எருசலேமின் வீழ்ச்சியும் பாபிலோனிய சிறையிருப்பும்

கி.மு. 586-ல் நிகழ்ந்த எருசலேமின் வீழ்ச்சி, பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றிலேயே மிகத் துயரமான மற்றும் பேரதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திய ஒரு திருப்புமுனையாகும். கிட்டத்தட்ட நான்கு நூற்றாண்டுகளாக, சாலொமோனின் கம்பீரமான தேவாலயம் மோரியா மலையின் மீது யெகோவா தேவனுடைய மகிமையின் உறைவிடமாகப் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்ந்த விக்கிரகாராதனை, அநீதி மற்றும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசிகளைத் தொடர்ந்து புறக்கணித்த மனப்பான்மை இறுதியாக நியாயத்தீர்ப்பாக வெடித்தது. எருசலேமின் சாம்பலிலும் புகையிலும், எந்தவொரு மதப் பெருமையோ, ஆலயக் கட்டடமோ, பழைய உடன்படிக்கையோ மனந்திரும்பாத மனிதனைத் தேவனுடைய பரிசுத்த நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து காப்பாற்ற முடியாது என்பதை இஸ்ரவேல் உணர்ந்தது.

1. பதினெட்டு மாத கால பஞ்சமும் பயங்கர முற்றுகையும்

சிதேக்கியா ராஜாவின் ஒன்பதாம் ஆட்சியாண்டில், பத்தாம் மாதம் பத்தாம் தேதியில் (கி.மு. 588 ஜனவரி), பாபிலோன் ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் தன் முழுப் பெரும் படையோடு எருசலேமுக்கு வந்து முற்றுகையிட்டான். நகரத்தைச் சுற்றி மண் அரண்களையும், இரும்பு கோபுரங்களையும் அமைத்து, எருசலேமுக்கு உணவு மற்றும் தண்ணீர் செல்லும் அனைத்து வழிகளையும் முற்றிலுமாக அடைத்தான்.

பதினெட்டு கொடூரமான மாதங்கள் எருசலேமின் மக்கள் சொல்லொணாத் துயரங்களை அனுபவித்தனர். புலம்பல் புத்தகம் இந்த வேதனையை விவரிக்கிறது: பசியினால் அழும் குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்க வழியின்றித் தாய்மார்கள் கதறினர்; நேர்த்தியாக வளர்ந்த பிரபுக்கள் வீதிகளில் உணவின்றி மயங்கி விழுந்தனர்; மூப்பர்கள் சாம்பலில் அமர்ந்து புலம்பினர். கி.மு. 586 கோடைகாலத்தில், நகருக்குள் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடி, ஒரு துண்டு அப்பம்கூட கிடைக்காத நிலை உருவானது. நகரக் காவலர்கள் பசியின் கொடுமையினால் சுவர்களில் ஈட்டிகளைத் தூக்கக்கூடத் திராணியின்றி தளர்ந்துபோயினர்.

2. மதில் இடிக்கப்படுதலும் சிதேக்கியா ராஜாவின் பரிதாப முடிவும்

நான்காம் மாதம் ஒன்பதாம் தேதியில், பாபிலோனியரின் இரும்பு ஆயுதங்கள் எருசலேமின் வடக்கு மதிலைத் தகர்த்துப் பிளந்தன. பாபிலோனிய தளபதிகள் வெற்றி முழக்கத்தோடு நடுவாசலில் வந்து அமர்ந்தனர்.

மதில் இடிக்கப்பட்டதைக் கண்ட சிதேக்கியா ராஜாவும் அவனது மெய்க்காவலர்களும், இரவின் இருளில் ராஜாவின் தோட்டம் வழியே இரண்டு மதில்களுக்கு இடையிலிருந்த வாசல் வழியாக யோர்தான் சமவெளியை நோக்கித் தப்பியோடினர். ஆனால் பாபிலோனிய குதிரைப்படை அவர்களைத் துரத்திச்சென்று எரிகோ சமவெளியில் சிதேக்கியாவைச் சிறைபிடித்தது. அவனது படை வீரர்கள் அவனை விட்டுவிட்டுச் சிதறி ஓடினர். சிறைபிடிக்கப்பட்ட ராஜா சிரியாவிலுள்ள ரிப்ளா என்ற இடத்தில் நேபுகாத்நேச்சாருக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டான்.

