மோவாபின் பரந்த சமவெளிகள் அந்திமாலையின் பொன்னிற ஒளியிலே மகா மகிமையாய்ப் பிரகாசித்துக்கொண்டிருந்தன. எரிகோ பட்டணத்தின் உயரமான பேரீச்ச மரங்களின் சோலைகளுக்கு நேரெதிரே, யோர்தான் நதியின் கிழக்குக் கரையில் அமைந்திருந்த இஸ்ரவேல் மக்களின் மாபெரும் பாளையம், மீட்பின் வரலாற்றின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனை எல்லையிலே நின்றது. நாற்பது ஆண்டு கால வனாந்தர அலைச்சல், பசி, தாகம், அக்கினி சர்ப்பங்களின் வாதை மற்றும் பல்வேறு கடினமான சோதனைகள் இறுதியாக ஒரு முடிவுக்கு வந்திருந்தன. பாரான் மற்றும் சீன் வனாந்தரத்தின் சுட்டெரிக்கும் பாழ்மணலிலே முந்தைய அவிசுவாசத் தலைமுறை முழுவதும் மடிந்துபோயிருந்தது; காதேஸ்பர்னேயாவிலே தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நம்ப மறுத்த லட்சக்கணக்கான மக்களின் எலும்புகள் பாலைவனத்தின் புழுதியிலே புதைக்கப்பட்டு, அவிசுவாசத்தின் பயங்கர விளைவுக்குச் சாட்சியாக நின்றன. ஆனால் இப்போது, அந்த வனாந்தரப் புடமிடுதலிலே விசுவாசத்திலும் கீழ்ப்படிதலிலும் பயிற்றுவிக்கப்பட்டு, இருதயத்திலே விருத்தசேதனம் பெற்ற ஒரு புதிய பலத்த தலைமுறை அங்கே எழுந்து நின்றது. ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட நல்ல தேசத்திற்குள் பிரவேசித்து, யோர்தானைக் கடந்து அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளும்படி, பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் கூடாரங்களும் சித்தீமின் சமவெளியிலே பரிசுத்த ஒழுங்கோடும் கம்பீரத்தோடும் அணிவகுத்து நின்றன.
ஆனால், கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாக இந்த முரட்டாட்டமான ஜனங்களைத் தன் தோள்களில் சுமந்துவந்த அந்த உன்னத தேவ மனிதனாகிய மோசேக்கு, பிரியாவிடை பெறும் நேரம் மிகத் தீவிரமாக நெருங்கிவிட்டது. எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து செங்கடலின் வழியாக ஜனங்களை வழிநடத்தி வந்த அந்த மாபெரும் தீர்க்கதரிசியை நோக்கி, கர்த்தர் திட்டவட்டமான குரலில் உரைத்தார்: "நீ இந்த அபாரீம் மலையில் ஏறி, நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குக் கொடுத்த தேசத்தைப் பார். அதைப் பார்த்தபின்பு, உன் சகோதரனாகிய ஆரோன் ஓர் மலையிலே தன் ஜனத்தாரிடத்தில் சேர்க்கப்பட்டதுபோல, நீயும் உன் ஜனத்தாரிடத்தில் சேர்க்கப்படுவாய். சீன் வனாந்தரத்தில் சபையார் என்னோடு வாக்குவாதம் பண்ணினபோது, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகத் தண்ணீரின் விஷயத்தில் என்னைப் பரிசுத்தம்பண்ணும்படி என் கட்டளையை மீறினீர்களே" (எண்ணாகமம் 27:12–14). அந்தத் தெய்வீகத் தீர்ப்பு மாற்ற முடியாததாக இருந்தது. மேரிபாவின் கன்மலையிலே ஜனங்களின் தொடர்ச்சியான முறுமுறுப்பினால் மனங்கசந்து, தேவனுடைய கட்டளைக்கு மாறாகத் தன் கோபத்தில் கன்மலையை இருமுறை அடித்ததினால், தேவனுடைய பரிசுத்தம் அந்த மாபெரும் தலைவனை எல்லைக்கோட்டிலேயே தடுத்து நிறுத்தியது. கானானின் வளமான திராட்சத்தோட்டங்களுக்குள் தன் கால்களைப் பதிக்கவோ, எபிரோனின் குளிர்ந்த மலை ஊற்றுகளை ருசிக்கவோ மோசேக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை.
