கனமான சணல் கயிறுகளால் கைகள் பின்னோக்கிக் கட்டப்பட்டு, அடித்து இழுக்கப்பட்டவராக இயேசு கெத்செமனே தோட்டத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டார். ரோமப் போர்வீரர்களும் தேவாலயக் காவலர்களும் கீதரோன் பள்ளத்தாக்கின் வழியே விரைந்து சென்றனர்; பனி படர்ந்த நள்ளிரவுக் காற்றில் அவர்களின் தீப்பந்தங்கள் சீறி எரிந்தன. எருசலேமின் தண்ணீர் வாசல் வழியாக நுழைந்து, நகரத்தின் செல்வந்தர்கள் வாழ்ந்த மேட்டுப்பகுதியை நோக்கி அவர்கள் ஏறினர். அங்கே உயர்ந்த சுண்ணக்கல் மதில்களாலும், இரும்பு வாசல்களாலும் சூழப்பட்ட பிரமாண்டமான மாளிகை அமைந்திருந்தது; அது முன்னாள் பிரதான ஆசாரியனாகிய அன்னாவின் அரண்மனையாகும். ரோம அரசினால் சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பதவியிறக்கப்பட்டிருந்தாலும், தேவாலயத்தின் பணப்பரிவர்த்தனை மற்றும் பலிமிருக விற்பனைக் கூடங்களை (அன்னாவின் கடைவீதிகள்) தனது முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்த அந்த செல்வாக்குமிக்க மனிதனிடமே இயேசு முதலில் கொண்டுவரப்பட்டார்.
அப்போது நள்ளிரவு இரண்டு மணியைத் தாண்டியிருந்தது. அன்னாவின் மாளிகையில் வைக்கப்பட்ட இயேசுவிடம், அவரது சீடர்களைக் குறித்தும், அவரது உபதேசத்தைக் குறித்தும் அன்னா விசாரணை செய்தான். இயேசு அமைதியோடும் தெய்வீக கம்பீரத்தோடும் அவனுக்குப் பதிலளித்தார்: 'நான் உலகத்திற்குப் பிரசித்தமாய் உபதேசித்தேன்; யூதர்கள் எல்லாரும் கூடிவருகிற ஜெப ஆலயங்களிலும் தேவாலயத்திலுமே எப்போதும் உபதேசித்தேன்; அந்தரங்கத்திலே நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. நீர் என்னிடத்தில் ஏன் விசாரிக்கிறீர்? நான் பேசினவைகளைக் கேட்டவர்களிடத்தில் விசாரித்துப் பாரும்; நான் பேசினவைகளை அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள்.' அவர் இப்படிப் பேசினவுடனே, அருகில் நின்ற ஏவலாளரில் ஒருவன்: 'பிரதான ஆசாரியனுக்கு இப்படியா உத்தரவு சொல்லுகிறது?' என்று சொல்லி, இயேசுவை முகத்தில் ஓங்கி அறைந்தான் (rhapisma). இயேசு அந்த ஏவலாளனை அமைதியாய் நோக்கி: 'நான் தகாதவிதமாய்ப் பேசினதுண்டானால், தகாமை எதுவென்று காண்பி; தகுதியாய்ப் பேசினேனானால், என்னை ஏன் அடிக்கிறாய்?' என்றார். இயேசுவின் அசைக்க முடியாத அமைதியைக் கண்டு ஏமாற்றமடைந்த அன்னா, அவரைக் கட்டப்பட்டவராகவே தன் மருமகனாகிய பிரதான ஆசாரியன் காய்பாவிடம் அனுப்பினான்.
சனகெப்ரிப் சங்கத்தின் சட்டவிரோத மத விசாரணை
யூதர்களின் எழுபத்தொரு நியாயாதிபதிகள், ஆசாரியர்கள் மற்றும் வேதபாரகர்களைக் கொண்ட சனகெப்ரிப் சங்கம் நள்ளிரவில் அவசரமாகக் கூடியிருந்தது. சூரியன் மறைந்த பிறகு மரண தண்டனைக்குரிய வழக்குகளை விசாரிக்கக்கூடாது என்ற தங்களின் சொந்த மிஷ்னா சட்டத்தை அவர்கள் அப்பட்டமாக மீறினர். பல பொய்ச் சாட்சிகள் கொண்டுவரப்பட்டனர்; ஆனால் அவர்களின் வாக்குமூலங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டன. சிலர் எழுந்து: 'கைகளினால் கட்டப்பட்ட இந்த தேவாலயத்தை நான் இடித்துப்போட்டு, கைகளினால் கட்டப்படாத வேறொன்றை மூன்று நாளைக்குள்ளே கட்டுவேன் என்று இவர் சொல்லக் கேட்டோம்' என்றனர். ஆனாலும் அந்த சாட்சியும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்துப்போகவில்லை.
