சனிக்கிழமையின் நீண்ட காரிருள் மெல்ல மெல்ல விலகி, ஞாயிற்றுக்கிழமை விடியற்காலையின் பனிமூட்டம் எருசலேமைத் தழுவியது. அது வாரத்தின் முதல் நாள்—நிசான் மாதத்தின் பதினாறாம் நாள். மோவாப் மலைகளுக்கு மேலே கிழக்கு வானில் அதிகாலையின் இளஞ்சிவப்புக் கதிர்கள் பரவத் தொடங்கின. எருசலேமின் வடக்கு மதில்களுக்கு வெளியே இருந்த அமைதியான ஒலிவத் தோட்டப் பாதையில், துக்கத்தினால் கண்கள் சிவந்த விசுவாசமுள்ள சில பெண்கள் மவுனமாக நடந்து சென்றனர். மகதலேனா மரியாள், யாக்கோபின் தாயாகிய மரியாள், சலோமே, யோவன்னா ஆகியோர் விலையேறப்பெற்ற நறுமணத் தைலங்களையும் வெள்ளைப்போளக் கலவைகளையும் கைகளில் சுமந்து சென்றனர்; ஓய்வுநாள் அவசரத்தில் அரைகுறையாக விடப்பட்ட இயேசுவின் அடக்கச் சடங்குகளை முழுமைப்படுத்த வேண்டும் என்பதே அவர்களின் ஒரே நோக்கமாயிருந்தது.
பனி படர்ந்த சுண்ணக்கல்லின் மீது அவர்களின் பாதணிகள் சத்தமிட்டபோது, அவர்களின் உள்ளத்தில் ஒரு நடைமுறைச் சிக்கல் எழுந்தது. மாற்கு சுவிசேஷகர் அவர்களின் பரிதவிப்பான உரையாடலைப் பதிவு செய்கிறார்: 'கல்லறையின் வாசலிலிருக்கிற கல்லை நமக்காக யார் உருட்டித் தள்ளுவார்?' யோசேப்பின் கல்லறையை அடைத்திருந்த அந்தப் பாறை ஒன்று அல்லது இரண்டு டன் எடையுள்ள ஒரு பெரும் வட்டவடிவ சுண்ணக்கல்லாகும். பல திடகாத்திரமான ஆண்கள் ஒன்றுசேர்ந்து தள்ளினால்தான் அந்தப் பாறையை அசைக்க முடியும் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். மேலும், பொந்தியு பிலாத்து அங்கே ஆயுதம் தாங்கிய ரோம வீரர்களைக் காவலுக்கு நிறுத்தி, கல்லுக்கு அரச முத்திரையிட்டிருந்தான் என்ற செய்தியும் அவர்களுக்குக் கிடைத்திருந்தது.
மகா பூகம்பமும் மின்னல் போன்ற தூதனும்
அவர்கள் தோட்டத்தின் வாசலை அடைவதற்கு முன்பாகவே, பூமி திடீரெனப் பயங்கரமாய் அதிர்ந்தது! மத்தேயு அந்த வரலாற்று அற்புதத்தைப் பதிவு செய்கிறார்: 'இதோ, பெரிய பூமி அதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; கர்த்தருடைய தூதன் வானத்திலிருந்திறங்கி வந்து, வாசலிலிருந்த கல்லை உருட்டித் தள்ளி, அதின்மேல் உட்கார்ந்தான்.' வானத்திலிருந்து தேவனுடைய மகா பராக்கிரமமுள்ள தூதன் ஒருவன் இறங்கிவந்தான். அவனது முகம் மின்னலைப் போலப் பிரகாசித்தது; அவனது ஆடைகள் பனிபோல வெண்மையாயிருந்தது.
