சுட்டெரிக்கும் யூதேயாவின் காலை வெயில் எருசலேமின் சுண்ணக்கல் வீடுகளின் கூரைகள் மீது பரவிக்கொண்டிருந்தது. ரோம சவுக்கடியினால் சரீரமெங்கும் கிழிந்து இரத்தம் வழிய நின்ற இயேசுவை, ஒரு ரோம நூற்றுக்கு அதிபதியின் தலைமையில் நான்கு போர்வீரர்கள் கொண்ட மரண தண்டனைக் குழு நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்தது. பரிகாசத்திற்காக அணிவிக்கப்பட்டிருந்த சிவப்பான மேலங்கியைக் கழற்றி, அவரது இரத்தம் தோய்ந்த காயங்களின் மீது அவரது சொந்த கம்பளி அங்கியையே மீண்டும் போட்டனர். அவரது தோள்பட்டையின் மீது சுமார் நாற்பது கிலோ எடையுள்ள கனமான கருவாலி மர சிலுவை மரக்கட்டையை (patibulum) ஏற்றினர். அவரது குற்றப்பத்திரிகை எழுதப்பட்ட பலகையை (titulus) அவரது கழுத்தில் தொங்கவிட்டனர்: 'நசரேயனாகிய இயேசு, யூதருடைய ராஜா.'
வரலாற்றில் 'வியா டொலோரோசா' (துக்கத்தின் வழி) என்று என்றென்றைக்கும் நிலைத்துவிட்ட குறுகிய, கரடுமுரடான கல் தெருக்கள் வழியே அந்த மரண ஊர்வலம் சென்றது. பஸ்கா பண்டிகைக்காக வந்திருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் தெருக்களிலும் மாடிகளிலும் நெருங்கி நின்றனர். முந்தைய இரவு முழுவதும் தூங்காமல் வியாகுலப்பட்டதாலும், அதிக இரத்த இழப்பினாலும் பலவீனமடைந்திருந்த இயேசுவின் கால்கள் நடுங்கின; அந்தப் பாரமான சிலுவை மரத்தின் கீழ் அவர் கல் தரையிலே நிலைகுலைந்து விழுந்தார். வீரர்கள் சவுக்கால் அடித்தனர்; ஆனால் அவரது சரீர பலம் முற்றிலும் தீர்ந்துபோயிருந்தது. வழியிலேயே கைதி மரித்துப்போனால் சிலுவை மரணத்தின் பகிரங்க அவமானம் நிறைவேறாமல் போய்விடுமோ என்று அஞ்சிய நூற்றுக்கு அதிபதி, எருசலேம் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்த ஒரு பலசாலி மனிதனைப் பிடித்தான்: அவன் சிரேனே ஊரானாகிய சீமோன் என்ற ஆப்பிரிக்க யூதனாவான்; பஸ்கா பண்டிகையைக் கொண்டாடுவதற்காக ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் கடந்து தன் பிள்ளைகளாகிய அலெக்சாந்தர், ரூபு என்பவர்களோடு வந்திருந்தான். வீரர்கள் அவனைப் பலவந்தம்பண்ணி, இயேசுவுக்குப் பின்னே சிலுவை மரத்தைச் சுமந்துவரும்படி அவன் தோளில் ஏற்றினர்.
திரளான மக்கள் கூட்டமும், மாரடித்துப் புலம்பி அழுத பெண்களும் அவருக்குப் பின்னே சென்றனர். இயேசு இரத்தம்படிந்த தமது முகத்தைத் திருப்பி, அந்தப் பெண்களை நோக்கி தீர்க்கதரிசனமாக உரைத்தார்: 'எருசலேமின் குமாரத்திகளே, நீங்கள் எனக்காக அழாமல், உங்களுக்காகவும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் அழுங்கள். இதோ, மலடிகள் பாக்கியவதிகளென்றும், பிள்ளைபெறாத கர்ப்பங்களும் பால் கொடாத முலைகளும் பாக்கியமுள்ளவைகளென்றும் சொல்லப்படும் நாட்கள் வரும். அப்பொழுது மலைகளை நோக்கி: எங்கள்மேல் விழுங்களென்றும், குன்றுகளை நோக்கி: எங்களை மறைத்துக்கொள்ளுங்களென்றும் சொல்லத்தொடங்குவார்கள். பச்சைமரத்துக்கு இவைகளைச் செய்தால், பட்டமரத்துக்கு என்ன செய்யமாட்டார்கள்?' நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கி.பி. 70-ல் எருசலேம் ரோமப் படைகளால் முற்றுகையிடப்பட்டு, அதன் மதில்களும் மக்களும் தரைமட்டமாக்கப்படவிருந்த கொடூர அழிவை இயேசு கண்ணீரோடு முன்னறிவித்தார்.
