அப்போஸ்தலனாகிய பிலிப்பு: பெத்சாயிதாவின் சீடர் & சுவிசேஷப் பாலம்

கிறிஸ்துவின் பன்னிரு சீடர்களின் கூட்டமைப்பிலே, ஒவ்வொரு மனிதரின் சுபாவமும் தேவனுடைய பன்முக ஞானத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பேதுரு உணர்ச்சிவசப்படுபவராகவும், யோவான் ஆழமான அன்பின் தியானத்தில் திளைப்பவராகவும் இருந்தபோது, அப்போஸ்தலனாகிய பிலிப்பு எதையும் ஆராய்ந்து பார்த்து, சிந்தித்துச் செயல்படும் பகுத்தறிவு கொண்டவராக விளங்கினார். பெத்சாயிதா என்ற சர்வதேச துறைமுக நகரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த பிலிப்பு, பழைய ஏற்பாட்டு வேத வாக்கியங்களை ஆழமாகக் கற்றிருந்ததோடு, நடைமுறை உலக எதார்த்தங்களையும் நன்கு உணர்ந்திருந்தார். ஆயினும் நசரேயனாகிய இயேசுவைச் சந்தித்த அந்த விநாடியில், சந்தேகக் கண்களோடு நின்ற மனிதர்களைக் கிறிஸ்துவிடம் சேர்க்கும் உன்னத சுவிசேஷப் பாலமாக அவர் மாறினார். உலக வரலாற்றின் மிக எளிய, ஆனால் மிகவும் சக்திவாய்ந்த அழைப்பான "வந்து பார்" என்ற சொற்களின் நாயகன் பிலிப்புவே ஆவார்!

1. கலிலேயாவில் நேரடியாகத் தேடி வந்த அழைப்பு (யோவான் 1:43–45)

யோவான் ஸ்நானகனின் சாட்சியைக் கேட்டு அந்திரேயாவும் யோவானும் இயேசுவைத் தேடிச் சென்றார்கள்; ஆனால் பிலிப்புவின் வாழ்க்கையிலோ ஆண்டவர் தாமே அவரைத் தேடி வந்த உன்னத அன்பைக் காண்கிறோம்:

"மறுநாளிலே இயேசு கலிலேயாவுக்குப் புறப்பட மனதாயிருந்து, பிலிப்புவைக் கண்டு: நீ எனக்குப் பின்சென்று வா என்றார். பிலிப்பு என்பவன் அந்திரேயா பேதுரு என்பவர்களுடைய ஊராகிய பெத்சாயிதா பட்டணத்தான்." (யோவான் 1:43–44)

இயேசு பிலிப்புவைக் 'கண்டார்' என்று வேதம் கூறுகிறது. கிரேக்க மூல மொழியில் *ஹூரிஸ்கெய்* என்ற சொல் திட்டமிட்டுத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதைக் குறிக்கிறது. நல்ல மேய்ப்பனாகிய இயேசு, பெத்சாயிதாவின் சிந்தனையாளனான பிலிப்புவைத் தாமே தேடிச் சென்று அழைத்தார்.

ஆண்டவரின் குரலைக் கேட்ட அடுத்த கணமே, பிலிப்புவின் வேத அறிவு வெளிப்பட்டது. தன் ஆருயிர் நண்பனான நத்தானியேலை நோக்கி ஓடிவந்து:

"நியாயப்பிரமாணத்திலே மோசேயும் தீர்க்கதரிசிகளும் எழுதியிருக்கிறவரைக் கண்டோம்; அவர் யோசேப்பின் குமாரனும் நசரேயனுமாகிய இயேசுவே என்றான்." (யோவான் 1:45)

பிலிப்புவின் இறையியல் ஆழத்தைக் கவனியுங்கள்: அவர் ஏதோ ஒரு அற்புத மனிதரைக் கண்டதாகக் கூறவில்லை; மாறாக, ஆதியாகமம் முதல் மல்கியா வரை மோசே மற்றும் தீர்க்கதரிசிகள் முன்னறிவித்த அநாதி மேசியாவையே தாம் கண்டுகொண்டதாக ஆணித்தரமாக அறிவித்தார்.

பெத்சாயிதாவின் வீதிகளில் விளையாடி வளர்ந்த பிலிப்பு, கிரேக்க வணிகர்களோடு உரையாடி, யூத ஜெப ஆலயங்களில் பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசனங்களை இரவும் பகலும் ஆராய்ந்த ஒரு தீவிர விசுவாசியாக இருந்தார். மேசியாவின் வருகைக்காக ஏங்கிக்கொண்டிருந்த பிலிப்புவின் தாகத்தை ஆண்டவர் அறிந்திருந்தார். அதனால்தான், கலிலேயாவிற்குச் சென்ற இயேசு தாமே முன்வந்து பிலிப்புவை இடைமறித்து, தம்முடைய பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவராகத் தெரிந்துகொண்டார்.

