### பரலோகத்தின் தீர்க்கதரிசன காலக்கடிகாரம்
கி.மு. 539-ஆம் ஆண்டில், உலகத்தையே நடுங்க வைத்த பாபிலோன் சாம்ராஜ்யத்தின் அசைக்க முடியாத மதில்கள் ஒரே இரவில் சரிந்து விழுந்தன. எருசலேமைச் சுட்டெரித்து, சாலொமோனின் கம்பீரமான தேவாலயத்தைத் தரைமட்டமாக்கி, தாவீதின் சந்ததியைச் சங்கிலிகளால் கட்டி இழுத்துச் சென்ற நேபுகாத்நேச்சாரின் பொன் சாம்ராஜ்யம், விடியற்காலப் பனிபோல உலக அரங்கிலிருந்து மறைந்துபோனது. கோரேசு மாமன்னன் (Cyrus the Great) தலைமையிலான பெர்சிய மற்றும் மேதியப் படைகள், யூப்ரட்டீஸ் நதியின் நீரோட்டத்தைத் திருப்பிவிட்டு, நதிப்படுகை வழியே நகருக்குள் நுழைந்து எந்தப் பெரும் போருமின்றி அந்நகரைக் கைப்பற்றின.
ஆனால் உலக அரங்கில் நிகழ்ந்த இந்த மகத்தான அரசியல் மாற்றம் ஏதோ தற்செயலான ராணுவ வெற்றி அல்ல. கோரேசு தன் தாயின் வயிற்றில் உருவாவதற்குப் பல தலைமுறைகளுக்கு முன்பே, ஏசாயா தீர்க்கதரிசி ஆச்சரியமூட்டும் துல்லியத்துடன் பின்வருமாறு உரைத்திருந்தார்:
> "கர்த்தராகிய நான் அபிஷேகம் பண்ணின கோரேசுக்கு முன்பாக ஜாதிகளைக் கீழ்ப்படுத்தி... அவனைப் பெயர்சொல்லி அழைத்தேன்; நீ என்னை அறியாதிருந்தும் உனக்கு நாமம் சூட்டினேன்; என் ஊழியக்காரனாகிய யாக்கோபினிமித்தமும், நான் தெரிந்துகொண்ட இஸ்ரவேலினிமித்தமும் நான் உன்னைப் பெயர்சொல்லி அழைத்தேன்." (ஏசாயா 45:1, 4)
கோரேசு அரியணையில் ஏறுவதற்கு சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, தேவன் அவனுடைய பெயரை நேரடியாகக் குறிப்பிட்டு அழைத்திருந்தார். அதுமட்டுமல்லாமல், சிறையிருப்பின் கால எல்லையை எரேமியா தீர்க்கதரிசி துல்லியமாக நிர்ணயித்திருந்தார்:
> "பாபிலோனிலே எழுபது வருஷம் நிறைவேறினபின்பு நான் உங்களைச் சந்தித்து, உங்களை இவ்விடத்துக்குத் திரும்பிவரப்பண்ணும்படிக்கு உங்கள்மேல் என் நல்வார்த்தையை நிறைவேறப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." (எரேமியா 29:10)
பரலோகத்தின் எழுபது ஆண்டு காலக்கடிகாரம் ஒலித்தது. பாபிலோனின் மேல் கோரேசு ராஜாவான முதல் ஆண்டிலேயே (கி.மு. 538), சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய ஆவியானவர் அவனுடைய அரண்மனைக்குள் கிரியை செய்தார். வேதம் தெளிவாகக் கூறுகிறது: *கர்த்தர் பெர்சியாவின் ராஜாவாகிய கோரேசின் ஆவியை ஏவினார்* (*Ruach Koresh Melekh-Paras*).
