கொலைவெறி மூச்சும் தமஸ்குவை நோக்கிய குதிரைப் படையும்
எருசலேமின் வீதிகள் எங்கும் மரண பயத்தின் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. கிழக்கு வாசலுக்கு வெளியே ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டு இரத்தசாட்சியாய் மரித்ததைத் தொடர்ந்து, எருசலேம் திருச்சபைக்கு விரோதமாக ஒரு கொடூரமான படுகொலை அலை காட்டுத்தீயாகப் பரவியது. சிலிசியா நாட்டின் தர்சு பட்டணத்தைச் சேர்ந்த கூர்மையான இளம் பரிசேயனான சவுல் இந்தத் தாக்குதலுக்குத் தலைமை தாங்கினான். லூக்கா அவனது ஆவேசத்தை ஒரு விசித்திரமான கிரேக்க மருத்துவச் சொல்லால் வர்ணிக்கிறார்: 'எம்பினேயோன்' (empneōn)—அதாவது அவன் 'பயமுறுத்தலையும் கொலையையும் மூச்சுப்போலச் சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தான்!' கிறிஸ்தவர்களை வேட்டையாடுவது அவனுக்கு ஒரு மதக் கடமை மட்டுமல்ல, அவனது இரத்தத்தில் ஊறிய வெறியாகவே மாறியிருந்தது.
அவன் விசுவாசிகளின் வீடுகளின் கதவுகளை உடைத்துக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான்; அழுது புலம்பிய தாய்மார்களையும், பக்தியுள்ள ஆண்களையும் பிடித்திழுத்து வந்து பாதாள சிறைகளில் அடைத்தான்; ஜெப ஆலயங்கள் தோறும் சென்று, அவர்களைச் சாட்டைகளால் அடித்து, இயேசுவின் நாமத்தைத் தூஷிக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தினான் (அப்போஸ்தலர் 26:11). ஆனால் எருசலேமுக்குள் திருச்சபையை அழித்தது அவனது மதவெறிக்குத் திருப்தி அளிக்கவில்லை. எருசலேமிலிருந்து தப்பி ஓடிய விசுவாசிகள் வடகிழக்கே 135 மைல் தொலைவில் உள்ள பண்டைய சிரியாவின் தமஸ்கு நகருக்குச் சென்று, அங்கே உள்ள ஆயிரக்கணக்கான யூதர்களின் மத்தியில் சபைகளை நிறுவியிருப்பதாக அவனுக்குத் தகவல் வந்தது.
சவுல் உடனடியாகப் பிரதான ஆசாரியனாகிய காய்பாவிடம் சென்றான். தமஸ்கு நகரத்து ஜெப ஆலயங்களிலுள்ள 'அந்த மார்க்கத்தாராகிய' ஆண்களையும் பெண்களையும் கட்டி, சங்கிலிகளால் பிணைத்து, எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்து மரண தண்டனை விதிப்பதற்காக அதிகாரப்பூர்வ நிருபங்களைப் பெற்றுக்கொண்டான். கைகளில் தலைமை ஆசாரியனின் முத்திரை கடிதங்களை ஏந்தி, ஆயுதம் தாங்கிய குதிரைப் படையோடு, சவுல் எருசலேமிலிருந்து புறப்பட்டு யோர்தான் பள்ளத்தாக்கின் வழியே தமஸ்குவை நோக்கிப் புயல் வேகத்தில் விரைந்தான்.
அப்போஸ்தலர் 9:1–3: 'சவுல் என்பவன் இன்னும் கர்த்தருடைய சீஷரைப் பயமுறுத்திக் கொலைசெய்யும்படி சீறி, பிரதான ஆசாரியனிடத்திற்குப் போய்; இந்த மார்க்கத்தாராகிய புருஷரையாகிலும் ஸ்திரீகளையாகிலும் தான் கண்டால், அவர்களைக் கட்டி எருசலேமுக்குக் கொண்டுவரும்படி, தமஸ்குவிலுள்ள ஜெபஆலயங்களுக்கு நிருபங்களைக் கேட்டான். அவன் பிரயாணமாய்ப் போய், தமஸ்குவுக்குச் சமீபித்தபோது, சடிதியிலே வானத்திலிருந்து ஒரு ஒளி அவனைச் சுற்றிப் பிரகாசித்தது.'
