ஆதி திருச்சபையின் வரலாற்றில், பூலோகத்தில் வாழ்ந்த இயேசு கிறிஸ்துவின் ஊழியத்திற்கும், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் உலகெங்கும் வெடித்த பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமைக்கும் இடையே பாலமாக அமைந்த மிக முக்கியமான வரலாற்றுச் சம்பவம் அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் 1-ஆம் அதிகாரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எருசலேமின் மேல்வீட்டு அறையில் ஏறக்குறைய நூற்று இருபது விசுவாசிகள் ஜெபத்திலும் வேண்டுதலிலும் ஒருமனப்பட்டுத் தரித்திருந்த வேளையில், பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் ஏற்பட்ட ஒரு பயங்கரமான வெற்றிடத்தை அவர்கள் எதிர்கொண்டார்கள்: இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸ்காரியோத்தின் வீழ்ச்சியும் தற்கொலையும், பன்னிருவர் என்ற உன்னத அஸ்திபாரக் கூட்டமைப்பில் ஒரு பெரிய பிளவை ஏற்படுத்தியிருந்தது. இந்த பரிசுத்த இடைவெளியை நிரப்புவதற்காக, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் எவ்வித சுய விளம்பரமும் இன்றி இயேசுவை உண்மையோடு பின்பற்றிய ஒரு மாமனிதனை தேவன் தம்முடைய இறையாண்மையினால் தெரிந்தெடுத்தார்; அவரே அப்போஸ்தலனாகிய மத்தியா ஆவார். அமைதியான அர்ப்பணிப்பு, அசைக்க முடியாத விசுவாசம், ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை கர்த்தரோடு கூடவே நின்ற உத்தம சாட்சி—இவைகளின் சிகரமாக விளங்கிய மத்தியா, தேவனுடைய பார்வையில் உண்மையான சீஷத்துவம் என்றால் என்ன என்பதைத் தன் ஜீவியத்தினாலும் இரத்தத்தினாலும் உலகிற்கு நிரூபித்துக் காட்டினார்.
1. காலியான அப்போஸ்தல உத்தியோகமும் தாவீதின் தீர்க்கதரிசனமும் (அப் 1:15–20)
இயேசு கிறிஸ்து ஒலிவமலையிலிருந்து பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்ற பிறகு, பதினொரு அப்போஸ்தலர்களும் எருசலேமுக்குத் திரும்பி வந்து, மேல்வீட்டு அறையிலே கூடினார்கள் (அப் 1:12–14). அங்கே மரியாளும், இயேசுவின் சகோதரர்களும், சீடர்களும் இடைவிடாமல் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அந்த ஆவிக்குரிய ஐக்கியத்தின் நடுவே, ஒரு கனமான பாரம் அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவின் உள்ளத்தை அழுத்தியது.
வேதாகமத்தில் பன்னிரண்டு என்ற எண் சாதாரணமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல. பழைய ஏற்பாட்டில் யாக்கோபின் பன்னிரண்டு குமாரர்கள் இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாக உருவெடுத்து தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் ஜனமாக விளங்கினார்கள். புதிய உடன்படிக்கையை ஸ்தாபித்த இயேசுவும், அதே காரணத்திற்காகவே பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களைத் தெரிந்துகொண்டார். மேலும் அவர்களுக்கு ஒரு மகிமையான வாக்குத்தத்தத்தையும் கொடுத்திருந்தார்:
"மறுஜென்மகாலத்திலே மனுஷகுமாரன் தம்முடைய மகிமையுள்ள சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கும்போது, என்னைப் பின்பற்றின நீங்களும், இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் நியாயந்தீர்க்கிறவர்களாகப் பன்னிரண்டு சிங்காசனங்களின்மேல் வீற்றிருப்பீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." — மத்தேயு 19:28
அதுமட்டுமல்லாமல், பரலோகத்தின் புதிய எருசலேம் நகரத்தின் மதில் பன்னிரண்டு அஸ்திபாரங்களைக் கொண்டிருக்கும் என்றும், அவைகளின்மேல் ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் என்றும் வெளிப்படுத்தல் 21:14 தீர்க்கதரிசனமாக உரைக்கிறது. எனவே, யூதாஸ்காரியோத்தின் துரோகத்தினால் ஏற்பட்ட வெற்றிடம் வெறுமனே ஒரு தனிநபரின் இழப்பு மட்டுமல்ல; அது தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் பூரணத்துவத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு பிளவாகும்.