மன்னன் தன் அரச எழுத்தர்களை வரவழைத்து, அராமிய மொழியில் ஓர் உன்னதமான அரசாணையை எழுதி, தன் அரச முத்திரையிட்டு, தன் சாம்ராஜ்யத்தின் அனைத்து மாகாணங்களுக்கும் முரசறைந்து அறிவிக்கும்படி கட்டளையிட்டான்:
> "பெர்சியாவின் ராஜாவாகிய கோரேசு சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: பரலோகத்தின் தேவனாகிய கர்த்தர் பூமியின் ராஜ்யங்களையெல்லாம் எனக்குத் தந்தருளி, யூதாவிலுள்ள எருசலேமிலே தமக்கு ஆலயத்தைக் கட்டும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார். அவருடைய ஜனங்கள் எல்லாரிலும் உங்களுக்குள் எவன் இருக்கிறானோ, அவனுடைய தேவன் அவனோடிருப்பாராக; அவன் யூதாவிலுள்ள எருசலேமுக்குப்போய், இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரின் ஆலயத்தைக் கட்டக்கடவன்; அவரே எருசலேமிலுள்ள தேவன்." (எஸ்றா 1:2–3)
### எண்ணி ஒப்படைக்கப்பட்ட பரிசுத்த பாத்திரங்கள்
கோரேசின் அரசாணை வெறும் வாய்மொழி அனுமதி மட்டுமல்ல; அது ஓர் அரசாங்க ஆதரவு பெற்ற மறுமலர்ச்சி திட்டமாகும். திரும்பிச்செல்ல விரும்பும் ஒவ்வொரு யூதனுக்கும் அவனவன் வாழும் இடத்திலுள்ள அண்டை வீட்டார் பொன்னையும் வெள்ளியையும் மிருகங்களையும் கொடுத்து உதவ வேண்டும் என்றும், எருசலேம் ஆலயத்திற்குக் காணிக்கைகளை அள்ளிக் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் மன்னன் உத்தரவிட்டான்.
அதைவிடப் பெரும் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நேபுகாத்நேச்சார் சாலொமோனின் தேவாலயத்திலிருந்து கொள்ளையடித்துத் தனது விக்கிரகக் கோவிலில் வைத்திருந்த பரிசுத்த பாத்திரங்களை கோரேசு விடுவித்ததாகும். பெல்ஷாத்சார் தன் மரண இரவில் மதுகுடித்துத் தீட்டுப்படுத்திய அந்தப் பொற்பாத்திரங்களை, மித்ரேதாத் என்னும் கஜானா அதிகாரியின் மூலம் ஒவ்வொன்றாக எண்ணி, யூதாவின் பிரபுவாகிய சேஸ்பாத்சாரிடம் (*Sheshbatstsar Ha-Nasi Li-Yhudah*) மன்னன் முறைப்படி ஒப்படைத்தான்.
அந்தப் பாத்திரங்களின் கணக்கு பிரமிக்க வைக்கிறது:
- 30 பொன் தட்டங்கள்
- 1,000 வெள்ளி தட்டங்கள்
- 29 கத்திகள்
- 30 பொன் கிண்ணங்கள்
- 410 இரண்டாம் தரமான வெள்ளி கிண்ணங்கள்
- 1,000 இதர பாத்திரங்கள்
ஆக மொத்தம், சாலொமோனின் ஆலயத்திற்குரிய 5,400 பொன் மற்றும் வெள்ளி பாத்திரங்கள், நடுங்கும் கரங்களோடு நின்ற அந்த எஞ்சிய கூட்டத்திடம் மீண்டும் பத்திரமாக ஒப்படைக்கப்பட்டன. வெற்றிபெற்ற எந்தப் பேரரசன் தான் கைப்பற்றிய செல்வங்களை இப்படி ஒரு பரதேசி கூட்டத்திடம் திருப்பிக் கொடுப்பான்? ஆபிரகாமின் தேவன் மட்டுமே பெர்சியப் பேரரசனை அசைத்து இத்தகைய அற்புதத்தைச் செய்ய முடியும்.