அந்தத் தூதன் முன்னேறி வந்து, டன்கணக்கான எடையுள்ள அந்தப் பெரும் பாறையைத் தொட்டான்; ஒரு சிறுவன் பந்தை உருட்டுவதுபோல, அந்தப் பாறையைத் தன் பாதையிலிருந்து உருட்டித் தள்ளி கல்லறையைத் திறந்தான்! பின்னர், உலக சாம்ராஜ்யங்களின் அற்ப அதிகாரங்களைப் பரிகாசம் செய்வதுபோல, உருட்டப்பட்ட அந்தக் கல்லின் மீது அவன் கம்பீரமாய் அமர்ந்தான்! போர்க்களங்களில் இரத்தம் சிந்திய ரோமப் போர்வீரர்கள், அந்த தெய்வீக மகிமையைக் கண்ட மாத்திரத்தில் பயத்தினால் நடுநடுங்கினர். அவர்களின் இரும்பு வாள்கள் கைகளிலிருந்து நழுவி விழுந்தன; அவர்களின் முழங்கால்கள் நடுங்க, மரண பயம் அவர்களை ஆட்கொள்ள, அவர்கள் செத்தவர்களைப் போல நிலத்திலே சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து கிடந்தனர்!
'அவர் இங்கே இல்லை; உயிர்த்தெழுந்தார்!'
நிலநடுக்கம் ஓய்ந்து, ரோம வீரர்கள் நகரத்தை நோக்கித் தப்பியோடிய பிறகு, அந்தப் பெண்கள் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தனர். பனிமூட்டத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு அவர்கள் பார்த்தபோது, தங்களின் கண்களையே அவர்களால் நம்ப முடியவில்லை: அசைக்க முடியாத அந்தப் பெரும் பாறை உருட்டித் தள்ளப்பட்டிருந்தது! அச்சத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் அவர்கள் தாழ்வான வாசலின் வழியே கல்லறைக்குள் குனிந்து பார்த்தனர்; அங்கே சவத்தின் அழுகிய நாற்றம் வீசவில்லை, மாறாக நறுமணத் தைலங்களின் வாசனையும் பரலோகப் பிரசன்னத்தின் ஒளியும் நிறைந்திருந்தது.
திடீரென, மின்னுகிற வஸ்திரந்தரித்த இரண்டு தூதர்கள் அவர்கள் அருகில் நின்றனர். பயந்துபோன பெண்கள் முகங்குப்புறத் தரையிலே விழுந்து வணங்கினர். ஆனால் அந்தத் தூதர்களோ மனிதகுலத்தின் வரலாற்றையே மாற்றியமைத்த அந்த பொன்மொழிகளை உரைத்தனர்: 'பயப்படாதிருங்கள், சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவைத் தேடுகிறீர்கள் என்று அறிவேன். உயிரோடிருக்கிறவரை நீங்கள் மரித்தோரிடத்தில் தேடுகிறதென்ன? அவர் இங்கே இல்லை, அவர் சொல்லியிருந்தபடியே உயிர்த்தெழுந்தார் (ēgerthē)! கர்த்தரை வைத்த இடத்தை வந்து பாருங்கள். சீக்கிரமாய்ப் போய், அவர் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார் என்று அவருடைய சீஷர்களுக்குச் சொல்லுங்கள்; பேதுருவுக்கும் சொல்லுங்கள்; அவர் உங்களுக்கு முன்னே கலிலேயாவுக்குப் போகிறார்; அங்கே அவரைக் காண்பீர்கள்.'