அப்போது பேதுரு எழுந்து நின்று, தாவீது தீர்க்கதரிசி சங்கீதம் 69:25 மற்றும் சங்கீதம் 109:8-ல் எழுதிய வார்த்தைகளைப் பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாட்டினால் எடுத்துரைத்தார்:
"அவனுடைய வாசஸ்தலம் பாழாகக்கடவது, ஒருவனும் அதில் வாசம்பண்ணாதிருக்கக்கடவது என்றும்; அவனுடைய கண்காணிப்பை [உத்தியோகத்தை] வேறொருவன் பெறக்கடவன் என்றும் சங்கீத புஸ்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறது." — அப்போஸ்தலர் 1:20
யூதாஸ் தன் அக்கிரமத்தினால் தன் அப்போஸ்தல உத்தியோகத்தை (Episkope) இழந்து தன் சொந்த இடத்திற்குப் போய்விட்டான்; எனவே பெந்தெகொஸ்தே நாளின் மாபெரும் ஆவியின் வருகைக்கு முன்பாக அந்த உத்தியோகம் மற்றொரு தகுதியுள்ள பரிசுத்தவானால் நிரப்பப்பட வேண்டும் என்பது தேவ சித்தமாக இருந்தது.
2. அப்போஸ்தலப் பதவிக்கான கடுமையான அளவுகோல்: யோர்தான் முதல் பரமேறுதல் வரை
ஒரு புதிய அப்போஸ்தலனைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்குப் பேதுரு முன்வைத்த தகுதிகள் புதிய ஏற்பாட்டிலேயே மிகவும் கடுமையானதும், ஆழமானதுமாகும்:
"ஆதலால், யோவான் ஞானஸ்நானங்கொடுத்த நாள்முதற்கொண்டு, கர்த்தராகிய இயேசுவானவர் நம்மிடத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நாள்வரைக்கும், அவர் நம்மிடத்தில் சஞ்சரித்திருந்த காலங்களிலெல்லாம் எங்களுடனேகூட இருந்த மனுஷர்களில் ஒருவன் அவர் உயிர்த்தெழுந்ததைக்குறித்து எங்களோடேகூடச் சாட்சியாயிருக்கவேண்டும் என்றான்." — அப்போஸ்தலர் 1:21–22
இந்தத் தகுதியின் மகத்துவத்தைச் சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்! புதிய அப்போஸ்தலன் என்பவன் நேற்று மனந்திரும்பிய புதிய விசுவாசியாகவோ, மேடைப் பேச்சில் வல்லவனாகவோ, செல்வந்தனாகவோ இருக்க முடியாது. அவனுக்கு மூன்று அசைக்க முடியாத தகுதிகள் கட்டாயமாக இருக்க வேண்டும்:
- இடைவிடாத ஐக்கியம்: இயேசு இந்த பூமியில் வாழ்ந்த மூன்று ஆண்டுகளும் அவரோடு கூடவே தங்கி, அவருடைய ஜெப ஜீவியம், உபதேசங்கள், பாடுகள் மற்றும் அற்புதங்கள் அனைத்தையும் சொந்தக் கண்களால் கண்டிருக்க வேண்டும்.
- முழுமையான காலப்பகுதி: யோர்தான் நதிக்கரையில் யோவான் இயேசுவுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்த ஆரம்ப நாள் தொடங்கி, ஒலிவமலையிலிருந்து இயேசு பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்ற இறுதி நாள் வரை ஒருநாளும் பின்வாங்காமல் இயேசுவோடு நடந்திருக்க வேண்டும்.
