பெத்லகேமில் இயேசுவின் பிறப்பு: உன்னதத்தில் தேவனுக்கு மகிமை

ஏழு நூற்றாண்டுகளாக, யூதேயாவின் பாறை நிலப்பரப்புகளில் மீகா தீர்க்கதரிசியின் கம்பீரமான வார்த்தைகள் ஒரு தெய்வீக வாக்குத்தத்தமாக எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தன: "எப்பிராத்தா என்னப்பட்ட பெத்லகேமே, நீ யூதாவின் ஆயிரங்களுக்குள்ளே சிறியதாயிருந்தும், இஸ்ரவேலை ஆளப்போகிறவர் உன்னிடத்திலிருந்து என்னிடத்திற்குப் புறப்படுவார்; அவருடைய புறப்படுதல் அநாதிநாட்களாகிய பூர்வத்தினுடையது" (மீகா 5:2). உரோமைப் பேரரசின் அரண்மனையில், மத்தியதரைக் கடல் உலகின் அதிபதியாகிய சீசர் அகஸ்து தன் பொன் சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருந்தான். எபிரேய வேதங்களை அவன் அறியாதிருந்தபோதிலும், ஒரு ஏழை நாசரேத் கன்னிகையை 90 மைல்கள் தெற்கே உள்ள தாவீதின் ஊருக்குக் கொண்டுவரத் தேவையான புவிசார் அரசியல் நகர்வுகளை அவனது ஒரு ராஜ ஆணை துவக்கி வைத்தது. சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய மகா ஆச்சரியமான திட்டத்தில், உலக சக்கரவர்த்திகளின் கட்டளைகள் கூட பரலோகத்தின் நித்திய நோக்கங்களை நிறைவேற்றவே பயன்படுகின்றன!

1. பேரரசு கணக்கெடுப்பும் எப்பிராத்தா நோக்கிய நெடும் பயணமும்

லூக்கா நற்செய்தியாளர் கிறிஸ்துவின் பிறப்பை வெறும் கற்பனைக் கதையாக அல்லாமல், வரலாற்றுப் பூர்வமான உண்மையாகப் பதிவு செய்கிறார்: "அந்நாட்களில் உலகமெங்கும் குடியமதிப்பு எழுதப்படவேண்டுமென்று அகுஸ்து ராயனால் கட்டளை பிறந்தது. சீரியா தேசத்திலே சிரேனியு என்பவன் தேசாதிபதியாயிருந்தபோது இந்த முதலாம் குடியமதிப்பு உண்டாயிற்று" (லூக்கா 2:1-2). ரோம அமைதியை (*Pax Romana*) நிலைநாட்டிய அகஸ்து, வரி வசூலிப்பிற்காக பேரரசு முழுவதும் உள்ள குடிமக்களின் கணக்கெடுப்பை நடத்த விரும்பினான். யூதேயாவின் யூத பழக்கவழக்கங்களுக்கு மதிப்பளித்து, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பூர்வீக கோத்திரத்தின் எல்லைக்குச் சென்று தங்களைப் பதிவு செய்ய அனுமதித்தான்.

நாசரேத் கிராமத்தில் எளிய தச்சனாய் வாழ்ந்த யோசேப்பு, தாவீதின் வம்சத்தவனாயிருந்தபடியால், அவன் யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேம் வரை சுமார் 90 மைல்கள் கரடுமுரடான மலையடிவாரப் பயணத்தை மேற்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அவனுக்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்த மரியாளோ நிறைமாத கர்ப்பிணியாய் இருந்தாள்; அவள் மனித சித்தத்தினால் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையினால் தேவகுமாரனைக் கர்ப்பந்தரித்திருந்தாள். சமாரியர்களின் பகையைத் தவிர்ப்பதற்காக யோர்தான் நதிப் பள்ளத்தாக்கு வழியே தெற்கு நோக்கி இறங்கி, பின்னர் எலும்புகளை நடுங்க வைக்கும் குளிர்காற்றடிக்கும் யூதேய மலைத்தொடர்களில் அவர்கள் ஏறிச் சென்ற ஒவ்வொரு அடியும் மிகுந்த வேதனை நிறைந்ததாக இருந்தது. மரியாள் கழுதையின் மீது அமர்ந்து பிரசவ வலியைத் தாங்கிக்கொள்ள, யோசேப்பு கையில் தடியுடன் பாலைவனக் கொள்ளையர்களுக்கும் ஓநாய்களுக்கும் அஞ்சி அவளைக் கண்ணின் மணிபோலப் பாதுகாத்து வழிநடத்தினான்.