அவதூறுகளும் பொய்களும் அவர் மீது வீசப்பட்டபோதும், ஏசாயா தீர்க்கதரிசி முன்னறிவித்தபடி இயேசு மவுனமாகவே நின்றார்: 'அவர் ஒடுக்கப்பட்டும் ஒடுக்கப்பட்டும் தம்முடைய வாயைத் திறக்கவில்லை; அடிக்கப்படும்படி கொண்டுபோகப்படுகிற ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைப்போலவும், மயிர்கத்தரிக்கிறவனுக்கு முன்பாக மவுனமாயிருக்கிற ஆட்டைப்போலவும், அவர் தம்முடைய வாயைத் திறவாதிருந்தார்.' ஆத்திரமடைந்த காய்பா தன் ஆசனத்தை விட்டு எழுந்து, நடுமண்டபத்திற்கு வந்து: 'நீ ஒன்றும் உத்தரவு சொல்லுகிறதில்லையா? இவர்கள் உனக்கு விரோதமாய் சாட்சி சொல்லுகிறதைக்குறித்து என்ன நினைக்கிறாய்?' என்று கூச்சலிட்டான். இயேசுவோ பேசாமல் மவுனமாயிருந்தார். வேறு வழியின்றி, யூத நியாயப்பிரமாணத்தின் மிகக் கொடிய ஆணையிடுதலைக் காய்பா கையில் எடுத்தான்: 'நீ தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்துதானோ? அதை எங்களுக்குச் சொல்லும்படி, ஜீவனுள்ள தேவன்பேரில் உன்னை ஆணையிட்டுக்கேட்கிறேன்!' (Exorkizō se kata tou Theou tou zōntos).
மண்டபமெங்கும் பேரமைதி நிலவியது. தேவனுடைய நாமத்தினால் ஆணையிடப்படும்போது அமைதியாய் இருப்பது நியாயப்பிரமாணப்படி குற்றமாகும். இயேசு காய்பாவை நேருக்கு நேர் நோக்கி: 'நீர் சொன்னபடிதான்; அன்றியும், மனுஷகுமாரன் சர்வவல்லவருடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும், வானத்தின் மேகங்கள்மேல் வருவதையும் இதுமுதல் காண்பீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்' என்றார் (Egō Eimi). தாவீதின் மேசியானிய சங்கீதத்தையும் (சங்கீதம் 110:1), தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தையும் (தானியேல் 7:13-14) இணைத்து, தாம் சர்வலோக நியாயாதிபதியாகிய தேவன் என்பதை அங்கே இயேசு பகிரங்கமாக முழங்கினார்!
இதைக் கேட்ட காய்பா தன் ஆசாரிய மேலங்கிகளை ஆத்திரத்தோடு கிழித்துக்கொண்டு (dierrēxen tous chitōnas autou): 'இவன் தேவதூஷணம் சொன்னான்; இனி சாட்சிகள் நமக்கு என்னத்திற்கு? இதோ, இவன் சொன்ன தூஷணத்தை இப்பொழுது கேட்டீர்களே; உங்களுக்கு என்னமாய்த் தோன்றுகிறது?' என்று கத்தினான். நியாயாதிபதிகள் எல்லாரும் வெறிபிடித்தவர்களாய் எழும்பி: 'இவன் மரண ஆக்கினைக்குரியவன்!' என்று கூச்சலிட்டனர். உடனே அவர்கள் இயேசுவின் முகத்தில் காரி உமிழ்ந்தனர். அவரது கண்களைக் கட்டி, குட்டுகளினாலும் தடிகளினாலும் அடித்து: 'கிறிஸ்துவே, உம்மை அடித்தவன் யார், அதை எங்களுக்குத் தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொல்லும்' என்று ஏளனம் பண்ணினர்.
கரிநெருப்பின் அருகே பேதுருவின் வீழ்ச்சி
மேல்மண்டபத்தில் தேவகுமாரன் சித்திரவதைப்பட்டுக்கொண்டிருந்த அதே வேளையில், கீழே இருந்த கல் முற்றத்தில் ஒரு பரிதாபகரமான நாடகம் அரங்கேறியது. யோவானின் உதவியோடு சீமோன் பேதுருவும் அந்த மாளிகையின் முற்றத்திற்குள் நுழைந்திருந்தான். நள்ளிரவுக் குளிர் எலும்புகளை ஊடுருவியது. முற்றத்தின் நடுவில் வேலைக்காரர்களும் காவலர்களும் கரிநெருப்பு மூட்டி (anthrakia), குளிர்காய்ந்து கொண்டிருந்தனர். தனக்கு எந்த ஆபத்தும் வராமல் மறைந்திருக்க விரும்பிய பேதுரு, மெல்ல அந்த நெருப்பருகே சென்று தன் கைகளை நீட்டிக் குளிர்காய்ந்தான்.
