ஏழு நீண்ட, வேதனை நிறைந்த ஆண்டுகள் இஸ்ரவேல் தேசம் மீதியானியரின் கொடூரமான கொள்ளையடிப்பினால் பாழாகிப் பெருமூச்சுவிட்டது. இஸ்ரவேல் புத்திரர் மீண்டும் கர்த்தரை விட்டுவிலகி, கானானியரின் அசுத்த பாகால் தெய்வங்களை வணங்கத் தொடங்கியதினால், தேவன் அவர்களை மீதியானியரின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்தார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் வசந்த காலத்து அறுவடை நேரத்திலே, யெஸ்ரயேல் சமவெளியின் செழிப்பான நிலங்களில் கோதுமையும் வாற்கோதுமையும் விளைந்து நிற்கும்போது, அடிவானம் கறுத்து ஒரு பயங்கரமான பேரழிவு பாய்ந்துவரும்: மீதியானியர், அமலேக்கியர் மற்றும் கிழக்கு தேசத்துப் புத்திரர் அடங்கிய நாடோடிக் கூட்டங்கள், வெட்டுக்கிளிகளின் பெருங்கூட்டத்தைப் போல யோசுவாவின் தேசத்திற்குள் பாய்ந்து வருவார்கள். பாலைவனத்தின் அதிவேக ஒட்டகப் படைகளின் மீது ஏறிவந்த அந்த லட்சக்கணக்கான கொள்ளையர்கள், கறுப்பு ஆட்டுமயிர் கூடாரங்களை நாடெங்கும் அடித்து, விளைச்சல்களைப் பாழாக்கி, ஆடு, மாடு, கழுதைகளை ஒன்றுமில்லாமல் கொன்றுபோட்டு, காசா வரை நாட்டைப் பஞ்சத்தில் ஆழ்த்தினர். மரண பயத்தில் நடுங்கிய இஸ்ரவேலர் தங்கள் வீடுகளை விட்டுவிட்டு, மலைப்பிளவுகளிலும், குகைகளிலும், பாறைக் கோட்டைகளிலும் ஒளிந்துகொண்டனர்.
ஒப்ரா என்னும் கிராமத்திலிருந்த ஒரு பெரிய கர்வாலி மரத்தின்கீழ், பாறையில் குடையப்பட்டிருந்த ஒரு ஆழமான திராட்சை ஆலையினுள் (கத் - Gath), அபியேஸ்ரியனாகிய யோவாஷின் குமாரன் கிதியோன் என்னும் வாலிபன், ஒரு சிறு மரத் தடியைக் கொண்டு கோதுமையை இரகசியமாகப் போரடித்துக்கொண்டிருந்தான். சாதாரண நாட்களில், போரடித்தல் என்பது மலை உச்சியில் காற்று வீசும் ஒரு திறந்தவெளிக் களத்தில் (கோரேன் - Goren) நடைபெறும்; அப்போதுதான் மாலை நேரத்துக் காற்று பதரை அடித்துக்கொண்டுபோய் சுத்தமான தானியத்தைப் பிரித்துத் தரும். ஆனால் அந்தக் கொடூர நாட்களில், திறந்தவெளியில் போரடிப்பது தற்கொலைக்கு ஒப்பானது; காற்றில் பறக்கும் தானியப் புழுதியைக் கண்டாலே மீதியானிய ஒட்டகக் கூட்டங்கள் மின்னல் வேகத்தில் சூழ்ந்துகொள்ளும். எனவே பாறைக்குழிக்குள் பதுங்கி நின்று, புழுதியும் வியர்வையும் கண்களை மறைக்க, நெஞ்சு உருகக் கிதியோன் கோதுமையை அடித்துக்கொண்டிருந்தான்.
