நாற்பது நாட்கள் அசைக்க முடியாத ஜீவனுள்ள அத்தாட்சிகள்
மரணத்திலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த பிறகு நாற்பது மகிமையான நாட்கள் வரை, நசரேயனாகிய இயேசு கிறிஸ்து இந்த பூமியை தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் உன்னதப் பள்ளிக்கூடமாக மாற்றினார். அவர் வெறும் மாயையான ஆவியோ அல்லது நினைவுகளின் நிழலோ அல்ல; அவர் சரீரப் பிரகாரமாக உயிரோடிருந்தார். அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் தொடக்கத்தில் லூக்கா பதிவு செய்வது போல: 'அவர் பாடுபட்டபின்பு, நாற்பது நாளளவும் அவர்களுக்குத் தரிசனமாகி, தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குரியவைகளை அவர்களுடனே பேசி, அநேகம் தெளிவான திருஷ்டாந்தங்களினாலே (pollois tekmēriois) அவர்களுக்குத் தம்மை உயிரோடிருக்கிறவராகக் காண்பித்தார்.'
அவர் தோட்டத்து கல்லறையில் அழுதுகொண்டிருந்த மகதலேனா மரியாளைச் சந்தித்தார். எம்மாவு பாதையில் கிலெயோப்பாவோடு ஏழு மைல் தூரம் நடந்து, வேத வாக்கியங்களை விளக்கி அவர்களது இருதயங்களில் விசுவாசத் தீயை மூட்டினார். பூட்டப்பட்டிருந்த மேல்வீட்டு அறைக்குள் சுவர்களைக் கடந்து தோன்றி, தமது துளைக்கப்பட்ட கரங்களையும் விலாவையும் காட்டி, அவர்கள்மேல் உயிர்த்தெழுதலின் ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார். எட்டு நாட்களுக்குப் பின்பு மீண்டும் தோன்றி, சந்தேகப்பட்ட தோமாவின் அவிசுவாசத்தை உடைத்து, 'என் ஆண்டவரே! என் தேவனே!' என்று அவனை வணங்க வைத்தார். அதிகாலைக் கலிலேய கடற்கரையில் தணல் நெருப்பில் மீனைச் சுட்டு, பேதுருவை மூன்று முறை அன்பின் அறிக்கையினால் மீட்டெடுத்து, 'என் ஆடுகளை மேய்ப்பாயாக' என்று பொறுப்பை வழங்கினார். ஒரே நேரத்தில் ஐந்நூறுக்கும் மேற்பட்ட விசுவாசிகளுக்கு அவர் மகிமையோடு காட்சியளித்தார் (1 கொரிந்தியர் 15:6).
துக்கத்தின் அத்தனை இருண்ட நிழல்களும் உயிர்த்தெழுதலின் அக்கினியினால் முற்றிலுமாகச் சாம்பலாக்கப்பட்டன. தேவனுடைய நீதியை நிறைவேற்ற மேசியா பாடுபட வேண்டும் என்பதும், மரணத்தை விழுங்கி பரலோகத்தின் வாசலைத் திறக்க அவர் உயிர்த்தெழ வேண்டும் என்பதும் சீடர்களுக்கு இப்போது தெளிவாகப் புரிந்தது. ஆனால் அவர்களது பயிற்சி இன்னும் முடிவடையவில்லை. மனித வரலாற்றின் போக்கையே முற்றிலுமாக மாற்றியமைக்கப்போகும் உன்னத 'மகா கட்டளையை' ராஜாதி ராஜா இப்போது பிரகடனம் செய்யவிருந்தார்.
மத்தேயு 28:18–20: 'இயேசு சமீபத்தில் வந்து, அவர்களை நோக்கி: வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவற்றையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்குப் போதியுங்கள். இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன் என்றார். ஆமென்.'
