பர்த்தொலொமேயு (நத்தானியேல்): கபடற்ற இஸ்ரவேலன் & விசுவாச அறிக்கை

நசரேயனாகிய இயேசுவைப் பின்பற்றிய சீடர்களின் கூட்டத்திலே, நேர்மையான இதயத்திலிருந்து எழும் சந்தேகங்களை ஆண்டவர் ஒருபோதும் கண்டித்துத் தள்ளியதில்லை. சிலர் சுயநீதியினாலும் பெருமையினாலும் கிறிஸ்துவை நிராகரித்தபோது, கலிலேயாவின் கானா ஊரைச் சேர்ந்த நத்தானியேல் (சுவிசேஷங்களில் தன் தந்தை தால்மாயின் பெயரால் பர்த்தொலொமேயு என்று அழைக்கப்படுபவர்) வேத ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையிலான நியாயமான சந்தேகத்தோடு இயேசுவை அணுகினார். ஆனால் கலிலேயாவின் ஓர் அமைதியான அத்திமரத்தடியில் நடந்த அந்த அந்தரங்க சந்திப்பு, அவரது சந்தேகங்களை எல்லாம் நொடிப்பொழுதில் உருக்கி, புதிய ஏற்பாட்டின் மிக உன்னதமான விசுவாச அறிக்கையாக மாற்றியது. பின்னர் அஞ்சாத அப்போஸ்தலனாக உருவெடுத்து, ஆர்மீனியா மற்றும் இந்திய தேசம் வரை சுவிசேஷத்தைக் கொண்டு சென்று, தன் சொந்த தோலையே இழந்து இரத்தசாட்சியாக மரித்த மாபெரும் வீரர் இவர்!

1. கானா ஊரின் சிந்தனையாளர்: "நசரேத்திலிருந்து நன்மையானது வரக்கூடுமா?" (யோவான் 1:45–46)

நத்தானியேல் கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு பக்தியுள்ள வேத மாணவர் ஆவார். நசரேத்து ஊரிலிருந்து ஐந்து மைல் தூரத்திலேயே இருந்ததால், நசரேத்தின் தன்மையை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார். அது உரோம வணிகப் பாதைகளுக்கு அப்பால் அமைந்திருந்த ஒரு சிறிய மலைக் கிராமம்; பழைய ஏற்பாட்டு தீர்க்கதரிசனங்களிலோ, யூத நூல்களிலோ நசரேத்தைப் பற்றிய எந்த ஒரு குறிப்பும் இல்லை.

அவருடைய ஆருயிர் நண்பனான பிலிப்பு ஓடிவந்து: "நியாயப்பிரமாணத்திலே மோசேயும் தீர்க்கதரிசிகளும் எழுதியிருக்கிறவரைக் கண்டோம்; அவர் யோசேப்பின் குமாரனும் நசரேயனுமாகிய இயேசுவே" என்று அறிவித்தபோது, நத்தானியேலின் உள்ளத்தில் இயல்பாகவே சந்தேகம் எழுந்தது:

"அதற்கு நத்தானியேல்: நசரேத்திலிருந்து நன்மையானது ஏதாகிலும் வரக்கூடுமா என்றான்." (யோவான் 1:46)

நத்தானியேல் நசரேத்து மக்களைக் கேலி செய்யவில்லை; அவர் வேதத்தை ஆராய்ந்து பேசிய எதார்த்தமான மனிதர். மேசியா தாவீதின் வம்சத்தில் பெத்லகேமிலே பிறப்பார் என்று மீகா தீர்க்கதரிசி எழுதியிருக்க, நசரேத்திலிருந்து எப்படி மேசியா வர முடியும் என்பது அவரது நியாயமான கேள்வியாக இருந்தது.

பிலிப்பு அவரோடு தர்க்கம் செய்யவில்லை. உலகளாவிய சுவிசேஷத்தின் மிகச் சிறந்த பதிலை அவர் கூறினார்: "வந்து பார்." உண்மைக்கு பயமில்லை; நத்தானியேல் எழுந்து பிலிப்புவோடு இயேசுவை நோக்கி நடந்தார்.

