செங்கடல் பிளத்தல்: தண்ணீரின் நடுவே தேவ இரட்சிப்பு

பஸ்கா முழுநிலவின் வெள்ளி நிலவொளி, எகிப்தின் பி-ராம்செஸ் நகரத்திலிருந்து இஸ்ரவேலர் பெற்ற வரலாற்று வெற்றியைப் பிரகாசிக்கச் செய்தது. முற்பிதாவாகிய யோசேப்பின் பதப்படுத்தப்பட்ட எலும்புகளைச் சுமந்துகொண்டு, கோடிக்கணக்கான ஆடுமாடுகளோடு இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான எபிரேய ஜனங்கள் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்தபடி வனாந்தரத்தை நோக்கி அணிவகுத்தனர். பகலிலே ஒரு பிரம்மாண்டமான மேகஸ்தம்பம் நீல வானில் உயர்ந்து நின்று மக்களுக்குக் குளிர்ச்சியான நிழலைத் தந்தது; இரவிலோ அந்த மேகஸ்தம்பமே பிரகாசிக்கும் அக்கினி ஸ்தம்பமாக உருமாறி, வனாந்தரக் குளிரைப் போக்கி தெய்வீகப் பாதையைக் காட்டியது. ஆனால் அவர்கள் வனாந்தரத்தின் எல்லையை அடைந்தபோது, தேவன் மனித புத்திக்கு எட்டாத ஒரு விசித்திரமான கட்டளையைக் கொடுத்தார்: "இஸ்ரவேல் புத்திரர் திரும்பி, மிக்தோலுக்கும் சமுத்திரத்திற்கும் நடுவேயுள்ள பீஹாகீரோத்திற்கு முன்பாகப் பாகால்செபோனுக்கு எதிரே பாளயமிறங்கும்படி அவர்களுக்குச் சொல்" (யாத்திராகமம் 14:2).

1. பீஹாகீரோத்தின் முட்டுச்சந்து: மரணப் பொறியில் சிக்கிய ஜனங்கள்

ஒரு ராணுவக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், மோசேயின் இந்த வழி முற்றிலும் தற்கொலைக்குச் சமமானதாகத் தோன்றியது. பெலிஸ்தரின் தேசத்து நேரான வடகடல் வழியே செல்வதை விட்டுவிட்டு, இஸ்ரவேலரைத் தெற்கு நோக்கி வளைந்து செல்லும்படி தேவன் பணித்தார். அவர்கள் ஒரு இயற்கையான மரணப் பொறிக்குள் மாட்டிக்கொண்டனர்: அவர்களின் இருபுறமும் கடக்க முடியாத கரடுமுரடான வனாந்தர மலைகள்; அவர்களுக்கு முன்பாகக் கொந்தளிக்கும் ஆழ்கடலாகிய செங்கடல்; அவர்களுக்குப் பின்னாக திறந்தவெளிப் பாலைவனம்.

எகிப்திய சாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகரான தனிஸ் மற்றும் மெம்பிஸ் நகரங்களுக்கு எகிப்திய ஒற்றர்கள் விரைந்து சென்று அரசவைக்குள் மூச்சிரைக்கத் தகவல் தெரிவித்தனர்: "இஸ்ரவேலர்கள் வழியறியாமல் திகைத்து அலைகிறார்கள்! வனாந்தரம் அவர்களை அடைத்துப்போட்டது!"

தலைப்பிள்ளைகளின் மரணத்தினால் பார்வோன் அடைந்த தற்காலிக நடுக்கம், அடுத்த கணமே கொடூரமான சினமாகவும் ஆணவமாகவும் மாறியது. இரண்டு மில்லியன் அடிமைகள் இல்லாமல் போனால் தங்களின் பிரமிடுகளுக்கு யார் பாறைகளை வெட்டுவது? தானியக் களஞ்சிய நகரங்களை யார் கட்டுவது? பாசனக் கால்வாய்களை யார் தோண்டுவது? என்ற பொருளாதார பயம் அவர்களைப் பிடித்தது. பார்வோன் கூச்சலிட்டான்: "நாம் இஸ்ரவேலரை நம்முடைய அடிமைத்தனத்திலிருந்து போகவிட்டது என்ன காரியம்?" (யாத்திராகமம் 14:5).