ரிப்ளாவில் நேபுகாத்நேச்சார் கொடூரமான தீர்ப்பை வழங்கினான். சிதேக்கியாவின் கண்முன்னே அவனது சொந்த மகன்களை ஒவ்வொன்றாக வெட்டிக் கொன்றான். அதன்பின் பாபிலோனிய வீரர்கள் சிதேக்கியாவின் இரண்டு கண்களையும் பிடுங்கி குருடாக்கி, அவனுக்கு வெண்கல விலங்குகளைப் போட்டு சங்கிலிகளால் கட்டி பாபிலோனுக்கு இழுத்துச் சென்றனர்; அவன் சாகும் வரை சிறையிலிருந்தான்—இது எசேக்கியேல் 12:13-ன் தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றியது: "அவனைப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோவேன்... ஆனாலும் அதைக் காணமாட்டான்; அங்கே அவன் சாவான்."

3. சாலொமோனின் தேவாலயமும் எருசலேமும் தீக்கிரையாக்கப்படுதல்

ஆவ் மாதத்தின் ஒன்பதாம் நாளில், நேபுசராதான் சாலொமோனின் பரிசுத்த ஆலயத்தைத் தீக்கிரையாக்கி, மதில்களை இடித்து, யூதா மக்களைச் சிறைபிடித்துச் சென்றான்.

ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு, ஐந்தாம் மாதம் ஏழாம் தேதியில், நேபுகாத்நேச்சாரின் படைத்தளபதியான நேபுசராதான் எருசலேமை முற்றிலும் தரைமட்டமாக்கும் கட்டளையோடு நகருக்குள் நுழைந்தான்.

நேபுசராதான் கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஆலயத்திற்குத் தீவைத்தான். நானூறு ஆண்டுகள் மோரியா மலையில் மகிமையோடு நின்ற சாலொமோனின் தேவாலயம் தீப்பிழம்புகளுக்கு இரையானது. கேதுரு மரப் பலகைகள், திரைகள், பலிபீடங்கள் அனைத்தும் எரிந்து சாம்பலாயின. ராஜாவின் அரண்மனையும், எருசலேமின் பெரிய மாளிகைகளும் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. பாபிலோனிய சேனை எருசலேமைச் சுற்றிலும் இருந்த பலத்த மதில்களை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கியது.

ஆலயத்திலிருந்த இரண்டு பிரம்மாண்டமான வெண்கலத் தூண்களையும் (யாகீன், போவாஸ்), வெண்கலக் கடலையும், பொன் வெள்ளிப் பாத்திரங்களையும் பாபிலோனியர் உடைத்துத் தங்களோடு எடுத்துச் சென்றனர். பிரதான ஆசாரியனாகிய செராயாவும் மற்ற தலைவர்களும் பிடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர்.

4. எழுபது ஆண்டுகால பாபிலோனிய சிறையிருப்பும் நம்பிக்கையின் விதையும்

நேபுசராதான் மீதியிருந்த பிரபுக்கள், கைவினைஞர்கள், வீரர்கள் மற்றும் பொதுமக்களைச் சங்கிலிகளால் பிணைத்து பாபிலோனுக்கு அடிமைகளாக இழுத்துச் சென்றான். திராட்சைத் தோட்டக்காரராகவும் உழவர்களாகவும் வேலை செய்ய ஏழைகளான சிலரை மட்டுமே கெதலியாவின் கீழ் விட்டுச் சென்றான்.