கலிலேய மலையின் உச்சியில் முழங்கிய அரச ஆணை
இயேசு குறிப்பிட்டுக் கூறியிருந்த கலிலேயாவின் ஒரு மலையின்மேல் பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் ஏறினர். பரலோக மகிமையோடு இயேசு அவர்கள் மத்தியில் வந்தபோது, அந்த அப்போஸ்தலக் குழுவினர் பயபக்தியினால் நடுங்கினர். அந்தப் புல்வெளியில் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து, அவரைத் தங்கள் ஆண்டவராக ஆராதித்தனர். மத்தேயு நற்செய்தியாளர் உண்மையாக எழுதுகிறார்: 'சிலரோ சந்தேகப்பட்டார்கள்'—அது நிராகரிக்கும் அவிசுவாசம் அல்ல, மாறாக இறைவனின் உன்னத பிரசன்னத்தைக் கண்டு மனித மாம்சம் அடையும் பரிசுத்த திகைப்பாகும்!
இயேசு அவர்களை நோக்கி முன்னே வந்து, அகில உலகத்தையே அதிரவைக்கும் ஒரு பிரபஞ்சப் பிரகடனத்தை முழங்கினார்: 'வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.'
ரோமாபுரியில் இருந்த சீசர் அகஸ்டஸ் மத்திய தரைக்கடல் உலகத்தை ஆண்டான்; எருசலேமின் யூத நியாயசங்கம் தேவாலய எல்லைக்குள் அதிகாரம் செலுத்தியது. ஆனால் கிறிஸ்துவோ, அண்ட சராசரங்களின் சகல நட்சத்திரங்களுக்கும், சகல தூதர்களுக்கும், பிசாசின் சகல சேனைகளுக்கும், பூலோகத்தின் சகல அரசாங்கங்களுக்கும், மனிதர்களின் சகல இருதயங்களுக்கும் மேலான எல்லையற்ற முழு இறையாண்மையைத் தமக்குரியதாகப் பிரகடனம் செய்தார்! கல்வாரியில் சிந்திய தமது மாசற்ற இரத்தத்தினால் அவர் இந்த முழு அதிகாரத்தையும் சுதந்தரித்திருந்தார்.
அந்த அசைக்க முடியாத சர்வ அதிகாரத்தின் அஸ்திபாரத்தின் மேல், கிறிஸ்து திருச்சபைக்குத் தமது மகா கட்டளையை வழங்கினார்:
'ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி (mathēteusate panta ta ethnē), பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவற்றையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்குப் போதியுங்கள்.'
இந்த ஊழியப் பணியின் பிரம்மாண்டம் மனித அறிவிற்கு அப்பாற்பட்டது. எந்த ராணுவ பலமும், அரசியல் செல்வாக்கும், பண பலமும் இல்லாத எளிய கலிலேய மீனவர்களாகிய அந்தப் பதினொரு மனிதர்கள், உலகளாவிய ரோமப் பேரரசையும், கடல் கடந்த சகல கண்டங்களையும் சுவிசேஷத்தால் வெல்லும்படி கட்டளையிடப்பட்டனர்! வெறும் மதமாற்றங்களைச் செய்ய அல்ல; மாறாக கிறிஸ்துவுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படியும் 'சீஷர்களை' உருவாக்க அவர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவி என்ற ஒரே திரியேக தேவனுடைய நாமத்திற்குள் (onoma) அவர்களை ஞானஸ்நானப்படுத்த வேண்டும்.
இந்த இமாலயப் பணியைக் கண்டு அவர்கள் உள்ளம் சோர்ந்துபோகாதபடிக்கு, ராஜாதி ராஜா ஒரு உன்னத உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்தத்தினால் அதை முத்திரித்தார்: 'இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன். ஆமென்.'
ஒலிவ மலையிலிருந்து இறுதிப் பயணம்
பெந்தேகொஸ்தே பெருவிழாவுக்குப் பத்து நாட்களுக்கு முன்பு, இயேசு சீடர்களை மீண்டும் எருசலேம் நகரத்திற்கு அழைத்தார். அவர்களை நகரத்தின் கிழக்கு வாசல் வழியே நடத்தி, கீதரோன் பள்ளத்தாக்கின் நிழலைக் கடந்து, எருசலேமுக்கு கிழக்கேயுள்ள ஒலிவ மலையின் வளைவான பாதைகளில் பெத்தானியாவை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார்.