அவர்கள் பரிவாரங்களோடு பயணித்த பிரபுக்கள் அல்ல. மாறாக, மனித மாம்சத்திற்குள் அடைபட்ட தேவனுடைய நித்திய வார்த்தையைத் (*Logos*) தாங்கிச் சென்ற எளிய மனிதர்கள். சூரியன் யூதேய மலைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்து, ஒலிவ மரங்களின் மீது நீண்ட நிழல்களைப் பரப்பிய வேளையில், தாவீதின் குலத்தாரால் நிரம்பி வழிந்த பெத்லகேம் கிராமத்தின் எல்லைக்குள் அவர்கள் வந்து சேர்ந்தனர்.

2. சத்திரத்தில் இடமில்லை: முன்னணையிலே பிறந்த ராஜாதி ராஜா

யோசேப்பும் மரியாளும் பெத்லகேமை அடைந்தபோது, ஊர் முழுவதும் மக்களால் நிரம்பி வழிந்தது. உறவினர்களின் வீடுகள் அனைத்தும் முன்பே நிரம்பிவிட்டன; தெருக்களெங்கும் வழிப்போக்கர்களின் கூச்சலும் கழுதைகளின் சத்தமும் எதிரொலித்தன. லூக்கா இதனை நெஞ்சை உருக்கும் சொற்களில் விவரிக்கிறார்: "தன் முதற்பேறான குமாரனைப் பெற்று, சத்திரத்திலே அவர்களுக்கு இடமில்லாதிருந்தபடியினால், பிள்ளையைத் துணிகளில் சுற்றி, முன்னணையிலே கிடத்தினாள்" (லூக்கா 2:7).

பல தலைமுறைகளாகக் கூறப்படும் கதைகளில், இரக்கமற்ற ஒரு விடுதிக்காரன் கதவை அடைத்து இவர்களைத் துரத்திவிட்டதாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் மூல கிரேக்க வேதாகமத்தின் 'கத்தலுமா' (katalyma) என்ற சொல் நவீன விடுதியைக் குறிக்காமல், யூதக் குடும்ப வீடுகளின் மேல்தளத்திலுள்ள விருந்தினர் தங்குமிடத்தையே குறிக்கிறது. இயேசு தமது சீடர்களோடு பஸ்கா விருந்துண்ட மேலறையைக் குறிக்கவும் லூக்கா இதே 'கத்தலுமா' என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகிறார் (லூக்கா 22:11). பொது விடுதியை விவரிக்க விரும்பியபோது 'பண்டோக்கியோன்' (pandocheion) என்ற முற்றிலும் வேறுபட்ட சொல்லை லூக்கா பயன்படுத்துவதைக் காணலாம் (லூக்கா 10:34).

பண்டைய யூதேய கிராமத்து வீடுகளில், குடும்பத்தினர் தங்கும் மேல்தள அறைக்குக் கீழே, குளிர்காலத்திலும் திருடர்களிடமிருந்தும் வீட்டுப் பிராணிகளைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒரு கீழ்த்தளப் பகுதி அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அந்தக் கீழ்த்தளத்தின் சுண்ணாம்புக் கல் தரையில் கால்நடைகளுக்கான தீவனத் தொட்டிகள் (முன்னணைகள் - phatne) செதுக்கப்பட்டிருக்கும்.

