கி.மு. 605-ன் வறண்ட கோடைக்காலத்தில், பண்டைய மத்திய கிழக்கு வரலாற்றின் அரசியல் போக்கையே மாற்றியமைத்த ஒரு மாபெரும் யுத்தம் நிகழ்ந்தது. மேல் யூப்ரட்டீஸ் நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள கர்கேமிஷ் என்ற முக்கிய கேந்திர ஸ்தலத்திலே, பாபிலோனின் பட்டத்து இளவரசன் நேபுகாத்நேச்சார் எகிப்தின் பார்வோன் நேகோவின் பெரும்படையை அடியோடு முறியடித்தான். அந்த வெற்றிக் களிப்போடு தெற்கு நோக்கிப் பாய்ந்த அந்த கல்தேயப் பேரரசன், யூதா நாட்டின் மலைப்பகுதிகளை ஒரு பெருவெள்ளம்போலச் சூழ்ந்துகொண்டான். எருசலேமை ஆண்ட யோயাকীம் ராஜா பணிந்து சரணடைவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. பரிசுத்த நகரத்திற்குள் நுழைந்த நேபுகாத்நேச்சார், சாலொமோனின் தேவாலயத்திலிருந்து பொன் மற்றும் வெள்ளி பாத்திரங்களைக் கொள்ளையடித்தது மட்டுமல்லாமல், தன் அரண்மனை பிரதான அதிகாரியாகிய அஸ்பேனாசுக்கு (*ரப்-சாரிசீம்*—அரண்மனை பிரதானி) ஒரு தந்திரமான ராஜ கட்டளையிட்டான்: "இஸ்ரவேல் புத்திரரிலும் ராஜகுலத்தாரிலும் பிரபுக்களிலும் யாதொரு மாசும் இல்லாதவர்களும், அழகும், சகல ஞானத்திலும் சமர்த்தும், அறிவில் தேறினவர்களும், கல்வியில் நிபுணரும், ராஜாவின் அரமனையிலே நிற்கத் தக்கவர்களாகிய வாலிபர்களைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்" (தானியேல் 1:3-4).
அவ்வாறு எருசலேமிலிருந்து சிறைபிடிக்கப்பட்ட யூத பிரபுக்களின் வாலிபர்களில் நான்கு பேர் தனித்துவமாய் விளங்கினர்: தானியேல், அனனியா, மீஷாவேல், மற்றும் அசரியா. சிரியா பாலைவனத்தின் வழியாக ஐந்நூறு மைல்களுக்கு மேல் நடத்திக்கொண்டு செல்லப்பட்ட அந்த வாலிபர்கள், பண்டைய உலகின் மாபெரும் சொகுசு நகரமாகிய பாபிலோனுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டனர். வானளாவிய பிரமிடுகளைப் போன்ற ஜிகுராத் விக்கிரகக் கோபுரங்கள், பளபளக்கும் நீலக்கல் ஓடுகளினாலும் பொன் டிராகன்களினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட இஷ்தார் வாயில், உலக அதிசயமான தொங்கு தோட்டங்கள், மற்றும் நான்கு குதிரை ரதங்கள் ஒரே நேரத்தில் ஓடக்கூடிய அகலமான பிரம்மாண்ட இரட்டை மதில்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட அந்த பாபிலோன், உலக அகந்தையின் உச்சகட்ட அடையாளமாகத் திகழ்ந்தது. அந்த ஆடம்பர பாபிலோனிய அரண்மனையில்தான், இந்த நான்கு எபிரெய வாலிபர்களும் மூன்று ஆண்டுகால தீவிர கலாச்சார மாற்றுக் கல்வித் திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர்.
அடையாளத்தை அழிக்கும் பாபிலோனிய மும்முனைத் திட்டம்
சிறைபிடிக்கப்பட்ட ஒரு தேசத்தை நிரந்தரமாக அடிமைப்படுத்த வேண்டுமானால், அவர்களுடைய சிந்தனையையும் உலகப் பார்வையையும் மாற்ற வேண்டும் என்பதை பாபிலோனிய சாம்ராஜ்யம் நன்கு அறிந்திருந்தது. ஆகவே அந்த யூத வாலிபர்களைத் தங்கள் விசுவாசத்திலிருந்து திசைதிருப்ப மூன்று நிலைகளில் மூளைச்சலவை செய்யத் திட்டமிட்டனர்: மொழி மூழ்கடிப்பு, பெயர்களை மாற்றுதல், மற்றும் உணவு ஐக்கியம்.
