வாக்குத்தத்தத்தின் மேல்வீட்டு காத்திருப்பு
ஒலிவ மலையின் உச்சியை விட்டு இயேசுவின் பாதங்கள் மேலே எழும்பி, பிரகாசமான ஷெக்கினா மகிமையின் மேகத்திற்குள் மறைந்துபோய் பத்து நாட்கள் கடந்திருந்தன. அந்தப் பத்து நாட்களும் தாகத்தோடும் எதிர்பார்ப்போடும் கூடிய பரிசுத்த காத்திருப்பின் நாட்களாக அமைந்தன. எருசலேம் நகரின் அடர்ந்த குடியிருப்புப் பகுதியில் அமைந்திருந்த ஒரு மேல்வீட்டு அறைக்குள், 120 விசுவாசிகள் கூடிவந்திருந்தனர். அவர்களில் பதினொரு அப்போஸ்தலர்கள், இயேசுவின் தாயாகிய மரியாள், முன்பு இயேசுவை நம்பாமல் இப்போது அவரை மேசியாவாக ஆராதித்த அவரது பூலோகச் சகோதரர்கள், மற்றும் கலிலேயாவிலிருந்து அவருக்கு ஊழியஞ்செய்த விசுவாசமுள்ள பெண்கள் அடங்கியிருந்தனர்.
அந்த அறையின் ஜன்னல்களுக்கு வெளியே, எருசலேம் நகரம் பண்டிகையின் பெரும் ஆரவாரத்தினால் அதிர்ந்துகொண்டிருந்தது. அது யூதர்களின் ஷாவூவோத்—கிரேக்க மொழியில் பெந்தேகொஸ்தே ('ஐம்பதாவது நாள்')—பண்டிகைக் காலமாகும்; இஸ்ரவேலின் மூன்று கட்டாய யாத்திரைப் பண்டிகைகளில் இது ஒன்றாகும். கிரேக்க-ரோம உலகத்தின் சகல மூலைகளிலிருந்தும் லட்சக்கணக்கான யூத யாத்ரீகர்கள் நகர வாசல்கள் வழியே திரண்டு வந்திருந்தனர். தேவாலயத்தில் செலுத்தப்படும் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகளின் பலிவாசனையும், லேவிய பாடகர்கள் பாடும் சங்கீதங்களின் (113–118) கம்பீர முழக்கமும், தேவாலயக் கல் முற்றங்களில் லட்சக்கணக்கான மக்களின் காலடிச் சத்தமும் எருசலேமின் பள்ளத்தாக்குகளில் எதிரொலித்தன.
ஆனால் அந்த மாடிவீட்டு அறைக்குள், முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு பலிபீடம் எரிந்துகொண்டிருந்தது. லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்: அவர்கள் homothymadon—ஒரே இருதயத்தோடும் ஒரே சிந்தையோடும் கூடிவந்திருந்தனர். அவர்கள் எந்த விளம்பர உத்திகளையும் வகுக்கவில்லை; உலக அரசியல் கூட்டுக்களைப் பற்றி விவாதிக்கவில்லை. அவர்கள் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தனர்! தங்கள் சொந்த பலத்தை முற்றிலுமாக வெறுத்து, தங்கள் ராஜாவின் இறுதி வாக்குத்தத்தத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தனர்: 'பிதா வாக்குத்தத்தம்பண்ணினது வர நீங்கள் எருசலேமிலே காத்திருங்கள்... சில நாளுக்குள்ளே நீங்கள் பரிசுத்த ஆவியினாலே ஞானஸ்நானம் பெறுவீர்கள்.'