- உயிர்த்தெழுதலின் நேரடி சாட்சி: கல்லறை திறக்கப்பட்டு உயிரோடு எழுந்த இயேசுவைக் கண்கூடாகக் கண்டு, அவரோடு பேசி, அவருடைய உயிர்த்தெழுதலை உலகிற்குத் தன் சொந்த சாட்சியினால் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
மேல்வீட்டு அறையில் கூடியிருந்த நூற்று இருபது விசுவாசிகளில் இந்த உன்னத தகுதி இருவருக்கு மட்டுமே இருந்தது: ஒருவர் நீதிமான் என்று அழைக்கப்பட்ட பர்சபா என்னும் யோசேப்பு; மற்றொருவர் மத்தியா.
மத்தியாவின் ஆவிக்குரிய அழகை எண்ணிப் பாருங்கள்! மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் போன்றோர் முன்னணியில் நின்றபோது, மத்தியா எந்தவித புகழையோ கௌரவத்தையோ தேடாமல் அமைதியாக இயேசுவைப் பின்பற்றி வந்தார். யோவான் 6-ஆம் அதிகாரத்தில் கடினமான உபதேசத்தைக் கேட்டு ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இயேசுவை விட்டு விலகி ஓடியபோதும் மத்தியா பின்வாங்கவில்லை. பரிசேயர்கள் இயேசுவைக் கல்லெறியத் தேடியபோதும் மத்தியா பயந்து ஓடவில்லை.
லூக்கா 10-ஆம் அதிகாரத்தில் இயேசு தமக்கு முன்பாக இரண்டிரண்டு பேராக அனுப்பிய எழுபது சீடர்களில் மத்தியாவும் ஒருவர் என்று அலெக்சாந்திரியாவின் கிளமென்ட் மற்றும் யூசிபியஸ் போன்ற ஆதி திருச்சபைப் பிதாக்கள் உறுதிப்படுத்துகிறார்கள். எந்தப் பட்டமும் இல்லாமல், எந்தப் பதவியும் இல்லாமல் பிசாசுகளைத் துரத்தி, நோயாளிகளைக் குணமாக்கி, தேவனுக்காக அமைதியாக உழைத்த ஒரு உத்தம சீடனைத்தான் பரலோகம் கவனித்துக்கொண்டிருந்தது!
பன்னிரண்டாவது அஸ்திபாரம் நிறைவேறுதல்: எருசலேமின் மேல்வீட்டு அறையில் நூற்று இருபது விசுவாசிகளின் ஜெபத்திற்கு நடுவே தேவனுடைய சித்தத்தினால் அப்போஸ்தலனாகத் தெரிந்துகொள்ளப்படும் மத்தியா.
3. மனித அரசியலல்ல, தேவனுடைய இறையாண்மை (சீட்டுப்போடுதல்)
தகுதியுள்ள இரண்டு உத்தமர்கள் நின்றபோது, திருச்சபையார் தங்களுக்குள் வாக்குவாதம் செய்யவோ, ஓட்டெடுப்பு நடத்தித் தேர்தல் அரசியல் நடத்தவோ இல்லை. மாறாக, அவர்கள் முழங்காலில் நின்று இருதயங்களை ஆராய்ந்தறியும் தேவனிடத்தில் கண்ணீரோடு ஜெபித்தார்கள்:
"எல்லாருடைய இருதயங்களையும் அறிந்திருக்கிற கர்த்தாவே, யூதாஸ் என்பவன் தனக்குரிய இடத்துக்குப் போகும்படி இழந்துபோன இந்த ஊழியத்திலும் இந்த அப்போஸ்தலப் பட்டத்திலும் பங்குபெறுவதற்காக, இவ்விரண்டு பேரில் நீர் தெரிந்துகொண்டவரை எங்களுக்குக் காண்பித்தருளும் என்று ஜெபம்பண்ணினார்கள்." — அப்போஸ்தலர் 1:24–25
அவர்கள் தேவனை கார்டியோக்னோஸ்டா (Kardiognosta - இருதயங்களை அறிந்தவர்) என்று அழைத்தார்கள். மனிதர்களின் வெளிப்புறத் தோற்றத்தை அல்ல, உள்ளத்தின் உத்தமத்தையே தேவன் காண்கிறார் என்பதை அவர்கள் ஆழமாக நம்பினார்கள்.
