நியாயாதிபதிகள் காலத்தின் அந்த நீண்ட ஆவிக்குரிய இருண்ட சகாப்தத்தின் முடிவிலே—தேசத்தில் ராஜா இல்லாதிருந்ததினால் அவனவன் தன் தன் பார்வைக்குச் சரியானதைச் செய்து, ஆவிக்குரிய விவேகத்தையும் பரிசுத்தத்தையும் இழந்திருந்த அந்த இக்கட்டான காலகட்டத்திலே—செபேலா மலையடிவார எல்லைப் பகுதிகளில் திடீரென ஒரு மாபெரும் ராணுவ நெருக்கடி வெடித்தது. மத்தியதரைக் கடல் பகுதியிலிருந்து குடியேறி, ஐந்து பலத்த கோட்டை நகரங்களைக் கொண்ட கூட்டரசாக விளங்கிய பெலிஸ்தர்—தங்களுடைய நவீன இரும்பு ஆயுதங்களோடும், வெண்கலக் கவசங்களோடும், போர்க்குதிரை ரதங்களோடும்—யூதா மற்றும் பென்யமீன் மலைநாட்டை ஆக்கிரமிக்கும் நோக்குடன் போருக்கு ஆயத்தமாயினர். இஸ்ரவேல் படைகள் அவர்களை எதிர்த்துப் போரிட அபெக்குக்கு அருகேயுள்ள எபனேசரிலே பாளயமிறங்கின. முதல் நாள் போரிலேயே இஸ்ரவேல் பெரும் அவமானகரமான தோல்வியைத் தழுவியது: பெலிஸ்திய ராணுவம் இஸ்ரவேலின் போரணியை முறியடித்து, நான்காயிரத்திற்கு அதிகமான இஸ்ரவேல் போர்வீரர்களைப் போர்க்களத்தில் வெட்டி வீழ்த்தியது.
தோல்வியினால் அதிர்ச்சியடைந்து தலைகுனிந்த இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் தங்கள் பாளயத்திற்குத் திரும்பினர். ஆனால், தங்கள் நடுவிலிருந்த எந்த அந்தரங்கப் பாவம், விக்கிரகாராதனை அல்லது துன்மார்க்கம் தேவனுடைய தயவை நம்மை விட்டு விலக்கியது என்று ஆராய்ந்து, இரட்டுடுத்தி சாம்பலில் உட்கார்ந்து தேவ சமுகத்தில் அழுது மனந்திரும்புவதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் உலகப்பிரகாரமான மாய மந்திர எண்ணங்களினால் தீர்வுகாண முயன்றனர். "கர்த்தர் இன்று பெலிஸ்தருக்கு முன்பாக நம்மை முறியடித்தது ஏன்?" என்று அவர்கள் கேள்வி எழுப்பியபோதிலும், அவர்களுடைய இருதயம் உண்மையான மனந்திரும்புதலுக்கு நேராகத் திரும்பவில்லை. அதற்குப் பதிலாக அவர்கள் ஒரு விபரீதமான திட்டத்தைத் தீட்டினர்: "சீலோவிலிருக்கிற கர்த்தருடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை நம்மிடத்தில் கொண்டுவருவோம்; அது நம் நடுவில் வந்து, நம்மை நம்முடைய பகைஞரின் கைக்கு இரட்சிக்கும்படி அதை எடுத்துக்கொண்டு வர ஆட்களை அனுப்புவோம் என்றார்கள்!" (1 சாமுவேல் 4:3). அவர்களுடைய இறையியல் குருட்டுத்தனத்தைக் கவனியுங்கள்: அவர்கள் "கர்த்தர் வந்து நம்மை இரட்சிப்பாராக" என்று சொல்லவில்லை; மாறாக, "அது (அந்தப் பெட்டி) வந்து நம்மை இரட்சிக்கும்" என்றனர்! பரிசுத்தமும் நீதியுமுள்ள சர்வவல்ல தேவனுடைய சிங்காசனமாகிய அந்தப் பொன் பெட்டியை, அவர்கள் தங்களுடைய சுயநல வெற்றிக்காகப் பயன்படுத்தும் ஒரு மாய மந்திரத் தாயத்தாக (Talisman) மாற்ற நினைத்தனர்!