கொல்கொதாவில் ஆணிகள் பாய்ந்த வியாகுலம்
நகரத்தின் கென்னாத் வாசலைக் கடந்து சென்றபோது, அரமேய மொழியில் கொல்கொதா—மண்டையோட்டு இடம் (லத்தீனில்: கல்வாரி)—என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு சுண்ணக்கல் பாறை மேட்டை அவர்கள் அடைந்தனர். முக்கிய நெடுஞ்சாலையின் அருகே அமைந்திருந்த அந்த மேடு, சிலுவையில் அறையப்படும் குற்றவாளிகளை மக்கள் அனைவரும் பார்த்துப் பயப்படும்படி அமைக்கப்பட்ட பகிரங்க மரணக்களமாகும். அங்கே வந்தடைந்ததும், யூதப் பெண்களின் தர்ம ஸ்தாபனம் தயாரித்திருந்த வெள்ளைப்போளமும் பித்தமும் கலந்த புளித்த திராட்சரசத்தை இயேசுவுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தனர்; அது வேதனையை மறக்கடிக்கும் ஒரு மயக்க மருந்தாகும். ஆனால் இயேசு அதை ருசிபார்த்து குடிக்க மறுத்துவிட்டார்; மனிதகுலத்தின் மீதான தேவகோபத்தின் முழுப் பாத்திரத்தையும் கலக்கமில்லாத முழு சுயநினைவோடு குடித்துத் தீர்க்க அவர் தீர்மானித்திருந்தார்.
அவரது ஆடைகளை முழுமையாகக் களைந்து அவமானப்படுத்திய பிறகு, மரக்கட்டையின் மீது அவரை மல்லாக்கத் தள்ளினர். இரண்டு வீரர்கள் அவரது கைகளைப் பிடித்து இழுத்தனர். மணிக்கட்டின் எலும்புகளுக்கு நடுவே—நரம்புகள் கூடும் மையப் பகுதியில்—ஏழு அங்குல நீளமுள்ள சதுர இரும்பு ஆணியை வைத்து, கனமான சம்மட்டியால் அடித்தனர். எலும்புகளும் நரம்புகளும் நொறுங்கும் பயங்கர சத்தம் கேட்டது; மின்னலைப் போன்ற கொடிய வலி அவரது கைகளிலும் நெஞ்சிலும் பாய்ந்தது. மற்றொரு கையிலும் ஆணியை அடித்தனர். பின்னர் கயிறுகளால் இழுத்து, நிலத்தில் நடப்பட்டிருந்த செங்குத்தான மரத்தில் அந்த கிடைமட்டக் கட்டையைப் பொருத்தினர். பின்னர் இரண்டு பாதங்களையும் ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக வைத்து, கணுக்கால் வழியே மரத்திலே பெரிய ஆணியை அடித்தனர். அப்போது காலை ஒன்பது மணி (மூன்றாம் மணி வேளை).
இரும்பு ஆணிகள் சதையைக் கிழித்த அந்த வினாடியிலும், தம்மைக் கொன்றவர்களை இயேசு சபிக்கவில்லை; மாறாக, வறண்டுபோன உதடுகளிலிருந்து முதல் வார்த்தை விண்ணப்பமாய் எழுந்தது: 'பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும், தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே.' 'அவர் அநேகருடைய பாவத்தைச் சுமந்து, பாதகstrategyர்களுக்காகப் பரிந்துபேசினார்' என்ற ஏசாயா 53:12 தீர்க்கதரிசனம் அங்கே நிறைவேறியது. அவருக்கு வலதுபுறத்தில் ஒருவனும், இடதுபுறத்தில் ஒருவனுமாக இரண்டு கலகக்காரக் குற்றவாளிகள் சிலுவையில் அறையப்பட்டனர்; இயேசுவோ கள்ளர்களின் நடுவே குற்றவாளிகளின் ராஜாவாக நிறுத்தப்பட்டார்.