தன் சொந்த மரணம் நெருங்கிவிட்டது என்பதை அறிந்த ஒரு சாதாரண உலகத் தலைவன், மிகுந்த சுய பச்சாதாபத்திலோ அல்லது தன் குடும்பத்தின் அதிகாரத்தைப் பாதுகாக்கும் சுயநலத்திலோ ஆழ்ந்துபோயிருப்பான். மோசேக்கு மீதியான் தேசத்திலே சிப்போராள் மூலம் பிறந்த கெர்சோம், எலியேசர் என்ற இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்; ஆனால் தன் பிள்ளைகளில் ஒருவனை அடுத்த அதிபதியாக்க வேண்டும் என்று மோசே ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசவில்லை! நல்ல மேய்ப்பனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் தியாக உள்ளத்தைப் பிரதிபலித்த அந்த உன்னத தீர்க்கதரிசி, தன் சொந்த மரணத்தைக் குறித்தோ, தன் குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தைக் குறித்தோ சிந்தியாமல், தேவனுடைய மந்தையின் ஆவிக்குரிய பாதுகாப்பையே தன் ஆத்துமாவின் ஒரே பாரமாகக் கொண்டிருந்தார். அவர் தேவ சமூகத்தில் முகம் குப்புற விழுந்து கதறி ஜெபித்தார்: "மாம்சமான யாவருடைய ஆவிகளுக்கும் தேவனாகிய கர்த்தர், இந்தச் சபைக்கு முன்பாகப் போக்கும் வரத்துமாய் இருக்கும்படிக்கும், இவர்களை நடத்தும்படிக்கும், கர்த்தருடைய சபை மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப்போல இராதபடிக்கும், ஒரு மனிதனை அவர்கள்மேல் அதிகாரியாக ஏற்படுத்தவேண்டும்!" (எண்ணாகமம் 27:16–17).
தேவனால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட, ஆவியினால் வழிநடத்தப்படும் ஒரு மேய்ப்பன் இல்லாவிட்டால், இஸ்ரவேல் சமூகம் கோத்திரப் பகைகளினாலும் உட்பூசல்களினாலும் சுக்குநூறாக உடைந்துபோகும்; கானானியரின் இரும்பு ரதங்களுக்கும் அரண்களுக்கும் முன்பாகப் பயந்தோடி மடியும்; அல்லது சுற்றியுள்ள புறஜாதிகளின் அருவருப்பான விக்கிரகாராதனையிலே விழுந்து நிர்மூலமாகும் என்பதை மோசே தெளிவாக அறிந்திருந்தார். கர்த்தர் தமது உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனின் இந்த சுயநலமற்ற ஜெபத்தைக் கேட்டு உடனே பதிலளித்தார்: "என் ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற மனிதனாகிய நூனின் குமாரன் யோசுவாவை நீ தெரிந்துகொண்டு, அவன்மேல் உன் கையை வை" (எண்ணாகமம் 27:18).