முதலாவதாக, அவர்கள் "கல்தேயரின் எழுத்தையும் பாஷையையும்" கற்றுக்கொள்ளக் கட்டளையிடப்பட்டனர் (தானியேல் 1:4). ஈரமான களிமண் பலகைகளில் முக்கோண வடிவ எழுத்துக்களால் பதிக்கப்படும் 600-க்கும் மேற்பட்ட கடினமான அக்காடியன் சித்திர எழுத்துக்களை அவர்கள் மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியிருந்தது; அதோடு கூடவே கல்தேயரின் ஜோதிட சாஸ்திரங்கள், மாயமந்திரங்கள் மற்றும் புராணக் கதைகளையும் படிக்க வேண்டியிருந்தது. இரண்டாவதாக, அவர்களுடைய உள்ளத்தில் ஆழமாய் வேரூன்றியிருந்த தேவ பக்தியை அழிக்கும் நோக்கில், அவர்களுடைய பரிசுத்த எபிரெய பெயர்கள் மாற்றப்பட்டன. அவர்களுடைய பெற்றோர்கள் யேகோவா தேவனைப் போற்றும் விதமாக வைத்த பெயர்கள், பாபிலோனிய விக்கிரகங்களின் பெயர்களாக மாற்றப்பட்டன:
- தானியேல் ("தேவனே எனது நியாயாதிபதி") என்பது பெல்தெஷாத்சார் ("பாகால் விக்கிரகம் அவனது உயிரைக் காப்பாராக") என மாற்றப்பட்டது.
- அனனியா ("கர்த்தர் கிருபையுள்ளவர்") என்பது சாத்ராக் ("அக்கு சந்திர தெய்வத்தின் கட்டளை") என மாற்றப்பட்டது.
- மீஷாவேல் ("தேவனுக்கு நிகரானவர் யார்?") என்பது மேஷாக் ("அக்கு தெய்வத்திற்கு நிகரானவர் யார்?") என மாற்றப்பட்டது.
- அசரியா ("கர்த்தர் எனக்குத் துணையானவர்") என்பது ஆபேத்நேகோ ("நேபோ விக்கிரகத்தின் ஊழியக்காரன்") என மாற்றப்பட்டது.
அரசாங்கம் அவர்களுக்குச் சொன்ன செய்தி இதுவே: "உங்கள் ஆலயம் இடிக்கப்பட்டுவிட்டது; உங்கள் தேவன் தோற்றுப்போனார்; இனி நீங்கள் பாபிலோனிய தெய்வங்களுக்குச் சொந்தமானவர்கள்." ஆனால் அதிகாரிகளால் அவர்களுடைய பெயர்களை மாற்ற முடிந்ததே தவிர, அவர்களுடைய இருதயத்திலிருந்த தேவ அன்பையும் விசுவாசத்தையும் துளியும் மாற்ற முடியவில்லை!
அரச விருந்தும் மனசாட்சியின் சோதனையும்
மூன்றாவது சோதனை அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய கவுரவமாக வழங்கப்பட்டது. மன்னன் நேபுகாத்நேச்சார் தன் சொந்த அரச மேஜையிலிருந்து தினந்தோறும் அறுசுவை உணவுகளையும், சிறந்த திராட்சரசத்தையும் அவர்களுக்கு ஒதுக்கினான் (*பத்-பாக்*). பண்டைய அரசவைகளில் ராஜாவின் உணவை உண்பது என்பது வெறும் பசியைப் போக்கும் செயல் மட்டுமல்ல; அது மன்னனோடு உடன்படிக்கை செய்து, அவனது ஆதிக்கத்திற்குப் பரிபூரணமாக அடிபணிவதைக் குறிக்கும் அடையாளமாகும்.
