எருசலேமின் அரண்மனை நடைபாதைகள் தாவீதின் வம்சத்து அப்பாவி ராஜகுமாரர்களின் இரத்தத்தால் சிவந்து கிடந்தன. இஸ்ரவேலின் ஆகாப் மற்றும் யேசபேலின் கொடூர மகளான அத்தாலியாள், யூதாவின் ராஜாவாகிய தன் மகன் அகசியா யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கில் யெகூவினால் கொல்லப்பட்ட செய்தியைக் கேட்டாள். தன் மகனின் மரணத்திற்காக விதவைக்கோலம் பூண்டு புலம்புவதற்குப் பதிலாக, அந்த விஷமத்தனமான இராஜ மாதா தனது கொடிய நச்சுத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற அச்சமயத்தைப் பயன்படுத்தினாள்: தாவீதின் குடும்பத்து ராஜ வம்சத்து சந்ததிகள் (Zera ha-Mamlakhah) அனைவரையும் கூண்டோடு பூண்டோடு அழித்தொழிப்பதே அவளது நோக்கம். ராஜ இரத்தத்தைக் கொண்ட ஒவ்வொரு குமாரனும் பேரனும் அவளது கொலைப்படைகளால் சங்கரிக்கப்பட்டால், தாவீதின் அரியணையை அவள் அபகரித்துக்கொண்டு, யெகோவா வாக்குப்பண்ணிய மேசியாவின் கிளையைத் துண்டித்து, எருசலேமை சீதோனிய பாகால் வழிபாட்டின் தெற்கு கோட்டையாக மாற்றிவிடலாம் என்பதே அவளது சாத்தானிய திட்டம். 2 சாமுவேல் 7-ல் கர்த்தர் தாவீதுக்குக் கொடுத்த நித்திய உடன்படிக்கை—உன் அரியணை என் முன்னிலையில் என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும் என்ற வாக்குத்தத்தம்—வேதாகம வரலாற்றிலேயே மிக மெல்லிய மனித நூலிழையில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
கொடிய படுகொலையும் யோசபாத்தின் பரிசுத்த தைரியமும்
அத்தாலியாவின் ஈவிரக்கமற்ற கொலைகாரர்கள் அரண்மனையின் பாலகர் அறைகளிலும் அந்தப்புரங்களிலும் நுழைந்து வெறியாட்டம் ஆடியபோது, மரண ஓலங்கள் எருசலேமின் இரவை உலுக்கின. தாவீதின் இரத்தத்தைக் கொண்ட ஒவ்வொரு சிறு பாலகனும் சுற்றிவளைக்கப்பட்டு வாளால் வெட்டப்பட்டான். ஆனால் அந்த தாங்கமுடியாத மரணக் குழப்பத்தின் மத்தியில், ஒரு பரிசுத்த பெண் விசுவாசத்தின் கேடயமாக நின்றாள். மறைந்த ராஜாவாகிய யோராமின் மகளும், கொல்லப்பட்ட அகசியாவின் சகோதரியுமான யோசபாத் (நாளாகமத்தில் யோசபேயாத்) இளவரசி, தேவ ஆவியினால் தூண்டப்பட்டு மின்னல் வேகத்தில் துணிவுடன் செயல்பட்டாள். தேவனுடைய ஆச்சரியமான பராமரிப்பில் அவள் ஒரு தனித்துவமான நிலையில் இருந்தாள்: அவள் ஒரு புறம் அரச குடும்பத்து இளவரசி, மறுபுறம் சாலொமோனின் தேவாலயத்தில் ஊழியம் செய்த பிரதான ஆசாரியனாகிய யோய்தாவின் அன்பு மனைவி; இதனால் ராஜ கிரீடத்தையும் பரிசுத்த பலிபீடத்தையும் இணைக்கும் பாலமாக அவள் திகழ்ந்தாள்.