2. அத்திமரத்தடி அந்தரங்க தரிசனம்: சர்வஞானத்தின் வெளிப்பாடு (யோவான் 1:47–49)

நத்தானியேல் தம்மிடத்தில் வருவதை இயேசு கண்டபோது, சுற்றிலும் நின்றவர்கள் கேட்கும் வண்ணம் சத்தமாக உரைத்தார்:

"இயேசு நத்தானியேலைத் தம்மிடத்தில் வரக்கண்டு அவனைக்குறித்து: இதோ, கபடற்ற உத்தம இஸ்ரவேலன் என்றார்." (யோவான் 1:47)

கிரேக்க மூல மொழியில் கபடம் (*டோலோஸ்*) என்றால் தூண்டில், வஞ்சனை அல்லது வேஷம் என்று பொருள். பழைய ஏற்பாட்டில் ஏமாற்றுக்காரனாக வாழ்ந்த யாக்கோபின் பெயரோடு இயேசு இதை ஒப்பிடுகிறார். தன் தகப்பனை ஏமாற்றி ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்ற பூர்வீக யாக்கோபைப்போல அல்லாமல், எந்த வஞ்சனையும் இல்லாத நேர்மையான, உண்மையான இருதயம் கொண்ட உத்தம இஸ்ரவேலன் இவன் என்று இயேசு சாட்சியிட்டார்.

நத்தானியேலின் மனப்பான்மை அக்கால யூதர்களின் பொதுவான எதிர்பார்ப்பை வெளிப்படுத்தியது: மேசியா தாவீதின் நகரமான பெத்லகேமிலிருந்துதான் வருவார்; கலிலேயாவின் ஏழை கிராமமாகிய நசரேத்திலிருந்து ஒரு மேசியா வர முடியாது என்று யூத ரபீக்கள் போதித்தார்கள். ஆனால் நத்தானியேல் அந்த மதவாத வரம்புகளுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளாமல், சத்தியத்தைக் கண்டவுடன் தன் சொந்தக் கருத்துக்களைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு இயேசுவின் முன் மண்டியிட்டார்.

முன்பின் அறியாத ஒரு மனிதர் தன் உள்ளத்தின் ஆழத்தை அப்படியே விவரிப்பதைக் கேட்டு வியப்படைந்த நத்தானியேல்: "என்னை உமக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று வியப்போடு கேட்டார்.

இயேசு கூறிய அந்த மறுமொழி நத்தானியேலின் இதயத்தில் மின்னலைப் போலத் தாக்கியது:

"இயேசு அவனை நோக்கி: பிலிப்பு உன்னை அழைக்கிறதற்கு முன்னே, நீ அத்திமரத்தின் கீழிருக்கும்போது உன்னைக் கண்டேன் என்றார்." (யோவான் 1:48)

பண்டைய யூத வழக்கத்தில் "அத்திமரத்தின் கீழ் அமர்ந்திருத்தல்" என்பது மனித நடமாட்டமில்லாத தனிமையில் ஜெபிப்பதற்கும், வேதத்தைத் தியானிப்பதற்கும்ரிய அடையாளமாகும். ரபீக்களின் பாரம்பரியத்தின்படி, தேவ பக்தியுள்ள யூதர்கள் அத்திமரத்தின் அடர்ந்த நிழலில் அமர்ந்து தோரா ஏடுகளை ஆராய்ந்து, தீர்க்கதரிசனங்களை வாசித்து தியானிப்பார்கள். கானா ஊரின் அந்த அத்திமர நிழலில் நத்தானியேல் என்ன ஜெபித்தார்? மேசியாவின் வருகைக்காகக் கண்ணீர் வடித்தாரா? வேதாகமத்தை வாசித்து ஏங்கினாரா? அந்த அந்தரங்கத்தை உலகத்தில் எந்த மனிதக் கண்ணும் கண்டதில்லை!

ஆனால், தூரத்திலே இருந்த நசரேயனாகிய இயேசு, காலத்தையும் இடத்தையும் கடந்து தம்முடைய தெய்வீகக் கண்களால் தன் அந்தரங்கத்தைக் கண்டிருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்த அடுத்த விநாடியே, நத்தானியேலின் சகல சந்தேகக் கோட்டைகளும் சுக்குநூறாக உடைந்து நொறுங்கின. அவர் பயபக்தியோடு கதறினார்:

"ரபீ, நீர் தேவனுடைய குமாரன், நீர் இஸ்ரவேலின் ராஜா!" (யோவான் 1:49)

ஆர்மீனியாவின் அப்போஸ்தலர்: காகசஸ் மலைப் பகுதியில் நத்தானியேல் பர்த்தொலொமேயுவின் தியாக ஊழியத்தை நினைவுகூரும் பழங்கால ஆர்மீனிய கல் சிலுவையும் (கச்ச்கார்) பரிசுத்த வேத ஏடும்.

3. வானம் திறக்கப்படும் உன்னத தரிசனம் (யோவான் 1:50–51)

நத்தானியேலின் உடனடி விசுவாச அறிக்கையைக் கண்டு இயேசு புன்னகைத்து: "அத்திமரத்தின் கீழே உன்னைக் கண்டேன் என்று நான் உனக்குச் சொன்னதினாலேயா விசுவாசிக்கிறாய்? இதிலும் பெரிதானவைகளைக் காண்பாய் என்றார்."

