பென்யமீன் நாட்டின் மத்திய மலைத்தொடர்களின் மீது அதிகாலைப் பொற்கதிர்கள் படர்ந்து, கிபியோனின் பூர்வ பரிசுத்த ஸ்தலத்தைப் பிரகாசித்தன. எருசலேமுக்கு வடமேற்கே ஆறு மைல் தொலைவில் அமைந்திருந்த அந்த உயர்ந்த சுண்ணக்கல் குன்றின் மேல், இஸ்ரவேல் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரிந்த காலத்தின் பரிசுத்த பொக்கிஷங்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன: சீனாய் மலையிலே மோசேயின் மேற்பார்வையில் செய்யப்பட்ட ஆசரிப்புக் கூடாரமும், தலைசிறந்த சிற்பி பெசலெயேலினால் அடிக்கப்பட்ட பூர்வ வெண்கல பலிபீடமும் அங்கே கம்பீரமாய் நின்றன (2 நாளாகமம் 1:3–5). தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் மறைவுக்குப் பின் இஸ்ரவேலின் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்த இளம் மன்னன் சாலொமோன், தேசத்தின் பிரபுக்களையும், நியாயாதிபதிகளையும், தளபதிகளையும் அங்கே கூட்டிவந்து, தேவனுக்குத் தன் முழு இருதயத்தையும் அர்ப்பணிக்கும் மாபெரும் ஆராதனையை நடத்தினான். சாலொமோன் அந்தப் பலிபீடத்தின் மீது ஏறி, கர்த்தருக்கு ஆயிரம் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தினான் (1 இராஜாக்கள் 3:4). பலியிடப்பட்ட கடாக்களின் புகையும் வாசனையும் யூதேயாவின் வானத்தில் தேவனுக்கு உகந்த சுகந்த வாசனையாய் எழும்பியது; அந்த இளம் ராஜா உலக இன்பங்களை நாடாமல், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முகத்தையே தேடுகிறான் என்பதை அது உலகிற்குப் பறைசாற்றியது.
அன்று இரவு, கிபியோனின் பரிசுத்த கூடாரத்தில் சாலொமோன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு பரலோகத் தரிசனம் தோன்றியது. கர்த்தர் அவனுக்குச் சொப்பனத்தில் தோன்றி, எந்த ஒரு மனிதனையும் மயக்கக்கூடிய ஓர் அரிய பரலோக சுதந்திரத்தை அவனுக்கு அளித்தார்: "நான் உனக்கு என்ன தரவேண்டும் என்று கேள்" என்றார் (1 இராஜாக்கள் 3:5).
அக்காலத்து புறஜாதி மன்னர்களாக இருந்திருந்தால், எல்லையற்ற சாம்ராஜ்ய வெற்றிகளையும், குவியலான பொன் பொக்கிஷங்களையும், நீண்ட ஆயுளையும், எதிரிகளின் கொடூர மரணத்தையுமே கேட்டிருப்பார்கள். ஆனால் சாலொமோனோ தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் ஆவிக்குரிய அடிச்சுவடுகளில் நடந்தான். ராஜாதி ராஜாவின் சமுகத்திலே ஆத்துமாவில் முகங்குப்புற விழுந்து, உன்னதமான தாழ்மையோடும் முதிர்ச்சியோடும் அவன் ஒரு ஜெபத்தை ஏறெடுத்தான்:
"உமது அடியானாகிய என் தகப்பனாகிய தாவீது உம்மைப்பற்றி உண்மையும் நீதியும் உமக்கு முன்பான செம்மையுமான இருதயத்தோடும் நடந்ததற்குத் தக்கதாக, நீர் அவருக்குப் பெரிய கிருபை செய்து, இந்நாளில் இருக்கிறபடி அவருடைய சிங்காசனத்தில் உட்காருகிறதற்கு அவருக்கு ஒரு குமாரனைக் கொடுத்து, அந்தப் பெரிய கிருபையை அவருக்குக் காத்துக்கொண்டீர். இப்போதும் என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் உமது அடியேனை என் தகப்பனாகிய தாவீதின் ஸ்தானத்திலே ராஜாவாக்கினீரே; நானோவென்றால் போக்குவரவு அறியாத சிறுபிள்ளையாயிருக்கிறேன். நீர் தெரிந்துகொண்டதும், திரட்சியினால் எண்ணி கணக்கிடக்கூடாததுமான உமது பெரிய ஜனங்களின் நடுவில் உமது அடியேன் இருக்கிறேன். ஆகையால், உமது ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்கவும், நன்மை தீமை இன்னதென்று பகுத்தறியவும், அடியேனுக்குக் கேட்கும் இருதயத்தைத் (*லேவ் ஷோமேயா*) தந்தருளும்; அநேகமாகிய இந்த உமது ஜனங்களை நியாயம் விசாரிக்க யாரால் ஆகும்?" என்றான் (1 இராஜாக்கள் 3:6–9).
