பாரான் வனாந்தரத்தின் மணற்பரப்பில் ஒரு பாரமான, திகிலூட்டும் அமைதி சூழ்ந்திருந்தது. சில வாரங்களுக்கு முன்புதான், காதேஸ்பர்னேயாவின் எல்லையிலே, இஸ்ரவேல் தேசம் தேவனுக்கு எதிராக ஒரு கொடிய அவிசுவாசக் கலகத்தைச் செய்திருந்தது. கானானியரின் வானளாவிய மதில் சுவர்களையும் ஏனாக்கியரின் ராட்சத உருவங்களையும் கண்டு நடுங்கிய பத்து வேவுகாரர்களின் தவறான அறிக்கையைக் கேட்டு, முழு ஜனசமூகமும் இரவு முழுவதும் அழுது புலம்பியது. தங்களை எகிப்துக்கே மீண்டும் வழிநடத்திச் செல்லும்படி ஒரு புதிய தலைவனை ஏற்படுத்தத் திட்டமிட்டு, மோசே மற்றும் ஆரோன் மீது கல்லெறியத் துணிந்தனர். தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பு அவர்கள் மீது இறங்கியது; இருபது வயதுக்கு மேற்பட்ட அந்த அவிசுவாசத் தலைமுறையில் ஒருவரும் வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் பிரவேசிக்க மாட்டார்கள் என்றும், நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்திலே அலைந்து அவர்களின் பிரேதங்கள் பாழ்மணலில் விழும் என்றும் கர்த்தர் ஆணையிட்டிருந்தார். அந்தத் தோல்வியும் ஏமாற்றமும் தேசத்தின் இதயத்தில் ஆறாத காயத்தையும், அதிகாரத்தின் மீதான கசப்பையும் விதைத்திருந்தது. இந்த நச்சுச் சூழலைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, தனது சுய பதவிவெறியைத் தீர்த்துக்கொள்ள ஒரு தந்திரமான தலைவன் முன்னுக்கு வந்தான்; அவனே இத்சேயாரின் மகனாகிய கோராகு.
கோராகு என்பவன் ஒரு சாதாரண தெருவோரக் கலகக்காரன் அல்ல; அவன் லேவி கோத்திரத்தின் முதன்மையான, கனம்பொருந்திய கோகாத்திய வம்சத்தைச் சேர்ந்த பிரபு. ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் திரைச்சீலைகளையும் கயிறுகளையும் கெர்சோனியர் மாட்டு வண்டிகளில் ஏற்றிச் சென்றனர்; பலகைகளையும் வெள்ளிப் பாதங்களையும் மெராரியர் வண்டிகளில் சுமந்தனர்; ஆனால் கோகாத்தியர்களுக்கோ வண்டிகள் கொடுக்கப்படவில்லை. உடன்படிக்கைப் பெட்டி, பொன் விளக்குத்தண்டு, சமூகத்தப்ப மேஜை மற்றும் தூபபீடம் போன்ற தேவனுடைய மகா பரிசுத்த உபகரணங்களைத் தங்கள் தோள்களின் மீதே சுமந்துசெல்லும் உன்னத பாக்கியத்தை அவர்கள் பெற்றிருந்தனர். இவ்வளவு மேன்மையான ஆவிக்குரிய பொறுப்பு அவனுக்கு அருளப்பட்டிருந்தும், கோராகின் உள்ளத்தில் பொறாமையின் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் மட்டுமே ஏன் முழு அதிகாரமும் ஆசாரியத்துவமும் இருக்க வேண்டும்? மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்று, உடன்படிக்கைப் பெட்டியின் கிருபாசனத்தின் மீது பாவநிவிர்த்தி இரத்தத்தைத் தெளிக்கும் பிரதான ஆசாரிய ஸ்தானம் ஆரோனின் குடும்பத்திற்கு மட்டுமே ஏன் சொந்தமாக வேண்டும்? தானும் அதே கோகாத்தின் வம்சத்தில் பிறந்தவன் அல்லவா? மேலும், கோகாத்திய குடும்பங்களுக்குத் தலைவனாக மோசேயானவர் தங்களின் இளைய சித்தப்பாவின் மகனான எலிசாபானை நியமித்திருந்தது கோராகின் அகந்தைக்குப் பெரும் அடியாக விழுந்திருந்தது. இந்தத் தீராத வன்மம் அவனுக்குள் ஒரு மாபெரும் அரசியல் சதித்திட்டமாக உருவெடுத்தது.
