கொடுங்கோல் மன்னனின் பட்டயமும் சூறாவளித் துன்புறுத்தலும்
எருசலேம் திருச்சபையின் மீது கொடூரமான துன்புறுத்தலின் கார்மேகங்கள் அதிவேகமாகச் சூழ்ந்தன. பெரிய ஏரோதின் பேரனான முதலாம் ஏரோது அகிரிப்பா, யூதேயாவின் மன்னனாகத் தனது அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருந்தான். எருசலேம் திருச்சபையின் அசுர வளர்ச்சியைக் கண்டு பொறாமையிலும் ஆத்திரத்திலும் கொதித்த பரிசேயர்களையும், சத்துசேய மதகுருமார்களையும் திருப்திப்படுத்துவதற்காக அவன் ஒரு கோரமான திட்டத்தைத் தீட்டினான். இயேசுவின் முக்கிய சீடர்களில் ஒருவரான செபெதேயுவின் குமாரனாகிய யாக்கோபைப் பிடித்து, எவ்வித விசாரணையுமின்றி ரோமப் பட்டயத்தினாலே அவன் தலையை வெட்டிக் கொலைசெய்தான் (அப்போஸ்தலர் 12:1–2). பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் முதல் இரத்தசாட்சியாக யாக்கோபு தனது இரத்தத்தைச் சிந்தி நித்திய கிரீடத்தைப் பெற்றார்.
யாக்கோபின் கொலை யூதத் தலைவர்களுக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்ததைக் கண்ட ஏரோது மன்னன், அடுத்ததாகத் திருச்சபையின் பிரதான தூணாகிய சீமோன் பேதுருவையும் கொன்று திருச்சபையை அடியோடு ஒழித்துக்கட்ட முடிவு செய்தான். புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை நாட்களில் அரச காவலாளிகள் பேதுருவை திடீரெனக் கைது செய்தனர். ஆனால் பஸ்கா பண்டிகை நாட்களில் பகிரங்க மரண தண்டனையை நிறைவேற்ற யூத சட்டம் அனுமதிக்காததால், பஸ்கா முடிந்த மறுநாள் காலையில் மக்கள் முன்னிலையில் அவனைக் கொண்டுவந்து தூக்கிலிட ஏரோது திட்டமிட்டான். அதுவரை அவனை நகரத்தின் அதிபயங்கர பாதாளச் சிறையாகிய அந்தோனியா கோட்டைக்குள் அடைத்து வைத்தான்.
பேதுரு எவ்விதத்திலும் தப்பித்துவிடக்கூடாது என்பதில் ஏரோது மிகக் கவனமாக இருந்தான். எனவே, நான்கு படைப்பிரிவுகளைச் சேர்ந்த பதினாறு ரோம போர்வீரர்களிடம் பேதுருவை ஒப்படைத்தான். இரவு நேரத்து நான்கு ஜாமங்களிலும் தலா நான்கு வீரர்கள் சுழற்சி முறையில் காவல் காத்தனர். ஈரமான பாதாளச் சிறையறையிலே, இரண்டு போர்வீரர்களுக்கு நடுவே பேதுரு கிடத்தப்பட்டு, அவனது இரண்டு கைகளிலும் கனத்த இரும்புச் சங்கிலிகள் மாட்டப்பட்டு அந்த வீரர்களின் கைகளோடு நேரடியாகப் பூட்டப்பட்டிருந்தன; மேலும் இரண்டு வீரர்கள் வாள்களோடு இரும்புக் கதவுக்கு வெளியே காவல் நின்றனர்!
அப்போஸ்தலர் 12:4–5: 'அவனைப் பிடித்துச் சிறைச்சாலையிலே வைத்து, பஸ்காவுக்குப்பின்பு அவனை ஜனங்களுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரலாமென்று எண்ணி, அவனைக் காக்கும்படி நான்கு படைச்சேவகரிடத்தில் ஒப்புவித்தான். அப்படியே பேதுரு சிறைச்சாலையிலே காக்கப்பட்டிருக்கையில், அவனுக்காகச் சபையார் தேவனை நோக்கி ஊக்கத்தோடே ஜெபம்பண்ணினார்கள்.'