பரலோகத்தின் அளவற்ற இரக்கத்தைக் கவனியுங்கள்: 'சீஷர்களுக்கும், பேதுருவுக்கும் சொல்லுங்கள்' என்று தூதன் குறிப்பாகக் கூறினான்! மூன்று முறை சாபமிட்டு ஆண்டவரை மறுதலித்ததால், தான் சீஷத்துவத்திற்குத் தகுதியற்றவன் என்று நினைத்து எருசலேமின் புழுதியில் அழுதுகொண்டிருந்த பேதுருவைத் தேவன் கைவிடவில்லை; அவனுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்க அவனது பெயரைப் பிரத்தியேகமாக உச்சரித்தார். பெண்கள் நடுக்கத்தோடும், ஆச்சரியத்தோடும், விவரிக்க முடியாத பெருமகிழ்ச்சியோடும் சீடர்களுக்கு இந்த நற்செய்தியை அறிவிக்கும்படி கல்லறையை விட்டு வெளியே ஓடினார்கள். வழியிலே இயேசு தாமே அவர்களுக்கு எதிர்ப்பட்டு: 'வாழ்க' என்றார். அவர்கள் பயபக்தியோடு கிட்டவந்து, அவருடைய பாதங்களைத் தழுவி, அவரைப் பணிந்துகொண்டார்கள். அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: 'பயப்படாதிருங்கள்; நீங்கள் போய், என் சகோதரர் கலிலேயாவுக்குப் போகும்படி அவர்களுக்குச் சொல்லுங்கள், அங்கே அவர்கள் என்னைக் காண்பார்கள்' என்றார்.
அதேவேளையில், கல்லறையைக் காவல் காத்த ரோமச் சேவகரில் சிலர் நகரத்திற்குள் ஓடிவந்து, தங்களுக்குச் சம்பவித்த யாவற்றையும் பிரதான ஆசாரியர்களுக்கு அறிவித்தார்கள். ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் கூடி ஆலோசனைபண்ணி, சேவகருக்குப் பணத்தை மிகுதியாகக் கொடுத்து: 'நாங்கள் நித்திரையாயிருக்கையில், அவருடைய சீஷர்கள் இரவிலே வந்து, அவரைக் களவாய்க் கொண்டுபோய்விட்டார்கள் என்று சொல்லுங்கள்; இது தேசாதிபதியின் காதுக்கு எட்டினால், நாங்கள் அவரைச் சம்மதிப்பித்து, உங்களை நிர்விகாரிகளாக்குவோம்' என்று லஞ்சம் கொடுத்துப் பொய் வதந்தியைப் பரப்பினார்கள். ஆனால் அந்த அற்பப் பொய் பரலோக சத்தியத்தின் ஒளியை மறைக்க முடியவில்லை.
பேதுருவும் யோவானும் ஓடிவந்த காட்சி
சீடர்கள் யூதர்களுக்குப் பயந்து கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு கண்ணீரோடு அமர்ந்திருந்த மேல்வீட்டு அறைக்குள் அந்தப் பெண்கள் மூச்சிரைக்க ஓடிவந்தனர். ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் சீடர்களுக்கு வீண் பேச்சாக (lēros) தோன்றின; அவர்கள் பெண்களை நம்பவில்லை. பெண்களின் சாட்சியத்தை சட்டம் மதிக்காத காலம் அது. ஆனாலும் மகதலேனா மரியாளின் கண்களில் இருந்த உறுதியைக் கண்ட பேதுருவின் உள்ளம் துடித்தது. அவன் உடனே எழுந்து வெளியே பாய்ந்தான்; அவனுக்குப் பின்னே வாலிபனாகிய யோவானும் ஓடினான்.
இருவரும் எருசலேமின் தெருக்கள் வழியே வடக்கு வாசலை நோக்கிக் காற்றைப் போல ஓடினர். இளமை பலம் கொண்ட யோவான் பேதுருவைவிட வேகமாக ஓடி, கல்லறைக்கு முதலில் வந்து சேர்ந்தான். அவன் குனிந்து பார்த்தபோது, சணல்நூல் துணிகள் அங்கே கிடப்பதைக் கண்டான்; ஆனால் பயபக்தியினால் அவன் உள்ளே நுழையவில்லை. பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு ஓடிவந்த சீமோன் பேதுரு, எதையும் யோசிக்காமல் நேராகக் கல்லறைக்குள் நுழைந்தான்.