### வனாந்தரத்தைக் கடந்த மாபெரும் பிரயாணம்
எருசலேமுக்குத் திரும்புவது என்பது எளிதான முடிவல்ல. மெசபடோமியாவில் வாழ்ந்த யூத குடும்பங்களுக்கு இது விசுவாசத்தின் அக்னிப் பரீட்சையாக இருந்தது. எழுபது ஆண்டுகளில் அங்கே ஒரு புதிய தலைமுறையே பிறந்திருந்தது. அவர்கள் பாபிலோனில் அழகான வீடுகளைக் கட்டி, செழிப்பான தோட்டங்களை அமைத்து, வர்த்தகம் செய்து செல்வத்தோடு வாழ்ந்து வந்தனர் (எரேமியா 29:5–7). இப்போது எருசலேமுக்குத் திரும்புவது என்றால், தங்களின் செல்வச் செழிப்பான வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, கொள்ளைக்காரர்கள் நிறைந்த கொடூர வனாந்தரப் பாதையில் 900 மைல்கள் கால்நடையாக நான்கு மாதங்கள் பிரயாணம் செய்து, வெறும் சாம்பல் குவியலாகக் கிடக்கும் ஒரு பாழடைந்த நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
பலர் பாபிலோனின் வசதிகளிலேயே தங்கிவிட்டனர். ஆனால் தேவனுடைய வைராக்கியம் பற்றி எரிந்த ஒரு உண்மை விசுவாசக் கூட்டத்தின் மனதை தேவன் எழுப்பினார். ஆசாரியர்கள், லேவியர்கள், குடும்பத் தலைவர்கள் ஆகியோர் சீயோனின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை நோக்கிப் புறப்படத் தீர்மானித்தனர்.
தாவீதின் ராஜ வம்சத்து வாரிசான செருபாபேலும், ஆரோனின் வழியில் வந்த பிரதான ஆசாரியரான யோசதாக்கின் மகன் யெசுவாவும் இந்தக் கூட்டத்தை வழிநடத்தினர்:
- 42,360 யூத குடிமக்கள்
- 7,337 வேலைக்காரர்களும் வேலைக்காரிகளும்
- 200 ஆண், பெண் பாடகர்கள்
- 736 குதிரைகள், 245 கோவேறு கழுதைகள், 435 ஒட்டகங்கள் மற்றும் 6,720 கழுதைகள்
புழுதி பறக்கும் வனாந்தரப் பாதையில், முதியவர்களையும் குழந்தைகளையும் சுமந்துகொண்டு, விலையேறப்பெற்ற பொற்பாத்திரங்களைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, மேசியாவின் வாக்குத்தத்தத்தை நெஞ்சில் ஏந்தியபடி இந்த விசுவாச ஊர்வலம் யூதேயாவின் மலைகளை நோக்கி முன்னேறியது.
### அச்சத்தின் மத்தியில் எழுந்த பலிபீடம்
நான்கு மாதப் பிரயாணத்திற்குப் பிறகு, ஒலிவ மலையின் உச்சிக்கு வந்து கீழே எருசலேமைப் பார்த்தபோது அவர்களின் நெஞ்சம் உடைந்துபோனது. தாவீதின் பெருமைமிகு நகரம் ஒரு சுடுகாடு போலக் கிடந்தது. வானுயர்ந்த மதில்கள் உடைக்கப்பட்டு பள்ளங்களில் சிதறிக் கிடந்தன; சாலொமோனின் அரண்மனைகளும் தேவாலயமும் எரிந்துபோன கரிக்கட்டைகளாகவும் சாம்பலாகவும் உருமாறியிருந்தன. முட்செடிகளும் நரிகளும் பாழடைந்த முற்றங்களில் உலாவிக்கொண்டிருந்தன.
சுற்றிலும் இருந்த சமாரியர்களும், ஏதோமியர்களும், பிற தேசத்தாரும் இந்த எஞ்சிய கூட்டத்தை விரோதத்தோடு பார்த்து அச்சுறுத்தினர். சுற்றிலும் இருந்த பகைவர்களின் பயங்கரம் அவர்கள்மேல் விழுந்தது (*எஸ்றா 3:3*).
இத்தகைய மரண பயத்தின் மத்தியில் அவர்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? உலக அறிவு என்ன சொல்லும்? *முதலில் உங்களைச் சுற்றிலும் தற்காப்பு மதில்களைக் கட்டுங்கள்! காவற்கோபுரங்களை எழுப்புங்கள்! ஆயுதங்களைத் தயார் செய்யுங்கள்!* என்றுதானே அறிவுறுத்தும்?