சாலொமோன் போர்வாளையும் அதிகார செங்கோலையும் கேட்கவில்லை; தேவனுடைய குரலைக் கேட்டு, தேவ ஜனங்களை நீதியோடு வழிநடத்தும் 'கேட்கும் இருதயத்தையே' வேண்டினான். அந்தத் தன்னலமற்ற விண்ணப்பத்தைக் கேட்டுப் பரலோகம் களிகூர்ந்தது: "சாலொமோன் இந்தக் காரியத்தைக் கேட்டது ஆண்டவருடைய பார்வைக்கு உகந்த விண்ணப்பமாயிருந்தது" (1 இராஜாக்கள் 3:10). தேவன் வானத்திலிருந்து அவனுக்குப் பதிலளித்தார்:
"நீ உனக்காகத் தீர்க்காயுசைக் கேளாமலும், ஐசுவரியத்தைக் கேளாமலும், உன் சத்துருக்களின் பிராணனைக் கேளாமலும், நியாயம் விசாரிப்பதற்கு ஏதுவான விவேகத்தைக் கேட்டுக்கொண்டபடியினால், உன் வார்த்தைகளின்படி நான் செய்கிறேன்; இதோ, ஞானமும் விவேகமும் உள்ள இருதயத்தை உனக்குத் தந்தேன்; உனக்குச் சரியானவன் உனக்கு முன்னும் இருந்ததில்லை, உனக்குச் சரியானவன் உனக்குப் பின்னும் எழும்புவதில்லை. இதுவுமன்றி, நீ கேளாத ஐசுவரியத்தையும் மகிமையையும் உனக்குத் தந்தேன்; உன் நாட்களில் இருக்கிற ராஜாக்களில் ஒருவனும் உனக்குச் சமானமாயிருப்பதில்லை" என்றார் (1 இராஜாக்கள் 3:11–13).
சாலொமோன் எருசலேமுக்குத் திரும்பி, உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக நின்று, சமாதான பலிகளைச் செலுத்தி, தன் ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் விருந்து செய்தான். அப்போது, தேவனால் அவனுக்கு அருளப்பட்ட அந்த ஞானத்தை சோதிக்கும் ஒரு சிக்கலான வழக்கு அவன் நீதிமன்றத்திற்கு வந்தது.
ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்துவந்த இரண்டு வேசிப் பெண்கள் ராஜாவின் சமுகத்திற்கு வந்தனர். ஒரு பெண் உயிரோடிருக்கும் ஒரு குழந்தையைத் தன் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு கண்ணீரோடு பேசினாள்: "என் ஆண்டவனே, நானும் இந்த ஸ்திரீயும் ஒரே வீட்டில் குடியிருக்கிறோம்; நான் இவளோடிருக்கையில் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றேன். நான் பிள்ளைபெற்ற மூன்றாம் நாளிலே இந்த ஸ்திரீயும் பிள்ளைபெற்றாள்; நாங்கள் ஒருமித்திருந்தோம்; வீட்டில் எங்களிருவரைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை. இந்த ஸ்திரீ தன் குழந்தையின்மேல் படுத்துக்கொண்டதினால், இரவிலே அது செத்துப்போயிற்று. இவள் நடுஜாமத்திலே எழுந்து, உமது அடியாளாகிய நான் தூங்கும்போது, என் மகனை என் பக்கத்திலிருந்து எடுத்துத் தன் மடியிலே கிடத்திக்கொண்டு, தன் செத்த மகனை என் மடியிலே கிடத்திவிட்டாள். காலையிலே என் குழந்தைக்குப் பாலூட்ட நான் எழுந்தபோது, அது செத்துக் கிடந்தது; பொழுது விடிந்தபின் நான் அதை உற்றுப்பார்த்தபோது, அது நான் பெற்ற மகன் அல்ல என்று கண்டேன்" என்றாள் (1 இராஜாக்கள் 3:17–21).