கல்லறைக்குள் பேதுரு கண்ட காட்சி அவனது சகல சந்தேகங்களையும் அடியோடு தகர்த்தது! யாராவது உடலைத் திருடிக்கொண்டு போயிருந்தால், துணிகளைக் கிழித்து எடுத்துவிட்டு உடலைத் தூக்கிச் சென்றிருப்பார்கள். ஆனால் அங்கே, உடலைச் சுற்றியிருந்த நூற்றுக்கணக்கான முழம் வெள்ளைத் துணிகள் (othonia) அவிழ்க்கப்படாமல், ஒரு பட்டாம்பூச்சி கூட்டை விட்டுப் பறந்து சென்ற பிறகு அதன் கூடு வெறுமையாகக் கிடப்பதுபோல, அப்படியே சுருங்கி வெறுமையாய்க் கிடந்தன! எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இயேசுவின் தலையைச் சுற்றியிருந்த முகச்சீலை (soudarion) மற்ற துணிகளோடு கிடக்காமல், தனியே ஒரு இடத்தில் நேர்த்தியாக மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது!
பேதுருவுக்குப் பின்னே உள்ளே நுழைந்த யோவான், இந்த வெறுமையான துணிகளையும் மடிக்கப்பட்ட சீலையையும் கண்டான். அந்த வினாடியில் யோவானின் இதயத்தில் விசுவாசம் பிரகாசித்தது: 'அவன் கண்டு விசுவாசித்தான்.' எந்தத் திருடனும் துணிகளை அவிழ்த்து, முகத்துணியை மடித்து வைக்கும் நிதானத்தைக் கொண்டிருக்க மாட்டான். சர்வவல்லமையுள்ள கிறிஸ்து அந்தத் துணிகளை ஊடுருவி மகிமையோடு உயிர்த்தெழுந்துவிட்டார் என்பதை அந்த வெற்றுத் துணிகள் சாட்சியிட்டன. இருவரும் வியப்போடு தங்கள் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.
'மரியாளே!' — உயிர்த்தெழுந்த மேய்ப்பனும் உருகிய ஆடும்
சீடர்களுக்குப் பின்னால் அழுதுகொண்டே கல்லறைக்கு வந்திருந்த மகதலேனா மரியாள், அவர்கள் சென்ற பிறகும் அங்கிருந்து போக மனமில்லாமல் நின்றாள். அதிகாலைப் பனிமூட்டத்தில் அவள் கல்லறையின் வெளியே நின்று தேம்பித் தேம்பி அழுதாள் (klaiousa). அவளது மனம் உயிர்த்தெழுதலை எண்ணிப்பார்க்கவில்லை; தான் நேசித்த ஆண்டவரின் உடல் காணாமல் போய்விட்டதே என்ற வேதனை மட்டுமே அவளை உலுக்கியது. அவள் அழுதுகொண்டே கல்லறைக்குள் குனிந்து பார்த்தாள்.
அவளது கண்ணீரின் ஊடே, வெள்ளை வஸ்திரந்தரித்த இரண்டு தூதர்கள், இயேசுவின் சரீரம் வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில் ஒருவன் தலைமாட்டிலும் ஒருவன் கால்மாட்டிலும் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டாள்—பண்டைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியின் கிருபாசனத்தின் மீது நின்ற இரண்டு பொற்கேரூபன்களைப் போல அவர்கள் காட்சியளித்தனர்! தூதர்கள் அவளிடம்: 'ஸ்திரீயே, ஏன் அழுகிறாய்?' என்றனர். அவள் கதறி: 'என் ஆண்டவரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை வைத்த இடம் எனக்குத் தெரியவில்லை' என்றாள். அவள் திரும்பிப் பார்த்தபோது, அங்கே ஒரு மனிதன் நிற்பதைக் கண்டாள்; ஆனால் கண்ணீராலும் பனிமூட்டத்தினாலும் நின்றவர் இயேசு என்பதை அவள் அறியாதிருந்தாள்.