பழமையான ஒலிவ மரங்களின் நடுவே அவர்கள் நடந்து செல்கையில், சீடர்களின் உள்ளத்தில் இன்னும் பூமிக்குரிய இஸ்ரவேல் ராஜ்யத்தின் எண்ணங்கள் வட்டமடித்தன. அவர்கள் அவரை நோக்கி: 'ஆண்டவரே, இக்காலத்திலா ராஜ்யத்தை இஸ்ரவேலுக்கு மறுபடியும் தருவீர்?' என்று கேட்டனர். ரோம ஆட்சியைத் தூக்கியெறிந்து, எருசலேமை உலகத்தின் அரசியல் தலைநகராக இயேசு மாற்றுவார் என்ற அரசியல் கனவு இன்னும் அவர்களது மனதில் எஞ்சியிருந்தது.
இயேசு அவர்களது குறுகிய பார்வையை அன்போடு திருத்தினார்: 'பிதா தம்முடைய ஆதீனத்திலே வைத்திருக்கிற காலங்களையும் வேளைகளையும் அறிகிறது உங்களுக்கு அடுத்ததல்ல.' பின்னர், மனிதகுலத்தின் மெய்யான ஆவிக்குரிய போர்க்களத்தை நோக்கி அவர்களது பார்வையைத் திருப்பினார்:
'பரிசுத்த ஆவி உங்களிடத்தில் வரும்போது நீங்கள் பெலனடைந்து (dunamis), எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிபரியந்தமும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்.'
அவர்கள் அரசியல் சதிகளுக்கு அழைக்கப்படவில்லை; ஆத்துமாக்களை மீட்கும் ஆவிக்குரிய யுத்தத்திற்கு அழைக்கப்பட்டனர். மனித பலத்தினால் அல்ல, உன்னதத்திலிருந்து வரும் பரிசுத்த ஆவியின் அக்கினி அபிஷேகம் தங்களை மூடும் வரை அவர்கள் எருசலேமில் காத்திருக்க வேண்டும். அவர்களது சுவிசேஷ சாட்சி எருசலேமில் தொடங்கி, யூதேயாவிலும் சமாரியாவிலும் பரவி, கடல்களையும் மலைகளையும் கடந்து பூமியின் எல்லைகள் வரை பாய வேண்டும்!
ஷெக்கினா மகிமையின் மேகத்தில் பரமேறுதல்
ஒலிவ மலையின் உச்சியை அவர்கள் அடைந்தனர்; பள்ளத்தாக்கின் மறுபுறத்தில் எருசலேம் தேவாலயத்தின் தங்கக் கோபுரங்கள் காலை வெயிலில் பிரகாசித்தன. இயேசு அங்கே நின்றார். பூமிக்குரிய பாடுகளிலும் கண்ணீரிலும் தம்மோடு கூட நின்ற அந்தப் பதினொரு சீடர்களையும் அவர் அளவற்ற தெய்வீகக் கனிவோடு நோக்கினார். இனி அவர் அவர்களோடு உலகத்தில் தங்கியிருக்கப்போவதில்லை; ஆனால் அவர்களது இருதயங்களில் வாசம் பண்ணப்போகிறார்.
தமது ஆணிப்பாய்ந்த பரிசுத்த கரங்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையிலான நித்திய பிரதான ஆசாரியராக, லேவியராகமத்தில் ஆரோன் மக்களை ஆசீர்வதித்தது போல, அவர்களை முழு மனதோடு ஆசீர்வதித்தார். லூக்கா நற்செய்தியாளர் எழுதுகிறார்: 'அவர்களை ஆசீர்வதிக்கையில், அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து, பரலோகத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்.'
சீடர்கள் கண்கொட்டாமல் திகைத்து நிற்கையில், இயேசுவின் பாதங்கள் மெதுவாகக் கல் தரையை விட்டு மேலே எழும்பின. சரீரப் பிரகாரமாக, எவ்வித தடையுமின்றி, இயேசு நீல வானத்தை நோக்கி மேலே எழும்பினார் (epērthē)! கைகளை ஆசீர்வாதமாக விரித்தபடியே அவர் உயரே சென்றார். தானியேல் 7:13-14 தீர்க்கதரிசனத்தின்படி, வானத்தின் மேகங்களுடனே மனுஷகுமாரனைப் போன்ற ஒருவர் நித்திய ஆளுகையையும் மகிமையையும் பெறுவதற்காக பரலோகத்தின் பிதாவாகிய ஆதியந்தமில்லாதவரிடத்தில் கொண்டுவரப்படும் மாபெரும் பரலோக தரிசனம் அப்போது நிறைவேறியது. திடீரென, வானத்திலிருந்து ஒரு பிரகாசமான மகிமையின் மேகம்—இஸ்ரவேலை வனாந்தரத்தில் வழிநடத்தியதும், சீனாய் மலையில் இறங்கியதுமான தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் ஷெக்கினா மகிமையின் மேகம்—இறங்கிவந்து, தேவகுமாரனைச் சூழ்ந்துகொண்டு, அவர்களது சரீரக் கண்களுக்கு அவரை மறைவாக்கியது!