சிலுவையின் ஏழு வார்த்தைகளும் மனந்திரும்பிய கள்ளனும்
சிலுவையின் கீழே அமர்ந்த நான்கு ரோமப் போர்வீரர்கள், இயேசுவின் ஆடைகளை நான்கு பங்குகளாகப் பிரித்துக்கொண்டனர். ஆனால் தையல் இல்லாமல் மேலிருந்து கீழ் வரை நெய்யப்பட்டிருந்த அவரது உள்ளங்கியைப் (chitōn) பார்த்தபோது, அதைக் கிழிக்காமல் யாருக்கு வருமோ என்று சீட்டுப்போட்டனர்—'என் வஸ்திரங்களைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டு, என் உடையின்மேல் சீட்டுப்போட்டார்கள்' என்ற சங்கீதம் 22:18 வார்த்தை துல்லியமாக நிறைவேறியது. ஆசாரியர்களும் அவ்வழியே சென்றவர்களும் தலைகளைத் துலுக்கி: 'தேவாலயத்தை இடித்து, மூன்று நாளைக்குள்ளே கட்டுகிறவனே, உன்னை நீயே இரட்சித்துக்கொள்; நீ தேவனுடைய குமாரனானால் சிலுவையிலிருந்து இறங்கிவா!' என்று ஏளனம் பண்ணினர். 'மற்றவர்களை இரட்சித்தான், தன்னைத்தான் இரட்சிக்கக்கூடாமற்போயிற்று' என்று அவர்கள் நகைத்தனர். ஆனால் அவர் மற்றவர்களை இரட்சித்தபடியால்தான் தம்மைத் தாம் இரட்சித்துக்கொள்ளாமல் பலியானார் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை!
சிலுவையில் தொங்கிய இரண்டு கள்ளர்களும் ஆரம்பத்தில் அவரை நிந்தித்தனர். ஆனால் நேரம் செல்லச் செல்ல, கிறிஸ்து காட்டிய சாந்தத்தையும், அன்பையும், ஜெபத்தையும் கண்ட ஒரு கள்ளனின் இதயம் உடைந்தது. அவன் தன் சக தோழனைக் கடிந்துகொண்டு: 'நீ இந்த ஆக்கினைக்குட்பட்டவனாயிருந்தும் தேவனுக்குப் பயப்படுகிறதில்லையா? நாமோ நியாயப்படி தண்டிக்கப்படுகிறோம்; நாம் செய்தவைகளுக்குத்தக்க பலனை அடைகிறோம்; இவரோ தகாததொன்றையும் செய்யவில்லையே' என்றான். பின்னர் இயேசுவை நோக்கி விசுவாசத்தோடு: 'ஆண்டவரே, நீர் உம்முடைய ராஜ்யத்தில் வரும்போது என்னை நினைத்தருளும்' என்று மன்றாடினான். இயேசு அவனது விசுவாசத்தைக் கண்டு, இரண்டாவது வார்த்தையாகிய நித்திய வாக்குத்தத்தத்தை அருளினார்: 'மெய்யாகவே நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன், இன்றைக்கு நீ என்னுடனேகூடப் பரதீசிலிருப்பாய்.'
சிலுவையின் கீழே கண்ணீரோடு நின்றுகொண்டிருந்த தாய் மரியாளையும், யோவானையும் இயேசு நோக்கினார். முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிமியோன் முன்னறிவித்தபடி, மரியாள் உள்ளத்தை ஒரு கொடிய பட்டயம் ஊடுருவியது. இயேசு தமது தாயை யோவானிடம் ஒப்படைத்து மூன்றாவது வார்த்தையைப் பேசினார்: 'ஸ்திரீயே, இதோ, உன் மகன்!' பின்னர் யோவானை நோக்கி: 'இதோ, உன் தாய்!' என்றார். அந்நேரமுதல் யோவான் அவளைத் தன் வீட்டிலே ஏற்றுக்கொண்டான்.