மூப்பர்கள் உடனடியாகச் சீலோவிற்கு ஆட்களை அனுப்பினர். ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்த பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டி வெளியே எடுக்கப்பட்டு, ஏலி ஆசாரியனின் துன்மார்க்க குமாரர்களாகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் ஆகியோரின் துணையோடு எபனேசர் பாளயத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. உடன்படிக்கைப் பெட்டி பாளயத்திற்குள் வந்தபோது, இஸ்ரவேல் வீரர்கள் மத்தியில் ஒரு மாபெரும் போலி ஆவிக்குரிய உற்சாகம் வெடித்தது: "பூமி அதிரத்தக்கதாக இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் மகா ஆர்ப்பரிப்புப் பண்ணினார்கள்!" (1 சாமுவேல் 4:5). பள்ளத்தாக்கு முழுவதும் எதிரொலித்த அந்த ஆர்ப்பரிப்பைக் கேட்டு அபெக்கிலிருந்த பெலிஸ்திய பாளயம் நடுநடுங்கியது. பெலிஸ்திய வீரர்கள் மரண பயமடைந்து: "தேவன் பாளயத்திற்குள் வந்துவிட்டார்! நமக்கு ஐயோ! வனாந்தரத்திலே எகிப்தியரைச் சகலவித வாதைகளினாலும் அடித்த தேவர்கள் இவர்கள்தானே! இந்த மகா வல்லமையுள்ள தேவர்களின் கைக்கு நம்மைத் தப்புவிப்பவர் யார்?" என்று கதறினர். ஆனால் பெலிஸ்திய தளபதிகள் தங்கள் வீரர்களைத் தைரியப்படுத்தி: "பெலிஸ்தரே, தைரியமாயிருங்கள்! எபிரெயருக்கு அடிமைகளாகாதபடிக்குப் புருஷரைப்போல நின்று யுத்தம்பண்ணுங்கள்!" என்று முழங்கினர்.
அடுத்து நடந்த யுத்தம் இஸ்ரவேல் வரலாற்றிலேயே மிகக் கொடூரமான பேரழிவாக முடிந்தது. இஸ்ரவேலரிடம் பரிசுத்தப் பெட்டி இருந்தது, உரத்த மத ஆர்ப்பரிப்பு இருந்தது, பரம்பரை ஆசாரியர்களும் நின்றனர்; ஆனால் அவர்களோடு ஜீவனுள்ள தேவன் இருக்கவில்லை! தேவனுடைய பாதுகாப்பு விலகிப்போனதினால், இஸ்ரவேல் படைகள் பெலிஸ்தரால் சுக்குநூறாக நொறுக்கப்பட்டன: முப்பதினாயிரம் இஸ்ரவேல் காலாட்கள் போர்க்களத்திலே வெட்டுண்டு மாண்டனர்; முழு ராணுவமும் சிதறி ஓடியது; துன்மார்க்க ஆசாரியர்களாகிய ஓப்னியும் பினெகாசும் ஒரே நாளில் வெட்டுண்டு செத்தனர். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மனித கற்பனைக்கும் எட்டாத அந்தப் பயங்கரம் நிகழ்ந்தது: தேவனுடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டி புறஜாதியாராகிய பெலிஸ்தரால் சிறைபிடிக்கப்பட்டது!
போர்க்களத்திலிருந்து ஆடைகள் கிழிந்தவனாயும், தலையில் புழுதி படிந்தவனாயும் ஒரு பென்யமீனிய வீரன் இருபது மைல் தூரம் ஓடிச் சீலோவை அடைந்தான். சீலோவின் நகர வாசலில் தொண்ணூற்றெட்டு வயதான முதிய பிரதான ஆசாரியன் ஏலி ஒரு நாற்காலியின்மேல் அமர்ந்திருந்தார்; தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்காக அவரது இருதயம் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அந்த வீரன் ஓடிவந்து: இஸ்ரவேல் படைகள் தோற்று ஓடின, முப்பதினாயிரம் பேர் மாண்டனர், ஓப்னியும் பினெகாசும் செத்துப்போனார்கள் என்ற செய்தியைச் சொன்னபோதும் ஏலி அதைத் தாங்கிக்கொண்டார். ஆனால் அந்த வீரன்: "தேவனுடைய பெட்டியும் பிடிபட்டுப்போயிற்று!" என்று சொன்ன மாத்திரத்தில், முதிய ஆசாரியன் வாசலருகே இருந்த நாற்காலியிலிருந்து பின்னாக விழுந்து, கழுத்து முறிந்து செத்துப்போனார்; அவர் இஸ்ரவேலை நாற்பது ஆண்டுகள் நியாயம் விசாரித்திருந்தார். அதே வேளையிலே பினெகாசின் நிறைமாத கர்ப்பவதியான மனைவிக்குப் பிரசவ வேதனை உண்டானது. குழந்தை பிறந்த தருணத்தில் அவள் மரணமடையும்போது, அவளுக்குப் பணிவிடை செய்த பெண்கள் அவளைத் தேற்ற முயன்றனர்; அவளோ மறுமொழி சொல்லாமல், தன் இறுதி மூச்சிலே தன் குழந்தைக்கு *இக்கபோத்* (I-Khavod) என்று பெயரிட்டு: "தேவனுடைய பெட்டி பிடிபட்டபடியினால், மகிமை இஸ்ரவேலை விட்டு விலகிப்போயிற்று!" என்று அழுது மரித்தாள் (1 சாமுவேல் 4:21-22). இக்காலகட்டத்திலேயே பெலிஸ்திய படைகள் சீலோவிற்குச் சென்று, அந்தப் புண்ணிய நகரத்தைத் தீக்கிரையாக்கித் தரைமட்டமாக்கின என்பதைத் தொல்பொருள் சான்றுகளும் வேதாகமமும் உறுதிப்படுத்துகின்றன (எரேமியா 7:12-14).