யோசுவா என்பவன் திடீரெனத் தோன்றிய ஒரு தலைவன் அல்ல. கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாக அவன் மோசேயின் உண்மையுள்ள பணிவிடைக்காரனாக (Mesharot) அர்ப்பணிப்போடும் கண்ணீரோடும் வாழ்ந்து பழகியவன். எகிப்தின் அடிமைத்தன நுகத்தடியை அனுபவித்தவன்; பின்னர் வனாந்தர யாத்திரையின் தொடக்கத்திலே, ரெவிதீமிலே அமலேக்கியர் கோழைத்தனமாக இஸ்ரவேலரைத் தாக்கியபோது, போர்க்களத்தின் முன்னணியில் நின்று வாளேந்திப் போரிட்டவன் யோசுவா (யாத்திராகமம் 17). சீனாய் மலையின் உச்சிக்கு மோசே ஏறிச் சென்று தேவனுடைய மகிமையின் மேகத்திற்குள் நாற்பது நாட்கள் மறைந்திருந்தபோது, பசியோடும் தாகத்தோடும் மலையின் அடிவாரத்திலே தனித்து நின்று காத்திருந்தவன் யோசுவா. ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டு ஜனங்கள் தங்கள் கூடாரங்களுக்குத் திரும்பிய பின்னரும், தேவ சமூகத்தின் பிரசன்னத்தை விட்டுப் பிரிய மனமில்லாமல் அந்தப் பரிசுத்த கூடாரத்திற்குள்ளேயே விழுந்துகிடந்து ஜெபித்தவன் யோசுவா (யாத்திராகமம் 33:11). எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, காதேஸ்பர்னேயாவிலே மற்ற பத்து வேவுகாரர்கள் கானானியரின் இராட்சதப் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு வெட்டுக்கிளிகளைப் போலப் பயந்து அலறியபோது, தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு காலேபோடு சேர்ந்து நின்ற விசுவாச சிங்கம் யோசுவா! "கர்த்தர் நம் பட்சத்தில் இருக்கிறார், அவர்கள் நமக்கு இரையாவார்கள், அவர்களுக்குப் பயப்பட வேண்டாம்" என்று முழங்கியவன் அவன். அவன் உலகத்தின் மனித தந்திரங்களினாலோ, வாள் வீச்சின் திறமையினாலோ அல்லது அரசியல் செல்வாக்கினாலோ தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை; மாறாக, அவனுக்குள் பரிசுத்த ஆவியானவர் நிரந்தரமாக வாசம் பண்ணினபடியினாலும், தாழ்மையின் இரகசிய இடத்திலே அவன் நாற்பது ஆண்டுகள் புடமிடப்பட்டிருந்ததினாலுமே தேவன் அவனைத் தெரிந்தெடுத்தார்.
யோசுவாவின் பகிரங்க தலைமைத்துவ அபிஷேகம், இஸ்ரவேல் சமூகம் முழுவதும் கண்கூடாகக் காணும்படி ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலிலே மகா பரிசுத்தத்தோடும் பயபக்தியோடும் நிகழ்ந்தது. மோசே பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாரையும், பன்னிரண்டு கோத்திரங்களின் தலைவர்களையும், எழுபது மூப்பர்களையும், லட்சக்கணக்கான இஸ்ரவேல் சபையாரையும் கூடார வாசலில் ஒன்றுதிரட்டினார். வனாந்தரத்தின் மத்தியிலே நின்ற பரிசுத்த ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பொன் மூடு பலகைகளும், நீலமும் இரத்தாம்பரமுமான வாசல்திரைகளும் மத்தியான வெயிலில் தேவ பிரசன்னத்தின் மகிமையைப் பிரதிபலித்தன. மோசே யோசுவாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு வந்து, பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாருக்கு முன்பாகவும், முழு இஸ்ரவேல் சபைக்கும் முன்பாகவும் கம்பீரமாக நிறுத்தினார்.
பின்னர் மோசே தன் வயோதிப, தழும்பேறிய கரங்களை யோசுவாவின் தலையின் மேல் வைத்து முழு பலத்தோடு அழுத்தினார். எபிரெய மொழியிலே இதற்கு 'சமாக்' (Samakh - தன் பாரத்தையும் அதிகாரத்தையும் மற்றொருவர் மேல் ஏற்றுதல்) என்று பெயர். அந்தப் பரிசுத்த செமிகாஹ் (Semikhah) சடங்கின் மூலம், மோசேயானவர் தான் சுமந்துவந்த மாபெரும் ஆவிக்குரிய பாரத்தையும், தலைமைத்துவ நுகத்தடியையும் யோசுவாவின் மீது இறக்கிவைத்தார். அதுமட்டுமல்லாமல், இஸ்ரவேல் சபை முழுவதும் தன் புதிய தலைவனுக்கு மனப்பூர்வமாய் கீழ்ப்படியும்படி, தேவன் மோசேக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, மோசே தன் சொந்த ராஜரீக கனத்தின் (Hod) ஒரு பங்கை யோசுவாவுக்குப் பகிர்ந்தளித்தார். அந்தத் தெய்வீக கௌரவமும் ஆவிக்குரிய அதிகாரமும் மாற்றப்பட்ட தருணத்தில், அங்கிருந்த மக்கள் அனைவரும் யோசுவாவின் மேல் இறங்கிய புதிய தேவ மகிமையைக் கண்டு வியப்படைந்தனர்.