நெருப்பின் செவ்வொளி அவனது முகத்தில் பட்டபோது, வாசலைக் காத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு வேலைக்காரி அவனை உற்றுப்பார்த்தாள். விரலை நீட்டி: 'நீயும் நசரேயனாகிய இயேசுவோடேகூட இருந்தாய் அல்லவா?' என்று உரக்கக் கூறினாள். திகைத்துப்போன பேதுருவின் வீரம் நொடிப்பொழுதில் மறைந்தது: 'ஸ்திரீயே, நான் அவரை அறியேன்; நீ சொல்லுகிறது எனக்குத் தெரியவில்லை' என்று முதல்முறையாக மறுதலித்தான். பயந்துபோய் அவன் வாசற்படிக்குச் சென்றபோது, எருசலேமின் மதில்கள் மீது ஒரு சேவல் முதல்முறையாகக் கூவியது—அது அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதல் எச்சரிப்பு மணியாகும்.
சிறிது நேரத்திற்குப் பின்பு மற்றொரு வேலைக்காரி அவனைக் கண்டு, அங்கிருந்தவர்களிடம்: 'இவனும் நசரேயனாகிய இயேசுவோடேகூட இருந்தான்' என்றாள். பேதுருவோ இன்னும் அதிக பயந்து, ஆணையிட்டு: 'அந்த மனுஷனை நான் அறியேன்' என்று இரண்டாவது முறையாக மறுதலித்தான் (meta horkou). சுமார் ஒரு மணி நேரம் கழிந்தது. அங்கே நின்றவர்கள் பேதுருவைச் சூழ்ந்துகொண்டு, மல்குவின் உறவினன் ஒருவன்: 'நிச்சயமாகவே நீயும் அவர்களில் ஒருவன்; உன் பேச்சே உன்னை வெளிப்படுத்துகிறது; நீ கலிலேயன் அல்லவா? தோட்டத்தில் நான் உன்னை அவனோடேகூடப் பார்க்கவில்லையா?' என்றான்.
கடும் பீதியடைந்த பேதுரு, சாபமிடவும் ஆணையிடவும் தொடங்கி: 'நீங்கள் சொல்லுகிற இந்த மனுஷனை நான் அறியேன்' என்று அலறினான். அந்த வார்த்தை அவனது வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டு முடிவதற்குள், அதிகாலையின் பனிமூட்டத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு சேவல் இரண்டாவது முறையாகக் கூவியது! அந்த பயங்கரமான வினாடியில், மேல்மண்டபத்தின் கதவு திறக்கப்பட்டு, கட்டப்பட்டிருந்த இயேசு முற்றத்தின் வழியாகக் கொண்டுவரப்பட்டார். இயேசு திரும்பி, பேதுருவை நேருக்கு நேர் நோக்கினார் (eneblepsen tō Petrō). அந்தக் கண்களில் கோபமோ வெறுப்போ இல்லை; மாறாக, உருகும் அன்பும் பரிந்துபேசும் இரக்கமும் நிரம்பியிருந்தது. 'சேவல் இரண்டுவிசை கூவுகிறதற்கு முன்னே, நீ என்னை மூன்றுதரம் மறுதலிப்பாய்' என்று ஆண்டவர் சொன்ன வார்த்தை பேதுருவின் இதயத்தில் இடியெனப் பாய்ந்தது. அவன் வெளியே ஓடிவந்து, தெருவின் புழுதியில் விழுந்து மனம் உடைந்து கசந்து கசந்து அழுதான் (eklausen pikrōs); அவனது மாம்ச பலம் என்றென்றைக்குமாக உடைந்துபோனது.
பொந்தியு பிலாத்துவின் முன் ரோம விசாரணை
வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலையில், சனகெப்ரிப் சங்கம் இயேசுவுக்கு மரண தண்டனை விதித்து, அவரைக் கட்டி ரோம ஆளுநரின் மாளிகையாகிய அந்தோனியா கோட்டைக்குக் (Praetorium) கொண்டுவந்தது. தீட்டுப்பட்டு பஸ்கா பண்டிகையை ஆசரிக்க முடியாமல் போய்விடும் என்ற மாய்மால பக்தியினால் யூதத் தலைவர்கள் மாளிகைக்குள் நுழையவில்லை. எனவே ரோம ஆளுநர் பொந்தியு பிலாத்து வெளியே அமைக்கப்பட்டிருந்த 'கபதா' (கல்தளம்) என்ற மேடைக்கு வந்து: 'இந்த மனுஷன்மேல் என்ன குற்றஞ்சாட்டுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டான். ஆசாரியர்கள் திமிரோடு: 'இவன் பொல்லாப்புச் செய்தவனாயிராவிட்டால், இவனை உம்மிடத்தில் ஒப்புக்கொடுக்கமாட்டோம்' என்றனர்.
பிலாத்து அவர்களை அலட்சியமாகப் பார்த்து: 'நீங்களே இவனைக் கொண்டுபோய், உங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி நியாயந்தீருங்கள்' என்றான். ஆசாரியர்களோ தங்கள் நஞ்சைக் கக்கினர்: 'ஒருவனையும் கொலைசெய்ய எங்களுக்கு அதிகாரமில்லை.' தேவதூஷணக் குற்றத்திற்காக ரோம அரசு மரண தண்டனை விதிக்காது என்பதை அறிந்த யூதர்கள், உடனடியாக அரசியல் தேசத்துரோகக் குற்றச்சாட்டுகளை இயேசுவின் மீது சுமத்தினர்: 'இவன் தன் ஜனத்தைக் கலகப்படுத்துகிறவனாகவும், இராயனுக்கு வரிகொடாதபடிக்குத் தடைபண்ணுகிறவனாகவும், தன்னைத்தானே கிறிஸ்து என்னப்பட்ட ராஜாவென்று சொல்லுகிறவனாகவும் கண்டோம்.'
