நானூற்றுப் பத்து ஆண்டுகளாக, மோரியா மலையின் கன்மலை உச்சியில் சாலொமோன் ராஜா கட்டிய யெகோவாவின் பிரம்மாண்டமான ஆலயம், பண்டைய இஸ்ரவேல் தேசத்தின் ஆவிக்குரிய மையமாகவும், பிரபஞ்சத்தின் ஆசீர்வாத ஸ்தலமாகவும் கம்பீரமாக நின்றுகொண்டிருந்தது. லீபனோனின் கேதுரு மரங்களாலும், ஓப்பீரின் பசும்பொன்னாலும் இழைக்கப்பட்டு, ஒலிவ மரத்தினால் செய்யப்பட்ட மகா பிரம்மாண்டமான கேரூபீன்களின் விரிந்த சிறகுகளின் கீழ் தங்க உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தாங்கியிருந்த அந்தப் பரிசுத்த ஆலயம், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய மகிமை (ஷெக்கீனா) தங்கும் வாசஸ்தலமாக விளங்கியது. மேக ஸ்தம்பமும் அக்கினி ஸ்தம்பமும் இறங்கிவந்த அந்த மகிமையின் ஆலயம் இஸ்ரவேல் தேசத்தின் உன்னத பெருமையாகவும் ஆவிக்குரிய அடையாளமாகவும் திகழ்ந்தது. ஆனால், பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்த உடன்படிக்கை மீறுதல்களும், ராஜாக்களின் விக்கிரகாராதனையும், குற்றமற்ற இரத்தத்தைச் சிந்திய பொல்லாப்பும், ஓய்வுநாட்களைப் பாழாக்கிய அவமரியாதையும் அந்தப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அருவருப்பான இடமாக மாற்றின; தேவனுடைய பிரசன்னமும் ஆலயத்தைவிட்டு விலகிப்போயிற்று (எசேக்கியேல் 10–11). கி.மு. 586-ன் ஜூலை மாதத்தில், தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பின் கொடூரமான கோடரி எருசலேமின் மேல் விழுந்தது.
பதினெட்டு மாதங்களாகப் பாபிலோன் பேரரசன் நேபுகாத்நேச்சார் எருசலேமைச் சுற்றிலும் மணல்மேடுகளையும் முற்றுகைக் கோபுரங்களையும் எழுப்பி, பட்டணத்தின் சுவாசத்தையே நெரித்துவிட்டான். நகரத்திற்குள் பஞ்சம் வேதாகமத்தில் எச்சரிக்கப்பட்ட கொடூரமான எல்லைகளைத் தொட்டது: தாங்கமுடியாத பசியினால் மனிதர்களின் தோல் அடுப்பைப்போலக் கருத்துப்போயிற்று, பிரபுக்களின் பிள்ளைகள் சாம்பல் குப்பைகளில் உணவைத் தேடினார்கள், கண்ணீரோடு அழுத தாய்மார்கள் பசியின் கொடுமையால் தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளையே சமைத்து உண்ணும் அவலநிலை உண்டாயிற்று (புலம்பல் 4:4–10; உபாகமம் 28:53–57). நான்காம் மாதமாகிய தம்மூஸ் மாதத்தின் ஒன்பதாம் நாளில், நகரத்திற்குள் அப்பம் முற்றிலும் தீர்ந்துபோயிற்று.
அந்தப் பயங்கரமான பஞ்சத்தின் நாட்களில், எருசலேமின் தெருக்களெங்கும் பசியினால் மயங்கி விழுந்த முதியவர்களும் வாலிபர்களும் மடிந்து கிடந்தார்கள். தாகத்தினால் சிறு குழந்தைகளின் நாவுகள் அண்ணத்தோடு ஒட்டிக்கொண்டன. ஐசுவரியவான்களும் எளியவர்களும் ஒரேவிதமான அழிவுக்கு ஆளானார்கள். தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியாகிய எரேமியா பல வருடங்களாக உரைத்த எச்சரிப்புகளையும் மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்புகளையும் புறக்கணித்ததன் கொடிய பலனை அந்தப் பிரசித்திபெற்ற தாவீதின் நகரம் அனுபவித்தது. மதில் சுவர்கள் இடிபடும் சத்தமும், பாபிலோனியப் படைகளின் எக்காள சத்தமும் பயங்கர முழக்கத்தோடு கேட்டன.