கோராகு தனியாக இந்தக் கலகத்தைத் தொடங்கவில்லை; அவன் மிகுந்த தந்திரத்தோடு ரூபன் கோத்திரத்துப் பிரபுக்களான எலியாபின் மகன்களாகிய தத்தான், அபிராம் மற்றும் பேலேத்தின் மகனாகிய ஓன் என்பவர்களோடு கைகோர்த்தான். பாளையத்தின் அமைப்பின்படி, ரூபனியரின் கூடாரங்கள் கோகாத்தியரின் கூடாரங்களுக்கு நேரெதிரே தென்புறத்தில் அமைந்திருந்தன. அந்த வனாந்தர இரவுகளில், கூடாரங்களுக்கு இடையே ரகசிய சதியாலோசனைகள் நடைபெற்றன. ரூபனின் கோத்திரத்தாருக்கு மோசே மீது பூர்வீகக் கோபம் இருந்தது. ரூபன் யாக்கோபின் மூத்த மகனாக இருந்தும், அவனது ஒழுக்கக்கேட்டின் காரணமாக மூத்த புத்திர சுதந்திரம் யோசேப்புக்கும் யூதாவுக்கும் மாற்றப்பட்டிருந்தது. இதனால் தாங்கள் இழந்த முதல்மகன் உரிமையை மீண்டும் பெற நினைத்த ரூபனியர், லேவியனாகிய மோசே தங்களை அடக்கி ஆள்வதாகக் குற்றம்சாட்டினர். இவர்களோடு இஸ்ரவேல் சபையில் பெயர்பெற்ற தலைவர்களும், ஆலோசனை சங்கத்து அங்கத்தினர்களுமான 250 முக்கிய பிரபுக்கள் இணைந்தனர். இவர்கள் இஸ்ரவேலின் அரசியல், ஆன்மீக மற்றும் ராணுவ செல்வாக்குமிக்க உயர்சாதியினர் ஆவர்.
இந்தக் கொடிய சதித்திட்டம் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் வெடித்தது. கோராகு, தத்தான், அபிராம் ஆகியோர் அந்த 250 தலைவர்களோடு திரண்டுவந்து மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் முன்பாகத் திமிரோடு நின்றனர். கோராகு ஜனநாயக சமத்துவவாதியைப் போல வேடமிட்டு, தன் சுய அதிகார வெறியை மறைத்துக்கொண்டு இடிமுழக்கக் குரலில் பேசினான்: "இது உங்களுக்குப் போதும்; சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தமுள்ளவர்கள், கர்த்தர் அவர்கள் நடுவில் இருக்கிறார்; அப்படியிருக்க, கர்த்தருடைய சபைக்கு மேலாக உங்களை ஏன் உயர்த்துகிறீர்கள்?" (எண்ணாகமம் 16:3). அவனது வார்த்தைகள் மக்களை மயக்கும் வஞ்சக நஞ்சாக இருந்தன. சீனாய் மலையிலே இஸ்ரவேலர் அனைவருக்கும் தேவன் கொடுத்த 'பரிசுத்த தேசம்' என்ற உன்னத அழைப்பைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி, தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஆசாரியத்துவத்தையும் தலைமைத்துவத்தையும் அவன் தூக்கி எறிய முயன்றான். சபையில் உள்ள அனைவரும் சமமான பரிசுத்தவான்கள் என்றால், மோசே எதற்குத் தலைவனாக இருக்க வேண்டும், ஆரோன் எதற்குப் பிரதான ஆசாரியனாக இருக்க வேண்டும் என்று கேள்வியெழுப்பினான்.
இந்தக் கொடிய பேச்சைக் கேட்ட மோசே, தன் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி அவர்களைத் தண்டிக்க ராணுவத்தை அழைக்கவில்லை; தன் சுய கௌரவத்தைக் காக்க வாதாடவுமில்லை. அவர் தேவ பயத்தினாலும் நடுக்கத்தினாலும் உடனே முகங்குப்புற விழுந்தார். முட்செடியிலும் சீனாய் மலையிலும் பற்றி எரிந்த தேவனுடைய உக்கிர பரிசுத்தத்தை மோசே நன்கு அறிந்திருந்தார். தரையிலிருந்து எழுந்த மோசே, நடுங்கும் இதயத்தோடு கோராகைப் பார்த்துத் தேவனுடைய தீர்ப்பை அறிவித்தார்: "நாளைக்குக் கர்த்தர் தமக்குரியவன் இன்னான் என்றும், தம்மால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவன் இன்னான் என்றும் காண்பித்து, அவனைத் தம்மிடத்தில் சேரப்பண்ணுவார்; தாம் தெரிந்துகொண்டவனையே தம்மிடத்தில் சேரப்பண்ணுவார்" (எண்ணாகமம் 16:5). பின்னர் ஒரு பயங்கரமான ஆசாரியச் சோதனையை அவர் முன்வைத்தார்: "நீங்களும் உங்கள் கூட்டத்தார் அனைவரும் தூபகலசங்களை எடுத்து, அவைகளில் நெருப்பைப் போட்டு, நாளைக்குக் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் தூபவர்க்கம் போடுங்கள்; அப்பொழுது கர்த்தர் எவனைத் தெரிந்துகொள்வாரோ, அவனே பரிசுத்தவானாயிருப்பான். லேவியின் புத்திரரே, இது உங்களுக்குப் போதும்!"
