நியாயாதிபதிகள் காலத்தின் அந்த இறுதிக் கட்டத்திலே—அவனவன் தன் தன் பார்வைக்குச் சரியானதைச் செய்து, ஆவிக்குரிய ஒழுக்கமும் பரிசுத்தமும் குலைந்துபோயிருந்த அந்த இருண்ட நாட்களிலே—இஸ்ரவேல் தேசத்தின் ஆன்மீக நிலைமை மிகவும் பரிதாபகரமான சீரழிவுக்குள் மூழ்கியிருந்தது. எப்பிராயீமின் மலைத்தேசத்திலுள்ள சீலோ என்னும் புண்ணிய நகரத்திலே, யோசுவாவின் காலந்தொட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த மோசேயின் ஆசரிப்புக் கூடாரமும் கர்த்தருடைய பரிசுத்த உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் ஆசாரியர்களின் அக்கிரமங்களினால் கறைபட்டிருந்தன. இஸ்ரவேலின் முதிய பிரதான ஆசாரியனும் நாற்பது ஆண்டுகள் நியாயாதிபதியுமாய் இருந்த ஏலி, வயது முதிர்ந்து கண்களும் மங்கி, ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வும் உணர்வுகளும் தளர்ந்து போயிருந்தார்; அவனது குமாரராகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் என்பவர்களோ கர்த்தரை அறியாத துன்மார்க்கர்களாயும் பேலியாளின் மக்களாயும் வாழ்ந்தனர்: ஜனங்கள் கொண்டுவந்த பலி இறைச்சியைக் கொழுப்பைப் பலிபீடத்தில் தகனிக்கும் முன்னதாகவே முட்கோலினால் கட்டாயமாகப் பறித்து, ஆசரிப்புக் கூடார வாசலில் ஊழியம் செய்த பெண்களோடு தகாத பாவம் செய்து, கர்த்தரின் பரிசுத்த ஆராதனையை ஜனங்கள் அருவருக்கப்பண்ணினர். வேதாகமம் அக்காலத்தின் கடுமையான ஆவிக்குரிய பஞ்சத்தை இவ்வாறு மனவேதனையோடு விவரிக்கிறது: "அந்நாட்களிலே கர்த்தருடைய வார்த்தை அரிதாயிருந்தது; பிரத்தியட்சமான தரிசனம் இல்லாதிருந்தது!" (1 சாமுவேல் 3:1).
ஆனால் எப்பிராயீமின் ராமாத்தாயீம்-சோப்பீம் என்னும் அமைதியான மலையடிவாரக் கிராமத்திலே, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் புறம்பான சீரழிவுகளுக்கு அப்பால், ஒரு ஏழைப் பெண்ணின் கண்ணீரின் மூலமாகத் தேவன் தமது மாபெரும் இரட்சிப்பைத் திட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தார். எல்க்கானா என்னும் தேவபக்தியுள்ள லேவியனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர்: ஒருத்தியின் பெயர் அன்னாள் (கருணை நிறைந்தவள்), மற்றவளின் பெயர் பெனின்னாள் (முத்து போன்றவள்). பெனின்னாளுக்கு ஆண் பெண் பிள்ளைகள் பலர் பிறந்திருந்தனர்; ஆனால் அன்னாளுக்கோ பிள்ளையில்லை, கர்த்தர் அவள் கர்ப்பத்தை அடைத்திருந்தார். பண்டைய மத்திய கிழக்குக் கலாச்சாரத்தில், மலட்டுத்தனம் என்பது ஒரு பெண்ணுக்குத் தாங்கமுடியாத சமுதாய அவமானமாகவும், குடும்பப் புறக்கணிப்பாகவும், நீங்காத ஆவிக்குரிய சாபமாகவும் கருதப்பட்டது. ஆண்டுதோறும் எல்க்கானா சீலோவிலுள்ள சேனைகளின் கர்த்தரைப் பணிந்துகொள்ளவும் பலியிடவும் தன் குடும்பத்தார் அனைவரோடும் போகும்போது, அன்னாளின் உள்ளம் சுக்குநூறாக உடைந்து நொறுங்கியது. எல்க்கானா அன்னாள்மேல் மிகுந்த அன்புவைத்து, பலியிடும்போதெல்லாம் அவளுக்கு விசேஷித்த இரட்டிப்பான பங்கைக் கொடுத்தபோதிலும், பெனின்னாள் அவளைத் தன் பரம சக்களத்தியாக எண்ணி, அவள் மலடியாயிருக்கிறாள் என்றும் தேவன் அவளைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்றும் நாள்தோறும் அவளைக் குத்தலாகப் பேசி, அவளது மனதை வாட்டி வதைத்தாள். எல்க்கானா, "அன்னாளே, ஏன் அழுகிறாய்? ஏன் சாப்பிடாமல் இருக்கிறாய்? பத்து குமாரரைப்பார்க்கிலும் நான் உனக்கு அதிகமல்லவா?" என்று ஆறுதல் சொன்னபோதிலும், அன்னாளின் ஆத்தும வேதனை தணியவில்லை. அன்னாள் தன் துக்கம் தாளாமல் அழுது, உணவு உண்ணாமல் பட்டினியாய் விழுந்து கிடந்தாள்.
