அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு: பாறை, மீனவர் மற்றும் ஆதி திருச்சபையின் தூண்

கலிலேயாக் கடலின் அலைகள் வீசியடிக்கும் கரையோர கிராமங்களில், இரவு வேளையில் மீன்பிடிப் படகுகளை வழிநடத்தி, உப்புக்காற்றிலும் கடும் உழைப்பிலும் தன் வாழ்நாளைக் கழித்த ஒரு சாதாரண மீனவனே யோனாவின் மகனாகிய சீமோன். தடித்த கரங்களும், விரைந்து செயல்படும் இயல்பும், முன்கூட்டியே யோசிக்காமல் பேசும் உணர்ச்சிவசப்படும் சுபாவமும் கொண்ட ஒரு சாதாரண மனிதனை உலகத்தின் திசைகளையே மாற்றியமைக்கும் உன்னத திருச்சபையின் தூணாக மாற்றுவார் என்று எவரும் எதிர்பார்த்திருக்க முடியாது. ஆனால், நசரேயனாகிய இயேசு அவனைக் கண்டவுடனே, அவனது பலவீனமான சுபாவத்திற்குப் பின்னால் இருந்த அசைக்க முடியாத பாறையைக் கண்டார்: "நீ யோனாவின் மகனாகிய சீமோன்; நீ கேபா என்னப்படுவாய் என்று சொன்னார்; கேபா என்பதற்குப் பேதுரு என்று அர்த்தமாம்" (யோவான் 1:42). அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவின் சரித்திரம், மனிதனின் இயலாமையை தேவ கிருபை எவ்வாறு உருமாற்றி சாட்சியாக நிறுத்துகிறது என்பதற்கான நிகரற்ற வரலாற்று சான்றாகும்.

1. கெனேசரேத்துக் கடலில் முதல் அற்புதம்: உலகத்தை விட்டுவிட்டுப் பின்செல்லுதல் (லூக்கா 5:1–11)

ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு மத்தியில் அக்கினி பிரசங்கம் செய்வதற்கு முன்பாக, சீமோன் தன் வாழ்வாதாரத்திற்காகக் கடலில் இரவு முழுவதும் போராடிக் கொண்டிருந்த ஒரு எளிய மீனவனாகவே இருந்தான். முதலாம் நூற்றாண்டில் கலிலேயாக் கடலில் மீன்பிடித்தல் என்பது மிகக் கடினமான தொழிலாகும். ஆழமான தண்ணீரில் பெரிய வலைகளை வீசுவதும், விடியற்காலையில் அந்த வலைகளைக் கரையில் இழுத்து, சுத்தம் செய்து, பழுதுபார்ப்பதும் அன்றாட கடமையாக இருந்தது.

அப்படிப்பட்ட ஒரு விடியற்காலையில், இரவு முழுவதும் உழைத்தும் ஒரு மீனும் அகப்படாமல் விரக்தியோடு கரையில் நின்று வலைகளை அலசிக்கொண்டிருந்த சீமோனின் படகில் இயேசு ஏறினார். கரையிலிருந்து சற்று தள்ளி படகை நிறுத்தச் சொல்லி, திரளான ஜனங்களுக்குப் பரலோக ராஜ்யத்தின் இரகசியங்களை போதித்தார். போதித்து முடித்தபின், தொழில்முறை மீனவனான சீமோனை நோக்கி இயேசு ஒரு விசித்திரமான கட்டளையைக் கொடுத்தார்:

"ஆழத்திலே தள்ளிக்கொண்டுபோய், மீன்பிடிக்கும்படி உங்கள் வலைகளைப் போடுங்கள் என்றார்." (லூக்கா 5:4)

இயற்கையின் விதிப்படி, கலிலேயாவில் இரவில்தான் மீன்கள் நீரின் மேல்மட்டத்திற்கு வரும்; பட்டப்பகலில் கடுமையான வெயிலில் மீன்கள் ஆழமான பாறைகளின் இடுக்குகளுக்குள் சென்றுவிடும். தன் வாழ்நாள் அனுபவத்தை வைத்து சீமோன் தன் சோர்வை வெளிப்படுத்தினான்: "ஐயரே, இரவு முழுவதும் நாங்கள் பிரயாசப்பட்டும் ஒன்றும் அகப்படவில்லை." ஆயினும், உண்மையான சீஷத்துவத்தின் முதல் அடையாளமான கீழ்ப்படிதலை அவன் வெளிப்படுத்தினான்: "ஆகிலும் உம்முடைய வார்த்தையின்படியே வலையைப் போடுகிறேன்."

