சமாரியா முற்றுகையும் நான்கு குஷ்டரோகிகளும்

சீரிய ராஜாவான பெனகாதாத் சமாரியாவை முற்றுகையிட்ட நிகழ்வு, இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தை முற்றிலும் நிலைகுலையச் செய்தது. பகைஞரின் படைகளால் சூழப்பட்டிருந்த நகரம், உணவு மற்றும் வர்த்தகம் முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டதால், கடுமையான பஞ்சத்தில் தவித்தது. கழுதை தலைகளும் புறாக்களின் எச்சங்களும் கூட அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டன. மக்கள் பசியின் கொடுமையால் தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளையே சமைத்து உண்ணும் அவலநிலை ஏற்பட்டது. அது ஒரு இருண்ட, நம்பிக்கையற்ற தருணம். ஆனால், இந்த இக்கட்டான நேரத்தில், தேவன் ஒரு பெரிய இரட்சிப்பை இராணுவ வீரர்கள் மூலமாக அல்ல, மாறாக நான்கு எளிய குஷ்டரோகிகள் மூலமாகத் தந்தார்.

1. பஞ்சத்தின் கொடுமையும் எலிசாவின் தீர்க்கதரிசனமும்

இஸ்ரவேலின் ராஜாவான யோராம் நகர மதிலின் மேல் நடந்து செல்லும்போது, ஒரு தாய் கதறி அழுது, தாங்கள் பசியால் தங்கள் குழந்தைகளைச் சமைத்து உண்ட கொடூரமான சம்பவத்தை விவரித்தாள். இதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்த ராஜா தன் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டான்; உள்ளே அவன் சணல் உடுத்தியிருந்தான். இந்தத் துயரத்திற்குத் தீர்க்கதரிசியான எலிசாவே காரணம் என்று பழிசுமத்திய ராஜா, அவனைக் கொல்ல தன் அதிகாரியை அனுப்பினான். எலிசா தன் வீட்டில் மூப்பர்களோடு அமர்ந்திருந்தபோது, கொலைஞன் வருவதை தேவ ஆவியினால் அறிந்தார்.

ராஜா எலிசாவின் வீட்டிற்கு வந்து, "இந்தத் தீங்கு கர்த்தரால் வந்தது; நான் இன்னும் கர்த்தருக்குக் காத்திருக்க வேண்டியது என்ன?" என்று விரக்தியோடு சொன்னபோது, எலிசா கர்த்தருடைய வார்த்தையை உரைத்தார்:

"கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள்! நாளை இந்நேரத்தில் சமாரியாவின் வாசலில் ஒரு படி கோதுமை மாவு ஒரு சேக்கலுக்கும், இரண்டு படி வாற்கோதுமை ஒரு சேக்கலுக்கும் விற்கப்படும் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்!"

அதற்கு ராஜாவின் கைலாகு கொடுத்து வந்த அதிகாரி ஒருவன் அவிசுவாசத்தோடு கேலி செய்தான்: "இதோ, கர்த்தர் வானத்திலே மதகுகளை உண்டாக்கினாலும் இப்படி நடக்குமா?"

எலிசா அந்த அதிகாரியை நேராகப் பார்த்து, "உன் கண்களினாலே அதைக் காண்பாய்; ஆனாலும் அதிலே புசிக்கமாட்டாய்" என்றார். பஞ்சத்தில் வாடும் ஒரு நகரத்திற்குள் இருபத்தி நான்கு மணி நேரத்தில் இப்படிப்பட்ட செழிப்பு எப்படி வரும் என்று மனித அறிவுக்கு அது எட்டாததாக இருந்தது.

2. வாசலில் இருந்த நான்கு குஷ்டரோகிகள்

அமைதியான சூழ்நிலையைக் கண்டு குஷ்டரோகிகள் ஆச்சரியமடைந்தனர்; சீரியப் பாளையம் முற்றிலும் கைவிடப்பட்டு, உணவு மற்றும் செல்வங்களால் நிறைந்திருந்தது.