ஆனால் தானியேலுக்கும் அவரது நண்பர்களுக்கும் இந்த அரச உணவு ஒரு மாபெரும் ஆன்மீகத் தடையாய் நின்றது. மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி அந்த ராஜபோஜனம் மூன்று வழிகளில் தீட்டுப்பட்டதாக இருந்தது:
- விலக்கப்பட்ட அசுத்த உணவுகள்: லேவியராகமம் 11-ல் இஸ்ரவேலருக்குத் தடைசெய்யப்பட்ட பன்றி, ஒட்டகம், குதிரை போன்ற அசுத்தமான மிருகங்களின் மாம்சம் அதில் சமைக்கப்பட்டிருந்தது.
- இரத்தம் வடிக்கப்படாத மாம்சம்: ஆதியாகமம் 9:4 மற்றும் லேவியராகமம் 17:14-ன் படி இரத்தத்தோடு எதையும் புசிக்கலாகாது என்ற கட்டளைக்கு மாறாக, அந்த மாம்சங்கள் இரத்தம் முழுமையாக வடிக்கப்படாமல் சமைக்கப்பட்டிருந்தன.
- விக்கிரகப் பிரசாதம்: பாபிலோனிய அரண்மனை முறைமையின்படி, ஒவ்வொரு மிருகமும் வெட்டப்படும்போதும், திராட்சரசப் பீப்பாய்கள் திறக்கப்படும்போதும், அவற்றின் முதல் பகுதி மர்துக், இஷ்தார் அல்லது பாகால் தெய்வங்களுக்குப் பலியாகப் படைக்கப்படும். அந்த உணவை உண்பது பேய்களோடு ஐக்கியப்படுவதாகும் (1 கொரிந்தியர் 10:20).
சுற்றிலும் இருந்த அழுத்தங்கள் கொடூரமானவை. அவர்கள் தங்கள் சொந்த வீட்டிலிருந்து பலநூறு மைல்கள் தொலைவில் இருந்தனர்; அவர்களைக் கண்காணிக்க பெற்றோரோ ஆசாரியர்களோ அங்கே இல்லை; மற்ற சக கைதிகள் அந்த உணவை ஆசையோடு தின்று தீர்த்தனர்; மேலும் மன்னனின் உணவை மறுப்பது மரண தண்டனைக்குரிய ராஜ துரோகமாகும். பிழைத்துக்கொள்வதற்காகச் சமரசம் செய்வது மிகவும் எளிதானதாக இருந்தது.
இருதயத்தில் எடுக்கப்பட்ட பரிசுத்த தீர்மானம்
இந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சூழலில்தான், வேதத்திலேயே மிகச் சிறந்த ஒரு விசுவாசப் பிரகடனம் பதிவானது: וַיָּשֶׂם דָּנִיֵּאל עַל־לִבּוֹ אֲשֶׁר לֹא־יִתְגָּאַל בְּפַת־בַּג הַמֶּלֶךְ וּבְיֵין מִשְׁתָּיו—"தானியேல் ராஜாவின் போஜனத்தினாலும் அவர் குடிக்கும் திராட்சரசத்தினாலும் தன்னைத் தீட்டுப்படுத்தலாகாது என்று, தன் இருதயத்தில் தீர்மானம் பண்ணிக்கொண்டான்" (தானியேல் 1:8). ஆவிக்குரிய ஜெயத்தின் ரகசியத்தைக் கவனியுங்கள்: உணவு தட்டுகளில் பரிமாறப்படுவதற்கு முன்பாகவே, தானியேலின் இருதயத்தில் தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டுவிட்டது! உண்மையான பரிசுத்தம் என்பது தற்செயலாக வருவதல்ல; அது முன்யோசனையோடு தேவனுக்கு முன்பாக எடுக்கப்படும் உறுதியான அர்ப்பணிப்பாகும்.
மேலும், தானியேல் தன் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்திய விதம் மிக அற்புதமான முதிர்ச்சியைக் காட்டியது. அவர் கலகம் செய்யவில்லை; அதிகாரிகளைத் திட்டவில்லை; மாறாக மிகுந்த மரியாதையோடும் பணிவோடும் அஸ்பேனாசை அணுகி, தன்னைத் தீட்டுப்படுத்தாதபடிக்கு அனுமதி கேட்டார். வேதம் சாட்சியிடுகிறது: "தேவன் தானியேலுக்குப் பிரதானிகளின் தலைவனிடத்திலே தயவும் இரக்கமும் கிடைக்கும்படி செய்தார்" (தானியேல் 1:9). புறஜாதி அரண்மனையாக இருந்தாலும், தேவனுக்குப் பயப்படுகிறவர்களுக்காக அதிகாரிகளின் இருதயங்களை மாற்றும் அதிகாரம் பரலோக தேவனிடமே இருக்கிறது (நீதிமொழிகள் 21:1).