நண்பகல் சூரியனை மிஞ்சிய பரலோக மகிமை
ஒரு வார காலக் கடினமான பாலைவனப் பயணத்திற்குப் பிறகு, அந்தக் குதிரைப் படை தமஸ்கு நகரை மேலிருந்து பார்க்கும் ஒரு மலைக் குன்றை அடைந்தது. அது நண்பகல் வேளை. மத்திய தரைக்கடல் வெயில் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது; சிரியாவின் மணற்பரப்பு கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. கீழே, பராதா நதியின் நன்னீரால் சோலைவனமாகப் பசுமையாய்க் காட்சியளித்த தமஸ்கு நகரம் ஒரு தங்கக் கிண்ணத்தில் வைக்கப்பட்ட மரகதம் போல ஜொலித்தது. சவுலின் கண்கள் வெற்றிக் களிப்பில் மின்னின: ஜெப ஆலயங்களைச் சுற்றி வளைத்து, கிறிஸ்தவர்களைச் சங்கிலியால் கட்டி எருசலேமுக்கு இழுத்துச் செல்லும் காட்சியை அவன் மனதிற்குள் கற்பனை செய்து பார்த்தான்.
திடீரென, ஒரு வினாடியில் வானம் கிழிந்தது! உச்சி வெயிலில் சுட்டெரித்த நண்பகல் சூரியனின் ஒளியை ஒரு அற்ப மெழுகுவர்த்தி போல மாற்றும் வண்ணம், சூரியனைவிடக் கோடி மடங்கு பிரகாசமான ஒரு பரலோக அக்கினி ஒளி வானத்திலிருந்து வெடித்து இறங்கியது! லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்: அந்த வெளிச்சம் மின்னல் சுழல் போல அவனைச் சுற்றிப் பிரகாசித்தது. அந்தக் குருட்டு வெளிச்சத்தின் அதிர்ச்சியில் சவுல் தன் குதிரையிலிருந்து நிலத்திலே குப்புற விழுந்தான். அவனோடு வந்த வீரர்களும் தரையிலே விழுந்து நடுங்கினர்.
அந்தப் பிரகாசமான மகிமையின் நடுவிலிருந்து, பூமி அதிரும்படி, எபிரேய மொழியிலே ஒரு கம்பீரமான சத்தம் இடிமுழக்கமாய் ஒலித்தது: 'சவுலே, சவுலே, நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?'
'ஆண்டவரே, நீர் யார்?' — சர்வலோக வெளிப்பாடு
மண்ணிலே விழுந்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்த கமாலியேலின் மாணவனான சவுல், பயத்தோடு நடுங்கும் உதடுகளால் கேட்டான்: 'ஆண்டவரே, நீர் யார்?'
பரலோகத்தின் தேவன்: 'உன் வைராக்கியத்தைப் பாராட்டுகிறேன்!' என்று சொல்வார் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான். ஆனால் பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவந்த அந்தப் பதில், அவனது மொத்த உலகத்தையுமே சுக்குநூறாக உடைத்து நொறுக்கியது:
'நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே; முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம்!'
நசரேயனாகிய இயேசு மரிக்கவில்லை! அவர் உயிர்த்தெழுந்து பிதாவின் மகிமையிலே வீற்றிருக்கிறார்! உபாகமத்தின்படி சாபத்திற்குரிய குற்றவாளி என்று தான் எண்ணிய அதே இயேசு, பரலோகத்தின் சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாய் அங்கே நிற்கிறார்! மேலும் 'நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?' என்ற அந்த ஒரே கேள்வியில், திருச்சபையின் நித்திய இரகசியம் அவனது உள்ளத்தில் வெடித்தது! எருசலேமில் எளிய கிறிஸ்தவத் தாய்மார்களைச் சிறையிலடைத்தபோது, அவன் அந்தப் பரலோக ஆண்டவரையே துன்புறுத்தியிருந்தான்! திருச்சபையைத் தொடுபவன் ஆண்டவரின் கண்மணியைத் தொடுகிறான்!