அந்த கீழ்ப்படிதல் கற்பனை செய்ய முடியாத ஒரு மாபெரும் அற்புதத்தைக் கொண்டுவந்தது. அவர்கள் வலையைப் போட்டபோது, வலை கிழிந்துபோகத்தக்கதாகத் திரளான மீன்கள் அகப்பட்டன. தங்கள் தோழர்களான யாக்கோபையும் யோவானையும் உதவிக்கு அழைத்தார்கள்; இரண்டு படகுகளும் மூழ்கிப்போகத்தக்கதாக மீன்களால் நிரம்பின. அந்த பிரம்மாண்டமான ஆசீர்வாதத்தைக் கண்ட சீமோன், மீன்களின் மதிப்பையோ வியாபார லாபத்தையோ எண்ணிப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, கிறிஸ்துவின் முன்னிலையில் நின்றபோது தன் உள்ளத்தின் அசுத்தமும் பாவமும் அவனுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. மீன்கள் துள்ளிக் கொண்டிருந்த படகின் நடுவே இயேசுவின் பாதங்களில் விழுந்து கதறினான்:

"ஆண்டவரே, நான் பாவியான மனுஷன், நீர் என்னைவிட்டுப் போகவேண்டும் என்று சொல்லி, இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்தான்." (லூக்கா 5:8)

இயேசு அவனை விட்டு விலகவில்லை. மாறாக, அவனுடைய பயத்தைப் போக்கி அவனுக்கு உன்னதமான ஊழிய அழைப்பைக் கொடுத்தார்: "பயப்படாதே, இதுமுதல் நீ மனுஷரைப் பிடிக்கிறவனாய் இருப்பாய்." அவர்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, படகுகளையும் வலைகளையும் அங்கேயே விட்டுவிட்டு இயேசுவுக்குப் பின்சென்றார்கள்.

மனந்திரும்புதலின் கண்ணீர்: காய்பாவின் அந்தகார முற்றத்தில் சேவல் கூவியபோது, ஆண்டவரின் உருக்கமான பார்வையை உணர்ந்து மனம் கசந்து அழுத பேதுரு.

2. செசரியா பிலிப்பு: உன்னதமான விசுவாச அறிக்கை (மத்தேயு 16:13–20)

இயேசுவோடு மூன்று ஆண்டுகள் பயணித்த சீடர்களில், பேதுரு எப்போதும் முன்னணியில் நின்று பேசும் ஒரு தலைவனாக விளங்கினான். எர்மோன் மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்திருந்த செசரியா பிலிப்பு என்ற புறஜாதிப் பகுதிக்கு அவர்கள் சென்றபோது, உலகத்தின் சகல மனித சிந்தனைகளையும் உடைத்தெறியும் ஒரு கேள்வியை இயேசு தன் சீடர்களிடம் கேட்டார்: "மனுஷகுமாரனாகிய என்னை ஜனங்கள் யார் என்று சொல்லுகிறார்கள்?"

சீடர்கள் மக்கள் மத்தியில் இருந்த வதந்திகளைப் பட்டியலிட்டார்கள்—சிலர் யோவான் ஸ்நானகன் என்றும், சிலர் எலியா என்றும், வேறு சிலர் எரேமியா அல்லது தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவர் என்றும் சொன்னார்கள். அப்போது இயேசு அவர்களின் கண்களை நேரடியாகப் பார்த்து இதயத்தைத் துளைக்கும் கேள்வியைக் கேட்டார்: "நீங்களோ என்னை யார் என்று சொல்லுகிறீர்கள்?"