பெலிஸ்தரோ தங்கள் மாபெரும் வெற்றியை எண்ணிக் களிப்படைந்தனர். தங்கள் பிரதான தெய்வமாகிய தாகோன்—தானியத்திற்கும் விவசாயச் செழிப்புக்கும் காரணமான மீன்-தெய்வம்—இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய யெகோவாவை முற்றிலும் வென்றுவிட்டான் என்று அவர்கள் கொக்கரித்தனர். தங்கள் வெற்றியை உலகிற்குப் பறைசாற்றும்படி, சிறைபிடிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தெற்கே அஸ்தோத் என்னும் தங்கள் முக்கிய துறைமுக நகரத்திற்குக் கொண்டுசென்று, தாகோனின் பிரம்மாண்டமான விக்கிரகக் கோவிலில், அவனது சிலைக்கு அருகிலேயே ஒரு போர்த் தப்பறைச் சின்னமாக (Trophy) வைத்தனர். இஸ்ரவேலின் தேவன் தாகோனுக்கு என்றென்றைக்கும் அடிமையாக்கப்பட்டுவிட்டார் என்று பெலிஸ்திய பூசாரிகள் மமதையோடு கொண்டாடினர்.
ஆனால், தமது பரிசுத்தத்தையும் நாம மகிமையையும் காத்துக்கொள்ள யெகோவாவுக்கு எந்த மனிதப் படைகளோ, ஈட்டி வாள்களோ அல்லது ஆசாரியர்களின் சடங்குகளோ தேவையில்லை! மறுநாள் அதிகாலையிலே அஸ்தோத் நகரத்துப் பூசாரிகளும் மக்களும் தாகோனை வணங்கும்படி கோவிலுக்குள் நுழைந்தபோது, அவர்கள் கண்ட காட்சி அவர்களுடைய இரத்தத்தை உறைய வைத்தது: அவர்களுடைய பெரிய தாகோன் விக்கிரகம், யெகோவாவின் உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தரையிலே முகம் குப்புற விழுந்து சாஷ்டாங்கமாய்க் கிடந்தது! இதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தபோதிலும், ஏதோ நிலநடுக்கத்தினாலோ அல்லது சிலையின் பிடிமானம் தளர்ந்ததினாலோ இது நடந்திருக்கலாம் என்று தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொண்டு, அந்தப் பாரமான விக்கிரகத்தைத் தூக்கி மீண்டும் அதன் மேடையிலே நிலைநிறுத்தினர்.
ஆனால் அடுத்த நாள் விடியற்காலையில் அவர்கள் கோவிலுக்குள் வந்தபோது, தாகோனுக்கு ஏற்பட்ட அவமானம் முழுமையாய் முடிந்தது! தாகோன் மீண்டும் கர்த்தருடைய பெட்டிக்கு முன்பாக முகங்குப்புற விழுந்து கிடந்தது மட்டுமல்லாமல்; அவனது தலையும்—ஞானத்திற்கும் அறிவுக்குமான அடையாளம்—அவனது இரண்டு உள்ளங்கைகளும்—பெலனுக்கும் அதிகாரத்திற்குமான அடையாளம்—துண்டிக்கப்பட்டு வாசற்படியின்மேல் சிதறிக் கிடந்தன! தாகோனின் வெறும் முண்டம் மட்டுமே மேடையிலே நின்றது! இஸ்ரவேலர் யாரும் இல்லாத நிலையிலும், புறஜாதி விக்கிரகத்தின் சொந்தக் கோட்டைக்குள்ளேயே இறங்கிச் சென்று, அவனது ஞானத்தையும் பெலனையும் யெகோவா நசுக்கிப்போட்டார்! இந்த பயங்கரமான சம்பவத்தினிமித்தம், அந்நாள் தொடங்கி அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோனின் பூசாரிகளோ அல்லது அங்கே நுழைகிற எவருமோ தாகோனின் வாசற்படியை மிதிக்காமல் தாண்டிச் செல்லும் வழக்கத்தைக் கைக்கொண்டனர் (1 சாமுவேல் 5:5; செப்பனியா 1:9).
தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு மரத்தாலும் கல்லாலுமான விக்கிரகத்தோடு நின்றுவிடவில்லை. யெகோவாவின் கரம் அஸ்தோத் மக்கள்மேலும் அதன் சுற்றுப்புறத்து கிராமங்கள்மேலும் கொடூரமாக இறங்கியது: ஜனங்கள் எல்லாரும் தாங்கமுடியாத மூலவியாதியினாலும் கொடிய கட்டிகளினாலும் பீடிக்கப்பட்டு வேதனையில் கதறினர்; பயங்கரமான சுண்டெலிகள் தேசமெங்கும் பெருகி அவர்களுடைய தானியக் களஞ்சியங்களையும் பயிர்களையும் பாழாக்கின. மரண பயத்தில் நடுங்கிய அஸ்தோத்தின் பிரபுக்கள்: "இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டி நம்மிடத்தில் இருக்கலாகாது; அவருடைய கை நம்மேலும் நம்முடைய தேவனாகிய தாகோன்மேலும் பாரமாயிருக்கிறது!" என்று அலறினர்.
என்ன செய்வதென்று அறியாமல் திகைத்த அவர்கள், பெலிஸ்திய ஐந்தரசுகளின் தலைவர்களைக் கூட்டி ஆலோசித்து, உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் காத் பட்டணத்திற்கு அனுப்பிவைத்தனர். ஆனால் பெட்டி காத் பட்டணத்திற்குள் நுழைந்த மாத்திரத்தில், யெகோவாவின் கரம் அந்த நகரத்தையும் பயங்கர வாதையினால் அடித்தது: பெரியோர் முதல் சிறியோர் வரை அனைவருக்கும் கொடிய கட்டிகள் எழும்பி, பட்டணமெங்கும் பெருங்குழப்பமும் மரண ஓலமும் உண்டானது. காத் பட்டணத்தார் நடுநடுங்கி உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எக்ரோன் பட்டணத்திற்கு ஏற்றி அனுப்பினர். ஆனால் பெட்டி எக்ரோனின் எல்லைக்குள் வந்தவுடனேயே, எக்ரோன் மக்கள் அலறித் துடித்து: "எங்களையும் எங்கள் ஜனங்களையும் கொன்றுபோடும்படி இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டியை எங்களிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்!" என்று கூக்குரலிட்டனர். கொள்ளைநோயின் மரண ஓலம் வானபரியந்தம் எழும்பியது.
ஏழு மாதங்கள் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி பெலிஸ்தியரின் தேசத்திலே தங்கியிருந்தது; அது சென்ற இடமெல்லாம் விக்கிரகங்கள் நொறுங்கின, நகரங்கள் பாழாயின, ஜனங்கள் செத்து மடிந்தனர். சர்வவல்ல தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களால் ஒருபோதும் நிற்க முடியாது என்பதை உணர்ந்த பெலிஸ்திய அதிபதிகள், தங்கள் சோதிடர்களையும் மந்திரவாதிகளையும் வரவழைத்து: "யெகோவாவின் பெட்டியை நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்? அதை எப்படி அதின் ஸ்தானத்திற்குத் திரும்ப அனுப்பவேண்டும்?" என்று ஆலோசனை கேட்டனர். பார்வோனும் எகிப்தியரும் தங்கள் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினது போல நீங்களும் உங்கள் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தாதீர்கள் என்று அந்தப் பூசாரிகள் எச்சரித்தனர். மேலும், பெலிஸ்திய ஐந்து பிரபுக்களின் எண்ணிக்கையின்படி ஐந்து பொன் மூலக்கட்டிகளையும், தேசத்தைப் பாழாக்கிய சுண்டெலிகளின் சாயலான ஐந்து பொன் சுண்டெலிகளையும் குற்றநிவாரணக் காணிக்கையாகச் செய்து, இஸ்ரவேலின் தேவனுக்கு மகிமையைச் செலுத்தும்படி அறிவுறுத்தினர்.
இந்த வாதை மெய்யாகவே இஸ்ரவேலின் தேவனால் வந்ததா அல்லது தற்செயலாக நேரிட்டதா என்பதைச் சோதித்துப் பார்க்கும்படி, அந்தப் பூசாரிகள் மனித அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பரீட்சையைத் திட்டமிட்டனர். அவர்கள் ஒரு புதிய மாட்டு வண்டியைச் செய்து, அதுவரை நுகத்தடி வைக்கப்படாத, பால் கொடுக்கிற இரண்டு கறவை மாடுகளை வண்டியில் பூட்டினர். அந்த மாடுகளின் இளங்கன்றுகளைப் பிரித்து வீட்டிலே கட்டினர். இயற்கை உணர்வின்படி, கன்றுகளைப் பிரிந்த தாய்ப் பசுக்கள் ஒருபோதும் வண்டியை இழுக்காது; கதறிக்கொண்டு தங்கள் கன்றுகளிடமே ஓட முயலும். "அந்த வண்டியைப் பாருங்கள்; அது தன் சொந்த எல்லையின் வழியே பெத்ஷிமேசுக்குப் போனால், இந்த மாபெரும் தீங்கை அவரே நமக்குச் செய்தார் என்று அறிவோம்; இல்லாவிட்டால், அவருடைய கை நம்மை அடிக்கவில்லை, அது தற்செயலாய் நேரிட்டது என்று அறிந்துகொள்வோம்" என்றனர் (1 சாமுவேல் 6:9).