பயந்த அதிகாரியும் பத்து நாள் விசுவாசப் பரீட்சையும்
அஸ்பேனாஸ் தானியேல்மேல் அன்புகூர்ந்தாலும், பயந்து நடுங்கினான். அவன் கூறினான்: "உங்களுக்குப் போஜனத்தையும் பானத்தையும் நியமித்த ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுக்கு நான் பயப்படுகிறேன்; உங்களுடனே சமவயதாயிருக்கிற வாலிபரின் முகங்களைப்பார்க்கிலும் உங்கள் முகங்கள் வாடினதாயிருக்க அவர் பார்க்கவேண்டியது என்ன? அதினால் நீங்கள் என் தலையை ராஜாவுக்கு முன்பாகக் குற்றமுள்ளதாக்குவீர்களே!" (தானியேல் 1:10). நேபுகாத்நேச்சாரின் முன்னிலையில் வாலிபர்கள் சோர்ந்து காணப்பட்டால், அதிகாரியின் தலை உடனே வெட்டப்படும்.
அதிகாரியின் அச்சத்தைப் புரிந்துகொண்ட தானியேல், தங்களை நேரடியாகக் கண்காணித்த மேற்பார்வையாளனிடம் (*மேல்ட்சார்*) சென்று ஞானமாய் ஒரு பரீட்சையை முன்வைத்தார்: נַס־נָא אֶת־עֲבָדֶיךָ יָמִים עֲשָׂרָה וְיִתְּנוּ־לָנוּ מִן־הַזֵּרֹעִים וְנֹאכְלָה וּמַיִם וְנִשְׁתֶּה—"பத்துநாளளவும் உமது அடியார்களைச் சோதித்துப் பாரும்; எங்களுக்குப் புசிக்கக் காய்கறிகளையும், குடிக்கத் தண்ணீரையும் கொடுக்கட்டும். பின்பு எங்கள் முகங்களையும், ராஜபோஜனத்தைப் புசிக்கிற வாலிபருடைய முகங்களையும் நீர் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, உமக்குத் தோன்றுகிறபடி உமது அடியாருக்குச் செய்யும் என்றான்" (தானியேல் 1:12-13).
எபிரெய மொழியில் 'செரோயிம்' (*Zero'im*) என்பது விதையிலிருந்து விளையும் பயறுவகைகள், தானியங்கள், மற்றும் காய்கறிகளைக் குறிக்கும். இவை மண்ணிலிருந்து நேரடியாக விளைந்தபடியினாலும், விக்கிரகப் பலிகளில் ஈடுபடுத்தப்படாதபடியினாலும், அவற்றில் தீட்டுப்படுவதற்கான எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. பத்து நாட்கள் என்பது சந்திர மாதத்தின் மூன்றில் ஒரு பகுதியாகும்; ஆரோக்கியத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க இது போதுமான காலமாகும். அந்த மேற்பார்வையாளன் அதற்குச் சம்மதித்தான்.
அசாதாரண தேவ அற்புதம்: பிரகாசித்த முகங்கள்
பத்து நாட்கள் முழுவதும், மற்ற வாலிபர்கள் கொழுத்த இறைச்சியையும், மதுபானங்களையும் உண்டு களித்தனர்; ஆனால் தானியேலும் அவரது மூன்று தோழர்களோ வெறும் பயறுவகைகளையும் தண்ணீரையும் அருந்தி, தங்கள் பிதாக்களின் தேவனை நோக்கி இரவும் பகலும் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தனர்.