அரசியல் கலகம் என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் பிலாத்து மாளிகைக்குள் சென்று, இயேசுவைத் தனியாக அழைத்து: 'நீ யூதருடைய ராஜாவா?' என்று கேட்டான். இயேசு அவனுக்கு நிதானமாக: 'நீர் இதை உம்முடைய சுயபுத்தியினால் சொல்லுகிறீரோ, அல்லது மற்றவர்கள் என்னைக்குறித்து உமக்குச் சொன்னார்களோ?' என்றார். பிலாத்து: 'நான் யூதனா? உன் ஜனமும் பிரதான ஆசாரியரும் உன்னை என்னிடத்தில் ஒப்புக்கொடுத்தார்கள்; நீ என்ன செய்தாய்?' என்றான். இயேசு பரலோக மாட்சிமையோடு உரைத்தார்: 'என் ராஜ்யம் இவ்வுலகத்திற்குரியதல்ல; என் ராஜ்யம் இவ்வுலகத்திற்குரியதானால் நான் யூதரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படாதபடிக்கு என் ஊழியக்காரர் போராடியிருப்பார்களே; இப்படியிருக்க என் ராஜ்யம் இவ்விடத்திற்குரியதல்ல.' பிலாத்து: 'அப்படியானால் நீ ராஜாவோ?' என்றான். இயேசு: 'நீர் சொல்லுகிறபடி நான் ராஜாதான்; சத்தியத்தைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்க நான் பிறந்தேன், இதற்காகவே இந்த உலகத்தில் வந்தேன்; சத்தியவான் எவனும் என் சத்தம் கேட்கிறான்' என்றார். பிலாத்து விரக்தியோடு 'சத்தியமாவது என்ன?' என்று சொல்லிவிட்டு, வெளியே வந்து: 'நான் இவனிடத்தில் ஒரு குற்றமும் காணேன்' என்று தீர்ப்பளித்தான்.
ஏரோது அந்திபாசும் பரபாஸ் தேர்வும்
பிலாத்துவின் தீர்ப்பைக் கேட்ட ஆசாரியர்கள், இயேசு கலிலேயா தொடங்கி எருசலேம் வரை கலகம் மூட்டுகிறார் என்று கூச்சலிட்டனர். 'கலிலேயா' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன், தன் பொறுப்பிலிருந்து தப்பிக்க எண்ணிய பிலாத்து, அப்போது எருசலேமில் தங்கியிருந்த கலிலேயாவின் அதிபதியாகிய ஏரோது அந்திபாசிடம் இயேசுவை அனுப்பினான். ஏரோது இயேசுவைக் கண்டு மிகவும் சந்தோஷப்பட்டான்; யோவான் ஸ்நானகனைக் கொன்ற அந்த காமவெறியன், இயேசு தனக்கு முன்பாக ஏதேனும் ஒரு வித்தையையோ அற்புதத்தையோ செய்வார் என்று எதிர்பார்த்தான். ஆனால் அவனுக்கு முன்பாக இயேசு ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் மவுனமாய் நின்றார். ஏரோது தன் போர்வீரர்களோடு சேர்ந்து இயேசுவை ஏளனம் பண்ணி, பளபளப்பான பகட்டான ஆடையை அவருக்கு உடுத்தி, மீண்டும் பிலாத்துவிடமே அனுப்பினான். அன்று முதல் பகைவர்களாயிருந்த பிலாத்துவும் ஏரோதும் சிநேகிதரானார்கள்.
பிலாத்து மீண்டும் ஒரு தந்திரத்தை யோசித்தான். பஸ்கா பண்டிகையின்போது மக்கள் விரும்பும் ஒரு கைதியை விடுதலை செய்வது ரோம வழக்கமாகும். தேசத்துரோகக் கலகம் பண்ணி நகரத்திலே கொலை செய்திருந்த பரபாஸ் என்ற பயங்கரவாதக் குற்றவாளியையும், இயேசுவையும் மக்கள் முன் நிறுத்தி: 'பரபாசையோ, அல்லது கிறிஸ்து என்னப்பட்ட இயேசுவையோ, இவர்களில் எவனை நான் உங்களுக்கு விடுதலையாக்க வேண்டும்?' என்று பிலாத்து கேட்டான். ஒரு கொடிய கொலைகாரனை விடுத்து, நன்மை மட்டுமே செய்த தீர்க்கதரிசியை மக்கள் தேர்ந்தெடுப்பார்கள் என்று அவன் நம்பினான்.