இயேசு அவளை நோக்கி அளவற்ற அன்போடு: 'ஸ்திரீயே, ஏன் அழுகிறாய்? யாரைத் தேடுகிறாய்?' என்றார். அவர் அந்தத் தோட்டத்தைப் பராமரிக்கும் தோட்டக்காரன் என்று எண்ணிய மரியாள்: 'ஐயா, நீர் அவரை எடுத்துக்கொண்டு போனதுண்டானால், அவரை வைத்த இடத்தை எனக்குச் சொல்லும், நான் போய் அவரை எடுத்துக்கொள்ளுவேன்' என்றாள். ஒரு பெண்ணால் சவத்தைத் தூக்க முடியுமா என்ற யோசனைகூட இல்லாமல், தன் அன்பினால் எதையும் சுமக்கத் துணிந்த அவளது தியாகத்தைப் பாருங்கள்!
அப்போது, மரணத்தின் அதிகாரங்களை உடைத்தெறிந்த அகிலத்தின் ராஜாதி ராஜா, தமது தாய்மொழியாகிய அரமேயத்தில் அவளது பெயரை அழைத்து ஒரே ஒரு வார்த்தையை உச்சரித்தார்: 'மரியாளே!' ('Miryam!'). அந்த ஒரு வார்த்தையில் அகில பிரபஞ்சமும் மறுமலர்ச்சி அடைந்தது! தமது ஆடுகளைப் பெயர் சொல்லி அழைக்கும் நல்ல மேய்ப்பனின் குரல் அது! அவளது கண்களிலிருந்த இருள் விலகியது. அவள் உடனே திரும்பி, அவரது பாதங்களில் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து, கரங்களை நீட்டித் தன் தாய்மொழியில் கதறினாள்: 'ரபூனி!' ('Rabbouni!')—'என் உன்னத போதகரே! என் ஆண்டவரே!'
இயேசு அவளை நோக்கி: 'என்னைத் தொடாதே, நான் இன்னும் என் பிதாவினிடத்திற்கு ஏறிப்போகவில்லை; நீ என் சகோதரரிடத்திற்குப் போய்: என் பிதாவும் உங்கள் பிதாவும், என் தேவனும் உங்கள் தேவனுமாயிருக்கிறவரிடத்திற்கு ஏறிப்போகிறேன் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லு' என்றார். பாருங்கள், இதற்கு முன்பு எப்போதுமே சீடர்களை 'என் சகோதரர்கள்' என்று இயேசு அழைத்ததில்லை! ஆனால் சிலுவை மரணத்தினாலும் உயிர்த்தெழுதலினாலும் மனிதன் தேவனுடைய குடும்பத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்டான்; இயேசுவின் பிதா இப்போது நமது பிதாவானார்! மகதலேனா மரியாள் எல்லையற்ற பரலோக மகிழ்ச்சியோடு ஓடிவந்து, அழுதுகொண்டிருந்த சீடர்களைப் பார்த்து வரலாற்றின் மாபெரும் வெற்றி முழக்கத்தை முழங்கினாள்: 'கர்த்தரைக் கண்டேன்!' மரணம் தோற்றது; கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்தார்; நித்திய வாழ்வின் உதயசூரியன் உலகத்தின் மீது பிரகாசித்தது!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