பெலிஸ்திய பிரபுக்கள் மூச்சடக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். மாடுகள் வண்டியில் பூட்டப்பட்ட அடுத்த விநாடியே, தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் அவற்றைத் தம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தார்! அந்த இரண்டு கறவை மாடுகளும் இடதுபுறமாவது வலதுபுறமாவது சாயாமல், தங்கள் கன்றுகளுக்காகக் கதறிக்கொண்டே, நேராக பெத்ஷிமேசுக்குப் போகிற பெருவழியிலே நடந்தன! பெலிஸ்தரின் ஐந்து பிரபுக்களும் வியப்படைந்து, பெத்ஷிமேசின் எல்லைவரை நடுநடுங்கிக்கொண்டே பின்சென்றனர்.
பெத்ஷிமேஸ் பள்ளத்தாக்கிலே இஸ்ரவேலர் தங்கள் கோதுமை அறுவடையைச் செய்துகொண்டிருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்தபோது, தூரத்திலே உடன்படிக்கைப் பெட்டி புதிய வண்டியில் ஏறி வருவதைக் கண்டு, மட்டற்ற ஆனந்தத்தோடு துள்ளிக்குதித்தனர். அந்த வண்டி பெத்ஷிமேசியனாகிய யோசுவாவின் நிலத்தில் வந்து, அங்கிருந்த ஒரு பெரிய கல்லின் அருகே நின்றது. லேவியர்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியையும் பொன் காணிக்கைகள் இருந்த பெட்டியையும் இறக்கி வைத்தனர்; வண்டியின் மரங்களை விறகாகப் பிளந்து, அந்த இரண்டு கறவை மாடுகளையும் கர்த்தருக்குச் சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்தினர். இதைக் கண்ட பெலிஸ்திய ஐந்து பிரபுக்களும் இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய ஒப்பற்ற வல்லமையை மெய்சிலிர்க்க ஒப்புக்கொண்டு எக்ரோனுக்குத் திரும்பினர்.
ஆனால் அந்தப் பேரானந்தம் விரைவில் பெத்ஷிமேசில் ஒரு சோகமாக மாறியது. சந்தோஷத்தின் மிகுதியினால் தேவபயத்தை இழந்த பெத்ஷிமேஸ் ஜனங்கள், மோசேயின் பிரமாணத்தை மீறி (எண்ணாகமம் 4:20), உடன்படிக்கைப் பெட்டியின் கிருபாசனத்தை அகற்றி, அதன் உள்ளே என்ன இருக்கிறது என்று அலட்சியமாக எட்டிப்பார்த்தனர்! பரிசுத்தத்தைத் தீட்டுப்படுத்திய அந்த எழுபது பேரைத் தேவன் உடனே தண்டித்தார்; அவர்கள் களத்திலேயே மடிந்தனர். தேவனுடைய தூய பரிசுத்தத்தைக் கண்டு நடுங்கிய பெத்ஷிமேஸ் மக்கள் கதறி அழுது: "இந்தப் பரிசுத்தமுள்ள தேவனாகிய கர்த்தருக்கு முன்பாக நிற்கத்தக்கவன் யார்? அவர் எங்களை விட்டு யாரிடத்திற்குப் போவார்?" என்று பயந்தனர் (1 சாமுவேல் 6:20).
அவர்கள் கீரியாத்யாரீமின் குடிகளுக்கு ஆட்களை அனுப்பி, உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு போகும்படி வேண்டினர். கீரியாத்யாரீமின் மனுஷர் வந்து, பெட்டியை மேட்டிலிருந்த அபினதாபின் வீட்டிற்குக் கொண்டுபோய், அதைக் காக்கும்படி அவனது குமாரனாகிய எலெயாசாரைப் பரிசுத்தப்படுத்தினர். அங்கே தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி இருபது ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தது; இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் எல்லாரும் கர்த்தரை நினைத்துத் துக்கத்தோடு அழுது, மெய்யான ஆவிக்குரிய எழுப்புதலுக்காக ஏங்கினர். தோல்வியின் சாம்பலிலிருந்தும், தேவன் தமக்கு எந்த மனிதப் படைகளும் தேவையில்லை என்பதை நிரூபித்தார்: யெகோவா ஒருவரே பரிசுத்தரும், சர்வலோகத்தையும் ஆளுகிற ஏக இறையாண்மையுள்ள தேவனும் ஆவார்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
இக்கபோத்; 'மகிமை எங்கே?' அல்லது 'மகிமையற்றது' என்று பொருள்படும் (ஈ - எதிர்மறை சொல், கபோத் - கனம், மகத்துவம், தேவ மகிமை). உடன்படிக்கைப் பெட்டி பிடிபட்டபோது பினெகாசின் மனைவி தன் குழந்தைக்கு இட்ட சோகப் பெயர்.