இயேசு கிறிஸ்து பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கும்படி பரமேறிச் சென்றார்; ராஜாதி ராஜாவாகவும் கர்த்தாதி கர்த்தராகவும் மகிமையும் கனமும் முடிசூட்டப்பட்டு நித்திய சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தார்! பிதாவுக்கும் நமக்கும் இடையே பரிந்துபேசும் ஒரே மத்தியஸ்தராக, நித்திய பிரதான ஆசாரியராக அவர் தமது பரலோக ஊழியத்தைத் தொடங்கினார்.
இரண்டு தூதர்களின் நித்திய வாக்குத்தத்தம்
பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் அசைவற்று நின்றனர்; தங்கள் போதகர் மறைந்துபோன அந்த நீல வானத்தையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். தாங்கள் கண்ட அந்த தெய்வீகக் காட்சியின் ஆச்சரியமும் மகிமையும் அவர்களை நிலைகுலையச் செய்திருந்தது. தங்களது கண்களால் கண்ட காட்சியை அவர்களது மனதினால் நம்ப முடியவில்லை.
திடீரென, இரண்டு குரல்கள் அவர்களது மௌனத்தைக் கலைத்தன. பனிபோன்ற வெண்மையான ஆடை அணிந்த இரண்டு தேவதூதர்கள் அவர்கள் அருகே நின்றுகொண்டிருந்தனர். அந்தத் தூதர்கள் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்த சீடர்களை நோக்கி முழங்கினர்:
'கலிலேயராகிய மனுஷரே, நீங்கள் ஏன் வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து நிற்கிறீர்கள்? உங்களிடத்தினின்று வானத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்த இயேசுவானவர் எப்படி வானத்துக்குப் போகக் கண்டீர்களோ அப்படியே மறுபடியும் வருவார்.'
அந்தத் தூதர்களின் வார்த்தைகள் ஒரு எக்காளத்தைப் போல ஒலித்தன! இயேசுவின் பிரிவு என்பது நிரந்தரமான விடைபெறுதல் அல்ல; அது அவரது மகிமையான இரண்டாம் வருகையின் தொடக்கமாகும்! அவர் எப்படிச் சென்றாரோ, அதேபோலவே மறுபடியும் வருவார்: வெறும் மாயையான ஆவியாக அல்ல, இதே இயேசு—கரங்களில் ஆணித்தழும்புகளோடு உயிர்த்தெழுந்த அதே தேவகுமாரன் சரீரப் பிரகாரமாகவும், கண்கூ கூடாகவும், மகிமையின் மேகங்கள் சூழ மறுபடியும் இறங்கி வருவார்; சகரியா 14:4 தீர்க்கதரிசனத்தின்படி அவரது பாதங்கள் மீண்டும் இதே ஒலிவ மலையின்மேல் நிற்கும்! பூமியின் சகல கண்களும் அவரைக் காணும்; அவர் தமது பரிசுத்தவான்களோடு வந்து தமது நீதியான ராஜ்யத்தை என்றென்றைக்கும் இந்த பூமியிலே நிலைநிறுத்துவார்.
பெரு மகிழ்ச்சியோடு எருசலேம் திரும்புதல்
கொல்கொதாவில் அவர்களை வாட்டிய மரண பயமும் துக்கமும் இப்போது அடியோடு மறைந்துபோயின. அதற்குப் பதிலாக, விவரிக்க முடியாத பரலோகப் பேரின்பம் அவர்களது உள்ளங்களில் பொங்கி வழிந்தது. ஒலிவ மலையின் உச்சியில் அவர்கள் மீண்டும் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து, பரமேறிச் சென்ற தங்கள் ராஜாவை ஆராதித்தனர்.