உடனே அடுத்த பெண் ஆவேசமாய்: "அப்படியல்ல, உயிரோடிருக்கிற பிள்ளை என்னுடையது, செத்தது உன்னுடையது!" என்று கத்தினாள். முதலாவது பெண்: "இல்லை, செத்த பிள்ளை உன்னுடையது, உயிரோடிருப்பது என்னுடையது!" என்று வழக்காடினாள்.
சாட்சிகள் இல்லை; நேரில் கண்டவர்கள் இல்லை; அறிவியல் சோதனைகள் இல்லாத காலம். நீதிமன்ற அதிகாரிகள் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்து நின்றனர். இந்த இருவரில் உண்மைத் தாயை எப்படிக் கண்டறிவது?
சாலொமோன் ராஜா அமைதியாக சிங்காசனத்தில் வீற்றிருந்தார். தன் மெய்க்காவலர்களைப் பார்த்து: "ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டுவாருங்கள்" என்றார். ஒரு வீரன் கூர்மையான வெண்கலப் பட்டயத்தோடு வந்து நின்றான். சாலொமோன் சிறிதும் தயங்காமல்: "உயிரோடிருக்கிற குழந்தையை இரண்டாக வெட்டி, பாதி இவளுக்கும் பாதி அவளுக்கும் கொடுங்கள்!" என்று தீர்ப்பளித்தார் (1 இராஜாக்கள் 3:24–25).
மண்டபமே அதிர்ச்சியில் உறைந்தது. இரண்டாவது பெண் கல்நெஞ்சோடு: "அது எனக்கும் வேண்டாம், உனக்கும் வேண்டாம்; வெட்டிப்போடுங்கள்!" என்றாள். ஆனால் முதல் பெண்ணின் தாய்மையின் குடல் (*ரஹமீம்*) தன் பாலகனுக்காகத் துடித்தது; அவள் கதறி அழுது ராஜாவின் காலில் விழுந்து: "ஐயோ, என் ஆண்டவனே, உயிரோடிருக்கிற குழந்தையைக் கொல்லவே வேண்டாம்; அதை அவளுக்கே கொடுத்துவிடுங்கள்!" என்று கதறினாள் (1 இராஜாக்கள் 3:26).
அந்த விநாடியில் ராஜாவின் அரிய ஞானம் வெளிப்பட்டது. சாலொமோன் அந்த அழுகின்ற பெண்ணைச் சுட்டிக்காட்டி: "உயிரோடிருக்கிற குழந்தையைக் கொல்லாமல் இவளுக்கே கொடுங்கள்; இவளே அதின் தாய்!" என்று கம்பீரமாய் முழங்கினார் (1 இராஜாக்கள் 3:27). இந்தத் தீர்ப்பைக் கேள்விப்பட்ட இஸ்ரவேல் தேசத்தார் அனைவரும் ராஜாவின் மேல் பரிசுத்த பயபக்தி கொண்டனர்; நியாயம் செய்வதற்குத் தேவனுடைய ஞானம் அவனுக்குள் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தனர்.
எல்லைகளில் சமாதானம் நிலவியபோது, சாலொமோன் தன் வாழ்வின் உன்னதப் பணியைத் துவங்கினான்: மோரியா மலையில் ஜீவனுள்ள தேவனுக்கு ஆலயம் கட்டுதல்.
தீருவின் ராஜாவாகிய ஈராமுடன் சர்வதேச ஒப்பந்தம் செய்து, லீபனோன் மலைகளிலிருந்து கேதுரு மற்றும் தேவதாரு மரங்களை வெட்டி, கடலிலே தெப்பங்களாகக் கட்டி யோப்பா துறைமுகத்திற்குக் கொண்டுவந்து எருசலேமுக்குக் கொண்டுசென்றான். இதற்காக ஆண்டுதோறும் இருபதாயிரம் கலம் கோதுமையையும், இருபது கலம் தெளிந்த ஒலிவ எண்ணெயையும் சாலொமோன் ஈராமுக்கு வழங்கினான்.
