ததேயு (லெபேயு): மேல்வீட்டு அறையின் மறைவான அப்போஸ்தலர்

இயேசு கிறிஸ்து இந்த பூலோகத்தில் தம்முடைய நித்திய ராஜ்யத்தை ஸ்தாபிப்பதற்காகத் தெரிந்துகொண்ட பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களில், வரலாற்றின் பக்கங்களில் மிகவும் அமைதியாக வாழ்ந்து, ஆனால் தேவனுடைய பணியில் அளப்பரிய வீரத்தோடும் அர்ப்பணிப்போடும் விளங்கிய உன்னத சீடர் ததேயு (லெபேயு அல்லது யாக்கோபின் குமாரனாகிய யூதா) ஆவார். புதிய ஏற்பாட்டில் காணப்படும் அப்போஸ்தலர்களின் பட்டியல்கள் அனைத்திலும் (மத்தேயு 10:3; மாற்கு 3:18; லூக்கா 6:16; அப்போஸ்தலர் 1:13) இவரது பெயர் இறுதி நான்கு அப்போஸ்தலர்களின் வரிசையில் தவறாமல் இடம்பெற்றுள்ளது. உலக சரித்திரம் பெருமைமிக்க பேரரசர்களையும், யுத்த தளபதிகளையும் மட்டுமே போற்றுகிறது; ஆனால் பரலோகத்தின் தேவனோ, மனித கண்களுக்கு மறைவாக உண்மையாய் உழைக்கும் பரிசுத்தவான்களை நித்திய கனத்தினால் அலங்கரிக்கிறார். ததேயு அன்பின் இதயம் கொண்டவர்; மேல்வீட்டு அறையில் கிறிஸ்துவின் உன்னத இரகசியங்களை வினவி அறிந்தவர்; உரோம பேரரசின் எல்லைகளைத் தாண்டி மெசபத்தோமியா, ஆர்மீனியா மற்றும் பெர்சிய தேசங்களில் சுவிசேஷத்தின் தீபத்தை ஏற்றிவைத்த மாபெரும் இரத்தசாட்சியாவார்.

1. முப்பெயர் கொண்ட அப்போஸ்தலர்: யூதா, ததேயு மற்றும் லெபேயு

சுவிசேஷப் புத்தகங்களை உற்று நோக்கும்போது, இந்த அப்போஸ்தலருக்கு மூன்று வெவ்வேறு பெயர்கள் வழங்கப்பட்டிருப்பதை நாம் காண்கிறோம். இது வேதாகமத்தில் உள்ள முரண்பாடல்ல; மாறாக முதல் நூற்றாண்டு யூத சமுதாயத்தின் கலாச்சாரப் பெயரிடும் முறையின் ஆழமான பிரதிபலிப்பாகும்:

• மத்தேயு 10:3: "ததேயு என்னும் மறுபெயருள்ள லெபேயு" (பண்டைய கிரேக்க பிரதிகளில்).
• மாற்கு 3:18: "ததேயு".
• லூக்கா 6:16: "யாக்கோபின் சகோதரனாகிய [குமாரனாகிய] யூதா" (கிரேக்கம்: Ioudas Iakobou).
• அப்போஸ்தலர் 1:13: "யாக்கோபின் குமாரனாகிய யூதா".

முதல் நூற்றாண்டு யூதேயாவிலும் கலிலேயாவிலும் வாழ்ந்த மனிதர்களுக்குப் பொதுவாக மூன்று பெயர்கள் இருக்கும்: முதலாவது அவர்கள் பிறக்கும்போது வைக்கப்படும் எபிரேய இயற்பெயர்; இரண்டாவது தங்கள் தந்தையின் பெயரைக் குறிக்கும் வம்சாவளிப் பெயர்; மூன்றாவது அவர்களின் சுபாவத்தையோ நற்குணத்தையோ விவரிக்கும் செல்லப் பெயர் அல்லது புனைப்பெயர்.