திடீரென கிதியோன் நிமிர்ந்து பார்த்தபோது, கர்வாலி மரத்தடியில் ஒரு விசித்திரமான பிரயாணி அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டான். பரலோகத்தின் அமைதியும் கம்பீரமும் நிறைந்த குரலில் கர்த்தருடைய தூதன் அவனை நோக்கி: "பராக்கிரமசாலியே, கர்த்தர் உன்னோடே இருக்கிறார் (கிபோர் ஹா-ஹாயில் - Gibbor ha-Chayil) என்றார்!" (நியாயாதிபதிகள் 6:12). கிதியோனின் உள்ளத்தில் கனன்றுகொண்டிருந்த ஆவிக்குரிய பாரமும் வேதனையும் வெடித்து வெளிப்பட்டது: "ஆ, என் ஆண்டவனே, கர்த்தர் எங்களோடே இருந்தால், இந்தத் தீங்கெல்லாம் எங்களுக்கு நேரிடுவானேன்? கர்த்தர் எங்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணவில்லையா என்று எங்கள் பிதாக்கள் எங்களுக்கு விவரித்துச்சொன்ன அவருடைய அற்புதங்களெல்லாம் எங்கே? இப்பொழுது கர்த்தர் எங்களைக் கைவிட்டு, மீதியானியர் கையில் எங்களை ஒப்புக்கொடுத்தாரே என்றான்!" (நியாயாதிபதிகள் 6:13).
கிதியோனின் அந்த வேதனையான கேள்வியைக் கேட்டு தேவன் அவனைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை; மாறாக அவனைக் கருணையோடு நோக்கி, இறையாண்மையின் அதிகாரத்தோடு சொன்னார்: "உனக்கு இருக்கிற இந்தப் பலத்தோடே போ; நீ இஸ்ரவேலை மீதியானியரின் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சிப்பாய்; உன்னை அனுப்புகிறவர் நான் அல்லவா என்றார்!" கிதியோன் நடுங்கிப்போய், தன் குடும்பம் மனாசே கோத்திரத்தில் மிகவும் எளியது என்றும், தன் தகப்பன் வீட்டிலே தான் எல்லாரிலும் சிறியவன் என்றும் தயங்கினான். ஆனால் தேவன் அவனுக்கு அந்த நித்திய வாக்குத்தத்தத்தை அருளினார்: "நிச்சயமாகவே நான் உன்னோடே இருப்பேன்; ஒரே மனுஷனை முறியடிப்பதுபோல நீ மீதியானியரை முறியடிப்பாய் என்றார்!" (நியாயாதிபதிகள் 6:16). கிதியோன் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியின் இறைச்சியையும் புளிப்பில்லா அப்பங்களையும் கொண்டுவந்து பாறையின்மேல் வைத்தபோது, கர்த்தரின் தூதன் தன் கோலின் நுனியினால் அதைத் தொட்டார்; பாறையிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு அந்தப் பலியைப் பட்சித்தது, தூதன் மறைந்துபோனார். பயபக்தியோடு விழுந்து பணிந்த கிதியோன், அங்கே ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, அதற்கு *யெகோவா-ஷாலோம்* (கர்த்தர் சமாதான காரணர்) என்று பெயரிட்டான்.
அன்றிரவே, தேவன் கிதியோனுக்கு அவனது முதல் யுத்தக் கட்டளையைக் கொடுத்தார்—அந்த யுத்தம் புறதேச எல்லையில் அல்ல, அவனது சொந்தத் தகப்பனின் வீட்டு முற்றத்திலேயே துவங்கியது: "உன் தகப்பனுக்கு இருக்கிற பாகாலின் பலிபீடத்தை இடித்து, அதின் அருகேயிருக்கிற தோப்பை வெட்டிப்போட்டு, இந்தப் பாறையின் உச்சியிலே உன் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டு!" (நியாயாதிபதிகள் 6:25-26). பகலில் ஊராருக்குப் பயந்த கிதியோன், நள்ளிரவிலே தன் வேலைக்காரரில் பத்துப்பேரைக் கூட்டிக்கொண்டுபோய், விக்கிரகத் தோப்பை வெட்டி, பாகாலின் பலிபீடத்தைத் தகர்த்து, ஒரு எருதை வைத்து கர்த்தருக்குத் தகனபலியிட்டான். விடிந்ததும் ஊரார் கொந்தளித்து அவனைக் கொல்லத் தேடியபோது, அவனது தகப்பன் யோவாஷ் எழுந்து: "பாகாலுக்காக நீங்கள் வழக்காடுவீர்களோ? அவன் தேவனானால், தன் பலிபீடத்தை இடித்தவனுடன் அவனே வழக்காடட்டும்!" என்றான். இதனால் கிதியோனுக்கு *யெருபாகால்* (பாகால் அவனோடு வழக்காடட்டும்) என்று பெயர் உண்டாயிற்று.