இந்தக் கட்டுமானப் பணியின் பிரம்மாண்டம் மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டது. லீபனோனுக்குச் சென்று மரம் வெட்ட முப்பதாயிரம் இஸ்ரவேலரும், மலைகளில் கல்வெட்ட எண்பதாயிரம் பேரும், சுமைசுமக்க எழுபதாயிரம் பேரும், மேற்பார்வை செய்ய மூவாயிரத்து முந்நூறு அதிகாரிகளும் நியமிக்கப்பட்டனர் (1 இராஜாக்கள் 5:13–16).
ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பலியிடத் துணிந்ததும், தாவீது அரவுனாவிடமிருந்து வாங்கியதுமான மோரியா மலையின் பாறை உச்சியிலே தேவாலயம் எழும்பியது. ஒரு உன்னதமான பரிசுத்த அமைதி அந்தக் கட்டுமானத்தை வழிநடத்தியது: "ஆலயம் கட்டப்பட்டபோது, செதுக்கித் தீர்ந்த கற்களினாலே கட்டப்பட்டது; ஆகையால் அது கட்டப்படுகிறபோது சுத்தியாவது, கோடரியாவது, யாதொரு இரும்பு ஆயுதமாவது ஆலயத்திலே கேட்கப்படவில்லை" (1 இராஜாக்கள் 6:7). பூமியின் ஆழமான குகைகளில் கற்கள் முன்கூட்டியே அளவெடுத்துச் செதுக்கப்பட்டு கொண்டுவரப்பட்டதால், பரிசுத்த மலையின் மேல் எவ்வித இரும்புச் சத்தமும் இன்றி அமைதியாய் ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது.
ஆலயம் தொண்ணூறு அடி நீளமும், முப்பது அடி அகலமும், நாற்பத்தைந்து அடி உயரமும் கொண்டதாயிருந்தது. உட்புறச் சுவர்கள் முழுவதும் விலையேறப்பெற்ற கேதுரு பலகைகளால் மூடப்பட்டு, சித்திர வேலைப்பாடுகளோடு சுத்தப் பசும்பொன்னினால் இழைக்கப்பட்டன. மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் (*தெபீர்*) ஒலிவ மரத்தினால் செய்யப்பட்ட பதினைந்து அடி உயரமுள்ள இரண்டு பிரம்மாண்டமான கேருபீன்கள் வைக்கப்பட்டன; அவற்றின் பொன் இறக்கைகள் முப்பது அடி தூரத்திற்குப் பரவி, தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை மூடி நின்றன.
ஆலயத்திற்கு வெளியே, ஈராம்-அபி என்ற சிற்பி இரு பிரம்மாண்டமான வெண்கலத் தூண்களை வார்த்து, அவற்றுக்கு 'யாக்கீன்' (அவர் நிலைநிறுத்துவார்), 'போவாஸ்' (அவரில் பெலன் உண்டு) என்று பெயரிட்டான்; மேலும் பத்தாயிரம் கேலன் தண்ணீர் பிடிக்கும் 'வெண்கலக் கடல்' என்ற தொட்டி பன்னிரண்டு வெண்கலக் காளைகளின் மேல் நிறுத்தப்பட்டது.
ஏழு ஆண்டுகள் கடின உழைப்பிற்குப் பின் ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.
ஏழாம் மாதமாகிய கூடாரப் பண்டிகையின் போது, சாலொமோன் அனைத்து இஸ்ரவேல் தலைவர்களையும் எருசலேமுக்கு வரவழைத்தான். லேவிய ஆசாரியர்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தங்கள் தோள்களில் சுமந்துவந்து, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கேருபீன்களின் இறக்கைகளின் கீழே வைத்தனர். அந்தப் பெட்டிக்குள் சீனாய் மலையில் மோசே வைத்த இரண்டு கற்பலகைகளைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லாதிருந்தது.
ஆசாரியர்கள் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது, ஆசாப், ஏமான், எதுத்தூன் ஆகியோர் தலைமையிலான லேவிய பாடகர்கள் மெல்லிய வஸ்திரங்களைத் தரித்து, கைத்தாளங்களையும், தம்புருகளையும், சுரமண்டலங்களையும் இசைத்து, நூற்று இருபது ஆசாரியர்கள் எக்காளங்களை முழங்கி: "அவர் நல்லவர், அவர் கிருபை என்றும் உள்ளது" என்று ஒரே குரலில் கர்த்தரைத் துதித்துப் பாடினார்கள்.