ஆனால் செருபாபேலும் யெசுவாவும் ஆவிக்குரிய ஞானத்தோடு செயல்பட்டனர். தேவனுடைய சமூகம் இல்லாத எந்த மதிலும் தங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். ஏழாம் மாதத்தில் (திஷ்ரி) மக்கள் அனைவரும் எருசலேமில் ஒருமனப்பட்டு கூடிவந்தனர். மோரியா மலையின் உச்சியில் குவிந்துகிடந்த சாம்பலையும் குப்பைகளையும் அகற்றி, சாலொமோனின் பழைய பலிபீடம் இருந்த அதே அடித்தளத்தை அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர்:
> "அப்பொழுது யோசதாக்கின் குமாரனாகிய யெசுவாவும், அவன் சகோதரரான ஆசாரியரும், செயல்தியேலின் குமாரனாகிய செருபாபேலும், அவன் சகோதரரும் எழும்பி, தேவனுடைய மனுஷனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணப் புஸ்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி சர்வாங்க தகனபலிகளை இடும்படிக்கு இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பலிபீடத்தைக் கட்டினார்கள். தேசத்து ஜனங்களுக்குப் பயந்திருந்தாலும், அவர்கள் பலிபீடத்தை அதின் ஆதாரங்களின்மேல் நிலைநிறுத்தி, அதின்மேல் கர்த்தருக்குக் காலையிலும் மாலையிலும் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தினார்கள்." (எஸ்றா 3:2–3)
ஆலயத்தின் ஒரு புதிய கல் கூட வைக்கப்படுவதற்கு முன்பாக, ஒரு சுவர் கூட கட்டப்படுவதற்கு முன்பாக, பலிபீடத்திலிருந்து புகை பரலோகத்தை நோக்கி உயர்ந்தது. பாவநிவாரண இரத்தத்தின் வாசமும், தூபவர்க்கத்தின் நறுமணமும் எருசலேமின் ஆகாயத்தில் மீண்டும் பரவியது. அவர்கள் கூடாரப் பண்டிகையை ஆசரித்து, வனாந்தரத்தில் தங்கள் முன்னோர்களைப் பாதுகாத்த தேவனுடைய நன்மைகளை நினைவுகூர்ந்து துதித்தனர்.
### இரண்டாம் ஆலய அடிக்கல் நாட்டு விழா: கண்ணீரும் ஜெய தொனியும்
பலிபீடத்தின் ஆராதனை மீண்டும் தொடங்கப்பட்டவுடன், தேவனுடைய வீட்டைக் கட்டுவதற்கான ஆயத்தங்கள் மும்முரமாகின. லீபனோனின் காட்டு கேதுரு மரங்களை யோப்பா துறைமுகத்திற்கு கடல்வழியாக மிதக்கவிட்டு எடுத்துவர, தீரு மற்றும் சீதோன் நகரத்து மக்களுக்கு அவர்கள் பணமும் தானியமும் எண்ணெயும் கொடுத்தனர். சாலொமோன் செய்த அதே முறைப்படி அனைத்தும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டன.
