எரிகோவில் சுங்கக்காரனாகிய சகேயு: 'இன்றைக்கு இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது'

எருசலேமை நோக்கித் தமது இறுதி பஸ்கா யாத்திரையை மேற்கொண்ட இயேசு, யோர்தான் பள்ளத்தாக்கின் இதமான வசந்த கால வெயிலில் எரிகோ பட்டணத்திற்குள் நுழைந்தார். பேரீச்ச மரங்களின் நகரமாகிய அந்தப் பழம்பெரும் பாலைவனச் சோலையில், பூத்துக் குலுங்கிய நாரத்தை மரங்களின் மணமும், உலகப் புகழ்பெற்ற பால்சம் நறுமணத் தைலத்தின் சுகந்தமும் காற்றில் மிதந்து கொண்டிருந்தன. கலிலேயா மற்றும் பெரேயா பகுதிகளிலிருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான யாத்ரீகர்கள் திருவிழாவுக்காக எருசலேமை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தனர். அருகிலுள்ள பெத்தானியாவில் மரித்துப் போன லாசருவை நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு உயிரோடு எழுப்பிய நசரேயனாகிய தீர்க்கதரிசி இதோ எரிகோவின் வீதிகள் வழியே கடந்து வருகிறார் என்ற செய்தி காட்டுத்தீ போல நகரம் முழுவதும் பரவியது.

1. பொன் பெட்டகங்களின் நடுவே தனித்து நின்ற பாவி

உரோம பாணியிலான ஒரு பிரம்மாண்டமான மாளிகைக்குள், அளவில்லாத செல்வத்தின் நடுவே வாழ்ந்து வந்தான் சகேயு. அவனது பெயர் 'சக்காய்' என்ற எபிரேயப் பெயரிலிருந்து வந்தது; அதற்கு 'தூய்மையானவன், நீதிமான் அல்லது குற்றமற்றவன்' என்று பொருள். ஆனால் அவனது நிஜ வாழ்க்கையோ அந்தப் புனிதப் பெயருக்கு முற்றிலும் நேர்மாறாக இருந்தது. அவன் சாதாரண வரி வசூலிப்பவன் அல்ல; லூக்கா சுவிசேஷம் அவனை ஆர்க்கிடெலோனெஸ்—அதாவது எரிகோ பிராந்தியத்தின் தலைமை சுங்க அதிகாரி என்று விவரிக்கிறது.

முதலாம் நூற்றாண்டு யூதேயாவில் வரி வசூல் என்பது கொடூரமான சுரண்டல் தொழிலாக இருந்தது. சகேயு உரோம அரசிடமிருந்து வரி வசூல் உரிமையை ஏலம் எடுத்து, பெரும் தொகையை அரசுக்கு முன்பணமாகச் செலுத்தியிருந்தான். பின்னர் தன் கீழ் இருந்த சுங்கக்காரர்களைக் கொண்டு, எரிகோ வழியே சென்ற வர்த்தகக் கூட்டங்களிடமும், ஏழை விவசாயிகளிடமும் அநியாயமாக வரியைப் பிடுங்கித் தன் சொந்த கஜானாவை நிரப்பினான். அவனது மாளிகையில் உரோம நாணயங்களும் வெள்ளி சேக்கல்களும் குவிந்து கிடந்தன; ஆனால் அவனது சமூக அந்தஸ்தோ பாதாளத்தில் கிடந்தது. யூதர்களின் பார்வையில் அவன் உரோம ஆதிக்கத்தின் கைக்கூலி, தேசத்துரோகி மற்றும் கள்ளன்! அவன் உள்ளூர் ஜெப ஆலயத்திற்குள் நுழையத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது; அவனது சாட்சி நீதிமன்றங்களில் செல்லுபடியாகாது; பரிசேயர்கள் அவனது பெயரை ஒரு சாபச் சொல்லாகவே பயன்படுத்தி வந்தனர்.