யோசேப்பின் உறவினர் வீட்டின் விருந்தினர் அறையில் இடமில்லாதிருந்ததால், அன்பான அந்த எளிய குடும்பம் பிரசவ வேதனையிலிருந்த மரியாளைத் தங்களின் கீழ்த்தளப் பகுதியில் அன்போடு ஏற்றுக்கொண்டது. வைக்கோலின் நறுமணமும், பிராணிகளின் மெதுவான சுவாசமும் நிறைந்த அந்த அமைதியான இரவில், அகில உலகத்தையும் படைத்த தேவன் மானிடக் குழந்தையாய் தமது முதல் மூச்சை இழுத்தார்! மரியாள் அந்தப் பாலகனைத் துணிகளில் (Spargana) சுற்றி, மாட்டு முன்னணையிலே கிடத்தினாள். சர்வலோக சிருஷ்டிகர் வறுமையின் எளிய கோலத்திலே பூமிக்கு இறங்கிவந்தார்!

கார்ல் ப்ளோக்கின் அழியாப் புகழ்மிக்க 'மேய்ப்பர்களும் தேவதூதனும்' (1879) தலைசிறந்த ஓவியம் — யூதேயாவின் நள்ளிரவு இருளைப் பிளந்து பிரகாசித்த தேவனுடைய சேகினா மகிமை.

3. மிக்தால் ஏதேர்: எளிய மேய்ப்பர்கள் நடுவே பரலோக மகிமை

ரோமப் படைகளின் ஆதிக்கத்தின்கீழ் எருசலேம் நகரம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்த வேளையில், பரலோகம் ராஜாக்களையோ, ஆசாரியர்களையோ அல்லது ஏரோது மன்னனையோ நாடிச் செல்லவில்லை. மாறாக, குளிர்காற்றில் திறந்த வெளியில் தங்கள் மந்தையைக் காத்துக் கொண்டிருந்த எளிய மேய்ப்பர்களைத் தேடி பரலோகத்தின் தூதுக்குழு இறங்கி வந்தது.

லூக்கா எழுதுகிறார்: "அப்பொழுது அந்த நாட்டிலே மேய்ப்பர்கள் வயல்வெளியில் தங்கி, இரவிலே தங்கள் மந்தையைக் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். கர்த்தருடைய தூதன் அவர்களிடத்தில் வந்து நின்றான், கர்த்தருடைய மகிமை அவர்களைச் சுற்றிலும் பிரகாசித்தது; அவர்கள் மிகவும் பயந்தார்கள்" (லூக்கா 2:8-9).

முதலாம் நூற்றாண்டு யூத சமுதாயத்தில், மேய்ப்பர்கள் மிகவும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். தொடர்ச்சியாக ஆடுகளோடு தங்கியிருந்ததால் பரிசேயரின் சுத்திகரிப்புச் சடங்குகளை அவர்களால் செய்ய முடியாமல் தீட்டுப்பட்டவர்களாகப் பார்க்கப்பட்டனர். யூத நீதிமன்றங்களில் அவர்கள் சாட்சி சொல்வதுகூட சட்டப்படி செல்லாததாக இருந்தது. ஆனால் உலகத்தின் மேட்டிமையானவர்களை வெட்கப்படுத்தும்படி உலகத்தில் பலவீனமானவைகளையும் அற்பமானவைகளையும் தெரிந்துகொள்ளும் தேவன், அந்த எளிய மேய்ப்பர்களையே தமது குமாரனின் பிறப்பிற்கு முதல் சாட்சிகளாகத் தெரிந்துகொண்டார்!

மேலும், வரலாற்று மற்றும் தொல்பொருள் ஆய்வுகளின்படி, மேய்ப்பர்கள் காவல் காத்த அந்தப் பகுதி 'மிக்தால் ஏதேர்' (மந்தையின் கோபுரம்) ஆகும் (ஆதியாகமம் 35:21, மீகா 4:8). பண்டைய யூத தல்மூத் மற்றும் மிஷ்னா ஆவணங்களின்படி (மிஷ்னா ஷெகாலிம் 7:4), எருசலேமுக்கும் பெத்லகேமுக்கும் இடைப்பட்ட இந்த பள்ளத்தாக்குகளில் மேய்ந்த ஆடுகள் சாதாரண ஆடுகள் அல்ல. அவை எருசலேம் தேவாலயத்தில் நாள்தோறும் காலையிலும் மாலையிலும் செலுத்தப்படும் பலிகளுக்காகவும், வருடாந்திர பஸ்கா பண்டிகைக்காகவும் பிரத்தியேகமாகப் பிரித்து வளர்க்கப்பட்ட பலி ஆட்டுக்குட்டிகளாகும்!

