தனர்.
தங்களை நோக்கி ஆயுதங்களோடு கொலைவெறியுடன் விரைந்து வரும் மோவாபியப் படையைக் கண்டதும், பிரேதத்தைச் சுமந்தவர்கள் உயிர்ப்பயத்தில் நடுங்கினர். முழுமையான அடக்க ஆராதனையைச் செய்ய நேரமின்றி, உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள ஓடும் அவசரத்தில், அருகிலிருந்த எலிசாவின் கல்லறையின் கல்லைப் புரட்டி, அந்தப் பிணத்தை உள்ளே எறிந்தனர். பிரேதம் சரிந்து விழுந்தபோது, அது கல்லறையிலிருந்த தீர்க்கதரிசியின் எலும்புகளின் மேல் நேரடியாகப் பட்டது (Vayyigga be-Atzmot Elisha). மரித்த சரீரம் எலிசாவின் எலும்புகளைத் தொட்ட அந்த மாத்திரத்தில், சர்வவல்ல தேவனுடைய உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமை அந்தப் பிரேதத்திற்குள் பாய்ந்தது! நின்றுபோன இதயம் துடிக்கத் தொடங்கியது, சரீரத்திற்குள் ஜீவசுவாசம் புகுந்தது, மரித்த மனிதன் சடாரென உயிர்பெற்றுத் தன் கால்களால் துள்ளி எழுந்து நின்றான்!
முழு வேதாகமத்திலும் நிகரற்ற இந்த ஆச்சரியமான கல்லறை அற்புதம், தேவனுடைய வல்லமைக்கு மரணம்கூட எல்லையிட முடியாது என்பதை நிரூபித்தது. சரீர மரணத்தினால் தீர்க்கதரிசியின் மேலிருந்த தேவ அபிஷேகம் ஒருபோதும் அழியவில்லை. அதைவிட மேலாக, ஆவிக்குரிய ரீதியில் மரித்துப்போய் எதிரிகளால் நசுக்கப்பட்டுக் கிடந்த இஸ்ரவேல் தேசத்திற்கு இது ஒரு ஜீவனுள்ள தீர்க்கதரிசன அடையாளமாக அமைந்தது: எலிசாவின் தேவன் உலர்ந்துபோன எலும்புகளுக்குள் ஜீவனைப் பாய்ச்சவும், கல்லறையின் சாம்பலிலிருந்து தன் ஜனங்களை உயிர்ப்பிக்கவும் வல்லவர். நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர், மரணத்தையும் பாதாளத்தையும் வென்று மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்து, தம்மை விசுவாசிக்கிற எவருக்கும் நித்திய ஜீவனை அருளும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெற்று கல்லறையிலே இந்த அற்புதம் தனது உன்னத நித்திய நிறைவேறுதலைக் காண்கிறது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
இஸ்ரவேலின் அரசனான யோவாசின் ஆட்சிக் காலத்தில் (கி.மு. 798–782) நிகழ்ந்த எலிசாவின் மரண வரலாற்றுப் பின்னணி, ஆராம்-தமஸ்கு பேரரசினால் இஸ்ரவேல் அடைந்த கடுமையான இராணுவப் பலவீனத்தைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. எலிசா கண்ணீர்விட்டு முன்னறிவித்தபடியே (2 ராஜாக்கள் 8), பெனாதாத்தைக் கொன்று அரியணையேறிய ஆசகேலும் அவனது மகன் மூன்றாம் பெனாதாத்தும் இஸ்ரவேலைத் தொடர்ந்து தாக்கி நிலைகுலையச் செய்தனர். 2 ராஜாக்கள் 13:7-ன் படி, இஸ்ரவேலின் இராணுவம் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டு வெறும் ஐம்பது குதிரைவீரர்களும், பத்து ரதங்களும், பத்தாயிரத்து காலாட்களுமாக ஒடுக்கப்பட்டது. மரணப் படுக்கையிலிருந்த எலிசாவை யோவாஸ் ராஜா சந்தித்தது, இந்த முதிய தீர்க்கதரிசியே தேசத்தின் ஒரே மெய்யான ஆவிக்குரிய கேடயம் என்பதை உணர்ந்ததாலேயே ஆகும். கிழக்கு பலகணி வழியே அபேக்கை நோக்கி அம்பை எய்த தீர்க்கதரிசன செயல், கலிலேயக் கடலுக்கு கிழக்கே இருந்த பாரம்பரிய போர்க்களத்தைக் குறித்தது (1 ராஜாக்கள் 20:26). பண்டைய மத்திய கிழக்கு போர் முறைமைகளில், எதிரியின் நிலப்பரப்பை நோக்கி அம்பை எய்வது அந்த நிலத்தை தேவனுடைய ஆளுகைக்குள் அர்ப்பணிக்கும் சடங்காகக் கருதப்பட்டது. எலிசாவின் கல்லறையில் நிகழ்ந்த உயிர்த்தெழுதல் அற்புதம், வசந்த காலத்தில் எல்லைகளைத் தாண்டித் தாக்கும் மோவாபியக் கொள்ளைக் கூட்டங்களின் (Gedudim) அச்சுறுத்தலின் மத்தியில் நிகழ்ந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- முழுமையான வெற்றி கிடைக்கும் வரை வைராக்கியமாய் நில்லுங்கள்: ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையிலும் ஜெபத்திலும் அரைகுறை திருப்தியோடு நின்றுவிடாதீர்கள்; சோதனைகளையும் போராட்டங்களையும் மேற்கொள்ளும்போது, தேவன் பரிபூரண வெற்றியைத் தரும் வரை சளைக்காமல் போராடுங்கள்.