ஆயினும், அந்த பணக்கார அதிகாரியின் கடினமான முகமூடிக்கு பின்னால், உண்மையான சமாதானத்திற்காக ஏங்கும் ஒரு தாகமுள்ள ஆன்மா மறைந்திருந்தது. பாவிகளை நேசிக்கிற, சுங்கக்காரரோடு உணவருந்துகிற, எளியோரை அரவணைக்கிற நசரேயனாகிய இயேசுவைக் குறித்து அவன் கேள்விப்பட்டிருந்தான். அவனது உள்ளத்திற்குள் ஒரு தீவிரமான ஆசை பற்றி எரிந்தது: இயேசு எப்படிப்பட்டவரோ என்று அவரைப் பார்க்க வகைதேடினான் (லூக்கா 19:3).

2. காட்டு அத்தி மரத்தின் மீதான விசித்திரமான ஓட்டம்

மக்கள் கூடியிருந்த வீதியை நோக்கி சகேயு ஓடிவந்தான். ஆனால் அங்கே ஒரு பெரிய இயற்கை தடை அவனுக்கு முன்பாக நின்றது: அவன் குள்ளமானவனானபடியால், ஜனக்கூட்டத்தில் அவரைக் காணக்கூடாமல் இருந்தது (லூக்கா 19:3). எருசலேமை நோக்கிச் சென்ற யாத்ரீகர்கள் தோளோடு தோள் உரசி பெரும் மனிதச் சுவராக நின்றனர். அதைவிடக் கொடுமை என்னவென்றால், வெறுக்கப்பட்ட சுங்கக்காரன் தங்களுக்குப் பின்னால் நிற்பதைக் கண்ட மக்கள், வேண்டுமென்றே தங்கள் தோள்களை இறுக்கி, அவனைப் பின்னுக்குத் தள்ளினர். அந்தப் பாவி இயேசுவைப் பார்த்துவிடக் கூடாது என்பதில் மதவாதிகள் உறுதியாயிருந்தனர்.

தற்பெருமை கொண்ட ஒரு பிரபுவாக இருந்திருந்தால், அவன் அவமானத்தோடு தன் மாளிகைக்குத் திரும்பிப் போயிருப்பான். ஆனால் ஆத்தும தாகம் வெட்கத்தை அறியாது! ஒரு பெரும் செல்வந்தன் என்ற கௌரவத்தை உதறித்தள்ளிவிட்டு, தன் விலையுயர்ந்த ஆடைகளை வரிந்துகட்டிக்கொண்டு, கூட்டத்திற்கு முன்னாக ஒரு சிறுவனைப் போல ஓடினான்.

சாலையின் ஓரத்திலே அகன்ற கிளைகளோடு படர்ந்து நின்ற ஒரு காட்டு அத்தி மரத்தை (சிக்கமோரியா) அவன் கண்டான். பலஸ்தீன நாட்டின் இந்த மரங்கள் தரையருகே தடித்த கிளைகளைக் கொண்டு நிழல் தருவதற்காக நடப்பட்டிருந்தன. சற்றும் யோசிக்காமல் அந்த மரத்தின் தடித்த தண்டைப் பற்றிக்கொண்டு, விறுவிறுவென்று மேலே ஏறி, சாலையின் மேலாகப் படர்ந்திருந்த ஒரு கிளையில் அமர்ந்துகொண்டான். அடர்ந்த பச்சை இலைகளுக்கு நடுவே மறைந்துகொண்டு, எரிகோ வீதியில் நடந்துவரும் அந்த பரலோக மேய்ப்பரின் முகத்தை ஒருமுறையாவது பார்த்துவிட வேண்டும் என்று படபடக்கும் இதயத்தோடு காத்திருந்தான்.