கொலைஞர்கள் மூத்த இளவரசர்களை வெட்டிச் சாய்த்துக் கொண்டிருந்த அதே வேளையில், யோசபாத் படுக்கையறைக்குள் புகுந்து, ஒரு வயதே நிரம்பிய கைக்குழந்தையான யோவாசு இளவரசனையும் அவனது வளர்ப்புத் தாயையும் மின்னல் வேகத்தில் தூக்கிக்கொண்டாள். அரண்மனையின் படுக்கைகளையும் மெத்தைகளையும் சேமித்து வைக்கும் இரகசிய உள் அறையில் (Chadar ha-Mittot) கனத்த திரைகளுக்குப் பின்னால் அவர்களைப் பதுக்கிவைத்தாள். கொலைகாரப் படைகள் அந்த அறையைக் கடந்து சென்றபோது, குழந்தை ஒரு சத்தமும் எழுப்பவில்லை. இரவின் இருளைப் போர்வையாகப் போர்த்திக்கொண்டு, யோசபாத் அந்தப் பாலகனை அரண்மனையிலிருந்து வெளியேற்றி, அருகிலிருந்த சாலொமோனின் தேவாலயத்தின் இரகசிய இருப்பிடங்களுக்குள் கொண்டுவந்து சேர்த்தாள்; அங்கே அவளது கணவர் பிரதான ஆசாரியன் யோய்தா தேவாலயப் பொறுப்பாளராக இருந்தார்.
அடுத்த ஆறு ஆண்டுகள், அத்தாலியாள் யூதா தேசத்தை இரும்புக்கரம் கொண்டு கொடுங்கோல் ஆட்சி செய்து, ராஜ உடைகளை அணிந்து அரியணையில் அமர்ந்து, பரிசுத்த நகரத்தில் சீரிய பாகால் வழிபாட்டை நிலைநிறுத்திக்கொண்டிருந்த வேளையில், யூதாவின் உண்மையான ராஜா தேவனுடைய தேவாலய வளாகத்திற்குள் பரம இரகசியமாக வளர்க்கப்பட்டான். காலை மற்றும் மாலை பலிகளின் சங்கீத முழக்கங்கள், லேவியர்களின் ஆராதனை கீதங்கள், மற்றும் முதிய ஆசாரியர் யோய்தா கற்றுக்கொடுத்த மோசேவின் நியாயப்பிரமாண வசனங்களின் மத்தியில் யோவாசு வளர்ந்தான். அந்தப் பாலகன் சுவாசித்த ஒவ்வொரு சுவாசமும் அத்தாலியாவின் அக்கிரம ஆட்சிக்கு எதிரான தேவனுடைய கண்ணுக்குத் தெரியாத போர்க்குரலாக இருந்தது. கர்த்தர் தமது நாமத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆலயத்திலேயே தாவீதுக்கு ஒரு ஜீவ தீபத்தை அணையாமல் பாதுகாத்துக்கொண்டிருந்தார்.
பிரதான ஆசாரியன் யோய்தாவின் தீர்க்கதரிசன வியூகம்
அத்தாலியாவின் கொடுங்கோல் ஆட்சியின் ஏழாம் ஆண்டில், தேவ நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்துவிட்டதை யோய்தா உணர்ந்தார். ஏறத்தாழ நூறு வயதை நெருங்கிக்கொண்டிருந்த இந்த முதிய ஆசாரியர், ஆவிக்குரிய ஞானமும், அரசியல் விவேகமும், இராணுவ தந்திரமும் ஒருங்கே பெற்றிருந்தார். ஒழுங்கற்ற ஒரு கலகம் பெரும் இரத்தவெள்ளத்தில் முடியும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்; தேவ உடன்படிக்கையின் அடிப்படையில் மிக நுட்பமாகத் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு திட்டமே தேவைப்பட்டது. யோய்தா அரண்மனை மெய்க்காப்பாளர்களான காரியரின் நூற்றுக்கு அதிபதிகளையும் தேவாலய காவலாளிகளையும் இரகசியமாக கர்த்தரின் தேவாலயத்திற்குள் வரவழைத்தார்.