இயேசு அவனது உள்ளான போராட்டத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்: 'முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம்!' ஒரு முரட்டு மாடு ஏர்க்காலில் உள்ள கூர்மையான குத்துக்கோலை எதிர்த்து உதைக்கும்போது, அந்தக் கூரிய முள் அதன் சொந்த சதையையே கிழித்துக் காயப்படுத்துவது போல, ஸ்தேவானின் தேவதூதன் போன்ற முகமும், அவன் செய்த மன்னிப்பின் ஜெபமும் சவுலின் மனசாட்சியைக் குத்திக்கொண்டே இருந்ததை இயேசு அவனுக்கு உணர்த்தினார்!
அப்போஸ்தலர் 9:5–6: 'அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, நீர் யார், என்றான். அதற்குக் கர்த்தர்: நீ துன்பப்படுத்துகிற இயேசு நானே; முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம் என்றார். அவன் நடுங்கி ஆச்சரியப்பட்டு: ஆண்டவரே, நான் என்ன செய்யச் சித்தமாயிருக்கிறீர் என்றான். கர்த்தர் அவனுக்கு: நீ எழுந்து, பட்டணத்துக்குள்ளே போ, நீ செய்யவேண்டியது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும் என்றார்.'
நேர்த்தெருவின் மூன்று நாள் இருளும் உபவாசமும்
கர்த்தர் அவனிடம்: 'நீ எழுந்து பட்டணத்திற்குள்ளே போ, நீ செய்யவேண்டியது அங்கே உனக்குச் சொல்லப்படும்' என்றார். அவனோடு வந்த வீரர்கள் சத்தத்தைக் கேட்டும் ஒருவரையும் காணாமல் திகைத்து நின்றனர். சவுல் தரையிலிருந்து தன் கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, மரகதப் பச்சையாய் ஜொலித்த தமஸ்கு நகரம் அவனது கண்களுக்குக் கும்மிருட்டாகத் தெரிந்தது! உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் மகிமையினால் அவனது கண்களின் பார்வை அடியோடு பறிபோயிருந்தது!
குதிரை மீது கம்பீரமாக எருசலேமிலிருந்து வந்த மதத் தளபதி, ஒரு சிறு குழந்தையைப் போலப் பிறர் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு நடக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டான். வீரர்கள் அவனது கையைப் பிடித்து, தமஸ்குவின் கிழக்கு வாசல் வழியே, ரோமத் தூண்கள் நிறைந்த நேர்த்தெருவுக்குள் (Via Recta) அழைத்துச் சென்று, யூதா என்பவனின் வீட்டிலே அவனை விட்டனர்.
அடுத்த மூன்று நாட்கள் சவுல் அந்த இருட்டு அறைக்குள் கழித்தான். அவன் எதையும் சாப்பிடவில்லை; ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர்கூடக் குடிக்கவில்லை. அவனது உள்ளத்திலே ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய நிலநடுக்கம் நிகழ்ந்தது. அவனது வாழ்நாள் நியாயப்பிரமாணப் பெருமை, பரிசேய வேஷம் அனைத்தும் சாம்பலானது. அந்த இருட்டிலே சவுல் கண்ணீர்விட்டு மனந்திரும்பி ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தான். பரலோகத்திலிருந்து அவனைக் கவனித்த இயேசு கூறினார்: 'இதோ, அவன் ஜெபம் பண்ணுகிறான்!' (அப்போஸ்தலர் 9:11).
பயந்து நடுங்கிய அனனியாவும் தேவ அழைப்பும்
தமஸ்கு நகரத்திலே அனனியா என்ற பக்தியுள்ள சீடன் ஒருவன் வாழ்ந்து வந்தான். ஆண்டவர் அவனுக்குத் தரிசனமாகி: 'அனனியாவே!' என்றார்.
அவன்: 'ஆண்டவரே, இதோ, அடியேன்' என்றான்.