3. வாழ்க்கையை மாற்றிய தெய்வீகப் பார்வை

கூட்டத்தின் ஆரவாரம் விண்ணைப் பிளக்க, இயேசு சீடர்களோடும் திரளான மக்களோடும் அந்தப் புழுதி படிந்த சாலையில் நடந்து வந்தார். சரியாக அந்த காட்டு அத்தி மரம் நின்ற இடத்திற்கு இயேசு வந்தபோது, அவருடைய காலடிகள் திடீரென நின்றன! கூட்டமும் திகைத்து நின்றது.

இயேசு தமது கண்களை மேலே ஏறெடுத்து, அந்த அடர்ந்த இலைகளுக்கு நடுவே ஒளிந்திருந்த சகேயுவை நேருக்கு நேராக நோக்கினார்! உலகத்தின் இரட்சகராகிய கிறிஸ்து அவனைக் கோபத்தோடோ, வெறுப்போடோ, ஏளனத்தோடோ பார்க்கவில்லை. காணாமற்போன தன் ஆட்டைக் கண்டுகொண்ட நல்ல மேய்ப்பனின் எல்லையற்ற அன்போடு நோக்கினார். பின்னர் அமைதியை உடைத்து கம்பீரமாய் அழைத்தார்:

'சகேயுவே, நீ சீக்கிரமாய் இறங்கிவா, இன்றைக்கு நான் உன் வீட்டிலே தங்க வேண்டும்!' (லூக்கா 19:5)

அந்த வார்த்தைகளில் பொதிந்திருந்த கிருபையை எண்ணிப் பாருங்கள்! மரத்தில் இருப்பது யார் என்று இயேசு கேட்கவில்லை; அவனது சொந்தப் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தார்! சகேயு ஒரு ஜெபம் செய்வதற்கு முன்பாக, தன் பாவங்களை அறிக்கையிடுவதற்கு முன்பாக, எந்த நற்கிரியையையும் செய்வதற்கு முன்பாகவே கிறிஸ்து அவனது வீட்டிற்குள் விருந்தினராக வரத் தம்மைத்தாமே அர்ப்பணித்தார்! பண்டைய யூத பண்பாட்டில் ஒருவரது வீட்டிற்குள் சென்று அவரோடு உணவருந்துவது என்பது அவரை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு உடன்படிக்கை செய்வதன் அடையாளமாகும்.

தெய்வீக அன்பினால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட சகேயு, மரத்திலிருந்து தடதடவென்று இறங்கி வந்து, எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியோடு இயேசுவைத் தன் வீட்டிற்குள் வரவேற்றான் (லூக்கா 19:6).

4. மதவாதிகளின் பொறாமை முணுமுணுப்பு

எரிகோ மாளிகையில், மனந்திரும்பிய சகேயு இயேசுவின் முன்பாகத் திறந்த கரங்களோடு நின்று, தன் சொத்தில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்து, நாலத்தனையாகத் திருப்புகிறான்.

சகேயுவின் இதயத்தில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பொங்கிய அதே வேளையில், வெளியே நின்ற கூட்டத்தினரின் மத்தியில் கசப்பும் பொறாமையும் வெடித்தது. லூக்கா சுவிசேஷம் அந்த மனித சுபாவத்தை அப்பட்டமாகப் பதிவு செய்கிறது: 'அதைக்கண்ட யாவரும்: இவர் பாவியான மனுஷனிடத்தில் தங்கும்படி போனார் என்று முணுமுணுத்தார்கள்' (லூக்கா 19:7).

மதத் தலைவர்கள் கொதிப்படைந்தனர். எரிகோவில் எத்தனையோ பக்திமான்களான ஆசாரியர்களும் லேவியர்களும் வாழ்ந்தனர்; இயேசுவைத் தங்கள் வீட்டிற்கு அழைக்க அவர்கள் காத்திருந்தனர். ஆனால் இயேசுவோ, அந்த சுயநீதிக்காரர்களின் மாளிகைகளை அலட்சியப்படுத்திவிட்டு, பட்டணத்தின் மிக மோசமான பாவி என்று முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒரு சுங்கக்காரனின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்! தெய்வீகக் கிருபையின் எல்லையற்ற தாராள மனப்பான்மையைக் கண்டு குறுகிய மனித மனம் எப்போதுமே முணுமுணுக்கிறது!