ஆயினும், யோசுவாவின் எதிர்கால ஆட்சியில் தேவன் ஒரு முக்கியமான இறையியல் மற்றும் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டையும் ஏற்படுத்தினார். மோசேயோ தேவனிடம் நேருக்கு நேராக, ஒரு மனிதன் தன் சிநேகிதனோடு பேசுவது போல முகமுகமாய்ப் பேசும் தனித்துவமான கிருபையைப் பெற்றிருந்தார். ஆனால் யோசுவாவோ, ஆசாரியத்துவத்தோடு இணைந்து, தேவனுடைய சித்தத்திற்குப் பணிந்து ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்று பணிக்கப்பட்டார்: "அவன் எலெயாசார் என்னும் ஆசாரியனுக்கு முன்பாக நிற்கக்கடவன்; அவன் அவனுக்காகக் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் ஊரீம் என்னும் நியாயத்தீர்ப்பினால் விசாரிக்கக்கடவன்; அவனுடைய வாக்கின்படியே, அவனும் அவனோடேகூட இஸ்ரவேல் புத்திரராகிய சபையார் எல்லாரும் போக்கும் வரத்துமாய் இருக்கவேண்டும்" (எண்ணாகமம் 27:21). இதன் மூலம், ராணுவத் தலைவனும் ஆசாரியனும் ஒருவருக்கொருவர் பொறுப்புக்கூறும் தெய்வீக சமநிலை நிறுவப்பட்டது; எந்த ஒரு தலைவனும் தன் சுய சித்தத்தின்படி யுத்தங்களை நடத்தாமல், பிரதான ஆசாரியனின் மார்புப்பதக்கத்திலுள்ள ஊரீம் தும்மீம் மூலமாக வெளிப்படும் தேவனுடைய ஆலோசனையின்படியே தேசத்தை வழிநடத்த வேண்டும் என்பது நியமமானது.
ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பரிசுத்த சடங்கிற்குப் பின்னர், மோசே உபாகமம் 31-ம் அதிகாரத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இறுதிப் பேருரையை இஸ்ரவேல் சபைக்கு வழங்கினார். இஸ்ரவேல் அனைவரின் கண்களுக்கு முன்பாகவும் யோசுவாவை நோக்கி, அவனது இருதயத்தை என்றென்றைக்கும் நிலைநிறுத்தும் அந்த இடிமுழக்கக் கட்டளையை மோசே கம்பீரமாகப் பிரகடனம் செய்தார்: "பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு (Chazaq ve-Amats)! கர்த்தர் இவர்களுக்குக் கொடுப்பேன் என்று இவர்களுடைய பிதாக்களுக்கு ஆணையிட்ட தேசத்துக்கு நீ இந்த ஜனங்களை அழைத்துக்கொண்டுபோய், அதை இவர்கள் சுதந்தரிக்கும்படி செய்வாய். கர்த்தர் தாமே உனக்கு முன்பாகப் போகிறவர், அவர் உன்னோடே இருப்பார்; அவர் உன்னை விட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை; நீ பயப்படவும் கலங்கவும் வேண்டாம்!" (உபாகமம் 31:7–8).
பின்னர், மேக ஸ்தம்பத்திலே கர்த்தர் தாமே ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் பிரசன்னமாகி, யோசுவாவை நோக்கி: "பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு; நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு ஆணையிட்ட தேசத்தில் நீ அவர்களைக் கொண்டுபோய்ச் சேர்ப்பாய்; நான் உன்னோடே இருப்பேன்" என்று நேருக்கு நேராக வாக்களித்து அவனை உறுதிப்படுத்தினார் (உபாகமம் 31:23). மோசேயின் கரங்கள் யோசுவாவின் தலையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட அந்த வினாடியில், ஒரு மகத்தான ஆவிக்குரிய மறுரூபமாக்கம் அங்கே அரங்கேறியது. உபாகமம் 34:9 வேதாகமத்தின் அழியாத சாட்சியமாகப் பறைசாற்றுகிறது: "மோசே தன் கைகளை அவன்மேல் வைத்தபடியினால், நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா ஞானத்தின் ஆவியினால் நிறைந்தான்; இஸ்ரவேல் புத்திரர் அவனுக்குச் செவிகொடுத்து, கர்த்தர் மோசேக்குக் கட்டளையிட்டபடியே செய்தார்கள்."