உடன்படிக்கைப் பெட்டி; பத்துக்கற்பனைகள் வைக்கப்பட்டிருந்த பொன்னால் மூடப்பட்ட சீத்திம் மரப் பெட்டி. அதன்மேல் கிருபாசனமும் கேருபீன்களும் அமைந்திருந்து, பூமியிலே யெகோவாவின் ஆளும் சிங்காசனமாக விளங்கியது.
தாகோன்; பெலிஸ்தரின் பிரதான விக்கிரகம். தானியம் (தாகான்) மற்றும் மீன் (தாக்) உருவத்தோடு தொடர்புடையது. அஸ்தோத் மற்றும் காசாவிலுள்ள பிரம்மாண்ட கோவில்களில் வழிபடப்பட்டது.
வாசற்படி; கோவில் அல்லது அரண்மனையின் வாசல் நிலைப்படி. தாகோனின் துண்டிக்கப்பட்ட தலையும் கைகளும் நொறுங்கிக் கிடந்த இடம்; இதனாலேயே பெலிஸ்திய பூசாரிகள் அஸ்தோத் வாசற்படியை மிதிக்காமல் தாண்டிச் சென்றனர்.
எபனேசர்; 'உதவியின் கல்' என்று பொருள்படும் (எபன் - கல், ஏசர் - உதவி). இஸ்ரவேலர் முதலாவது தோற்ற இடம்; பின்னாளிலே சாமுவேல் அங்கே கல்லை நாட்டி, 'இம்மட்டும் கர்த்தர் எங்களுக்கு உதவிசெய்தார்' என்று போற்றி மகிழ்ந்த இடம்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
1 சாமுவேல் 4–7 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, ஆரம்ப இரும்புக் காலத்தின் (கி.மு. 1075–1050) மத்தியதரைக் கடல் பகுதி மக்கள் (பெலிஸ்தர் / பெலசெத்) மற்றும் இஸ்ரவேல் கோத்திரக் கூட்டமைப்புக்கு இடையே நிகழ்ந்த அரசியல் மோதல்களை விவரிக்கிறது. பெலிஸ்தரின் ஐந்து பிரதான நகரங்கள் (பெலிஸ்திய ஐந்தரசுகள்)—அஸ்தோத், அஸ்கலோன், எக்ரோன், காத், காசா—அக்காலத்தில் மிகச் சிறந்த இரும்பு உருக்கு தொழில்நுட்பத்தையும், கிரேக்க மைசீனிய கலாச்சார பாணி இருவண்ண மண்பாண்டங்களையும், சிறந்த போர்க்கருவிகளையும் பெற்று, செபேலா சமவெளியில் ராணுவ மேலாதிக்கம் செலுத்தின. அஸ்தோத்தில் (டெல் அஸ்தோத்) மோஷே தோத்தான் நடத்திய அகழ்வாராய்ச்சிகள், கி.மு. 11-ஆம் நூற்றாண்டின் பேரழிவுப் படிவுகளையும், தானிய மற்றும் மீன் தெய்வமாக வணங்கப்பட்ட தாகோன் வழிபாட்டுத் தலங்களையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. காத் (டெல் எஸ்-சாபி) மற்றும் எக்ரோன் (டெல் மிக்னே) நகரங்களில் ஏரென் மேயர் மற்றும் சீமோர் கிட்டீன் அகழ்ந்தெடுத்த சான்றுகள், பெலிஸ்திய கூட்டரசுகளின் கட்டமைப்பு மற்றும் சோரெக் பள்ளத்தாக்கு வழியாக பெத்ஷிமேசுக்குச் செல்லும் பழங்கால வணிகப் பாதைகளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. வேதாகமம் குறிப்பிடும் 'மூலவியாதி' (*ஓபாலிம்* - கட்டிகள்) மற்றும் தேசத்தைப் பாழாக்கிய 'சுண்டெலிகள்' (*அக்பாரீம்*), பண்டைய காலங்களில் சுண்டெலிகளால் பரப்பப்பட்ட கொள்ளைநோய்ப் பரவலை (Bubonic Plague) ஒத்திருக்கிறது. மேலும் இக்காலகட்டத்தில் சீலோ நகரம் பெலிஸ்தரால் தரைமட்டமாக்கப்பட்டு எரிக்கப்பட்டதை, அங்குள்ள கி.மு. 1050-ன் தடிமனான சாம்பல் படிவுகள் நிரூபிக்கின்றன (எரேமியா 7:12-14).