பின்னர் மோசே கோராகின் உள்ளான பொறாமையைத் தோலுரித்துக் காட்டினார்: "லேவியின் புத்திரரே, கேளுங்கள்; நீங்கள் கர்த்தருடைய வாசஸ்தலத்தின் பணிவிடைகளைச் செய்யவும், சபையாருக்கு முன்பாக நின்று அவர்களுடைய ஊழியத்தைச் செய்யவும், உங்களைத் தம்மிடத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளும்படிக்கு, இஸ்ரவேலின் தேவன் உங்களை இஸ்ரவேல் சபையாரிலிருந்து பிரித்தெடுத்ததும், அவர் உன்னையும் உன்னோடேகூட லேவியின் புத்திரராகிய உன் சகோதரர் எல்லாரையும் சேரப்பண்ணினதும், உங்களுக்கு அற்பகாரியமோ? இப்பொழுது ஆசாரியப்பட்டத்தையும் தேடுகிறீர்களோ? இதற்காக நீயும் உன் கூட்டத்தார் அனைவரும் கர்த்தருக்கு விரோதமாகவே கூட்டங்கூடினீர்கள்; ஆரோனுக்கு விரோதமாக நீங்கள் முறுமுறுக்கிறதற்கு அவன் எம்மாத்திரம்?"
இதன்பின்னர் தத்தானையும் அபிராமையும் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைக்கும்படி மோசே ஆட்களை அனுப்பினார். ஆனால் அந்த ரூபனியர் அகந்தையோடு பதிலளித்தனர்: "நாங்கள் வரமாட்டோம். நாங்கள் வனாந்தரத்திலே சாகும்படி, பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்திலிருந்து எங்களைக் கொண்டுவந்தது அற்பகாரியமோ? எங்கள்மேல் துரைத்தனம் பண்ணவும் பார்க்கிறாயோ? நீ எங்களைப் பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்துக்குக் கொண்டுவந்ததும் இல்லை; எங்களுக்கு வயல்களையும் திராட்சத்தோட்டங்களையும் சுதந்தரமாகக் கொடுத்ததும் இல்லை; இந்த மனிதரின் கண்களைப் பிடுங்கப் பார்க்கிறாயோ? நாங்கள் வருகிறதில்லை!" (எண்ணாகமம் 16:12–14). அவர்களுடைய பேச்சு அப்பட்டமான தூஷணமாக இருந்தது. தங்களை அடிமைகளாக்கித் தங்கள் பச்சிளம் குழந்தைகளைக் கொன்றெறிந்த கொடூர எகிப்தை அவர்கள் 'பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசம்' என்று வர்ணித்தனர்; தங்களை விடுவித்த மோசேயையோ வனாந்தரத்தில் தங்களைக் கொல்லவந்த கொடியவன் என்று நிந்தித்தனர். மோசே மிகுந்த மனவேதனையடைந்து: "அவர்களுடைய காணிக்கையை அங்கீகரியாதிருப்பீராக; நான் அவர்களிடத்தில் ஒரு கழுதையைக்கூட எடுத்துக்கொள்ளவில்லை, அவர்களில் ஒருவனுக்கும் பொல்லாப்பு செய்யவில்லை" என்று தேவனிடம் முறையிட்டார்.