2. "வந்து பார்": சந்தேகங்களை உடைக்கும் அன்பின் அழைப்பு (யோவான் 1:46)

பிலிப்பு இந்த நற்செய்தியை அறிவித்தபோது, நத்தானியேல் தன் சொந்த ஊர் தற்பெருமையோடு ஒரு குத்தலான கேள்வியைக் கேட்டான்: "நசரேத்திலிருந்து நன்மையானது ஏதாகிலும் வரக்கூடுமா?" நசரேத்து என்பது எந்த ஒரு தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவமும் இல்லாத ஒரு ஏழை கிராமம்.

பிலிப்பு அதற்கு எப்படிப் பதிலளித்தார்? அவர் நத்தானியேலோடு வாக்குவாதம் செய்யவில்லை; கோபப்பட்டு விலகிப் போகவில்லை. சுவிசேஷ ஊழியத்தின் பொன்னான வழியை அவர் காட்டினார்:

"அதற்குப் பிலிப்பு: வந்து பார் என்றான்." (யோவான் 1:46)

மனிதனின் தர்க்க விவாதங்களை பேச்சினால் உடைக்க முடியாது; கிறிஸ்துவோடு ஏற்படும் நேரடி சந்திப்பினால் மட்டுமே மனக்கண்கள் திறக்கப்படும் என்பதைப் பிலிப்பு அறிந்திருந்தார். நத்தானியேல் வந்தார்; அத்திமரத்தின் அடியில் தன் இதயத்தை அறிந்த கிறிஸ்துவின் தெய்வீகப் பார்வையை உணர்ந்தார்; "ரபீ, நீர் தேவனுடைய குமாரன், நீர் இஸ்ரவேலின் ராஜா" என்று பாதத்தில் விழுந்தார்!

அளவற்ற பராமரிப்பின் பாடம்: பெத்சாயிதா புல்வெளியில் அப்பங்களைப் பகிர்ந்தளிக்கும் பிலிப்பு; மனித கணக்குகளைத் தாண்டி தேவ கிருபை அற்புதமாகப் பெருகும் சத்தியத்தைக் கற்றுக்கொண்ட தருணம்.

3. புல்வெளியில் நடந்த விசுவாசத் தேர்வு: மனித கணக்கும் தேவ வல்லமையும் (யோவான் 6:1–7)

பிலிப்புவின் கணித அறிவு ஒரு நாள் பெரிய சோதனைக்குள்ளானது. பெத்சாயிதா வனாந்தரத்திலே ஐயாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆண்களும், பெண்களும் பசியோடு அமர்ந்திருந்தார்கள். இயேசு பிலிப்புவின் முகத்தைப் பார்த்து: "இவர்கள் சாப்பிடத்தக்கதாக நாம் எங்கே அப்பங்களை வாங்கலாம்?" என்று கேட்டார்.

இயேசு அவரைச் சோதிக்கும்படிக்கே இப்படிக் கேட்டார் என்று யோவான் எழுதுகிறார். பிலிப்பு உடனே தன் மனதில் கணக்குப் போடத் தொடங்கினார்:

"பிலிப்பு அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: இவர்களில் ஒவ்வொருவன் கொஞ்சங்கொஞ்சம் பெற்றுக்கொண்டாலும், இருநூறு பணத்து அப்பமும் இவர்களுக்குப் போதாது என்றான்." (யோவான் 6:7)

ஒரு தெனாரியு என்பது ஒரு மனிதனின் முழு நாள் கூலியாகும். இருநூறு தெனாரியு என்பது எட்டு மாத சம்பளம்! பிலிப்புவின் கணக்கு துல்லியமாக இருந்தது; ஆனால் அந்த கணக்கில் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்த ஆண்டவர் தம்முடன் இருக்கிறார் என்ற விசுவாசக் கணக்கை அவர் சேர்க்க மறந்துவிட்டார். பரலோக ராஜ்யத்தின் தேவைகள் மனிதனின் கையிருப்பை நம்பியிருக்கவில்லை; சர்வவல்லவரின் கரத்தையே நம்பியிருக்கிறது என்பதை பிலிப்பு அந்தப் புல்வெளியில் கற்றுக்கொண்டார்.