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனை உங்கள் சுயநலத் தேவைகளுக்கான கருவியாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்: இஸ்ரவேலர் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்தால் வெற்றி நிச்சயம் என்று தப்புக் கணக்கு போட்டனர். ஜெபத்தையோ, ஆலய ஆராதனையையோ, வேதாகமத்தையோ உங்கள் மனம்போன போக்கிலான வாழ்க்கைக்குப் பாதுகாப்புக் கொடுக்கும் மந்திரத் தாயத்தாகக் கருதாதீர்கள். தேவனை நம் விருப்பத்திற்குப் பயன்படுத்துவதல்ல, அவருடைய சித்தத்திற்கு நம்மை ஒப்புக்கொடுப்பதே மெய்யான விசுவாசம்.
- தேவன் தமது சொந்த மகிமையைத் தாமே காத்துக்கொள்வார் என்று விசுவாசியுங்கள்: ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் தடுமாறி விழும்போது, அல்லது சுவிசேஷம் புறஜாதியாரால் கேலி செய்யப்படும்போது கலங்காதீர்கள். தமது மகிமையைப் பாதுகாக்க யெகோவாவுக்கு மனிதப் படைகள் தேவையில்லை; தாகோனின் கோவிலுக்குள்ளேயே சென்று அவனது தலையை உருட்டிய தேவன், உங்கள் வாழ்விலும் தமக்கு விரோதமான விக்கிரகங்களை நொறுக்கித் தமது நாமத்தை உயர்த்துவார்.
- எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தேவ பிரசன்னத்தைப் பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள்: ஆவிக்குரிய சடங்குகள் நடந்துகொண்டிருந்தாலும் தேவ மகிமை விலகிப்போகக்கூடும் என்பதை *இக்கபோத்* என்ற பெயர் நமக்கு எச்சரிக்கிறது. உலக அந்தஸ்து, செல்வம், பெருமைகளைவிட இயேசுவின் பிரசன்னமே நமக்கு முக்கியம். பரிசுத்த ஆவியானவரைத் துக்கப்படுத்தாமல், அனுதினமும் மனந்திரும்புதலோடும் உத்தமத்தோடும் வாழுங்கள்.
- பரிசுத்தமான காரியங்களை ஆழ்ந்த பயபக்தியோடு அணுகுங்கள்: பெத்ஷிமேஸ் ஜனங்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியை அலட்சியமாக எட்டிப்பார்த்ததினால் மடிந்துபோயினர். தேவனுடைய காரியங்களோடு பழகிவிட்டோம் என்பதற்காகப் பயபக்தியை இழந்துவிடாதீர்கள். நாம் ஆராதிக்கும் தேவன் பட்சிக்கிற அக்கினியாயிருக்கிறார் (எபிரெயர் 12:28-29); எனவே நடுநடுங்குதலோடும் பரிசுத்த பயத்தோடும் தேவ சமுகத்தில் நில்லுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- எபனேசரில் நடந்த இரண்டு போர்களில் மொத்தம் முப்பத்து நான்காயிரம் இஸ்ரவேல் வீரர்கள் மாண்டனர்—முதல் போரில் 4,000 பேரும், பெட்டி வந்த இரண்டாம் போரில் 30,000 பேரும் மடிந்தனர் (1 சாமுவேல் 4:2, 10).
- ஏலி இஸ்ரவேலை நாற்பது ஆண்டுகள் நியாயம் விசாரித்தார்; தொண்ணூற்றெட்டு வயதான அவர், உடன்படிக்கைப் பெட்டி பிடிபட்ட செய்தியைக் கேட்டவுடன் நாற்காலியிலிருந்து பின்னாக விழுந்து கழுத்து முறிந்து செத்தார் (1 சாமுவேல் 4:18).
- அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோன் கோவிலின் வாசற்படியில் தாகோனின் துண்டிக்கப்பட்ட தலையும் கைகளும் விழுந்து கிடந்ததால், பெலிஸ்திய பூசாரிகள் பல நூற்றாண்டுகளாக அந்த வாசற்படியை மிதிக்காமல் தாண்டிக்குதிக்கும் பழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தனர் (1 சாமுவேல் 5:5; செப்பனியா 1:9).