அதே நேரத்தில், சமாரியாவின் வாசலுக்கு வெளியே குஷ்டரோகமுள்ள நான்கு மனிதர்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள். வியாதியின் காரணமாக அவர்கள் சமூகத்திலிருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டிருந்ததால், நகரத்திற்குள் செல்ல அவர்களுக்கு அனுமதியில்லை. பசியால் சாகும் நிலையில் இருந்த அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டார்கள்: "நாம் ஏன் சாகும்வரை இங்கேயே அமர்ந்திருக்க வேண்டும்? நாம் நகரத்திற்குள் போவோம் என்றாலும் அங்கேயும் பஞ்சம் இருக்கிறது, அங்கேயும் சாவோம். இங்கேயே இருந்தாலும் சாவோம். எனவே, வாருங்கள், சீரியரின் இராணுவப் பாளையத்திற்குப் போவோம். அவர்கள் நம்மைக் கொன்றால் கொல்லட்டும், பிழைக்கவைத்தால் பிழைப்போம்" என்று தங்களுக்குள் தீர்மானித்தார்கள்.

மாலை மங்கும் நேரத்தில், அவர்கள் எழுந்து மெதுவாகச் சீரியப் பாளையத்தை நோக்கி நடந்தார்கள். பாளையத்தின் எல்லையை நெருங்கியபோது, அங்கே குதிரைகளின் சத்தமோ, வீரர்களின் ஆரவாரமோ இல்லை. பெரும் அமைதி நிலவியது. அவர்கள் அஞ்சிக்கொண்டே முதல் கூடாரத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். அங்கே ஒருவனும் இல்லை. அடுத்த கூடாரத்திற்கும் சென்றார்கள், அங்கும் எவருமில்லை. சீரிய இராணுவம் தன் முழுப் பாளையத்தையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடிப்போயிருந்தது.

3. இரதங்களின் சத்தமும் சீரியரின் பீதியும்

இஸ்ரவேலர் அறியாதபடி, கர்த்தர் அங்கே ஒரு பெரிய அற்புதத்தைச் செய்திருந்தார். இரவில் கர்த்தர் சீரிய இராணுவத்திற்கு ஒரு பெரும் இரதங்களின் சத்தத்தையும், ஆயிரக்கணக்கான குதிரைகளின் ஓசையையும், ஒரு பெரிய சேனையின் யுத்த ஆரவாரத்தையும் கேட்கப் பண்ணியிருந்தார். இதைக் கேட்ட சீரியர்கள், "இதோ, இஸ்ரவேல் ராஜா ஏத்தியரின் ராஜாக்களையும் எகிப்தியரின் ராஜாக்களையும் நமக்கு விரோதமாக வரவழைத்துக் கூலிக்கு அமர்த்தியிருக்கிறான்" என்று எண்ணிப் பயந்தார்கள்.

தாங்கள் சூழப்பட்டு அழிக்கப்படப் போகிறோம் என்று அஞ்சிய சீரிய இராணுவம், தங்களின் குதிரைகளையும் கழுதைகளையும் கூட அவிழ்க்காமல், கூடாரங்கள், ஆயுதங்கள், பொன், வெள்ளி மற்றும் உணவுப் பொருட்களை அப்படியே விட்டுவிட்டுத் தப்பியோடினர். தங்களின் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள அவர்கள் எடுத்த அவசர ஓட்டத்தில், வழியெங்கும் ஆடைகளும் பாத்திரங்களும் சிதறிக்கிடந்தன.

4. குஷ்டரோகிகளின் மனசாட்சியும் நற்செய்தியும்

பாளையத்தில் யாரும் இல்லாததைக் கண்ட குஷ்டரோகிகள், கூடாரங்களுக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த உணவையும் திராட்சரசத்தையும் தாராளமாக உண்டு தங்கள் பசியைத் தீர்த்துக்கொண்டார்கள். பின்னர் பொன், வெள்ளி மற்றும் விலையுயர்ந்த ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டு போய் மண்ணில் மறைத்து வைத்தார்கள். மற்றுமொரு கூடாரத்திற்குச் சென்று அதையும் கொள்ளையடித்தார்கள். ஆனால், அந்தச் செல்வங்களின் நடுவே அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களின் மனசாட்சி உறுத்தியது.

அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: "நாம் செய்கிறது சரியல்ல; இது நற்செய்தி அறிவிக்கும் நாள்; நாம் மௌனமாய் இருக்கிறோம். விடியற்காலம் வரைக்கும் நாம் காத்திருந்தால் நமக்குத் தண்டனை வரும்; இப்போது நாம் போய் ராஜ அரண்மனைக்கு இந்தச் செய்தியை அறிவிப்போம் வாருங்கள்" என்று பேசிக்கொண்டார்கள்.