அப்போஸ்தலர் 2:1–4: 'பெந்தேகொஸ்தே என்னும் நாள் வந்தபோது, அவர்களெல்லாரும் ஒருமனப்பட்டு ஓரிடத்திலே கூடிவந்திருந்தார்கள். அப்பொழுது பலத்த காற்று அடிக்கிறதுபோல, வானத்திலிருந்து சடிதியாய் ஒரு முழக்கமுண்டாகி, அவர்கள் உட்கார்ந்திருந்த வீடு முழுவதையும் நிரப்பிற்று. அல்லாமலும் அக்கினிமயமான நாவுகள்போலப் பிரிந்திருக்கும் நாவுகள் அவர்களுக்குக் காணப்பட்டு, அவர்கள் ஒவ்வொருவர்மேலும் வந்து அமர்ந்தது. அவர்களெல்லாரும் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிரப்பப்பட்டு, ஆவியானவர் தங்களுக்குத் தந்தருளின வரத்தின்படியே வெவ்வேறு பாஷைகளிலே பேசத்தொடங்கினார்கள்.'
வானத்திலிருந்து இறங்கிய சூறாவளியும் அக்கினி நாவுகளும்
அன்று காலை மூன்றாம் மணி வேளை—காலை 9:00 மணி—தேவாலயத்தில் காலைத் தூப பலிபீடத்தில் தூபம் எரிக்கப்படும் துல்லியமான நேரம்! திடீரென, எருசலேமின் வானம் பிளந்தது; ஆனால் இடிமுழக்கத்தினால் அல்ல, மனித வர்ணனைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பரலோக முழக்கத்தினால்!
வானத்திலிருந்து 'பலத்த பெருங்காற்று அடிக்கிறதுபோல' (hōsper pheromenēs pnoēs biaias) ஒரு பேரிரைச்சல் இறங்கிவந்தது. அது ஜன்னல்களை உடைக்கும் இயற்கையான புயற்காற்று அல்ல; அறையிலிருந்த எந்தப் பொருளும் அசையவில்லை, தரையிலிருந்த தூசிகூடப் பறக்கவில்லை, அவர்களது உடைகளின் விளிம்புகள்கூட ஆடவில்லை. ஆனால் ஒரு பெரும் சூறாவளி இறங்குவது போன்ற அந்தப் பரலோக முழக்கம் அந்த மாடிவீடு முழுவதையும் நிரப்பி, தேவனுடைய பரிசுத்தத்தினால் அவர்களது ஆத்துமாவின் ஆழங்களை அதிரச் செய்தது!
கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்தப் பிரசன்னம், பயபக்தியூட்டும் விதத்தில் கண்களுக்குத் தெரிந்தது! அந்த அறையின் காற்றில் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திய ஒரு பெரும் அக்கினிப்பிழம்பு தோன்றியது. அவர்கள் வியந்து நிற்கையில், அந்த அக்கினி பிரிந்து—பொன்னிறத் தீப்பிழம்புகளாகப் பிரிந்து—கூடியிருந்த ஒவ்வொருவரின் தலையின் மேலும் தனித்தனியாக வந்து அமர்ந்தது! அது மீனவனாகிய பேதுருவின் மேல் அமர்ந்தது; அன்பின் சீடனாகிய யோவான் மேல் அமர்ந்தது; தாயாகிய மரியாள் மேல் அமர்ந்தது; மூலையில் அமர்ந்திருந்த பெயர் தெரியாத எளிய பணிவிடைப் பெண் மேல் அமர்ந்தது!
பழைய ஏற்பாட்டில், தேவனுடைய ஷெக்கினா மகிமையின் அக்கினி மோசேயின் கூடாரத்தின் மேலும் சாலொமோனின் தேவாலயத்தின் மேலும் இறங்கியபோது, அது அறுபது அடி திரைச்சீலைக்குப் பின்னால் இருந்த மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் மட்டுமே தங்கியது. ஆனால் இப்போது, கல்வாரி ஆட்டுக்குட்டியின் மாசற்ற இரத்தத்தினால் திரைச்சீலை கிழிக்கப்பட்டுவிட்டது! விசுவாசிக்கிற ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய பரிசுத்த ஆலயமாக மாற்றப்பட்டுவிட்டான்!