ஆயினும் இந்த மாபெரும் அழிவின் மத்தியிலும் தேவன் தம்முடைய ஜனத்தைக் கைவிடவில்லை. 70 ஆண்டுகால சிறையிருப்பு என்பது இஸ்ரவேலரிடமிருந்து விக்கிரகாராதனையை முற்றிலுமாக ஒழிப்பதற்கான தேவனுடைய பரிசுத்த சுத்திகரிப்பாக இருந்தது. எரேமியா தீர்க்கதரிசி சிறையிருப்பில் இருந்தவர்களுக்கு எழுதினார்: "நீங்கள் எதிர்பார்த்திருக்கும் முடிவை உங்களுக்குக் கொடுக்கும்படிக்கு நான் உங்கள்மேல் நினைத்திருக்கிற நினைவுகளை அறிவேன்; அவைகள் தீமைக்கல்ல, சமாதானத்துக்கேதுவான நினைவுகளே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்." (எரேமியா 29:11). அந்த சாம்பலிலிருந்து ஒரு புதிய விசுவாசத் தலைமுறை எழும்பி, ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டி, மேசியாவின் வருகைக்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்தியது.

5. எருசலேமின் வீழ்ச்சியை உறுதிப்படுத்தும் தொல்பொருள் சான்றுகள்

கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் எருசலேமில் நடைபெற்ற தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சிகள், கி.மு. 586-ல் நிகழ்ந்த பாபிலோனிய அழிவின் வரலாற்று உண்மையை ஆச்சரியமூட்டும் வகையில் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. தாவீதின் நகரத்திலும் பழைய எருசலேமின் யூத குடியிருப்புப் பகுதியிலும், தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் புகழ்பெற்ற **'எரிந்த அறை' (Burnt Room)** மற்றும் **'அகியேலின் வீடு'** ஆகியவற்றைக் கண்டெடுத்தனர்; அவை தடித்த சாம்பல் படலங்களாலும், தீக்கரிந்த மர உத்தரங்களாலும், கடும் நெருப்பினால் சிவந்துபோன கற்களாலும் மூடப்பட்டிருந்தன.

அந்த சாம்பல் படிவுகளுக்குள், பாபிலோனிய மற்றும் யூதேய போர்வீரர்களின் வெண்கல மற்றும் இரும்பு அம்பு முனைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன; இது எருசலேம் மதில்களில் நடந்த கொடூரமான இறுதிப் போரை உறுதிப்படுத்துகிறது. மேலும், எருசலேம் வீழ்வதற்கு சற்று முன்பு எழுதப்பட்ட **லாகீஸ் கடிதங்கள் (Lachish Letters)** என்றழைக்கப்படும் மண்பாண்ட ஓட்டு ஆவணங்கள், லாகீசின் எச்சரிப்புத் தீப்பிழம்புகள் அணைந்துபோனதை விவரிக்கின்றன; இது எரேமியா 34:7-ன் வரலாற்றுப் பதிவோடு மிகத் துல்லியமாகப் பொருந்துகிறது.

6. எழுபது ஆண்டுகளும் புதிய ஆலயத்தின் மீட்பின் வாக்குத்தத்தமும்

பாபிலோனிய சிறையிருப்பு என்பது தேவனுடைய மீட்பின் திட்டத்தின் முடிவல்ல. இஸ்ரவேலர் 490 ஆண்டுகளாக அனுசரிக்கத் தவறிய ஓய்வுநாட்களை பூமி அனுபவிக்கும்படி, தேவன் இந்த சிறையிருப்பைச் சரியாக 70 ஆண்டுகள் என்று முன்குறித்திருந்தார் (2 நாளாகமம் 36:21, லேவியராகமம் 26:34-35).

கி.மு. 538-ல் பெர்சிய ராஜாவாகிய கோரேசு பாபிலோனைக் கைப்பற்றி, எருசலேமில் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டும்படி வரலாற்றுப் பிரசித்தி பெற்ற ஆணையைப் பிறப்பித்தான். செருபாபேல் மற்றும் யோசுவாவின் தலைமையில் யூத மக்கள் தாய்நாடு திரும்பி இரண்டாம் ஆலயத்தைக் கட்டினர். இது கல்வாரியில் மரித்து மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்து மெய்யான ஜீவனுள்ள தேவாலயமாக மாறிய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகைக்கு உலகை ஆயத்தப்படுத்தியது.