இவரது பிறப்புப் பெயர் யூதா (எபிரேயத்தில்: யெஹூதா - Yehudah). இதன் பொருள் "தேவனுக்குத் துதி" அல்லது "யெகோவா துதிக்கப்படுவாராக" என்பதாகும். தாவீது ராஜாவின் அரச கோத்திரத்தைக் குறிக்கும் மிகவும் கௌரவமான பெயர் இது. ஆனால், கெத்செமனே தோட்டத்தில் இயேசுவை முத்தமிட்டுக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸ்காரியோத்தின் பயங்கரமான துரோகத்திற்குப் பிறகு, "யூதா" என்ற பெயரே துரோகத்தின் அடையாளமாக மாறியது.

எனவே, பிற்காலத் திருச்சபையார் இந்த உத்தம அப்போஸ்தலனைக் காரியோத்து ஊரானோடு தவறாகக் குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக, மத்தேயு மற்றும் மாற்கு சுவிசேஷகர்கள் இவரை குடும்பத்தினர் அன்போடு அழைத்த ததேயு மற்றும் லெபேயு என்ற புனைப்பெயர்களால் அடையாளப்படுத்தினார்கள்.

ததேயு என்ற பெயர் அரமேய மொழியின் 'தத்' (Thad) என்ற மூலவார்த்தையிலிருந்து தோன்றியது. இதற்கு "தாயின் மார்பு" அல்லது "மார்போடு அணைக்கப்பட்ட செல்லப் பிள்ளை" என்று பொருள். இது மிகுந்த பாசத்தையும், மென்மையான சுபாவத்தையும் குறிக்கிறது. மற்றொரு பெயரான லெபேயு என்பது எபிரேய மொழியின் 'லேவ்' (Lev - இதயம்) என்ற சொல்லிலிருந்து பிறந்தது. இதன் பொருள் "இதயமுள்ள மனிதன்" அல்லது "தைரியமும் இரக்கமும் நிறைந்த உள்ளம் கொண்டவன்" என்பதாகும். இரண்டு பெயர்களும் ஒரே உன்னத குணத்தையே பறைசாற்றுகின்றன: ததேயு பன்னிரு சீடர்கள் மத்தியில் கபடற்ற அன்பும், வீரமும், உண்மைத்தன்மையும் நிறைந்த 'இதயமுள்ள அப்போஸ்தலராக' விளங்கினார்.

2. மேல்வீட்டு அறையின் உன்னத கேள்வி (யோவான் 14:22)

மூன்று ஆண்டுகள் கலிலேயாவிலும் யூதேயாவிலும் தன் ஆண்டவரின் பாதத்தருகே அமைதியாக அமர்ந்து உபதேசங்களைக் கற்றுக்கொண்ட ததேயுவின் குரலை, பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒரேயொரு முறை வேதாகமத்தில் பொன்னெழுத்துக்களால் பதிவு செய்துள்ளார். சிலுவை மரணத்திற்கு முந்தைய இரவு, எருசலேமின் மேல்வீட்டு அறையில் இயேசு சீடர்களோடு பஸ்கா ஆசரித்துக்கொண்டிருந்த வேளையில், ததேயு தன் உள்ளத்தில் நீண்டகாலமாக இருந்த ஒரு மாபெரும் இறையியல் கேள்வியை இயேசுவிடம் கேட்டார்.

"இஸ்காரியோத்தல்லாத யூதா என்பவன் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நீர் உலகத்துக்கு உம்மை வெளிப்படுத்தாமல் எங்களுக்கு உம்மை வெளிப்படுத்தப்போகிற காரணமென்ன என்றான்." — யோவான் 14:22

இங்கே சுவிசேஷகனாகிய யோவான் "இஸ்காரியோத்தல்லாத யூதா" என்று மிகுந்த எச்சரிக்கையோடு அடைப்புக்குறிக்குள் எழுதுவதைக் கவனியுங்கள்! எபேசு நகரில் யோவான் தன் சுவிசேஷத்தை எழுதிய காலத்தில் கூட, துரோகியின் பெயரிலிருந்து இந்த உத்தம அப்போஸ்தலனை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதில் திருச்சபை எவ்வளவு கவனமாக இருந்தது என்பதை இது காட்டுகிறது.