தூங்கும் அப்போஸ்தலனும் திருச்சபையின் நள்ளிரவு ஜெபமும்
அது பஸ்கா பண்டிகையின் கடைசி இரவு. இன்னும் சில மணி நேரங்களில் எருசலேமின் கிழக்கு மலைகளில் விடியற்காலை சூரியன் உதித்துவிடும். ஏரோது மன்னன் மக்கள் கூடும் பிரதான மைதானத்திலே மரண மேடையை அலங்கரித்து வைத்திருந்தான்; கொலைகாரனின் கோடாரி கூர்மையாக்கப்பட்டிருந்தது; எருசலேம் தலைவர்கள் பேதுருவின் இரத்தத்தைக் காண ஆவலோடு காத்திருந்தனர். மரணம் பேதுருவின் முகத்திற்கு நேராக நின்றுகொண்டிருந்தது!
ஆனால் அந்தப் பாதாளச் சிறையறையிலே, மங்கலான ஒரு எண்ணெய் விளக்கின் வெளிச்சத்தில், உலகமே வியக்கும் ஒரு ஆச்சரியமான காட்சி நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது: சீமோன் பேதுரு நிம்மதியாக ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தான்! அவன் ஏதோ தூக்கக் கலக்கத்தில் இல்லை; இரண்டு ஆயுதம் தாங்கிய ரோம வீரர்களுக்கு நடுவே படுத்து, குறட்டைவிட்டு அவன் தூங்கிக்கொண்டிருந்த அமைதியான மூச்சுக்காற்று அந்தச் சிறையறையின் சுவர்களில் எதிரொலித்தது!
மறுநாள் காலையில் தலை துண்டிக்கப்படவிருக்கும் ஒரு மனிதனால் எப்படி இவ்வளவு நிம்மதியாகத் தூங்க முடிந்தது? உலக சக்கரவர்த்திகளால் அசைக்க முடியாத ஒரு நித்திய வாக்குத்தத்தத்தை அவன் தன் இதயத்தில் தாங்கியிருந்தான்! பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கலிலேய கடற்கரையிலே உயிர்த்தெழுந்த இயேசு பேதுருவின் கண்களைப் பார்த்து முன்னறிவித்திருந்தார்: 'நீ முதிர்வயதாகும்போது உன் கைகளை நீட்டுவாய், வேறொருவன் உன் அரையைக் கட்டி உனக்கு இஷ்டமில்லாத இடத்திற்கு உன்னைக் கொண்டுபோவான்' (யோவான் 21:18). பேதுரு அப்போது நடுத்தர வயதுடைய வாலிபன்! இயேசு தான் முதிர்வயதில் மரிப்பேன் என்று சொல்லியிருக்க, இந்த ஏரோது மன்னனால் நாளைக் காலையில் தன்னை ஒருபோதும் கொல்ல முடியாது என்பதில் அவன் நூறு சதவீதம் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தோடு இருந்தான்! தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பிய பேதுரு, ஒரு குழந்தையின் அமைதியோடு தூங்கினான்.
அதே நேரத்தில், எருசலேமின் மற்றொரு பகுதியில் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு காட்சி நடந்தது. மாற்கு எனப்பட்ட யோவானின் தாயாகிய மரியாளின் பெரிய வீட்டிலே, திரளான விசுவாசிகள் கூடி விடிய விடிய ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தனர். வேதம் கூறுகிறது: சபையார் தேவனை நோக்கி 'ஊக்கத்தோடே ஜெபம் பண்ணினார்கள்' (proseuchē ektenēs). கெத்செமனே தோட்டத்தில் இயேசு இரத்த வேர்வை சிந்தி ஜெபித்த அதே கிரேக்கச் சொல்லாகும் இது! கண்ணீரோடும் உபவாசத்தோடும், அந்த விசுவாசிகள் தங்கள் அப்போஸ்தலனுக்காக தேவ சமுகத்திலே போராடினர்.