சகல ஜாதிகளின் மொழிகளில் ஒலித்த தெய்வீகத் துதி
அந்த உன்னத விநாடியில், பரலோகத்தின் மதகுகள் திறக்கப்பட்டன! கூடியிருந்த 120 விசுவாசிகளும் பரிசுத்த ஆவியானவரால் (Pneuma Hagion) நிரம்பி வழிந்தனர். ஒரு தெய்வீக மின்சாரம் அவர்களது நாவுகளை விடுவித்து, பரலோகத் துதிகளைப் பிறப்பிக்கச் செய்தது. ஆவியானவர் தங்களுக்குத் தந்தருளின வரத்தின்படியே, அவர்கள் இதுவரை கற்காத பிற மொழிகளிலே (heterais glōssais) பேசத் தொடங்கினர்!
வானத்திலிருந்து இறங்கிய அந்த அமானுஷ்ய முழக்கம் எருசலேமின் பள்ளத்தாக்குகள் எங்கும் எதிரொலித்திருந்தது. அந்த பயங்கர சத்தத்தைக் கேட்ட பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள், ஆச்சரியமடைந்து தேவாலயத்தின் சாலொமோன் மண்டபத்தை நோக்கி ஓடிவந்தனர். அந்த மாடிவீட்டிலிருந்து 120 சீடர்களும் பரலோகப் பரவசத்தோடு முகங்கள் பிரகாசிக்க, கைகளை உயர்த்தி, தேவனுடைய மகத்துவங்களைப் புகழ்ந்தபடி வெளியே வந்தனர்!
அங்கே கூடியிருந்த மனிதர்களைத் திகைக்க வைத்த ஓர் அற்புதம் நிகழ்ந்தது. தேவாலய முற்றத்தில் பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட உலக நாடுகளிலிருந்து வந்த யூதர்கள் நின்றனர்: பார்த்தியர், மேதியர், ஏலாமியர், மெசொப்பொத்தாமியா, யூதேயா, கப்பதோக்கியா, பொந்து, ஆசியா, பிரிகியா, பம்பிலியா, எகிப்து, லிபியா, ரோமாபுரியிலிருந்து வந்தவர்கள், கிரேத்தர் மற்றும் அரபியர். அவர்கள் மூச்சடக்கி நின்றனர். பேசுகிறவர்கள் அனைவரும் கலிலேயாவைச் சேர்ந்த படிக்காத எளிய மனிதர்கள் என்பது அவர்களது கரடுமுரடான உச்சரிப்பினால் தெரிந்தது—ஆனால் அந்த எளிய மனிதர்கள், தங்களது சொந்தத் தாய்மொழிகளில் தேவனுடைய மகத்துவமான கிரியைகளைப் பேசுவதை அந்தப் பதினைந்து நாட்டு மக்களும் தெளிவாகக் கேட்டனர்!
ஆதியாகமம் 11-ல் பாபேல் கோபுரத்தின் மனிதப் பெருமையின் விளைவாக மொழிகள் குழப்பப்பட்டு மனிதகுலம் சிதறடிக்கப்பட்டது. ஆனால் இதோ, பெந்தேகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் அதே சிதறிய மொழிகளைப் பரிசுத்தப்படுத்தி, இயேசு கிறிஸ்துவின் ஆளுகைக்குள் சகல ஜாதிகளையும் ஒன்றிணைக்கும் சுவிசேஷ மாலையாகத் தொடுத்தார்!
பேதுருவின் இடிமுழக்க அப்போஸ்தலப் பிரசங்கம்
கூட்டத்தின் பெரும்பான்மையான மக்கள் வியந்து நின்றபோது, சிலர் நیشமாகப் பரிகசித்தனர்: 'இவர்கள் புதிய திராட்சரசத்தினால் வெறித்திருக்கிறார்கள்.'