மதில் தகர்க்கப்படுதலும் சிதேக்கியா ராஜாவின் கொடூர முடிவும்
அந்தத் தம்மூஸ் மாதம் ஒன்பதாம் நாளன்று, இடைவிடாமல் தாக்கிய பாபிலோனின் இரும்பு மதில் இடிக்கும் இயந்திரங்கள் எருசலேமின் வடக்கு மதிலைத் தகர்த்தன: "நகரம் திறக்கப்பட்டது (Hovkeah ha-Ir)" (2 ராஜாக்கள் 25:3–4; எரேமியா 39:2). நேர்கல்-சாரெத்சேர், சம்கார்-நேபு உள்ளிட்ட பாபிலோனியத் தளபதிகள் அந்த இடிபாடுகள் வழியே உள்ளே நுழைந்து நடு வாசலிலே தங்கள் நியாயாசனங்களை அமைத்தார்கள். எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்பதை உணர்ந்த சிதேக்கியா ராஜாவும் அவனது மெய்க்காவலர்களும், இராத்திரியோடு இராத்திரியாக ராஜாவின் தோட்டத்து வழியே இரண்டு மதில்களுக்கு நடுவிலிருந்த வாசல் வழியாகத் தப்பியோடி, யோர்தான் நதிப்பள்ளத்தாக்கை நோக்கி விரைந்தார்கள்.
ஆனால் அந்தத் தப்பியோட்டம் நீண்டநேரம் நீடிக்கவில்லை. பாபிலோனியக் குதிரைப்படை அவர்களைத் துரத்திச்சென்று, எரிகோவின் சமவெளிகளில் சிதேக்கியாவை வளைத்துப் பிடித்தது; அவனது வீரர்கள் அனைவரும் அவனைவிட்டு நாலாபுறமும் சிதறி ஓடினார்கள். சிறைபிடிக்கப்பட்ட சிதேக்கியா, சிரியா தேசத்தின் ஆமாத் பகுதியிலுள்ள ரிப்ளாவில் தங்கியிருந்த நேபுகாத்நேச்சாரின் இராணுவ நீதிமன்றத்திற்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டான். அங்கே பேரரசன் வழங்கிய தீர்ப்பு கற்பனை செய்ய முடியாத கொடூரத்தைக்கொண்டிருந்தது:
தாவீதின் சிங்காசனத்தின் வாரிசுகளாகிய சிதேக்கியாவின் சொந்தக் குமாரர்கள் அவன் கண்முன்னே கொண்டுவரப்பட்டு, ஈவிரக்கமின்றி வெட்டிக் கொல்லப்பட்டார்கள். தன் சொந்தப் பிள்ளைகள் துடிதுடித்துச் சாகும்போது அவர்கள் சிந்திய இரத்தமும், கதறிய அழுகையும் அவன் கண்முன்னே நிகழ்ந்தன; அந்தக் கொடூரக் காட்சி அவனது நினைவில் அழியாதபடி பதிந்த உடனேயே, கொலைகாரர்கள் சிதேக்கியாவின் கண்களைப் பிடுங்கினார்கள்! தன் பிள்ளைகளின் இரத்தமே அவன் தன் கண்களால் பூமியில் கண்ட கடைசி காட்சியாக அமைந்தது. அவனது கால்களிலும் கைகளிலும் இரட்டை வெண்கலச் சங்கிலிகளைப் பூட்டி, பார்வையற்ற அந்த கடைசி யூத ராஜாவைப் பாபிலோனின் பாதாளச் சிறையில் சாகும்வரை அடைத்துவைக்க இழுத்துக்கொண்டு சென்றார்கள் (2 ராஜாக்கள் 25:6–7; எரேமியா 52:9–11). இதன்மூலம், 'அவன் பாபிலோன் ராஜாவை நேருக்கு நேர் காண்பான்' என்ற எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசனமும் (எரேமியா 32:4), 'அவன் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்படுவான், ஆனால் அதைக் காணமாட்டான்' என்ற எசேக்கியேலின் தீர்க்கதரிசனமும் (எசேக்கியேல் 12:13) ஒரே நேரத்தில் வியக்கத்தக்க துல்லியத்தோடு நிறைவேறின.