நள்ளிரவில் வெடித்த பரலோக அக்கினி ஒளி
திடீரென, அதிகாலை 3:00 மணி முதல் 6:00 மணி வரையிலான நான்காம் ஜாமத்தில், அந்தப் பாதாளச் சிறையின் காரிருள் சுக்குநூறாக உடைந்தது! மின்னல் போன்ற பரலோகத்தின் தெய்வீக ஒளி அந்தச் சிறையறை முழுவதும் வெள்ளம்போலப் பாய்ந்தது. அறையின் நடுவே தேவனுடைய தூதன் ஒருவன் தகதகவெனப் பிரகாசிக்கும் மகிமையோடு நின்றான்!
இருபுறமும் இருந்த வீரர்கள் தேவ வல்லமையால் மரண மயக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தனர். ஆனால் பேதுருவோ இவ்வளவு பெரிய பரலோக வெளிச்சம் அடித்தபோதும் விழித்துக் கொள்ளாமல் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்! தேவதூதன் குனிந்து, பேதுருவின் விலாவிலே பலமாகத் தட்டி (pataxas), அவனை எழுப்பினான்: 'சீக்கிரமாய் எழுந்திரு!'
அடுத்த வினாடியே, ஒரு மாபெரும் அற்புதம் நிகழ்ந்தது! பேதுருவின் கைகளைப் பிணைத்திருந்த கனத்த இரும்புச் சங்கிலிகள் சத்தமின்றித் தாமே அறுந்து, தரையிலே விழுந்தன! தூதன் அவனிடம் நிதானமாகக் கட்டளையிட்டான்: 'உன் அரையைக் கட்டி, உன் பாதரட்சைகளைத் தொடுத்துக்கொள்... உன் மேலங்கியைப் போர்த்துக்கொண்டு என் பின்னே வா.'
தூக்கக் கலக்கத்திலிருந்த பேதுரு, தன் இடுப்புக் கச்சையைக் கட்டி, காலணிகளை மாட்டிக்கொண்டு, மேலங்கியைப் போர்த்திக்கொண்டு தேவதூதனைப் பின்தொடர்ந்தான். தான் ஒரு தரிசனம் காண்பதாகவே அவன் நினைத்தான்; நிஜமாகவே விடுதலை பெறுகிறோம் என்பதை அவனது மனம் இன்னும் உணரவில்லை.
அப்போஸ்தலர் 12:7–9: 'அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் அங்கே வந்து நின்றான்; அறைவீட்டிலே வெளிச்சம் பிரகாசித்தது. அவன் பேதுருவை விலாவிலே தட்டி, சீக்கிரமாய் எழுந்திரு என்று அவனை எழுப்பினான். உடனே சங்கிலிகள் அவன் கைகளிலிருந்து விழுந்தது. தூதன் அவனை நோக்கி: உன் அரையைக் கட்டி, உன் பாதரட்சைகளைத் தொடுத்துக்கொள் என்றான். அவன் அந்தப்படியே செய்தான். தூதன் பின்னpoint: உன் வஸ்திரத்தைப் போர்த்துக்கொண்டு என் பின்னே வா என்றான். அவன் புறப்பட்டு அவனுக்குப் பின்சென்றான்; தூதனால் செய்யப்பட்டது மெய்யென்று அறியாமல், தான் ஒரு தரிசனம் காண்கிறதாக நினைத்தான்.'