அப்போது பரலோகத்தின் மகிமை இறங்கிவந்தது. கர்த்தருடைய ஆலயம் ஒரு அடர்ந்த மகிமையின் மேகத்தினால் (*கவோத் யெகோவா*) நிரப்பப்பட்டது; அந்த மேகத்தின் நிமித்தம் ஆசாரியர்களால் ஊழியம் செய்ய நிற்கக்கூடாமல் போயிற்று; கர்த்தருடைய மகிமை தேவாலயத்தை முற்றிலுமாய் நிரப்பிற்று (1 இராஜாக்கள் 8:10–11).
சாலொமோன் ராஜா ஜனங்களை ஆசீர்வதித்து, வெண்கல பலிபீடத்திற்கு முன்பாக முழங்கால்படியிட்டு, வானத்திற்கு நேராகத் தன் கைகளை விரித்து, வரலாற்றின் மிக உன்னதமான ஜெபத்தை ஏறெடுத்தான்:
"இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, மேலே வானத்திலும் கீழே பூமியிலும் உமக்கு ஒப்பான தேவன் இல்லை; தங்கள் முழு இருதயத்தோடும் உமக்கு முன்பாக நடக்கிற உமது அடியாருக்கு உடன்படிக்கையையும் கிருபையையும் காத்து வருகிறீர்... தேவன் மெய்யாகப் பூமியிலே வாசம்பண்ணுவாரோ? இதோ, வானங்களும் வானாதி வானங்களும் உம்மை அடக்கமாட்டாதே, நான் கட்டின இந்த ஆலயம் எம்மாத்திரம்! ஆனாலும் என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, உமது அடியேனுடைய விண்ணப்பத்தையும் மன்றாட்டையும் கண்ணோக்கி... இரவும் பகலும் இந்த ஆலயத்தின்மேல் உமது கண்கள் திறந்திருப்பதாக... உமது ஜனமாகிய இஸ்ரவேல் இந்த ஸ்தலத்திலே செய்யும் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டருளும்; பரலோகமாகிய உம்முடைய வாசஸ்தலத்திலே நீர் அதைக் கேட்பீராக, கேட்டு மன்னிப்பீராக!" (1 இராஜாக்கள் 8:23, 27–30).
சாலொமோன் இஸ்ரவேலருக்காக மட்டுமல்லாமல், கர்த்தரின் நாமத்தைக் கேள்விப்பட்டு இந்த ஆலயத்தை நோக்கி ஜெபிக்கும் அந்நிய தேசத்து மனிதனுக்காகவும் தீர்க்கதரிசனமாய் ஜெபித்தான்: "உமது ஜனமாகிய இஸ்ரவேலைச் சேராத அந்நிய ஜாதியான் உமது மகத்தான நாமத்தின் நிமித்தம் தூரதேசத்திலிருந்து வந்து, இந்த ஆலயத்திற்கு நேராக நின்று விண்ணப்பம் பண்ணும்போது, பரலோகமாகிய உம்முடைய வாசஸ்தலத்திலிருந்து நீர் அதைக் கேட்டு... பூமியின் சகல ஜனங்களும் உமது நாமத்தை அறியும்படி செய்வீராக!" (1 இராஜாக்கள் 8:41–43).
சாலொமோன் ஜெபித்து முடித்தபோது, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி, சர்வாங்க தகனபலிகளையும் மற்ற பலிகளையும் பட்சித்தது; கர்த்தருடைய மகிமை ஆலயத்தை நிரப்பிற்று (2 நாளாகமம் 7:1). இஸ்ரவேல் புத்திரர் அனைவரும் அக்கினி இறங்குவதையும் கர்த்தருடைய மகிமை ஆலயத்தின்மேல் தங்குவதையும் கண்டபோது, தளவரிசையின்மேல் முகங்குப்புற விழுந்து: "அவர் நல்லவர், அவர் கிருபை என்றும் உள்ளது" என்று பணிந்து தொழுதுகொண்டார்கள்.