பின்னர் வானத்தைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு, ஒலிவ மலையை விட்டு இறங்கி, ஒரு ஓய்வுநாள் பிரயாண தூரமாகிய (சுமார் முக்கால் மைல்) கீதரோன் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து எருசலேமுக்குத் திரும்பினர். மாடிவீட்டின் அறைக்குள் சென்று, இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளோடும், மற்ற பெண்களோடும், 120 விசுவாசிகளோடும் கூடி ஒருமனப்பட்டு இடைவிடாமல் ஜெபம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தனர். லூக்கா தன் நற்செய்தியை இவ்வாறு முடிக்கிறார்: 'எப்பொழுதும் தேவாலயத்திலே இருந்து, தேவனைத் துதித்து ஸ்தோத்திரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆமென்.'
ராஜா பரலோக சிங்காசனத்தில் அமர்ந்துவிட்டார்; சுவிசேஷப் போர்க்களத்தின் வரைபடம் வரையப்பட்டுவிட்டது; வாக்குத்தத்தம் முத்திரையிடப்பட்டது. ஜீவனுள்ள தேவனுடைய திருச்சபை, பரலோகத்திலிருந்து அக்கினி இறங்குவதற்காக விசுவாசத்தோடு காத்திருந்தது!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
லேவியராகமம் 23-ன் வேதாகம கால அட்டவணையின்படி, பஸ்கா பண்டிகைக்கும் பெந்தேகொஸ்தே பண்டிகைக்கும் இடையே ஐம்பது நாட்கள் இடைவெளி இருந்தது. முதல் நாற்பது நாட்களில், இயேசு யூதேயாவிலும் கலிலேயாவிலும் தம் சீடர்களுக்குப் பலமுறை தரிசனமானார் (1 கொரிந்தியர் 15:6-ல் ஒரே நேரத்தில் ஐந்நூறுக்கும் மேற்பட்ட சகோதரர்களுக்கு அவர் தரிசனமானதாகப் பவுல் பதிவு செய்துள்ளார்). எருசலேமுக்குக் கிழக்கே கீதரோன் பள்ளத்தாக்கிற்கு அப்பால் அமைந்திருந்த ஒலிவ மலை (Har HaZeitim), கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 2,700 அடி உயரத்தில் கம்பீரமாக நின்றது; அங்கிருந்து தேவாலய மலையையும், சாக்கடலை நோக்கிச் செல்லும் யூதேய வனாந்தரத்தையும் தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். எருசலேமிலிருந்து சுமார் இரண்டு மைல் தூரத்தில் ஒலிவ மலையின் கிழக்குச் சரிவில் பெத்தானியா கிராமம் அமைந்திருந்தது. பழைய ஏற்பாட்டு தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் ஒலிவ மலைக்கு ஆழமான மேசியானிய முக்கியத்துவம் இருந்தது: எசேக்கியேல் 11:23-ல் கர்த்தருடைய மகிமை தேவாலயத்தை விட்டு விலகி நகரத்திற்கு கிழக்கே உள்ள மலையின்மேல் நின்றதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; சகரியா 14:4-ல் வரவிருக்கும் மேசியாவின் பாதங்கள் இதே ஒலிவ மலையின்மேல் நிற்கும் என்று தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கப்பட்டது. ரோமப் பேரரசின் சட்டப்படி, இராயனுக்கு மேலாக வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் தமக்கு உண்டு என்று பிரகடனம் செய்வது கடுமையான அரச துரோகக் குற்றமாகும்; இந்த வரலாற்றுச் சூழலில்தான் இயேசு மகா கட்டளையை முழங்கினார்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- இயேசுவின் பரமேறுதலும் மகா கட்டளையும் திருச்சபைக்கு வழங்கப்பட்ட உன்னதப் பணிகளும் நித்திய ஆறுதலுமாகும். கிறிஸ்து பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்றது நம்மை அநாதைகளாக விட்டுவிடுவதற்காக அல்ல; மாறாக, பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் நமது மகிமையின் ராஜாவாக வீற்றிருக்கவும், நமக்காக இடைவிடாமல் பரிந்துபேசும் பிரதான ஆசாரியராகச் செயல்படவும், தமது பரிசுத்த ஆவியை அனுப்பி நம்மைப் பலப்படுத்தவுமே ஆகும். பூமியின் சகல அதிகாரங்களுக்கும், அந்தகார வல்லமைகளுக்கும், நோய்களுக்கும், வாழ்க்கையின் சகல சூழ்நிலைகளுக்கும் மேலாக அவர் சர்வ அதிகாரமும் உடையவர். சுவிசேஷத்தைப் பகிர்ந்துகொள்வதில் நீங்கள் பலவீனமாகவோ, பயமாகவோ உணரும்போது, 'இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்' என்று வாக்களித்த ராஜா உங்களோடு இருக்கிறார் என்பதை நினைவுகூருங்கள். விசுவாசத்தோடு சீஷர்களை உருவாக்கும் பணியில் உண்மையாயிருங்கள்; பரமேறிச் சென்ற இதே இயேசு மறுபடியும் மகிமையோடு வரப்போகிறார் என்ற பாக்கியகரமான நம்பிக்கையோடு விழிப்புடன் வாழுங்கள்!