முதல் நூற்றாண்டு யூத முறைமையின்படி, ஒருவர் மரித்த அன்றைய தினமே சூரியன் மறைவதற்குள் அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டும். உடல் கழுவப்பட்டு, நறுமணத் தைலங்கள் பூசப்பட்டு, வெள்ளைப்போளம் மற்றும் சந்தனத்தோடு கூடிய மெல்லிய துணிகளால் சுற்றப்பட்டது. வெள்ளிக்கிழமை சிலுவை மரணத்தைத் தொடர்ந்து உடனடியாக ஓய்வுநாள் தொடங்கியதால், பெண்களால் இயேசுவின் சரீரத்திற்கு முழுமையாக நறுமணப் பொருட்களைப் பூச முடியவில்லை; எனவே ஓய்வுநாள் முடிந்த உடனேயே அதிகாலையில் கல்லறைக்கு வர அவர்கள் தீர்மானித்தனர். எருசலேமில் செல்வந்தர்களின் கல்லறைகள் சுண்ணக்கல் பாறைகளில் குடைந்து செய்யப்பட்டன; உடல்களை வைப்பதற்கான மேடைகளும் (arcosolia), வெளியிலிருந்து உருட்டி அடைப்பதற்கான ஒன்று முதல் இரண்டு டன் எடையுள்ள வட்ட வடிவப் பெரும் பாறைகளும் அங்கே இருந்தன. அத்தகைய கல்லை நகர்த்துவதற்கு பல பலசாலி மனிதர்களின் சக்தி தேவைப்பட்டது. மேலும், யூதர்களின் வேண்டுகோளின்படி பிலாத்து நான்கு முதல் பதினாறு போர்வீரர்கள் கொண்ட ரோமக் காவல் படையை (custodia) அங்கே நிறுத்தி, கயிறு கட்டி ரோமப் பேரரசின் களிமண் முத்திரையிட்டிருந்தான். ரோம முத்திரையை உடைப்பவருக்கு சிலுவை மரணமே தண்டனையாகும். ஆனால் மூன்றாம் நாள் விடியற்காலையில்—விவிலிய முதற்பலன் பண்டிகை நாளில்—பரலோகத்தின் சர்வவல்லமை ரோமப் பேரரசின் அத்தனை முத்திரைகளையும் தூள்தூளாக்கியது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- மரணத்தையும் பாதாளத்தையும் ஜெயித்த நித்திய வெற்றி: வெற்று கல்லறை என்பது இயேசு கிறிஸ்து மரணத்தின் அதிகாரத்தை நிர்மூலமாக்கிவிட்டார் என்பதற்கான வரலாற்று சான்றாகும்; அவர் சரீரப்பிரகாரமாக உயிர்த்தெழுந்ததால், மரணத்தின் கொடிய கூர் ஒடிக்கப்பட்டு விசுவாசிகளுக்கு நித்திய ஜீவனின் வாசல் திறக்கப்பட்டது.
- ஜீவனுள்ளவரை மரித்தோரிடத்தில் தேடாதிருங்கள்: 'உயிரோடிருக்கிறவரை நீங்கள் மரித்தோரிடத்தில் தேடுகிறதென்ன?' என்ற தூதரின் குரல், செத்துப்போன பாரம்பரிய சடங்குகளிலோ உலக மாயைகளிலோ ஜீவனைத் தேடாமல், உயிரோடு ஆளுகை செய்யும் கிறிஸ்துவோடு அனுதினமும் வாழ நம்மை அழைக்கிறது.
- பெயர் சொல்லி அழைக்கும் தனிப்பட்ட அன்பு: அகில உலகத்தின் வெற்றியாளரான இயேசு, எருசலேம் மாளிகைகளில் அல்ல, தோட்டத்திலே நின்று அழுதுகொண்டிருந்த மகதலேனா மரியாள் முன் தோன்றி அவளது பெயரை அழைத்துத் தேற்றினார்; நல்ல மேய்ப்பன் உடைந்த உள்ளங்களை ஒருபோதும் மறப்பதில்லை.