பழைய ஏற்பாட்டின் நீதிமொழிகள் 16:33-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி ("சீட்டு மடியிலே போடப்படும்; காரியசித்தியோ கர்த்தரால் வரும்"), ஆசாரியர்கள் ஊரீம் தும்மீம் மூலம் தேவ சித்தத்தை அறிந்தது போல, அவர்கள் சீட்டுப்போட்டார்கள்:
"பின்பு, அவர்களைக்குறித்துச் சீட்டுப்போட்டார்கள்; சீட்டு மத்தியாவின்பேருக்கு விழுந்தது; அப்பொழுது அவன் பதினொரு அப்போஸ்தலருடனே சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டான்." — அப்போஸ்தலர் 1:26
கிரேக்க மூல மொழியில் சின்கடாசெபிசோமை (Synkatapsephizomai) என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இதன் பொருள், அதிகாரப்பூர்வமாகவும் முழுமனதோடும் மத்தியா பன்னிருவரோடு ஒருவராக எண்ணப்பட்டார் என்பதாகும். அவர் ஏதோ தற்காலிக மாற்று ஆள் அல்ல; உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்பே தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட உன்னத பாத்திரம்! சில நாட்களுக்குப் பிறகு பெந்தெகொஸ்தே நாளில் அக்கினி நாவுகள் இறங்கி வந்தபோது, மத்தியா பேதுருவோடும் மற்ற பத்து அப்போஸ்தலர்களோடும் இணைந்து நின்று, ஒரே நாளில் மூவாயிரம் பேர் இரட்சிக்கப்படக் காரணமான அந்த மாபெரும் வரலாற்று எழுப்புதலை வழிநடத்தினார் (அப் 2:14).
4. யூதேயா, கப்பத்தோக்கியா மற்றும் கொல்கிஸ் (ஜார்ஜியா) தேசங்களில் ஊழியம்
எருசலேம் திருச்சபை ஸ்தாபிக்கப்பட்ட பிறகு, மத்தியா புறதேசங்களுக்குச் சுவிசேஷத்தைத் தாங்கிச் சென்றார். ஆதி திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான நைசிபோரஸ் கலிஸ்டஸ் (Nicephorus Callistus) மற்றும் ஜார்ஜியா நாட்டின் பண்டைய ஆவணங்கள் மத்தியாவின் மிஷனரிப் பயணங்களை விரிவாக விவரிக்கின்றன.
முதலில் யூதேயா மற்றும் சமாரியாவின் கிராமங்களில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்த மத்தியா, பின்னர் வடக்கு நோக்கிப் பயணம் செய்து இன்றைய மத்திய துருக்கியில் உள்ள கப்பத்தோக்கியா (Cappadocia) மாகாணத்திற்குச் சென்றார். அங்கிருந்து கருங்கடலின் (Black Sea) கிழக்குக் கரையில் அமைந்திருந்த கொல்கிஸ் (Colchis - இன்றைய ஜார்ஜியா தேசம்) பகுதிக்குச் சென்றார்.
அந்தப் பிராந்தியத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் நரபலியிடும் கொடூரமான பழக்கவழக்கங்களையும், பில்லிசூனியங்களையும் செய்து வந்த காட்டுமிராண்டிகளாக இருந்தார்கள். மனித மாமிசத்தை உண்ணும் பயங்கரமான கூட்டத்தினர் மத்தியில் கூட மத்தியா சிறிதும் அஞ்சாமல் இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்பையும் உயிர்த்தெழுதலையும் பிரசங்கித்தார்.
அங்கு அவர் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, கண்களைக் குருடாக்கும் விஷத்தைக் குடிக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாகவும், தேவ தூதன் தோன்றி அவரை அற்புதமாக விடுவித்து சுகமளித்ததாகவும் பண்டைய ஏடுகள் கூறுகின்றன. மத்தியாவின் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தையும் அற்புதங்களையும் கண்ட கொடூரமான அந்நாட்டு மக்கள் தங்கள் விக்கிரகங்களை விட்டுவிட்டு மனந்திரும்பி, கருங்கடல் கரைகளில் பல திருச்சபைகள் எழும்பக் காரணமானார்கள்.