2. பார்வோனின் இரும்பு யுத்தரதங்களின் பேரிடி முழக்கம்

எகிப்திய புதிய சாம்ராஜ்யத்தின் முழு ராணுவ பலமும் மின்னல் வேகத்தில் அணிதிரண்டது. பார்வோன் தன் பொன் பூசப்பட்ட அரச யுத்தரதத்தைப் பூட்டினான். அவனோடு கூட விசேஷித்த 600 அதிநவீன யுத்தரதங்களும், எகிப்தின் சகல குதிரைச் சேனைகளும், கவசமணிந்த வில்லாளிகளும், காலாட்படைகளும் பாய்ந்து வந்தன.

பீஹாகீரோத்தில் முகாமிட்டிருந்த எபிரேய பாளையத்தின் மீது அந்திமாலையின் இருள் படரத் தொடங்கியபோது, பூமி பயங்கரமாக அதிர்ந்தது. பாலைவன எல்லைகளிலிருந்து ஒரு கொடூரமான இடிமுழக்கத்தைப் போன்ற சத்தம் கேட்டது. மேற்கு மணல் மேடுகளுக்கு அப்பால் அவர்கள் கண்ட காட்சி இஸ்ரவேலரின் இரத்தத்தை உறையச் செய்தது: மாலையவையின் சூரியனை மறைக்கும் அளவுக்கு வானளாவிய புழுதிப்புயல் எழுந்தது; அதில் பளபளக்கும் வெண்கலக் கவசங்கள், பறக்கும் எகிப்திய அரச கொடிகள், மற்றும் பல்லாயிரக்கணக்கான போர்க்குதிரைகளின் குளம்படி ஓசைகள் பூமியைப் பிளந்தன.

நான்கு நூற்றாண்டுகால அடிமைத்தளையின் பயம் மீண்டும் எபிரேயர்களின் நரம்புகளில் பாய்ந்தது. அவர்கள் மரண பீதியில் உறைந்துபோய், மோசேயைச் சூழ்ந்துகொண்டு கதறிச் சபித்தனர்:

"எகிப்திலே பிரேதக்குழிகள் இல்லை என்றா நீர் எங்களை வனாந்தரத்திலே சாகும்படிக்கு அழைத்துக்கொண்டுவந்தீர்? நீர் எங்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினதினால் எங்களுக்கு ஏன் இப்படிச் செய்தீர்? நாங்கள் எகிப்தியருக்கு ஊழியம் செய்வதே எங்களுக்கு நலம், நாங்கள் வனாந்தரத்திலே சாகிறதைப்பார்க்கிலும் எகிப்தியருக்கு ஊழியம் செய்வதே எங்களுக்கு நலமாயிருக்கும் என்று எகிப்திலே நாங்கள் உம்மோடே சொன்ன வார்த்தை இதுவல்லவா?" (யாத்திராகமம் 14:11–12)

3. "பயப்படாதிருங்கள்; நின்று கர்த்தர் செய்யும் இரட்சிப்பைப் பாருங்கள்"

கதறி அழுத லட்சக்கணக்கான ஜனங்களின் நடுவே மோசே அசையாத பர்வதத்தைப் போல கம்பீரமாய் நின்றான். அவனுக்குப் பின்னால் அலைமோதும் ஆழ்கடல்; அவனுக்கு முன்னால் பூமியின் அதிபயங்கர ராணுவ இயந்திரம்; அவனைச் சுற்றி பெண்களின் அழுகுரலும் ஆண்களின் அவநம்பிக்கைச் சாபங்களும் ஒலித்தன. ஆயினும் மோசே அஞ்சவில்லை, வாளை உருவவில்லை, எதிரியோடு சமரசம் பேசவில்லை. வானமும் பூமியும் அதிரும் தேவ அதிகாரத்தோடு அவன் முழங்கினான்:

"பயப்படாதிருங்கள்; நீங்கள் நின்று, இன்றைக்குக் கர்த்தர் உங்களுக்குச் செய்யும் இரட்சிப்பைப் (*யெஷுவா*) பாருங்கள்; இன்றைக்கு நீங்கள் காண்கிற எகிப்தியரை இனி என்றைக்கும் காணமாட்டீர்கள். கர்த்தர் உங்களுக்காக யுத்தம் பண்ணுவார்; நீங்கள் சும்மாயிருப்பீர்கள்!" (யாத்திராகமம் 14:13–14)

அப்போது யேகோவா தேவன் மோசேயை நோக்கி: "நீ என்னோக்கிக் கூப்பிடுகிறதென்ன? இஸ்ரவேல் புத்திரர் புறப்பட்டு முன்னாகப் போகும்படி அவர்களுக்குச் சொல்! நீ உன் கோலை ஓங்கி, உன் கையைச் சமுத்திரத்தின்மேல் நீட்டி, அதைப் பிளந்துவிடு (*பாக்கா*); அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரர் சமுத்திரத்தின் நடுவாக உலர்ந்த தரையிலே நடந்துபோவார்கள்!" என்று கட்டளையிட்டார்.