தேவாலயத்தின் கனத்த கேதுரு மரக் கதவுகளுக்குப் பின்னால், யோய்தா அந்தப் போர்வீரர்களுடன் ஒரு புனித உடன்படிக்கை (berit) செய்து, யெகோவாவின் சந்நிதியில் அவர்களைக் கடுமையான ஆணையிடச் செய்தார். அவர்களின் விசுவாசம் உறுதியான பின்னரே, யோய்தா திரையை விலக்கி, அவர்களின் ஆச்சரியமூட்டும் கண்களுக்கு முன்பாக ஏழு வயது பாலகனை நிறுத்தினார்: "இதோ, கர்த்தர் தாவீதின் குமாரரைக் குறித்துச் சொன்னபடியே, ராஜாவின் குமாரன் அரசாளுவான்!" அந்த அனுபவமிக்க போர்வீரர்கள் அதிர்ந்து நின்றனர்; தாவீதின் வம்சம் அடியோடு அழிந்துவிட்டது என்றே அவர்கள் நினைத்திருந்தனர். சர்வவல்ல தேவனால் அற்புதமாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட தாவீதின் நேரடி வாரிசைக் கண்டதும் அவர்களின் கண்கள் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நிறைந்தன.
யோய்தா ஓய்வுநாளின் சுழற்சியைப் பயன்படுத்தி மிக விவேகமான ஒரு திட்டத்தை வகுத்தார். ஓய்வுநாளில் வழக்கமாகப் பணி முடிந்து வெளியேறும் ஆசாரியர் மற்றும் லேவியர் பிரிவும், புதிதாகப் பணியில் நுழையும் பிரிவும் ஒரே நேரத்தில் தேவாலயத்தில் ஒன்றுசேர கட்டளையிட்டார்; இதனால் அரண்மனைக்கு எந்த சந்தேகமும் எழாமல் தேவாலயத்தில் லேவியர்களின் காவல் படை மும்மடங்காகப் பெருகியது. அவர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு அரண்மனை வாசலையும், மூன்றில் ஒரு பங்கு சூர் வாசலையும் காக்கவும், மீதமுள்ள படைகள் சிறு பாலகனான ராஜாவைச் சுற்றிலும் கவசமாக நிற்கவும் திட்டம் வகுக்கப்பட்டது.
தாவீது ராஜாவின் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆயுதங்கள்
அப்போது ஒரு சிக்கல் எழுந்தது: யூத முறைமையின்படி சாதாரண போர்க்கள ஆயுதங்களை தேவாலயத்தின் உள் பிராகாரத்திற்குள் கொண்டுவர அனுமதி இல்லை. அப்படியென்றால் ஆலயத்திற்குள் நின்ற வீரர்கள் எப்படி ஆயுதம் தரிப்பது? யோய்தா இதற்குத் தெய்வீக வரலாற்றுப் பின்னணியுடன் கூடிய ஆச்சரியமான தீர்வைக் கண்டார். சாலொமோனின் தேவாலய பொக்கிஷ அறையில், இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தாவீது ராஜா பெலிஸ்தியர், சீரியர் மற்றும் அம்மோனியர்களுக்கு எதிரான போர்களில் வெற்றிபெற்று கர்த்தருக்குப் பிரதிஷ்டை செய்திருந்த ஈட்டிகளும், கேடயங்களும், ஆயுதங்களும் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன.
யோய்தா அந்தப் பரிசுத்த ஆயுதசாலையைத் திறந்து, தாவீது ராஜாவின் ஈட்டிகளையும் பெரிய கேடயங்களையும் நூற்றுக்கு அதிபதிகளுக்கும் லேவியர்களுக்கும் பகிர்ந்தளித்தார். இதன் ஆவிக்குரிய முக்கியத்துவம் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது: தாவீதின் அரியணையை மீட்டெடுக்கப் புறப்பட்ட வீரர்கள், தாவீது தன் கைகளால் பிடித்து யுத்தம் செய்த அதே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆயுதங்களை ஏந்தி நின்றனர்! அவர்கள் பலிபீடத்தையும் தேவாலயத்தையும் சுற்றி, வலது புறம் தொடங்கி இடது புறம் வரை ஒருவருக்கொருவர் தோளோடு தோள் நின்று வாளோடு வாள் பிணைத்து பிரிக்க முடியாத இரும்பு வளையமாக நின்றனர்.