உடனே, பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமை பெற்ற திருச்சபையின் தலைவன் முன்னே வந்தான். சீமோன் பேதுரு மற்ற பத்து அப்போஸ்தலர்களோடு எழுந்து நின்றான். அலைமோதிய பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் இரைச்சலைத் தன் குரலினால் அடக்கி, பேதுரு முழங்கினான்:
'யூதேயா மனுஷரே, எருசலேமில் வாசம்பண்ணுகிற சகல ஜனங்களே, இது உங்களுக்குத் தெரிந்திருப்பதாக; என் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுங்கள். நீங்கள் நினைக்கிறபடி இவர்கள் வெறியரல்ல, பொழுது விடிந்து மூன்றாம் மணி வேளையாயிருக்கிறதே. தீர்க்கதரிசியாகிய யோவேலினால் உரைக்கப்பட்டது இதுவே: "கடைசிநாட்களில் நான் மாம்சமான யாவர்மேலும் என் ஆவியை ஊற்றுவேன், அப்பொழுது உங்கள் குமாரரும் உங்கள் குமாரத்திகளும் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லுவார்கள்..."'
பேதுரு அந்தப் பரிகாசத்தை ஒரே நொடியில் உடைத்தெறிந்தான்: காலை பலிக்கு முன்பு திராட்சரசம் குடிப்பது யூத முறைமையில் முற்றிலுமாகத் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது. பின்னர், தன் வாதத்தை அப்படியே திருப்பி, வரலாற்றின் முதல் சுவிசேஷப் பிரசங்கத்தை இடிபோல முழங்கினான். காய்பாவின் முற்றத்தில் வேலைக்காரியின் கேள்விக்கு அஞ்சி நடுங்கிய பழைய பேதுரு இப்போது இல்லை; பரிசுத்த ஆவியின் dunamis வல்லமையினால் சிங்கம்போல கர்ஜிக்கும் புதிய அப்போஸ்தலன் நின்றான்!
பேதுரு அந்த ஜனங்களை மீட்பின் சத்தியத்தின் முன் நிறுத்தினார்: 'இஸ்ரவேலரே, இந்த வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்: நீங்கள் அறிந்திருக்கிறபடி நசரேயனாகிய இயேசுவைத் தேவன் பலத்த செய்கைகளையும் அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும் அவர்களுக்குள்ளே செய்து, அவைகளினாலே அவரை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார். தேவன் நிர்ணயித்திருந்த ஆலோசனையின்படியேயும் அவருடைய முன்னறிவின்படியேயும் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட அந்த இயேசுவை நீங்கள் பிடித்து, அக்கிரமக்காரருடைய கைகளினாலே சிலுவையில் அறைந்து கொலைசெய்தீர்கள். தேவன் அவருடைய மரணக்கட்டுகளை அவிழ்த்து, அவரை எழுப்பினார்; அவர் மரணத்தினால் கட்டப்பட்டிருக்கக்கூடாதிருந்தது.'
சங்கீதம் 16:8–11-ஐ மேற்கோள் காட்டி பேதுரு அசைக்க முடியாத ஆதாரத்தை வைத்தார்: 'என் ஆத்துமாவைப் பாதாளத்தில் விடீர், உம்முடைய பரிசுத்தவானை அழுகலைக் காணவொட்டீர்' என்று தாவீது பாடினான். பேதுரு தெற்கு மலைக்குன்றைச் சுட்டிக்காட்டி: 'சகோதரரே, தாவீது மரித்து அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்; அவனுடைய கல்லறை இந்நாள்வரைக்கும் நம்மிடத்திலிருக்கிறது.' தாவீதின் எலும்புகள் கல்லறையில் மக்கிப்போயின; எனவே அவன் தன்னைக் குறித்துப் பேசவில்லை! தன் சந்ததியில் வரவிருக்கும் மேசியாவின் உயிர்த்தெழுதலையே தீர்க்கதரிசனமாக உரைத்தான்!
பின்னர் எருசலேமின் மனசாட்சியைப் பிளக்கும் அந்த உச்சக்கட்டத் தீர்ப்பைப் பேதுரு முழங்கினான்:
'ஆகையினாலே, நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த இந்த இயேசுவையே தேவன் ஆண்டவரும் கிறிஸ்துவுமாக்கினாரென்று இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் யாவரும் நிச்சயமாக அறியக்கடவர்கள்!'