விரைவிலே மீதியானியரின் கொள்ளைக் காலம் வந்தது. ஒரு லட்சத்து முப்பத்தையாயிரம் பேர் கொண்ட மீதியானிய, அமலேக்கியப் பெருஞ்சேனை யோர்தானைக் கடந்து வந்து, யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கிலுள்ள மோரே மலையடிவாரத்தில் பாளையமிறங்கியது. கர்த்தருடைய ஆவியானவர் கிதியோனின் மேல் இறங்கினார்; அவன் எக்காளம் ஊதவே, மனாசே, ஆசேர், செபுலோன் மற்றும் நப்தலி கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த முப்பத்திரண்டாயிரம் வீரர்கள் அவனிடம் கூடிவந்தனர். ஆயினும் எதிரிகளின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு கிதியோனின் உள்ளம் தத்தளித்தது. தேவனுடைய சித்தத்தை மீண்டும் உறுதிப்படுத்த, அவன் போரடிக்கும் களத்திலே ஒரு மயிர்த்தோலை (கிசாத் ஹா-செமெர் - Gizath ha-Tsemer) விரித்து வைத்தார்: முதல் நாள் காலையில் மயிர்த்தோலில் மட்டும் பனித்துளி நிரம்பி வழிய, நிலம் காய்ந்திருந்தது; மறுநாள் காலையில் மயிர்த்தோல் மட்டும் காய்ந்திருக்க, நிலமெங்கும் பனித்துளி நனைந்திருந்தது. தேவன் தம் வாக்குத்தத்தத்தை உறுதிப்படுத்தினார்!
கில்போவா மலையடிவாரத்திலுள்ள ஆரோத் நீரூற்றருகே (ஐன் ஜாலூத்) முப்பத்திரண்டாயிரம் வீரர்களோடு கிதியோன் பாளையமிறங்கினான். ஆனால் தேவன் அவனிடம் ஒரு விசித்திரமான கட்டளையைக் கூறினார்: "உன்னோடிருக்கிற ஜனங்கள் அதிகம்; இஸ்ரவேல் தன் சொந்தக் கை என்னை இரட்சித்தது என்று எனக்கு விரோதமாய்ப் பெருமைபாராட்டாதபடிக்கு, அவர்களை மீதியானியர் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கமாட்டேன்; ஆகையால் பயமும் திகிலும் உள்ளவன் எவனோ, அவன் திரும்பிப் போகக்கடவன் என்று சொல் என்றார்!" (நியாயாதிபதிகள் 7:2-3). கிதியோன் அறிவித்தவுடனே, இருபத்திரண்டாயிரம்பேர் பயந்துபோய் ஓடிவிட்டனர்! மீந்தவர்கள் பத்தாயிரம்பேர் மட்டுமே.
அப்போது கர்த்தர்: "ஜனங்கள் இன்னும் அதிகம்; அவர்களைத் தண்ணீரிடத்திற்கு இறங்கப்பண்ணு; அங்கே அவர்களை உனக்காகப் சோதிப்பேன் என்றார்." நீரூற்றருகே வீரர்கள் தண்ணீர் குடித்த விதத்தை ஆண்டவர் கவனித்தார். ஒன்பதாயிரத்து எழுநூறுபேர் தங்கள் ஆயுதங்களை எறிந்துவிட்டு, முழங்காலூன்றித் தண்ணீருக்குள் முகத்தைப் புதைத்துக் குடித்தனர். ஆனால் வெறும் முந்நூறுபேர் மட்டுமே ஒரு முழங்காலிட்டு, கைகளில் தண்ணீரை அள்ளி, ஒரு நாய் நக்குவது போல விழிப்போடு நக்கிக் குடித்தனர்; அவர்களின் கண்கள் எதிரிகளின் மலையை நோட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தன. கர்த்தர் கிதியோனை நோக்கி: "தண்ணீரை நக்கிக் குடித்த இந்த முந்நூறுபேராலே நான் உங்களை இரட்சித்து, மீதியானியரை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன்; மற்ற ஜனங்களெல்லாரும் தங்கள் இடங்களுக்குப் போகக்கடவர்கள் என்றார்!" (நியாயாதிபதிகள் 7:7). மனித கணக்குகள் சுக்குநூறாக உடைந்தன: 1,35,000 ஆயுதபாணிகளுக்கு எதிராக வெறும் 300 எளிய வீரர்கள்!