அமானுஷ்ய இருளும் கைவிடப்படுதலின் கதறலும்
நண்பகல் பன்னிரண்டு மணி (ஆறாம் மணி வேளை) வந்தபோது, சூரியன் உச்சிவானில் கொளுத்திக்கொண்டிருந்த வேளையில், திடீரென தேசமெங்கும் ஒரு பயங்கரமான அமானுஷ்ய இருள் பரவியது. பகல் நடுவே வானம் காரிருளாய் மாறியது; சூரியன் தன் ஒளியை மறைத்துக்கொண்டது. சிருஷ்டிகரே சிலுவையில் தொங்கும்போது சிருஷ்டி துக்க ஆடை அணிந்ததுபோல மத்திய தரைக்கடல் பகுதி முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது என்று ரோம வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். பன்னிரண்டு மணி முதல் பிற்பகல் மூன்று மணி வரை—மூன்று நீண்ட மணிநேரங்கள்—கொல்கொதாவின் மீது ஒரு மரண அமைதி நிலவியது. அந்த இருளுக்குள், மனிதகுலத்தின் சகல அக்கிரமங்களுக்கான தேவகோபத்தின் முழுப் பாத்திரத்தையும் தேவ ஆட்டுக்குட்டியானவர் குடித்துத் தீர்த்தார்.
பிற்பகல் மூன்று மணியளவில், தேவாலயத்தில் மாலை பலி செலுத்தப்படும் நேரத்தில், இயேசு அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு பலத்த சத்தமாய் அரமேயத்தில் கூப்பிட்டார்: 'ஏலீ, ஏலீ, லாமா சபக்தானி!' அதற்கு: 'என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?' என்று அர்த்தமாம். இது நான்காவது வார்த்தை. உலகத்தின் பாவங்கள் அவர் மீது சுமத்தப்பட்ட அந்த வினாடியில், பரிசுத்த பிதா பாவத்தின் மீது நியாயத்தீர்ப்பைச் செலுத்துவதற்காகத் தமது முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார். மனிதன் ஒருபோதும் நரகத்தின் கைவிடப்படுதலை அனுபவிக்காதபடி, கிறிஸ்து சிலுவையில் தேவனால் கைவிடப்படும் பாதாள வேதனையை அனுபவித்தார்.
வேதவாக்கியம் நிறைவேறும்படி (சங்கீதம் 69:21), ஐந்தாவது வார்த்தையாக: 'தாகமாயிருக்கிறேன்' என்றார். ஒரு வீரன் கடற்பஞ்சை எடுத்து, புளித்த காடியில் தோய்த்து, ஈசோப்புத் தண்டில் மாட்டி அவரது உதடுகளருகே நீட்டினான். காடியை வாங்கினபின்பு, மீட்பின் கிரியை யாவும் பூரணமாய் நிறைவேறிற்று என்பதை உணர்ந்து, வானத்தை நோக்கித் தலையை உயர்த்தி, ஆறாவது வார்த்தையாகிய வெற்றி முழக்கத்தை இடிபோல முழங்கினார்: 'TETELESTAI!'—'முடிந்தது!' மனிதனின் சகல பாவக் கடன்களும் முழுமையாய்ச் செலுத்தப்பட்டுவிட்டன! பின்னர் அமைதியோடு ஏழாவது வார்த்தையைப் பேசி: 'பிதாவே, உம்முடைய கைகளில் என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்' என்று சொல்லி, தலையைச் சாய்த்து, ஆவியை விட்டார்.
கிழிந்த திரைச்சீலையும் புதிய தோட்டக் கல்லறையும்
இயேசு ஜீவனை விட்ட அதே வினாடியில், பூமி பயங்கரமாய் அதிர்ந்தது! எருசலேம் தேவாலயத்தில், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மறைத்திருந்த அறுபது அடி உயரமும் உள்ளங்கை தடிமனும் கொண்ட பிரமாண்டமான திரைச்சீலை, மேலிருந்து கீழ் வரை இரண்டாகக் கிழிந்தது! தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இருந்த சுவர் தகர்க்கப்பட்டது; கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினாலே மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழையும் ஜீவனுள்ள வழி திறக்கப்பட்டது. சிலுவைக்கு எதிரே நின்றிருந்த ரோம நூற்றுக்கு அதிபதி, பூமி அதிர்ந்ததையும் இயேசுவின் மரணத்தையும் கண்டு நடுநடுங்கி: 'மெய்யாகவே இந்த மனுஷன் தேவனுடைய குமாரன்!' என்று அறிக்கை பண்ணினான்.