மறுநாள் விடியற்காலை பயங்கரமான எதிர்பார்ப்போடு விடிந்தது. கோராகு தன் 250 தலைவர்களையும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் கூட்டினான். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கைகளிலே வெண்கலத் தூபகலசங்களை ஏந்தி, பலிபீடத்து நெருப்பையும் தூபவர்க்கத்தையும் இட்டு நின்றனர். நறுமணமுள்ள புகை வனாந்தரக் காற்றில் எழும்பியது. அவர்களுக்கு எதிரே ஆரோன் தன் தூபகலசத்தோடு நின்றார்; மோசே நடுவிலே நின்றார். அங்கே அந்த 250 பேர் மட்டுமல்ல, மோசே அவமானப்படுத்தப்படுவதைக் காணும்படி முழு இஸ்ரவேல் ஜனக்கூட்டத்தையும் கோராகு திரட்டியிருந்தான். திடீரென, வானமும் பூமியும் நடுங்கும்படி, ஆசரிப்புக் கூடாரத்திலிருந்து கர்த்தருடைய மகிமை சர்வ வல்லமையோடு பிரசன்னமானது.
கர்த்தர் மோசேயையும் ஆரோனையும் நோக்கி: "இந்தச் சபையாரை விட்டுப் பிரிந்துபோங்கள், ஒரு நிமிஷத்தில் இவர்களைப் பட்சிப்பேன்" என்று இடிமுழக்கமாய் உரைத்தார். ஆனால் மோசேயும் ஆரோனோ, தங்களை நிந்தித்த ஜனங்களுக்காக உடனே முகங்குப்புற விழுந்து கண்ணீரோடு மன்றாடினர்: "மாம்சமான யாவருடைய ஆவிகளுக்கும் தேவனாகிய கர்த்தாவே, ஒரு மனிதன் பாவம் செய்திருக்க, சபையார் எல்லார்மேலும் கடுங்கோபங்கொள்வீரோ?" என்று கதறினர். தேவன் அந்தப் பரிந்துபேசுதலைக் கேட்டு: "கோராகு, தத்தான், அபிராம் என்பவர்களுடைய கூடாரங்களை விட்டு விலகிப்போங்கள் என்று சபையாருக்குச் சொல்" என்றார்.
மோசே உடனே எழுந்து, மூப்பர்கள் பின்செல்ல, தத்தான் மற்றும் அபிராமின் கூடாரங்களை நோக்கிச் சென்றார். அங்கே கூடிநின்ற ஜனங்களை நோக்கி உரத்த சத்தமிட்டார்: "இந்த துன்மார்க்கரின் கூடாரங்களை விட்டு உடனே விலகுங்கள்; அவர்களுடைய பாவங்கள் எல்லாவற்றிலும் நீங்களும் அழியாதபடிக்கு, அவர்களுக்குரிய ஒன்றையும் தொடாதிருங்கள்!" மோசேயின் குரலில் இருந்த தீவிரத்தைக் கண்ட ஜனங்கள் அலறியடித்துக்கொண்டு கூடாரங்களை விட்டுப் பின்வாங்கினர். ஆனால் தத்தானும் அபிராமோ மனம் திரும்பாமல், தங்கள் அகந்தையின் உச்சத்திலே, தங்கள் மனைவிகள், பிள்ளைகள் மற்றும் பச்சிளங்குழந்தைகளோடு கூடார வாசலில் வந்து ஏளனமாய் நின்றனர்.
மோசே தன் கரங்களை உயர்த்தி, வனாந்தர வரலாற்றிலேயே மிக பயங்கரமான தீர்ப்பை அறிவித்தார்: "கர்த்தர் என்னை இந்த கிரியைகளையெல்லாம் செய்யும்படி அனுப்பினார் என்றும், இவைகள் என் மனதின்படியே செய்யப்படவில்லை என்றும் நீங்கள் இதனால் அறிந்துகொள்வீர்கள். சகல மனுஷரும் சாகிறபடி இவர்கள் செத்து, சகல மனுஷருக்கும் வருகிற தண்டனை இவர்களுக்கும் வந்தால், கர்த்தர் என்னை அனுப்பவில்லை என்று அறிவீர்கள். ஆனால், கர்த்தர் ஒரு புதிய காரியத்தை உண்டாக்கி (Beri'ah), பூமி தன் வாயைத் திறந்து, இவர்களையும் இவர்களுக்குரிய யாவற்றையும் விழுங்கவும், இவர்கள் உயிரோடே பாதாளத்தில் இறங்கவும் செய்தால், இந்த மனிதர் கர்த்தரை அவமதித்தார்கள் என்பதை அறிந்துகொள்வீர்கள்" (எண்ணாகமம் 16:28–30).