அன்றிரவே, தன் வேலைக்காரனாகிய பூராவோடு சத்துருக்களின் பாளையத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்று ஒட்டுக் கேட்கும்படி கிதியோனுக்குத் தேவன் கூறினார். அங்கே ஒரு மீதியானிய வீரன் தன் தோழனிடம் ஒரு சொப்பனத்தைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்: ஒரு வாற்கோதுமை அப்பம் (செலீல் லெஹெம் சேஓரிம்) உருண்டுவந்து கூடாரத்தை மோதித் தரைமட்டமாக்கியது. அதற்கு மற்றொருவன்: "இது இஸ்ரவேலனாகிய யோவாஷின் குமாரன் கிதியோனின் பட்டயமேயன்றி வேறல்ல; தேவன் அவனுடைய கையில் நம்மை ஒப்புக்கொடுத்தார்" என்று நடுங்கினான். அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிதியோன், மணலில் விழுந்து தேவனை ஆராதித்து, தன் முந்நூறு வீரர்களிடம் ஓடிவந்து: "எழும்புங்கள், கர்த்தர் மீதியானியரின் பாளையத்தை உங்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்!" என்று முழங்கினான்.
கிதியோன் அந்த முந்நூறு வீரர்களை மூன்று நூறுபேர் கொண்ட அணிகளாகப் பிரித்தான். அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் கையிலும் மூன்று விசித்திரமான ஆயுதங்களைக் கொடுத்தான்: ஒரு எக்காளம் (ஷோபார்), ஒரு வெற்று மண்பாண்டம் (கத்), அந்த மண்பாண்டத்திற்குள் மறைக்கப்பட்ட எரியும் தீவட்டி (லப்பீத்). இரவு பத்து மணியளவில், நடுஜாமத்தின் தொடக்கத்திலே, அந்த மூன்று அணிகளும் பள்ளத்தாக்கில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த பிரம்மாண்டமான மீதியானியப் பாளையத்தைச் சுற்றிலும் உள்ள மலை முகடுகளில் சத்தமின்றி நிலைநிறுத்தப்பட்டன.
கிதியோன் சைகை செய்த அந்த விநாடியில், பாலைவனத்தின் அமைதி ஒரு பயங்கர இடிமுழக்கத்தால் அதிர்ந்தது! முந்நூறு எக்காளங்கள் விண்ணதிர ஒரே நேரத்தில் முழங்கின; முந்நூறு மண்பாண்டங்கள் பாறைகளில் மோதி சுக்குநூறாக உடைந்து பெரும் சத்தத்தை எழுப்பின; மறைக்கப்பட்டிருந்த முந்நூறு தீவட்டிகளும் காரிருள் வானத்தில் தீப்பிழம்புகளாய் ஒளிவீசின! இடது கையிலே எரியும் தீவட்டிகளையும், வலது கையிலே எக்காளங்களையும் ஏந்தி, அந்த முந்நூறு வீரர்களும் தங்கள் முழு பலத்தோடும் முழங்கினர்: "கர்த்தருடைய பட்டயம், கிதியோனுடைய பட்டயம் (ஹெரேவ் ல'யெகோவா உல்'கிதியோன்)!"