மோசேயிலிருந்து யோசுவாவுக்கு அதிகாரம் மாற்றப்பட்ட இந்த வரலாற்று நிகழ்வு, பழைய ஏற்பாட்டிலேயே கிறிஸ்துவை வெளிப்படுத்தும் மிக உன்னதமான இறையியல் நிழலாகும்! மோசே நியாயப்பிரமாணத்தைக் குறிக்கிறார்—நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமும், நீதியும், நன்மைக்குரியதுமானது; ஆனால் மனிதனுடைய மாம்ச பலவீனத்தினாலும் தொடர்ச்சியான பாவத்தினாலும் யாரையும் நித்திய வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் கொண்டுசெல்ல நியாயப்பிரமாணத்தினால் முடியாது (ரோமர் 8:3). நியாயப்பிரமாணம் நம்மை வனாந்தர யாத்திரை வழியே வழிநடத்தலாம், நமது அக்கிரமங்களை வெளிப்படுத்திக் கண்டிக்கலாம், மலையின் உச்சி வரை கொண்டுசென்று தேவனுடைய பரிபூரண நீதியைக் காட்டலாம்; ஆனால் யோர்தான் நதியைக் கடந்து வாக்குத்தத்த சுதந்தரத்திற்குள் நம்மைப் பிரவேசிக்க வைக்க அதனால் ஒருபோதும் இயலாது! எனவேதான் மோசே வனாந்தரத்தின் எல்லைக்கோடு வரை மட்டுமே ஜனங்களை நடத்த முடிந்தது; அவன் வனாந்தரத்திலேயே மரிக்க வேண்டியிருந்தது! யோர்தான் நதியைக் கடந்து ஜனங்களை வாக்குத்தத்த சுதந்தரத்திற்குள் வெற்றிகரமாக வழிநடத்துகிறவர் யோசுவாவே ஆவார். எபிரெய மொழியில் 'யோசுவா' (யெகோஷுவா - 'கர்த்தரே இரட்சிப்பு') என்ற பெயரின் கிரேக்க வடிவம் 'இயேசு' (Iesous - இரட்சகர்) என்பதாகும்! நியாயப்பிரமாணத்தினால் செய்ய முடியாததை, நமது மெய்யான யோசுவாவாகிய இயேசு கிறிஸ்து கல்வாரி சிலுவையிலே தமது ஜீவ பலியினால் செய்து முடித்தார். அவரே மரணத்தின் யோர்தானை ஜெயித்து, நமது பாவங்களுக்கான தடையை என்றென்றைக்கும் உடைத்தெறிந்து, பிதாவின் நித்திய பரலோக சுதந்தரத்திற்குள் தமது இரத்தத்தினால் மீட்கப்பட்ட திருச்சபையை நித்திய ஜெயத்தோடு வழிநடத்துகிற உன்னத இரட்சகர் ஆவார்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பலங்கொள்ளுதல், திடப்படுதல், உறுதியாயிருத்தல் அல்லது மேற்கொள்ளுதல்; கொடூரமான எதிர்ப்புகளுக்கும் சவால்களுக்கும் முன்பாக ஆவிக்குரிய உறுதியோடும் மனவலிமையோடும் நிற்பதைக் குறிக்கும் கட்டளை.
திடமனதாயிருத்தல், தைரியமடைதல் அல்லது உள்ளத்திலே வல்லமை பெறுதல்; 'சசாக்கோடு' இணைந்து வரும்போது, பயங்களை உடைத்தெறிந்து தேவனுடைய வல்லமையில் முழு நம்பிக்கை வைக்கும் தைரியத்தைக் குறிக்கிறது.
கரங்களை வைத்தல், சார்ந்துகொள்ளுதல், தாங்குதல் அல்லது பொறுப்பை ஏற்றுவித்தல்; ஒரு தலைவன் தன் ஆவிக்குரிய அதிகாரத்தையும், சபையின் பாரத்தையும் தன் சீஷன் மேல் மாற்றும் பரிசுத்த சடங்கு.
கனம், மகிமை, மேன்மை அல்லது ராஜரீக அதிகாரம்; மக்கள் ஒரு தலைவனுக்கு மனப்பூர்வமாகக் கீழ்ப்படியும்படி, தேவன் மோசேக்குக் கொடுத்திருந்த ஆவிக்குரிய கௌரவத்தின் பங்கை யோசுவாவுக்கு அளிப்பது.