7. சாம்பலிலிருந்து எழும் புதிய உடன்படிக்கையின் மகிமை

எருசலேமின் அழிவு மனிதனின் பாவத்தினால் வந்த மாபெரும் விளைவாகும். சாலொமோனின் ஆலயம் கற்களினால் கட்டப்பட்டது; ஆனால் மனிதன் தன் இருதயத்தில் தேவனை ஆராதிக்காமல் விக்கிரகங்களை நாடியதால் அந்தக் கட்டடம் நெருப்புக்கு இரையானது. புதிய ஏற்பாட்டில், தேவன் மனித கைகளால் கட்டப்பட்ட ஆலயங்களில் வாசம் பண்ணுவதில்லை; மாறாக கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற ஒவ்வொரு மனிதனின் இருதயத்தையே தமக்கான பரிசுத்த ஆலயமாக மாற்றுகிறார் (1 கொரிந்தியர் 6:19).

நாம் நமது வெளிவேஷமான மதப் பாரம்பரியங்களை நம்பாமல், நமது முழு இருதயத்தையும் தேவனுக்குப் பரிசுத்த ஸ்தலமாக ஒப்புக்கொடுப்போம். தேவன் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடாமல், தமது நித்திய கிருபையினால் ஆசீர்வதிப்பாராக.

8. புலம்பலின் கண்ணீரும் தேவனுடைய காலைதோறும் புதிய கிருபையும்

எருசலேமின் சாம்பலில் அமர்ந்து எரேமியா தீர்க்கதரிசி எழுதிய புலம்பல் புத்தகம், மனித வேதனையின் உச்சக்கட்டத்திலும் தேவனுடைய கிருபையை நோக்கிப் பார்க்கும் உன்னத நம்பிக்கையைப் பறைசாற்றுகிறது: 'நாம் நிர்மூலமாகாமலிருக்கிறது கர்த்தருடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவே இல்லை; அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்; உமது உண்மை பெரியதாயிருக்கிறது' (புலம்பல் 3:22-23).

உங்கள் வாழ்க்கையில் எல்லாமே அழிந்துவிட்டது போலத் தோன்றினாலும், தேவனுடைய இரக்கம் காலைதோறும் புதிதாக வெளிப்படும். அந்த கிருபையை விசுவாசித்து நாம் புதிய பலத்தோடு எழும்பிப் பிரகாசிப்போம். கர்த்தர் நல்லவர், அவர் ஒருபோதும் தம்முடைய ஜனத்தைக் கைவிடமாட்டார்.

9. நித்திய நகரமாகிய பரலோக எருசலேம்

பூலோக எருசலேம் பாபிலோனியரால் அழிக்கப்பட்டது; ஆனால் விசுவாசிகளுக்கு தேவன் ஒரு அழியாத பரலோக எருசலேமை ஆயத்தப்படுத்தியுள்ளார். 'அவர்களுடைய கண்ணீர் யாவையும் தேவன் துடைப்பார்; இனி மரணமுமில்லை, துக்கமுமில்லை, அலறுதலுமில்லை, வருத்தமுமில்லை' (வெளிப்படுத்தல் 21:4). அந்த நித்திய ராஜ்யத்தின் நம்பிக்கையோடு நாம் வாழுவோம்.

10. மனந்திரும்புதலும் புதுப்பித்தலுக்குமான ஜெபம்

பரிசுத்தமுள்ள தேவனே, பாவத்தின் கொடூரத்தையும், அதனால் உண்டாகும் அழிவையும் நாங்கள் உணருகிறோம். எங்கள் சுயநீதியை விட்டுவிட்டு உம்மிடம் மனந்திரும்புகிறோம். எங்கள் உள்ளங்களை உமது பரிசுத்த ஆலயமாக்கி, உமது மாறாத உடன்படிக்கையின் ஆசீர்வாதங்களால் எங்களை வழிநடத்தும். பூலோகப் பெருமைகளை நாடாமல், நித்திய பரலோக எருசலேமின் மகிழ்ச்சியை நோக்கி நாங்கள் விசுவாசத்தோடு ஓட எங்களுக்கு அனுக்கிரகம் செய்யும்.