ஆனால் பிரதான ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் கூட்டத்தைக் கலைத்து, பரபாசை விடுதலையாக்கக் கேட்கும்படி தூண்டிவிட்டனர். திடீரென பல்லாயிரக்கணக்கான குரல்கள் ஒன்றுசேர்ந்து: 'இவனை அகற்றி, பரபாசை எங்களுக்கு விடுதலையாக்கும்!' என்று கூச்சலிட்டன. பிலாத்து திகைத்துப்போய்: 'அப்படியானால் கிறிஸ்து என்னப்பட்ட இயேசுவை நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? உங்கள் ராஜாவை நான் சிலுவையில் அறையலாமா?' என்று கேட்டான். அந்தக் கூட்டம் வெறிபிடித்த மிருகங்களைப் போல அலறியது: 'சிலுவையில் அறையும்! அவனைச் சிலுவையில் அறையும்!' பிலாத்து: 'ஏன், என்ன பொல்லாப்புச் செய்தான்? மரணத்துக்கேதுவான குற்றம் ஒன்றும் நான் இவனிடத்தில் காணவில்லையே' என்று கதறினான். ஆனால் அவர்களோ: 'அவனைச் சிலுவையில் அறையும்!' என்று இன்னும் அதிகமாய் இரைந்தார்கள்.
கொடூர சவுக்கடியும் 'இதோ, இந்த மனுஷன்' காட்சியும்
கூட்டத்தின் இரத்தவெறியைத் தணிக்க எண்ணிய பிலாத்து, இயேசுவை ரோம சவுக்கடிக்கு (phragellōsis) ஒப்புக்கொடுத்தான். அவரது ஆடைகள் களையப்பட்டு, கல் தூணில் கட்டப்பட்டார். எலும்புத் துண்டுகளும் ஈயக் குண்டுகளும் பதிக்கப்பட்ட 'பிளக்ரம்' என்ற கொடிய ரோம சாட்டையினால் போர்வீரர்கள் அவரை அடித்தனர். அந்த சாட்டையின் முனைகள் அவரது முதுகிலும், மார்பிலும், விலாவிலும் சதையைக் கிழித்தெறிந்தன; எலும்புகளும் நரம்புகளும் வெளியே தெரிந்தன; அவரது பரிசுத்த இரத்தம் கல் தளத்தில் ஆறாக ஓடியது.
பின்னர் படைவீரர்கள் அவரை அரண்மனைக்குள் கொண்டுசென்று, பரிகாச விளையாட்டைத் தொடங்கினர். இரத்தம் வழியும் அவரது காயங்களின் மீது பழைய சிவப்பான மேலங்கியைப் போட்டனர். கூர்மையான நீண்ட முட்களினால் ஒரு கிரீடத்தைப் பின்னி (stephanos ex akanthōn), அவரது தலையில் வைத்து அழுத்தினர்; முட்கள் மண்டையோட்டைத் துளைத்து இரத்தம் முகமெங்கும் வழிந்தது. அவரது வலது கையில் ஒரு நாணல்கோலைக் கொடுத்து, முழங்கால்படியிட்டு: 'யூதருடைய ராஜாவே, வாழ்க!' என்று பரிகாசம் பண்ணினர். அவர் முகத்தில் காரி உமிழ்ந்து, நாணல்கோலை எடுத்து அவரது தலையிலே மீண்டும் மீண்டும் அடித்தனர்.
இத்தகைய கொடூரக் கோலத்தைக் கண்டால் மக்கள் மனமிரங்குவார்கள் என்று நினைத்த பிலாத்து, இயேசுவை வெளியே அழைத்துக்கொண்டு வந்து: 'இதோ, இவனிடத்தில் நான் ஒரு குற்றமும் காணேன் என்று நீங்கள் அறியும்படி இவனை உங்களுக்கு வெளியே அழைத்துக்கொண்டு வருகிறேன்' என்றான். முள்முடியும் இரத்தம்படிந்த சிவப்பு அங்கியும் அணிந்தவராக, முகம் வீங்கித் தழும்புகளோடு இயேசு வெளியே வந்தார். பிலாத்து மக்களைப் பார்த்து அந்த நித்திய வார்த்தைகளை உரைத்தான்: 'இதோ, இந்த மனுஷன்!' (லத்தீனில்: 'Ecce Homo!'; கிரேக்கத்தில்: 'Idou ho anthrōpos!').