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- நாற்பது நாட்கள் அசைக்க முடியாத அத்தாட்சிகள்: அப்போஸ்தலர் 1:3-ல் இயேசு நாற்பது நாட்களாக அநேகம் அசைக்க முடியாத சான்றுகளினால் (pollois tekmēriois) தம்மைக் காண்பித்தார் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது; வேதாகமத்தில் நாற்பது என்பது ஆவிக்குரிய ஆயத்தத்தின் நிறைவைக் குறிக்கும் எண்ணாகும் (சீனாய் மலையில் மோசே, வனாந்தரத்தில் இஸ்ரவேல், ஓரேபில் எலியா)
- திரியேக தேவத்துவத்தின் ஒருமை நாமம்: மத்தேயு 28:19-ல் பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியின் 'நாமத்தில்' (ஒருமை பெயர்ச்சொல், eis to onoma) ஞானஸ்நானம் கொடுக்க வேண்டும் என்று இயேசு கட்டளையிட்டார்; 'நாமங்களில்' என்று பன்மையில் கூறாமல் ஒருமையில் கூறியது, ஒரே மெய்யான தேவனுக்குள் இருக்கும் திரியேகத்துவத்தின் ஆழமான அத்தாட்சியாகும்
- அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் புவியியல் வரைபடம்: அப்போஸ்தலர் 1:8-ல் முழு அப்போஸ்தலர் புத்தகத்தின் சுவிசேஷப் பாதையை இயேசு வரைபடமாகத் தந்தார்: எருசலேம் (அதிகாரங்கள் 1–7), யூதேயா மற்றும் சமாரியா (அதிகாரங்கள் 8–12), மற்றும் பூமியின் கடைசிபரியந்தம் (அதிகாரங்கள் 13–28, ரோமாபுரி வரை); ஒரு உள்ளூர் இயக்கம் உலகளாவிய திருச்சபையாக உருவெடுக்க இதுவே வழிகாட்டல்
- ஷெக்கினா மகிமையின் மேகம்: பரமேறுதலின் போது இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்ட மேகம் (nephelē) சாதாரண நீர்த்துளி மேகமல்ல; அது ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை நிரப்பியதும் (யாத்திராகமம் 40:34), மறுரூப மலையில் இறங்கியதுமான (மத்தேயு 17:5) யேகோவா தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் பிரகாசமான ஷெக்கினா மகிமையின் மேகமாகும்
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
'சீஷராக்குதல்' என்பதற்கும் வெறும் 'மதமாற்றம் செய்தல்' என்பதற்கும் உள்ள வேதாகம வித்தியாசம் என்ன?