ஆண்டவர் அவனிடம் துல்லியமான முகவரியைக் கொடுத்தார்: 'நீ எழுந்து, நேர்த்தெருவு என்னப்பட்ட தெருவுக்குப் போய், யூதாவின் வீட்டிலே தர்சு பட்டணத்தானாகிய சவுல் என்னும் பேருள்ள ஒருவனைத் தேடு; அவன் இப்பொழுது ஜெபம்பண்ணுகிறான். அனனியா என்னும் பேருள்ள ஒரு மனுஷன் தன்னிclosure வந்து, தான் பார்வையடையும்படி தன்மேல் கைவைப்பதாகத் தரிசனங்கண்டான் என்றார்.'
அனனியாவின் தொண்டை அடைத்துப் போயிற்று! சவுல் என்ற பெயரைக் கேட்டாலே கிறிஸ்தவர்கள் நடுங்குவார்களே! அனனியா தயங்கித் தேவனிடம் கூறினான்: 'ஆண்டவரே, இந்த மனுஷன் எருசலேமிலுள்ள உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு எத்தனையோ பொல்லாங்குகளைச் செய்தானென்று அவனைக்குறித்து அநேகரால் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். இங்கேயும் உம்முடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற யாவரையும் கட்டும்படி அவன் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்தில் அதிகாரம் பெற்றிருக்கிறானே!'
ஆனால் ஆண்டவரோ அதிகாரத்தோடு கூறினார்: 'நீ போ; அவன் புறஜாதிகளுக்கும் ராஜாக்களுக்கும் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் என்னுடைய நாமத்தைச் சுமக்கிறதற்காக நான் தெரிந்துகொண்ட பாத்திரமாயிருக்கிறான். அவன் என்னுடைய நாமத்தினிமித்தம் எவ்வளவாய்ப் பாடுபடவேண்டுமென்பதை நான் அவனுக்குக் காண்பிப்பேன்!'
'சகோதரனாகிய சவுலே!' — கிருபையின் தழுவல்
அனனியா பயத்தை உதறிவிட்டு, தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நேர்த்தெருவிலிருந்த யூதாவின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். அங்கே தரையிலே கண்ணீரோடு முழந்தாளிட்டிருந்த அந்தப் பயங்கரமான பரிசேயனைக் கண்டான். அனனியா வாளை எடுக்கவில்லை; சாப வார்த்தைகளைப் பேசவில்லை.
கனிவோடு சவுலின் அருகில் சென்று, அவனது குருட்டு விழிகளின் மீது தன் நடுங்கும் கைகளை வைத்தான். அவன் வாயிலிருந்து வெளிவந்த முதல் வார்த்தை வரலாற்றையே உலுக்கியது: 'சகோதரனாகிய சவுலே!'
'சகோதரனாகிய சவுலே, நீ வந்த வழியிலே உனக்குத் தரிசனமான இயேசுவாகிய கர்த்தர், நீ பார்வையடையும்படிக்கும் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிரப்பப்படும்படிக்கும் என்னை அனுப்பினார்!'
அடுத்த வினாடியே அங்கே ஒரு மாபெரும் அற்புதம் நிகழ்ந்தது! மருத்துவர் லூக்கா பதிவு செய்கிறார்: 'உடனே அவன் கண்களிலிருந்து மீன் செதில்கள் போன்றவைகள் விழுந்தன; அவன் பார்வையடைந்து, எழுந்திருந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்றான்' (அப்போஸ்தலர் 9:18). சவுலின் கண்களை மூடியிருந்த தடித்த செதில்கள் உதிர்ந்து விழுந்தன! அவன் கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, தன்னை அன்போடு கட்டிப்பிடித்த ஒரு கிறிஸ்தவச் சகோதரனின் முகத்தைக் கண்டான்!
ஞானஸ்நானமும் திருச்சபையின் மாபெரும் அப்போஸ்தலனும்
சவுல் ஒரு நிமிடம்கூடத் தாமதிக்கவில்லை. அவன் உடனடியாக எழுந்து தண்ணீருக்குள் இறங்கி, ஞானஸ்நானம் பெற்று, இயேசுவே தன் இரட்சகர் என்று பகிரங்கமாக அறிக்கை செய்தான். மூன்று நாள் உபவாசத்தை முடித்து அப்பம் புசித்து பலமடைந்தான்.