ஒருமுறை சீலோவிலே பலிவிருந்து முடிந்தபின்பு, மாலை வேளையிலே அன்னாள் எழுந்து, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலை நோக்கித் தனியாகச் சென்றாள். அவளது உள்ளத்தில் கனன்றுகொண்டிருந்த வேதனையை இனி மனித ஆறுதல்களால் ஒருபோதும் ஆற்ற முடியாது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். வேதாகமம் அவளது கண்ணீரின் ஜெபத்தை இவ்வாறு விவரிக்கிறது: "அவள் போய், மனங்கசந்து (மாரத் நெபெஷ் - Marat Nefesh), மிகவும் அழுது, கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணினாள்!" (1 சாமுவேல் 1:10). ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் ஒரு நாற்காலியின்மேல் ஏலி என்னும் பிரதான ஆசாரியன் அமர்ந்து, மங்கிய பார்வைகொண்ட கண்களோடு அந்தத் தனிமையான பெண்ணை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
அன்னாளின் ஜெபம் அதுவரை இஸ்ரவேல் ஆசாரியர்கள் கண்டிராத ஒரு விசேஷித்த ஆத்தும போராட்டமாய் இருந்தது. அவள் வெளிவேஷமாக உரத்த குரலில் கத்தவில்லை; மனப்பாடம் செய்த சடங்கு மந்திரங்களை முழங்கவில்லை. அவள் தன் இருதயத்திலே மௌனமாய்ப் பேசினாள்; அவளது உதடுகள் மட்டும் நடுங்கி அசைந்தன, அவளது தொண்டையிலிருந்து மனித சத்தமோ கேட்கப்படவில்லை. அந்த ஆழமான மௌனத்தின் பிரசவ வேதனையிலே, அன்னாள் ஒரு நிபந்தனையற்ற நாசரேயப் பொருத்தனையை (நேதெர் - Neder) தேவனுக்கு முன்பாகச் செய்தாள்: "சேனைகளின் கர்த்தாவே, தேவரீர் உம்முடைய அடியாளின் சிறுமையைக் கண்ணோக்கிப் பார்த்து, உம்முடைய அடியாளை மறவாமல் நினைந்தருளி, உமது அடியாளுக்கு ஒரு ஆண் பிள்ளையைக் கொடுத்தால், அவன் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் அவனைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அவன் தலையின்மேல் சவரகன் கத்தி படுவதில்லை என்று பொருத்தனை பண்ணினாள்!" (1 சாமுவேல் 1:11). தான் கேட்கும் குழந்தையைத் தன் சொந்தப் பெருமைக்காகவோ மடிமீது வைத்து மகிழவோ அல்லாமல், சீரழிந்துபோன தேசத்தில் கர்த்தருக்கே ஊழியக்காரனாகத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவேன் என்ற விசுவாசத் தீர்மானம் அது!
அவளது உதடுகள் மட்டும் அசைவதையும் ஆனால் எந்த வார்த்தையும் கேட்காதிருப்பதையும் கண்ட ஏலி ஆசாரியன், அவள் திராட்சரசம் குடித்து வெறித்திருக்கிறாள் என்று தப்பாக எண்ணினார். கோபத்தோடு அவளிடம் வந்து: "எதுவரைக்கும் வெறித்திருப்பாய்? உன் திராட்சரசத்தை உன்னை விட்டு விலக்கு என்றார்!" ஆனால் அன்னாள் தன் கோபத்தைக் காட்டாமல், மிகுந்த அமைதியோடும் பணிவான குரலிலும்: "அப்படியல்ல, என் ஆண்டவனே, நான் மனக்கிலேசமுள்ள ஸ்திரீ; நான் திராட்சரசமாகிலும் மதுவாகிலும் குடிக்கவில்லை; நான் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் என் இருதயத்தை ஊற்றிவிட்டேன்! உம்முடைய அடியாளைப் பேலியாளின் மகளாகிய துன்மார்க்கப் பெண்ணாக எண்ணாதேயும்; மிகுந்த தவிப்பினாலும் வேதனையான சஞ்சலத்தினாலும் இதுவரைக்கும் என் உள்ளத்தை ஆண்டவரிடம் கொட்டினேன் என்றாள்."