தானாகத் திறந்த பிரமாண்டமான இரும்புக் கதவு
ஒளிரும் தேவதூதனைப் பின்தொடர்ந்து பேதுரு அமைதியாக நடந்தான். அவர்கள் முதல் காவல் நிலையத்தைக் கடந்தனர்—இரண்டு வீரர்கள் கைகளில் வாளோடு சிலைபோல நின்றிருந்தனர். படிக்கட்டுகளில் இறங்கி இரண்டாவது காவல் நிலையத்தையும் கடந்தனர். ஒரு எச்சரிக்கை மணியும் ஒலிக்கவில்லை; ஒரு நாய்கூடக் குரைக்கவில்லை!
இறுதியாக, கோட்டையின் பிரதான வெளி வாசலுக்கு அவர்கள் வந்தனர். அது நகரத்திற்குள் செல்லும் பிரமாண்டமான இரும்புக் கதவாகும். கனத்த இரும்புப் பட்டைகளால் வார்க்கப்பட்டு, பெரிய வெண்கலத் தாழ்ப்பாள்களால் பூட்டப்பட்டிருந்த அந்தக் கதவை உடைப்பது எந்தப் படைக்கும் சாத்தியமற்றது.
ஆனால் அங்கே மருத்துவர் லூக்கா உலகப் புகழ்பெற்ற கிரேக்கச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்: 'ஆட்டோமாட்டே' (automatē) — 'அந்த இரும்புக் கதவு அவர்களுக்குத் தானாகத் திறந்தது!'
எந்த மனிதக் கையும் தொடாமல், எந்தத் திறவுகோலும் இல்லாமல், தாழ்ப்பாள்கள் சத்தமின்றிப் பின்வாங்கின; அந்த இரும்பு இரட்டைக் கதவுகள் மெல்லத் தாமே திறந்து வழிவிட்டன! பேதுருவும் தேவதூதனும் குளிர்ந்த நள்ளிரவு வீதிக்குள் இறங்கி நடந்தனர். ஒரு தெருவைக் கடந்தவுடன், வந்த வேகத்திலேயே தேவதூதன் காற்றில் மறைந்து போனான்!
'கர்த்தர் தமது தூதனை அனுப்பினார் என்று நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கிறேன்!'
மத்திய தரைக்கடலின் குளிர்ந்த காற்று பேதுருவின் முகத்திலே வீசிய மாத்திரத்தில், அவனது தூக்கக் கலக்கம் அடியோடு பறந்துபோனது! வானத்து நட்சத்திரங்களின் கீழே நின்றுகொண்டு, அந்தோனியா கோட்டையின் பூட்டப்பட்ட இரும்பு மதில்களைத் திரும்பிப் பார்த்த பேதுரு, மெய்சிலிர்த்துப் போனான்!
தன் மார்பைத் தொட்டுப்பார்த்து, தான் உயிருடன் நிற்பதை உணர்ந்த பேதுரு பரவசத்தோடு கூறினான்: 'ஏரோதின் கைக்கும், யூத ஜனங்களின் எண்ணங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் என்னை விடுதலையாக்கும்படிக்குக் கர்த்தர் தம்முடைய தூதனை அனுப்பினார் என்று நான் இப்பொழுது நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கிறேன்!' (அப்போஸ்தலர் 12:11).
மரண சாசனம் கிழித்தெறியப்பட்டது! ஏரோதின் தூக்குமேடை ஏமாந்துபோனது! ரோமப் பேரரசின் பாதாளச் சிறையை பரலோகத் தேவன் பரிகாசம்பண்ணி விட்டார்!
மரியாள் வீட்டில் நிகழ்ந்த ஆச்சரியமும் பணிப்பெண் ரோதாவும்
நிலைமையை உணர்ந்த பேதுரு, சபை கூடி ஜெபித்துக் கொண்டிருந்த மரியாளின் வீட்டை நோக்கித் தெருக்களின் நிழலில் வேகமாக ஓடினான். முழங்கால்களோடு மக்கள் கதறிக்கொண்டிருந்த அந்த வீட்டின் வெளிக்கதவை அவன் தட்டினான்: டொக்! டொக்! டொக்!