5. விருந்து மேஜையில் நிகழ்ந்த தீவிர மனந்திரும்புதல்

சகேயுவின் மாளிகையின் உள்முற்றத்தில் சூழல் முற்றிலும் மாறியிருந்தது. சுடச்சுட வார்க்கப்பட்ட ரொட்டியும் பழங்களும் பரிமாறப்பட, எரிகோ விளக்குகளின் ஒளியில் இயேசு அந்த சுங்கக்காரனின் குடும்பத்தோடு அன்பின் ஐக்கியத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.

இயேசு அவனுக்கு எந்தக் கடுமையான உபதேசத்தையோ அல்லது நரக ஆக்கினையின் எச்சரிக்கையையோ விடுக்கவில்லை. அவர் நிபந்தனையற்ற அன்பை மட்டுமே பொழிந்தார். அந்தப் பரிசுத்த அன்பின் கதகதப்பில், சகேயுவின் பேராசை என்ற பனிப்பாறை நொடிப்பொழுதில் உருகி வழிந்தது!

விருந்து மேஜையிலிருந்து எழுந்து நின்ற சகேயு, கூடியிருந்த அனைவரின் முன்பாகவும் இயேசுவை நோக்கி நெஞ்சாரப் பிரகடனம் செய்தான்:

'ஆண்டவரே, என் ஆஸ்திகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கிறேன், நான் ஒருவனிடத்திலாவது அநியாயமாய் வாங்கினதுண்டானால், நாலத்தனையாகத் திரும்பக் கொடுக்கிறேன்!' (லூக்கா 19:8)

இது வெறும் மேலோட்டமான பேச்சல்ல; இது பொருளாதாரப் புரட்சியாகும்! மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி (லேவியராகமம் 6:5), அநியாயமாய் வாங்கியதற்கு அசலோடு இருபது சதவீதம் அபராதம் சேர்த்துக் கொடுத்தால் போதுமானது. ஆனால் சகேயுவோ, யாத்திராகமம் 22:1-ல் வன்முறையாகக் களவு செய்தவனுக்குக் கொடுக்கப்படும் மிகக் கடுமையான நாலு மடங்கு இழப்பீட்டைத் தருவதாக வாக்களித்தான்! தன் சொத்தில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்து, மீதமுள்ளதில் ஏமாற்றியவர்களுக்கு நாலு மடங்காகத் திருப்பிக் கொடுத்தால், அன்று மாலையே அவன் தன் முழு சொத்தையும் இழந்து நிற்பான்! ஆனால் பரலோகப் பொக்கிஷமாகிய கிறிஸ்துவை அவன் கண்டுகொண்டபோது, பூமியின் தங்கம் அவனுக்கு வெறும் குப்பையாகத் தோன்றியது!

லூக்கா 18:18–27-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள ஐசுவரியமுள்ள வாலிப அதிகாரியின் கதையோடு இந்த சம்பவத்தை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்! அந்த வாலிபன் நியாயப்பிரமாணத்தை ஒழுங்காகக் கைக்கொண்ட போதிலும், தன் ஆஸ்திகளை விற்க மனமில்லாமல் துக்கத்தோடு இயேசுவை விட்டுப் பின்வாங்கிப் போனான். அப்போது இயேசு: 'ஐசுவரியமுள்ளவன் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதைப்பார்க்கிலும், ஒட்டகமானது ஊசியின் காதிலே நுழைவது எளிதாயிருக்கும்' என்று எச்சரித்தார். 'அப்படியானால் யார் இரட்சிக்கப்படக்கூடும்?' என்று சீடர்கள் திகைத்தபோது: 'மனுஷரால் கூடாதவைகள் தேவனால் கூடும்' என்றார். இதோ, எரிகோவின் சகேயு மாளிகையில் அந்த தெய்வீக அற்புதம் மெய்யானது! பேராசையின் பிடியில் சிக்கியிருந்த ஒரு செல்வந்தன், இயேசுவின் கிருபையினால் மாற்றப்பட்டு, தன் செல்வத்தை மனப்பூர்வமாக உதறித்தள்ளி, ஊசியின் காது வழியே பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் நுழைந்தான்!

6. இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது

மனந்திரும்பிய அந்த மனிதனை எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியோடு நோக்கிய இயேசு, நித்தியத்தின் பரலோகத் தீர்ப்பை முழங்கினார்:

'இன்றைக்கு இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது; இவனும் ஆபிரகாமுக்குக் குமாரனாயிருக்கிறானே!' (லூக்கா 19:9)

மத உலகம் அவனைத் துரோகி என்றது; ஆனால் இயேசுவோ அவனை ஆபிரகாமின் மெய்யான குமாரன் என்று பிரகடனம் செய்தார்—வெறும் சரீரப் பிறப்பினால் அல்ல, ஆபிரகாமைப் போல எல்லாவற்றையும் அர்ப்பணித்து கீழ்ப்படிந்த ஜீவனுள்ள விசுவாசத்தினால்! களவு செய்த செல்வம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டது; உடைந்த உறவுகள் சீரமைக்கப்பட்டன; சகேயு (தூய்மையானவன்) என்ற அவனது பெயரின் உண்மையான அர்த்தம் கிறிஸ்துவின் கிருபையினால் அவனது வாழ்வில் பூரணமாக நிறைவேறியது!

இரட்சிப்பு என்பது ஒரு தனி மனிதனின் ஆன்மீக அனுபவம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின் முழுப் பகுதியையும் புதுப்பிக்கும் பரலோக மாற்றமாகும். 'இன்றைக்கு இந்த வீட்டுக்கு இரட்சிப்பு வந்தது' என்று இயேசு முழங்கியபோது, அந்த மாளிகையின் ஒவ்வொரு அறையிலும் பரலோக சமாதானத்தின் நறுமணம் வீசியது. திருட்டுப் பணமும் சுரண்டலும் நிறைந்திருந்த அந்த வீட்டில், இனிமேல் ஏழைகளின் பசியைத் தீர்க்கும் கிருபையின் அப்பமும், தேவனைத் துதிக்கும் ஆராதனைப் பாடல்களும் எதிரொலித்தன. எரிகோவின் வீதிகளில் மக்கள் சகேயுவின் மாற்றத்தைக் கண்டு வியந்து, நசரேயனாகிய இயேசுவே பாவியை நீதிமானாக்கும் மெய்யான மேசியா என்று அறிக்கையிட்டனர்.

தொடர்ந்து, தமது முழு பூமிக்குரிய ஊழியத்தின் மைய நோக்கத்தை இயேசு அந்த எரிகோ மாளிகையிலே பிரகடனம் செய்தார்:

'இழந்துபோனதைத் தேடவும் இரட்சிக்கவுமே மனுஷகுமாரன் வந்தார்.' (லூக்கா 19:10)

மரத்தில் ஏறித் தான் இயேசுவைத் தேடியதாக சகேயு நினைத்திருக்கலாம்; ஆனால் உண்மையிலேயே, நித்திய பரலோகத்தை விட்டு அந்த எரிகோ மரத்தடி வரை அவனைத் தேடி வந்தது தேவகுமாரனாகிய இயேசுவே ஆவார்! எந்தவொரு மனிதனும் கிறிஸ்துவின் தேடும் அன்பிற்கு அப்பாற்பட்டவன் அல்ல; எத்தகைய கொடிய கடந்த காலமும் அவரது சிலுவைக் குருதியினால் மன்னிக்கப்பட முடியாதது அல்ல என்பதை சகேயுவின் வரலாறு இன்றும் சாட்சி பகர்கிறது.