மறுநாள் ஓய்வுநாளாயிருந்தபடியால், உடல்கள் சிலுவையில் தொங்கக்கூடாது என்பதற்காகக் குற்றவாளிகளின் கால்களை முறிக்கும்படி யூதர்கள் பிலாத்துவிடம் வேண்டினர். வீரர்கள் இரண்டு கள்ளர்களின் கால்களையும் முறித்தனர். ஆனால் இயேசுவிடம் வந்தபோது அவர் மரித்திருப்பதைக் கண்டு, அவரது கால்களை முறிக்கவில்லை—'அவருடைய எலும்புகளில் ஒன்றும் முறிக்கப்படுவதில்லை' என்ற வேதவாக்கியம் நிறைவேறியது. ஆயினும் ஒரு வீரன் ஈட்டியினால் அவரது விலாவில் குத்தினான்; உடனே இரத்தமும் தண்ணீரும் புறப்பட்டது, இது அவரது மரணத்தை மருத்துவ ரீதியாக உறுதிப்படுத்தியது.
மாலை வேளையானபோது, சனகெப்ரிப் சங்கத்தின் செல்வந்தரும் கனம்பண்ணப்பட்டவருமான அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பு, தன் பயத்தை உதறித்தள்ளிவிட்டு, துணிச்சலோடு பிலாத்துவிடம் சென்று இயேசுவின் உடலைக் கேட்டான். பிலாத்து ஆச்சரியப்பட்டு, நூற்றுக்கு அதிபதியிடம் மரணத்தை உறுதிசெய்து, உடலை யோசேப்பிடம் கொடுத்தான். நிக்கோதேமுவும் அவனோடு சேர்ந்து, சுமார் முப்பத்து நான்கு கிலோ (நூறு ராத்தல்) எடையுள்ள வெள்ளைப்போளமும் சந்தனமும் கலந்த விலைமதிப்பற்ற நறுமணப் பொருட்களைக் கொண்டுவந்தான்.
இருவரும் கண்ணீரோடு ஆணிகளைப் பிடுங்கி, இயேசுவின் பரிசுத்த சரீரத்தைக் கீழே இறக்கினர். அருகில் இருந்த யோசேப்பின் தோட்டத்திற்குள் கொண்டுசென்று, இரத்தக் கறைகளைக் கழுவி, நறுமணப் பொருட்களைப் பூசி, புதிய மெல்லிய வெள்ளைத் துணிகளால் சுற்றினர். அந்தத் தோட்டத்தில் யோசேப்பு தனக்கெனப் பாறையில் புதிதாய் வெட்டியிருந்த கல்லறையில் இயேசுவின் சரீரத்தை வைத்தனர். ஒரு பெரிய கல்லை உருட்டி கல்லறையின் வாசலில் வைத்துவிட்டு அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்றனர். மகதலேனா மரியாளும் மற்ற ஸ்திரீகளும் கல்லறையின் எதிரே அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்தனர். மறுநாள் காலையில், சீடர்கள் உடலைத் திருடிவிடுவார்கள் என்று பயந்த ஆசாரியர்கள், பிலாத்துவின் உத்தரவோடு கல்லறைக் கல்லுக்கு ரோம முத்திரையிட்டு, ஆயுதம் தாங்கிய ரோமக் காவல் வீரர்களை அங்கே காவலுக்கு நிறுத்தினர். சர்வலோக சிருஷ்டிகர் கல்லினால் அடைக்கப்பட்ட கல்லறையில் அடங்கிக் கிடந்தார்; ஆனால் மரணத்தின் பிடியை உடைத்தெறியும் மகத்தான ஈஸ்டர் விடியலுக்கு அங்கே களம் தயாராகிக்கொண்டிருந்தது!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