இரண்டாம் வருஷம் இரண்டாம் மாதத்தில் (கி.மு. 536), ஆலயக் கட்டுமானப் பணிகள் அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கின. லேவியர்கள் வேலைகளை மேற்பார்வையிட்டனர். கொத்தனார்கள் இரண்டாம் தேவாலயத்தின் முதல் அஸ்திபாரக் கற்களை எடுத்து வைத்தபோது, வரலாற்றில் மறக்க முடியாத ஒரு துதி ஆராதனை அங்கே அரங்கேறியது:
ஆசாரியர்கள் தங்கள் வெண்வஸ்திரங்களைத் தரித்து, வெள்ளி எக்காளங்களை ஏந்தி நின்றனர்; ஆசாபின் சந்ததியாரான லேவியர்கள் கைத்தாளங்களைப் பிடித்துக்கொண்டு, தாவீது ராஜாவின் முறைமையின்படி கர்த்தரைத் துதித்துப் பாடினார்கள்:
> "கர்த்தர் நல்லவர், இஸ்ரவேலின்மேல் அவருடைய கிருபை என்றுமுள்ளது என்று பாடி, ஒருவரோடொருவர் சேர்ந்து அவரைத் துதித்துக் கொண்டாடினார்கள்." (*Be-Hallel u-ve-Hodot la-Yahweh Ki Tov*) (எஸ்றா 3:11)
அப்போது ஒரு விவரிக்க முடியாத காட்சி நிகழ்ந்தது. அஸ்திபாரம் போடப்பட்டதைக் கண்டு புதிய தலைமுறையினர் வெற்றிக் களிப்பில் உரத்த சத்தமிட்டு ஆர்ப்பரித்தனர். ஆனால் சாலொமோனின் முதல் ஆலயத்தைத் தங்கள் கண்களால் பார்த்திருந்த முதிய ஆசாரியர்களும் லேவியர்களும் தங்களின் துக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் உரத்த சத்தமிட்டு கதறி அழுதனர்:
> "முந்தின ஆலயத்தைக் கண்டிருந்த முதிர்வயதான ஆசாரியரிலும், லேவியரிலும், பிதாக்களின் தலைவரிலும் அநேகர் இந்த ஆலயத்திற்குத் தங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக அஸ்திபாரம் போடப்படுகிறதைக் கண்டபோது, உரத்த சத்தமிட்டு அழுதார்கள்; வேறே அநேகர் சந்தோஷத்தினாலே கெம்பீரித்து ஆர்ப்பரித்தார்கள். ஜனங்கள் இட்ட ஆர்ப்பரிப்பின் சத்தத்தையும் அழுத சத்தத்தையும் ஒருவராலும் பகுத்தறியக்கூடாதிருந்தது; ஜனங்கள் மிகவும் உரக்க ஆர்ப்பரித்ததினால், அந்தச் சத்தம் வெகுதூரத்திலே கேட்கப்பட்டது." (எஸ்றா 3:12–13)
இளைஞர்கள் பரவசத்தோடு ஆர்ப்பரித்தனர்: *தேவனுடைய ஆலயம் மீண்டும் எழும்புகிறது! நமக்கு ஒரு பலிபீடம் கிடைத்துவிட்டது! நாம் நம் தாயகத்தில் நிற்கிறோம்!*
முதியவர்களோ உள்ளம் உடைந்து அழுதனர்: *உடன்படிக்கைப் பெட்டி எங்கே? தங்கத்தினால் செய்யப்பட்ட கேருபீன்கள் எங்கே? சாலொமோனின் ஆலயத்தில் இறங்கிவந்த தேவனுடைய மகிமையின் அக்கினி எங்கே? நம் பாவத்தால் நாம் இழந்த மகத்துவத்தோடு ஒப்பிடும்போது இந்த எளிய கற்கள் எவ்வளவு அற்பமாக இருக்கின்றன!*
ஆனால் தேவனுடைய பார்வையில் அந்த அழுகையும் ஆர்ப்பரிப்பும் சமமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன. கண்ணீர் என்பது பாவத்தால் இழந்த பரிசுத்தத்தை நினைவுகூர்ந்தது; ஆர்ப்பரிப்பு என்பது தேவனுடைய மாறாத கிருபையை உயர்த்திப் பிடித்தது. அந்தப் பாழடைந்த மலையின்மேல் இரண்டாம் ஆலயம் துளிர்க்கத் தொடங்கியது. பலிபீடம் எரியத் தொடங்கியது; அஸ்திபாரம் நாட்டப்பட்டது; பெத்லகேமிலும் கல்வாரியிலும் முடியப்போகும் அந்த மேசியாவின் வருகைக்கான பாதை அங்கே மீண்டும் செப்பனிடப்பட்டது.