5. கல்லெறியப்பட்டு கோடாரியால் வெட்டப்பட்ட இரத்தசாட்சி மரணம்
அப்போஸ்தலனாகிய மத்தியா தன் ஓட்டத்தை உன்னதமான இரத்தசாட்சி மரணத்தினால் மகிமையோடு முடித்தார். வரலாற்று ஏடுகள் அவரது மரணத்தைக் குறித்து இரு முக்கிய நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்கின்றன:
மேற்கத்திய திருச்சபை மரபின்படி, தன் முதிர்வயதில் மத்தியா மீண்டும் யூதேயாவுக்குத் திரும்பி வந்து எருசலேமில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்தார். இயேசுவே மேசியா என்றும், அவர் உயிர்த்தெழுந்து தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கிறார் என்றும் சாட்சியளித்ததற்காக, யூத ஆலோசனைச் சங்கத்தினர் அவரைக் கைது செய்தார்கள். அவரைத் தேவதூஷகன் என்று தீர்த்து, நகரத்திற்கு வெளியே இழுத்துச் சென்று கொடூரமாகக் கல்லெறிந்தார்கள்.
மத்தியா இரத்த வெள்ளத்தில் நனைந்து தரையில் விழுந்து, ஸ்தேவானைப் போலத் தன் எதிரிகளுக்காக ஜெபித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், அங்கிருந்த ஒரு ரோம போர்வீரன் தன் கையிலிருந்த கனமான போர்க் கோடாரியினால் (Battle-axe / Halberd) மத்தியாவின் தலையை வெட்டிக் கொன்றான்.
மற்றொரு கிழக்கத்திய மரபின்படி, அவர் ஜார்ஜியாவின் கோனியோ (Gonio) கோட்டையில் வைத்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்தார் என்றும், இன்றும் அக்கோட்டையின் இடிபாடுகளுக்கு இடையே மத்தியாவின் கல்லறை உள்ளதாகவும் நம்பப்படுகிறது.
எருசலேமின் கல்லெறியாக இருந்தாலும் சரி, ஜார்ஜியாவின் சிலுவையாக இருந்தாலும் சரி, மத்தியா தனக்கு நியமிக்கப்பட்ட பந்தயத்தில் உண்மையோடு ஓடி முடித்தார்! விழுந்துபோன யூதாஸ்காரியோத்தின் கறைபடிந்த சிங்காசனத்தை, தன் சொந்த இரத்தத்தினால் உன்னதப் பரிசுத்தமாக மாற்றிய மத்தியாவின் வாழ்க்கை இன்றும் நமக்கு விடுக்கும் சவால் இதுவே: உலகத்தின் மேடைகளைத் தேடாதீர்கள்; பிறர் பார்க்காத இடத்திலும் தேவனுக்காக உண்மையாய் வாழுங்கள்; பரலோகத்தின் புதிய எருசலேமின் அஸ்திபாரத்தில் உங்கள் பெயர் என்றென்றைக்கும் பிரகாசிக்கும்படி கர்த்தர் உங்களை உயர்த்துவார்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
மத்தியா; எபிரேயப் பெயரான 'மத்தித்தியா' என்பதன் கிரேக்க வடிவம்; 'யெகோவாவின் ஈவு' அல்லது 'தேவனுடைய கொடை'.
சீட்டு; தேவனால் ஒருவருக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கப்பட்ட பங்கு, உத்தியோகம் அல்லது ஆவிக்குரிய சுதந்தரம்.
கூட எண்ணப்படுதல், உத்தியோகப்பூர்வமாக இணைத்துக்கொள்ளப்படுதல், பன்னிருவரோடு அங்கீகரிக்கப்படுதல்.
சாட்சி; தன் கண்களால் கண்ட உண்மைகளைத் தன் சொந்த இரத்தத்தினால் முத்திரையிட்டு அறிவிப்பவர்.