ஊரீம் (பிரகாசங்கள்/ஒளிகள்); பிரதான ஆசாரியனின் நியாயத்தீர்ப்பு மார்புப்பதக்கத்திற்குள் வைக்கப்பட்ட பரிசுத்த உபகரணம்; யுத்தத்திற்கும் தேசத்தின் நிர்வாகத்திற்கும் தேவனுடைய சித்தத்தை அறியப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
யோசுவாவின் பகிரங்க அபிஷேகம் யோர்தான் நதியின் வாசற்படியிலுள்ள மோவாபின் சமவெளியில் நிகழ்ந்தது. பண்டைய அண்மை கிழக்கு அரசாட்சி மரபுகளில் (ஹிட்டைட் மற்றும் எகிப்திய ஆவணங்களில் காணப்படுவது போல), ஒரு மாபெரும் தலைவனின் மரணத்திற்குப் பின் ஏற்படும் ஆட்சி மாற்றம் பலத்த உள்நாட்டுப் போர்களுக்கும் குழப்பங்களுக்கும் வழிவகுப்பது வழக்கம். மோசேயானவர் தன் கரங்களை யோசுவாவின் மீது வைத்து அழுத்தும் சடங்கு (Semikhah - தன் பாரத்தையும் அதிகாரத்தையும் மற்றொருவர் மேல் ஏற்றுதல்) என்பது, சட்டப்பூர்வமான தலைமைத்துவ உரிமையையும் ஆவிக்குரிய அதிகாரத்தையும் மாற்றும் உத்தியோகபூர்வ நிகழ்வாகும். தேவனிடம் 'முகமுகமாய்' நேரடியாகப் பேசிய மோசேயைப் போலல்லாமல், யோசுவா ராணுவத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தும்போது, பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாரின் மார்புப் பதக்கத்திலிருந்த 'ஊரீம் தும்மீம்' (Urim and Thummim) என்ற பரிசுத்த திருவுளச்சீட்டின் மூலமாகவே தேவனுடைய ஆலோசனையைப் பெற வேண்டும் என்று பணிக்கப்பட்டார் (எண்ணாகமம் 27:21); இது ஆசாரியத்துவத்திற்கும் ராணுவத் தலைமைக்கும் இடையிலான சமநிலையான ஆட்சியை நிறுவியது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் கிரியைகள் ஒருபோதும் தலைவர்களோடு முடிந்துவிடுவதில்லை: பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றிலேயே மோசேயைப் போல ஒரு பெரிய தீர்க்கதரிசி இல்லை; ஆனாலும் அவரது வாழ்நாளின் பணி முடிந்தபோது, தேவனுடைய மீட்பின் திட்டம் தடைபடாமல் முன்னேறிச் சென்றது. மனித தலைவர்கள் மறைந்துபோவார்கள், ஆனால் இஸ்ரவேலின் நித்திய மேய்ப்பரோ என்றென்றைக்கும் ஜீவிக்கிறார். உங்கள் விசுவாசத்தை மனிதர்கள் மேல் வைக்காமல் மாறாத தேவனிடம் வையுங்கள்.
- அடுத்த தலைமுறையை ஆசீர்வதித்து உயர்த்தும் உண்மையான மனத்தாழ்மை: மோசே தன் தலைமைப் பதவியை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கவில்லை; அல்லது தன் சீஷனைக் கண்டு பொறாமைப்படவுமில்லை. தன் சொந்த கனத்தின் ஒரு பங்கை யோசுவாவுக்கு அளித்து, சபை அவனுக்குக் கீழ்ப்படியும்படி மனப்பூர்வமாக அவன் மேல் கரங்களை வைத்து ஆசீர்வதித்தார். மெய்யான ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் அடுத்த தலைமுறையைத் தங்களைவிட மேலாக ஆசீர்வதித்து வழிநடத்துவார்கள்.