பரிசுத்த தூணருகே நடைபெற்ற வரலாற்று முடிசூட்டு விழா
காவல் வளையம் முழுமை பெற்று, ஒவ்வொரு வீரனும் உருவிய பட்டயத்தோடு நின்றபோது, யோய்தா சிறுவன் யோவாசை வெளியே அழைத்து வந்தார். பூர்வ காலத்து வழக்கப்படி, சாலொமோனின் தேவாலய வாசலில் இருந்த இரண்டு பிரமாண்டமான வெண்கலத் தூண்களில் ஒன்றின் அருகே (யாக்கீன் அல்லது போவாஸ்) ராஜாக்கள் நிற்கும் விசேஷித்த இடத்திற்கு பாலகன் அழைத்துச் செல்லப்பட்டான். கூடிநின்ற லேவியர்கள், மூப்பர்கள் மற்றும் காவலாளிகளின் முன்னிலையில், யோய்தாவும் அவரது மகன்களும் அந்த ஏழு வயது பாலகனின் தலையில் பொன்னாலான ராஜ கிரீடத்தை (Nezer) வைத்தனர்.
அடுத்ததாக, உபாகமம் 17:18-20-ல் சொல்லப்பட்ட கட்டளையின்படி, யோய்தா அந்தச் சிறுவனின் கைகளில் தேவனுடைய சாட்சிப் பிரமாணப் புத்தகத்தைக் (Edut) கொடுத்தார்—இஸ்ரவேலின் எந்த ராஜாவும் தன் வாழ்நாளெல்லாம் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை வாசித்து அதற்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்பதே இதன் அடையாளம். பின்னர் யோய்தா அபிஷேக தைலக் கொம்பை எடுத்து யோவாசின் தலையில் ஊற்றி, அவனை கர்த்தரின் அபிஷேகம் பெற்ற ராஜாவாகப் பிரதிஷ்டை செய்தார். உடனே கூடிநின்ற திரளான சேனைகள் கைதட்டி, வெள்ளி எக்காளங்களை ஊதி, வீணைகளையும் தம்புருகளையும் மீட்டி, மகிழ்ச்சியின் பெருங்குரலெடுத்து ஆர்ப்பரித்தனர்: "Yechi ha-Melekh! ராஜா வாழ்க! ராஜா நீண்டகாலம் வாழ்வாராக!" அந்த வெற்றிக் குரல் எருசலேமின் மலைகளில் இடிமுழக்கம்போல் எதிரொலித்து அரண்மனைக்குள் புகுந்தது.
"துரோகம்! துரோகம்!" — அத்தாலியாவின் வீழ்ச்சி
அரண்மனையில் இருந்த அத்தாலியாள், ஜனங்கள் ஆர்ப்பரிக்கும் சத்தத்தையும், எக்காள ஊதுதலையும் கேட்டுத் திடுக்கிட்டாள். அவசரமும் ஆத்திரமுமாய் அவள் ஒரு மெய்க்காப்பாளரும் இன்றி தேவாலயத்தை நோக்கி ஓடிவந்தாள். தேவாலயப் பிராகாரத்திற்குள் நுழைந்தவள் கண்ட காட்சி அவளது இரத்தத்தை உறைய வைத்தது: வழக்கத்தின்படி ராஜ தூணருகே ஒரு சிறு பாலகன் ராஜ கிரீடத்தோடு நிற்கிறான்; அவனைச் சுற்றிலும் நூற்றுக்கு அதிபதிகளும் எக்காள வீரர்களும் நிற்கிறார்கள்; தேசத்து ஜனங்கள் அனைவரும் ஆனந்தக் கூத்தாடி எக்காளம் ஊதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்!
தனது ஆறு ஆண்டு கால கொடுங்கோல் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்பதையும், தாவீதின் வம்சம் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறது என்பதையும் உணர்ந்த அத்தாலியாள், தன் வஸ்திரங்களை வெறித்தனமாகக் கிழித்துக்கொண்டு கூக்குரலிட்டாள்: "Qesher! Qesher! துரோகம்! துரோகம்! சதி! சதி!" ஒரு முழு ராஜ குடும்பத்தையே படுகொலை செய்து, அரியணையைக் கவர்ந்துகொண்டு, எருசலேமை இரத்தக் களறியாக்கிய ஒரு கொலைகாரப் பெண், நீதியை மீட்டெடுத்தவர்களைப் பார்த்து துரோகம் என்று கூச்சலிட்டாள்! ஆனால் யோய்தா அசையாமல் உறுதியுடன் நின்றார். அவர் தளபதிகளை நோக்கி: "இவளை வரிசைகளுக்கு வெளியே கொண்டுபோங்கள்! இவளைப் பின்பற்றி வருகிற எவனையும் பட்டயத்தால் வெட்டுங்கள்! ஆனால் கர்த்தரின் ஆலயத்திற்குள் இவளைக் கொல்லவேண்டாம்!" என்று கட்டளையிட்டார்.