உள்ளே ஜெபம் இன்னும் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. ரோதா என்ற இளம் பணிப்பெண், இந்த நடுநிசியில் வாசலைத் தட்டுவது யார் என்று பார்க்க ஓடிவந்தாள். சல்லடைக் கதவின் வழியே கேட்டபோது, வெளியே ஒரு குரல் கிசுகிசுத்தது: 'நான் பேதுரு! கதவைத் திற!'
அந்தக் கலிலேயக் குரலை ரோதா உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டாள்! அது அவளது அன்பு அப்போஸ்தலன் பேதுருவின் குரல்! ஆனால் அங்கே லூக்கா மனித பலவீனத்தின் மிக அழகான ஒரு சிரிப்பை வரவழைக்கும் காட்சியைப் பதிவு செய்கிறார்: அவள் அடைந்த அளவுகடந்த மகிழ்ச்சியினால் கதவைத் திறக்கவே மறந்துபோனாள்! ரோம சாம்ராஜ்யமே தேடும் ஒரு முக்கியக் கைதியை நள்ளிரவுத் தெருவிலேயே நிறுத்திவிட்டு, வீட்டிற்குள் தலைதெறிக்க ஓடினாள்: 'பேதுரு வாசலில் நிற்கிறார்! பேதுரு வாசலில் நிற்கிறார்!' என்று கத்தினாள்!
ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த பெரியவர்கள் ஜெபத்தை நிறுத்திவிட்டு அவளைப் பார்த்து எரிச்சலடைந்தனர்: 'உனக்குப் பைத்தியம் பிடித்திருக்கிறது!' என்று கடிந்துகொண்டனர். ஆனால் ரோதாவோ அழுதுகொண்டு, 'இல்லை, மெய்யாகவே அவர்தான் நிற்கிறார்' என்று அடித்துச் சொன்னாள். அப்பொழுது அந்தப் பெரிய மனிதர்கள் தத்துவார்த்தமாகப் பேசினர்: 'அப்படியானால் அது அவனுடைய தூதனாயிருக்கும்!'
வெளியே நின்ற பேதுருவோ விடாமல் கதவைத் தட்டிக்கொண்டே இருந்தான்: டொக்! டொக்! டொக்!
கடைசியாக அனைவரும் முற்றத்திற்கு ஓடிவந்து கதவைத் திறந்தனர். அங்கே நிலவொளியில், கைகளில் சங்கிலிகள் இல்லாமல், புன்னகையோடு முழு சுகத்தோடு பேதுரு நின்றுகொண்டிருந்தான்! எல்லாரும் பிரமித்துப்போய் வாயடைத்து நின்றனர். சத்தம் போட்டு ஊரைக் கூட்டிவிடாதீர்கள் என்று பேதுரு தன் கையை அசைத்து அமைதிப்படுத்தினான். உள்ளே வந்து, தேவன் தன்னை எவ்வாறு சிறையிலிருந்து அற்புதமாய் விடுவித்தார் என்பதை விவரித்தான்; யாக்கோபுக்கும் மற்ற சகோதரர்களுக்கும் இதைத் தெரியப்படுத்துங்கள் என்று கூறிவிட்டு, இரவோடிரவாகப் பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் சென்றான்.
புழுபுழுத்து மடிந்த கொடுங்கோலன்
விடியற்காலையில் அந்தோனியா கோட்டைக்குள் பெரும் பூகம்பமே வெடித்தது! பதினாறு வீரர்களும் விழித்துப் பார்த்தபோது, சங்கிலிகள் காலியாகக் கிடந்தன; கதவுகள் திறந்துகிடந்தன. ஏரோது மன்னன் ஆத்திரமடைந்து, அந்தக் காவலாளிகள் அனைவரையும் உடனடியாகக் கொலைசெய்யும்படி உத்தரவிட்டான்.