அந்தத் திடீர் அதிர்ச்சியினால் பாளையம் முழுவதும் மரண பீதி வெடித்தது! ஆழ்ந்த தூக்கத்திலிருந்து விழித்த மீதியானியர், சுற்றிலும் உள்ள மலைகளில் எரியும் நெருப்பையும், முந்நூறு எக்காளங்களின் பேரொலியையும் கண்டு, லட்சக்கணக்கான சேனைகள் தங்களைச் சூழ்ந்துவிட்டதாக எண்ணிப் பித்துப்பிடித்தவர்களாய்க் கதறினர். காரிருளிலும் புகையிலும் யார் நண்பன் யார் பகைவன் என்று தெரியாமல், தங்கள் சொந்தப் பட்டயங்களை உருவி ஒருவரையொருவர் வெட்டிச் சாய்த்தனர்! பல்லாயிரக்கணக்கானோர் மடிந்துவிழ, மீந்தவர்கள் யோர்தானை நோக்கி அலறியடித்துக்கொண்டு தப்பியோடினர். கிதியோன் எப்பிராயீமியரை அழைத்து யோர்தானின் துறைகளைக் கைப்பற்றி, ஓரேப், சேயேப் என்னும் பிரபுக்களையும், சேபா, சல்முன்னா என்னும் ராஜாக்களையும் முறியடித்து மாபெரும் வெற்றிபெற்றான்.
புதிய ஏற்பாட்டு விசுவாசிகளாகிய நமக்கு கிதியோனின் இந்த வெற்றி ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: மண்பாண்டங்கள் உடைந்தாலன்றி உள்ளிருக்கும் தீவட்டியின் ஒளி வெளிப்பட முடியாது! இதைத்தான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கொரிந்தியருக்கு எழுதும்போது விளக்குகிறார்: "இந்த மகத்துவமுள்ள வல்லமை எங்களால் உண்டாயிராமல், தேவனால் உண்டாயிருக்கிறதென்று விளங்கும்படி, இந்தப் பொக்கிஷத்தை மண்பாண்டங்களில் பெற்றிருக்கிறோம்" (2 கொரிந்தியர் 4:7). உலகத்தின் பார்வையில் பலவீனமானவற்றையும், அற்பமானவற்றையும், ஒன்றுமில்லாதவற்றையும் கொண்டு உலகத்தின் பலவான்களை வெட்கப்படுத்துவதே தேவனுடைய மேலான ஞானமாகும் (1 கொரிந்தியர் 1:27-29). நமது சுய பலமும் பெருமையும் சிலுவையிலே உடைக்கப்படும்போதுதான், உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் மகிமையின் பிரகாசம் இந்த இருண்ட உலகிற்கு ஒளியாகப் பிரகாசிக்கிறது.
வெறும் முந்நூறு உடைந்த மண்பாண்டங்களாலும், எக்காளத்தின் முழக்கத்தினாலும் தேவன் ஏழு ஆண்டுகால மீதியானிய பயங்கரவாதத்தை ஒரே இரவில் முறியடித்தார். கிதியோனின் வெற்றி என்றென்றைக்கும் ஒரு நித்திய ஆவிக்குரிய சத்தியத்தைப் பறைசாற்றுகிறது: தேவன் மனித பலத்தையோ, ஆயுதங்களையோ நம்பி இரட்சிப்பதில்லை; மனிதன் தன் சுய பலத்தை மண்பாண்டத்தைப் போல உடைத்து, தன்னுள் இருக்கும் தேவ பிரசன்னத்தின் தீவட்டியை உயர்த்தும்போது, பரலோகம் அசைக்க முடியாத ஜெயத்தைத் தந்தருளுகிறது!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பராக்கிரமசாலி, பலமும் வீரமும் நிறைந்த மாவீரன். பயந்து பதுங்கியிருந்த கிதியோனுக்கு அவனது புறநிலைக்கு மாறான தெய்வீக பலத்தை அருளும்படி கர்த்தரின் தூதனால் கூறப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வார்த்தை.
திராட்சை ஆலை; திராட்சைப் பழங்களை மிதிப்பதற்காகப் பாறையில் குடையப்பட்ட குழி. மீதியானிய கொள்ளையரின் கண்களுக்குத் தப்பும்படி கிதியோன் கோதுமையை இரகசியமாகப் போரடிக்கப் பயன்படுத்திய இடம்.
மயிர்த்தோல் அல்லது கம்பளித் தோல். போரடிக்கும் களத்தில் பனித்துளியின் மூலமாக தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தை இருமுறை பரிசோதித்து உறுதிப்படுத்த கிதியோனால் வைக்கப்பட்ட அடையாளம்.