நேபுசாராதானின் தீப்பந்தமும் தேவ ஆலயத்தின் அழிவும்
ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு, ஐந்தாம் மாதமாகிய ஆப் மாதத்தின் ஏழாம் நாள் முதல் பத்தாம் நாளுக்குள்—யூத வரலாற்றில் இன்றும் 'திஷா பாவ்' என்ற தேசியத் துக்க நாளாக அனுசரிக்கப்படும் அந்த நாளில்—நேபுகாத்நேச்சாரின் பிரதான காவற்சேனாதிபதியாகிய நேபுசாராதான் (Nebuzaradan Rav-Tabbachim) எருசலேமை முழுமையாகத் தரைமட்டமாக்கும் கட்டளையோடு எருசலேமுக்குள் நுழைந்தான். பாபிலோனியப் போர்வீரர்கள் பட்டணத்தின் வீதிகள்தோறும் தீப்பந்தங்களோடு அலைந்து திரிந்தார்கள்.
அந்தப் பயங்கர அழிவை வேதாகமம் மிகுந்த வேதனையோடு விவரிக்கிறது: "அவன் கர்த்தருடைய ஆலயத்தையும், ராஜாவின் அரமனையையும் சுட்டெரித்தான் (Vayisrof et-Beit-Yahweh); எருசலேமிலுள்ள எல்லா வீடுகளையும், பெரியோர்களின் வீடுகள் யாவையும் அக்கினியால் சுட்டெரித்தான்" (2 ராஜாக்கள் 25:9). நேபுசாராதானின் படைவீரர்கள் தீப்பந்தங்களையும் எளிதில் எரியக்கூடிய எண்ணெயையும் சாலொமோனின் நானூறு ஆண்டு பழமையான கேதுரு மரச் சுவர்கள் மீது ஊற்றினார்கள். மகா பரிசுத்த ஸ்தலமும், பரிசுத்த ஸ்தலமும் பேரிரைச்சலோடு பற்றி எரிந்தன. சுவர்களில் பூசப்பட்டிருந்த தங்கத் தகடுகள் உருகி சுண்ணாம்புக் கற்பாறைகளின் பிளவுகளில் வழிந்தோடின; ஒலிவ மர கேரூபீன்கள் சாம்பலாயின; ஆலயத்தின் திரைச்சீலை கரும்புகையாகக் காற்றில் கரைந்தது. பல தலைமுறைகளாக இஸ்ரவேலரின் ஆராதனையின் மையமாக விளங்கிய தேவ பிரசன்னத்தின் உன்னத ஆலயம், சில மணிநேரங்களில் கரிக்கட்டைகளாகவும் சாம்பல் மேடாகவும் மாறியது.