இன்றைய விசுவாசிகளும் பல நேரங்களில் பிலிப்புவைப் போலவே செயல்படுகிறார்கள்: நமது தேவைகளையும் சவால்களையும் பார்க்கும்போது, உடனே நமது சுய அறிவையும், பொருளாதார வரம்புகளையும் கணக்குப் பார்த்து நம்பிக்கையிழந்து போகிறோம். ஆனால் ஆண்டவர் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது கணக்கு வழக்குகளை அல்ல; நமது பலவீனங்களையும் அற்பமான வளங்களையும் அவருடைய சர்வவல்லமையுள்ள கரங்களில் விசுவாசத்தோடு சமர்ப்பிப்பதையே ஆகும். பிலிப்புவின் இந்த அனுபவம், திருச்சபை வரலாற்றில் விசுவாசப் பார்வையின் அவசியத்தை உணர்த்தும் அழியாத பாடமாக விளங்குகிறது.

4. புறஜாதியாருக்குப் பாலமாக அமைதல்: இயேசுவைக் காண வந்த கிரேக்கர்கள் (யோவான் 12:20–22)

பஸ்கா பண்டிகையின்போது எருசலேமுக்கு ஆராதிக்க வந்த கிரேக்கர்கள், இயேசுவைக் காண விரும்பியபோது, அவர்கள் நேராக பிலிப்புவிடம் வந்தார்கள்:

"அவர்கள் கலிலேயாவிலுள்ள பெத்சாயிதா ஊரானாகிய பிலிப்புவினிடத்தில் வந்து: ஐயா, இயேசுவைக் காண விரும்புகிறோம் என்று அவனைக் கேட்டுக்கொண்டார்கள். பிலிப்பு வந்து, அதை அந்திரேயாவுக்கு அறிவித்தான்; பின்பு அந்திரேயாவும் பிலிப்புவும் அதை இயேசுவுக்கு அறிவித்தார்கள்." (யோவான் 12:21–22)

கிரேக்க மக்கள் ஏன் பிலிப்புவை அணுகினார்கள்? அவரது கிரேக்கப் பெயரும், பெத்சாயிதாவின் கலாச்சாரப் பின்னணியும், அவரது அன்பான சுபாவமும் புறஜாதியாருக்கு நம்பிக்கையளித்தது. பெத்சாயிதா யூலியாஸ் என்ற நகரம் உரோம மற்றும் கிரேக்க கலாச்சாரத்தின் சங்கமமாக இருந்தது; அங்கு வளர்ந்த பிலிப்பு கிரேக்க மொழியைத் சரளமாகப் பேசக்கூடியவராகவும், புறஜாதியாரின் சிந்தனைகளைப் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவராகவும் இருந்தார். பிலிப்பு அவர்களைத் துரத்தவில்லை; அந்திரேயாவோடு இணைந்து அவர்களை இயேசுவின் பாதத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

புறஜாதியினர் தம்மைத் தேடி வந்ததைக் கண்ட இயேசு, உலக இரட்சிப்பின் காலக்கட்டம் வந்துவிட்டது என்பதை அறிவித்து: "ஒரு கோதுமை மணியானது நிலத்தில் விழுந்து சாகாவிட்டால் தனித்திருக்கும், செத்ததேயாகில் மிகுந்த பலனைக் கொடுக்கும்" (யோவான் 12:24) என்ற உன்னத சிலுவை மரணத்தின் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினார். பிலிப்புவின் இந்த எளிய அறிமுகம், உலகம் முழுவதும் புறஜாதியாருக்குச் சுவிசேஷம் பரவுவதற்கான தீப்பொறியாக மாறியது.

5. "பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும்": உன்னத இறையியல் வெளிப்பாடு (யோவான் 14:8–11)

மேல்வீட்டு அறையிலே, இயேசு தாம் பிதாவின் வீட்டிற்குப் போகப்போவதாகப் பேசியபோது, மனிதகுலத்தின் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகால ஆழ்ந்த ஏக்கத்தைப் பிலிப்பு வெளிப்படுத்தினார்:

"பிலிப்பு அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும், அது எங்களுக்குப் போதும் என்றான்." (யோவான் 14:8)

பிலிப்பு கண்ணுக்குத் தெரியும் ஒரு பிரம்மாண்டமான தேவ தரிசனத்தைக் காண விரும்பினார். அப்போது இயேசு பிலிப்புவை நோக்கிப் பார்த்து, வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான சத்தியத்தை உரைத்தார்:

"இயேசு அவனை நோக்கி: பிலிப்புவே, இவ்வளவுகாலம் நான் உங்களுடனேகூட இருந்தும் நீ என்னை அறியவில்லையா? என்னைக் கண்டவன் பிதாவைக் கண்டான்; அப்படியிருக்க, பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும் என்று நீ எப்படிச் சொல்லுகிறாய்? நான் பிதாவிலும், பிதா என்னிலும் இருக்கிறதை நீ விசுவாசிக்கிறதில்லையா?" (யோவான் 14:9–10)

அந்த விநாடியில் பிலிப்புவின் கண்கள் திறக்கப்பட்டன: காணக்கூடாத பிதாவாகிய தேவன், இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாகவே உலகத்திற்குத் தம்மை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொண்டார்.

