பெரிய யாக்கோபு: இடிமுழக்கத்தின் மகன் & முதன்மை அப்போஸ்தல இரத்தசாட்சி

யூதேயாவின் புழுதிபடிந்த வீதிகளில் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனோடு கூட நடந்து சென்ற பன்னிரு சீடர்களின் நடுவே, செபதேயுவின் குமாரனாகிய யாக்கோபு (அல்பேயுவின் யாக்கோபிலிருந்து வேறுபடுத்துவதற்காக பெரிய யாக்கோபு என்று அழைக்கப்படுபவர்) உருமாற்றப்பட்ட பரிசுத்த வைராக்கியத்தின் உன்னத அடையாளமாகத் திகழ்கிறார். இயற்கையிலேயே மிகுந்த ஆவேசமும், கோபமும், அரசாளும் அதிகார வாஞ்சையும் கொண்டவராக இருந்ததால், இயேசு அவருக்கும் அவரது சகோதரனுக்கும் 'போவனேர்கேஸ்' (இடிமுழக்க மக்கள்) என்று பட்டப்பெயரிட்டார். ஆனால் பரலோகக் கிருபை இந்த கலிலேயப் புயலைத் தன் பரிசுத்த பலிபீடத்திலே அடக்கி, பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் முதன்முதலில் தன் சொந்த இரத்தத்தையே சிந்தி, கிறிஸ்துவின் பாடுகளின் பாத்திரத்தைக் குடித்த முதல் அப்போஸ்தல இரத்தசாட்சியாக அவரை உயர்த்தியது.

1. படகையும் கூலியாட்களையும் விட்டுவிடுதல்: முதல் அழைப்பு (மாற்கு 1:19–20)

யாக்கோபு ஒன்றும் ஏழ்மையான பரதேசி அல்ல. அவருடைய தந்தையாகிய செபதேயு, கலிலேயாக் கடலில் பல படகுகளை இயக்கி, கூலி ஆட்களை வைத்துப் பெரும் மீன்பிடி வியாபாரம் செய்து வந்த ஒரு செல்வந்தராவார். எருசலேமின் பிரதான ஆசாரிய மாளிகையோடு தொடர்பு கொள்ளும் அளவிற்கு செல்வாக்கு மிக்க குடும்பமாக அது விளங்கியது.

ஒரு நாள், இயேசு பேதுருவையும் அந்திரேயாவையும் அழைத்தபின், சற்று தூரம் கடந்து சென்றபோது, யாக்கோபும் அவரது தம்பி யோவானும் தங்கள் தந்தை செபதேயுவோடு படகில் இருந்து வலைகளைப் பழுதுபார்த்துக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டார். இயேசு அவர்களை நோக்கி: "என் பின்னே வாருங்கள்" என்று அழைத்தார்.

அவர்களது உடனடி கீழ்ப்படிதலை மாற்கு மிக நேர்த்தியாகப் பதிவு செய்கிறார்: "உடனே அவர்களை அழைத்தார்; அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் தகப்பனாகிய செபதேயுவைக் கூலியாட்களோடே படவிலே விட்டு, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள்" (மாற்கு 1:20). யாக்கோபு மீன்பிடித் தொழிலை மட்டுமல்ல; தன் குடும்பத்தின் பரம்பரைச் சொத்துக்களையும், உலகப் பாதுகாப்பையும், கௌரவத்தையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு இயேசுவின் பின்னே சென்றார்.

பண்டைய கலிலேயாவின் மீன்பிடித் துறையில், கூலியாட்களை வேலைக்கு அமர்த்தும் அளவுக்குப் பெரிய வியாபாரத்தை நடத்துவது என்பது சமூகத்தில் மிகப்பெரிய பொருளாதாரப் பலத்தையும் மதிப்பையும் குறித்தது. உரோம அதிகாரிகளுடனும் எருசலேமின் பிரபுக்களுடனும் வர்த்தகத் தொடர்பு கொண்டிருந்த அந்த வளமான எதிர்காலத்தை, இயேசுவின் ஒரு வார்த்தைக்காக யாக்கோபு முற்றிலும் துறந்தார். உலக ஆதாயங்களை விட தேவனுடைய ராஜ்யமே மேலானது என்று அவர் தன் இருதயத்தில் தீர்மானித்தார்.