📜 மூல மொழி ஆய்வு (எபிரேயம் / கிரேக்கம்)
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
(Ruach Koresh Melekh-Paras)
H7307 / H3566 / H4428 / H6539
(Qara Koresh Livnot-Lo Vayit)
H7121 / H3566 / H1129 / H1004
(Sheshbatstsar Ha-Nasi Li-Yhudah)
H8339 / H5387 / H3063
(Va-Yivnu et-Mizbach Elohei Yisrael)
H1129 / H4196 / H430 / H3478
(Be-Hallel u-ve-Hodot la-Yahweh Ki Tov)
H1984 / H3034 / H3068 / H2896
🏛️ வரலாற்று & கலாச்சாரப் பின்னணி
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
கோரேசின் அரசாணையின் வரலாற்று உண்மைத்தன்மை வேதாகமத்தின் நம்பகத்தன்மையை ஆழமாக உறுதிப்படுத்துகிறது. 1879-ல் ஹோர்முஸ்டு ரஸ்ஸாம் என்ற தொல்பொருள் ஆய்வாளர் பாபிலோனின் இடிபாடுகளில் கண்டெடுத்த புகழ்பெற்ற 'கோரேசு உருளை' (Cyrus Cylinder) தற்போது பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. அக்காடியன் கியூனிஃபார்ம் எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட்ட இந்த ஒன்பது அங்குல களிமண் உருளை, கோரேசு மன்னனின் அரசு கொள்கையை விளக்குகிறது: பாபிலோனியர்கள் அடிமைகளாகக் கொண்டுவந்த மக்களை மீண்டும் அவர்களின் தாயகங்களுக்கு அனுப்பி, அவர்களின் புனித ஆலயங்களை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதே அதுவாகும். ஏசாயா தீர்க்கதரிசி கோரேசு பிறப்பதற்கு 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவன் பெயரை வெளிப்படுத்தி, அவனை கர்த்தரின் 'அபிஷேகம் பெற்ற' மேய்ப்பன் என்று முன்னறிவித்திருந்தார் (ஏசாயா 44:28; 45:1). பெர்சியப் பேரரசில் யூதா பகுதி 'யெஹூத் மேதினாத்தா' (Yehud Medinata) என்ற பெயரில் யூப்ரட்டீஸ் நதிக்கு அப்பாலுள்ள மாகாணத்தின் கீழ் வந்தது. தாவீதின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த செருபாபேலும், சாதோக்கின் வம்சத்து ஆசாரியரான யெசுவாவும் இணைந்து இந்த முதல் கூட்டத்தை வழிநடத்தினர்.
🌱 வாழ்வில் பிரயோகித்தல்
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- உங்கள் வேலை மதில்களுக்கு முன்பாக உங்கள் ஜெப பலிபீடத்திற்கு முதலிடம் கொடுங்கள்: புதிய முயற்சிகள் அல்லது வாழ்க்கை மாற்றங்களின்போது முதலில் முழங்கால்படியிட்டு தேவ சமூகத்தைத் தேடுங்கள்.
- அசையாத அதிகாரங்களை மாற்ற தேவனால் கூடும் என்று நம்புங்கள்: மாற்ற முடியாத சட்டங்களோ மேலதிகாரிகளோ உங்கள் வழியை மறிக்கும்போது, அவர்களின் இதயங்களை திருப்பும் தேவனை நோக்கி ஜெபியுங்கள்.
- தேவன் உங்களிடம் ஒப்படைத்த பொக்கிஷங்களை உண்மையோடு பாதுகாத்து வையுங்கள்: 5,400 பரிசுத்த பாத்திரங்களை எண்ணிக் கொண்டுவந்த யூதர்களைப் போல, உங்கள் ஆவிக்குரிய ஈவுகளையும் குடும்பத்தையும் கர்த்தருக்குப் பயந்து காத்துக் கொள்ளுங்கள்.
- கடந்த கால இழப்புகளோடு ஒப்பிட்டு நிகழ்கால ஆசீர்வாதத்தை இழந்துவிடாதீர்கள்: உங்கள் வாழ்வில் இன்று தேவன் அமைக்கும் சிறிய அஸ்திபாரங்களை மகிழ்ச்சியோடு போற்றுங்கள்.
💛 ஊழிய ஆதரவு
☕ எங்களுக்கு ஒரு காபி வாங்கித் தாருங்கள்
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- கோரேசு மன்னன் பிறப்பதற்கு சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏசாயா தீர்க்கதரிசி அவன் பெயரை வெளிப்படுத்தி தீர்க்கதரிசனம் உரைத்திருந்தார் (ஏசாயா 44:28).