வெண்கலக் கொள்ளையும் பாபிலோனியச் சிறையிருப்பும்
அதன்பின் பாபிலோனிய இடிப்புப் படைகள் சாலொமோன் ராஜா மிகுந்த கலைநயத்தோடு உருவாக்கிய வெண்கலப் படைப்புகளை நோக்கித் தங்கள் இரும்புச் சுத்தியல்களைத் திருப்பினார்கள் (Ammudei ha-Nechoshet ve-ha-Yam). இருபத்தேழு அடி உயரமும் பன்னிரண்டு முழச் சுற்றளவும் கொண்டு, அழகிய வெண்கல மாதுளம்பழச் சங்கிலிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த யாகீன் மற்றும் போவாஸ் என்ற இரண்டு பிரம்மாண்டமான வெண்கலத் தூண்களை முழுமையாகத் தூக்கிச் செல்ல முடியாததால், வீரர்கள் அவற்றைச் சுத்தியல்களால் அடித்து நொறுக்கினார்கள். பன்னிரண்டு வெண்கலக் காளைகளின் மேல் வைக்கப்பட்டிருந்த ஆயிரக்கணக்கான லிட்டர் தண்ணீர் கொள்ளும் மாபெரும் வெண்கலக் கடலும், ஈராமின் பத்து வெண்கல உருளைத் தொட்டிகளும் சுக்குநூறாக உடைக்கப்பட்டு, வண்டிகளில் ஏற்றப்பட்டுப் பாபிலோனுக்கு வெண்கலக் கொள்ளையாகக் கொண்டுசெல்லப்பட்டன (2 ராஜாக்கள் 25:13–17).
தூபகலசங்கள், பாத்திரங்கள், கத்தரிகள், கிண்ணங்கள், பொன் விளக்குத்தண்டுகள் என ஆலயத்தில் எஞ்சியிருந்த பொன், வெள்ளிப் பொருட்கள் அனைத்தும் சூறையாடப்பட்டன. அதன்பின் நேபுசாராதானின் படைகள் எருசலேமைச் சுற்றிலும் இருந்த பிரம்மாண்டமான கற்சுவர்களை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கின. தாவீதும் சாலொமோனும் பலப்படுத்திய அந்தப் புகழ்பெற்ற அரண்கள் கல்மேடுகளாயின. பிரதான ஆசாரியனாகிய செராயா, இரண்டாம் ஆசாரியன் செப்பனியா, வாசல் காவலாளிகள், மற்றும் அறுபது முக்கியத் தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு ரிப்ளாவுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு நேபுகாத்நேச்சாரால் வெட்டப்பட்டார்கள் (2 ராஜாக்கள் 25:18–21).
அதைத் தொடர்ந்து மெசொப்பொத்தேமியாவை நோக்கிய கண்ணீரின் சிறையிருப்புப் பயணம் தொடங்கியது: யூதாவின் பல்லாயிரக்கணக்கான போர்வீரர்கள், ஆசாரியர்கள், கைவினைஞர்கள், மற்றும் பிரபுக்கள் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டு அடிமைகளாகப் பாபிலோனுக்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டார்கள். மிஸ்பாவில் கெதலியாவின் ஆளுகையின் கீழ், தேசம் காடாகி வனமிருகங்கள் பெருகிவிடாதபடி நிலத்தைப் பராமரிக்க ஏழைகளாகிய திராட்சத்தோட்டக்காரர்களும் உழவர்களும் மட்டுமே அங்கேயே விடப்பட்டார்கள் (2 ராஜாக்கள் 25:11–12).
எரேமியாவின் கண்ணீரும் மாறாத கிருபையும்
பண்டைய பாரம்பரியத்தின்படி, எரேமியா தீர்க்கதரிசி ஒலிவ மலையின் உச்சியில் அமர்ந்து, எரிக்கப்பட்டுச் சாம்பலாகிப் புகைந்துகொண்டிருந்த எருசலேமின் இடிபாடுகளைப் பார்த்துத் தன் இருதயம் உருக அழுது புலம்பல் நூலை எழுதினார்:
"அந்தோ! ஜனங்கள் நிறைந்திருந்த நகரம் எப்படித் தனிமையாய் உட்கார்ந்திருக்கிறது! ஜாதிகளுக்குள்ளே பெரியவளாயிருந்தவள் எப்படி விதவையைப்போலானாள்! தேசங்களுக்குள்ளே தலைவியாயிருந்தவள் கப்பங்கட்டுகிறவளானாள்... சீயோன் தன் கைகளை விரிக்கிறாள்; அவளைத் தேற்றுவார் ஒருவரும் இல்லை" (புலம்பல் 1:1, 17). ஆனால் இந்தத் தீ விபத்து வெறும் பாபிலோனின் இராணுவ பலத்தினால் உண்டானது அல்ல, யூதாவின் சொந்தப் பாவங்களினாலும் தீர்க்கதரிசிகளைத் துன்புறுத்திய பொல்லாப்பினாலும் வந்த நியாயத்தீர்ப்பு என்பதை எரேமியா வெளிப்படையாக அறிக்கையிட்டார்: "கர்த்தர் நீதியுள்ளவர்; அவருடைய கட்டளைக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணினேன்... அவளுடைய மீறுதல்களின் மிகுதியினிமித்தம் (Ki rabbu fsha'eha) அவளைத் துக்கப்படுத்தினார்" (புலம்பல் 1:18, 5).