2. அந்தரங்க உள்வட்டம்: தேவ இரகசியங்களின் நேரடி சாட்சி

சுவிசேஷங்களை நாம் கூர்ந்து வாசிக்கும்போது, இயேசு சீடர்களுக்குள் மூன்று வட்டங்களை வைத்திருந்தார் என்பதைக் காண்கிறோம்: எழுபது சீடர்கள், பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள், மற்றும் பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகிய மூவர் மட்டுமே அடங்கிய மிக அந்தரங்க உள்வட்டம். மனித வரலாற்றின் மூன்று மகா பெரிய இரகசியங்களை நேரில் காணும் பாக்கியம் இந்த மூவருக்கு மட்டுமே கிடைத்தது:

1. யவீருவின் மகளை உயிரோடு எழுப்புதல் (மாற்கு 5:37): ஜெப ஆலயத் தலைவனின் வீட்டில் சிறுமி மரித்துக் கிடந்தபோது, அழுது புலம்பிக்கொண்டிருந்த கூட்டத்தை வெளியேற்றிவிட்டு, பேதுரு, யாக்கோபு, யோவானை மட்டும் உள்ளே அழைத்துச் சென்று, சிறுமியின் கையைப் பிடித்து: "தலீத்தாகூமி" (சிறுமியே எழுந்திரு) என்று சொல்லி மரணத்தை ஜெயித்த அதிகாரத்தை யாக்கோபு நேரில் கண்டார்.
2. மறுரூப மலையின் மகிமை (மத்தேயு 17:1–9): எர்மோன் மலையின் உச்சியிலே இயேசுவின் முகம் சூரியனைப்போலப் பிரகாசித்து, அவருடைய வஸ்திரம் வெளிச்சத்தைப்போல வெண்மையாகி, மோசேயும் எலியாவும் அவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்த உன்னத பரலோக மகிமையை யாக்கோபு தன் கண்களால் தரிசித்தார்.
3. கெத்செமனே தோட்டத்தின் வியாகுலம் (மத்தேயு 26:37): மற்ற சீடர்களை வாசலிலே நிறுத்திவிட்டு, பேதுருவையும் செபதேயுவின் இரண்டு குமாரரையும் தோட்டத்தின் ஆழத்திற்குள் அழைத்துச் சென்று: "என் ஆத்துமா மரணத்துக்கேதுவான துக்கங்கொண்டிருக்கிறது" என்று கதறிய கிறிஸ்துவின் இரத்த வியர்வையின் பாடுகளை அருகில் நின்று பார்த்தவர் யாக்கோபு.

இந்த மூன்று வரலாற்று நிகழ்வுகளிலும் யாக்கோபு இயேசுவின் இருதயத் துடிப்பை மிக அருகில் நின்று கவனித்தார்: மரணத்தை வெல்லும் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமை, உலகப் பாடுகளைத் தாண்டி நிற்கும் மறுரூப மகிமை, மற்றும் தேவ சித்தத்திற்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கும் கெத்செமனேயின் தியாகம். இந்த மூன்று பாடங்களுமே அவரை பிற்காலத்தில் எருசலேமின் முதல் இரத்தசாட்சியாக மரிப்பதற்குத் தேவையான அசைக்க முடியாத விசுவாச வீரனாக மாற்றின.

முதல் அப்போஸ்தல இரத்தசாட்சி: எருசலேமில் ஏரோது அகிரிப்பாவின் கொடிய வாளுக்கு முன்பாக அஞ்சாமல் நின்று, பரலோக மகிமையின் ஒளிவட்டத்தோடு இரத்தசாட்சி மரணத்தை வரவேற்கும் பெரிய யாக்கோபு.

3. வானத்திலிருந்து அக்கினி: மாம்சத்தின் இடிமுழக்கம் (லூக்கா 9:51–56)

இயேசு ஏன் யாக்கோபுக்கும் யோவானுக்கும் 'போவனேர்கேஸ்' என்று பெயரிட்டார்? லூக்கா 9-ஆம் அதிகாரத்தில் அதற்கான விடை வெளிப்படுகிறது. இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுவதற்காக எருசலேமுக்கு நேராகத் தம்முடைய முகத்தைத் திருப்பியபோது, சமாரிய கிராமம் ஒன்று அவருக்கு இடங்கொடுக்க மறுத்தது.