- தேவ பிரசன்னத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட 'திடன்கொள்ளும்' கட்டளை: உபாகமம் 31 மற்றும் யோசுவா 1-ல் நான்கு முறை: 'பலங்கொண்டு திடமனதாயிரு!' என்ற கட்டளை முழங்குகிறது. விசுவாசத்தின் தைரியம் என்பது மனித பலத்திலோ அல்லது பயமின்மையிலோ பிறப்பதில்லை; மாறாக: 'கர்த்தர் தாமே உனக்கு முன்பாகப் போகிறார், அவர் உன்னை விட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை' என்ற வாக்குத்தத்தத்திலிருந்தே பிறக்கிறது.
- ஞானத்தின் ஆவியினால் வழிநடத்தப்படும் தலைமைத்துவம்: உபாகமம் 34:9 கூறுகிறது: 'மோசே தன் கைகளை அவன்மேல் வைத்தபடியினால், நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா ஞானத்தின் ஆவியினால் நிறைந்தான்.' தேவனுடைய சபையை வெறும் மனித தந்திரங்களினாலோ அல்லது உலக நிர்வாக அறிவினாலோ நடத்த முடியாது; அதற்குப் பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீக ஞானமும் வழிநடத்துதலும் அத்தியாவசியமாகும்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- யோசுவாவின் ஆரம்பப் பெயர் ஓசெயா (இரட்சிப்பு) என்பதாகும்; ஆனால் மோசே எண்ணாகமம் 13:16-ல் அவனுக்கு யோசுவா (யெகோஷுவா - 'கர்த்தரே இரட்சிப்பு') என்று தீர்க்கதரிசனமாகப் பெயர் மாற்றினார்.
- யோசுவா எப்பிராயீம் கோத்திரத்து நூனின் குமாரன்; அவன் தன் வாலிப பிராயம் முதலே மோசேயின் உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனாகவும் (Mesharot) பணிவிடைக்காரனாகவும் இருந்தான் (யாத்திராகமம் 33:11).
- தேவனிடம் நேரடியாகப் பேசிய மோசேயைப் போலல்லாமல், யோசுவா பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாரின் முன்பாக நின்று ஊரீமின் மூலமாகவே தேவனுடைய ஆலோசனையைப் பெற வேண்டும் என்று பணிக்கப்பட்டான் (எண்ணாகமம் 27:21).
- இந்த தலைமைத்துவ மாற்றத்தின்போது மோசேக்கு 120 வயது; ஆயினும் 'அவன் கண் இருளடையவுமில்லை, அவன் பெலன் குறையவுமில்லை' என்று வேதம் சாட்சியளிக்கிறது (உபாகமம் 34:7).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் ஆவிக்குரிய தலைமைத்துவம் என்பது ஒருபோதும் வாரிசு உரிமையோ அல்லது குடும்ப சொத்தோ அல்ல. மோசேக்கு மீதியானில் பிறந்த கெர்சோம், எலியேசர் என்ற இரண்டு மகன்கள் இருந்தபோதிலும் (யாத்திராகமம் 18:3–4), அவர்களில் ஒருவரும் தலைமைப் பொறுப்பிற்கு அழைக்கப்படவில்லை. தேவன் யோசுவாவைத் தெரிந்தெடுத்ததற்குக் காரணம் அவனது ஆவிக்குரிய தகுதியும், உண்மையுமே ஆகும். எண்ணாகமம் 27:18 தேவனுடைய அளவுகோலை வெளிப்படுத்துகிறது: 'என் ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற மனிதனாகிய நூனின் குமாரன் யோசுவாவை நீ தெரிந்துகொள்.' கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாக மற்றவர்கள் கூடாரங்களில் முறுமுறுத்தபோது, யோசுவா உண்மையாய் நின்றான்: ரெவிதீமிலே அமலேக்கியரை எதிர்த்து யுத்தம் செய்தான் (யாத்திராகமம் 17); ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டு விலகாமல் தேவ சமூகத்தில் ஜெபித்துக் காத்திருந்தான் (யாத்திராகமம் 33:11); காதேஸ்பர்னேயாவில் பத்து வேவுகாரர்கள் பயந்தபோது, காலேபோடு சேர்ந்து விசுவாசத்தோடு நின்று தேசத்தைச் சுதந்தரிக்கலாம் என்று முழங்கினான் (எண்ணாகமம் 14:6–9). மோசேயின் பணிவிடைக்காரனாக அவனது நீண்டகால உண்மைத்தன்மையே அவனது தலைமைத்துவத்தை உருவாக்கியது. இரகசியத்தில் உண்மையாய் ஊழியம் செய்கிறவர்களையே தேவன் வெளிப்படையாக உயர்த்துகிறார்.