சிலுவை மரணம் என்பது மனித வரலாற்றிலேயே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகக் கொடூரமான, அவமானகரமான மரண தண்டனை முறையாகும். பெர்சியர்களால் தொடங்கப்பட்டு ரோமர்களால் தீவிரப்படுத்தப்பட்ட இந்த தண்டனை, அடிமைகளுக்கும், அரசுக்கு எதிரான கலகக்காரர்களுக்கும் மட்டுமே விதிக்கப்பட்டது. ரோமப் பிரஜைகளுக்கு இந்த தண்டனை ஒருபோதும் விதிக்கப்பட மாட்டாது. எருசலேமின் கென்னாத் வாசலுக்கு வெளியே, முக்கிய வணிகச் சாலையின் அருகே 'கொல்கொதா' என்ற சுண்ணாம்புப் பாறை மேடு அமைந்திருந்தது; அவ்வழியே சென்ற பொதுமக்கள் தண்டிக்கப்பட்டவர்களைப் பார்த்து அஞ்சும்படி பகிரங்கமாக இது நடத்தப்பட்டது. குற்றவாளி சுமார் 40 கிலோ எடையுள்ள கிடைமட்ட மரக்கட்டையைத் (patibulum) தன் தோளில் சுமந்து தெருக்கள் வழியே நடக்க வேண்டும். மரண மேட்டை அடைந்ததும், ஆடைகள் களையப்பட்டு அவமானப்படுத்தப்பட்டனர். சுமார் ஏழு முதல் ஒன்பது அங்குல நீளமுள்ள சதுர இரும்பு ஆணிகள் மணிக்கட்டிலும், கணுக்கால்களிலும் அடிக்கப்பட்டன. சிலுவையில் தொங்குபவன் மூச்சு விடுவதற்காகத் தன் ஆணிகள் பாய்ந்த பாதங்களை ஊன்றி உடலை மேலே தூக்க வேண்டும்; அப்போது நரம்புகள் கிழிய தாங்க முடியாத வலி எழும்பும். சோர்வு மிகுந்து மூச்சுத் திணறல், இரத்த இழப்பு மற்றும் இதயச் செயலிழப்பினால் மரணம் சம்பவிக்கும். 'மரத்தில் தூக்கப்பட்ட எவனும் தேவனால் சபிக்கப்பட்டவன்' என்று உபாகமம் 21:23 கூறுகிறது; கல்வாரியில் கிறிஸ்து அந்த சாபத்தைத் தாமே சுமந்து மனிதகுலத்தை மீட்டார்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவநீதியும் எல்லையற்ற அன்பும் சங்கமித்த உன்னத மேடு: கல்வாரியிலே தேவன் நமது பாவங்களை அலட்சியம் செய்யவுமில்லை, தம் பரிசுத்த நீதியை விட்டுக்கொடுக்கவுமில்லை; மாறாக, நாம் பெறவேண்டிய மரண தண்டனையைத் தம் சொந்தக் குமாரனாகிய இயேசு ஏற்றுக்கொண்டு, நமக்கு எல்லையற்ற கிருபையை இலவசமாய் ஈந்தார்.
- மரண வேதனையிலும் வெளிப்பட்ட மன்னிப்பின் நதி: சிலுவையின் மூச்சுத் திணறலிலும் இயேசு தம்மைத் துன்புறுத்தியவர்களை மன்னிக்கவும், தன்னருகில் கதறிய கள்ளனுக்கு பரலோகத்தைத் திறக்கவும், அன்பான தாயைப் பராமரிக்கவுமே சிந்தை கொண்டார்; சுயநலமற்ற தியாக அன்பின் சிகரம் கல்வாரி.
- முழுமையடைந்த மீட்பின் முழக்கம்: 'முடிந்தது!' என்று இயேசு முழங்கியபோது, பாவத்தின் கடன்கள் அனைத்தும் முற்றிலும் செலுத்தித் தீர்க்கப்பட்டன; அந்த நிறைவான மீட்பின் கிரியையோடு மனிதனால் எதையும் சேர்க்க முடியாது; தேவாலயத் திரைச்சீலை கிழிந்து ஜீவனுள்ள பாதை திறந்துவிட்டது.