மற்ற சீடர்கள் அமைதியாக இருந்த தருணத்தில், பரிசுத்த ஆவியானவரின் உந்துதலால் பேதுரு முன்வந்து மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான அறிக்கையை முழங்கினான்:

"சீமோன் பேதுரு பிரதியுத்தரமாக: நீர் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்றான்." (மத்தேயு 16:16)

இயேசு அவனை நோக்கி: "யோனாவின் மகனாகிய சீமோனே, நீ பாக்கியவான்; மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை, பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதா இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தினார்" என்றார். மேலும், "நீ பேதுருவாய் இருக்கிறாய், இந்தக் கல்லின்மேல் என் சபையைக் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதை மேற்கொள்வதில்லை" என்று வாக்குத்தத்தம் பண்ணினார். சபை என்பது மனிதனின் பலவீனமான தோள்களின் மேல் கட்டப்படுவதல்ல; மாறாக, கிறிஸ்துவே மேசியா என்ற ஜீவனுள்ள விசுவாச அறிக்கையாகிய பெரும் பாறையின் மீதே அது கட்டப்படுகிறது.

3. கடலின் மேல் நடப்பதும் பயத்தினால் மூழ்குவதும் (மத்தேயு 14:22–33)

பேதுருவின் விசுவாசம் வெறும் வார்த்தைகளோடு நின்றுவிடவில்லை; அது செயலில் துணிச்சலாக வெளிப்பட்டது. ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்த அற்புதம் முடிந்தபின், சீடர்கள் படகில் ஏறி அக்கரைக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, நடுக்கடலில் பெரும் புயல் வீசியது. அலைகள் படகை அலைக்கழித்தன. அதிகாலை நாலாம் ஜாமத்திலே இயேசு கடலின்மேல் நடந்து அவர்களை நோக்கி வந்தார். சீடர்கள் பயந்து அலறினார்கள்.

அப்போது இயேசு: "திடன்கொள்ளுங்கள், நான்தான், பயப்படாதிருங்கள்" என்றார். உடனே பேதுரு: "ஆண்டவரே, நீரேயானால் நான் தண்ணீரின்மேல் நடந்து உம்மிடத்தில் வரக் கட்டளையிடும்" என்றான். இயேசு "வா" என்ற ஒரே வார்த்தையைக் கூறினார். பேதுரு படகின் விளிம்பைத் தாண்டி கடலின்மேல் காலடி எடுத்து வைத்தான். மனித வரலாற்றில் இயேசுவைத் தவிர தண்ணீரின்மேல் நடந்த ஒரே மனிதன் பேதுரு மட்டுமே!

ஆனால், அவன் இயேசுவின் முகத்தைப் பார்ப்பதை விட்டுவிட்டு, சுற்றிலும் கொந்தளித்த காற்றையும் பேரலைகளையும் பார்த்தபோது அவனுக்குள் பயம் நுழைந்தது. விசுவாசம் குறையத் தொடங்கிய உடனேயே அவன் தண்ணீருக்குள் மூழ்கத் தொடங்கினான். மரண பயம் சூழ்ந்த அந்த நொடியில், வேதாகமத்தின் மிகச் சிறிய, ஆனால் சக்திவாய்ந்த ஜெபத்தைப் பேதுரு கதறினான்:

"ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும் என்று கூப்பிட்டான்." (மத்தேயு 14:30)

இயேசு உடனே தன் கையை நீட்டி அவனைப் பிடித்துத் தூக்கினார். "அற்ப விசுவாசியே, ஏன் சந்தேகப்பட்டாய்?" என்று அன்போடு கடிந்துகொண்டு, அவனோடு கூடப் படகில் ஏறினார். காற்று உடனே தணிந்தது.

4. தணல் நெருப்பின் அருகே வீழ்ச்சியும் கசந்த அழுகையும் (லூக்கா 22; யோவான் 18)

பேதுருவின் வாழ்க்கையின் மிகக் கொடூரமான இருண்ட இரவு பஸ்கா பண்டிகையின் இரவிலே வந்தது. மேல்வீட்டு அறையில் இயேசு சீடர்களிடம், "இன்றிரவிலே நீங்கள் எல்லாரும் என் நிமித்தம் இடறலடைவீர்கள்" என்று எச்சரித்தபோது, பேதுரு தன் சொந்த மாம்ச பலத்தின்மேல் அதீத நம்பிக்கை வைத்து: "எல்லாரும் இடறலடைந்தாலும், நான் ஒருக்காலும் இடறலடையேன்... உம்மோடேகூட நான் மரிக்கவேண்டியதாயிருந்தாலும், உம்மை மறுதலிக்கமாட்டேன்" என்று வீர முழக்கமிட்டான்.