ஆயினும், அந்தச் சாம்பல் மேட்டின் நடுவிலும், எரேமியா தேவனுடைய மாறாத மீட்பின் வாக்குத்தத்தத்தைத் தன் விசுவாசக் கண்களால் பற்றிக்கொண்டார்:
"நாம் நிர்மூலமாகாதிருக்கிறது கர்த்தருடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவே இல்லை; அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்; உமது உண்மை பெரிதாயிருக்கிறது. கர்த்தர் என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்; ஆகையால் அவரிடத்தில் நான் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்" (புலம்பல் 3:22–24). கற்களினாலும் வெண்கலத்தினாலும் கட்டப்பட்ட பூலோக ஆலயம் சாம்பலாகிவிட்டது; ஆனால் உலகமெங்கும் நிறைந்திருக்கிற உடன்படிக்கையின் தேவனோ மாறாதவராய் இருந்தார்.
எருசலேமின் இந்த அழிவும், எழுபது ஆண்டு காலச் சிறையிருப்பும் இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் இருதயத்திலிருந்து விக்கிரகாராதனையின் விஷத்தை என்றென்றைக்குமாக அகற்றியது. பாபிலோனுக்குச் சென்ற யூதர்கள் தங்கள் விக்கிரகங்களை விட்டுவிட்டு, வேதவசனங்களை வாசிக்கவும் தியானிக்கவும் ஜெபக்கூடங்களை (சினகாக்) அமைத்தார்கள். மேலும், சாலொமோனின் ஆலயம் தகர்க்கப்பட்டது, வரவிருக்கும் மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நித்திய வாசஸ்தலத்தை முன்னறிவித்தது. 'இந்த ஆலயத்தை இடித்துப்போடுங்கள், மூன்று நாளைக்குள்ளே இதை எழுப்புவேன்' என்று தம் சொந்த சரீரமாகிய ஆலயத்தைக் குறித்துக் கூறிய இயேசு (யோவான் 2:19), மரணத்தை ஜெயித்து உயிர்த்தெழுந்ததன் மூலம் அசைக்க முடியாத நித்திய ஆலயத்தை நமக்காக நிறுவினார்.
வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் கண்ட புதிய எருசலேமில் வேறொரு பூலோக தேவாலயம் இருக்கவில்லை; ஏனெனில் சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாகிய கர்த்தரும் ஆட்டுக்குட்டியானவருமே அதற்கு ஆலயமாய் இருக்கிறார்கள் (வெளிப்படுத்தல் 21:22). பூலோக மதில்களும் வெண்கலத் தூண்களும் தகர்ந்துபோனாலும், கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினால் மீட்கப்பட்ட விசுவாசிகள் தேவனுடைய ஜீவனுள்ள கற்களாகவும் ஆவிக்குரிய மாளிகையாகவும் கட்டப்படுகிறார்கள் (1 பேதுரு 2:5). எனவே, உலகத்தின் அழிவுகளையும் சோதனைகளையும் கண்டு நாம் அஞ்சாமல், காலையில்தோறும் புதிதாயிருக்கும் கர்த்தருடைய கிருபையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டு, நித்திய நகரமாகிய பரம சீயோனை நோக்கி விசுவாசத்தோடு முன்னேறுவோமாக. ஆமென் அல்லேலூயா.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
கி.மு. 586 ஜூலை/ஆகஸ்டில் நேபுகாத்நேச்சாரால் எருசலேம் அழிக்கப்பட்ட நிகழ்வானது, வேதாகமம், பாபிலோனிய வரலாற்றுப் பதிவேடுகள் (குறிப்பாக நேபுகாத்நேச்சார் குறிப்பேடு BM 21946) மற்றும் எருசலேமில் நடந்த அகழ்வாராய்ச்சிகள் ஆகியவற்றின் மூலம் முழுமையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றுச் சான்றாகும். தாவீதின் நகரம் மற்றும் எருசலேமின் யூதக் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் நஹ்மான் அவிகாட், கேத்லீன் கென்யான், யிகால் ஷிலோ போன்ற தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்கொண்ட அகழ்வாராய்ச்சிகளில், கி.மு. 586-ன் 'பாபிலோனிய அழிவு அடுக்கு' துல்லியமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது: அடர்த்தியான சாம்பல் அடுக்கு, கருகிய கேதுரு மர உத்திரங்கள், இடிந்து விழுந்த சுவர்கள் மற்றும் மதில்களில் பாய்ந்திருந்த நூற்றுக்கணக்கான இரும்பு மற்றும் வெண்கல அம்புகளின் முனைகள் ஆகியவை கண்டெடுக்கப்பட்டன. அந்தச் சாம்பலை ரசாயன ஆய்வு செய்தபோது, அது 1,000°C-க்கும் அதிகமான வெப்பத்தில் எரிக்கப்பட்டது உறுதிசெய்யப்பட்டது. இந்த அழிவு நாளான ஆப் மாதம் 9/10 இன்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள யூதர்களால் 'திஷா பாவ்' உபவாச நாளாக அனுசரிக்கப்படுகிறது. மேலும் கி.மு. 605, 597, 586 மற்றும் 582 எனப் பல கட்டங்களாக நடந்த இந்தச் சிறையிருப்பு, தாவீதின் பூலோக அரசாட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, எபிரெய மதத்தைத் தொழுகைக்கூட வழிபாட்டு முறையாக மாற்றியமைத்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- வெளிப்புற மத சடங்குகளில் ஒருபோதும் நம்பிக்கை வைக்காதீர்கள்: உண்மையான மனந்திரும்புதலும் கீழ்ப்படிதலும் இல்லாமல், பாரம்பரியங்களையோ சடங்குகளையோ நம்பி ஏமாந்துபோகாதீர்கள்.
- பாவத்தின் கொடூரமான விளைவுகளை உணருங்கள்: தொடர்ச்சியான பாவ சமரசங்கள் பேரழிவை உண்டாக்கும்; இன்றே பரிசுத்த ஆவியானவரின் எச்சரிப்புக்கு உங்கள் இருதயத்தைத் திருப்புங்கள்.
- எல்லாம் தகர்ந்துபோகும்போது தேவனுடைய புதிய கிருபைகளில் நம்பிக்கை வையுங்கள்: உலகப் பாதுகாப்புகள் சாம்பலாகும்போது புலம்பல் 3:23-ஐ நினையுங்கள்—அவரது இரக்கங்கள் காலைதோறும் புதியவைகள்.
- கிறிஸ்துவுக்குள் நமக்குள்ள நித்திய ஆலயத்தைக் குறித்துக் களிகூருங்கள்: பூலோகக் கட்டிடங்களும் அரசாங்கங்களும் சாம்பலாகிப் போனாலும், அசைக்க முடியாத தேவனுடைய ராஜ்யமும் கிறிஸ்துவின் சரீரமும் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- எருசலேமின் அகழ்வாராய்ச்சியில் கி.மு. 586-ன் பாபிலோனிய அழிவு அடுக்கு, 1000°C வெப்பத்தில் கருகிய சாம்பல் மற்றும் அம்புகளின் முனைகளோடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
- சாலொமோனின் முதல் ஆலயம் ஆப் மாதம் 9/10-ல் எரிக்கப்பட்டது; இது இன்றும் யூதர்களால் 'திஷா பாவ்' உபவாச நாளாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
- சிதேக்கியா தன் மகன்களின் மரணத்தைக் கண்டபின் அவனது கண்கள் பிடுங்கப்பட்டன; இது எசேக்கியேல் 12:13-ன் தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றியது ('அவன் அதைக் காணமாட்டான், அங்கே சாவான்').