பலி ஆடுகளைப் பராமரித்து, பழுதில்லாத ஆட்டுக்குட்டிகளைப் பாதுகாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த அந்த ஆசாரிய மேய்ப்பர்களுக்கே—உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கும் மெய்யான தேவ ஆட்டுக்குட்டியானவர் பிறந்த நற்செய்தி முதலாவதாக அறிவிக்கப்பட்டது எப்பேர்ப்பட்ட தீர்க்கதரிசன ஆச்சரியம்!

4. பரலோக சேனையின் மகிமை கீதம்: பூமியிலே சமாதானம்

தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் பிரகாசத்தைக் கண்டு மேய்ப்பர்கள் பயந்து நடுங்கி முகங்குப்புற விழுந்தபோது, தூதன் அவர்களை நோக்கி மனித வரலாற்றை மறுவடிவமைத்த நற்செய்தியைக் கூறினான்:

"பயப்படாதிருங்கள்; இதோ, எல்லா ஜனத்துக்கும் மிகுந்த சந்தோஷத்தை உண்டாக்கும் நற்செய்தியை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். இன்று கர்த்தராகிய கிறிஸ்து என்னும் இரட்சகர் உங்களுக்குத் தாவீதின் ஊரிலே பிறந்திருக்கிறார். பிள்ளையைத் துணிகளில் சுற்றி, முன்னணையிலே கிடத்தியிருக்கக் காண்பீர்கள்; இதுவே உங்களுக்கு அடையாளம்" (லூக்கா 2:10-12).

ரோமப் பேரரசன் அகஸ்து தன்னை 'இரட்சகன்' (Soter) என்று பிரகடனப்படுத்தியிருந்த காலத்தில், தூதன் மெய்யான இரட்சகராகிய கிறிஸ்துவை, மாம்சத்தில் வெளிப்பட்ட கர்த்தராகிய யாவேயை (Kyrios) அறிவித்தான்! அவருடைய தெய்வீக அடையாளம் பொற்கிரீடமோ, போர்வாளோ அல்ல; துணிகளில் சுற்றப்பட்டு முன்னணையிலே கிடக்கும் ஒரு பச்சிளம் பாலகனே அந்த அடையாளம்!

தூதனின் வார்த்தைகள் முடிவதற்குள், பரலோகத்தின் திரைகள் கிழிந்து திறந்தன:

"அந்தக்ஷணமே பரமசேனையின் திரள் அந்தத் தூதனுடனே தோன்றி: உன்னதத்திலிருக்கிற தேவனுக்கு மகிமையும், பூமியிலே சமாதானமும், மனுஷர்மேல் பிரியமும் உண்டாவதாக என்று சொல்லி, தேவனைத் துதித்தார்கள்" (லூக்கா 2:13-14).

'பரமசேனை' (plethos stratias ouraniou) என்பது பரலோகத்தின் தூதர்களின் மாபெரும் இராணுவத்தைக் குறிக்கிறது. அவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பின் வாள்களை ஏந்தாமல், தேவனுடைய கிருபையையும் அன்பையும் போற்றிப் பாடினார்கள். பரலோகத்தில் தேவனுக்கு உன்னத மகிமையும், பாவத்தினால் சிதைந்துபோன பூமியில் மீட்பின் மூலமாக மெய்யான சமாதானமும் (Shalom) மனுஷருக்கு உண்டாயிற்று!

5. முன்னணையை நோக்கி விரைந்த முதல் சுவிசேஷகர்கள்

பரலோக சேனைகள் வானத்திற்கு ஏறிப்போனபின்பு, இரவு மீண்டும் அமைதியானது. மேய்ப்பர்கள் தயங்கவோ, விவாதிக்கவோ இல்லை. அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: "நடந்ததாகக் கர்த்தரால் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்ட இந்தக் காரியத்தைப் போய்ப் பார்ப்போம் வாருங்கள்" என்று கூறி விரைந்து சென்றனர்.