- உங்கள் கரங்களைத் தேவனுடைய அபிஷேகத்திற்கு ஒப்புக்கொடுங்கள்: எலிசாவின் கரங்களுக்குக் கீழே வில்லைப் பிடித்த யோவாசப் போல, நமது சொந்த புத்தியோ திறமையோ தேவ வல்லமையின்றி பயனற்றது என்பதை உணர்ந்து, சகல காரியங்களிலும் தேவ ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலை நாடுங்கள்.
- கடைசி மூச்சு வரை தேவனுக்கு உண்மையாய் வாழுங்கள்: மரணப் படுக்கையிலும் எலிசா தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை அறிவித்து ராஜாவை வழிநடத்தினார்; முதிர்வயதோ, பலவீனமோ உங்களை முடக்கிவிடாமல், உங்களது கடைசி மூச்சு இருக்கும் வரை தேவனுடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்துங்கள்.
- ஆவிக்குரிய வறட்சியின் மத்தியிலும் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையை நம்புங்கள்: உங்கள் குடும்பமோ அல்லது தேசமோ பாவத்தினால் மரித்துப்போனது போலக் காணப்பட்டாலும், எலிசாவின் கல்லறையில் ஜீவனைத் தந்த தேவன் உலர்ந்துபோன எலும்புகளையும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவர் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- யோராம், யெகூ, யோவாகாஸ், மற்றும் யோவாஸ் ஆகிய நான்கு ராஜாக்களின் ஆட்சிக்காலங்களில் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக எலிசா தீர்க்கதரிசியாக ஊழியம் செய்தார்.
- எலியாவுக்காக எலிசா கதறிய அதே வார்த்தைகளை ('இஸ்ரவேலின் இரதமும் குதிரைவீரருமாய் இருந்தவரே!') யோவாஸ் ராஜா எலிசாவின் மரணப் படுக்கையில் கதறி அழுதான்.
- சீரியாவின் வரலாற்றுப் போர்க்களமாகிய அபேக் சமவெளியை நோக்கியே கிழக்கு பலகணி வழியே விடுதலையின் அம்பு எய்யப்பட்டது.
- மோவாபிய கொள்ளைக்காரர்களுக்கு அஞ்சி எலிசாவின் கல்லறைக்குள் அவசரமாக வீசப்பட்ட பிணம், தீர்க்கதரிசியின் எலும்புகளைத் தொட்ட மாத்திரத்தில் உயிர்பெற்று எழுந்தது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
யோவாஸ் ராஜா நிலத்தில் மூன்று முறை மட்டுமே அடித்தபோது எலிசா ஏன் கடுங்கோபமடைந்தார்?
ராஜாவின் இந்த அற்ப செயல் அவனது ஆவிக்குரிய தாகமின்மையையும், மந்தமான விசுவாசத்தையும் வெளிப்படுத்தியதால் எலிசா கோபமடைந்தார். நிலத்தில் அடிப்பது அவனது வைராக்கியத்திற்கான சோதனையாகும்: ஐந்து அல்லது ஆறு முறை அடித்திருந்தால் எதிரியை அடியோடு அழிக்க வேண்டும் என்ற தீர்க்கமான வைராக்கியத்தைக் காட்டியிருக்கும்; மூன்று முறை மட்டுமே அடித்ததால் இஸ்ரவேலின் விடுதலை மூன்று வெற்றிகளோடு சுருங்கிவிட்டது.
வில்லின்மேல் இருந்த ராஜாவின் கைகளின்மேல் எலிசா தன் கைகளை வைத்ததன் முக்கியத்துவம் என்ன?
மனித பலமும் இராணுவ ஆயுதங்களும் தேவ வல்லமையின்றி பயனற்றவை என்பதை இது உணர்த்தியது. முதிய தீர்க்கதரிசி தன் கரங்களை வாலிப ராஜாவின் கரங்கள் மேல் வைத்தது, தீர்க்கதரிசன உடன்படிக்கையின் அதிகாரத்தை அவனுக்குப் பகிர்ந்து, சேனைகளின் யெகோவாவே வெற்றியைத் தரும் உன்னத தலைவர் என்பதை மெய்ப்பித்தது.
எலிசா மரித்த பின்பும் அவரது எலும்புகளின் மூலம் தேவன் ஏன் உயிர்த்தெழுதல் அற்புதத்தைச் செய்தார்?
தேவனுடைய பரிசுத்த ஊழியர்கள் மேல் இருக்கும் அபிஷேகம் சரீர மரணத்தோடு முடிந்துவிடுவதில்லை என்பதை இது காட்டியது. ஆவிக்குரிய ரீதியில் மரித்துப்போன இஸ்ரவேல் தேசத்திற்கு தேவன் மீண்டும் உயிரளிக்க வல்லவர் என்பதை உணர்த்தவும், மரணத்தை வென்று உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னத வெற்றிக்கு நிழலாட்டமாகவும் இந்த அற்புதம் அமைந்தது.