- சாலொமோனின் பிரசித்திபெற்ற வெண்கலத் தூண்களாகிய யாகீன் மற்றும் போவாஸ், வெண்கலக் கடல் ஆகியவை சுக்குநூறாக உடைக்கப்பட்டுப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டன (2 ராஜாக்கள் 25:13).
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
கி.மு. 586-ல் எருசலேம் பாபிலோனியரால் அழிக்கப்பட்டதற்கு என்ன தொல்பொருள் சான்றுகள் உள்ளன?
தாவீதின் நகரம் மற்றும் எருசலேமின் யூதக் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் கேத்லீன் கென்யான், யிகால் ஷிலோ, நஹ்மான் அவிகாட் போன்ற தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் மேற்கொண்ட அகழ்வாராய்ச்சிகளில் கி.மு. 586-ன் அழிவு அடுக்கு துல்லியமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கருகிய மர உத்திரங்கள், இடிந்துவிழுந்த மதில்கள், தீய்ந்துபோன தானியங்கள், பாபிலோனிய வெண்கல அம்பு முனைகள் மற்றும் 1,000°C-க்கும் அதிகமான வெப்பத்தில் உருவான சாம்பல் படிவுகள் ஆகியவை இதற்கு மறுக்க முடியாத சான்றுகளாகும்.
சிதேக்கியா ராஜாவின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டது எரேமியா மற்றும் எசேக்கியேலின் முரண்பாடாகத் தோன்றிய தீர்க்கதரிசனங்களை எவ்வாறு நிறைவேற்றியது?
சிதேக்கியா பாபிலோன் ராஜாவை நேருக்கு நேர் கண்டு பேசுவான் என்று எரேமியா கூறினார் (எரேமியா 32:4; 34:3); ஆனால் அவன் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்படுவான், ஆனாலும் அதைக் காணமாட்டான் என்று எசேக்கியேல் கூறினார் (எசேக்கியேல் 12:13). இவை இரண்டும் ஆச்சரியமான துல்லியத்தோடு நிறைவேறின: சிரியாவின் ரிப்ளாவில் சிதேக்கியா நேபுகாத்நேச்சாரை நேருக்கு நேர் கண்டான்; அங்கே அவனது கண்கள் பிடுங்கப்பட்டபின் அவன் பார்வையற்றவனாகப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டதால், அந்த நகரத்தைக் காணாமலேயே அங்கேயே மடிந்தான்.
சாலொமோனின் ஆலயம் எரிக்கப்பட்டபோது உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு என்ன நடந்தது?
2 ராஜாக்கள் 25 அல்லது எரேமியா 52-ல் நேபுசாராதான் கொள்ளையடித்துச் சென்ற பொருட்களின் பட்டியலில் உடன்படிக்கைப் பெட்டி குறிப்பிடப்படவில்லை; இரண்டாம் தேவாலயத்திலும் அது இருக்கவில்லை. எரேமியா அதை நேபோ மலையில் மறைத்துவைத்தார் என்று சில பாரம்பரியங்கள் கூறினாலும், எரேமியா 3:16-ல் புதிய உடன்படிக்கையின் காலத்தில் மக்கள் உடன்படிக்கைப் பெட்டியை இனி நினையாமலும், அதைத் தேடாமலும், இனி அது உண்டாக்கப்படாமலும் இருக்கும் என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கப்பட்டது; ஏனெனில் தேவனுடைய பிரசன்னமே தமது ஜனங்களை நிரப்பும்.