அவன் ஓய்வெடுக்கவில்லை! அடுத்த சில நாட்களிலேயே, யாரைக் கைது செய்ய வந்தானோ அதே தமஸ்கு நகரத்து ஜெப ஆலயங்களுக்குள் கம்பீரமாய் நுழைந்தான்! வேத சுருளை விரித்து அவன் இடிமுழக்கக் குரலில் பிரசங்கித்தான்: 'இயேசுவே தேவனுடைய குமாரன் என்று ஜெபஆலயங்களிலே பிரசங்கம்பண்ணினான்!' (அப்போஸ்தலர் 9:20).
யூத மக்கள் அனைவரும் சொல்லொண்ணாத திகைப்படைந்தனர்: 'எருசலேமில் இந்த நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டவர்களை நாசம்பண்ணி, இங்கேயும் அவர்களைக் கட்டிப் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திற்குக் கொண்டுபோகும்படி வந்தவன் இவன் அல்லவா?' என்று ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ஆனால் சவுலோ நாளுக்கு நாள் ஆவியிலே பலமடைந்து, இயேசுவே கிறிஸ்து என்று சாதித்து, தமஸ்குவிலிருந்த யூதர்களை வாயடைக்கப் பண்ணினான்! திருச்சபையின் கொடூரமான எதிரி, உலகையே மாற்றியமைத்த அதன் மாபெரும் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலாக அங்கே மறுரூபமானான்!
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
பவுல் சிலிசியா நாட்டின் தர்சு பட்டணத்தில் பிறந்தவர்; தர்சு பட்டணம் கிரேக்க-ரோம தத்துவக் கலைகளுக்குப் புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழக நகரமாகும். அரிய பிறப்புரிமையான ரோம குடியுரிமையைக் (Roman Citizenship) கொண்டிருந்த பவுல், தூய எபிரேய மரபில் வந்து, வாலிப வயதிலேயே எருசலேமுக்கு அனுப்பப்பட்டு, அக்கால யூத மதத்தின் தலைசிறந்த அறிஞரான கமாலியேலின் பாதத்தருகே அமர்ந்து நியாயப்பிரமாணத்தைக் கற்றுத் தேர்ந்தார். ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் உடன்படிக்கையின்படி, அண்டை மாகாணங்களிலுள்ள யூதக் குற்றவாளிகளைக் கைது செய்து எருசலேமுக்குக் கொண்டுவர எருசலேம் தலைமை ஆசாரியனுக்குச் சட்டப்பூர்வ அதிகாரம் இருந்தது. எருசலேமிலிருந்து வடகிழக்கே 135 மைல் தொலைவில் அமைந்திருந்த தமஸ்கு நகரில் 30,000-க்கும் மேற்பட்ட யூதர்கள் வாழ்ந்தனர்; அங்கே பல ஜெப ஆலயங்கள் இயங்கின. எருசலேம் துன்புறுத்தலில் தப்பி ஓடிய கிறிஸ்தவர்கள் தமஸ்குவில் சபைகளை நிறுவியதை அறிந்த சவுல், அந்த விசுவாசிகள் அனைவரையும் சங்கிலியால் கட்டி எருசலேமுக்கு இழுத்துவர தலைமை ஆசாரியனிடம் அதிகாரக் கடிதங்களைப் பெற்றுக்கொண்டு குதிரைப்படையோடு புறப்பட்டான்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- சவுலின் மனமாற்றம், தேவனுடைய சர்வவல்லமையுள்ள கிருபைக்கு அப்பாற்பட்ட மனிதன் என்று இந்த உலகத்தில் எவருமே இல்லை என்பதை நிரூபிக்கும் நித்திய சான்றாகும். சவுல் இயேசுவைத் தேடிச் செல்லவில்லை; மாறாக இயேசுவின் சீடர்களைக் கொல்லும் வெறியோடு அவன் ஓடிக்கொண்டிருந்தான்! ஆனால் கிறிஸ்து அவனது பாதையை மறித்தார். இயேசு இடிமின்னலை அனுப்பி அவனை அழிக்கவில்லை; மாறாகத் தன் மகிமையை வெளிப்படுத்தி, அன்பின் கேள்வியால் அவனது கொடூரத்தை நிராயுதபாணியாக்கினார்! மூன்று நாள் இருளிலே அவனது வாழ்நாள் பரிசேயப் பெருமையை உடைத்து, உலக வரலாற்றின் மாபெரும் அப்போஸ்தலனாக அவனை மாற்றினார். உங்கள் வாழ்க்கையில் ஆண்டவரை விட்டு வெகுதூரம் விலகி, சுவிசேஷத்தை எதிர்க்கும் மனிதர்கள் இருக்கிறார்களா? ஒருபோதும் அவர்களைக் கைவிட்டுவிடாதீர்கள்! கிறிஸ்து எவரையும் மாற்ற வல்லவர். நமது சுயநீதியின் செதில்களை உடைத்து, நம்மைத் தமது தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட பாத்திரமாக மாற்றும் இயேசுவின் நாமம் என்றென்றும் மகிமைப்படுவதாக!