அவளது உள்ளத்தின் பரிசுத்தத்தையும் மெய்யான கண்ணீரையும் கண்ட ஏலியின் மழுங்கிப்போயிருந்த ஆவிக்குரிய மனசாட்சி விழித்தது. பிரதான ஆசாரியன் அவளை ஆசீர்வதித்து: "சமாதானத்தோடே போ; நீ இஸ்ரவேலின் தேவனிடத்தில் கேட்டுக்கொண்ட உன் விண்ணப்பத்தின்படி அவர் உனக்குக் கட்டளையிடுவாராக என்றார்!" அன்னாள் உடனே பணிந்து, "உம்முடைய அடியாளுக்கு உம்முடைய கண்களில் தயவு கிடைக்கக்கடவது" என்று விசுவாசத்தோடு சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டுப் போய், தன் வீட்டாரோடு போஜனம்பண்ணினாள்; அதன்பின்பு அவளது முகம் ஒருபோதும் துக்கமுகமாய் இருக்கவே இல்லை. அவள் தன் பெரும் பாரத்தைக் கர்த்தரின் பலிபீடத்திலே இறக்கி வைத்துவிட்டு சமாதானத்தோடு திரும்பினாள்!
மறுநாள் அதிகாலையில் எல்க்கானாவின் குடும்பத்தார் எழுந்து கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டு, ராமாவிலுள்ள தங்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பினர். குறித்த காலத்திலே சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் அன்னாளை நினைத்தருளினார்; அவள் கர்ப்பவதியாகி அழகிய ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். "அவனைக் கர்த்தரிடத்தில் கேட்டேன்" என்று சொல்லி, அவனுக்கு *சாமுவேல்* (ஷெமுவேல் - Shemu'el: 'தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்') என்று பெயரிட்டாள். அடுத்த ஆண்டு எல்க்கானா சீலோவுக்குப் பண்டிகைப் பலிசெலுத்தப் புறப்பட்டபோது, அன்னாள் அவரோடு போகாமல்: "பிள்ளை பால்மறக்கட்டும், அப்பொழுது அவன் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் காணப்பட்டு, என்றைக்கும் அங்கே கர்த்தருக்கு ஊழியம் செய்யும்படி அவனைக் கொண்டுபோய் விடுவேன்" என்று தன் கணவனிடம் உறுதியாகக் கூறினாள். எல்க்கானாவும், "உன் பார்வைக்கு நலமானபடி செய்" என்று சம்மதித்தான்.
சுமார் மூன்று வயதிலே சாமுவேல் தாய்ப்பால் குடி மறந்தபோது, அன்னாள் தான் செய்த பொருத்தனையை மறக்கவில்லை. மூன்று காளைகளையும், ஒரு மரக்கால் மாவையும், ஒரு துருத்தி திராட்சரசத்தையும் பலிக்கான காணிக்கையாக எடுத்துக்கொண்டு, தன் ஆசை மகனைக் கூட்டிக்கொண்டு சீலோவின் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கு வந்தாள். முதிய ஏலி ஆசாரியனின் முன்பாக அந்தச் சிறு பாலகனைக் கொண்டுவந்து நிறுத்தி: "என் ஆண்டவனே, உம்முடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்; இங்கே உம்முடைய அண்டையிலே நின்று கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணின ஸ்திரீ நான்தான். இந்தப் பிள்ளைக்காகத்தான் நான் அழுது ஜெபம்பண்ணினேன்; நான் கர்த்தரிடத்தில் கேட்டுக்கொண்ட என் விண்ணப்பத்தின்படி அவர் எனக்குத் தந்தருளினார்! ஆகையால் அவன் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் அவனைக் கர்த்தருக்கே ஒப்புக்கொடுக்கிறேன்; அவன் கர்த்தருக்கே உரியவன் என்றாள்!" (1 சாமுவேல் 1:26-28). அங்கே அவர்கள் அனைவரும் முகம் குப்புற விழுந்து கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டனர்.