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் மோசே சீனாய் மலையில் தேவனுடைய மகிமையைக் காண ஆசைப்பட்டபோது, தேவன்: "நீ என் முகத்தைக் காணக்கூடாதே, ஒரு மனுஷனும் என்னைக் கண்டு உயிரோடிருக்கக்கூடாது" (யாத்திராகமம் 33:20) என்று கூறினார். ஆனால் இப்போது, மாம்சத்தில் வந்த வார்த்தையாகிய இயேசு கிறிஸ்துவில் பிதாவின் பரிபூரண அன்பும், நீதியும், பரிசுத்தமும் முழுமையாக வெளிப்பட்டுள்ளது. பிலிப்புவின் இந்த வாஞ்சை, திருச்சபைக்கு கிறிஸ்துவின் உன்னத தெய்வீகத்தை ஆழமாகப் புரியவைக்கும் ஒரு மாபெரும் ஆசீர்வாதமாக மாறியது.

6. பிரிகியாவில் சுவிசேஷ ஊழியமும் இயெராப்பொலியில் இரத்தசாட்சி மரணமும்

பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு, பப்பியஸ் மற்றும் அலெக்சாந்திரியாவின் கிளமென்ட் ஆகிய திருச்சபைப் பிதாக்களின் ஆவணங்களின்படி, பிலிப்பு ஆசியா மைனரின் பிரிகியா மாகாணத்தில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்தார்.

தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கும் வரம் பெற்ற தன் மகள்களோடு இணைந்து, பிலிப்பு இயெராப்பொலி (Hierapolis - தற்கால துருக்கியின் பமுக்கலே) நகரில் திருச்சபையை நிறுவினார். அந்த நகரம் கொடிய விஷப் பாம்புகளை வணங்கும் விக்கிரகாராதனைக்கு பெயர் பெற்றது. பிலிப்புவின் வல்லமையான பிரசங்கத்தினாலும் அற்புதங்களினாலும் உரோம ஆளுநரின் மனைவி உட்பட ஆயிரக்கணக்கானோர் பாம்பின் வழிபாட்டை விட்டுவிட்டு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

இதனால் ஆத்திரமடைந்த விக்கிரக ஆசாரியர்கள் பிலிப்புவைச் சிறைபிடித்து, கடுமையாகச் சாட்டைகளால் அடித்து, கி.பி 80-ல் நகரின் நடுவே ஒரு மரத்தூணில் தலைகீழாகக் கட்டித் தொங்கவிட்டுக் கொன்றார்கள். மரண வேதனையிலும் தன் எதிரிகளுக்காக ஜெபித்துக்கொண்டே பிலிப்பு தன் ஆவியை ஆண்டவரிடம் ஒப்படைத்தார். 2011-ஆம் ஆண்டில் இயெராப்பொலியின் இடிபாடுகளுக்கு இடையே அப்போஸ்தலனாகிய பிலிப்புவின் முதல் நூற்றாண்டு கல்லறை தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, உலகிற்கு "வந்து பார்" என்று அழைத்த அந்த மாவீரனின் சாட்சி இன்றும் மெய்யானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

பிலிப்புவின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னத பாடம் என்னவென்றால்: நமது மனிதக் கணக்குகளையும் பலவீனமான தர்க்கங்களையும் தேவனுடைய கரத்தில் ஒப்படைக்க வேண்டும். சூழ்நிலைகள் எவ்வளவு பெரியதாகத் தோன்றினாலும், நம்முடைய ஆண்டவர் எல்லாவற்றையும் அற்புதமாகப் பெருகப்பண்ணி நிறைவாக்க வல்லவர் என்பதை விசுவாசித்து, உலகத்திற்கு இயேசுவை 'வந்து பாருங்கள்' என்று அன்போடு அறிவிப்பதே நமது அழைப்பாகும்! அவருடைய பரிசுத்த வாழ்க்கை இன்றும் திருச்சபையின் விசுவாசப் பாதையில் ஒரு ஜீவனுள்ள கலங்கரை விளக்கமாகப் பிரகாசிக்கிறது! பரலோகத்தின் நித்திய சமாதானத்தை நாம் அனுபவிக்க இயேசுவின் சமுகத்திற்கு வாருங்கள் என்ற பிலிப்புவின் குரல் இன்றும் எதிரொலிக்கிறது.