இருதயத்தில் பாய்ந்த குத்தலும் 3,000 ஞானஸ்நானங்களும்
அந்த அப்போஸ்தலப் பிரசங்கம் மக்களின் நெஞ்சில் இருபுறமும் கருக்குள்ள பட்டயத்தைப் போலப் பாய்ந்தது. லூக்கா katenygēsan tē kardia என்ற மருத்துவச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்—அவர்களது இருதயம் ஆழமாகக் குத்தப்பட்டது! தாங்கள் சிலுவையில் அறைந்து கொன்றது தங்களது வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட மேசியாவைத்தான் என்ற பயங்கர உண்மை ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் உள்ளத்தை நொறுக்கியது!
கண்ணீரோடும் குற்ற உணர்வோடும் மக்கள் அலறி, பேதுருவையும் மற்ற அப்போஸ்தலரையும் நோக்கி: 'சகோதரரே, நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்?' என்று கதறினர்.
பேதுரு அவர்களுக்கு வெற்றுச் சடங்குகளைப் பரிந்துரைக்கவில்லை. மாறாக சுவிசேஷத்தின் நிபந்தனையைத் திட்டவட்டமாக அறிவித்தான்:
'நீங்கள் மனந்திரும்பி (Metanoēsate), ஒவ்வொருவரும் பாவமன்னிப்புக்கென்று இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலே ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள், அப்பொழுது பரிசுத்த ஆவியின் வரத்தைப் பெறுவீர்கள். வாக்குத்தத்தமானது உங்களுக்கும், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் வரவழைக்கும் தூரத்திலுள்ள யாவருக்கும் உண்டாயிருக்கிறது.'
மனந்திரும்புதல் என்பது பழைய சுயநீதியை உதறிவிட்டு, பாவங்களை விட்டு விலகி, உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு முழுமையாக அடிபணிவதைக் குறிக்கிறது. அவரது நாமத்திலான ஞானஸ்நானம், தங்களை அந்தப் பொல்லாத சந்ததியிலிருந்து பிரித்து தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குள் இணைக்கும் பகிரங்க விசுவாச அறிக்கையாகும்.
அன்று, தேவாலயத்தைச் சுற்றியிருந்த பெரிய ஸ்நான தொட்டிகளில் (mikva'ot) ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வரிசையாக ஞானஸ்நானம் பெற்றனர். மாலை மறைவதற்குள், சரியாக மூவாயிரம் ஆத்துமாக்கள் திருச்சபையிலே சேர்க்கப்பட்டனர்!
ஆதி திருச்சபையின் பொற்காலம்
அந்தப் பெரும் எழுப்புதல் தற்காலிக உணர்ச்சிவசப்பட்டு மறைந்துபோய்விடவில்லை. அது உலகையே திகைக்க வைத்த ஓர் உன்னத ஆவிக்குரிய சமுதாயமாக நிலைபெற்றது. அந்த ஆதி திருச்சபையின் நான்கு தூண்களை லூக்கா இவ்வாறு விவரிக்கிறார்:
'அவர்கள் அப்போஸ்தலருடைய உபதேசத்திலும், ஐக்கியத்திலும், அப்பம் பிட்குதலிலும், ஜெபம்பண்ணுதலிலும் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தார்கள்.'
அவர்கள் சுயநலமற்ற அன்பின் ஐக்கியத்தில் (koinōnia) வாழ்ந்தனர். தங்களுக்குள் எவருக்கும் வறுமை இல்லாதபடி, நிலங்களையும் உடைமைகளையும் விற்றுப் பகிர்ந்தளித்தனர். தினமும் தேவாலயத்திலே ஒருமனப்பட்டு கூடிவந்து தேவனுடைய வார்த்தையை அறிவித்தனர்; வீடுகள்தோறும் அப்பம் பிட்டு, மகிழ்ச்சியோடும் கபடமில்லாத இருதயத்தோடும் போஜனம்பண்ணி, தேவனைத் துதித்தனர்; ஜனங்களெல்லாரிடத்திலும் தயவு பெற்றிருந்தார்கள்.