- துன்பக் காலங்களில் துணிவுடன் வெளிப்படும் விசுவாசம்: பிரதான சீடர்களே பயந்து ஓடிய அந்த இருண்ட வேளையில், யோசேப்பும் நிக்கோதேமுவும் தங்கள் பதவிகளையும் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் பகிரங்கமாக இயேசுவின் சரீரத்தைப் பெற்று அடக்கம் செய்தனர்; உலகம் எதிர்க்கும் போதுதான் நமது விசுவாசம் துணிச்சலாகப் பிரகாசிக்க வேண்டும்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- மூன்று மணிநேர அமானுஷ்ய இருள்: நண்பகல் 12 மணி முதல் 3 மணி வரை ஏற்பட்ட இருள் ஒரு இயற்கை சூரிய கிரகணம் அல்ல; ஏனெனில் பஸ்கா பண்டிகை எப்போதும் முழுநிலவு நாளில் மட்டுமே வரும், அப்போது சூரிய கிரகணம் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை. தாலஸ் (Thallus) மற்றும் பிலேகான் (Phlegon) என்ற முதல் நூற்றாண்டு ரோம வரலாற்று ஆசிரியர்கள் மத்திய தரைக்கடல் பகுதி முழுவதும் இந்த அமானுஷ்ய இருளும் நிலநடுக்கமும் ஏற்பட்டதாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்
- தேவாலயத் திரைச்சீலையின் பிரமாண்டம்: பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் பிரித்த திரைச்சீலை 60 அடி உயரமும், 30 அடி அகலமும், ஒரு மனிதனின் கை உள்ளங்கை பருமனும் கொண்டது என்று யூத வரலாற்று நூல்கள் கூறுகின்றன; இருபுறமும் குதிரைகளைக் கட்டி இழுத்தாலும்கூட கிழிக்க முடியாத அந்தத் திரைச்சீலை மேலிருந்து கீழ் வரை தானாகக் கிழிந்தது, தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இருந்த சுவர் தேவ வல்லமையினால் தகர்க்கப்பட்டதைக் காட்டியது
- நூறு ராத்தல் நறுமணப் பொருட்கள்: நிக்கோதேமு கொண்டுவந்த வெள்ளைப்போளமும் சந்தனமும் கலந்த நூறு ராத்தல் நறுமணப் பொருட்கள் (யோவான் 19:39) சுமார் 34 கிலோ எடையுள்ளதாகும்; இது பண்டைய காலத்தில் சக்கரவர்த்திகளுக்கும் அரசர்களுக்கும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்ட விலைமதிப்பற்ற அரச மரியாதையாகும்; 'அவர் ஐசுவரியவானோடே அடக்கம்பண்ணப்பட்டார்' என்ற ஏசாயா 53:9 தீர்க்கதரிசனம் இதில் நிறைவேறியது
- 'முடிந்தது' (Tetelestai) என்ற சொல்லின் வர்த்தக அர்த்தம்: முதல் நூற்றாண்டு ரோமப் பேரரசில், ஒரு கடன்பத்திரத்தின் மீது அல்லது வரி ரசீதின் மீது முழுத் தொகையும் செலுத்தப்பட்டுவிட்டது என்பதைக் குறிக்க 'Tetelestai' ('முழுவதும் செலுத்தப்பட்டது / Paid in Full') என்று முத்திரையிட்டனர்; சிலுவையில் கிறிஸ்து இந்த வார்த்தையை முழங்கியபோது, மனிதகுலத்தின் சகல பாவக் கடன்களும் முழுமையாகத் தீர்க்கப்பட்டுவிட்டன என்று பிரகடனம் செய்தார்
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
'ஏலீ, ஏலீ, லாமா சபக்தானி' என்று இயேசு கதறியதன் ஆழமான அர்த்தம் என்ன?