ததேயு கேட்ட கேள்வி மிகவும் ஆழமானது. அக்கால யூதர்களைப் போலவே, மேசியா உலகத்தின் அனைத்துக் கண்களுக்கும் முன்பாக வெளிப்படையாகத் தோன்றி, பரலோக சேனைகளோடும் மகிமையோடும் வந்து, உரோம சாம்ராஜ்யத்தை வீழ்த்தி, எருசலேமிலிருந்து உலகை ஆளப்போகிறார் என்றே ததேயுவும் எதிர்பார்த்தார். அப்படிப்பட்ட மேசியா, தன் உன்னத மகிமையை உலகத்தாராகிய சீசருக்கும், உரோம அதிபதிகளுக்கும் காட்டாமல், கலிலேயாவின் எளிய மீனவர்களாகிய தங்களுக்கு மட்டும் உள்ளான விதத்தில் ஏன் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்பது ததேயுவுக்குப் புரியவில்லை.

இதற்கு இயேசு அளித்த பதில் புதிய ஏற்பாட்டின் மிக உன்னதமான இறையியல் ரத்தினமாகும்:

"இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் என்னில் அன்பாயிருந்தால், அவன் என் வசனத்தைக் கைக்கொள்ளுவான், அவனில் என் பிதா அன்பாயிருப்பார்; நாங்கள் அவனிடத்தில் வந்து அவனோடே வாசம்பண்ணுவோம்." — யோவான் 14:23

ஆண்டவர் ததேயுவின் பார்வையை உலக அரசியல் தளத்திலிருந்து ஆவிக்குரிய தளத்திற்கு உயர்த்தினார். தேவனுடைய ராஜ்யம் என்பது அரசியல் ஆடம்பரத்திலோ, உலகத்து யுத்த வெற்றிகளிலோ வருவதில்லை. தேவனை அறியாத உலகத்தார் குருடர்களாக இருக்கிறார்கள்; விசுவாசமும் அன்பும் இல்லாத இதயங்களால் தேவ மகிமையைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. மெய்யான தேவ வெளிப்பாடு என்பது உள்ளான ஐக்கியமாகும்: கிறிஸ்துவின் வார்த்தையைக் கைக்கொண்டு, அவரில் அன்பாயிருக்கிற ஒவ்வொரு விசுவாசியின் உள்ளத்திலும் பிதாவும் குமாரனும் வந்து நிரந்தரமாக வாசம்பண்ணுகிற அந்த மகிமையான இரகசியத்தை ததேயுவின் கேள்வி உலகிற்குப் பெற்றுத் தந்தது!

கிழக்கத்திய எல்லைகளின் அப்போஸ்தலர்: எதேசா மற்றும் மெசபத்தோமியாவின் பண்டைய தேசங்களில் உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவை தைரியத்தோடு முழங்கும் அப்போஸ்தலனாகிய ததேயு லெபேயு.

3. உரோம எல்லைகளுக்கு அப்பால்: எதேசா தேசத்து மிஷனரி ஊழியம்

அப்போஸ்தலர் 2-ஆம் அதிகாரத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள பெந்தெகொஸ்தே நாளின் மாபெரும் ஆவியின் அபிஷேகத்திற்குப் பிறகு, அமைதியான ததேயு அக்கினி ஜுவாலையாக மாறினார். பேதுருவும் பவுலும் உரோம பேரரசிற்கு உட்பட்ட மேற்கத்திய நாடுகளில் ஊழியம் செய்தபோது, ததேயு யூப்ரடீஸ் நதியைத் தாண்டி கிழக்கத்திய தேசங்களை நோக்கிச் சென்றார்.

ஆதி திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான யூசிபியஸ் (Eusebius) தன் 'திருச்சபை வரலாறு' (Ecclesiastical History 1.13) என்ற நூலில் ததேயுவைக் குறித்து ஒரு வியத்தகு வரலாற்று ஆவணத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார். சிரியாவின் எல்லையில் யூப்ரடீஸ் நதிக்கரையில் அமைந்திருந்த எதேசா (Edessa - இன்றைய தென்கிழக்கு துருக்கியின் உர்பா) நாட்டின் அரச ஆவணக் காப்பகத்திலிருந்து பெறப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ சிரிய மொழி கடிதங்களை யூசிபியஸ் நேரில் ஆய்வு செய்து கிரேக்க மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்.