எங்கள் தேசத்திற்காக நாங்கள் கண்ணீரோடு மன்றாடுகிறோம்; தேசத்தின் பாவங்களை மன்னித்து, ஜனங்கள் மனந்திரும்பி உம்மை அறியும்படி கிரியை செய்யும். அழிவின் சாம்பலிலிருந்து எங்களை மீட்டெடுத்து, உமது நாமத்தின் புகழ்ச்சியாக எங்களை நிறுத்தும். எங்கள் வாழ்வின் சாம்பலை மாற்றி சிங்காரத்தைத் தரும் ஜீவனுள்ள தேவனே, உமது மாறாத உடன்படிக்கையில் நிலைத்திருக்க எங்களுக்குக் கிருபை தாரும். இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இனிய நாமத்தில் வேண்டுகிறோம் நல்ல பிதாவே, ஆமென்.

ஆன்மீகப் படிப்பினைகள் மற்றும் நடைமுறை வாழ்க்கை வழிகாட்டுதல்:

• தேவனுடைய பரிசுத்தம் சமரசமற்றது: வெளிவேஷமான மத ஆசாரங்களோ, பாரம்பரியங்களோ மனிதனைப் பாவத்திலிருந்து காக்க முடியாது. மெய்யான மனந்திரும்புதலையே தேவன் விரும்புகிறார்.
• தேவ தீர்க்கதரிசனங்கள் நிச்சயம் நிறைவேறும்: நாற்பது ஆண்டுகள் எரேமியா எச்சரித்த வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் எழுத்து மாறாமல் நிறைவேறின. தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறாது.
• சிட்சை என்பது அழிவல்ல, சுத்திகரிப்பு: பாபிலோனிய சிறையிருப்பு இஸ்ரவேலரை விக்கிரகங்களிலிருந்து நிரந்தரமாக விடுவித்தது. தேவன் நம்மைச் சிட்சிக்கும் போது அது நம்மைப் பரிசுத்தப்படுத்தவே ஆகும் (எபிரெயர் 12:6).
• சாம்பலிலும் நம்பிக்கை உண்டு: இருண்ட சூழ்நிலையிலும் தேவன் தம்முடைய மீட்பின் திட்டத்தைக் கைவிடுவதில்லை; இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் நமக்கு நித்திய நம்பிக்கை உண்டு. ஆமென்.

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைத் தியானமும் இறுதி ஜெபமும்

இந்த பரிசுத்த வரலாற்று நிகழ்வு நமது அனுதின வாழ்க்கைக்கு ஒரு பெரிய வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது. நாம் வாழும் இந்த உலகத்தில் எத்தனையோ சவால்களும், எதிர்ப்புகளும், சோதனைகளும் நம்மைச் சூழ்ந்து நின்றாலும், தேவனுடைய வார்த்தையில் நிலைத்து நின்று உண்மையாய் வாழும்போது, கர்த்தர் தாமே நம்முடைய பட்சத்தில் நின்று யுத்தம் செய்வார். மனிதர்களுக்குப் பயப்படாமல், பரலோகத்தின் தேவனுக்கு மட்டுமே பயந்து ஜீவிப்போம்.

எங்கள் அன்பின் பரலோக பிதாவே, இந்த வேதப் பகுதியின் வழியாக நீர் எங்களுக்குக் கற்பித்த உன்னதமான சத்தியங்களுக்காக உமக்கு ஸ்தோத்திரம். நாங்கள் எப்போதும் உமக்கு உண்மையுள்ளவர்களாகவும், உமது பரிசுத்த சித்தத்திற்கு அடிபணிந்தவர்களாகவும் வாழ எங்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைத் தாரும். இயேசு கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம் நல்ல பிதாவே, ஆமென்.