மண்பாண்டங்களும் தீவட்டிகளும்; எரியும் தீப்பந்தங்களை மறைத்து வைத்திருந்த மண் சாடிகள். நள்ளிரவில் ஒரே விநாடியில் உடைக்கப்பட்டு எதிரிகளுக்குத் திடீர் பேரொளியையும் திகிலையும் உண்டாக்கிய ஆயுதங்கள்.
கர்த்தருடைய பட்டயம், கிதியோனுடைய பட்டயம்! முந்நூறு வீரர்களால் முழங்கப்பட்ட விண்ணதிரும் போர்க்குரல்; தேவனுடைய பரலோக யுத்தத்தையும் மனிதனின் கீழ்ப்படிதலையும் இணைக்கும் விசுவாச முழக்கம்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
நியாயாதிபதிகள் 6–8 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, பண்டைய மத்திய கிழக்கில் ஆரம்ப இரும்புக் காலப் (கி.மு. 1175–1100) பாலைவன நாடோடிகளின் ஒட்டகப் படையெடுப்பைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது. ராணுவ வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக, மீதியானியர், அமலேக்கியர் மற்றும் 'கிழக்கு தேசத்துப் புத்திரர்' (பெனே கெதேம்) ஆகிய நாடோடிக் கூட்டங்கள் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட ஒட்டகங்களை (கெமாலிம்) நீண்ட தூர ராணுவக் குதிரைப்படையைப் போலப் பயன்படுத்தினர். அறுவடை காலங்களில் யோர்தான் நதியைக் கடந்து வரும் லட்சக்கணக்கான கொள்ளையர்கள், வெட்டுக்கிளிகளைப் போலப் பயிர்களையும் கால்நடைகளையும் அழித்து, காசா வரை நாட்டைப் பாழாக்கினர். யெஸ்ரயேல் சமவெளியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொல்பொருள் ஆய்வுகள், அக்காலத்தில் விவசாயக் கிராமங்கள் பெருமளவில் அழிக்கப்பட்டு, மக்கள் மலைக்குகைகளிலும் பாறைப் பிளவுகளிலும் பதுங்கி வாழ்ந்ததை உறுதிப்படுத்துகின்றன. கிதியோன் திறந்தவெளியில் உள்ள காற்றுவீசும் உயரமான போரடிக்கும் களத்திற்குப் (கோரேன்) பதிலாக, எதிரிகளின் கண்களுக்குத் தெரியாதவாறு பாறையில் வெட்டப்பட்ட ஒரு திராட்சை ஆலையினுள் (கத்) பதுங்கி நின்று கோதுமையைப் போரடித்தது, அக்கால கொடூர பொருளாதார பயங்கரவாதத்தை அச்சுப்பிசகாமல் நிரூபிக்கிறது. கில்போவா மலையின் அடிவாரத்திலுள்ள ஆரோத் நீரூற்று (ஐன் ஜாலூத்), மோரே மலையடிவாரத்தில் பாளையமிறங்கியிருந்த லட்சக்கணக்கான எதிரிகளுக்கு முன்பாக வீரர்களின் விழிப்புணர்வைச் சோதிக்கும் மிகச்சிறந்த ராணுவக் களமாக அமைந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவன் உங்கள்மேல் வைத்துள்ள பார்வையை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்: உங்கள் குடும்பப் பின்னணி, பொருளாதாரக் குறைவுகள் அல்லது சுய தாழ்வுணர்ச்சிகளைக் கொண்டு உங்கள் ஊழியத்தை ஒருபோதும் எடைபோடாதீர்கள். கிறிஸ்துவுக்குள் தேவன் உங்களைப் பார்க்கும்போது, ராஜ்ய பணிக்காகத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஜெயவீரனாகவே உங்களைக் காண்கிறார்.
- குடும்பத்திலும் தனிப்பட்ட வாழ்விலும் உள்ள விக்கிரகங்களை உடனே அகற்றுங்கள்: பகிரங்க வெற்றிக்கு அந்தரங்கப் பரிசுத்தமே ஆதாரம். உங்கள் உள்ளத்திலும் குடும்பத்திலும் மறைந்திருக்கும் மாம்ச சமரசங்களையும் உலகப் போலிப் பாதுகாப்புகளையும் தைரியமாக அகற்றிவிட்டு ஆவிக்குரிய களத்தில் இறங்குங்கள்.