அந்த வரலாற்றின்படி, எதேசா நாட்டின் மன்னனான ஐந்தாம் அப்கார் (King Abgar V) கொடிய தீராத நோயினால் வேதனைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான். அக்காலத்தில் யூதேயாவில் இயேசு நடப்பித்த வியத்தகு அற்புதங்களைக் கேள்விப்பட்ட அப்கார் மன்னன், இயேசுவிடம் ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினான். அதில்: "ஆண்டவரே, நீர் எதேசா தேசத்திற்கு வந்து என் நோயைக் குணமாக்க வேண்டும்; யூதர்கள் உமக்கு விரோதமாக சதி செய்வதால் என் சிறிய அழகிய நாட்டில் நாம் இருவரும் சமாதானமாக வாழலாம்" என்று அன்போடு அழைத்தான்.

அதற்கு இயேசு அன்பான பதிலை அனுப்பி, தாம் பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்ற பிறகு தம்முடைய சீடர்களில் ஒருவரை அனுப்பி அவனது நோயைக் குணமாக்குவதாக வாக்களித்தார். இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு, அப்போஸ்தலனாகிய தோமா, ததேயுவை (சிரிய பாரம்பரியத்தில் மார் அத்தாய் - Mar Addai) எதேசாவுக்கு அனுப்பினார்.

எதேசா நகரை அடைந்த ததேயு, தோபியா என்ற யூதனின் வீட்டில் தங்கி, இயேசுவின் நாமத்தினாலே பல நோயாளிகளை அற்புதம் அற்புதமாகக் குணமாக்கினார். இதைக் கேள்விப்பட்ட மன்னன் அப்கார், ததேயுவைத் தன் அரண்மனைக்கு அழைத்தான்.

ததேயு அரண்மனை மண்டபத்திற்குள் நுழைந்தபோது, அவருடைய முகத்தில் பரலோகத்தின் தெய்வீகப் பிரகாசம் வீசுவதை மன்னன் கண்டு பயபக்தியோடு நடுங்கினான். ததேயு மன்னனின் தலைமீது தன் கரங்களை வைத்து இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலே ஜெபித்த மாத்திரத்திலேயே, பல ஆண்டுகளாக அவனை வாதித்த கொடிய நோய் அவனது உடலை விட்டு முற்றிலும் நீங்கியது!

மன்னன் அதிசயித்து, ததேயுவுக்குப் பொன்னையும் பொருளையும் பரிசாக அளிக்க முன்வந்தான். ஆனால் ததேயு: "நாங்கள் உலக ஆஸ்திகளை விட்டுவந்தவர்கள்; பிறருடைய ஆஸ்திகளை நாங்கள் விரும்புவதில்லை. ஜீவனுள்ள தேவனுடைய சுவிசேஷத்தையே உங்களுக்குத் தருகிறோம்" என்று கூறி, சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவை முழு அரண்மனைக்கும் தைரியமாகப் பிரசங்கித்தார். மன்னன் அப்கார் தன் விக்கிரகங்களை உடைத்தெறிந்து, முழு குடும்பத்தோடும் ஞானஸ்நானம் பெற்றான். இதனால் எதேசா தேசமே உரோம எல்லைக்கு அப்பால் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை ஏற்றுக்கொண்ட முதல் அரசாக வரலாற்றில் பொறிக்கப்பட்டது!

4. மெசபத்தோமியா, ஆர்மீனியா மற்றும் பெர்சிய தேசங்களில் அப்போஸ்தலப் பணி

அரண்மனை ஆதரவு கிடைத்தபோதிலும் ததேயு எதேசா நகரிலேயே தங்கிவிடவில்லை. கர்த்தரின் மகா கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவர் மெசபத்தோமியா (தற்கால ஈராக்), ஆர்மீனியா மற்றும் பார்த்திய (பெர்சிய) பேரரசு முழுவதும் பிரயாணம் செய்தார்.