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- சூரியனை மிஞ்சிய பரலோக ஒளி: அப்போஸ்தலர் 26:13-ல் 'மத்தியான வேளையிலே சூரியனுடைய பிரகாசத்திலும் அதிகமான ஒரு வெளிச்சம் வானத்திலிருந்து என்னையும் என்னோடேகூடப் பிரயாணம்பண்ணினவர்களையும் சுற்றிப் பிரகாசிக்கக் கண்டேன்' என்று பவுல் சாட்சியளிக்கிறார்; இது பாலைவன மின்னலோ அல்லது சூரிய வெப்ப மயக்கமோ அல்ல, உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் மகிமையின் வெளிப்பாடாகும்
- எபிரேய மொழியில் பேசிய இயேசு: அப்போஸ்தலர் 26:14-ல் இயேசு தம்மிடம் 'எபிரேய பாஷையிலே' பேசியதாகப் பவுல் கூறுகிறார்; உடன்படிக்கையின் சொந்தப் பெயரை இருமுறை அன்போடும் அதிகாரத்தோடும் அழைத்து: 'சவுலே, சவுலே, நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?' என்று ஆண்டவர் கேட்டார்
- முள்ளில் உதைக்கும் உவமை (Goads): 'முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம்' என்பது மாடுகளை ஏர் பூட்டும்போது பயன்படுத்தப்படும் கூர்மையான குத்துக்கோலைக் குறிக்கும் பழமொழியாகும்; பிடிவாதமுள்ள மாடு பின்னோக்கி உதைக்கும்போது அந்தக் கூர்மையான முள் அதன் சொந்த சதையையே மேலும் ஆழமாகக் கிழிக்கும்; ஸ்தேவானின் மரணத்தால் சவுலின் மனசாட்சியில் விழுந்த குத்துக்களை எதிர்த்து அவன் போராடியதையே இது குறிக்கிறது
- நேர்த்தெருவின் வரலாற்று உண்மை: தமஸ்குவின் 'நேர்த்தெரு' (Via Recta) என்பது கிழக்கு முதல் மேற்கு வரை ஒரு மைல் நீளத்திற்கு ரோமர்களால் அமைக்கப்பட்ட பிரமாண்டமான தூண்கள் கொண்ட வீதியாகும்; இன்றும் சிரியாவின் தமஸ்குவில் அழியாமல் இருக்கும் இந்த வீதியில்தான் யூதாவின் வீடு அமைந்திருந்தது
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
பூமியில் இயேசுவை சவுல் பார்த்திராதபோதும், 'நீ என்னை ஏன் துன்பப்படுத்துகிறாய்?' என்று இயேசு கேட்டது ஏன்?