மோசே இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடித்த அடுத்த கணமே, பூமிக்கடியிலிருந்து ஒரு பயங்கர இடிமுழக்கம் எழுந்தது. பூமி அதிர்ந்து ஆட்டம் கண்டது. தத்தான், அபிராம் மற்றும் கோராகின் கூடாரங்களுக்குக் கீழே இருந்த கற்பாறைகள் பிளந்து, பாதாளத்தின் வாய் திறந்தது. இரத்தத்தை உறையவைக்கும் கூக்குரலோடு, கலகக்காரர்களும், அவர்களுடைய குடும்பங்களும், கூடாரங்களும், ஆஸ்திகள் யாவும் உயிரோடே அந்த இருண்ட படுகுழிக்குள் விழுந்தனர். அடுத்த நொடியே, பிளந்த பூமி மீண்டும் தன் வாயை மூடிக்கொண்டது! அவர்கள் சபையின் நடுவிலிருந்து முற்றிலுமாய் மறைந்து பாதாளத்திற்குள் அமிழ்ந்துபோயினர். அவர்களுடைய மரண அலறலைக் கேட்டு, சுற்றிலும் நின்ற இஸ்ரவேலர் அனைவரும்: "பூமி நம்மையும் விழுங்காதபடிக்கு ஓடுவோம்!" என்று கூச்சலிட்டுப் பயந்தோடினர்.
அதே நேரத்தில், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் தேவனுடைய உக்கிர நியாயத்தீர்ப்பு மின்னலெனப் பாய்ந்தது. கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து புறப்பட்ட ஒரு பயங்கர அக்னி, அங்கீகரிக்கப்படாத தூபத்தைக் காட்டிய அந்த 250 தலைவர்களையும் ஒரே விநாடியில் பட்சித்துச் சாம்பலாக்கியது. அவர்களுடைய பெருமைமிக்க உடல்கள் எரிந்துபோயின; ஆனால் அவர்களின் கைகளிலிருந்த வெண்கலத் தூபகலசங்கள் மட்டும் பலிபீடத்தின் தரையிலே சிதறி விழுந்தன. கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி, ஆசாரியனாகிய எலெயாசாரைக் கொண்டு அந்தத் தூபகலசங்களை எடுத்து, பலிபீடத்தை மூடும் விரிந்த தகடுகளாக அடித்துச் செய்யும்படி கட்டளையிட்டார். ஆரோனின் சந்ததியாரைத் தவிர வேறொரு அந்நியனும் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் தூபங்காட்ட வரக்கூடாது என்பதற்கும், கோராகைப் போல அழியக்கூடாது என்பதற்கும் அது நித்திய எச்சரிப்பின் நினைப்பூட்டுதலாக பலிபீடத்தின் மீது ஒளிவீசியது.
ஆயினும், மனித இதயத்தின் கடினத்தன்மை எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பதற்கு அடுத்த நாள் நிகழ்ந்த சம்பவமே சாட்சியாகும்! மறுநாள் காலையிலேயே, தப்பிய இஸ்ரவேலர் அனைவரும் மீண்டும் ஒன்றுதிரண்டு, மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் எதிராகக் கலகம் செய்து: "நீங்கள் கர்த்தருடைய ஜனங்களைக் கொன்றுபோட்டீர்கள்!" என்று கூக்குரலிட்டனர் (எண்ணாகமம் 16:41). உடனடியாய் மேகம் கூடாரத்தை மூடியது; தேவனுடைய கடுங்கோபம் ஒரு கொடிய கொள்ளைநோயாகப் பாளையத்திற்குள் பற்றி எரிந்தது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கொத்துக்கொத்தாக மடிந்து விழுந்தனர். மோசே அலறி: "ஆரோனே, சீக்கிரமாய் பலிபீடத்து நெருப்பைத் தூபகலசத்தில் எடுத்து, தூபவர்க்கம் போட்டு, சபையாரிடத்திற்கு ஓடி அவர்களுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்; கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து கடுங்கோபம் புறப்பட்டது, வாதை தொடங்கிற்று!" என்றார்.