- மனித உதவிகள் சுருங்கும்போது தேவனைச் சார்ந்திருங்கள்: வாய்ப்புகள் குறையும்போதும், மனித ஆதரவுகள் விலகும்போதும் கலங்காதீர்கள். நீங்கள் பெறும் வெற்றி உங்களால் அல்ல, தேவனுடைய கிருபையினால் மட்டுமே உண்டானது என்பதை நிரூபிக்கவே மனித ஊன்றுகோல்களை ஆண்டவர் அப்புறப்படுத்துகிறார்.
- மண்பாண்டமாகிய சுயத்தை உடைக்க ஒப்புக்கொடுங்கள்: தற்பெருமையும் சுயநீதியும் உடையாத வரை கிறிஸ்துவின் பிரகாசம் நம்மூடாக வெளிப்பட முடியாது. உங்கள் அகந்தையைச் சிலுவையில் ஒப்புக்கொடுங்கள்; மண்பாண்டம் உடையும்போதுதான் பரலோகத் தீவட்டியின் ஒளி இந்த இருண்ட உலகிற்கு வெளிச்சம் தரும்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- கிதியோன் மனாசே கோத்திரத்திலுள்ள மிக எளிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன்; தன் தகப்பன் வீட்டிலே எல்லாரிலும் சிறியவனாக இருந்தான் (நியாயாதிபதிகள் 6:15).
- மீதியானியர், அமலேக்கியர் மற்றும் கிழக்கு தேசத்தாரின் சேனைகள் கடற்கரை மணலைப்போல எண்ணமுடியாத ஒட்டகங்களோடும், வெட்டுக்கிளிகளைப் போன்ற பெருங்கூட்டத்தோடும் பாளையமிறங்கியிருந்தனர் (நியாயாதிபதிகள் 7:12).
- ஆரோத் நீரூற்றருகே, பயந்தவர்களாய் இருபத்திரண்டாயிரம்பேர் திரும்பிச் சென்றனர்; முழங்காலூன்றி அலட்சியமாய்த் தண்ணீர் குடித்த ஒன்பதாயிரத்து எழுநூறுபேர் அனுப்பப்பட்டு, விழிப்பாய் நக்கிய வெறும் முந்நூறுபேர் மட்டுமே தேர்வாயினர் (நியாயாதிபதிகள் 7:3-7).
- கிதியோனின் முந்நூறு வீரர்கள், எதிரிப் பாளையத்திற்குள் ஒரு பட்டயத்தையும் உருவிப் போரிடாமலேயே, ஒரு லட்சத்து முப்பத்தையாயிரம் பேர் கொண்ட பிரம்மாண்டமான படையைச் சிதறடித்து வெற்றிபெற்றனர் (நியாயாதிபதிகள் 8:10).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
ஆரோத் நீரூற்றருகே நடந்த இந்தத் தேர்வு இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களைக் கொண்டது: ஒன்று ராணுவ விழிப்புணர்வு, மற்றொன்று தேவனைச் சார்ந்திருக்கும் இறையியல் பாடம். பெரும்பாலான வீரர்கள் (9,700 பேர்) தங்கள் தாகத்தைத் தணிக்க முழங்காலூன்றி, முகத்தைத் தண்ணீருக்குள் புதைத்துக் குடித்தனர். அப்படிச் செய்ததன் மூலம் அவர்கள் தங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு, கண்களை மூடிக்கொண்டு, மோரே மலையிலிருந்து எதிரிகள் பாய்ந்துவந்தால் தங்களைக் காத்துக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு அலட்சியமாய் இருந்தனர். ஆனால் முந்நூறு பேர் மட்டுமே ஒரு முழங்காலிட்டு, கைகளில் தண்ணீரை அள்ளி, ஒரு நாய் நக்குவது போல விழிப்போடு நக்கிக்குடித்தனர்; அவர்கள் தங்கள் தலைகளை நிமிர்த்தி, சுற்றிலும் நோட்டமிட்டு, போருக்கு ஆயத்தமாய் நின்றனர். ராணுவ ரீதியாக அவர்கள் சிறந்த விழிப்புணர்வைக் காட்டினர். அதே வேளையில், 32,000 வீரர்களில் வெறும் 300 பேரை மட்டுமே தேவன் தேர்ந்தெடுத்தது, மனித பலத்தினால் அல்ல, கர்த்தரின் ஆவியினாலேயே இந்த மாபெரும் வெற்றி கிடைத்தது என்பதை இஸ்ரவேலுக்கு நிரூபிப்பதற்காகும்.