அப்போது பரிசுத்த ஆவியினால் ஏவப்பட்ட அன்னாள், பரலோக சிங்காசனத்தைத் தொடும் அந்தப் புகழ்பெற்ற தீர்க்கதரிசன ஸ்தோத்திரப் பாடலை (1 சாமுவேல் 2:1-10) கம்பீரமாகப் பாடினாள்—பின்னாளிலே புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவின் தாயாகிய மரியாள் பாடிய மகத்துவப் பாடலுக்கு (லூக்கா 1:46-55) இதுவே அஸ்திபாரமாக அமைந்தது. கர்த்தர் பலவான்களின் வில்லை உடைத்து, பலவீனர்களைப் பலத்தால் இடைக்கட்டுகிறார்; தரித்திரரைப் புழுதியிலிருந்தும் குப்பையிலிருந்தும் தூக்கிப் பிரபுக்களோடு உட்காரப்பண்ணுகிறார் என்று பரவசத்தோடு முழங்கிய அன்னாள், முழு எபிரெய வேதாகம வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக மேசியாவாகிய தேவனால் 'அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரை' (*மஷியாக்*) தீர்க்கதரிசனமாக முன்னறிவித்து: "அவர் தமது ராஜாவுக்குப் பெலன் அளித்து, தமது அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரின் கொம்பை உயர்த்துவார்!" என்று பரவசத்தோடு பாடினாள் (1 சாமுவேல் 2:10).
தான் பெற்றெடுத்த ஒரே குழந்தையைத் தன் கண்களின் வெளிச்சமாகிய சாமுவேலைச் சீலோவிலே ஏலியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு அன்னாள் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினாள். ஆண்டுதோறும் அவள் தன் புருஷனோடு சீலோவிற்குப் பலிசெலுத்த வரும்போதெல்லாம், தாய்மையின் அன்பினால் தன் சொந்தக் கைகளினாலேயே நெய்த அழகிய ஒரு சிறு சால்வையைத் (மெயீல் காத்தோன் - Me'il Qaton) தன் அருமை மகனுக்குக் கொண்டுவருவாள்; தன் மகன் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பரிசுத்தத்திலும் ஞானத்திலும் வளர்வதைக் கண்டு ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தாள். பொருத்தனையில் உண்மையாயிருந்த அன்னாளைக் கர்த்தர் அபரிமிதமாய் ஆசீர்வதித்து, அவளுக்குப் பின்னும் மூன்று குமாரரையும் இரண்டு குமாரத்திகளையும் தந்து அவளது மடியை நிறைவாக்கினார்!
சிறுவன் சாமுவேல் ஒரு தூய சணல்நூல் ஏபோத்தைத் தரித்தவனாய்க் கர்த்தரின் சந்நிதியில் பணிவிடை செய்துவந்தான். ஏலியின் குமாரர் செய்த பயங்கரமான துன்மார்க்கங்களுக்கும் அசுத்தங்களுக்கும் மத்தியிலும், சாமுவேலின் உள்ளம் மாசற்ற வெள்ளைத்தாமரையைப் போலக் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பிரகாசித்தது. ஒரு நாள் இரவிலே, முதிய ஏலி தன் படுக்கையிலே படுத்திருந்தார்; அவரது கண்கள் பார்க்கக்கூடாதபடி மங்கியிருந்தன. அதிகாலை வேளையிலே, ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் உடன்படிக்கைப் பெட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு அருகே, தேவனுடைய விளக்கு (நேர் எலோஹிம் - Ner Elohim) அணையாதிருந்த அந்த அமைதியான நள்ளிரவிலே சாமுவேல் படுத்திருந்தான்.
திடீரென, பரிசுத்த கூடாரத்தின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு தெய்வீகக் குரல் கம்பீரமாய் ஒலித்தது: "சாமுவேலே!" தன் குருவாகிய முதிய ஏலிதான் படுக்கையிலிருந்து கூப்பிடுகிறார் என்று நினைத்து, அந்த பாலகன் உடனே எழுந்து ஓடி, ஏலியிடம் சென்று: "இதோ, இருக்கிறேன் (ஹிநேனி - Hineni); என்னைக் கூப்பிட்டீரே என்றான்!" ஏலி, "நான் உன்னைக் கூப்பிடவில்லை; திரும்பப் போய்ப் படுத்துக்கொள் என்றார்." சாமுவேல் போய்ப் படுத்துக்கொண்டான். இரண்டாவது முறையும் ஆண்டவர்: "சாமுவேலே!" என்று மீண்டும் அழைத்தார். சாமுவேல் மீண்டும் எழுந்து ஏலியிடம் ஓடினான்; ஏலி, "என் மகனே, நான் கூப்பிடவில்லை; போய்ப் படுத்துக்கொள் என்றார்." அக்காலத்தில் சாமுவேல் இன்னும் கர்த்தரை ஆவிக்குரிய அனுபவத்தில் தனிப்பட்ட முறையில் அறியாதிருந்தான்; கர்த்தருடைய வார்த்தை அவனுக்கு அதுவரை நேரடியாக வெளிப்பட்டிருக்கவில்லை.