பத்து நாட்களின் முடிவில், அந்த மேற்பார்வையாளன் அவர்களை வரிசையாக நிற்கவைத்து ஆய்வு செய்தான். அங்கே நிகழ்ந்த அற்புதம் அவனைக் பிரமிக்க வைத்தது: וּמִקְצָת יָמִים עֲשָׂרָה נִרְאָה מַרְאֵיהֶם טוֹב וּבְרִיאֵי בָשָׂר מִן־כָּל־הַיְלָדִים הָאֹכְלִים אֵת פַּת־בַּג הַמֶּלֶךְ—"பத்துநாள் முடிவிலே, ராஜபோஜனத்தைப் புசித்த எல்லா வாலிபரைப்பார்க்கிலும் அவர்களுடைய முகம் அதிக சௌந்தரியமும், சரீரம் அதிக புஷ்டியுமுள்ளதாய்க் காணப்பட்டது!" (தானியேல் 1:15). அவர்களுடைய கண்கள் தேவ பிரசன்னத்தால் ஒளிவீசின; அவர்களுடைய சரீரம் ஆரோக்கியத்தால் பூரித்தது. மனித ஆடம்பரத்தை விட தேவனுடைய ஆசீர்வாதம் ஒப்பற்றது என்பதை அந்த அதிகாரிகள் உணர்ந்தனர்! உடனடியாக அந்த மேற்பார்வையாளன் அவர்களுக்கு ராஜபோஜனத்தை நிறுத்தி, தொடர்ந்து காய்கறிகளையும் தண்ணீரையும் மட்டுமே கொடுத்தான்.
பத்து மடங்கு மேலான ஞானம்
அந்த நான்கு வாலிபர்களும் தங்கள் உணவுப் பழக்கத்தில் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தைக் காத்தபடியினால், தேவன் அவர்களை உலகத்தின் முன்னிலையில் உயர்த்தினார். வேதம் கூறுகிறது: "இந்த நான்கு வாலிபருக்கும் தேவன் சகல எழுத்திலும் ஞானத்திலும் அறிவையும் சமர்த்தையும் கொடுத்தார்; தானியேலோ சகல தரிசனங்களையும் சொப்பனங்களையும் அறியத்தக்க அறிவுள்ளவனாயிருந்தான்" (தானியேல் 1:17). பாபிலோனிய ஞானிகள் ஜோதிடக் குறிப்புகளையும் மாயவித்தைகளையும் நம்பியிருக்க, இந்த எபிரெய வாலிபர்களுக்கோ அகிலத்தைப் படைத்த தேவனே உன்னதமான வெளிப்பாட்டையும் ஞானத்தையும் உள்ளத்தில் ஊற்றினார்.
மூன்று ஆண்டுகள் முடிந்ததும், அஸ்பேனாஸ் அனைத்து வாலிபர்களையும் நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவின் முன்னிலையில் நிறுத்தினான். பேரரசன் நேபுகாத்நேச்சார் தானே நேரில் நின்று அரசியல், தத்துவம், சட்டம், மற்றும் நிர்வாகம் குறித்த மிகக் கடினமான கேள்விகளைக் கேட்டு அவர்களை வாய்மொழித் தேர்வு நடத்தினான். மன்னன் அடைந்த வியப்பு எல்லையற்றது: "அவர்கள் எல்லாரிலும் தானியேல், அனனியா, மீஷாவேல், அசரியா என்பவர்களைப்போல வேறொருவனும் காணப்படவில்லை; ஆகையால் அவர்கள் ராஜாவின் சமுகத்தில் நின்றார்கள். ஞானத்துக்கும் புத்திக்கும் அடுத்த எந்த நற்காரியத்திலே ராஜா அவர்களைக் கேட்டு விசாரித்தானோ, அதிலே தன் ராஜ்யம் எங்குமுள்ள எல்லா சாஸ்திரிகளையும் ஜோசியரையும்பார்க்கிலும், அவர்கள் பத்துமடங்கு சமர்த்தரென்று கண்டான்!" (தானியேல் 1:19-20).