மத்தேயு 28:19-20-ல் உள்ள மகா கட்டளையில், பிரதான கட்டளை வினைச்சொல் 'mathēteusate' ('சீஷராக்குங்கள்') என்பதாகும். புறப்பட்டுப் போதல் (poreuthentes), ஞானஸ்நானம் கொடுத்தல் (baptizontes), மற்றும் உபதேசித்தல் (didaskontes) ஆகியவை இந்த பிரதான கட்டளையை நிறைவேற்றும் துணைச் செயல்களாகும். ஒரு மதமாற்றம் என்பது வெறும் மேலோட்டமான அறிவுசார் அல்லது உணர்ச்சிவசப்பட்ட முடிவாகும்; ஆனால் ஒரு சீஷன் என்பவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் இயேசுவைப் பின்பற்றி, அவரது அடிச்சுவடுகளில் நடந்து, அவரது சுபாவத்தைப் பிரதிபலிக்கும் அர்ப்பணிப்புள்ள விசுவாசியாவான். சீஷத்துவம் என்பது பரிபூரண கீழ்ப்படிதலை உள்ளடக்கியது: 'நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவற்றையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்குப் போதியுங்கள்.' சுயத்தை வெறுத்து, தன் சிலுவையைத் தினமும் சுமந்து, கிறிஸ்துவின் அன்பில் நிலைத்திருப்பதே மெய்யான சீஷத்துவமாகும்.
உடனடியாக சுவிசேஷப் பணியைத் தொடங்காமல் சீடர்கள் எருசலேமில் ஏன் காத்திருக்க வேண்டும் என்று இயேசு கட்டளையிட்டார்?
அப்போஸ்தலர் 1:4-8-ல், பிதாவின் வாக்குத்தத்தமாகிய பரிசுத்த ஆவியின் அபிஷேகத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வரை எருசலேமை விட்டு வெளியேறக் கூடாது என்று இயேசு திட்டவட்டமாகத் தடை விதித்தார். மூன்று ஆண்டுகள் இயேசுவோடு வாழ்ந்து, அவரது உயிர்த்தெழுதலைக் கண்டு, சரியான உபதேசத்தைக் கொண்டிருந்தபோதிலும், அவர்களுக்குத் தெய்வீக வல்லமை (dunamis) தேவைப்பட்டது. ரோமப் பேரரசின் பயங்கர எதிர்ப்பு, சாத்தானின் அந்தகார அரண்கள், மற்றும் மனித இருதயத்தின் கடினத்தன்மையை வெறும் மனித பலத்தினால் எதிர்த்து நிற்க முடியாது. திருச்சபை என்பது ஒரு ஆவிக்குரிய சரீரம்; பாவிகளை உணர்த்தவும், அற்புதங்களைச் செய்யவும், இரத்தசாட்சியாய் நிற்கவும், சத்தியத்தைப் பாதுகாக்கவும் பரிசுத்த ஆவியின் பிரசன்னமும் வல்லமையும் இன்றியமையாததாகும்.
இயேசுவின் பரமேறுதலுக்கும் அவரது இரண்டாம் வருகைக்கும் இடையே உள்ள இறையியல் தொடர்பு என்ன?
இயேசுவின் பரமேறுதலும் (அப்போஸ்தலர் 1:9-11) அவரது இரண்டாம் வருகையும் (Parousia) ஒன்றுடன் ஒன்று பிரிக்க முடியாத நித்திய இணைப்புகளாகும். தேவதூதர்கள் அறிவித்தபடி, 'எப்படி வானத்துக்குப் போகக் கண்டீர்களோ அப்படியே மறுபடியும் வருவார்.' அவர் எப்படிச் சரீரப் பிரகாரமாகவும், கண்கூ கூடாகவும், மகிமையின் மேகங்கள் சூழ பரமேறினாரோ, அதேபோலவே மறுபடியும் மகிமையோடு வருவார் (சகரியா 14:4; வெளிப்படுத்தல் 1:7). சகரியா 14:4-ல் அவரது மறுவருகையின் நாளில் அவரது பாதங்கள் எருசலேமுக்கு கிழக்கேயுள்ள ஒலிவ மலையின்மேல் நிற்கும் என்று தீர்க்கதரிசனம் கூறுகிறது. பரமேறுதல் என்பது பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் ராஜாதி ராஜாவாகவும் நித்திய பிரதான ஆசாரியராகவும் இயேசு வீற்றிருப்பதைத் தொடங்கியது; அவரது மறுவருகை இந்த பூமியில் அவரது நித்திய ஆட்சியை நிலைநிறுத்தும்.