தெய்வீகப் பின்னணிப் பாதுகாப்பு: அக்கினி மற்றும் மேகஸ்தம்பம் இஸ்ரவேலரின் பாளயத்திற்குப் பின்னாக நகர்ந்து, எபிரேயர்களுக்குப் பேரொளியைத் தந்து, பார்வோனின் சேனைகளுக்குக் கொடிய காரிருளை உண்டாக்கியது.

4. ஷெக்கினா மகிமையின் உன்னதப் பாதுகாப்பு: ஒளி மற்றும் இருளின் மதில்

மோசே கடற்கரையை அடைவதற்கு முன்பாகவே, பிரபஞ்சத்தையே வியப்பில் ஆழ்த்தும் ஒரு மாபெரும் அற்புதம் நிகழ்ந்தது. இஸ்ரவேல் பாளயத்தின் முன்னே வழிநடத்திச் சென்ற மாபெரும் மேகஸ்தம்பம், மெல்ல மேலே எழுந்து வான்வழியாக நகர்ந்து, இரண்டு மில்லியன் எபிரேய மக்களின் தலைகளுக்கு மேலாகக் கடந்துசென்று, இஸ்ரவேலரின் பாளயத்திற்கும் எகிப்தியரின் பாளயத்திற்கும் நடுவே வந்து உறுதியாக நின்றது!

அதன் விளைவு உலக வரலாற்றிலேயே இணையற்றதாக அமைந்தது:

• இஸ்ரவேலரின் பக்கத்தில்: அந்த மேகஸ்தம்பம் சுடர்விட்டு எரியும் உன்னத அக்கினி ஸ்தம்பமாக மாறி, கடற்கரை முழுவதையும் பகல்போலப் பிரகாசிக்கச் செய்தது. ஜனங்களின் மரண பயத்தை விரட்டி, வனாந்தர இரவின் கொடிய குளிரை நீக்கித் தெய்வீக வெப்பத்தையும் தைரியத்தையும் தந்தது.
• எகிப்தியரின் பக்கத்தில்: அதே ஸ்தம்பம் சுழன்றடிக்கும் கறுத்த காரிருளாகவும் பயங்கரக் குழப்பமாகவும் மாறியது. பார்வோனின் ரதச் சாரதிகளால் இருபது அடி தூரத்திற்கு அப்பால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை. போர்க்குதிரைகள் மிரண்டு பின்னடி எடுத்து வைத்து ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்டன. இரவு முழுவதும் எகிப்தியர்களால் இஸ்ரவேலரை நெருங்கவே முடியவில்லை.

5. நடுநிசி கீழ்க்காற்றும் ஆழ்கடலின் பிளவும்

அக்கினி ஸ்தம்பத்தின் தெய்வீக ஒளியில் நின்றுகொண்டு, மோசே தன் மேய்ப்பன் கோலை அலைமோதும் ஆழ்கடலின் மீது நீட்டினான்.

அடுத்த கணமே, இயற்கையின் விதிகள் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு அடிபணிந்தன. கர்த்தர் இரவு முழுவதும் கிழக்குத் திசையிலிருந்து வீசும் பலத்த கீழ்க்காற்றை (*ரூஆஹ் காதீம்*) வரப்பண்ணினார். அந்தப் பிரம்மாண்டமான காற்று கடலின் அலைகளைத் தன் கரங்களால் பிளப்பதுபோல இருபுறமும் பிளந்தது (*பாக்கா*)! இது வெறும் தற்காலிக நீர் விலகல் அல்ல; சர்வ அண்டங்களையும் சிருஷ்டித்த தேவனின் சர்வவல்லமையுள்ள கரம் கடலின் நரம்புகளை அறுத்த வரலாற்றுத் தருணமாகும்.