மூன்றாவது முறையும் கர்த்தர், "சாமுவேலே!" என்று சத்தமிட்டு அழைத்தபோது, அவன் மீண்டும் ஏலியிடம் ஓடிவந்தான். அப்போதுதான் ஏலியின் மங்கிய ஆவிக்குரிய கண்கள் திறந்தன: கர்த்தர்தாமே இந்தச் சிறுபிள்ளையைக் கூப்பிடுகிறார் என்பதை ஏலி தெளிவாக உணர்ந்துகொண்டார்! ஏலி சாமுவேலை நோக்கி: "நீ போய்ப் படுத்துக்கொள்; அவர் உன்னைத் திரும்பக் கூப்பிட்டால், அப்பொழுது நீ: சொல்லும் கர்த்தாவே, அடியேன் கேட்கிறேன் என்று பணிவாய் சொல் என்றார்."
சாமுவேல் தன் இடத்திற்குப் போய்ப் பயபக்தியோடு படுத்துக்கொண்டான். அப்போது கர்த்தர் இறங்கி வந்து நின்று, முன்னிலும் பார்க்க மிக நெருக்கமாக: "சாமுவேலே, சாமுவேலே!" என்று இரண்டுவிசை அன்போடு கூப்பிட்டார். சாமுவேல் நடுங்கும் பயபக்தியோடு: "சொல்லும், அடியேன் கேட்கிறேன் என்றான்!"
அன்றிரவே பரலோகம் இஸ்ரவேல் தேசத்தின்மேல் தன் நீண்ட மௌனத்தை உடைத்துப் பேசியது! ஏலியின் குமாரர் பரிசுத்த ஸ்தலத்தைத் தூஷித்துச் செய்த கொடூரமான அக்கிரமங்களினிமித்தம், அவர்களைக் கண்டிக்கத் தவறிய ஏலியின் முழு ஆசாரியக் குடும்பத்தின்மேலும் வரப்போகிற பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்பைத் தேவன் அந்தச் சிறுவனிடம் முதலாவது வெளிப்படுத்தினார். விடிந்ததும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் கதவுகளைத் திறந்த சாமுவேல், அந்தப் பயங்கரமான தரிசனத்தை முதிய ஏலியிடம் சொல்ல மிகவும் பயந்தான். ஆனால் ஏலி, "தேவன் உன்னோடே பேசின காரியம் என்ன? ஒரு வார்த்தையையும் என்னிடத்தில் மறைக்காதே" என்று ஆணையிட்டுக் கேட்டபோது, சாமுவேல் ஒரு வார்த்தையையும் ஒளியாமல் அனைத்தையும் உண்மையாய்ச் சொன்னான். முதிய ஆசாரியன் நடுங்கித் தன் தலையைத் தாழ்த்தி: "அவர் கர்த்தர்; தமது பார்வைக்கு நலமானதைச் செய்வாராக என்றார்."
சாமுவேல் வளர்ந்தான்; கர்த்தர் அவனோடே இருந்தார்; அவருடைய வார்த்தைகளில் ஒன்றையாகிலும் தரையிலே விழுந்துபோகவொட்டாமல் நிறைவேற்றினார். வடக்கே தாண் தொடங்கி தெற்கே பெயெர்செபா வரை உள்ள இஸ்ரவேல் கோத்திரத்தார் எல்லாரும் சாமுவேல் கர்த்தருடைய மெய்யான தீர்க்கதரிசியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டான் என்பதைத் தெளிவாக அறிந்துகொண்டனர். சீலோவிலே தேவனுடைய விளக்கு அணைந்துபோய்விடவில்லை! ஒரு தாயின் கண்ணீரின் ஜெபத்தினாலும், ஒரு சிறுவனின் உத்தமமான கீழ்ப்படிதலினாலும், சவுலையும் தாவீது ராஜாவையும் அபிஷேகம் பண்ணி, தேசத்தில் பொற்காலத்தைத் தோற்றுவிக்கப்போகும் மாபெரும் தீர்க்கதரிசியையும் நியாயாதிபதியையும் தேவன் தம்முடைய மகிமைக்காக எழுப்பினார்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
சாமுவேல்; 'தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்' (ஷாமா - கேட்டல், ஏல் - தேவன்) அல்லது 'தேவனுடைய நாமம்' என்று பொருள்படும். 'நான் அவனைக் கர்த்தரிடத்தில் கேட்டேன்' என்று அன்னாள் கூறிய வார்த்தையின் நித்திய நினைவாக இடப்பட்ட பெயர்.