அவர்கள் இருட்டோடு சமாரியாவின் வாசலுக்குத் திரும்பி வந்து, காவலாளிகளைக் கூப்பிட்டு: "நாங்கள் சீரியப் பாளையத்திற்குப் போனோம்; அங்கே ஒரு மனுஷனும் இல்லை, ஒரு சத்தமும் இல்லை; கட்டியிருந்த குதிரைகளும் கழுதைகளும் கூடாரங்களும் அப்படியே கிடக்கின்றன" என்று சத்தமிட்டுச் சொன்னார்கள்.

5. பஞ்சம் தீர்ந்ததும் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியதும்

காவலாளிகள் இந்தச் செய்தியை ராஜ அரண்மனைக்குத் தெரிவித்தனர். நடு இரவில் எழுந்த யோராம் ராஜா, இது சீரியரின் தந்திரமாக இருக்கலாம் என்று சந்தேகித்தான். இஸ்ரவேலர் வெளியே வரும்போது அவர்களைப் பிடிக்க அவர்கள் வயல்களில் ஒளிந்திருப்பார்கள் என்று எண்ணினான். ஆனால், அவனது அதிகாரிகள் சிலர் எஞ்சியிருந்த சில குதிரைகளில் ஆட்களை அனுப்பிப் பார்க்கும்படி அறிவுறுத்தினர். "அவர்கள் மடிந்தாலும் எப்படியும் சாகப்போகும் இந்த மக்கள் கூட்டத்தைப் போலத்தான் ஆவார்கள்" என்றனர்.

வீரர்கள் குதிரைகளின் மேல் ஏறி யோர்தான் நதி வரை சீரியர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர். வழியெங்கும் சீரியர்கள் அவசரமாக ஓடியபோது எறிந்த ஆடைகளும் பாத்திரங்களும் சிதறிக்கிடப்பதைக் கண்டு, அவர்கள் திரும்பி வந்து செய்தியை உறுதிப்படுத்தினர். உடனே நகரத்தின் வாசல்கள் திறக்கப்பட்டு, மக்கள் சீரியப் பாளையத்தைச் சூறையாட ஓடினர்.

அன்று மாலையே, சமாரியாவின் வாசலில் எலிசா தீர்க்கதரிசி சொன்னபடியே ஒரு படி கோதுமை மாவு ஒரு சேக்கலுக்கும், இரண்டு படி வாற்கோதுமை ஒரு சேக்கலுக்கும் விற்கப்பட்டது. அவிசுவாசம் பேசிய அந்த அதிகாரியை வாசல் காவலுக்கு ராஜா நியமித்திருந்தான். பசியோடு ஓடிய மக்கள் கூட்டம் வாசலில் அவனை மிதித்துப் போட்டது. அவன் தன் கண்களால் அந்தச் செழிப்பைக் கண்டான், ஆனால் அதில் ஒரு பருக்கைகூட உண்ணாமல் மரித்தான். கர்த்தருடைய வார்த்தை அப்படியே நிறைவேறியது.

சிந்தனைக்கு:

• தேவனுடைய வார்த்தையின் வல்லமை: மனித அறிவுக்கு எட்டாத காரியங்களை தேவன் எளிய வழிகளில் நிறைவேற்றுகிறார். அவருடைய வாக்குத்தத்தம் என்றும் பொய்க்காது.
• புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களைப் பயன்படுத்தும் தேவன்: சமாரியாவின் இரட்சிப்பை அறிவிக்க தேவன் குஷ்டரோகிகளைப் பயன்படுத்தினார். எளியவர்களைக் கொண்டு தேவன் பெரிய காரியங்களைச் செய்கிறார்.
• நற்செய்தியைப் பகிர்வதன் அவசியம்: தங்களுக்குக் கிடைத்த நன்மையைத் தங்களுக்குள்ளேயே வைத்துக் கொள்வது தவறு என்பதை குஷ்டரோகிகள் உணர்ந்தனர். அவ்வாறே தேவ கிருபையைப் பெற்ற நாமும் அதை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.