சில நாட்களிலேயே ஏரோது அகிரிப்பா செசரியா பட்டணத்திற்குச் சென்றான். கிளாடியஸ் சக்கரவர்த்தியின் விழாவிலே, முழுதும் வெள்ளியினால் நெய்யப்பட்ட மின்னும் ராஜ அங்கியை அணிந்து அரியணையில் அமர்ந்தான். காலையில் சூரிய ஒளி அவன்மேல் பட்டபோது அவன் தகதகவென மின்னினான். தீரு, சீதோன் மக்கள் அவனுக்கு முகஸ்துதி செய்து: 'இது மனுஷ சத்தமல்ல, இது தேவசத்தம்!' என்று கூச்சலிட்டனர்.
ஏரோது தேவனுக்கு மகிமையைச் செலுத்தாமல், அந்தப் புகழ்ச்சியைத் தன் தலையிலே சூட்டிக்கொண்டான். அடுத்த நொடியே கர்த்தருடைய தூதன் அவனை அடித்தான்! வேதம் பதிவு செய்கிறது: அவன் உடனே புழுபுழுத்து, கொடூரமான வேதனையோடு மரித்தான்! மருத்துவர் லூக்கா இந்தப் புத்தகத்தை ஒரு கம்பீரமான வெற்றிப் பிரகடனத்தோடு முடிக்கிறார்: 'தேவவசனம் வளர்ந்து பெருகிற்று!' (அப்போஸ்தலர் 12:24). மன்னர்கள் சாவார்கள், சாம்ராஜ்யங்கள் அழியும், ஆனால் இயேசுவின் திருச்சபையோ என்றென்றும் வெற்றிநடை போடும்!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
முதலாம் ஏரோது அகிரிப்பா (பெரிய ஏரோதின் பேரன்) ரோம பேரரசு அரண்மனையிலே கிளாடியஸ் மற்றும் கலிகுலா ஆகிய ரோம சக்கரவர்த்திகளோடு வளர்ந்த தந்திரமிக்க அரசியல்வாதியாவான். யூதேயா, சமாரியா, கலிலேயா ஆகிய பகுதிகளின் மன்னனாக நியமிக்கப்பட்ட அவன், யூத மக்களின் நன்மதிப்பைப் பெறுவதற்காகத் தீவிரமாய் முயன்றான். எருசலேம் தலைமை ஆசாரியர்களையும் பரிசேயர்களையும் குஷிப்படுத்துவதற்காக, அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவரான யாக்கோபை வாளினால் வெட்டிக் கொலைசெய்தான் (அப்போஸ்தலர் 12:2). இது யூதர்களுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது என்பதைக் கண்ட அவன், அடுத்ததாகத் திருச்சபையின் பிரதான தூணாகிய பேதுருவையும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை நாட்களில் சிறைபிடித்தான். யூத முறைமையின்படி பண்டிகை நாட்களில் மரண தண்டனை நிறைவேற்றக் கூடாது என்பதால், பஸ்கா முடிந்த மறுநாள் காலையில் அவனைக் கொல்ல திட்டமிட்டு, தேவாலயத்தை ஒட்டியிருந்த அந்தோனியா கோட்டையின் பாதாளச் சிறையிலே பதினாறு வீரர்கள் சூழ அடைத்து வைத்தான். ரோம சட்டத்தின்படி ஒரு கைதி தப்பித்தால், அந்தக் காவலாளிகளுக்கே மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் என்பதால், வீரர்கள் கண் இமைக்காமல் காவல் காத்தனர்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- பேதுருவின் நள்ளிரவு விடுதலை, பூமியின் சாம்ராஜ்யங்களின் இரும்புச் சங்கிலிகள், கதவுகள், ஆயுதம் தாங்கிய சேனைகளைவிட, திருச்சபையின் இடைவிடாத ஒருமனப்பட்ட ஜெபம் எத்தனையோ மடங்கு வல்லமை வாய்ந்தது என்பதை நிரூபிக்கிறது! ஏரோது மன்னன் பதினாறு ரோம வீரர்களையும், இரண்டு கனத்த இரும்புச் சங்கிலிகளையும், மூன்று பாதுகாப்பு நிலைகளையும் நம்பினான்; ஆனால் திருச்சபையோ மரியாள் வீட்டின் ஒரு எளிய மாடி அறையிலே நள்ளிரவில் இயேசுவின் நாமத்தை மட்டுமே நம்பி முழங்காலிட்டது! ஜெபமே வென்றது! உங்கள் வாழ்க்கையில் பிசாசு இரும்புக் கதவுகளைப் பூட்டி, சங்கிலிகளால் கட்டி வைத்திருப்பது போலத் தோன்றினாலும், பரலோகத்தின் தூதனை அனுப்ப ஆண்டவரால் முடியும். நெருக்கடியான சூழ்நிலைகளிலும் பயந்து நடுங்காமல், பேதுருவைப் போலத் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நம்பி நிம்மதியாக இளைப்பாறுங்கள். அதிகாலையில் எதிரி உங்களை அழிக்கத் திட்டமிடும் முன்பே, நள்ளிரவில் தேவ தூதன் தோன்றி உங்கள் சங்கிலிகளை உடைப்பார்; இரும்புக் கதவுகள் தானாகத் திறக்கும்!