தன் ஆண்டவருக்கு இழைக்கப்பட்ட இந்த அவமானத்தைக் கண்டவுடன், யாக்கோபுக்கும் யோவானுக்கும் பயங்கரமான கோபம் பொங்கியது:

"ஆண்டவரே, எலியா செய்ததுபோல, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி இவர்களை அழிக்கும்படி நாங்கள் கட்டளையிட உமக்குச் சித்தமா என்று கேட்டார்கள்." (லூக்கா 9:54)

அவர்களது வேத அறிவு சரியாக இருந்தது—எலியா காலத்தில் கர்மேல் மலையிலும் சமாரியாவிலும் வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கியது உண்மைதான். ஆனால் அவர்களுடைய ஆவி பிசாசின் ஆவியாக இருந்தது. இயேசு திரும்பி அவர்களைப் பார்த்து: "நீங்கள் இன்ன ஆவியுள்ளவர்களென்பதை அறியீர்கள்; மனுஷகுமாரன் மனுஷருடைய ஜீவனை அழிக்கிறதற்கு வரவில்லை, இரட்சிக்கிறதற்கே வந்தார்" என்று கடிந்துகொண்டார். பரலோக ராஜ்யம் இரத்தவெறியினால் அல்ல; சிலுவையின் தியாக அன்பினாலேயே கட்டப்படுகிறது என்பதை யாக்கோபு கற்றுக்கொண்டார்.

4. சுயநல விண்ணப்பமும் பாடுகளின் பாத்திரமும் (மத்தேயு 20:20–28)

இயேசுவோடு பல மாதங்கள் வாழ்ந்த பிறகும் கூட, அதிகாரத்திற்கான ஆசை யாக்கோபின் உள்ளத்தில் மறைந்திருந்தது. இயேசு எருசலேமுக்குச் சென்று ரோம ஆட்சியைத் தகர்த்து உலக ராஜ்யத்தை நிறுவப்போகிறார் என்று தவறாக எண்ணிய யாக்கோபும் யோவானும், தங்கள் தாய் சலோமேயை அழைத்துக்கொண்டு வந்து இயேசுவிடம் ஒரு விண்ணப்பம் வைத்தார்கள்:

"உம்முடைய ராஜ்யத்திலே, இந்த என் இரண்டு குமாரரில் ஒருவன் உமது வலதுபாரிசத்திலும், ஒருவன் உமது இடதுபாரிசத்திலும் உட்கார்ந்திருக்கும்படி அருள்செய்யவேண்டும் என்றாள்." (மத்தேயு 20:21)

மற்ற பத்து சீடர்களும் இதைக் கேட்டு அவர்கள்மேல் மிகுந்த கோபமடைந்தார்கள். அப்போது இயேசு அவர்களை அழைத்து உலகளாவிய தலைமைத்துவத்திற்கும் பரலோக தலைமைத்துவத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை ஆணித்தரமாக விளக்கினார்:

"புறஜாதிகளுடைய அதிகாரிகள் அவர்களை இறுமாப்பாய் ஆளுகிறார்கள் என்றும், பெரியவர்கள் அவர்கள்மேல் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள் என்றும், நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். உங்களுக்குள்ளே அப்படி இருக்கலாகாது; உங்களில் எவனாகிலும் பெரியவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடைக்காரனாயிருக்கக்கடவன்... அப்படியே, மனுஷகுமாரனும் ஊழியங்கொள்ளும்படி வராமல், ஊழியஞ்செய்யவும், அநேகரை மீட்கும் பொருளாகத் தம்முடைய ஜீவனைக் கொடுக்கவும் வந்தார் என்றார்." (மத்தேயு 20:25–28)

இயேசு யாக்கோபிடம்: "நான் குடிக்கும் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிக்கக்கூடுமா?" என்று கேட்டார். அவர்கள்: "கூடும்" என்றார்கள். இயேசு: "என் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிப்பீர்கள்" என்று தீர்க்கதரிசனமாக உரைத்தார். யாக்கோபு அந்தப் பாத்திரத்தை முதன்முதலில் குடிக்கப் போகிறார் என்பது அப்போது யாருக்கும் தெரிந்திருக்கவில்லை.

இயேசுவின் வலதுபாரிசத்தில் அமர்வது என்பது பொன் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருப்பதல்ல; மாறாக, கொல்கொதாவின் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, பாடுகளின் மரணத்தைப் பங்கிட்டுக் கொள்வதே என்பதைப் பின்னர் யாக்கோபு உணர்ந்துகொண்டார். சுயநலமான ஆட்சி ஆசையோடு ஆரம்பித்த யாக்கோபின் இருதயம், சிலுவையின் நிழலிலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளின் அக்கினியிலும் முற்றிலும் சுட்டெரிக்கப்பட்டுப் புடமிடப்பட்டது. பதவியைத் தேடிய யாக்கோபு, தன் ஜீவனையே பணயமாக வைக்கும் உன்னத தியாகியாக மாறினார்.