ஆரோன் ஒரு விநாடியும் தாமதிக்கவில்லை. தன் மீது சுமத்தப்பட்ட அபாண்ட பழிகளையும் நிந்தைகளையும் மறந்து, அந்த வயோதிப பிரதான ஆசாரியர் பலிபீடத்துத் தணலைத் தன் தூபகலசத்தில் ஏந்தி, மரணம் சூறையாடிக்கொண்டிருந்த ஜனக்கூட்டத்தின் நடுவே தன் முழு பலத்தோடும் ஓடினார். ஜீவனுள்ளோருக்கும் மரித்தோருக்கும் நடுவே நின்று தூபங்காட்டினார். தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பிற்கும் மரித்துக்கொண்டிருந்த தேசத்திற்கும் நடுவே அவர் அன்பின் பரிந்துபேசுதலாய் நின்றார். அந்த நறுமணப் புகை பரவிய இடத்திலே மரண வாதை நின்றது! அந்த ஒரே நாளில் 14,700 பேர் மடிந்து விழுந்தனர்; ஆனால் ஜனங்கள் வெறுத்து ஒதுக்கிய பிரதான ஆசாரியனின் தியாக ஜெபத்தினாலேயே மீதமிருந்த இஸ்ரவேல் சமூகம் முற்றழிவிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டது. தேவனுடைய பரிசுத்த ஒழுங்கை அசைக்க முடியாது என்பதையும், நமது பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பரிந்துபேசுதலினால் மட்டுமே மனிதன் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து தப்ப முடியும் என்பதையும் கோராகின் சரித்திரம் நித்திய காலத்திற்கும் பறைசாற்றுகிறது.
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
கோராகு; 'வழுக்கை' அல்லது 'பனிக்கட்டி/குளிர்' என்று பொருள்படும்; இத்சேயாரின் குமாரன்; லேவியின் பேரன்; தனது ஆவிக்குரிய தகுதியைக் குறித்த அகந்தையினாலும் பொறாமையினாலும் இஸ்ரவேல் சபையில் பெரும் பிரிவினையை உண்டுபண்ணிய தலைவன்.
'இது உங்களுக்குப் போதும்!' அல்லது 'அளவுக்கு மீறிவிட்டீர்கள்!'; மோசேயும் ஆரோனும் சுயவிருப்பத்தினால் தலைமைப் பதவியைப் பிடித்துக்கொண்டு சபையாரை அடக்கி ஆள்வதாகக் குற்றம்சாட்டும் பகிரங்க கலக முழக்கம்.
புதிய சிருஷ்டி அல்லது புதுமையான அற்புதம்; ஆதிமுதல் இல்லாத ஒரு புதிய நியாயத்தீர்ப்பு காரியத்தை தேவன் பூமிக்குள்ளே உண்டாக்கி, கலகக்காரர்களை உயிருடனே பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ணிய ஆச்சரியமான செயல்.
விழுங்குதல், முற்றிலுமாய் மூடிவிடுதல் அல்லது மறைத்துப்போடுதல்; பிளந்த பூமி கலகக்காரர்களையும், அவர்களது குடும்பங்களையும் கூடாரங்களையும் உயிருடனே விழுங்கித் தன்னுள் மறைத்துக்கொண்ட பயங்கர நியாயத்தீர்ப்பு.
தூபகலசம், நெருப்புச் சட்டி அல்லது தூபக்கரண்டி; பலிபீடத்துத் தணலையும் தூபவர்க்கத்தையும் ஏந்தி தேவ பிரசன்னத்தின் முன்னே நிற்கும் பாத்திரம்; பின்னர் கலகத்திற்கு நினைப்பூட்டும் அடையாளமாகப் பலிபீடத்தின் தகடுகளாய் அடிக்கப்பட்டது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
காதேஸ்பர்னேயாவில் இஸ்ரவேலர் சந்தித்த தோல்வியையும், நாற்பது ஆண்டுக்கால வனாந்தர அலைச்சலின் தண்டனையையும் தொடர்ந்து மக்கள் மனச்சோர்வடைந்திருந்த வேளையில் கோராகின் கலகம் வெடித்தது. பண்டைய அண்மை கிழக்கு கோத்திர மரபுகளில், வம்சாவளிகளே தலைமைப் பொறுப்புகளையும் வழிபாட்டு உரிமைகளையும் தீர்மானித்தன. கோராகு லேவி கோத்திரத்தின் முதன்மையான கோகாத்திய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன்; உடன்படிக்கைப் பெட்டி, பொன் விளக்குத்தண்டு போன்ற மகா பரிசுத்த உபகரணங்களைச் சுமக்கும் மகத்தான பாக்கியம் அவனுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்தது—ஆயினும் ஆரோனுக்கு மட்டுமே அருளப்பட்ட பிரதான ஆசாரியப் பதவியின் மீது அவனுக்குப் பொறாமை மூண்டது. அவனோடு இணைந்த தத்தானும் அபிராமும் இஸ்ரவேலின் மூத்த மகனான ரூபனின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்; தங்களது மூத்த புத்திர சுதந்திரத்தை இழந்துவிட்டதாகக் கருதி மோசேயின் தலைமைத்துவத்தின் மீது அவர்கள் ஆறாத வன்மத்தைக் கொண்டிருந்தனர். வெண்கலத்தால் வார்க்கப்பட்ட தூபகலசங்கள் மற்றும் தீச்சட்டிகள் அக்கால வழிபாட்டு மரபுகளில் ஆசாரிய அங்கீகாரத்தின் அடையாளங்களாக விளங்கின என்பதைத் தொல்பொருள் சான்றுகள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- ஆவிக்குரிய பொறாமை மற்றும் சுயபெருமைக்கு எச்சரிக்கையாயிருத்தல்: உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தன் தோள்களில் சுமக்கும் மகா பரிசுத்த உன்னத ஊழியத்தை கோராகு ஏற்கனவே பெற்றிருந்தான். ஆனாலும் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட எல்லையைக் குறித்து மனநிறைவடையாமல், ஆரோனின் ஆசாரியப் பதவியின் மீது ஆசைப்பட்டுத் தன்னைத்தானே அழித்துக்கொண்டான். பிறருடைய ஊழியத்தைக் கண்டு பொறாமைப்படாமல் உங்கள் பங்கில் உண்மையாயிருங்கள்.