கெத்செமனே தோட்டத்தில் இயேசு பிடிபட்டபோது, பேதுரு தன் வாளை உருவி பிரதான ஆசாரியனுடைய வேலைக்காரனான மல்குசின் வலது காதை வெட்டினான். ஆனால் இயேசு வாளை அடக்கி, அவனது காதை அற்புதமாகச் சுகமாக்கினார். அச்சம் சூழ்ந்துகொள்ள சீடர்கள் அனைவரும் சிதறி ஓடினார்கள். பேதுரு தூரத்திலே இயேசுவைப் பின்சென்று காய்பாவின் அரண்மனை முற்றத்திற்குள் நுழைந்தான்.

குளிர் அதிகமாக இருந்தபடியால், காவலர்கள் முற்றத்தில் மூட்டியிருந்த தணல் நெருப்பின் அருகே நின்று பேதுரு தன் கைகளை அனல் காய்ந்து கொண்டிருந்தான். அப்போது ஒரு வேலைக்காரி அவனைக் கூர்ந்து பார்த்து: "நீயும் அவனோடிருந்தவன்" என்றாள். பேதுரு நடுக்கத்தோடு மறுதலித்தான். அடுத்தடுத்து இருவர் கேட்டபோதும், சபிக்கவும் சத்தியம்பண்ணவும் தொடங்கி: "அந்த மனுஷனை நான் அறியேன்" என்று மூன்று முறை இயேசுவை முழு முற்றிலுமாக மறுதலித்தான்!

மூன்றாம் முறை அவன் சொல்லி முடித்த அந்த விநாடியிலேயே, அதிகாலை சேவல் கூவியது. வேதாகமத்தின் மிக நெஞ்சை உருக்கும் காட்சியை லூக்கா பதிவு செய்கிறார்:

"கர்த்தர் திரும்பி, பேதுருவை நோக்கிப் பார்த்தார். அப்பொழுது பேதுரு... வெளியே போய், மனம் கசந்து அழுதான்." (லூக்கா 22:61–62)

இயேசுவின் அந்தப் பார்வை கோபத்தின் பார்வை அல்ல; அது உடைந்த அன்பின், மன்னிக்கத் தயாராக இருந்த கிருபையின் பார்வை. தன் அற்பத்தனத்தையும் பெருமையையும் உணர்ந்த பேதுரு, இருளுக்குள் ஓடிச்சென்று தரையில் விழுந்து கதறி அழுதான்.

5. திபேரியா கடற்கரையில் மறுவாழ்வும் பெந்தெகொஸ்தே எழுப்புதலும் (யோவான் 21; அப்போஸ்தலர் 2)

சாத்தான் பேதுருவை யூதாஸ் காரியோத்தைப்போல தற்கொலையில் தள்ள நினைத்தான்; ஆனால் இயேசு அவனுக்காக முன்னதாகவே மன்றாடியிருந்தார். உயிர்த்தெழுந்த காலையிலே தேவ தூதன் மரியாளிடம்: "நீங்கள் போய், அவருடைய சீஷர்களுக்கும் பேதுருவுக்கும்... சொல்லுங்கள்" என்று குறிப்பாகப் பேதுருவின் பெயரைக் குறிப்பிட்டுக் கூறியது அவனுக்கு மறுவாழ்வளித்தது.