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- ரோம காவல் முறைமை (Quaternions): அப்போஸ்தலர் 12:4-ல் பேதுருவை 'நான்கு படைப்பிரிவுகளாகிய பதினாறு போர்ச்சேவகர்களிடம்' ஏரோது ஒப்படைத்தான்; இரவு நேர நான்கு ஜாமங்களிலும் தலா நான்கு வீரர்கள் சுழற்சி முறையில் காவல் காத்தனர்; இரண்டு வீரர்கள் பேதுருவோடு சங்கிலிகளால் நேரடியாகப் பிணைக்கப்பட்டிருக்க, மற்ற இருவர் கதவுகளுக்கு வெளியே காவல் நின்றனர்
- இடைவிடாத ஊக்கமான ஜெபம் (Ektenōs): அப்போஸ்தலர் 12:5-ல் திருச்சபையின் ஜெபத்தை விவரிக்க 'எக்தேனோஸ்' (ektenōs) என்ற கிரேக்கச் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இது 'நரம்புகள் புடைக்க நரம்புகளை நீட்டி முழு பலத்தோடு ஜெபிப்பது' என்பதாகும்; லூக்கா 22:44-ல் கெத்செமனே தோட்டத்தில் இயேசு இரத்த வேர்வை சிந்தி ஜெபித்த அதே சொல்லாகும் இது!
- தானாகத் திறந்த இரும்புக் கதவு (Automate): அப்போஸ்தலர் 12:10-ல் நகரத்தின் பிரமாண்டமான இரும்புக் கதவு 'தானாகத் திறந்தது' என்று விவரிக்க மருத்துவர் லூக்கா 'ஆட்டோமாட்டே' (automatē) என்ற கிரேக்கச் சொல்லைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்; இதிலிருந்தே ஆங்கிலத்தில் 'Automatic' என்ற வார்த்தை உருவானது
- ஏரோது அகிரிப்பாவின் கோர மரணம்: பேதுரு விடுதலையான சில நாட்களிலேயே, அப்போஸ்தலர் 12:20-23-ல் ஏரோது அகிரிப்பா மன்னன் தீரு, சீதோன் மக்களின் முகஸ்துதியை ஏற்றுக்கொண்டு தன்னை ஒரு தெய்வம் போலப் பெருமை பாராட்டினான்; கர்த்தருடைய தூதன் அவனை அடித்ததினால், அவன் புழுபுழுத்துச் செத்தான்; சாம்ராஜ்யங்கள் அழியும், தேவனுடைய வார்த்தையோ பெருகும் என்பதை இது நிருபித்தது
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
யாக்கோபு அப்போஸ்தலனை ஏரோது வாளால் கொல்ல தேவன் ஏன் அனுமதித்தார், ஆனால் பேதுருவை மட்டும் அற்புதமாய் விடுவித்தது ஏன்?