- அசைக்க முடியாத உயிர்த்தெழுதலின் நற்செய்தி: கல்லறைக்கு ஓடிய பெண்களைப் போல, உலகமெங்கும் சென்று 'ஆண்டவர் மெய்யாகவே உயிர்த்தெழுந்தார்' என்று அறிவிக்க நாம் பணிக்கப்பட்டுள்ளோம்; இந்த உலகப் பாடுகள் முடிவல்ல, கிறிஸ்துவோடு நித்தியமாய் ஆளுகை செய்யும் உயிர்த்தெழுதலின் நம்பிக்கை நமக்கு உண்டு.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- முதல் சாட்சிகளாகப் பெண்கள்: முதல் நூற்றாண்டு யூத ரபீக்களின் சட்டப்படியும் ரோம சட்டப்படியும் பெண்களின் சாட்சி நீதிமன்றங்களில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது; அப்படியிருந்தும் நான்கு சுவிசேஷங்களும் பெண்களையே உயிர்த்தெழுதலின் முதல் சாட்சிகளாகப் பதிவு செய்திருப்பது, இந்த வரலாற்றுச் செய்தி மனிதனால் புனையப்பட்ட கற்பனையல்ல, அசைக்க முடியாத உண்மை என்பதை நிரூபிக்கிறது
- மடித்து வைக்கப்பட்ட சீலையின் ரகசியம் (Soudarion): யோவான் 20:7-ல், தலையில் சுற்றப்பட்டிருந்த சீலை மற்ற துணிகளோடு கிடக்காமல், தனியே ஓரிடத்தில் சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருந்ததை பேதுரு கண்டான்; பண்டைய கிழக்கத்திய விருந்தோம்பல் மரபில், எஜமானன் உணவு மேசையை விட்டு எழும்போது தன் கைக்குட்டையை மடித்து வைத்தால், 'நான் உணவருந்தி முடிக்கவில்லை, மீண்டும் திரும்பி வருவேன்' என்று வேலைக்காரர்களுக்கு உணர்த்தும் அடையாளமாகும்
- கல் உருட்டப்பட்டது நமக்காகவே, இயேசுவுக்காக அல்ல: உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் மகிமையின் சரீரம் பூலோகப் பருப்பொருட்களால் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை—யோவான் 20:19-ல் பூட்டியிருந்த கதவுகளின் வழியே அவர் உள்ளே வந்தார்; எனவே இயேசு வெளியே வருவதற்காகத் தூதன் கல்லை உருட்டவில்லை, மாறாக உலகமும் சீடர்களும் உள்ளே பார்த்து கல்லறை காலியாக இருப்பதை அறிந்துகொள்வதற்காகவே கல் உருட்டப்பட்டது
- முதற்பலனின் பண்டிகையில் உயிர்த்தெழுதல்: நிசான் மாதம் 16-ஆம் நாளாகிய ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார்; அதே நாளில்தான் எருசலேம் தேவாலயத்தில் ஆசாரியன் புதிய பார்லி அறுவடையின் முதற்கதிரை தேவனுக்கு முன்பாக அசைவாட்டும் 'முதற்பலன் பண்டிகை' (லேவியராகமம் 23:9-14) ஆசரிக்கப்பட்டது; 'கிறிஸ்துவோ மரித்தோரிலிருந்து எழுந்து, நித்திரையடைந்தவர்களில் முதற்பலனானார்' (1 கொரி 15:20) என்ற வார்த்தை இதில் நிறைவேறியது
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
சீடர்கள் இயேசுவின் உடலைத் திருடிக்கொண்டு போய்விட்டார்கள் என்ற யூதர்களின் வாதம் ஏன் பொய்யானது?