ஆனால் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தைக் கண்ட கூட்டம் இன்னும் வெறிபிடித்தது. ஆசாரியர்கள்: 'சிலுவையில் அறையும்! சிலுவையில் அறையும்!' என்று கூச்சலிட்டனர். பிலாத்து: 'நீங்களே இவனைக் கொண்டுபோய்ச் சிலுவையில் அறையுங்கள், நான் இவனிடத்தில் குற்றங் காணேன்' என்றான். யூதர்களோ: 'எங்களுக்கு ஒரு நியாயப்பிரமாணமுண்டு, இவன் தன்னை தேவனுடைய குமாரனாக்கினபடியினால், அந்தப் பிரமாணத்தின்படி இவன் சாகவேண்டும்' என்றனர். 'தேவனுடைய குமாரன்' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் பிலாத்துவின் உள்ளத்தில் நடுக்கம் உண்டானது. அவன் மீண்டும் இயேசுவிடம் ஓடிவந்து: 'நீ எங்கேயிருந்து வந்தவன்?' என்று கேட்டான். இயேசுவோ அவனுக்கு மறுமொழி கொடாமலிருந்தார். பிலாத்து: 'என்னோடே நீ பேசுகிறதில்லையா? உன்னைச் சிலுவையில் அறைய எனக்கு அதிகாரமுண்டென்றும், உன்னை விடுதலைபண்ண எனக்கு அதிகாரமுண்டென்றும் உனக்குத் தெரியாதா?' என்றான். இயேசு அவனுக்கு நிதானமாக: 'பரத்திலிருந்து உமக்குக் கொடுக்கப்படாதிருந்தால், என்மேல் உமக்கு ஒரு அதிகாரமும் இராது; ஆகையால் என்னைக் காட்டிக்கொடுத்தவனுக்கு அதிக பாவமுண்டு' என்றார்.
அவர் இயேசுவை விடுதலையாக்க மிகவும் வகைதேடினான். ஆனால் யூதர்களோ தங்கள் கடைசி அஸ்திரத்தை ஏவினர்: 'இவனை விடுதலை பண்ணினால் நீர் இராயனுக்குச் சிநேகிதனல்ல; தன்னை ராஜாவாக்குகிற எவனும் இராயனுக்கு விரோதி!' இந்த மிரட்டல் பிலாத்துவின் முதுகெலும்பை உடைத்தது. திபேரியு இராயனின் கோபத்திற்கு ஆளானால் பதவி பறிபோகும் என்று அஞ்சிய பிலாத்து, 'உங்கள் ராஜாவை நான் சிலுவையில் அறையலாமா?' என்றான். அதற்கு ஆசாரியர்கள்: 'இராயனேயல்லாமல் எங்களுக்கு வேறே ராஜா இல்லை!' என்று இஸ்ரவேல் வரலாற்றின் மகா கொடிய துரோகத்தை உச்சரித்தனர். கலகம் அதிகமாவதைக் கண்ட பிலாத்து, தண்ணீர் கொண்டுவரச் சொல்லி, கைகளைக் கழுவி: 'இந்த நீதிமானுடைய இரத்தப்பழிக்கு நான் குற்றமற்றவன், நீங்களே பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்' என்றான். அதற்கு ஜனங்களெல்லாரும்: 'இவனுடைய இரத்தப்பழி எங்கள்மேலும் எங்கள் பிள்ளைகள்மேலும் இருப்பதாக' என்று சாபத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். உடனே பிலாத்து கொலைகாரனாகிய பரபாசை விடுதலையாக்கி, அடிக்கப்பட்ட இயேசுவைச் சிலுவையில் அறையும்படி சேவகர்களின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்தான்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
முதல் நூற்றாண்டு ரோம ஆளுகையின் கீழிருந்த யூதேயாவில், நீதித்துறை அதிகாரம் யூதர்களின் தலைமைச் சங்கமாகிய சனகெப்ரிப் சங்கத்திற்கும் ரோம ஆளுநருக்கும் இடையே பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. எழுபத்தொரு மூப்பர்கள், பிரதான ஆசாரியர்கள் மற்றும் வேதபாரகர்களைக் கொண்ட இந்த சங்கம் மத வழக்குகளை விசாரிக்கும் உரிமை பெற்றிருந்தாலும், கி.பி. 6-ல் ரோம சாம்ராஜ்யம் அவர்களின் மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் அதிகாரத்தை (ius gladii) பறித்துக்கொண்டது. இதன் காரணமாக, இயேசுவின் மீது இரண்டு தனித்தனி வழக்குகள் தொடரப்பட வேண்டியிருந்தது: முதலாவதாக, மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி தேவதூஷணக் குற்றத்திற்காக (லேவியராகமம் 24:16) யூத மத விசாரணை; இரண்டாவதாக, ரோமப் பேரரசன் திபேரியு இராயனுக்கு விரோதமாக வரிகொடுக்க வேண்டாம் என்று கலகம் பண்ணிய தேசத்துரோகக் குற்றமாக (லூக்கா 23:2) மாற்றப்பட்டு ரோம ஆளுநர் பொந்தியு பிலாத்துவின் முன் சிவில் விசாரணை. அன்னா மற்றும் காய்பாவின் மாளிகையில் நள்ளிரவில் நடத்தப்பட்ட மத விசாரணை எட்டு சட்ட மீறல்களைக் கொண்டிருந்தது. விடியற்காலையில், இயேசு அந்தோனியா கோட்டை அல்லது ஏரோதின் அரண்மனையில் அமைந்திருந்த ரோம நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபத்திற்கு (Praetorium) கொண்டுவரப்பட்டார். கி.பி. 26 முதல் 36 வரை ஆட்சி செய்த பொந்தியு பிலாத்து, கொடூரமான சுபாவம் கொண்டவனாக இருந்தாலும், பொறாமையினாலேயே ஆசாரியர்கள் இயேசுவைத் தன்னிடம் ஒப்படைத்தார்கள் என்பதை அறிந்திருந்தான் (மாற்கு 15:10). ஆனால் கலவரம் வெடித்தால் ரோமப் பேரரசு தன் பதவியைப் பறித்துவிடும் என்ற அரசியல் அச்சத்தினால், நீதியைப் புறந்தள்ளிவிட்டு அநியாயத்திற்கு அவன் தலைவணங்கினான்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- பொய்களுக்கு மத்தியில் சத்தியத்தின் கம்பீரம்: ஊழல் நிறைந்த நியாயசங்கத்திற்கும் ரோம சாம்ராஜ்யத்திற்கும் முன்பாக இயேசு வீண் வாக்குவாதம் செய்யாமல் அமைதி காத்தார்; ஆனால் தேவனுடைய நாமத்தினால் சத்தியத்தைக் கேட்டபோது அஞ்சாமல் பிரகடனம் செய்து, தேவனுடைய ராஜ்யம் சத்தியத்தினால் மட்டுமே நிலைநிற்கிறது என்பதை உணர்த்தினார்.