மத்தேயு 27:46-ல், இயேசு அரமேய மொழியில் சங்கீதம் 22-ன் முதல் வசனத்தை உரக்கக் கூப்பிட்டார்: 'என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?' இது விசுவாசக் குறைவினாலோ அல்லது விரக்தியினாலோ எழுந்த கூக்குரல் அல்ல; மாறாக, சிலுவையின் கொடிய ஆத்தும வியாகுலத்தின் வெளிப்பாடாகும். சுவிசேஷங்களில் எப்போதும் 'பிதாவே' (அப்பா) என்று அழைத்த இயேசு, இந்த ஒரு தருணத்தில் மட்டுமே 'என் தேவனே' என்று அழைக்கிறார்; ஏனெனில் உலகத்தின் சகல அக்கிரமங்களும் அவர் மீது சுமத்தப்பட்ட வேளையில் (2 கொரி 5:21), பரிசுத்த பிதா பாவத்தின் மீது நியாயத்தீர்ப்பை ஊற்றும்படி தமது முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார். மேலும், சங்கீதம் 22-ஐ மேற்கோள் காட்டுவதன் மூலம், கைகளும் கால்களும் குத்தப்படுவதையும், ஆடைகள் சீட்டுப்போட்டுப் பங்கிடப்படுவதையும் முன்னறிவித்த அந்த மேசியானிய சங்கீதம் தம்மில் நிறைவேறுகிறது என்பதை இயேசு மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார்.
ரோம போர்வீரன் இயேசுவின் விலாவில் ஈட்டியால் குத்தியபோது ஏன் இரத்தமும் தண்ணீரும் வடிந்தது?
யோவான் 19:34-ல், ஒரு வீரன் ஈட்டியினால் இயேசுவின் விலாவில் குத்தினவுடனே 'இரத்தமும் தண்ணீரும் புறப்பட்டது' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. மருத்துவ ரீதியாக, கடுமையான சவுக்கடி, தாங்க முடியாத வலி, மூச்சுத்திணறல் மற்றும் மரண வியாகுலம் ஆகியவை இதயத்தைச் சுற்றி நீர்க்கோர்வையை (Pericardial effusion) ஏற்படுத்தி, இதயத்தை வெடிக்கச் செய்யும். ஈட்டி இதயப் பகுதியைத் துளைத்தபோது, பிரிந்திருந்த தெளிந்த நீரும் இரத்தமும் ஒன்றாக வெளியேறியது; இது இயேசுவின் மரணத்தை மருத்துவ ரீதியாக உறுதிப்படுத்தியது. ஆவிக்குரிய ரீதியாக, அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் சுட்டிக்காட்டியபடி (1 யோவான் 5:6), இரத்தம் நமது பாவமன்னிப்பையும் மீட்குதலையும் குறிக்கிறது; தண்ணீர் நமது ஆத்தும பரிசுத்தத்தையும் மறுபிறப்பையும் குறிக்கிறது.
அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பும் நிக்கோதேமுவும் யார், அவர்கள் இயேசுவை அடக்கம் பண்ணியதன் முக்கியத்துவம் என்ன?
அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பும் நிக்கோதேமுவும் யூத சனகெப்ரிப் சங்கத்தின் செல்வாக்குமிக்க, ஐசுவரியமுள்ள கனம்பண்ணப்பட்ட தலைவர்கள் ஆவர். யூதர்களுக்குப் பயந்து தங்களின் விசுவாசத்தை இரகசியமாய் வைத்திருந்த அவர்கள், சீடர்கள் பயந்து கதவைப்பூட்டிக்கொண்டு ஒளிந்திருந்த வேளையில், அபார துணிச்சலோடு வெளிப்பட்டனர். யோசேப்பு துணிவுடன் பிலாத்துவிடம் சென்று இயேசுவின் உடலைக் கேட்டான்—ஒரு மரண தண்டனைக் கைதியின் உடலைக் கேட்பது அரச துரோக வழக்கில் சிக்கவைக்கக்கூடிய ஆபத்தான செயலாகும். இருவரும் இயேசுவின் இரத்தம்படிந்த காயங்களைக் கழுவி, நூறு ராத்தல் நறுமணப் பொருட்களைப் பூசி, யோசேப்பு தனக்கெனப் பாறையில் வெட்டியிருந்த புதிய கல்லறையில் அவரை அடக்கம் செய்தனர். இதன் மூலம் 'அவர் ஐசுவரியவானோடே அடக்கம்பண்ணப்பட்டார்' என்ற ஏசாயா 53:9 தீர்க்கதரிசனம் துல்லியமாக நிறைவேறியது.