மத்தேயு 28:11-15-ல் கூறப்படும் உடலைத் திருடிய கதை வரலாற்று ரீதியாக முற்றிலும் ஆதாரமற்றது. முதலாவதாக, ரோமப் பேரரசின் முத்திரையிடப்பட்ட அந்தக் கல்லறைக்கு, தூங்கினால் மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் கடுமையான ஒழுங்குமுறையைக் கொண்ட ஆயுதம் தாங்கிய ரோம ராணுவப் பட்டாளம் காவலுக்கு நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. இரண்டாவதாக, கைது செய்யப்படுவோமோ என்ற பயத்தில் கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு நடுங்கிக்கிடந்த சீடர்கள், ரோமப் படையை எதிர்த்து உடலைத் திருடினார்கள் என்பது நம்பமுடியாத கட்டுக்கதை. மூன்றாவதாக, கல்லறையில் உடலைச் சுற்றியிருந்த துணிகள் களையப்படாமல் அப்படியே கிடந்தன; உடலைத் திருடுபவர்கள் துணிகளை அவிழ்த்து, முகத்துணியை மடித்து வைக்கும் நிதானத்தைக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மனிதர்கள் தாங்கள் உண்மை என்று நம்புவதற்காக உயிரைக் கொடுப்பார்களே தவிர, தாங்களே உருவாக்கிய ஒரு பொய்க்காக எவரும் கொடூரமான சித்திரவதைகளையும், கல்லெறிதலையும், சிலுவை மரணத்தையும் மனப்பூர்வமாய் ஏற்கமாட்டார்கள். அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரும் உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரைக் கண்கூடாகக் கண்டபடியாலேயே இரத்தசாட்சிகளாய் மரித்தனர்.
தோட்டத்தில் மகதலேனா மரியாள் இயேசுவை ஏன் ஆரம்பத்தில் தோட்டக்காரன் என்று தவறாக நினைத்தாள்?
மரியாள் இயேசுவை அடையாளம் காணாமல் போனதற்கு இயற்கை மற்றும் ஆவிக்குரிய காரணங்கள் இருந்தன. இயற்கையாக, அது அதிகாலைப் பனிமூட்டம் நிறைந்த வேளை; அவளது கண்கள் இடைவிடாத அழுகையினாலும் கண்ணீரினாலும் மங்கியிருந்தன. மேலும், இயேசுவின் சரீரம் காயங்களோ தழும்புகளோ இல்லாத மகிமையுள்ள நித்திய சரீரமாக மாறியிருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவளது மனம் ஒரு பிணத்தைத் தேடுவதிலேயே குறியாக இருந்தது ('என் ஆண்டவரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கே வைத்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை'); உயிரோடிருக்கும் ஒரு ராஜாவை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் நல்ல மேய்ப்பனாகிய இயேசு அவளது பெயரை அழைத்து அரமேய மொழியில் 'மரியாளே!' (Miryam) என்று அன்போடு கூப்பிட்ட அந்த வினாடியில், அவளது ஆவிக்குரிய கண்கள் திறக்கப்பட்டு அவள் ஆண்டவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டாள்.
இயேசு கிறிஸ்துவின் சரீரப் பிரகாரமான உயிர்த்தெழுதலின் நித்திய ஆவிக்குரிய முக்கியத்துவம் என்ன?
உயிர்த்தெழுதல் என்பது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் அசைக்க முடியாத அஸ்திவாரமாகும்; பவுல் 1 கொரிந்தியர் 15:14-ல் கூறுகிறபடி: 'கிறிஸ்து எழுந்திராவிட்டால், எங்கள் பிரசங்கமும் விருதா, உங்கள் விசுவாசமும் விருதா.' இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலானது, அவர் மெய்யான தேவகுமாரன் என்பதை நிரூபித்தது (ரோமர் 1:4); கல்வாரியில் அவர் செலுத்திய பலியைப் பிதா முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு பாவக்கடனைத் தீர்த்துவிட்டார் என்பதை உறுதிப்படுத்தியது (ரோமர் 4:25); மனிதகுலத்தின் கொடிய எதிரியாகிய மரணத்தையும் பாதாளத்தையும் அடியோடு அழித்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் நமக்கான உயிர்த்தெழுதலின் அச்சாரம் ஆகும்: அவர் முதற்பலனானார்; அவரை விசுவாசிக்கிற யாவரும் ஒரு நாளில் அழியாமையுள்ள மகிமையின் சரீரத்தைப் பெற்று நித்திய ஜீவனை அடைவார்கள் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை இது நமக்கு அளிக்கிறது.