- சுயபலத்தை நம்புவதன் பேராபத்து: கெத்செமனே தோட்டத்தில் வீரனாக வாளை உருவிய பேதுரு, மாளிகையின் முற்றத்தில் ஒரு சாதாரண வேலைக்காரியின் கேள்விக்கு முன்பாக சுக்குநூறாக உடைந்துபோனான்; எதிரியின் பலத்தினால் அல்ல, நமது மாம்ச பெலத்தை நாம் நம்புவதாலேயே ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வீழ்கிறோம்.
- மீட்கும் கிருபையின் பார்வையும் மறுவாழ்வும்: சேவல் கூவியதும் கர்த்தர் திரும்பிப் பேதுருவை நோக்கிய பார்வை கண்டனப் பார்வை அல்ல, மாறாக சீர்ப்படுத்தும் அன்பின் பார்வையாகும்; நமது தோல்விகள் மற்றும் மனமுறிவுகளின் கசந்த கண்ணீரைத் தேவன் மெய்யான மனந்திரும்புதலாய் மாற்றிப் புதிய பெலனைத் தருகிறார்.
- மனசாட்சியை விற்றுவிடும் கோழைத்தனம்: பிலாத்து இயேசுவின் நீதியை அறிந்திருந்தும், கூட்டத்தின் சத்தத்திற்கும் தன் பதவி மோகத்திற்கும் அஞ்சித் தன் கைகளைக் கழுவி அவரை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்தான்; உலகத்தின் கைதட்டலுக்காக சத்தியத்தை ஒருபோதும் சமரசம் செய்யக்கூடாது என்பதை இது எச்சரிக்கிறது.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- யூத நியாயசங்கத்தின் எட்டு சட்ட மீறல்கள்: பண்டைய யூத சட்டத் தொகுப்பாகிய மிஷ்னாவின்படி (Sanhedrin IV–V), மரண தண்டனைக்குரிய வழக்குகளை இரவில் விசாரிக்கக் கூடாது, பண்டிகை நாட்களில் விசாரிக்கக் கூடாது, தேவாலயத்தின் செதுக்கப்பட்ட கல் மண்டபத்திற்கு வெளியே நடத்தக் கூடாது, தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட அதே நாளில் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றக் கூடாது. ஆனால் இயேசுவின் வழக்கில் இந்த அத்தனை சட்டங்களும் அப்பட்டமாக மீறப்பட்டன
- பிலாத்துவின் வரலாற்று கல்வெட்டு: 1961-ல் செசரியா கடற்கரை நாடக அரங்கில் இத்தாலிய தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களால் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு சுண்ணாம்புக் கல்வெட்டில், 'Pontius Pilatus, Praefectus Iudaeae' (பொந்தியு பிலாத்து, யூதேயாவின் ஆளுநர்) என்ற லத்தீன் வாசகம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது; வேதாகமம் குறிப்பிடும் பிலாத்துவின் பதவிப் பெயரை இது நிரூபித்தது
- சேவலின் இரண்டுவிசை கூவல் (மாற்கு 14:72): சேவல் இரண்டுவிசை கூவுவதற்கு முன்பே பேதுரு மறுதலிப்பான் என்று இயேசு கூறியதாக மாற்கு மட்டுமே குறிப்பிடுகிறார்; ரோம ராணுவ காவல் முறையில் நள்ளிரவு முதல் அதிகாலை 3 மணி வரையிலான மூன்றாம் காவல் பகுதி 'சேவல் கூவும் ஜாமம்' (Gallicinium) என்று அழைக்கப்பட்டது, இது பேதுருவின் மறுதலிப்பின் துல்லியமான நேரத்தைக் குறிக்கிறது
- பரபாஸ் என்ற பெயரின் ஆழமான முரண்: அரமேய மொழியில் 'பார்-அப்பா' என்றால் 'தந்தையின் குமாரன்' (பார் = குமாரன், அப்பா = தந்தை) என்று பொருள்; பூலோகத்தின் கொலைகார 'தந்தையின் குமாரனுக்கும்', பரலோக பிதாவின் மெய்யான நித்திய 'தேவகுமாரனாகிய' இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் இடையே ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும்படி மக்கள் முன் நிறுத்தப்பட்டது
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
இயேசு பேசியவுடன் பிரதான ஆசாரியன் காய்பா ஏன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டான், அதன் சட்டப்பூர்வ முக்கியத்துவம் என்ன?