மாடிவீட்டு அறையில் பற்றி எரிந்த அந்தப் பரிசுத்த ஆவியின் அக்கினி, எந்த ரோமப் பேரரசினாலும், எந்த மத நீதிமன்றத்தினாலும், பாதாளத்தின் எந்தப் பிசாசின் சக்தியினாலும் அணைக்க முடியாத பெருநெருப்பாக உலகெங்கும் பரவத் தொடங்கியது! இயேசு கிறிஸ்துவின் திருச்சபை பிறந்தது; அதற்கு விரோதமாக பாதாளத்தின் வாசல்கள் ஒருபோதும் மேற்கொள்வதில்லை!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
கிரேக்க மொழியில் 'ஐம்பதாவது' என்று பொருள்படும் பெந்தேகொஸ்தே (Pentecost), எபிரேய மொழியில் 'ஷாவூவோத்' (வாரங்களின் பண்டிகை) என்று அழைக்கப்பட்ட பஸ்காவுக்குப் பின்வரும் 50-வது நாள் யாத்திரைப் பண்டிகையாகும் (லேவியராகமம் 23:15-21). யூத ஆண்கள் அனைவரும் எருசலேமுக்கு வர வேண்டிய மூன்று கட்டாயப் பண்டிகைகளில் (Shalosh Regalim) இது ஒன்றாகும். வழக்கமாக சுமார் 80,000 மக்கள் வசித்த எருசலேம் நகரம், பண்டிகை நாட்களில் மத்திய தரைக்கடல் உலகெங்கிலுமிருந்து வந்த ஐந்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட சர்வதேச யூத யாத்ரீகர்களால் நிரம்பி வழியும். அவர்கள் கிரேக்க, பெர்சிய, ரோமப் பேரரசுகளின் பல்வேறு பகுதிகளில் வாழ்ந்ததால், மாறுபட்ட தாய்மொழிகளைப் பேசினர்: கிழக்கே இருந்த பார்த்தியர், மேதியர், ஏலாமியர் மொழிகள்; டைகிரிஸ்-யூப்ரடீஸ் நதிக்கரை மெசொப்பொத்தாமியா மொழி; ஆசியா மைனரின் கப்பதோக்கியா, பொந்து, பிரிகியா மொழிகள்; வட ஆப்பிரிக்காவின் எகிப்து, லிபியா வட்டார வழக்குகள்; மற்றும் ரோம லத்தீன் மொழி. அன்றைய தினத்தின் மூன்றாம் மணி வேளை (காலை 9:00 மணி) என்பது தேவாலயத்தில் காலை பலி செலுத்தப்படும் நேரமாகும்; அந்த நேரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தேவாலயத்தின் சாலொமோன் மண்டபத்தில் கூடிவந்திருந்தனர், இது பேதுரு தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முதல் பிரசங்கத்தை முழங்குவதற்கு மிகச் சிறந்த இடமாக அமைந்தது.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- பெந்தேகொஸ்தே நாள் என்பது கிறிஸ்தவ திருச்சபையின் நித்திய பிறந்தநாளாகும்; கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றும் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் அருளப்பட்ட தெய்வீக பெலனின் வாக்குத்தத்தமாகும். பரிசுத்த ஆவியானவர் வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட பரவசத்திற்காக மட்டும் ஊற்றப்படவில்லை; மாறாக, அஞ்சாத சுவிசேஷ சாட்சியாக வாழ்வதற்கே அருளப்பட்டார்: 'நீங்கள் பெலனடைந்து... எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள்.' ஒரு வேலைக்காரியின் கேள்விக்கு அஞ்சி இயேசுவை மறுதலித்த அதே பேதுரு, இப்போது ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முன்பாகச் சிங்கம்போல எழுந்து நின்று சுவிசேஷத்தைத் தைரியமாகப் பிரசங்கித்தான்! பரிசுத்த ஆவியானவர் நமது உள்ளத்தை நிரப்பும்போது, மனித பயம் மறைந்து பரிசுத்த தைரியம் பிறக்கிறது. அப்போஸ்தலர் 2-ன் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை முறை இன்றும் நமக்குரியது: வேத உபதேசத்தில் உறுதியாய் நிலைத்திருத்தல், அன்பின் ஐக்கியத்தைப் பேணிக்காத்தல், சுயநலமற்ற தியாகத்தோடு வாழ்தல், மற்றும் ஆண்டவர் இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களைத் திருச்சபையிலே அனுதினமும் சேர்க்கும்படி ஜெபித்தல். இந்த வாக்குத்தத்தம் உங்களுக்கும், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், ஆண்டவராகிய தேவன் வரவழைக்கும் தூரத்திலுள்ள யாவருக்கும் உண்டாயிருக்கிறது!