- ஒருபோதும் நுகத்தடி வைக்கப்படாத, கன்றுக்குட்டிகள் வீட்டில் கட்டப்பட்டிருந்த இரண்டு கறவை மாடுகள் வண்டியை இழுத்துக்கொண்டு, பின்னிட்டுப் பாராமல் நேராக பெத்ஷிமேஸ் நோக்கிச் சென்றது தேவனுடைய நேரடி இறையாண்மைக்கு அசைக்க முடியாத அத்தாட்சியாக விளங்கியது (1 சாமுவேல் 6:7-12).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
உடன்படிக்கைப் பெட்டி பிடிபட்ட இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் நிகழ்வு, இஸ்ரவேலரிடமிருந்த மாயையான சடங்காச்சார விக்கிரகாராதனையை வேரறுக்க தேவன் கொடுத்த எச்சரிக்கையாகும். இஸ்ரவேலர் ஜீவனுள்ள தேவனைத் தங்களுக்கு வெற்றியைத் தரும் ஒரு மந்திரத் தாயத்தாகக் கருதினர்; பெட்டி இருக்கும் இடத்தில் தேவன் தங்களுக்கு வெற்றி தரக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார் என்று அவர்கள் தப்புக்கணக்குப் போட்டனர். தங்கள் பாவங்களை விடாமல் வாழ்ந்த ஆசாரியர்களையும் ஜனங்களையும் பாதுகாக்கத் தேவன் தம்முடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கவில்லை. பெலிஸ்தர் கையிலே பெட்டி பிடிபடவும், சீலோ நகரம் தரைமட்டமாக்கப்பட்டு எரிக்கப்படவும் அனுமதித்ததன் மூலம் (சங்கீதம் 78:56-61; எரேமியா 7:12), தாம் எந்தப் பெட்டிக்குள்ளும் அடங்கிவிடுகிறவர் அல்ல, சர்வலோகத்தையும் ஆளுகிற சுதந்திர தேவன் என்பதை யெகோவா நிருபித்தார்.
பண்டைய மத்திய கிழக்கில் சிறைபிடிக்கப்பட்ட விக்கிரகங்களை வெற்றி பெற்ற தேசத்து விக்கிரகக் கோவிலில் வைப்பது, தோற்றுப்போன தெய்வத்தை அவமானப்படுத்துவதாகும். பெலிஸ்தர் உடன்படிக்கைப் பெட்டியை அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோன் கோவிலில் வைத்தபோது, தாகோன் யெகோவாவை ஜெயித்துவிட்டான் என்று பெருமை பாராட்டினர். ஆனால் மறுநாள் காலையில் பார்த்தபோது, தாகோன் யெகோவாவின் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தரையிலே சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து கிடந்தான்! பூசாரிகள் அவனைத் தூக்கி வைத்தனர். ஆனால் அடுத்த நாள் அதிகாலையிலோ அவமானம் பூரணமானது: தாகோன் மீண்டும் முகங்குப்புற விழுந்து கிடந்தது மட்டுமல்லாமல், அவனது தலையும் (ஞானம்) இரண்டு கைகளும் (பெலன்) வாசற்படியிலே துண்டிக்கப்பட்டு விழுந்து கிடந்தன; தாகோனின் முண்டம் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது! எந்த மனிதப் படையும் இல்லாதபோதும், எதிரியின் சொந்தக் கோட்டையிலேயே புகுந்து விக்கிரகங்களை உடைத்தெறியும் சர்வவல்லவர் யெகோவா மட்டுமே என்பதை இது உலகிற்கு நிரூபித்தது.
பெத்ஷிமேசுக்கு மாடுகள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுவந்தபோது ஜனங்கள் மகிழ்ச்சியோடு பலியிட்டனர். ஆனால் அந்த சந்தோஷம் விரைவில் வரம்புமீறிய அலட்சியமாகவும், பரிசுத்தத்தைத் தீட்டுப்படுத்தும் துணிகரமாகவும் மாறியது. மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி (எண்ணாகமம் 4:5, 15, 20), உடன்படிக்கைப் பெட்டியைச் சுமக்கும் லேவிய ஆசாரியர்கள்கூட அதன் திரையை விலக்கி ஒரு விநாடிகூட அதைப் பார்க்கக் கூடாது; மீறினால் மரணமே தண்டனை! ஆனால் பெத்ஷிமேஸ் மனிதர்களோ பயபக்தியின்றி உடன்படிக்கைப் பெட்டியின் கிருபாசனத்தை அகற்றி, வேடிக்கை பார்ப்பது போல உள்ளே எட்டிப்பார்த்தனர். உடனே எழுபது பேரைத் தேவன் தண்டித்தார். தேவனுடைய கிருபையை நாம் அலட்சியமான உரிமையாக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய பரிசுத்தம் நடுநடுங்கும் பயபக்தியைக் கோருகிறது என்பதை இது விசுவாசிகளுக்கு உணர்த்துகிறது.