ஆர்மீனிய திருச்சபையின் வரலாற்றுப் பாரம்பரியத்தின்படி, அப்போஸ்தலனாகிய பர்த்தொலொமேயுவோடு இணைந்து ததேயு ஆர்மீனியாவின் பனிபடர்ந்த மலைப் பிரதேசங்களில் ஊழியம் செய்து அநேக திருச்சபைகளை நிறுவினார். இன்றும் ஆர்மீனியாவில் உள்ள பழமையான புனித ததேயு மடாலயம் (Monastery of Saint Thaddeus) அவரது உன்னத தியாகத்திற்கு வரலாற்று சான்றாக நிற்கிறது.

தன் இறுதிக்கால ஊழியத்தில், ததேயு தன் சக அப்போஸ்தலனாகிய கானானியனாகிய சீமோனோடு (Simon the Zealot) கைகோர்த்தார். எக்காலத்திலும் இணைய முடியாத இரு துருவங்கள் இவர்கள்: சீமோன் ஒருகாலத்தில் உரோமர்களை வாளினால் அழிக்க நினைத்த தீவிர தேசியவாதி; ததேயுவோ அமைதியும் சாந்தமும் நிறைந்த அன்பின் சீடர். ஆனால் கிறிஸ்துவின் சிலுவை அவர்கள் இருவரையும் இணைத்து, ஆவிக்குரிய சகோதரர்களாக மாற்றியது.

இருவரும் இணைந்து பெர்சிய நாட்டின் நெருப்பு வழிபாட்டுக்காரர்கள், சூரிய ஆராதனைக்காரர்கள் மற்றும் மந்திரவாதிகள் மத்தியில் சுவிசேஷத்தை வல்லமையோடு அறிவித்தார்கள். பொய் விக்கிரகங்களின் ஆலயங்கள் இடிந்து விழுந்தன; சாத்தானின் பிடியில் அகப்பட்டிருந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் விடுதலையடைந்து கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

5. பெர்சியாவில் இரத்தசாட்சி மரணமும் நித்திய வெற்றியும்

விக்கிரக ஆராதனை தகர்க்கப்பட்டதைக் கண்டு கொதிப்படைந்த பெர்சியாவின் விக்கிரக ஆசாரியர்கள், சுவானிர் (Suanir) என்ற நகரத்தில் இரு அப்போஸ்தலர்களையும் சிறைபிடித்தார்கள். சூரிய விக்கிரகத்திற்கு பலியிட்டு வணங்கும்படி அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தினார்கள்.

ததேயு கம்பீரமாக எழுந்து நின்று: "வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த ஒரே மெய்யான தேவனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவையே நாங்கள் ஆராதிக்கிறோம்; உங்கள் பொய் விக்கிரகங்களுக்கு நாங்கள் ஒருபோதும் பணிய மாட்டோம்" என்று முழங்கினார்.

ஆத்திரமடைந்த விக்கிரகக் கூட்டம் கொடூரமாக அவர்கள் மீது பாய்ந்தது. சீமோனை மர ரம்பத்தினால் இரண்டாக அறுத்துக் கொன்ற அதே வேளையில், ததேயுவைக் கனமான மரத்தடிகளினாலும், கூர்மையான இரும்புக் கோடாரிகளினாலும் (Halberd) அடித்து நொறுக்கினார்கள். இரத்த வெள்ளத்தில் நனைந்தபடி, மேல்வீட்டு அறையில் இயேசுவின் மார்பில் சாய்ந்த அதே அன்போடு தன் எதிரிகளை ஆசீர்வதித்து, ததேயு தன் ஆவியை ஆண்டவரின் கரங்களில் ஒப்படைத்தார்.

ஒரு துரோகியின் பெயரைக் கொண்டிருந்தாலும், தன் இரத்தத்தினால் அந்தப் பெயரை உன்னதப் பரிசுத்தமாக மாற்றிய ததேயுவின் வாழ்க்கை இன்றும் நமக்கு ஒரு மாபெரும் சவாலாகும்: மனிதர்கள் நம்மை அறியாவிட்டாலும், பூலோகம் நம்மைப் புகழாவிட்டாலும், தேவனுக்கு முன்பாக உண்மையுள்ள இதயத்தோடு வாழ்கிற எவனையும் கர்த்தர் பரலோகத்தின் நித்திய மகிமையினால் அலங்கரிப்பார்!