பொருத்தனை, தேவனுக்கு முன்பாகச் செய்யப்படும் புனித வாக்குறுதி. தனக்குப் பிறக்கும் குமாரன் தன் வாழ்நாளெல்லாம் தலைமயிரில் கத்தி படாமல் கர்த்தருக்கே ஊழியம் செய்வான் என்று அன்னாள் செய்த அர்ப்பணிப்பு.
சீலோ; 'இளைப்பாறுதல் அல்லது சமாதானத்தின் ஸ்தலம்' என்று பொருள்படும். நியாயாதிபதிகள் காலம் முழுவதும் மோசேயின் ஆசரிப்புக் கூடாரமும் உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் வைக்கப்பட்டிருந்த எப்பிராயீமின் புண்ணிய தலம்.
தேவனுடைய விளக்கு; ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்த ஏழு கிளைகள் கொண்ட பொன் குத்துவிளக்கு. இரவெல்லாம் எரிந்து விடியற்காலையில் அணையவிருந்த வேளையிலேயே சாமுவேலைத் தேவன் அழைத்தார்.
இதோ, அடியேன்! தேவனுடைய சத்தத்திற்குப் பூரணமாய் அடிபணிந்து, தடையின்றி கீழ்ப்படிய ஆயத்தமாய் நிற்கும் மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் எபிரெய விசுவாச வார்த்தை (ஆபிரகாம், மோசே மற்றும் சாமுவேல் கூறியது).
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
1 சாமுவேல் 1–3 அதிகாரங்களின் வரலாற்றுப் பின்னணி, நியாயாதிபதிகள் காலத்தின் இறுதிக் கட்டத்தையும் (கி.மு. 1075–1050), சவுல் மற்றும் தாவீதின் கீழ் இஸ்ரவேல் முடியாட்சி தோன்றுவதற்கு முந்தைய காலகட்டத்தையும் விவரிக்கிறது. எப்பிராயீமின் மலைத்தேசத்தில் அமைந்திருந்த சீலோ (தற்கால கிர்பத் சீலூன்), யோசுவாவின் காலத்திலிருந்து உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் மோசேயின் ஆசரிப்புக் கூடாரமும் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்த இஸ்ரவேலின் பிரதான ஆவிக்குரிய தலைநகரமாகும் (யோசுவா 18:1). இஸ்ரேல் பிங்கெல்ஸ்டீன் மற்றும் ஏபிஆர் (ABR) நிறுவனத்தினர் சீலோவில் நடத்திய விரிவான தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சிகள், அங்கு வேதாகம ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் அளவுகளுக்கு இணையான ஒரு தட்டையான பாறை மேடையையும், ஆரம்ப இரும்புக் காலத்தைச் சேர்ந்த லட்சக்கணக்கான பலி மிருகங்களின் எலும்பு மிச்சங்களையும் (லேவியராகமம் 7:32-ன் படி ஆசாரியர்களுக்குரிய வலது பக்க எலும்புகள்) வெளிக்கொணர்ந்துள்ளன; இது அங்கே வரலாற்று ரீதியாகப் பலி செலுத்தும் முறைமை நடந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது. ஏலியின் குமாரராகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் ஆகியோர் பலி இறைச்சியைக் கட்டாயமாகப் பறித்து, கூடார வாசலில் பாவம் செய்த ஆசாரியக் குடும்பத்தின் ஊழல் (1 சாமுவேல் 2:12-22), பரம்பரை ஆசாரியத்துவத்தின் தார்மீக வீழ்ச்சியையும், தேவன் சுயமாகத் தோற்றுவிக்கவிருந்த ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசன ஊழியத்தின் அவசியத்தையும் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- கசப்பை வளர்க்காமல் உள்ளத்தைத் தேவனிடம் ஊற்றுங்கள்: மனிதர்களின் குத்தலான வார்த்தைகளாலும் வாழ்க்கையின் வேதனைகளாலும் நீங்கள் தாக்கப்படும்போது, கோபத்தினால் பதிலடி கொடுக்காதீர்கள். அன்னாளைப் போல உங்கள் ஆத்துமாவின் பாரத்தை அப்படியே தேவனுடைய சந்நிதியில் கண்ணீராக ஊற்றி ஜெபியுங்கள்; அவர் உங்களை நினைத்தருளுவார்.