- போலி சமத்துவ முழக்கங்களின் பின்னணியில் உள்ள கலகத்தை அறிந்துகொள்ளுதல்: 'சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தமுள்ளவர்கள்' என்று பக்திவிருத்தியான வார்த்தைகளைப் பேசி, தனது சுய ஆதிக்க வெறியை மறைக்க முயன்றான் கோராகு. தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய ஒழுங்குகளைக் குலைக்க முனையும் இத்தகைய வஞ்சகமான சுயமுயற்சிகளுக்கு எப்போதும் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.
- ஜீவனுள்ளோருக்கும் மரித்தோருக்கும் நடுவே நின்று செய்யும் பரிந்துபேசுதல்: ஜனங்கள் மீண்டும் முறுமுறுத்தபோது தேசத்தில் வாதை பற்றியெரிந்தது; அப்போது ஆரோன் தன் மீது அபாண்டம் பேசிய ஜனங்களின் மேல் கசப்படையாமல், தன் தூபகலசத்தை ஏந்திக்கொண்டு மரணத்தின் நடுவே ஓடிநின்று பாவநிவிர்த்தி செய்தார். உண்மையான ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் தங்களை நிந்தித்தவர்களுக்காகவும் உயிரைக் கொடுத்து ஜெபிப்பார்கள்.
- தேவ பயத்தின் அடையாளங்களை எப்போதும் நினைவில் வைத்திருத்தல்: அக்கினியால் எரிக்கப்பட்ட 250 தலைவர்களின் வெண்கலத் தூபகலசங்கள் பலிபீடத்தை மூடும் தகடுகளாக அடிக்கப்பட்டன. தேவனுடைய பரிசுத்த பிரசன்னத்தை அலட்சியமாகவோ, பயபக்தியின்றியோ அணுகக்கூடாது என்பதற்கு அது நித்திய நினைப்பூட்டுதலாக விளங்கியது.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- கோராகு என்பவன் மோசே மற்றும் ஆரோனின் நேரடி ஒன்றுவிட்ட சகோதரன் ஆவான்; கோகாத்தின் குமாரர்களான அம்ராமும் இத்சேயாரும் சகோதரர்கள் (யாத்திராகமம் 6:18-21).
- சபையிலே பெயர் பெற்றவர்களும், ஆலோசனை சங்கத்துத் தலைவர்களுமான சரியாக 250 பிரபுக்கள் தங்கள் வெண்கலத் தூபகலசங்களோடு கோராகின் சதியில் இணைந்தனர்.
- ஆசாரியனாகிய எலெயாசார் அக்னியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டவர்களின் தூபகலசங்களை எடுத்து, பலிபீடத்தை மூடும் விரிந்த தகடுகளாகப் பண்ணும்படி கட்டளையிடப்பட்டான்.