கரங்களை வைக்கும் சடங்கு (Semikhah - 'தன் முழு பலத்தோடு ஒருவரின் மேல் சாய்வது/அழுத்துவது') என்பது வேதாகமத்தில் மிக ஆழமான ஆவிக்குரிய அர்த்தம் கொண்டதாகும். பழைய ஏற்பாட்டுப் பலிமுறைகளில், பலிசெலுத்துகிறவன் தன் பாவங்களை ஒப்புவித்து அந்தப் பலிமிருகத்தின் தலையின் மேல் தன் கைகளை வைத்து அழுத்துவான்; அப்போது அவனது பாவப்பழி மிருகத்திற்கு மாற்றப்படும் (லேவியராகமம் 1:4). மோசே பிரதான ஆசாரியனாகிய எலெயாசாருக்கும் முழு சபைக்கும் முன்பாகத் தன் கரங்களை யோசுவாவின் மேல் வைத்து அழுத்தியபோது, அது அதிகார மாற்றத்தின் உத்தியோகபூர்வ அடையாளமாக விளங்கியது. மோசேயின் ஆவிக்குரிய பாரமும், தேவன் அவனுக்குக் கொடுத்திருந்த ராஜரீக கனமும் (Hod) யோசுவாவுக்கு மாற்றப்பட்டது. உபாகமம் 34:9 இதன் உடனடி விளைவை விவரிக்கிறது: 'மோசே தன் கைகளை அவன்மேல் வைத்தபடியினால், நூனின் குமாரனாகிய யோசுவா ஞானத்தின் ஆவியினால் நிறைந்தான்; இஸ்ரவேல் புத்திரர் அவனுக்குச் செவிகொடுத்து, கர்த்தர் மோசேக்குக் கட்டளையிட்டபடியே செய்தார்கள்.' சபை யோசுவாவைத் தங்கள் புதிய தலைவனாக முழு மனதோடு ஏற்றுக்கொள்ளும்படி தேவன் அந்த அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தினார்.
மோசேயிலிருந்து யோசுவாவுக்கு அதிகாரம் மாற்றப்பட்டது, பழைய ஏற்பாட்டிலேயே கிறிஸ்துவை வெளிப்படுத்தும் மிக உன்னதமான இறையியல் நிழலாகும். மோசே நியாயப்பிரமாணத்தைக் குறிக்கிறார்: நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமும் நீதியுமானது; ஆனால் மனிதனுடைய மாம்ச பலவீனத்தினால் யாரையும் வாக்குத்தத்த தேசமாகிய நித்திய இளைப்பாறுதலுக்குள் கொண்டுசெல்ல அதால் முடியாது (ரோமர் 8:3; எபிரெயர் 3–4). நியாயப்பிரமாணமாகிய மோசே ஜனங்களை வனாந்தரம் வழியே நடத்தலாம், மலையின் உச்சி வரை கொண்டுசெல்லலாம்; ஆனால் யோர்தான் நதியைக் கடந்து கானானுக்குள் பிரவேசிக்க வைக்க முடியாது. மோசே வனாந்தரத்தின் எல்லையிலேயே மரிக்க வேண்டும்! யோர்தானைக் கடந்து ஜனங்களை வாக்குத்தத்த சுதந்தரத்திற்குள் வழிநடத்துகிறவர் யோசுவாவே ஆவார். எபிரெய மொழியிலுள்ள 'யோசுவா' (யெகோஷுவா) என்ற பெயரின் கிரேக்க வடிவம் 'இயேசு' (Iesous - இரட்சகர்) என்பதாகும்! நியாயப்பிரமாணத்தினால் செய்ய முடியாததை, நமது மெய்யான யோசுவாவாகிய இயேசு கிறிஸ்து செய்து முடித்தார். அவரே மரணத்தின் யோர்தானைக் கடந்து, தமது இரத்தத்தினால் மீட்கப்பட்ட பிள்ளைகளை நித்திய கிருபையின் வாக்குத்தத்த சுதந்தரத்திற்குள் வெற்றிகரமாக வழிநடத்துகிறவர் ஆவார்.