- 1879-ல் கண்டெடுக்கப்பட்ட பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தின் 'கோரேசு உருளை' ஆவணம், சிறைப்பட்ட மக்களை தாயகம் திரும்ப அனுமதித்த வேதாகம வரலாற்றுப் பதிவை துல்லியமாக உறுதிப்படுத்துகிறது.
- நேபுகாத்நேச்சாரால் பாபிலோனுக்குக் கொள்ளையடித்துச் செல்லப்பட்ட 5,400 பொன் மற்றும் வெள்ளி பாத்திரங்கள் முறையாக எண்ணப்பட்டு செருபாபேலிடம் திரும்ப ஒப்படைக்கப்பட்டன.
- திரும்பிவந்த யூத சமூகத்தில் 42,360 குடிமக்கள், 7,337 வேலைக்காரர்கள், 200 பாடகர்கள் மற்றும் 8,000-க்கும் அதிகமான பொதி சுமக்கும் மிருகங்கள் இடம்பெற்றிருந்தன.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
ஒரு புறஜாதி மன்னனான கோரேசு, கர்த்தரின் ஆலயத்தைக் கட்ட ஏன் கட்டளையிட்டார்?
கர்த்தர் தமது தீர்க்கதரிசனத்தின்படி கோரேசின் ஆவியை ஏவினார் என்று வேதம் கூறுகிறது (எஸ்றா 1:1). அதேவேளையில் வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, கோரேசு தன் சாம்ராஜ்யம் முழுவதிலும் இருந்த பல்வேறு மதத்தினரின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காகவும், அந்தந்த தெய்வங்களின் ஆசீர்வாதம் தன் ஆட்சிக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும் அடிமைப்பட்ட மக்களைத் தங்கள் தாயகங்களுக்குத் திருப்பி அனுப்பி ஆலயங்களைக் கட்ட அனுமதிக்கும் பரந்த மத நல்லிணக்கக் கொள்கையைக் கடைப்பிடித்தார்.
சேஸ்பாத்சார் என்பவர் யார்? அவரும் செருபாபேலும் ஒருவரா?
இதற்கு இறையியலாளர்கள் இரு முக்கிய விளக்கங்களை அளிக்கின்றனர்: ஒன்று, தானியேலுக்கு பெல்தெஷாத்சார் என்ற பாபிலோனிய பெயர் இருந்ததுபோல, செருபாபேலின் பாபிலோனிய அரச பெயர் சேஸ்பாத்சார் என்பதாகும். இரண்டாவது விளக்கம், சேஸ்பாத்சார் என்பவர் செருபாபேலின் பெரியப்பாவாகிய செனாசார் (1 நாளாகமம் 3:18) என்றும், அவர் முதலில் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டு பணிகளைத் தொடங்கி வைக்க, பின்னர் அவரது தம்பி மகனான செருபாபேல் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு பணிகளைத் தீவிரப்படுத்தினார் என்பதாகும்.
இரண்டாம் ஆலய அஸ்திபாரம் போடப்பட்டபோது முதிய ஆசாரியர்கள் ஏன் கதறி அழுதனர்?
முதிய ஆசாரியர்களும் லேவியர்களும் சாலொமோனின் முந்தைய தேவாலயத்தின் ஈடுஇணையற்ற அழகையும், பொன் அலங்காரங்களையும், தேவனுடைய மகிமையின் மேகத்தையும் நேரில் கண்டிருந்தனர். இப்போதைய எளிய அஸ்திபாரத்தையும் தங்களுடைய வறுமையையும் கண்டபோது, இஸ்ரவேலின் பாவத்தால் தாங்கள் இழந்த மேன்மையை நினைத்து அவர்களால் கண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை; ஆயினும் புதிய தலைமுறைக்கு அது ஒரு மாபெரும் நம்பிக்கையின் தொடக்கமாக இருந்ததால் அவர்கள் ஆர்ப்பரித்தனர் (எஸ்றா 3:12-13).