கொந்தளித்த தண்ணீர்த் திரள்கள் திரவ நிலையை இழந்து, செங்குத்தாய் உறைந்த கோட்டைச் சுவர்களைப் போல நின்றன. வலதுபுறத்திலும் இடதுபுறத்திலும் பிரம்மாண்டமான தண்ணீர் மதில்கள் (*ஹோமா*) வானளாவ எழுந்து நின்றன; கடலின் ஆழமான பள்ளத்தாக்குகள் வெளிப்பட்டன. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தேவனுடைய சுவாசக் காற்று அந்தச் சேற்றுக் கடற்படுகையை ஒரே இரவில் உலர்ந்த, கெட்டியான பாறைத் தரையாக மாற்றியது! பல நூற்றாண்டுகளாகத் தண்ணீருக்குள் மூழ்கிக்கிடந்த பாறைகளும் பவளப் பாறைகளும் நொடிப்பொழுதில் காய்ந்து, எந்தக் குழந்தையோ அல்லது வயதான முதியவரோ இடறிவிழாதபடி மென்மையான பாதையாக உருவெடுத்தன.

ஆழ்கடலின் நடுவே ஒரு பிரம்மாண்டமான நெடுஞ்சாலை உருவானது. தங்களுக்குப் பின்னால் நின்ற அக்கினி ஸ்தம்பத்தின் ஒளியில், கோடிக்கணக்கான ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகள், வண்டிகள், ஆடுமாடுகள் அடங்கிய மாபெரும் கூட்டம் விசுவாசத்தோடு கடலின் ஆழத்திற்குள் இறங்கி நடந்தது. இரவு முழுவதும், அவர்களின் காலடி ஓசைகளும், மாட்டு வண்டிகளின் சத்தமும், கடலின் உறைந்த தண்ணீர் மதில்களுக்கு நடுவே எதிரொலித்தன; இஸ்ரவேல் மரணத்தின் நடுவே நடந்து உயிர்த்தெழுதலின் சுதந்திரத்திற்குள் கடந்துசென்றது. அவர்கள் கடந்துசென்றபோது, உறைந்த தண்ணீருக்குப் பின்னால் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் அசைவதைக் கண்ட பிரமிப்பும் பயபக்தியும் அவர்களின் இதயங்களை நிரப்பின.

6. விடியற்கால ஜாமம்: எகிப்திய சேனைகளின் அழிவும் மிரியாமின் வெற்றிப் பாடலும்

விடியற்காலத்தின் முதல் ஒளிக்கீற்று தோன்றியபோது, இஸ்ரவேலின் கடைசி எபிரேய குடும்பமும் கடலின் அக்கரைக்கு ஏறிவிட்டது. அதே நேரத்தில், எகிப்தியரின் கண்களை மறைத்திருந்த மேகஸ்தம்பம் மெல்ல விலகியது.

முன்னால் காலியாகக் கிடந்த பாளயத்தையும், கடலின் நடுவே திறக்கப்பட்டிருந்த உலர்ந்த ராஜபாதையையும் கண்ட பார்வோனின் கண்கள் குருடாயின. அவனது ராணுவ அகந்தை அவன் சுயபுத்தியை அடியோடு அழித்தது. தன் பொன் செங்கோலை உயர்த்தி அவன் வெறிக்கூச்சலிட்டான்: "முன்னேறிப் பாயுங்கள்! அவர்களை வேட்டையாடுங்கள்!"

ஆறுநூறு அதிநவீன யுத்தரதங்களும், ஆயிரக்கணக்கான குதிரை வீரர்களும் கடலின் ஆழத்திற்குள் வெறிபிடித்துப் பாய்ந்தனர். ஆனால் விடியற்கால ஜாமத்தில் (அதிகாலை 2 மணி முதல் 6 மணிக்குள்), யேகோவா தேவன் அக்கினியும் மேகமுமான ஸ்தம்பத்திலிருந்து எகிப்தியரின் பாளயத்தைப் பார்த்து, அவர்களின் நடுவே உலகமே நடுங்கும் பயங்கரக் குழப்பத்தை உண்டாக்கினார்.