இந்தக் கேள்வி இயேசு கிறிஸ்துவிற்கும் அவரது திருச்சபைக்கும் இடையே உள்ள பிரிக்க முடியாத ஜீவனுள்ள ஐக்கியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒரு சாதாரண யூதக் கூட்டத்தைத்தான் தான் துன்புறுத்துவதாகச் சவுல் நினைத்தான்; ஆனால் ஒரு விசுவாசியைத் தொடுவது சிங்காசனத்தில் இருக்கும் ஆண்டவரையே தொடுவதற்குச் சமம் என்பதை இயேசு அவனுக்கு உணர்த்தினார்! திருச்சபை என்பது ஒரு மனித ஸ்தாபனம் அல்ல, அது கிறிஸ்துவின் ஜீவனுள்ள சரீரம்! ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டபோதும், எருசலேம் விசுவாசிகள் சிறையிலடைக்கப்பட்டபோதும் அந்த வேதனையை இயேசுவே உணர்ந்தார். பவுலின் பிற்கால நிருபங்களில் திருச்சபையைக் 'கிறிஸ்துவின் சரீரம்' என்று அவர் ஆழமாக விளக்குவதற்கு இந்த தமஸ்கு அனுபவமே ஆணிவேராக அமைந்தது (1 கொரிந்தியர் 12; எபேசியர் 1:22-23).
தமஸ்கு வழியிலேயே சவுலை நேரடியாகக் குணப்படுத்தாமல், அனனியா என்ற எளிய சீடனை தேவன் அனுப்பியது ஏன்?
தர்சு பட்டணத்து அறிவாளியான சவுலின் பெருமையை உடைத்து, அவனை உள்ளூர் சபையோடு இணைப்பதற்காகவே தேவன் அனனியா என்ற எளிய சீடனைப் பயன்படுத்தினார். சவுல் தலைமை ஆசாரியனின் நிருபங்களை ஏந்திய ஒரு பெரிய மேதை; ஆனால் அவனுக்குப் பார்வை கிடைப்பதும், அவன் ஞானஸ்நானம் பெறுவதும் எருசலேமின் பெரிய அப்போஸ்தலர்கள் மூலமாக அல்ல, தமஸ்குவில் இருந்த ஒரு எளிய விசுவாசி மூலமாகவே நடந்தது. அனனியா நடுங்கும் கைகளை அவன்மேல் வைத்து: 'சகோதரனாகிய சவுலே' என்று அழைத்த அந்த நொடி, தங்களைக் கொல்ல வந்த எதிரியையே சகோதரனாக ஏற்றுக்கொள்ளும் கிறிஸ்துவின் எல்லையற்ற அன்பையும் மன்னிப்பையும் சவுலுக்கு நேரடியாகக் கற்றுக்கொடுத்தது.
மூன்று நாட்கள் குருடாயிருந்து, சாப்பிடாமல் குடிக்காமல் சவுல் கழித்ததன் ஆவிக்குரிய முக்கியத்துவம் என்ன?
அந்த மூன்று நாட்களின் இருளும் உபவாசமும், அவனது பழைய பரிசேய வாழ்க்கையின் மரணத்தையும், கிறிஸ்துவுக்குள் உயிர்த்தெழுதலையும் குறிக்கும் அடையாளமாகும்; யோனா மூன்று நாட்கள் மீனின் வயிற்றில் இருந்ததும், இயேசு மூன்று நாட்கள் கல்லறையில் இருந்ததும் இதற்கு இணையானதாகும். அந்த இருளிலே சவுலின் சுயநீதி, வர்க்கப் பெருமை, மதவெறி அனைத்தும் சுக்குநூறாக உடைந்தது. மாம்சக் கண்கள் குருடானபோதே, அவனது ஆவிக்குரிய கண்கள் திறக்கப்பட்டு, பழைய ஏற்பாட்டின் மேசியா இயேசுவே என்பதை அவன் உணர்ந்தான். தேவன் அனனியாவிடம்: 'இதோ, அவன் ஜெபம் பண்ணுகிறான்' (அப்போஸ்தலர் 9:11) என்று கூறினார்; பல ஆண்டுகள் சடங்காச்சாரமாக ஜெபித்த பரிசேயன், இப்போதுதான் முதன்முறையாக உடைந்த உள்ளத்தோடு தேவனிடம் உண்மையாக ஜெபித்தான்!