கலிலேயாக் கடலோரத்திலே, இயேசு அதிகாலையில் சீடர்களுக்குத் தோன்றி, மீன்களைச் சுட்டு அவர்களுக்குப் போஜனம் கொடுத்தார். அங்கே மீண்டும் ஒரு தணல் நெருப்பின் அருகே வைத்து, பேதுருவிடம் மூன்று முறை கேட்டார்: "யோனாவின் மகனாகிய சீமோனே, இவர்களிலும் அதிகமாய் நீ என்னிடத்தில் அன்பாயிருக்கிறாயா?" பேதுரு தன் பழைய சுய பெருமைகளை எல்லாம் துறந்து: "ஆண்டவரே, நீர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறீர், நான் உம்மை நேசிக்கிறேன் என்பதையும் நீர் அறிவீர்" என்று கண்ணீரோடு கதறினான். இயேசு அவனுக்கு: "என் ஆட்டுக்குட்டிகளை மேய்ப்பாயாக... என் ஆடுகளை மேய்ப்பாயாக" என்று மூன்று முறை கட்டளையிட்டு, விழுந்துபோனவனை மீண்டும் தலைமை அப்போஸ்தலனாக உயர்த்தினார்.

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் பலத்த காற்றைப் போலவும் அக்கினி நாவுகளைப் போலவும் இறங்கி வந்தபோது, எருசலேமின் வீதிகளில் நின்ற ஆயிரக்கணக்கான யூதர்களின் முன்பாக பேதுரு சிங்கத்தைப் போல எழுந்து நின்றான். ஒரு பணிப்பெண்ணுக்குப் பயந்து ஓடிய அதே மனிதன், சிலுவையில் அறையக் காரணமாயிருந்த முழு சனகெப்ரிப் பிரபுக்களின் முகத்தைப் பார்த்து:

"நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த இந்த இயேசுவையே தேவன் ஆண்டவரும் கிறிஸ்துவுமாக்கினார் என்று இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் யாவரும் நிச்சயமாக அறியக்கடவர்கள் என்றான்." (அப்போஸ்தலர் 2:36)

அன்று ஒரே நாளில் மூவாயிரம் பேர் மனந்திரும்பி ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்; ஆதி திருச்சபை உலகெங்கும் பரவத் தொடங்கியது.

6. அப்போஸ்தல ஊழியம், நிருபங்கள் மற்றும் தலைகீழ் சிலுவை மரணம்

அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் புத்தகம் முழுவதும் பேதுருவின் விசுவாசத் தடம் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. தேவாலய வாசலில் முடவனை இயேசுவின் நாமத்தினாலே நடக்கப்பண்ணினான் (அப். 3); அனனியா, சப்பீராளின் பொய்மையை ஆவியினால் வெளிப்படுத்தினான் (அப். 5); சிறைச்சாலையில் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டிருந்தபோது தேவ தூதனால் அற்புதமாக விடுவிக்கப்பட்டான் (அப். 12); கொர்நேலியுவின் வீட்டில் புறஜாதியாருக்குச் சுவிசேஷத்தின் கதவைத் திறந்து வைத்தான் (அப். 10).

தன் இறுதிக்காலத்தில் ரோமாபுரியிலிருந்து கொண்டு சிதறியிருந்த விசுவாசிகளுக்கு அவர் எழுதிய 1 மற்றும் 2 பேதுரு நிருபங்கள், உபத்திரவத்தின் மத்தியில் விசுவாசிகள் எவ்வாறு ஜீவனுள்ள நம்பிக்கையோடும் பரிசுத்தத்தோடும் வாழ வேண்டும் என்பதை விளக்கும் உன்னத இறையியல் கருவூலங்களாகும்.

கி.பி 64-ல் உரோம பேரரசன் நீரோ திருச்சபைக்கு எதிராகக் கொடூரமான துன்புறுத்தலை ஏவியபோது, பேதுரு வத்திக்கான் குன்றின் அருகே சிறைபிடிக்கப்பட்டார். அவருக்குச் சிலுவை மரணம் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டபோது, தன் ஆண்டவர் மரித்த அதே விதத்தில் மரிக்கத் தான் பாத்திரனல்ல என்று கூறி, தன்னைத் தலைகீழாக சிலுவையில் அறையும்படி வேண்டிக்கொண்டார். தன் ஜீவனையே இரத்தசாட்சியாகக் கொடுத்து, கலிலேயாவில் தன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்த தன் நல்ல மேய்ப்பனின் பிரசன்னத்திற்குள் பேதுரு மகிமையோடு பிரவேசித்தார்.