- மறுநாள் காலையில் ஜனங்கள் மீண்டும் முறுமுறுத்தபோது பரவிய கொடிய கொள்ளைநோயினால் 14,700 பேர் மாண்டனர்; ஆரோன் தூபங்காட்டின பின்னரே அந்த வாதை நின்றது.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
கோராகின் உள்ளத்திலே வம்சாவளி பெருமை, தீராத பொறாமை மற்றும் சந்தர்ப்பவாத அதிகார வெறி ஆகியவை ஒன்றாகக் கலந்திருந்தன. கோகாத்தின் இரண்டாவது மகனான இத்சேயாரின் வழியில் வந்தவன் என்பதால், லேவி கோத்திரத்திலே தான் ஒரு முக்கிய தலைவனாக மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான். ஆனால் மோசேயோ, கோகாத்தின் இளைய மகனான ஊசியேலின் குமாரன் எலிசாபானைக் கோகாத்திய குடும்பங்களுக்குத் தலைவனாக நியமித்தார் (எண்ணாகமம் 3:30). இதனால் ஏற்பட்ட பொறாமையும் மனக்கசப்பும் அவனுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. காதேஸ்பர்னேயாவில் தேசம் தோல்வியடைந்து, நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்திலே அலைய நேரிட்டதால் சோர்ந்துபோயிருந்த ஜனங்களின் விரக்தியை அவன் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டான். 'சபையார் எல்லாரும் பரிசுத்தமுள்ளவர்கள், கர்த்தர் அவர்கள் நடுவில் இருக்கிறார்; அப்படியிருக்க நீங்கள் உங்களை ஏன் உயர்த்துகிறீர்கள்?' என்று ஜனநாயக முழக்கமிட்டு கலகத்தைத் தூண்டினான்.
வேதவாக்கியம் மிக ஆச்சரியமான ஒரு உண்மையை நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகிறது: கோராகின் பிள்ளைகள் தங்கள் தகப்பனோடு மரிக்கவில்லை! எண்ணாகமம் 26:11 தெளிவாகக் கூறுகிறது: 'ஆனாலும் கோராகின் புத்திரர் சாகவில்லை.' தத்தானும் அபிராமும் தங்கள் மனைவிகள், பிள்ளைகள் அனைவரோடும் தங்கள் கூடார வாசலில் பிடிவாதமாய் நின்று பூமியினால் விழுங்கப்பட்டனர்; ஆனால் கோராகின் மகன்களோ தங்கள் தகப்பனின் துணிகரமான பாவத்தோடு இணையாமல், தேவனுடைய பரிசுத்தத்திற்குப் பயந்து விலகி நின்றனர். பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர், இந்தக் கோராகின் சந்ததியினர் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசல் காவலாளிகளாகவும், தேவாலயத்தின் சிறந்த பாடகர்களாகவும் மாறினர். தாவீதின் காலத்தில் சங்கீதம் 42 ('மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்து கதறுவது போல'), சங்கீதம் 46 ('தேவன் நமக்கு அடைக்கலமும் பெலனுமானவர்'), சங்கீதம் 84 போன்ற 11 உன்னதமான தேவ சங்கீதங்களை ஆவியானவரின் ஏவுதலினால் பாடிப் பதிவுசெய்தவர்கள் இந்தக் கோராகின் புத்திரரே ஆவர்.
புதிய ஏற்பாட்டில் யூதா நிருபத்தில், சபைக்குள்ளே கள்ளப்போதனைகளையும் பிரிவினைகளையும் கொண்டுவரும் துன்மார்க்கரைக் குறித்து எச்சரிக்கும்போது: 'இவர்களுக்கு ஐயோ! இவர்கள் காயீனுடைய வழியிலே நடந்து, பிலேயாம் கூலிக்காகச் செய்த வஞ்சகத்திலே விரைந்து ஓடி, கோராகு எதிர்த்துப்பேசின பாவத்திற்குள்ளாகி கெட்டுப்போனார்கள்' என்று கூறப்பட்டுள்ளது (யூதா 1:11). தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட சத்திய ஆசாரியத்துவத்தையும் ஒழுங்கையும் மீறி, தங்களுக்கு விசேஷித்த வெளிப்பாடு இருப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு பெருமைபாராட்டும் கலகக்காரர்களுக்கு கோராகு ஒரு எச்சரிப்பின் மாதிரியாக விளங்குகிறான். தகுதியற்ற தூபகலசங்களை ஏந்தி தேவனுடைய பலிபீடத்திற்கு வந்தவர்கள் எவ்வாறு வானத்து அக்கினியினால் எரிக்கப்பட்டார்களோ, அவ்வாறே கிறிஸ்துவின் மூலமாக அன்றி தங்கள் சுயநீதியினால் தேவனை அணுக முனையும் அனைவரும் நியாயத்தீர்ப்பை அடைவர். பலிபீடத்தின் தகடுகள், ஒரே பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்து மட்டுமே தேவனுடைய பரிசுத்த பிரசன்னத்திற்கு நம்மை வழிநடத்த முடியும் என்பதை நிரூபிக்கின்றன.