யுத்தத்திற்கு முந்தைய இரவிலே, மீதியானிய பாளையத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்று ஒட்டுக் கேட்கும்படி கிதியோனைத் தேவன் அனுப்பினார். அங்கே ஒரு வீரன் தன் தோழனிடம் ஒரு விசித்திரமான சொப்பனத்தைக் கூறினான்: ஒரு வாற்கோதுமை அப்பம் (செலீல் லெஹெம் சேஓரிம்) மலையிலிருந்து மீதியானிய பாளையத்திற்குள் உருண்டுவந்து, ஒரு கூடாரத்தின்மேல் பலமாய் மோதி அதைத் தலைகீழாகக் கவிழ்த்தது! பண்டைய மத்திய கிழக்கில், கோதுமை என்பது செல்வந்தர்களின் உணவு; ஆனால் கடினமான வாற்கோதுமையோ பரம ஏழைகளின் உணவாகவும், மிருகங்களின் தீவனமாகவும் இருந்தது. உருண்டுவந்த வாற்கோதுமை அப்பம் என்பது எளிய, ஏழை எபிரெய விவசாயியாகிய கிதியோனையும் அவனது சேனைகளையுமே குறித்தது. அந்த சொப்பனத்தைக் கேட்ட தோழன் உடனே, 'இது யோவாஷின் குமாரனாகிய கிதியோனின் பட்டயமேயன்றி வேறல்ல; தேவன் மீதியானியரையும் இந்தச் சேனை முழுவதையும் அவன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்' என்று கூறி நடுங்கினான். தேவன் ஏற்கனவே சத்துருக்களின் இதயங்களில் பயங்கர திகிலையும் மனச்சோர்வையும் விதைத்துவிட்டார் என்பதை இது கிதியோனுக்கு நிரூபித்தது.
கிதியோனின் மயிர்த்தோல் பரிசோதனை (நியாயாதிபதிகள் 6:36-40) பல நேரங்களில் தேவ சித்தத்தை அறியும் வழியாக தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் வேதாகமம் இதை ஒரு சிறந்த ஆன்மீக முன்மாதிரியாகச் சித்தரிக்கவில்லை; மாறாக பயத்தினால் தத்தளித்த ஒரு மனிதனின் பலவீனமான விசுவாசத்திற்குத் தேவன் காட்டிய எல்லையற்ற இரக்கத்தின் சான்றாகவே காட்டுகிறது. தேவன் ஏற்கனவே தமது தூதன் மூலமாக அவனோடு நேரடியாகப் பேசி, பாறையிலிருந்து அக்கினியைப் புறப்படப்பண்ணி அடையாளத்தைக் காட்டியிருந்தார். கிதியோனுக்குத் தேவ வார்த்தையில் தெளிவு இல்லாமல் இல்லை; மாறாக அதைச் செய்ய அவனது உள்ளத்தில் பயமும் தயக்கமும் இருந்தது. தேவன் அவனது பலவீனத்தைப் புரிந்து கொண்டு இரண்டு இரவுகள் பனித்துளியின் இயற்கை விதிகளை மாற்றி அவனுக்குத் தைரியமூட்டினார். புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் விசுவாசிகள் இப்படிப்பட்ட புற அடையாளங்களை அல்லது 'மயிர்த்தோல்களைப்' போடத் தேவையில்லை. நமக்குள்ளே வாசம் செய்யும் பரிசுத்த ஆவியானவர், தேவனுடைய முழுமையான வேத வசனம் மற்றும் ஆவிக்குரிய ஞானத்தின் மூலமாகவே நம்மைப் பரிபூரணமாய் வழிநடத்துகிறார்.