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- ஷாவூவோத் பண்டிகையின் இரட்டை நிழல்: பஸ்காவுக்குப் பின் 50-வது நாளில் கொண்டாடப்படும் பெந்தேகொஸ்தே (ஷாவூவோத்), கோதுமை அறுவடையின் முதற்பலன் பண்டிகையாகவும், சீனாய் மலையில் நியாயப்பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்ட நாளாகவும் யூதர்களால் அனுசரிக்கப்பட்டது; சீனாய் மலையில் பொன் கன்றுக்குட்டியின் பாவத்தினால் 3,000 பேர் கொல்லப்பட்ட வேளையில் (யாத்திராகமம் 32:28), பெந்தேகொஸ்தே நாளில் ஆவியானவரின் கிருபையால் சரியாக 3,000 ஆத்துமாக்கள் இரட்சிக்கப்பட்டு ஜீவனைப் பெற்றனர் (அப்போஸ்தலர் 2:41)
- செனோலாலியா (Xenolalia) அற்புதம்: அப்போஸ்தலர் 2-ல் நிகழ்ந்த அந்நிய பாஷை அற்புதம் 'செனோலாலியா' ஆகும்—பேசுபவர் கற்காத ஆனால் கேட்பவர்களின் தாய்மொழியாக விளங்கிய மனித மொழிகள்; பதினைந்து நாடுகளிலிருந்து வந்த யாத்ரீகர்கள் கலிலேயர்கள் தங்களது சொந்த வட்டார வழக்குகளில் (dialektō) பேசுவதைத் துல்லியமாகக் கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டனர்
- பாபேல் கோபுரத்தின் சாபம் நீங்குதல்: ஆதியாகமம் 11-ல் மனிதப் பெருமையின் விளைவாக பாபேலில் மொழிகள் தாறுமாறாக்கப்பட்டு மனிதகுலம் சிதறடிக்கப்பட்டது; பெந்தேகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் அதே சிதறிய மொழிகளைப் பரிசுத்தப்படுத்தி, கிறிஸ்துவுக்குள் சகல ஜாதிகளையும் ஒன்றிணைத்து பாபேலின் சாபத்தை மாற்றியமைத்தார்
- ஆதி திருச்சபையின் நான்கு தூண்கள் (அப்போஸ்தலர் 2:42): புதிய ஏற்பாட்டு திருச்சபையின் அஸ்திபாரத்தை லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்: அப்போஸ்தலருடைய உபதேசம் (didachē), ஐக்கியம் (koinōnia), அப்பம் பிட்குதல் (klasei tou artou), மற்றும் ஜெபங்கள் (proseuchais) ஆகியவற்றில் அவர்கள் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தனர் (proskarterountes)
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
அப்போஸ்தலர் 2:2-ல் பெருங்காற்றின் முழக்கத்திற்கும் இயற்கையான காற்றுக்கும் உள்ள வேதாகம வித்தியாசம் என்ன?