சாலொமோன் ராஜா 22,000 மாடுகளையும், 1,20,000 ஆடுகளையும் பலியிட்டு ஆலயத்தைப் பிரதிஷ்டை பண்ணினான். பதினான்கு நாட்கள் தேசமே எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியோடு பண்டிகையைக் கொண்டாடியது; கர்த்தர் தாவீதுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் செய்த சகல நன்மைகளுக்காகவும் களிகூர்ந்து தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினர். சீயோன் நகரம் தன் மகிமையின் உச்சத்தில் நின்றது—இது நித்திய தேவாலயமாகிய இயேசு கிறிஸ்து மாம்சமாகி நமக்குள் வாசம் பண்ணி, நம்மைத் தேவனுடைய பரிசுத்த வாசஸ்தலமாக மாற்றும் நித்திய மீட்பின் நிழலாட்டமாய் விளங்கியது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
கேட்கும் அல்லது பகுத்தறியும் இருதயம். 1 இராஜாக்கள் 3:9-ல் சாலொமோன் வெறும் உலக அறிவைக் கேட்கவில்லை; தேவனுடைய குரலைக் கேட்டு, ஜனங்களின் வேதனையைப் புரிந்து கொண்டு நீதி செய்யும் கீழ்ப்படிதலுள்ள ஆத்துமாவையே வேண்டினார்.
ஞானம் மற்றும் விவேகம். தேவனுடைய ஒழுங்கிற்கு ஏற்றபடி வாழவும், உலக விவகாரங்களை நீதியோடு நிர்வகிக்கவும் தேவன் அருளும் தெய்வீக மெய்யறிவைக் குறிக்கிறது.
உள்ளான சந்நிதி அல்லது மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் (1 இராஜாக்கள் 6:19). இருபது முழ சதுர வடிவில் முற்றிலும் தங்கத்தால் மூடப்பட்டு, உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தாங்கி நின்ற தேவனுடைய பரலோக சிங்காசனத்தின் பூலோக ஸ்தலம்.
கர்த்தருடைய மகிமை. ஆலயம் பிரதிஷ்டை பண்ணப்பட்டபோது இறங்கிவந்த தேவனுடைய கனமான பிரசன்னத்தின் மேகம் (ஷெக்கீனா); மனிதர்கள் நிற்கக்கூடாதபடி தேவ பிரசன்னம் அங்கே ததும்பி வழிந்தது (1 இராஜாக்கள் 8:11).
ஜெபம் அல்லது மன்றாட்டு. வெண்கல பலிபீடத்திற்கு முன்பாக முழங்கால்படியிட்டு வானத்திற்கு நேராகக் கைகளை விரித்து சாலொமோன் செய்த உன்னத உடன்படிக்கை ஜெபம் (1 இராஜாக்கள் 8:22–53).
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
சாலொமோனின் பொற்கால ஆட்சி (சுமார் கி.மு. 970–931) பண்டைய இஸ்ரவேலின் பொருளாதாரம், கட்டிடக்கலை மற்றும் அரசியல் ஆதிக்கத்தின் உச்சக்கட்டமாகும். எகிப்து, மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் அரேபியாவை இணைக்கும் சர்வதேச வர்த்தகப் பாதைகளின் (ராஜபாட்டை மற்றும் கடல்வழி) நடுவில் அமைந்திருந்ததால், சாலொமோன் வர்த்தகக் கூட்டங்களுக்கு வரி விதித்து, செங்கடலில் உள்ள எசியோன்-கேபேரில் பெனிக்கிய மாலுமிகளோடு இணைந்து கப்பற்படையை உருவாக்கி, ஓப்பீரின் தங்கம், தந்தம் மற்றும் நறுமணப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்தார். தாவீது அரவுனாவிடமிருந்து வாங்கிய மோரியா மலையில் (2 நாளா 3:1) ஆலயம் கட்டப்பட்டது, ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பலியிட முற்பட்ட அதே மலையோடு ஆராதனையை இணைத்தது (ஆதி 22). உலாம் (மண்டபம்), ஹேகால் (பரிசுத்த ஸ்தலம்), தெபீர் (மகா பரிசுத்த