இது தேவனுடைய ஆளுகையின் ஆழமான இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. யாக்கோபும் யோவானும் ஒரு காலத்தில் இயேசுவின் இடதுபுறத்திலும் வலதுபுறத்திலும் அமர விரும்பியபோது, 'நான் குடிக்கும் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிப்பீர்கள்' என்று இயேசு முன்னறிவித்தார் (மத்தேயு 20:23). யாக்கோபு அந்தப் பாத்திரத்தைக் குடித்து, பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் முதல் இரத்தசாட்சியாகத் தன் நித்திய கிரீடத்தைப் பெற்றுக்கொண்டார். ஆனால் பேதுருவோ நிருபங்களை எழுதவும், நீரோ மன்னனின் காலத்தில் முதிர்வயதில் சிலுவையில் அறையப்படவும் இன்னும் சில ஆண்டுகள் பூமியில் வாழ வேண்டிய தேவ திட்டம் இருந்தது (யோவான் 21:18-19). இரத்தசாட்சியாய் மரிக்கும்போதும் தேவன் மகிமைப்படுகிறார், அற்புதமாய் விடுவிக்கப்படும்போதும் தேவன் மகிமைப்படுகிறார்; இரண்டுமே தேவனுடைய ஞானத்தின்படி நிகழ்கின்றன.
மறுநாள் காலையில் தூக்கிலிடப்படவிருந்த இரவில் பேதுருவால் எப்படி இவ்வளவு நிம்மதியாகத் தூங்க முடிந்தது?
இரண்டு ரோம வீரர்களுக்கு நடுவே சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டிருந்தபோதும் பேதுரு ஆழ்ந்து குறட்டைவிட்டுத் தூங்கியது, அவனது விசுவாசத்தின் ஆழத்தைக் காட்டுகிறது. யோவான் 21:18-ல் இயேசு அவனிடம்: 'நீ முதிர்வயதாகும்போது உன் கைகளை நீட்டுவாய்' என்று தீர்க்கதரிசனமாக வாக்குப்பண்ணியிருந்தார். தான் இன்னும் முதிர்வயதை அடையவில்லை என்பதைப் பேதுரு நன்கு அறிந்திருந்தான்; எனவே மறுநாள் காலையில் ஏரோது தன்னை ஒருபோதும் கொல்ல முடியாது என்பதில் அவன் அசைக்க முடியாத நிச்சயத்தோடு இருந்தான்! தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பும் ஒரு விசுவாசி, மரணத்தின் நிழலிலும் தேவ சமாதானத்தோடு நிம்மதியாக உறங்க முடியும் என்பதற்கு இது சிறந்த சான்றாகும்.
ரோதா கதவைத் திறக்காததும், ஜெபித்த சபை நம்ப மறுத்ததும் உணர்த்தும் ஆவிக்குரிய உண்மை என்ன?
இந்தச் சம்பவத்தில் லூக்கா மனித பலவீனத்தின் சுவாரஸ்யமான யதார்த்தத்தைப் பதிவு செய்கிறார். இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து பேதுருவின் விடுதலைக்காக ஊக்கமாக ஜெபித்த அதே சபை, தேவன் அந்த ஜெபத்திற்கு உடனடியாகப் பதிலளித்தபோது அதை நம்ப மறுத்தது! ரோதா என்ற பணிப்பெண் பேதுருவின் குரலைக் கேட்டு ஓடிவந்து சொன்னபோது, 'உனக்குப் பைத்தியம் பிடித்திருக்கிறது' என்று அவளை அடக்கினார்கள்; பின்னர் 'அது அவனது தூதனாக இருக்கும்' என்று காரணம் கூறினார்கள். நமது விசுவாசம் பலவீனமாக இருக்கும்போதிலும்கூட, தேவன் தமது கிருபையினாலும் வாக்குத்தத்தத்தின் உண்மையினாலும் நமது ஜெபங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறார் என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது!