- தேவன் தந்த ஆசீர்வாதங்களை அவருக்கே திருப்பிக் கொடுங்கள்: தேவன் உங்கள் ஜெபங்களைக் கேட்டு குழந்தை பாக்கியத்தையோ, பொருளாதார உயர்வையோ தரும்போது, அந்த ஆசீர்வாதத்தை விக்கிரகமாக மாற்றிவிடாதீர்கள். பெற்ற நன்மைகளை தேவனுடைய ராஜ்ய பணிக்காகத் தியாகத்தோடு அர்ப்பணியுங்கள்.
- சீரழிவுகளுக்கு மத்தியிலும் கறைபடாமல் வாழுங்கள்: தன்னைச் சுற்றிலும் ஆசாரியர்களின் பிள்ளைகளாகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் செய்த அசுத்தங்களுக்கு மத்தியிலும், சிறுவன் சாமுவேல் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தில் கர்த்தருக்கு முன்பாகப் பரிசுத்தமாய் வாழ்ந்தான். உங்களைச் சுற்றிலும் உள்ள உலகம் கெட்டுப்போயிருந்தாலும், உங்கள் கண்கள் கர்த்தரை நோக்கியிருக்கும்போது உங்களால் பரிசுத்தமாய் வாழ முடியும்.
- 'சொல்லும் ஆண்டவரே, அடியேன் கேட்கிறேன்' என்ற மனநிலையை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்: இரைச்சல் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் உங்கள் உள்ளத்தை அமைதிப்படுத்தித் தேவ சத்தத்தைக் கேட்கப் பழகுங்கள். பரிசுத்த ஆவியானவர் பேசும்போது ஒரு சிறுபிள்ளையைப் போல கீழ்ப்படிய ஆயத்தமாய் நில்லுங்கள்: 'இதோ, அடியேன்!'
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- எல்க்கானா எப்பிராயீம் மலைத்தேசத்து ராமாத்தாயீம்-சோப்பீமைச் சேர்ந்த லேவியன்; அன்னாள் மலடியாயிருந்தபோதிலும் அவள்மேல் மிகுந்த அன்புவைத்து, பலி செலுத்தும்போதெல்லாம் அவளுக்கு இரட்டிப்பான பங்கைக் கொடுத்தான் (1 சாமுவேல் 1:1-5).
- சீலோவிலே அன்னாள் சத்தமின்றி உதடுகள் மட்டும் அசையக் கண்ணீரோடு ஜெபித்ததை ஏலி ஆசாரியன் கண்டு, அவள் மதுபானம் குடித்து வெறித்திருக்கிறாள் என்று தவறாக எண்ணினான் (1 சாமுவேல் 1:13-14).
- சாமுவேல் (*ஷெமுவேல்*) என்ற பெயருக்கு 'தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்' என்று பொருள்; 'நான் அவனைக் கர்த்தரிடத்தில் கேட்டேன்' என்று அன்னாள் கூறியதே இதற்குப் பின்னணியாகும் (1 சாமுவேல் 1:20).
- 1 சாமுவேல் 2:10-ல் உள்ள அன்னாளின் தீர்க்கதரிசனப் பாடலில்தான், முழு எபிரெய வேதாகமத்திலேயே முதன்முறையாக 'மேசியா' (*மஷியாக்* - 'அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்') என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
அன்னாளின் ஜெபத்தை ஏலி ஆசாரியன் தவறாகப் புரிந்துகொண்டது (1 சாமுவேல் 1:13-14), அக்கால சீலோவின் ஆவிக்குரிய சீரழிவை வெட்டவெளிச்சமாக்கிக் காட்டுகிறது. பண்டைய காலத்தில் ஆராதனைகள் சத்தமாகவும் வெளிப்படையான சடங்குகளாகவுமே நடைபெற்றன; சத்தமின்றி உதடுகள் மட்டும் அசைய, உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து செய்யப்படும் ஆத்தும பார ஜெபத்தை அக்கால மக்கள் கண்டதில்லை. மேலும் சீலோவின் திருவிழாக் காலங்கள் பல நேரங்களில் குடிவெறியினாலும், உலக இச்சைகளினாலும் கறைபட்டிருந்தன; ஏலியின் சொந்த மகன்களாகிய ஓப்னி, பினெகாஸ் ஆகியோரே இந்த அக்கிரமங்களுக்குத் தலைமை தாங்கினர் (1 சாமுவேல் 2:12-17). பண்டிகைக்குப் பின் குடித்து வெறித்துத்திரியும் பெண்களைக் கண்டு பழகிப்போன ஏலியின் மந்தமான கண்களுக்கு, தேவ ஆவியினால் உள்ளம் உடைந்து ஜெபித்த ஒரு பரிசுத்தப் பெண் குடிபோதையில் இருப்பது போலத் தோன்றியது! ஆனால் அன்னாளின் பணிவான பதில் ('இல்லை என் ஆண்டவனே, நான் மனக்கிலேசமுள்ள ஸ்திரீ; நான் திராட்சரசமாகிலும் மதுவாகிலும் குடிக்கவில்லை') ஏலியின் ஆவிக்குரிய மனசாட்சியை உலுக்கியது; உடனே அவன் அவளை ஆசீர்வதித்தான்.