தாம் மேசியா என்பதை உறுதிப்படுத்தியதோடு மட்டுமல்லாமல், சங்கீதம் 110:1 மற்றும் தானியேல் 7:13-14 வசனங்களை மேற்கோள் காட்டி, மனுஷகுமாரன் சர்வவல்லவருடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும் வானத்தின் மேகங்கள்மேல் வருவதையும் காண்பீர்கள் என்று இயேசு கூறியபோது, தாம் யேகோவா தேவனுக்குச் சமமானவர் என்று பிரகடனம் செய்தார். லேவியராகமம் 21:10-ன் படி, பிரதான ஆசாரியன் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தனது ஆசாரிய வஸ்திரங்களைக் கிழிக்கக்கூடாது என்று தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆனால் தேவதூஷணத்தைக் கேட்கும்போது ஆடையைக் கிழிக்கலாம் என்று பிற்கால ரபீக்கள் அனுமதித்தனர். காய்பா தன் உடைகளைக் கிழித்தது, இயேசுவின் சொந்த வாயினாலேயே தேவதூஷணம் வெளிப்பட்டுவிட்டது என்றும், இனி சாட்சிகள் தேவையில்லை, அவர் மரண ஆக்கினைக்குரியவர் என்றும் நியாயசங்கத்திற்கு நாடகப்பாணியில் காட்டிய அடையாளமாகும்.
சேவல் கூவியவுடன் பேதுரு மனம் உடைந்து கசந்து அழுததன் ஆவிக்குரிய முக்கியத்துவம் என்ன?
பேதுருவின் கசந்த அழுகை (eklausen pikrōs), அவனது சுயபெருமையும் மாம்ச பலமும் சுக்குநூறாக உடைந்து, மெய்யான மனந்திரும்புதல் பிறப்பதைக் குறிக்கிறது. லூக்கா 22:61-ல், சேவல் கூவிய அதே வினாடியில் 'கர்த்தர் திரும்பி, பேதுருவை நோக்கிப் பார்த்தார்' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. முற்றத்தின் மறுபுறத்தில் காயங்களோடு கட்டப்பட்டிருந்த இயேசுவின் கண்கள் பேதுருவை நோக்கின; அந்தக் கண்களில் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு இல்லை, மாறாக அளவற்ற இரக்கமும் பரிந்துபேசும் அன்பும் நிறைந்திருந்தது. தற்கொலைக்கு வழிவகுத்த யூதாசின் உலகப்பிரகாரமான துக்கத்தைப் போலன்றி (metamelomai), பேதுரு தேவனுக்கேற்ற மனந்திரும்புதலைப் (metanoia) பெற்றான். அவனது கண்ணீர் அவனது வீண் பெருமையைக் கழுவி, உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவினால் கலிலேய கடற்கரையில் மீண்டும் பொறுப்பேற்கத்தக்க பாத்திரமாக அவனை மாற்றியது.
பிலாத்து மக்கள் முன்பாகத் தன் கைகளைக் கழுவியது அவனது குற்றத்தை நீக்கியதா?
உபாகமம் 21:6-8-ல் கூறப்பட்டுள்ள யூதர்களின் கை கழுவும் சடங்கைப் பிலாத்து மக்கள் முன்பாகச் செய்தது, தன் மனசாட்சியைத் திருப்திப்படுத்தவும், இயேசுவின் மரணப் பழியிலிருந்து தப்பிக்கவும் அவன் செய்த ஒரு கோழைத்தனமான அரசியல் நாடகமாகும். யூதேயாவின் உச்சபட்ச ரோம நீதிபதியாக இருந்த பிலாத்துவுக்கு, குற்றமற்ற ஒரு மனிதனை அநியாயக் கும்பலின் வன்முறையிலிருந்து பாதுகாக்கும் முழு அதிகாரமும் கடமையும் இருந்தது. ஆனால், 'இவனை விடுதலை பண்ணினால் நீர் இராயனுக்குச் சிநேகிதனல்ல' என்ற யூதர்களின் மிரட்டலுக்குப் பயந்து, தனது பதவியைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள குற்றமற்ற கிறிஸ்துவைச் சாட்டையால் அடித்து சிலுவைக்கு ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலம் அவன் நித்திய குற்றத்திற்கு ஆளானான். அதனாலேயே கிறிஸ்தவ விசுவாசப் பிரமாணத்தில் 'பொந்தியு பிலாத்துவின் காலத்தில் பாடுபட்டு சிலுவையில் அறையப்பட்டு' என்று அவன் பெயர் வரலாற்றில் நிலைத்துவிட்டது.