வீரர்கள் அவளைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு, அரண்மனை குதிரை வாசலின் (Shaar ha-Susim) வழியே வெளியேற்றினார்கள். அங்கே, பரிசுத்த ஆலயத்திற்கு வெளியே, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு அவளைச் சந்தித்தது. பட்டயத்தை எடுத்த கொடுங்கோல் அரசி பட்டயத்தாலேயே மடிந்தாள். யூதாவின் அரியணையைப் பிடித்திருந்த கொடிய ஆகாபின் குடும்பத்து சாபம் முடிவுக்கு வந்தது.
உடன்படிக்கை புதுப்பித்தலும் பாகால் பலிபீடங்களின் தகர்ப்பும்
அத்தாலியாள் வீழ்த்தப்பட்டவுடன், யோய்தா தாமதிக்காமல் ஆவிக்குரிய மறுமலர்ச்சியை முன்னெடுத்தார். அவர் உடனே கொண்டாட்டங்களில் மூழ்கிவிடாமல், முத்தரப்பு உடன்படிக்கையை (berit) ஏற்படுத்தினார். முதலாவதாக, தாங்கள் கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஜனமாய் இருப்போம் என்று கர்த்தருக்கும், ராஜாவுக்கும், ஜனங்களுக்கும் இடையே ஒரு புனித உடன்படிக்கை செய்தார். இரண்டாவதாக, ராஜாவும் ஜனங்களும் நீதியோடும் தேவ பயத்தோடும் ஆளுகை செய்ய உடன்படிக்கை செய்துகொண்டனர்.
பரிசுத்த வைராக்கியம் கொண்ட ஜனங்கள் உடனடியாக எருசலேமில் அத்தாலியாள் கட்டியிருந்த அருவருப்பான பாகாலின் கோவிலுக்குச் சென்றனர். அங்கே பாகாலின் பலிபீடங்களைத் தரைமட்டமாக்கி, விக்கிரகங்களை அடித்து நொறுக்கி, பாகாலின் பிரதான பூசாரியான மத்தsecurityானைப் பலிபீடங்களுக்கு முன்பாகவே சங்கரித்தனர். தேவாலயத்திற்குள் எந்த அசுத்தமும் அல்லது விக்கிரகாராதனையும் மீண்டும் நுழையாதபடி, யோய்தா வாசல்கள்தோறும் காவலாளிகளை நிறுத்தினார்.
இறுதியாக, நூற்றுக்கு அதிபதிகளும், காரியர் காவலாளிகளும், சகல ஜனங்களும் சிறுவன் யோவாசை தேவாலயத்திலிருந்து காவல் வாசலின் வழியே அரண்மனைக்கு ஊர்வலமாக அழைத்து வந்தனர். தேசமெங்கும் சமாதானமும் ஆனந்தக் களிப்பும் நிறைய, ஏழு வயது சிறுவன் யோவாசு யூதாவின் ராஜ சிங்காசனத்தில் வீற்றிருந்தான். எருசலேம் இரத்தப்பழியிலிருந்து அமைதியடைந்தது; தாவீதின் வம்சம் வெற்றியோடு அரியணையில் அமர்த்தப்பட்டது; நித்திய மேசியாவின் வருகைக்கான வாக்குத்தத்தம் ஒருபோதும் அழியாதபடி தேவனுடைய கிருபையினால் காக்கப்பட்டது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