தங்கள் ஆடுகளைக் கர்த்தருடைய கரத்தில் ஒப்புவித்துவிட்டு, அவர்கள் பெத்லகேமின் கிராமத்துக்குள் ஓடினார்கள். தூதன் அடையாளம் காட்டியபடியே, யோசேப்பையும், மரியாளையும், முன்னணையிலே கிடத்தியிருக்கிற பிள்ளையையும் கண்டார்கள். கரடுமுரடான அந்த மேய்ப்பர்கள் சாஷ்டாங்கமாய் அந்த முன்னணையின் முன்னே மண்டியிட்டார்கள். சிருஷ்டிகரின் முகத்தைக் கண்குளிரப் பார்த்த அவர்கள், அந்தப் பாலகனைக் குறித்துத் தங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட விசேஷங்களை யாவருக்கும் அறிவித்தார்கள். மனித நீதிமன்றங்களால் புறக்கணிக்கப்பட்ட அந்த எளிய மேய்ப்பர்களே புதிய ஏற்பாட்டுச் சுவிசேஷத்தின் முதல் நற்செய்தியாளர்களாய் மாறினர்!

மேய்ப்பர்கள் தாங்கள் கேட்டவற்றையும் கண்டவற்றையும் குறித்துத் தேவனை மகிமைப்படுத்தித் துதித்துக்கொண்டு திரும்பிப் போனார்கள். தங்களின் எளிய மந்தையின் நடுவே அவர்கள் திரும்பியபோதும், அவர்களுடைய இருதயங்கள் ஒருபோதும் பழையபடி இருக்கவில்லை; ஏனெனில் உலகத்தின் இரட்சகரை அவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கண்களினால் தரிசித்திருந்தார்கள். சாதாரண அன்றாட வேலைகளின் நடுவிலும், தாழ்மையான சூழ்நிலைகளிலும் தேவனைத் தேடுகிற எவருக்கும் அவருடைய கிருபையும் மகிமையும் பிரத்தியட்சமாகும் என்பதை இந்த மேய்ப்பர்களின் விசுவாசம் நிரூபிக்கிறது.

ஆனால் மரியாளோ ஒரு ஆழமான ஆவிக்குரிய தியானத்திற்குள் பிரவேசித்தாள்:

"மரியாளோ அந்தச் சங்கதிகளையெல்லாம் தன் இருதயத்திலே வைத்து, சிந்தித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்." (லூக்கா 2:19).

'சிந்தித்துப் பார்த்தாள்' (கிரேக்கம்: symballousa) என்றால் சிதறிக்கிடந்த அனைத்துப் பகுதிகளையும் ஒன்றாக இணைத்துப் பார்த்தல் என்று பொருள். காபிரியேலின் வாழ்த்துதல், எலிசபெத்தின் ஆசீர்வாதம், யோசேப்பின் சொப்பனம், பெத்லகேமின் மாட்டு முன்னணை, மேய்ப்பர்களின் பரலோக சாட்சி என அனைத்தையும் தன் இருதயத்தில் வைத்து மரியாள் தேவனுடைய மீட்பின் மாபெரும் திட்டத்தை ஆச்சரியத்தோடு தியானித்தாள்.

பெத்லகேமின் மாட்டு முன்னணை என்பது மனித வரலாற்றின் திருப்புமுனையாகும். தேவகுமாரன் தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, அடிமையின் ரூபமெடுத்து, மனித சாயலானார் (பிலிப்பியர் 2:7). இவ்வுலகத்தின் ஆடம்பரங்களையோ, அதிகாரங்களையோ நாடாமல், தாழ்மையின் பாதையைத் தெரிந்துகொண்டார். பாவத்தினால் இருண்டுபோன மனிதகுலத்திற்கு நித்திய ஜீவனையும், பாவமன்னிப்பையும், மெய்யான பரலோக சமாதானத்தையும் கொண்டுவர வந்த ஜீவ அப்பமாகிய கிறிஸ்து, 'அப்பத்தின் வீடு' என்று அழைக்கப்படும் பெத்லகேமிலே பிறந்தார். ஏதேனிலே வாக்குப்பண்ணப்பட்ட ஸ்திரீயின் வித்து, சர்ப்பத்தின் தலையை நசுக்க மாட்டு முன்னணையிலே வந்துதித்துவிட்டது!