சாம்ராஜ்யங்களைத் தாண்டி நின்ற தேவ மனிதன்
இந்த முதலாம் அதிகாரம் ஒரு அற்புதமான வரலாற்றுப் பிரகடனத்தோடு முடிகிறது: וַיְהִי דָּנִיֵּאל עַד־שְׁנַת אַחַת לְכוֹרֶשׁ הַמֶּלֶךְ—"கோரேசு ராஜாவின் முதலாம் வருஷம் வரைக்கும் தானியேல் அங்கே இருந்தான்" (தானியேல் 1:21). அந்த ஒரே வசனம் எழுபது ஆண்டுக்கால உலக வரலாற்றை உள்ளடக்கியது! உலகையே நடுங்கவைத்த நேபுகாத்நேச்சார் மரித்துப் போனான்; அவனுக்குப்பின் வந்த எவில்-மெரோதாக், நெரிகிலீசார், நபோனிடஸ், பெல்ஷாத்சார் போன்ற மன்னர்கள் அனைவரும் தோன்றி மறைந்தனர்; மகா பாபிலோனிய சாம்ராஜ்யமே தகர்ந்து மேதிய பெர்சியப் பேரரசிடம் வீழ்ந்துபோனது. ஆனால் ராஜாவின் போஜனத்தினால் தன்னைத் தீட்டுப்படுத்தலாகாது என்று தன் இளவயதில் தீர்மானம் பண்ணின தானியேலோ, சாம்ராஜ்யங்கள் மாறினாலும் அசைக்க முடியாத தேவ மனிதனாகத் தன் தொண்ணூறு வயது வரை கம்பீரமாய் வாழ்ந்து தேவனுடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்தினார்!
தானியேலின் வாழ்க்கை இன்று வாழும் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் புகட்டும் நித்திய பாடம் இதுவே: உலகம் நம் சூழ்நிலைகளை மாற்றலாம், மனிதர்கள் நம் நம்பிக்கைகளை ஏளனம் செய்யலாம், ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தில் வேரூன்றிய ஒரு உள்ளத்தை எந்த உலக சாம்ராஜ்யத்தாலும் ஒருபோதும் அசைக்க முடியாது! தனிப்பட்ட அந்தரங்க வாழ்க்கையிலே தேவனுக்கு உண்மையாய் வாழ நாம் தீர்மானிக்கும்போது, உலகம் நடுங்கும் சோதனைகளின் மத்தியிலும் ஆண்டவர் தாமே நம் பட்சத்தில் நின்று நம்மை உயர்த்துவார்! ஆமென்.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
யூதாவின் ராஜாவாகிய யோயাকীமின் மூன்றாம் ஆட்சியாண்டில் (கி.மு. 605), பாபிலோனிய சாம்ராஜ்யம் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் முழுவதையும் தன் ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டுவந்தது. நேபுகாத்நேச்சார் எதிரி நாடுகளின் ராஜ வம்சத்து வாலிபர்களைச் சிறைபிடித்து, அக்காடியன் மொழியையும் பாபிலோனிய ஞானத்தையும் கற்பித்து, அரண்மனை அதிகாரிகளாக மாற்றும் கலாச்சாரக் கொள்கையை நடைமுறைப்படுத்தினான். பாபிலோனின் தெற்கு அரண்மனையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட வைட்னர் களிமண் ஆவணங்கள் (Weidner Tablets), யோயாக்கீன் ராஜாவுக்கும் யூத வாலிபர்களுக்கும் அரச களஞ்சியத்திலிருந்து உணவு மற்றும் எண்ணெய் பொருட்கள் வழங்கப்பட்டதை வரலாற்று ரீதியாக உறுதிப்படுத்துகின்றன.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- வேலை ஸ்தலங்களிலும் கல்லூரி சூழல்களிலும் சோதனைகளைச் சந்திப்பதற்கு முன்பே உங்கள் ஆவிக்குரிய எல்லைகளைத் தீர்மானியுங்கள்: எதற்கும் சமரசம் செய்யமாட்டேன் என்ற உறுதியை எடுங்கள்.
- உங்கள் சரீரத்தினால் தேவனை மகிமைப்படுத்துங்கள்: உங்கள் சரீரம் பரிசுத்த ஆவியானவர் தங்கும் ஆலயம் (1 கொரிந்தியர் 6:19); உலக இச்சைகளுக்கும் போதை பழக்கங்களுக்கும் உங்களை விலக்கிக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.
- எதிர்ப்புகள் நிறைந்த சூழலில் தாழ்மையோடும் திறமையோடும் வாழுங்கள்: கிறிஸ்தவ விசுவாசம் என்பது சோம்பேறித்தனம் அல்ல, அது உலக அறிஞர்களையும் மிஞ்சும் உன்னத உழைப்பும் உண்மையுமாகும்.