ஸ்தலம்) என்ற ஆலயத்தின் மூன்று அடுக்கு அமைப்பு, அக்கால லெவண்ட் கட்டிடக்கலைக்கு இணையானதாக இருந்தாலும், எவ்வித உருவச்சிலைகளும் இல்லாத தூய யெகோவா வழிபாட்டுக்கு ஏற்றவாறு அமைக்கப்பட்டது. தீருவின் மன்னன் ஈராம் லீபனோனின் கேதுரு மரங்களையும், யாக்கீன், போவாஸ் என்ற பிரம்மாண்டமான இரு வெண்கலத் தூண்களையும், பத்தாயிரம் கேலன் தண்ணீர் கொள்ளளவு கொண்ட 'வெண்கலக் கடலையும்' வடித்த ஈராம்-அபி என்ற தலைசிறந்த கைவினைஞரையும் அனுப்பினார். மெகிதோ, ஆத்சோர், கேசேர் ஆகிய நகரங்களில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆறு அறைகள் கொண்ட கோட்டை வாசல்கள், 1 இராஜாக்கள் 9:15-ல் விவரிக்கப்பட்டுள்ள சாலொமோனின் மத்திய அரசு நிர்வாகப் பலத்தை மெய்ப்பிக்கின்றன.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- ஜெபத்திலே உலக ஆசீர்வாதங்களை விட ஆவிக்குரிய ஞானத்திற்கு முதலிடம் கொடுங்கள்: கர்த்தர் உங்கள் ஜெபத்தைக் கேட்கும்போது, சுயநல காரியங்களை நாடாமல், தேவனுடைய சித்தத்தை அறியும் ஞானத்தையும் நல்மனச்சாட்சியையும் நாடுங்கள்; மற்ற தேவைகளைத் தேவன் பார்த்துக் கொள்வார்.
- உங்கள் சிறந்த பொக்கிஷங்களால் தேவனை மகிமைப்படுத்துங்கள்: சாலொமோன் ஆலயத்திற்கு எவ்வித செலவையும் பார்க்காமல், சுவர்களைத் தங்கத்தால் மூடி, விலைமதிப்பற்ற நவரத்தினங்களையும் பலிகளையும் வாரி வழங்கினார். தேவனுக்கு உங்கள் மீதியானதையல்ல, உங்கள் உன்னதமான திறமைகளையும் செல்வத்தையும் அர்ப்பணியுங்கள்.
- தேவ சமுகத்திலே பரிசுத்த பயபக்தியோடு காத்திருங்கள்: ஆலயத்தில் இரும்பு ஆயுதங்களின் சத்தம் கேட்காதபடி கற்கள் அமைதியாகச் செதுக்கப்பட்டன. தேவனுடைய ஆலயத்திற்கு வரும்போது உலகக் கூச்சல்களை அகற்றி, நடுக்கத்தோடும் பயபக்தியோடும் ஆராதியுங்கள்.
- இரட்சிக்கப்படாத அனைத்து மக்களுக்காகவும் ஜெபியுங்கள்: சாலொமோன் இஸ்ரவேலுக்காக மட்டுமல்ல, பூமியிலுள்ள சகல ஜனங்களும் கர்த்தரின் நாமத்தை அறிய வேண்டும் என்று மன்றாடினார். சுவிசேஷத்தை அறியாத உலக மக்கள் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்ற பாரத்தோடு ஜெபியுங்கள்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- கிபியோனில், வனாந்தரத்திலே பெசலெயேலினால் செய்யப்பட்ட பூர்வ வெண்கல பலிபீடத்தின் மேல் சாலொமோன் ஆயிரம் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தினார் (1 இராஜாக்கள் 3:4; 2 நாளா 1:5–6).
- மோரியா மலையில் தேவ ஆலயம் கட்டி முடிக்கச் சரியாக ஏழு ஆண்டுகள் பிடித்தது; முப்பதாயிரம் இஸ்ரவேலரும், எழுபதாயிரம் சுமைசுமப்போரும், எண்பதாயிரம் கல்வெட்டாளர்களும் இந்தப் பணியில் ஈடுபட்டனர் (1 இராஜாக்கள் 5:13–15; 6:38).
- ஆலய முற்றத்தில் அமைக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான வெண்கலத் தொட்டி 'வெண்கலக் கடல்' என்று அழைக்கப்பட்டது; இது பதினைந்து அடி விட்டமும், நாலாதிசைகளையும் நோக்கும் பன்னிரண்டு வெண்கலக் காளைகளின் மேல் தாங்கப்பட்டும் இருந்தது (1 இராஜாக்கள் 7:23–26).