கண்காணிப்பு, அப்போஸ்தலப் பதவி, தேவனால் அருளப்பட்ட உன்னத உத்தியோகம்.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
இயேசு ஒலிவமலையிலிருந்து பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்ற பிறகு, சீடர்கள் எருசலேமின் மேல்வீட்டு அறைக்குத் திரும்பிவந்தார்கள் (அப் 1:12-14). அங்கே நூற்று இருபது விசுவாசிகள் ஒருமனப்பட்டு ஜெபத்திலும் வேண்டுதலிலும் தரித்திருந்தார்கள். ஆனால் அங்கே ஒரு பெரிய இடைவெளி இருந்தது: ஆண்டவரைக் காட்டிக்கொடுத்து மடிந்துபோன யூதாஸ்காரியோத்தின் அப்போஸ்தல சிங்காசனம் காலியாகக் கிடந்தது. சங்கீதம் 69:25 மற்றும் 109:8-ல் தாவீது எழுதிய தீர்க்கதரிசனங்களின்படி, அந்தப் பதவி நிரப்பப்பட வேண்டும் என்று பேதுரு முன்மொழிந்தார். அதற்கான தகுதி மிகவும் கடுமையானதாக இருந்தது: யோவான் ஞானஸ்நானம் கொடுத்த நாள் முதல் ஆண்டவர் பரமேறிச் சென்ற நாள் வரை இயேசுவோடு கூடவே சஞ்சரித்தவராகவும், உயிர்த்தெழுதலுக்குச் சொந்தக் கண்களால் கண்ட சாட்சியாகவும் இருக்க வேண்டும். அந்த அளவுகோலுக்கு இருவர் மட்டுமே தகுதிபெற்றார்கள்: பர்சபா எனப்படும் யோசேப்பும், மத்தியாவும். ஜெபத்திற்குப் பிறகு சீட்டுப்போட்டபோது, கர்த்தரின் சித்தம் மத்தியாவின் மேல் விழுந்தது. அலெக்சாந்திரியாவின் கிளமென்ட் போன்ற திருச்சபைப் பிதாக்களின் கூற்றுப்படி, இவர் முன்னதாக இயேசு அனுப்பிய எழுபது சீடர்களில் ஒருவராகப் பணிபுரிந்தவர். பின்னர் யூதேயா, கப்பத்தோக்கியா மற்றும் ஜார்ஜியா பகுதிகளில் ஊழியம் செய்து இரத்தசாட்சியாக மரித்தார்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- மறைவான ஆயத்தமும் உண்மைத்தன்மையும்: மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக எந்தப் பதவியும், பட்டமும், மேடைப் புகழும் இன்றி மத்தியா இயேசுவை அமைதியாகப் பின்பற்றி வந்தார்; மனிதர்கள் பார்க்காத இடத்திலும் நீங்கள் உண்மையாய் இருப்பதை தேவன் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
- தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள தெரிந்துகொள்ளுதல்: தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் மனிதப் பரிந்துரைகளோ, செல்வாக்கோ, விளம்பரங்களோ எடுபடாது; தேவனுடைய சித்தத்திற்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கிற எளிய மனிதனையே கர்த்தர் தெரிந்துகொள்கிறார்.
- சீஷத்துவத்தின் உன்னத தகுதி: ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை இயேசுவோடு கூடவே நிலைத்திருந்ததே மத்தியாவின் தகுதியாகும்; எந்த சூழ்நிலையிலும் கிறிஸ்துவை விட்டு விலகாத அசைக்க முடியாத விசுவாசமே உண்மையான கிறிஸ்தவ அடையாளம்.
- வெற்றிடத்தை நிரப்பும் பரிசுத்தப் பொறுப்பு: விழுந்துபோன ஒரு தலைவனின் வெற்றிடத்தை நிரப்புவது மிகுந்த பயபக்திக்குரிய காரியம்; மத்தியா எந்தப் பெருமையும் இன்றி தாழ்மையோடு அந்த ஊழியத்தைச் சுமந்து, தன் சொந்த இரத்தத்தினால் அதை மகிமைப்படுத்தினார்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- பரிசுத்த அப்போஸ்தலப் பதவி: சங்கீதம் 109:8-ல் கூறப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின்படி ('அவன் உத்தியோகத்தை வேறொருவன் பெறக்கடவன்'), யூதாஸ்காரியோத்துக்குப் பதிலாக பன்னிருவரில் ஒருவராக மத்தியா சீட்டுப்போட்டுத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டார் (அப் 1:26).
- ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை கண்ட சாட்சி: யோவான் கொடுத்த ஞானஸ்நானம் தொடங்கி இயேசு பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நாள் வரை, ஆண்டவரோடு கூடவே சஞ்சரித்த உத்தம சாட்சியாக மத்தியா விளங்கினார் (அப் 1:21–22).