- உங்கள் கீழ்ப்படிதலை தேவன் உயர்த்துவார் என்று முழுமையாக நம்புங்கள்: உலக வழிகளை மறுத்து தேவ நீதியைத் தெரிந்துகொள்ளும்போது, தேவன் உங்களை அனைவர் கண்களிலும் ஆசீர்வதிப்பார்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- தானியேல் என்ற எபிரெயப் பெயர் 'தேவனே எனது நியாயாதிபதி' என்று பொருள்படும்; ஆனால் பாபிலோனிய பெயரான பெல்தெஷாத்சார் என்பது பாகால் விக்கிரகத்தை போற்றும் 'பாகால் அவனது உயிரைக் காப்பாராக' என்ற பொருள்தரும்.
- கி.மு. 605-ல் பாபிலோனுக்குச் சிறைபிடித்துச் செல்லப்பட்டபோது தானியேலும் அவரது நண்பர்களும் சுமார் 14 முதல் 17 வயதுள்ள இளம் வாலிபர்களாகவே இருந்தனர்.
- பாபிலோனிய கல்வித் திட்டம் மூன்று ஆண்டுகள் நீடித்தது; அதில் 600-க்கும் மேற்பட்ட எழுத்துருக்களைக் கொண்ட மிகக் கடினமான அக்காடியன் ஆவணங்களை அவர்கள் படிக்க வேண்டியிருந்தது.
- பத்து நாள் காய்கறிப் பரீட்சை என்பது பாபிலோனிய சந்திர மாதத்தின் மூன்றில் ஒரு பகுதியாகும்; இது ஆரோக்கியத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க போதுமான காலமாகும்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
ராஜாவின் போஜனத்தை உண்பது தானியேலுக்கு ஏன் தீட்டாகக் கருதப்பட்டது?
ராஜபோஜனம் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு முரணாக இருந்தது: முதலாவது, லேவியராகமம் 11-ல் விலக்கப்பட்ட அசுத்தமான மிருகங்களின் மாம்சங்கள் அதில் இருந்தன; இரண்டாவது, இரத்தம் வடிக்கப்படாமல் சமைக்கப்பட்ட உணவாக இருந்தது (லேவியராகமம் 17:14); மூன்றாவது, அந்த உணவும் திராட்சரசமும் பரிமாறப்படுவதற்கு முன்பாக பாகால், மர்துக் போன்ற பாபிலோனிய விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்டிருந்தன. அதை உண்பது விக்கிரக ஆராதனைக்குச் சமமாக இருந்தது (1 கொரி 10:20).
தானியேல் பாபிலோனிய கல்வியையும் புறஜாதி பெயர்களையும் ஏற்றுக்கொண்டார், ஆனால் உணவை ஏன் மறுத்தார்?
தானியேல் கலாச்சார சூழலுக்கும் தேவனுடைய கட்டளைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை ஞானமாய் அறிந்துகொண்டார். அந்நிய மொழியைக் கற்பதோ அல்லது பிறர் வைத்த பெயரோ உள்ளான ஆத்துமாவைத் தீட்டுப்படுத்தாது; அது பிறரால் திணிக்கப்பட்டது. ஆனால் விக்கிரக உணவை உண்பது என்பது தேவனுடைய வெளிப்படுத்தப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்தை சுயமாக மீறும் செயலாகும். பாவம் இல்லாத காரியங்களில் அதிகாரிகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்த தானியேல், தேவனுடைய கட்டளை வரும்போது அசைக்க முடியாமல் உறுதியாய் நின்றார்.
பத்து நாள் காய்கறி உணவு இயற்கையாகவே ஆரோக்கியத்தைத் தந்ததா, அல்லது அது ஒரு அற்புதமா?
இரண்டுமே உண்மை. மதுபானமும் கொழுப்பும் இல்லாத தாவர உணவு உடலுக்கு நன்மையளிக்கும் என்றாலும், வெறும் பத்தே நாட்களில் மற்ற அனைவரையும்விட முகம் அதிக பிரகாசமாகவும் சரீரம் புஷ்டியாகவும் மாறியது என்பது தேவனுடைய பிரத்தியேகமான அற்புத ஆசீர்வாதமேயாகும்.