அப்போஸ்தலர் 2:2-ல் 'பலத்த காற்று அடிக்கிறதுபோல, வானத்திலிருந்து சடிதியாய் ஒரு முழக்கமுண்டாகி, அவர்கள் உட்கார்ந்திருந்த வீடு முழுவதையும் நிரப்பிற்று' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. வேதம் 'காற்று அடிக்கிறதுபோல' (hōsper) ஒரு 'முழக்கம்' உண்டாயிற்று என்றே குறிப்பிடுகிறது. இது ஜன்னல்களை உடைக்கும் இயற்கையான புயற்காற்று அல்ல; மாறாக, வானத்திலிருந்து நேரடியாக இறங்கி அந்த வீடு முழுவதையும் நிரப்பிய ஒரு தெய்வீக முழக்கமாகும். எபிரேய மொழியில் 'ரூவாக்' (Ruach) என்பதும், கிரேக்க மொழியில் 'நிவ்மா' (Pneuma) என்பதும் 'ஆவி' மற்றும் 'காற்று/சுவாசம்' என்ற இரண்டையுமே குறிக்கும் சொற்களாகும். எசேக்கியேல் 37:9-ல் உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கில் ஜீவக்காற்று வீசியது போல, திரித்துவத்தின் மூன்றாம் ஆளாகிய பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கிவந்ததை இந்த வானத்து முழக்கம் அறிவித்தது.
ஒவ்வொருவர் மேலும் 'அக்கினி நாவுகள்' வந்து அமர்ந்ததன் இறையியல் நோக்கம் என்ன?
பழைய ஏற்பாடு முழுவதும் தேவனுடைய பிரசன்னத்தையும் அவரது பரிசுத்தத்தையும் வெளிப்படுத்தும் அடையாளமாக அக்கினி விளங்கியது: முட்செடியில் பற்றியெரிந்த அக்கினி (யாத்திராகமம் 3), வனாந்தரத்தில் வழிநடத்திய அக்கினி ஸ்தம்பம் (யாத்திராகமம் 13), மற்றும் சாலொமோனின் தேவாலயத்தில் இறங்கிய அக்கினி (2 நாளாகமம் 7:1). பழைய உடன்படிக்கையில் இந்தத் தெய்வீக அக்கினி தேவாலயத்தின் மீது மட்டுமே இறங்கியது. ஆனால் பெந்தேகொஸ்தே நாளில், அந்த அக்கினி நாவுகள் பிரிந்து (diamerizomenai), கூடியிருந்த 120 விசுவாசிகள் ஒவ்வொருவர் மேலும் வந்து அமர்ந்தது. இதன் மூலம், கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு தனி நபரும் பரிசுத்த ஆவியானவர் வாசம்பண்ணும் ஜீவனுள்ள ஆலயமாக மாறிவிட்டார்கள் (1 கொரிந்தியர் 6:19) என்ற புதிய உடன்படிக்கையின் மாபெரும் சத்தியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது.
பேதுரு தனது பிரசங்கத்தில் யோவேல் 2 மற்றும் சங்கீதம் 16-ஐ ஏன் மேற்கோள் காட்டினான்?
பேதுருவின் பிரசங்கம் தீர்க்கதரிசன வேத விளக்கத்தின் உச்சக்கட்டமாகும். முதலாவதாக, யோவேல் 2:28-32-ஐ மேற்கோள் காட்டி, சீடர்கள் மது குடித்திருக்கவில்லை, மாறாக 'கடைசி நாட்களில் மாம்சமான யாவர்மேலும் என் ஆவியை ஊற்றுவேன்' என்ற தீர்க்கதரிசனத்தின்படி சகல மனிதர்கள் மேலும் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியுள்ளார் என்பதை நிரூபித்தான். இரண்டாவதாக, சங்கீதம் 16:8-11-ஐ மேற்கோள் காட்டி ('என் ஆத்துமாவைப் பாதாளத்தில் விடீர், உம்முடைய பரிசுத்தவானை அழுகலைக் காணவொட்டீர்'), தாவீது மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்டான், அவனது கல்லறை இன்றும் எருசலேமில் இருக்கிறது; எனவே தாவீது தன்னைக் குறித்துப் பேசாமல், தன் வம்சத்தில் வரவிருந்த மேசியாவின் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்தே தீர்க்கதரிசனமாகப் பேசினான் என்று வாதாடினான். நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த இயேசுவே உயிர்த்தெழுந்து பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருந்து இந்த ஆவியைப் பொழிந்தார் என்பதைப் பேதுரு திட்டவட்டமாக நிரூபித்தான்.