அத்தாலியாவின் ஆட்சியின்கீழ் தாவீதின் வம்சம் முற்றிலும் அழியும் நிலைக்கு வந்த வரலாற்று நிகழ்வு (கி.மு. 841–835) வேதாகம வரலாற்றின் மிக முக்கியமான வம்சாவளி நெருக்கடியாகும். அத்தாலியாள் இஸ்ரவேலின் ஆகாப் மற்றும் சீதோனிய இளவரசி யேசபேலின் மகள். யோசபாத் ராஜா யூதாவின் யோராமுக்கு அவளை மணம் முடித்துக் கொடுத்த தவறான அரசியல் கூட்டணி, எருசலேமுக்குள் தீரிய பாகால் வழிபாட்டைப் புகுத்தியது. பண்டைய மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் இராஜ மாதா (எபிரேயத்தில்: கெபிரா - Gebirah) மிகுந்த அதிகாரமும் செல்வாக்கும் கொண்ட பதவியாகும்; யெகூவினால் தன் மகன் அகசியா கொல்லப்பட்டதும் அத்தாலியாள் இந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி அரியணையைக் கவர்ந்தாள். சாலொமோனின் தேவாலய கட்டட அமைப்பு இந்த மீட்பு நடவடிக்கையில் முக்கிய பங்காற்றியது: தேவாலய வாசலில் இருந்த இரண்டு வெண்கலத் தூண்கள் (யாக்கீன், போவாஸ்) ராஜாக்கள் முடிசூடும்போது நிற்கும் பாரம்பரிய இடமாகும். மேலும், இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தாவீது ராஜா போர்களில் கைப்பற்றி கர்த்தருக்குப் பிரதிஷ்டை செய்திருந்த கேடயங்களும் ஈட்டிகளும் தேவாலய பொக்கிஷ அறையில் வைக்கப்பட்டிருந்ததால், உலகப் பிரகாரமான ஆயுதங்களை உள் பிராகாரத்திற்குள் கொண்டுவராமல் தேவாலயத்திற்குள்ளேயே லேவியர்கள் ஆயுதம் தரிக்க முடிந்தது. அரண்மனைக்கு அருகிலுள்ள குதிரை வாசலில் (Shaar ha-Susim) அத்தாலியாள் சங்கரிக்கப்பட்டதும், பாகாலின் பூசாரி மத்தான் தன் பலிபீடங்களுக்கு முன்பாகவே கொல்லப்பட்டதும் யூதாவை அசுத்தத்திலிருந்து சுத்திகரிக்கும் நியாயத்தீர்ப்பாக அமைந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- மறைக்கப்பட்ட காலங்களில் தேவனுடைய தரிசனத்தைப் பாதுகாத்தல்: யோவாசு பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு ஆறு முழு ஆண்டுகள் தேவாலயத்திற்குள் மறைந்திருந்தான்; உங்கள் வாழ்க்கையின் ஆவிக்குரிய வாக்குத்தத்தங்கள் மறைக்கப்பட்டிருப்பது போல் தோன்றினாலும் தேவனுடைய பிரசன்னத்தில் நிலைத்திருங்கள்; அவர் இரகசியத்தில் காத்து குறித்த காலத்தில் வெளிப்படுத்துவார்.
- கலாச்சார சீரழிவிற்கு எதிராக தைரியமாய் எழுந்து நிற்றல்: அனைத்து அதிகாரமும் கொண்ட அத்தாலியாவின் அக்கிரம கட்டளையை இளவரசி யோசபாத் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்து எதிர்த்தாள்; உலக கலாச்சாரம் தேவனுடைய சத்தியத்தை அழிக்க முயற்சிக்கும்போது, நாமும் அஞ்சாமல் தேவனுடைய நீதிக்காக நிற்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
- சகல தலைத்துவத்தையும் முடிவுகளையும் தேவ வார்த்தையில் நிலைநிறுத்துதல்: கிரீடத்தோடு சேர்த்து தேவனுடைய சாட்சிப் பிரமாணப் புத்தகமும் யோவாசுக்கு வழங்கப்பட்டது; வேத வார்த்தை இல்லாத தலைத்துவம் சீரழிந்துவிடும்; நமது குடும்ப, சமுதாய மற்றும் பணித்தளப் பொறுப்புகள் அனைத்தும் வேதத்தின் வழிகாட்டுதலிலேயே இயங்க வேண்டும்.