கடற்படுகை திடீரெனச் சேறாக மாறியது. எகிப்திய ரதங்களின் சக்கரங்கள் கழன்று உருண்டோடின. ரதங்கள் தடுமாறிக் கவிழ்ந்தன; போர்க்குதிரைகள் மிரண்டு வீரர்களை நசுக்கின. எகிப்திய தளபதிகள் நடுநடுங்கிக் கதறினர்:

"இஸ்ரவேலரை விட்டு ஓடிப்போவோம்; கர்த்தர் அவர்களுக்குப் பதிலாக எகிப்தியருக்கு விரோதமாய் யுத்தம் பண்ணுகிறார்!" (யாத்திராகமம் 14:25)

ஆனால் காலம் கடந்துவிட்டது. கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: "சமுத்திரத்தின் ஜலம் எகிப்தியர்மேலும், அவர்களுடைய ரதங்கள் குதிரைவீரர் எல்லார்மேலும் திரும்பும்படிக்கு, உன் கையைச் சமுத்திரத்தின்மேல் நீட்டு" என்றார்.

விடியற்கால வெளிச்சத்தில் மோசே தன் கோலை மீண்டும் கடலின்மேல் நீட்டினான். தண்ணீரின் மீது இருந்த தெய்வீகக் கட்டுப்பாடு நீங்கியது. பூமியே நடுங்கும் பெரும் இடிமுழக்கத்தோடு, இருபுறமும் செங்குத்தாக நின்ற பிரம்மாண்டமான தண்ணீர் மதில்கள் சரிந்து விழுந்தன! கோடிக்கணக்கான டன் எடையுள்ள ஆழ்கடலின் அலைகள் ஒரே அடியில் மோதி எகிப்திய சேனைகளை மூடின.

அலறிய போர்வீரர்கள், தங்க ரதங்கள், போர்க்குதிரைகள், பார்வோனின் தளபதிகள் அனைவரும் கடலின் ஆழத்திற்குள் ஒரு கல்லைப்போல அமிழ்ந்துபோயினர். அவர்களில் ஒருவனாகிலும் மீந்திருக்கவில்லை! (யாத்திராகமம் 14:28). எகிப்தின் இறுமாப்பும், பார்வோனின் தெய்வீக உரிமைக்கோரலும், அவர்களின் போர்க்கலையும் ஒரே நொடியில் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பினால் சுக்குநூறாக நொறுங்கிப்போயின.

கிழக்கு வானில் சூரியன் உதித்தபோது, செங்கடலின் அலைகள் அமைதியாய்க் கரையைத் தொட்டன. தங்களைத் தலைமுறை தலைமுறையாக வதைத்த எகிப்தியர்களின் உடல்களும், உடைந்த ரதச் சக்கரங்களும், வெண்கலக் கேடயங்களும் கடற்கரையெங்கும் ஒதுங்கின. கர்த்தர் எகிப்தியருக்குச் செய்த அந்த மகத்தான கிரியையை இஸ்ரவேலர் கண்டார்கள்; ஜனங்கள் கர்த்தருக்குப் பயந்து, கர்த்தரிடத்திலும் அவருடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயினிடத்திலும் விசுவாசம் வைத்தார்கள்.

அப்போது ஆரோனின் சகோதரியாகிய மிரியாம் என்னும் தீர்க்கதரிசியானவள் தன் கையிலே தம்புரை எடுத்துக்கொண்டாள்; சகல ஸ்திரீகளும் தம்புருகளோடும் நடனத்தோடும் அவளுக்குப் பின்னே புறப்பட்டு வந்தனர். வனாந்தரத்தின் வானமே அதிரும் அளவுக்கு மிரியாம் பாடினாள்:

"கர்த்தரைப் பாடுங்கள், அவர் மகிமையாய் வெற்றிசிறந்தார்; குதிரையையும் குதிரைவீரனையும் கடலிலே தள்ளிப்போட்டார்!" (யாத்திராகமம் 15:21)

இந்த உன்னத மீட்பின் சரித்திரம், புதிய ஏற்பாட்டில் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் பெறும் நித்திய மீட்பிற்கு ஒரு அழியாத அஸ்திவாரமாக விளங்குகிறது. செங்கடலின் தண்ணீரில் மூழ்கிய எகிப்தியர்களைப் போல, கல்வாரியில் சிந்தப்பட்ட இயேசுவின் இரத்தத்தினால் நமது கடந்தகால பாவங்கள், சாபங்கள் மற்றும் பிசாசின் சகல அதிகாரங்களும் அழிக்கப்பட்டுவிட்டன என்று விசுவாசத்தோடு அறிக்கை செய்வோம்!