- எழுபது சீடர்களில் ஒருவர்: லூக்கா 10-ஆம் அதிகாரத்தில் இயேசு தமக்கு முன்பாக இரண்டிரண்டு பேராக அனுப்பிய எழுபது சீடர்களில் மத்தியாவும் ஒருவர் என்று யூசிபியஸ் மற்றும் அலெக்சாந்திரியாவின் கிளமென்ட் உறுதிப்படுத்துகிறார்கள்.
- கல்லெறியப்பட்டு கோடாரியால் வெட்டப்பட்ட இரத்தசாட்சி: யூதேயாவில் இயேசுவே மேசியா என்று தைரியமாகப் பிரசங்கித்ததற்காக, யூதர்களால் கல்லெறியப்பட்டு, பின்னர் ரோம கோடாரியினால் தலையறுக்கப்பட்டு இரத்தசாட்சியாக மரித்தார்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
வேதாகமத்தில் பன்னிரண்டு என்ற எண் தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் முழுமையைக் குறிக்கிறது: பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள் இருப்பதைப் போல, புதிய ஏற்பாட்டில் புதிய எருசலேமின் பன்னிரண்டு அஸ்திபாரங்களாக அப்போஸ்தலர்கள் நியமிக்கப்பட்டார்கள் (வெளி 21:14). மேலும் மத்தேயு 19:28-ல், பன்னிருவரும் பன்னிரண்டு சிங்காசனங்களில் அமர்ந்து நியாயந்தீர்ப்பார்கள் என்று இயேசு வாக்களித்திருந்தார். சங்கீதம் 109:8-ன் தீர்க்கதரிசனத்தை உணர்ந்த பேதுரு, பெந்தெகொஸ்தே நாளின் ஆவியின் வருகைக்கு முன்பாக அந்த வெற்றிடம் நிரப்பப்பட வேண்டும் என்பதைப் பரிசுத்த ஆவியின் ஏவுதலினால் அறிந்தார்.
சிலர் பவுல் தான் பன்னிரண்டாவது அப்போஸ்தலராக வரவேண்டும் என்றும், சீடர்கள் அவசரப்பட்டு மத்தியாவைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்றும் தவறாகக் கருதுகிறார்கள். ஆனால் வேதம் இதைத் திட்டவட்டமாக மறுக்கிறது: (1) அப் 1:24-ல் சீடர்கள் முழு இரவும் உபவாசித்து தேவனுடைய சித்தத்தைக் கேட்டார்கள்; (2) அப் 2:14 மற்றும் 6:2-ல் லூக்கா மத்தியாவை 'பன்னிருவரோடு' சேர்த்து எண்ணுகிறார்; (3) அப் 1:21-22-ன்படி இயேசுவின் ஞானஸ்நானம் முதல் பரமேறுதல் வரை கூடவே இருந்த சாட்சியாக பவுல் இருக்கவில்லை; (4) பவுல் பன்னிருவரில் ஒருவராக அல்ல, மாறாகப் புறஜாதிகளுக்குரிய விசேஷித்த அப்போஸ்தலனாகவே அழைக்கப்பட்டார் (கலா 2:7-8).
மனித சுயவிருப்பமோ, அரசியலோ தலையிடாமல் தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள சித்தத்தை அறிவதற்காகப் பழைய ஏற்பாட்டில் ஆசாரியர்கள் ஊரீம் தும்மீம் மூலமாகவும், நீதிமொழிகள் 16:33-ன் படியும் ('சீட்டு மடியிலே போடப்படும்; காரியசித்தியோ கர்த்தரால் வரும்') சீட்டுப்போட்டார்கள். அப்போஸ்தலர் 1:26-ல் கூறப்பட்டுள்ள இந்தச் சம்பவமே வேதாகமத்தில் சீட்டுப்போடப்பட்ட கடைசி நிகழ்வாகும்; அப் 2-ல் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் விசுவாசிகளுக்குள் வாசம்பண்ண வந்தபிறகு, விசுவாசிகள் ஆவியானவராலேயே நேரடியாக வழிநடத்தப்படுகிறார்கள்.