5. ஏரோது அகிரிப்பாவின் வாளும் முதல் இரத்தசாட்சி மரணமும் (அப்போஸ்தலர் 12:1–2)

பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு, பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட யாக்கோபு, தன் பழைய மாம்ச கோபத்தை முற்றிலும் இழந்து, கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை எருசலேம் வீதிகளில் இடிமுழக்கம்போலப் பிரசங்கித்தார். அவருடைய அஞ்சாத தைரியமும் ஊழியத்தின் வல்லமையும் யூத மதத் தலைவர்களையும் ஆளும் வர்க்கத்தையும் நடுங்கச் செய்தது.

கி.பி 44-ல், பெரிய ஏரோதின் பேரனான முதலாம் ஏரோது அகிரிப்பா யூதர்களைத் திருப்திப்படுத்தவும், திருச்சபையை அடியோடு அழிக்கவும் திட்டமிட்டான். லூக்கா அந்த வரலாற்றுத் துயரத்தை அப்போஸ்தலர் புத்தகத்தில் பதிவு செய்கிறார்:

"அக்காலத்திலே ஏரோதுராஜா சபையிலே சிலரைத் துன்பப்படுத்தும்படிக்குத் தன் கைகளை நீட்டி, யோவானுடைய சகோதரனாகிய யாக்கோபை வாளினால் கொன்றான்." (அப்போஸ்தலர் 12:1–2)

யாக்கோபு சிறைபிடிக்கப்பட்டு, உரோம வாளினால் சிரச்சேதம் செய்யத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டார்.

ஆதி திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான யூசிபியஸ், அலெக்சாந்திரியாவின் கிளமென்ட் எழுதிய ஏடுகளை மேற்கோள் காட்டி யாக்கோபின் இறுதி விநாடிகளைப் பற்றி ஒரு மெய்சிலிர்க்கும் வரலாற்றைப் பதிவு செய்கிறார்:

யாக்கோபை நியாயத்தீர்ப்பு மண்டபத்திற்கு இழுத்துச் சென்ற உரோமப் போர் வீரன், மரணத்தின் முகத்திலும் யாக்கோபின் முகத்தில் வீசிய தெய்வீக சமாதானத்தையும் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தையும் கண்டு அதிர்ந்துபோனான். உடனே அவன் யாக்கோபின் கால்களில் விழுந்து: 'நானும் இயேசு கிறிஸ்துவை என் ஆண்டவராக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்' என்று கதறினான். கொலைக்களத்திற்கு இருவரும் ஒன்றாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, அந்த வீரன் யாக்கோபிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான். யாக்கோபு சற்று நின்று, அந்த வீரனைக் கட்டிப்பிடித்து, அவனது கன்னத்தில் முத்தமிட்டு: 'என் சகோதரனே, உனக்குச் சமாதானம் உண்டாவதாக' என்றார். பின்னர் இருவருடைய தலைகளும் ஒரே வாளினால் வெட்டப்பட்டு இருவரும் பரலோக மகிமையில் பிரவேசித்தார்கள்.

மேலும், பண்டைய எசுப்பானிய (ஸ்பெயின்) பாரம்பரிய ஏடுகளின்படி, யாக்கோபு எருசலேமில் இரத்தசாட்சியாக மரிப்பதற்கு முன்பாக, ஐபீரிய தீபகற்பத்திற்குச் (Iberian Peninsula) சென்று எசுப்பானிய மக்களுக்கும் அங்கு வாழ்ந்த செல்டிக் குடிகளுக்கும் சுவிசேஷத்தை முதன்முதலில் அறிவித்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. பிற்காலத்தில் அவரது புனித நினைவுகள் சாண்டியாகோ டி கம்போஸ்டெலா (Santiago de Compostela) நகரில் பாதுகாக்கப்பட்டு, ஐரோப்பாவின் மிகப்பெரிய ஆன்மீக யாத்திரைத் தலமாக மாறியது.

தன் நாற்பத்தி நான்கு வயதிலேயே, பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் முதன்முதலில் தன் உயிரையே இரத்தசாட்சியாக ஈந்து, ஆண்டவர் கொடுத்த பாடுகளின் பாத்திரத்தை யாக்கோபு முத்தமிட்டுக் குடித்து முடித்தார். இடிமுழக்கத்தின் மனிதனாக வந்து, ஆவியின் சாந்தத்தினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, எருசலேமின் முதல் இரத்தசாட்சி தூணாக நிலைநின்ற பெரிய யாக்கோபின் விசுவாசம் இன்றும் உலகெங்கும் பிரகாசிக்கிறது! தேவனுடைய பார்வையில் நமது வாழ்க்கை பூமியில் எத்தனை ஆண்டுகள் நீடித்தது என்பது முக்கியமல்ல; அது எவ்வளவு ஆழமாகவும், உண்மையாகவும் அவருக்குள் செலவிடப்பட்டது என்பதே நித்திய வெற்றியாகும்!