சிறுவன் சாமுவேல் ஒரு சணல்நூல் ஏபோத்தைத் (ஏபோத் பாத்) தரித்திருந்தான் என்பது, அவன் லேவிய ஆசாரியர்களுக்குரிய பரிசுத்த ஆடையை அணிந்து கர்த்தருக்குப் பணிவிடை செய்தான் என்பதைக் குறிக்கிறது (பின்னாளிலே தாவீது ராஜா உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாக நடனமாடியபோதும் இந்த உடையையே தரித்திருந்தார்). அவன் ஒரு சிறு பையனாக இருந்தபோதிலும், ஏலியின் துன்மார்க்க குமாரர்களின் கறைகள் எதுவும் படாமல் தேவ சமுகத்தில் உத்தமமாய் ஊழியம் செய்தான். மேலும் அவனது தாய் அன்னாள் ஆண்டுதோறும் சீலோவிற்குப் பலிசெலுத்த வரும்போதெல்லாம், தன் கைகளினாலேயே அன்போடு நெய்த ஒரு சிறு சால்வையை (மெயீல் காத்தோன்) அவனுக்குக் கொண்டுவருவாள். பண்டைய எபிரெய கலாச்சாரத்தில், இந்த சால்வை என்பது பிரபுக்களுக்கும் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் உரிய கனமான ஆடையாகும் (1 சாமுவேல் 15:27; 28:14). சாமுவேல் சரீரத்திலும் ஆவியிலும் வளர வளர அன்னாள் ஆண்டுதோறும் பெரிய சால்வையை நெய்து தந்தது, அவனது எதிர்காலத் தீர்க்கதரிசன தலைமைத்துவத்தை முன்னறிவிக்கும் அடையாளமாக விளங்கியது.
1 சாமுவேல் 3-ல் உள்ள இந்த வரலாற்று நிகழ்வு ஒரு ஆழமான இறையியல் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது: தேவன் மனிதப் பட்டங்களுக்கோ, வயது முதிர்ச்சிக்கோ அல்லது பரம்பரை ஆதிக்கத்திற்கோ செவிகொடுப்பதில்லை; மாறாகத் தமக்கு முன்பாகப் பரிசுத்தமாய் நடுங்கும் எளிய இருதயங்களுக்கே செவிகொடுக்கிறார். ஏலி தொண்ணூறு வயதைக் கடந்த முதியவர், கண்களும் மங்கிப்போயிருந்தன. நாட்டின் தலைமை ஆசாரியராக இருந்தபோதிலும், தன் குமாரர்கள் பரிசுத்த கூடாரத்தைத் தூஷித்து அக்கிரமம் செய்தபோது அவர்களைக் கண்டிக்கத் தவறிவிட்டார். இதனால் அவரிடமிருந்து தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை விலகிவிட்டது. ஆனால் சிறுவன் சாமுவேலோ உடன்படிக்கைப் பெட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு அருகே தேவ விளக்கு (நேர் எலோஹிம்) அணையாதிருந்த அதிகாலை வேளையில் படுத்திருந்தான். தூங்கிக்கொண்டிருந்த முதிய ஆசாரியனைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, 'சொல்லும் ஆண்டவரே, அடியேன் கேட்கிறேன்' என்று கீழ்ப்படிந்த ஒரு பாலகனிடம் தேவன் பேசியது, பழைய ஊழல் ஆசாரியத்துவம் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு, ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசன விடியல் பிறந்துவிட்டது என்பதை உலகிற்கு அறிவித்தது.