பின்னர் அங்கு நின்ற அனைத்து சீடர்களையும் நோக்கி மனித வரலாற்றின் உன்னத வெளிப்பாட்டை முழங்கினார்:

"பின்னும் அவர் அவனை நோக்கி: வானம் திறந்திருக்கிறதையும், தேவ தூதர்கள் மனுஷகுமாரன்மேல் ஏறுவதையும் இறங்குவதையும் நீங்கள் இதுமுதல் காண்பீர்கள் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்." (யோவான் 1:51)

ஆதியாகமம் 28-ல் யாக்கோபு பெத்தேலின் வனாந்தரத்தில் கண்ட பரலோக ஏணியின் சொப்பனத்தை நத்தானியேல் நன்கு அறிவார். அந்த ஏணி வேறு ஒன்றும் அல்ல; கிறிஸ்துவே அந்த ஜீவனுள்ள ஏணி! பரலோகத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே பாவத்தினால் உண்டான இடைவெளியைத் தம்முடைய சிலுவை மரணத்தினால் இணைக்கும் ஒரே மத்தியஸ்தர் கிறிஸ்துவே என்பதை இயேசு வெளிப்படுத்தினார்.

நத்தானியேல் கண்ட தரிசனம், வெறும் தனிப்பட்ட ஆசீர்வாதம் மட்டுமல்ல; அது மனிதகுலம் முழுவதற்கும் பரலோகம் திறக்கப்படும் மீட்பின் பிரகடனமாகும். பழைய ஏற்பாட்டின் தேவபக்தன் யாக்கோபு தூதர்கள் ஏறி இறங்குவதைக் கண்டதைப் போல, புதிய ஏற்பாட்டின் விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவாகிய ஜீவனுள்ள ஏணியின் வழியாகப் பிதாவினிடத்தில் நேரடியாகச் சேர முடியும் என்ற உன்னத நற்செய்தியை நத்தானியேல் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் உலகெங்கும் பிரசங்கித்தார்.

கலிலேயாவின் கானா ஊரில் தொடங்கிய நத்தானியேலின் விசுவாசப் பயணம், எல்லைகளைக் கடந்து ஆர்மீனியா மற்றும் இந்திய தேசம் வரை விரிவடைந்தது. ஆரம்பத்தில் நசரேயூரைக் குறித்து சந்தேகம் கொண்ட அதே மனிதன், பிற்காலத்தில் தன் ஆண்டவருக்காகத் தன் சரீரத்தின் தோலையே உரித்துக் கொடுக்கும் அளவுக்கு அசைக்க முடியாத விசுவாசப் பாறையாக மாறினார்.

4. உலகளாவிய அப்போஸ்தலப் பிரயாணங்கள்: ஆர்மீனியா மற்றும் இந்திய தேசம்

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைப் பெற்றபிறகு, பர்த்தொலொமேயு உலகின் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு சுவிசேஷத்தைத் தாங்கிச் சென்றார் என்று ஆதி திருச்சபை வரலாறுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

ஆர்மீனியாவின் விசுவாசத் தந்தை: கி.பி 60-ல் அப்போஸ்தலனாகிய ததேயுவோடு இணைந்து பர்த்தொலொமேயு ஆர்மீனிய தேசத்திற்குச் சென்றார். அங்கே கடுமையான குளிரிலும் மலைப்பகுதிகளிலும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, விக்கிரக ஆராதனையில் மூழ்கியிருந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்களை கிறிஸ்துவுக்குள் வழிநடத்தினார். இதன் காரணமாகவே, கி.பி 301-ல் உலக வரலாற்றிலேயே முதன்முதலில் கிறிஸ்தவத்தை தன் தேசிய மதமாக அறிவித்த ஆர்மீனிய நாட்டின் அப்போஸ்தலப் பிதாவாக பர்த்தொலொமேயு இன்றும் போற்றப்படுகிறார்.

இந்திய தேசத்தில் பர்த்தொலொமேயுவின் தடம்: ஆதி திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான யூசிபியஸ் தன் வரலாற்று நூலில் (Book V, Chapter 10) ஒரு வியக்கத்தக்க உண்மையை எழுதுகிறார்: கி.பி 180–190-ல் அலெக்சாந்திரியாவின் புகழ்பெற்ற தத்துவ இறையியல் அறிஞரான பாந்தேனஸ் (Pantaenus) சுவிசேஷப் பணிக்காக இந்தியாவுக்கு வந்தார். அங்கே அவர் ஒரு விசுவாசக் கூட்டத்தைக் கண்டார்; அவர்களிடத்தில் அப்போஸ்தலனாகிய பர்த்தொலொமேயு தங்களுக்கு விட்டுச்சென்ற எபிரேய மொழியிலான மத்தேயு சுவிசேஷப் பிரதி பாதுகாக்கப்பட்டு வந்ததை பாந்தேனஸ் நேரில் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார். தோமாவைப் போலவே பர்த்தொலொமேயுவும் இந்திய தேசத்திற்கு (குறிப்பாக இன்றைய மும்பை அருகிலுள்ள கல்யாண் மற்றும் கொங்கன் கடற்கரை பகுதிக்கு) சுவிசேஷத்தைக் கொண்டுவந்தார் என்பது வரலாற்று உண்மை!