- தனிப்பட்ட மற்றும் சபை பலிபீடங்களைச் சுத்திகரித்தல்: பாகாலின் பலிபீடங்கள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டு விக்கிரகங்கள் நொறுக்கப்படும் வரை யோய்தாவின் சீர்திருத்தம் முழுமையடையவில்லை; உண்மையான ஆவிக்குரிய மறுமலர்ச்சி என்பது நம் இருதயத்தில் கிறிஸ்துவுக்குப் போட்டியாக இருக்கும் இரகசிய பாவங்களையும் உலக இச்சைகளையும் முற்றிலுமாக அகற்றுவதையே குறிக்கும்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- அத்தாலியாவின் கோர படுகொலையிலிருந்து அத்தை யோசபாத் யோவாசை மீட்டபோது அவனுக்கு வயது வெறும் ஒரு வருடம் மட்டுமே.
- ஏழு வயதில் பகிரங்கமாக முடிசூட்டப்படும் வரை, ஆறு முழு ஆண்டுகள் யோவாசு சாலொமோனின் தேவாலய வளாகத்திற்குள் பரம இரகசியமாய் வளர்க்கப்பட்டான்.
- இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தாவீது ராஜா தேவனுக்குப் பிரதிஷ்டை செய்திருந்த உண்மையான கேடயங்களையும் ஈட்டிகளையுமே யோய்தா லேவிய காவலாளிகளுக்கு வழங்கினார்.
- ஏழு வயதான யோவாசு தேவாலயத்தின் வெண்கலத் தூணருகே நின்று, ராஜ கிரீடத்தையும் பிரமாண நூலையும் கையில் ஏந்தி முடிசூட்டப்பட்டான்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
அத்தாலியாள் தனது சொந்த பேரக்குழந்தைகளையும் ராஜ வாரிசுகளையும் ஏன் கொல்ல முயன்றாள்?
ஆகாப் மற்றும் யேசபேலின் மகளான அத்தாலியாள், வரம்பற்ற அரசியல் அதிகார வெறியினாலும் பாகால் வழிபாட்டின் தீவிரத்தினாலும் உந்தப்பட்டாள். தன் மகன் அகசியா இறந்தவுடன், தாவீதின் நேரடி வாரிசுகள் அனைவரையும் கொன்றுவிட்டால் தானே முழு அதிகாரத்தையும் கைப்பற்றலாம் என்றும், யூதாவில் யெகோவா வழிபாட்டை ஒழித்துவிட்டு பாகால் மதத்தை நிலைநிறுத்தலாம் என்றும் அவள் திட்டமிட்டாள்.
யோவாசுக்கு கிரீடத்தோடு கூட பிரமாண நூலையும் (சாட்சி ஆகமம்) கொடுத்ததன் முக்கியத்துவம் என்ன?
ராஜ கிரீடம் (Nezer) அரச ஆளுகைக்கான உரிமையைக் குறித்தது; பிரமாண நூல் (Edut) மோசேவின் நியாயப்பிரமாணத்தைக் குறித்தது. உபாகமம் 17:18-20-ன் படி, இஸ்ரவேலின் ராஜா தன் இஷ்டப்படி ஆளுகை செய்யும் சர்வாதிகாரி அல்ல; அவன் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, வேதத்தின்படி நீதியாக ஆட்சி செய்யக் கடமைப்பட்ட தேவ ஊழியன் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
யோவாசின் பாதுகாப்பும் முடிசூட்டுதலும் எவ்வாறு இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நிழலாட்டமாக அமைகிறது?
யோவாசு கிறிஸ்துவுக்குப் பல வழிகளில் நிழலாட்டமாக இருக்கிறார்: கொடுங்கோலனின் படுகொலையிலிருந்து தப்பிய ஒரே தாவீதின் வித்தாக அவன் இருந்தார் (ஏரோதுவின் படுகொலையிலிருந்து தப்பிய பாலகன் இயேசுவை இது நினைவூட்டுகிறது); வெளிப்படுத்தப்படும் வரை ஆலயத்தில் மறைந்திருந்தார்; பின்னர் கொடுங்கோலனை வீழ்த்தி நீதியின் ஆட்சியை நிறுவினார். இது சாத்தானை வீழ்த்தி நித்திய அரியணையில் வீற்றிருக்கும் இயேசுவின் வெற்றியை முன்னறிவிக்கிறது.