- ஆலயப் பிரதிஷ்டையின் போது செலுத்தப்பட்ட பலிகள் பிரம்மாண்டமானவை: 22,000 மாடுகளும், 1,20,000 ஆடுகளும் பலியிடப்பட்டன; பலிகள் அதிகமாய் இருந்ததால் வெண்கல பலிபீடம் போதாமல் முற்றத்தின் நடுப்பகுதியையும் சாலொமோன் பரிசுத்தப்படுத்தினார் (1 இராஜாக்கள் 8:63–64).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
எருசலேமில் அல்லாமல் கிபியோனில் தேவன் ஏன் சாலொமோனுக்குத் தரிசனமானார்?
தாவீது உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்து கூடாரத்தில் வைத்திருந்தபோதிலும், வனாந்தரத்திலே மோசே உருவாக்கிய ஆசரிப்புக் கூடாரமும், பெசலெயேல் செய்த பூர்வ வெண்கல பலிபீடமும் எருசலேமுக்கு வடமேற்கே ஆறு மைல் தொலைவில் உள்ள கிபியோனிலேயே இருந்தன (1 நாளா 16:39; 2 நாளா 1:3–5). யாத்திராகமத்தின் உடன்படிக்கை முறைமைக்குக் கனம் சேர்க்கும் வகையில், அந்தப் பூர்வ பலிபீடத்தின் மேல் பலிசெலுத்த சாலொமோன் கிபியோனுக்குச் சென்றார்; அங்குதான் தேவன் அவருக்குத் தரிசனமானார்.
இரண்டு வேசிகளின் வழக்கில் சாலொமோன் அளித்த தீர்ப்பு அவனது தெய்வீக ஞானத்தை எவ்வாறு நிரூபித்தது?
சாட்சிகளோ ஆதாரங்களோ இல்லாத ஒரு வழக்கில், இரவில் ஒரு பிள்ளை தூக்கத்தில் நசுங்கி இறந்துவிட, உயிரோடிருக்கும் பிள்ளைக்கு இரு பெண்களும் உரிமை கோரினர். சாலொமோன் ஒரு பட்டயத்தைக் கொண்டுவந்து பிள்ளையை இரண்டாக வெட்டி இருவருக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுங்கள் என்று கட்டளையிட்டார். போலித் தாய்: 'அது எனக்கும் வேண்டாம், உனக்கும் வேண்டாம், வெட்டிப்போடுங்கள்' என்று கல்நெஞ்சோடு சொன்னாள்; ஆனால் உண்மையான தாயின் உள்ளமோ துடிதுடித்து, 'பிள்ளையைக் கொல்லவே வேண்டாம், அவளுக்கே கொடுத்துவிடுங்கள்' என்று கதறினாள். சாலொமோன் உண்மைத் தாயை உடனே கண்டறிந்து குழந்தையை அவளிடம் ஒப்படைத்தார்; இந்தத் தீர்ப்பு தேவனுடைய ஞானத்தை உலகிற்கு வெளிப்படுத்தியது.
ஆலயம் கட்டப்பட்ட இடத்தில் இரும்பு ஆயுதங்களின் சத்தம் கேட்காதிருந்தது ஏன்?
1 இராஜாக்கள் 6:7-ன் படி, கற்கள் அனைத்தும் மலைகளிலேயே முழுமையாக வெட்டிச் செதுக்கப்பட்டு, ஆலய இடத்திற்கு ஆயத்தமாய் கொண்டுவரப்பட்டன. பலிபீடங்களின் மேல் இரும்பு ஆயுதங்களை ஓங்கக்கூடாது என்ற யாத்திராகமம் 20:25 மற்றும் உபாகமம் 27:5-ன் பரிசுத்த கட்டளைக்கு இது சான்றாகும். இரும்பு என்பது போர், இரத்தம் மற்றும் வன்முறையின் சின்னம்; தேவனுடைய ஆலயம் என்பது சமாதானத்தின் வாசஸ்தலமாகவும், உலக சத்தங்கள் அற்ற பரிசுத்த அமைதியின் கூடாரமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இவ்வாறு கட்டப்பட்டது.