அங்கு அவர் பல மாதங்கள் தங்கி, உள்ளூர் மக்களுக்கு வேதாகமக் கருத்துக்களை விளக்கி, இயேசுவே மேசியா என்று அறிவித்து அநேகரை இரட்சிப்புக்குள் வழிநடத்தினார்.

5. அல்பானோபோலிஸ் நகரில் கொடூரமான இரத்தசாட்சி மரணம்

ஆர்மீனியாவில் பர்த்தொலொமேயு செய்த வல்லமையான ஊழியத்தினால் அந்நாட்டு மன்னனான போலிமியஸ் (Polymius) என்பவனும், அவனது குடும்பத்தினரும் மனந்திரும்பி ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்.

ஆனால், மன்னனின் தம்பியான அஸ்தியாகஸ் (Astyages) விக்கிரகக் குருக்களின் தூண்டுதலால் பர்த்தொலொமேயுவைக் கைது செய்தான். காஸ்பியன் கடலோரத்தில் இருந்த அல்பானோபோலிஸ் நகரில் வைத்து, ரோம விக்கிரகங்களை வணங்கும்படி கட்டாயப்படுத்தினான். பர்த்தொலொமேயு உறுதியாக மறுத்தார்.

இதனால் கொதிப்படைந்த அந்த துஷ்ட இளவரசன், மனித சரித்திரம் காணாத கொடூரமான மரண தண்டனையை விதித்தான்: பர்த்தொலொமேயு உயிருடன் இருக்கும்போதே அவரது உடலின் தோலை முற்றிலுமாக உரித்து, பின்னர் அவரைத் தலைகீழாக சிலலவையில் தொங்கவிட்டுக் கொன்றான்.

உடல் முழுவதும் தோல் உரிக்கப்பட்டு இரத்தம் வழியும் அந்த கொடூரமான வேதனையிலும் கூட, பர்த்தொலொமேயு சுற்றிலும் நின்ற விசுவாசிகளுக்கு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை இடைவிடாமல் முழங்கிக்கொண்டே இருந்தார். கலிலேயாவின் அத்திமரத்தடியில் எளிய மனிதனாக அமர்ந்திருந்த நத்தானியேல், இரத்தசாட்சிகளின் உன்னத கிரீடத்தைச் சூடிக்கொண்டு, தான் நேசித்த தன் ஜீவனுள்ள ஆண்டவரின் மார்பில் என்றென்றைக்கும் இளைப்பாறப் பிரவேசித்தார்!

அப்போஸ்தலனாகிய பர்த்தொலொமேயுவின் இந்த அசைக்க முடியாத தியாகம், ஆர்மீனியா தேசத்தின் ஆன்மீக அஸ்திபாரமாக மாறியது. உரோம மன்னர்களும் விக்கிரகக் குருக்களும் திருச்சபையை அழிக்க நினைத்தபோதெல்லாம், பர்த்தொலொமேயுவின் இரத்தம் புதிய விசுவாசிகளை உருவாக்கியது.

நத்தானியேல் நமக்கு விட்டுச்சென்ற செய்தி: கபடற்ற உள்ளத்தோடு தேவனைத் தேடுங்கள்; மனித முகஸ்துதியை நாடாமல் உள்ளத்தின் உத்தமத்தோடு வாழுங்கள்; கிறிஸ்து உங்கள் அந்தரங்கத்தைக் காண்கிறார்; பரலோகத்தின் திறக்கப்பட்ட வானத்தை உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக அவர் நிச்சயம் வெளிப்படுத்துவார்! கலிலேயாவின் அத்திமரத்தடியில் அமர்ந்திருந்த அந்த எளிய மனிதனைப் போல, நாமும் உலகக் கறைகளற்ற பரிசுத்த இருதயத்தோடு ஆண்டவரைப் பின்பற்றி நித்திய ஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வோம்! தேவனுடைய வார்த்தையில் நிலைத்திருந்து, கிறிஸ்துவின் அன்பில் வேரூன்றி வாழ்பவர்களுக்கு பரலோகத்தின் வாசல் என்றென்றும் திறந்திருக்கும்! அல்லேலூயா, ஆமென்.